Αυτό το blog, αρχικά λεγόταν “OMADEON”! Το ξεκίνησα το Μάρτη του 2007. Το Μάϊο του 2010, μιλώντας με φίλους και σχολιαστές, εισηγήθηκα να γίνει ομαδικό (όπως και έγινε). Αργότερα, μετονομάστηκε σε “Anti-IMF Collaborative Blog“. Απόκτησαν όλοι ίσα δικαιώματα με τα δικά μου, στη διαχείριση (πλην πολύ γενικής διαχείρισης). Αρκετά μέλη έκαναν εξαιρετικές αναρτήσεις (Αιρετικός, KnowDame, Ζώης Σταθερός, DennisV, Ολογιστής ). Ενας άλλος (ο Αιρετικός) έγινε φίλος μου και πέρασε (εξίσου με μένα) δύσκολες φάσεις, π.χ. την εποχή που απειλήθηκε η ζωή μας από νεοναζί της “Τρίτης Θέσης”. Σε ανίερη συμμαχία μαζί με εκείνους τους νεοναζί (αφού όλα τα… καθάρματα πάνε μαζί) ένας ακροδεξιός σιωνιστής τρομοκράτησε και έναν Εβραίο εργοδότη μου (τότε) τόσο πολύ, ώστε έκτοτε δεν μου ξανα-ανάθεσε δουλειές. Εκτοτε ζω σε… ακόμη μεγαλύτερη φτώχεια (αλλά έχω και πολύ περισσότερο δημιουργικό χρόνο). Δεν υπερβάλλω καθόλου, σε αυτό το σύντομο απολογισμό, όπως τεκμηριώνουν σχετικές αναρτήσεις (μην ανησυχείτε, θα βάλω και link εδώ, αργότερα… )
Αυτή την εποχή όμως, για πρώτη φορά, αντιμετωπίζω ενα… πρωτοφανούς μεγέθους ιντερνετικό λυντσάρισμα, που εξαπέλυσε ένα φανατικό πολιτικό γκρουπούσκουλο που ονομάζεται “Περιεκτική Δημοκρατία”, κάποιου κ. Τάκη Φωτόπουλου. Ο κύριος αυτός, μετά από παρεξηγήσεις που προσπάθησα (ματαίως) να του εξηγήσω, αποφάσισε να εξαργυρώσει όλο το προηγούμενο κύρος του (σαν συγγραφέας, πολιτική προσωπικότητα, κλπ.)… μόνο και μόνο για να εξοντώσει τη δική μου υπόληψη, μέσα από πολλά blog που αναπαράγουν τους λιβέλλους του, αλλά και μέσω του Τύπου!
Σε μοχθηρούς λιβέλλους, πλασαρισμένους σαν “πολιτικές ανακοινώσεις” ή πασπαλισμένους με περισπούδαστες θεωρητικές αναλύσεις της “ζούγκλας του διαδικτύου” (κλπ.) που βρίθουν αποδεδειγμένων ανακριβειών, παρανοήσεων και συκοφαντικών χαρακτηρισμών, ο ”έγκυρος και γνωστός” Τάκης Φωτόπουλος έχει στοχεύσει… εμένα, τον (μικρό και ασήμαντο) blogger / καλλιτέχνη Omadeon. Σωρεία κειμένων λάσπης στο site του και σε δεκάδες blog (ή και εκατοντάδες -μαζί με τις πρόσφατες αναδημοσιεύσεις) βάλλουν κατά του υποτιθέμενου… ”γκεμπελικού αρχι-λασπολόγου Omadeon”.
Και (σαν να μην έφτανε αυτό) οι λίβελλοι του Τ.Φ. είχαν τελικό προορισμό τους την “Ελευθεροτυπία”, με πολλές δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες, χωρίς καμμία (ουσιαστική) δυνατότητα αντιλόγου από μένα εκεί (αντίθετα με όσα λέει όταν κλαίγεται για τη δική του υπόληψη ο Τάκης Φωτόπουλος). Πάλι καλά που… δεν εκδίδεται, δηλαδή, η εφημερίδα !
- Αντίθετα με τα…. φληναφήματα πομπώδους έπαρσης, αλλά και κατάπτυστης ανανδρίας… ορισμένων επώνυμων προσώπων… ;-) …η επωνυμία και το κύρος, μαζί με δεκάδες χιλιάδες αναγνώστες (και στο διαδίκτυο αρκετά blog της πολιτικής σέκτας του Τ.Φ. αλλά και ΠΟΛΛΑ άλλα, που λόγω ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ τον προωθούν σήμερα)… έχει πολύ ισχυρότερη επιρροή από ένα μικρό blog, με πολλαπλάσια λιγότερους αναγνώστες, όπως το δικό μας. Αυτός ο δικός του μηχανισμός, ενεργοποιημένος για να λυντσάρει ένα μικρό blog, αποτελεί… Οπλο Μαζικής Καταστροφής Υπολήψεων.
Σε αυτή την ιστορία, πολύ ελάχιστοι άνθρωποι μου συμπαραστάθηκαν (και τους ευχαριστώ). Ομως, επειδή σήμερα διαπίστωσα ότι δεν έχει σκοπό να σταματήσει, αυτή η ανήθικη τραμπουκίστικη μαζική επίθεση, αποφάσισα μια σειρά μέτρων, από κοινού με τον συνιστολόγο Αιρετικό. Ενα από αυτά τα μέτρα, είναι και η επαναφορά του ιστολογίου στην αρχική του ονομασία.
Το ψευδώνυμο “Omadeon” υπάρχει σαν καλλιτεχνικό ψευδώνυμο (μουσικής) από το 1999. Το επινόησα για διάφορους λόγους (που εξηγούνται αλλού) αλλά… δεν το κατοχύρωσα νομικά (αν και ίσως θάπρεπε) διότι δεν θεωρούσα (και δεν θεωρώ) ότι είμαι τόσο… σπουδαίος (τουλάχιστον όσο με… κατηγορούν οι φανατικοί τραμπούκοι της ΠΔ). Και ακριβώς επειδή δεν έχω ποτέ καβαλλήσει τέτοιο καλάμι, αναδημοσιεύω σε λίγο, όλη την πρόσφατη ανάρτηση του blogger Πιτσιρίκου (με κείμενο του Ντίνου Χριστιανόπουλου) για το θέμα της (μάταιης) εγωιστικής φιλοδοξίας. Πριν το κάνω, όμως, ξεκαθαρίζω και…. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΩ:
-
Από σήμερα, αυτό το blog ξανα-βαφτίστηκε ”OMADEON”, όπως ήταν αρχικά. -Γιατί;
-Για να ΜΗ λέει κανείς ότι “κρύβομαι πίσω” από κάνα πομπώδη… πολιτικοποιημένο τίτλο, αλλά επίσης… για να καταλάβουν, ακόμη και οι κότες (και τα πρόβατα) της μπλογκόσφαιρας (που… αδιαφορούν για το λυντσάρισμά μου ΤΩΡΑ, κι ας ήταν πρώτοι στον αγώνα υπέρ των ΔΙΚΩΝ τους δικαιωμάτων)… να το εμπεδώσετε ΟΛΟΙ, επιτέλους, ότι αυτό που ζω τον τελευταίο μήνα ΑΠΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ σας BLOG, εξίσου (μαλάκες…)
UPDATE: Εκτός από τις αναδημοσιεύσεις των λιβέλλων από αμέτρητα blog, που έδρασαν σαν… τεθωρακισμένα οχήματα Μαζικής Καταστροφής Υπολήψεων (όχι μόνο για μένα αλλά και για πλήθος αθώων ΔΗΘΕΝ “συνενόχων“) όρμησαν και ”σχολιαστές” (σαν… πεζικάριοι -χεχε) με αμέτρητα δυσώδη σχόλια, κάθε φορά που επιχείρησα να εκφράσω αντίλογο, κάτω από αντίγραφο λιβέλλου.
- Αντίθετα με όσα διέδωσε το site της Περιεκτικής Δημοκρατίας (και οι ανώνυμοι “πεζικάριοί” της) δεν πήγα ποτέ να αρχίσω επιθέσεις σε άλλα blog εναντίον της. Κατά κανόνα, χωρίς εξαίρεση, σερνόμουν από το ένα blog στο άλλο, αρθρώνονταςς έναν πολύ στοιχειώδη αντίλογο, σε μικρό μέρος του κτηνώδους όγκου των πολλαπλών λιβέλλων - “καρμπόν”. Αλλά… κάθε φορά που το τόλμησα αυτό, επεφτε μπαράζ βαρύτατης μοχθηρής λάσπης από ανώνυμους (πάντα) τραμπούκους της “Περιεκτικής Δημοκρατίας”, οι οποίοι (ταυτόχρονα) με αποκαλούσαν “ανώνυμο κουκουλοφόρο“, μόνο και μόνο λόγω του ψευδωνύμου ”Omadeon”, αφοδεύοντας με αυτό τον τρόπο ΚΑΙ στο δικαίωμα ΚΑΘΕ blog για ανωνυμία ή ψευδωνυμία (όχι μόνο σε μένα). Μικρά δείγματα τέτοιων επιθέσεων μάζεψα στο σχόλιο εδώ.
-
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική, βρίσκω τη συζήτηση στο blog “Βαθύ Κόκκινο“, διότι θυμίζει… ανάκριση από ασφαλίτες που φορτώνουν κατασκευασμένες κατηγορίες σε κάποιον, ενώ το ίδιο το blog (που αναδημοσίευσε το λίβελλο) αναγκάστηκε να ανακοινώσει στο τέλος ότι…“στην ιστοσελίδα μας κανένα κείμενο της Π.Δ δεν θα ξαναδημοσιευτεί και οι λόγοι είναι αυτονόητοι“. To τελευταίο μου σχόλιο εκεί δεν θα το δείτε, γιατί έκλεισαν τα (35) σχόλια. Υπάρχει όμως ΕΔΩ (επλουτισμένο) όπου το αντέγραψα, πριν το στείλω
__________________________________________________________________________________________
(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ από τον Πιτσιρίκο) (χωρίς το βίντεο, που είναι περιττό).
Ντίνος Χριστιανόπουλος – Εναντίον
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος -μόλις έμαθε ότι θα τιμηθεί με το φετινό μεγάλο βραβείο του υπουργείου Πολιτισμού- έκανε την εξής δήλωση:
«Ούτε θα εμφανιστώ, ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους».Άξιος, κύριε Χριστιανόπουλε, κι ας μη θεωρηθεί αυτό επιβράβευση εκ μέρους μου. (Ούτε συνεννοημένοι να ήμασταν.) Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται…Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου – και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά – και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας…
Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων, σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Πότε μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορία, που με γδέρνει.
Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους· όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν.Δεξιές, αριστερές, κεντρώες – όλες το ίδιο σκατό…
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες.Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. Xαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.
Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.
Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετούμε το τσιγάρο μας στο δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;
Περιοδικό ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ,
αρ. 1, Ιανουάριος – Απρίλιος 1979
_______________________________
UPDATE 2: Παλαιότερες αναρτήσεις μου για το Δικαίωμα στην Ανωνυμία:
- Στη Χώρα Του “Ποιος Είσαι Ρε” Και Του “Θα Σου Κάνω Μήνυση”…
- Μια Ηλίθια Επιτροπή Θα… Δείρει Τη Θάλασσα Του Διαδικτύου (Με Τον Ανεφάρμοστο Μπλογκονόμο)!
_______________________________
Related articles
- Ο Συλλογικός Διαδικτυακός Λόγος θάπρεπε να ήταν η Σύγχρονη Κυρίαρχη Αφήγηση (κύριε Τάκη Φωτόπουλε) (metaomadeon.wordpress.com)
- Takis Fotopoulos’ threats, insults and slander against David Ames Curtis and me (English Translation) (metaomadeon.wordpress.com)
- Ο έσχατος ξεπεσμός ενός πρώην πάρα λίγο ελευθεριακού διανοούμενου (sxoliastesxwrissynora.wordpress.com)

























![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=d82185ca-4346-4b45-b06b-5f0f6e06929e)















Πρόσφατα σχόλια