Όταν ο Καστοριάδης συναντά ένα… στριπτιζάδικο! (a strip-show… Co-operative owned by strip-girls)!

Διαβάστε το κείμενο “Όταν ο Μάρξ συναντά ένα στριπτιτζάδικο” και θα θυμηθείτε… ΟΧΙ τόσο τον Μαρξ, όσο τον Κορνήλιο Καστοριάδη (π.χ. σε προηγούμενο ποστ ΕΔΩ)

• UPDATE: όσοι / όσες νομίσατε ότι αυτό το θέμα ήταν μόνο “αστείο”, δείτε μία ΤΕΡΑΣΤΙΑ συναιτεριστική επιχείρηση: MONDRAGÓN CORPORACIÓN COOPERATIVA (MCC): an international People’s Cooperative Corporation

Το κείμενο έγραψε (και ΕΓΡΑΨΕ) ο 30χρονος Κώστας ή “blacksad”, μέλος του “Μusicheaven“, στις 19 Μαρτίου 2008.

Μια ωραία πρωία όλες οι εργαζόμενες σκάσανε 400.000 πράσινα (αυτά με τον Μπαρμπα Σαμ απάνω) και (κοίτα να δεις φίλε μου τι σου κάνουν τα φιλοδωρήματα) το αγοράσανε το μαγαζί. Αυτό ήταν μόνο η αρχή καθώς δεν το παίξανε μπόσηδες και οι «πιο ίσες» να ρίξουνε στην εκμετάλλα τις φτωχότερες, ποσώς,

…όλες συμμετέχουν ισότιμα στην ιδιοκτησία και όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται δημοκρατικά και μέσω ψηφοφορίας.

Και αναριωτέται εύλογα ο Κώστας:

“Γιατί να μη γίνεται το ίδιο και στο δικό μας (το μας καλύπτει τα πάντα μας);”

• άλλα μικρά αποσπάσματα ίσως κοπιάρω δώ, αλλά… διαβάστε το (καλογραμμένο και εμπνευσμένο) πρωτότυπο:

click για το original άρθρο του Κώστα

“…Η σούμα;

Αυτή τη στιγμή ένα στριπτιτζάδικο στο Σαν Φραντσίσκο λειτουργεί πολύ πιο δημοκρατικά (άμα θες βάλε και σοσιαλιστικά – κομμουνιστικά), αυθεντικά και άμεσα (καλά από εμάς δεν το συζητώ καν) από τις περισσότερες (μην πω και όλες) χώρες στον κόσμο.

“