Η ευλογία της Πολυφωνίας, η κατάρα της Υπερφόρτωσης Πληροφορίας

Είμαι προγραμματιστής υπολογιστών. Είμαι επίσης μουσικός (και μερικά άλλα πράγματα).

Η έννοια “αναγέννηση: μου φαινόταν ανέκαθεν συνυφασμένη με το συνδυασμό Τέχνης και Επιστήμης.

Εκείνο που δεν περίμενα, όταν ήμουν παιδί (και αποφάσιζα ήδη αυτή την πορεία) ήταν αυτό που βιώνουμε σήμερα σαν “Υπερφόρτωση Πληροφορίας”. Για πρώτη φορά δεν έχουμε πρόβλημα πρόσβασης στη Γνώση. Έχουμε όμως πρόβλημα Γνώσης που δεν χωράει στα κεφάλια μας. Ανέκαθεν -βέβαια -δεν χωρούσε… αλλά δεν το ξέραμε. Νομίζαμε ότι μπορούμε να μάθουμε πράγματα χωρίς όριο. Σήμερα χτυπήσαμε τα όρια!

Ε, αν το πρόβλημα αυτό είχε να κάνει μόνο με την “παθητική Πληροφορία”, δηλαδή τη Γνώση που βρισκόταν παθητικά μέσα σε βιβλιοθήκες (ήγ και τώρα στο Διαδίκτυο) μάλλον θα το ξεπερνάγαμε, κάπως, με κάποιον τρόπο. Θα κρατούσαμε έναν έλεγχο.

Ομως το πρόβλημα αυτό αφορά πρωτίστως τους διαλόγους μας, τις ανταλλαγές απόψεων που κάνουμε, τα forum, τα blog, γενικά όλες τις μορφές Γνώσης που μεταδίδουμε ή μοιραζόμαστε. Κάτω από το νέο αυτό καθεστώς της Υπερφόρτωσης Πληροφορίας, σίγουρα έχουμε καταφέρει και πολλά πράγματα. Μία γενική επιτάχυνση της Γνώση, μία άνθηση Επικοινωνίας.

Όμως οι συντεταγμένες του κόσμου μας άλλαξαν πολύ μετά από αυτό. Όπως και οι διάλογοί μας.

Το κείμενο έγινε “ΥπερΚείμενο” (hypertext), αλλά ο άνθρωπος δεν έγινε Υπεράνθρωπος!

.