Image via Wikipedia

Πρώτη φορά βρήκα αυτή την είδηση στο μπλογκ του ανοιχτόμυαλου διανοητή Στέλιου Φραγκόπουλου: Δικαιώματα στους ανθρωποειδείς πιθήκους

“Το Κοινοβούλιο της Ισπανίας αναμένεται να εγκρίνει το πρώτο στον κόσμο ψήφισμα με το οποίο αναγνωρίζεται το δικαίωμα της ζωής και της ελευθερίας στους ανθρωποειδείς πιθήκους, δηλαδή στον χιμπατζή, τον μπονόμπο, τον γορίλα και τον ουραγκοτάγκο…

[....]

Το Πρόγραμμα Ανθρωποειδών Πιθήκων ιδρύθηκε το 1993 από τους φιλόσοφους Πίτερ Σίνγκερ και Πάολα Καβαλιέρι, οι οποίοι υποστήριξαν ότι το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και τον μη βασανισμό πρέπει να επεκταθεί σε όλα τα μέλη της βιολογικής οικογένειας των ανθρωπιδών (hominidae).

[...]

Ε, επιτέλους είναι καιρός να καταλάβουμε ότι η θεωρία της Εξέλιξης δεν είναι ΜΟΝΟ θεωρία αλλά είναι και Ανθρωπιστική Δράση. Ειδικά οι μακρυνοί μας ξάδελφοι, οι συμπαθέστατοι γορίλλες και χιμπατζήδες, απορώ ΠΩΣ δεν προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ανθρωπιστών… Homo Sapious, επί τόσες και τόσες δεκαετίες, ενώ τα επιστημονικά δεδομένα για την υψηλή ευφυία και τον ψυχισμό των πιθήκων (πρακτικά ισοδύναμη με ανθρώπινα παιδιά 3 ετών) ήταν ήδη γνωστά, πολλές δεκαετίες πριν το 1993 (που ιδρύθηκε η Κίνηση για τα Δικαιώματα των Πιθήκων).

Πρόσφατες σχετικές ανακαλύψεις περιγράφονται και εδώ: Symbolic Manipulation in Monkeys:

…we have evidence that chimpanzees are capable of symbolic logic. Chimpanzees can be trained to use linguistic symbols to ask for certain items, and two similarly trained chimps can conduct simple conversations with one another on the basis of these symbols.

[...]

..the monkeys are making evaluations in a manner very similar to human children…

Πρέπει να εφεύρουμε μία νέα λέξη, αντί του “ανθρωπισμού“, εφόσον η προστασία δικαιωμάτων δεν μπορεί πια να περιορίζεται στο σάπιο είδος μας (Homo Sapious). Υπάρχουν και τα πανέξυπνα δελφίνια, οι πίθηκοι, και άλλα είδη, που δικαιούνται ίδια προστασία με εμάς τους ίδιους, από κακομεταχείριση και βασανιστήρια…

• Τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια, όμως… Πρόσφατα, βγήκε στη φόρα ότι σιωπηρά εγκρίνεται η χρήση βασανιστηρίων (που δεν αφήνουν ίχνη) σε πολύ εκτεταμένη κλίμακα παντού στον κόσμο, ιδίως μετά την 11/9. Π.χ. δείτε το άρθρο “Θύμα βασανισμού ένας στους 5 μετανάστες” (Ελευθεροτυπία, 24-6-08), όπου η κ. Μαρία Πινίου-Καλλή, ιατρική διευθύντρια του “Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων” στην Ελλάδα (που συρρικνώνεται από περικοπές κονδυλίων) είπε πως “μετά την 11η Σεπτεμβρίου ξεκίνησε μια νέα αντίληψη των βασανιστηρίων στον κόσμο. Κύρια πηγή της ήταν οι ΗΠΑ. Το νέο δόγμα δεν έχει πλέον στόχο την κατάργηση των βασανιστηρίων, αλλά πως αυτά, όταν γίνονται, να μην αφήνουν σημάδια!”.

Κατά τα άααλλα… -ως γνωστόν- κάθε υπεράσπιση “Δικαιωμάτων Μειονοτήτων” αποτελεί… πολυπολιτισμική συνομωσία γνωστών ξένων κοσμοπολίτικων κέντρων για την αποσταθεροποίηση των εθνικών κοινωνιών μέσω του Εθνομηδενιστικού Ιμπεριαλισμού της Νέας Τάξης, η οποία προωθεί τον πολτοποιημένο πολυπολιτισμικό μαζάνθρωπο, τον παγκοσμιοποιημένο “homunculus“ (my ass).

• Ω ναι! - Και οι πίθηκοι, σίγουρα … βαλτοί θα είναι, από μυστικούς πράκτορες εχθρών του έθνους (της Ισπανίας εν προκειμένω). -Βρεε, δεν πα να φάτε καμμια… μπανάνα, λέω γω, ή να τη βάλετε… εκεί που ξέρετε, εθνομηδενιστο-φάγοι μου;

Related articles

• Great Apes Granted ‘Human Rights’ by Spanish Parliament [via Zemanta]
• Chimp With Troubled Past On The Loose [via Zemanta]
• Monkeys Take On Students In Maths Challenge [via Zemanta]

(Για να δείτε πως η εξέλιξη του Σημασιολογικού ιστού καλπάζει, αλλά η Ελλαδίτσα περί άλλων τυρβάζει…)

Εδώ και ένα χρόνο περίπου, το BBC άρχισε να κατασκευάζει “Οντολογίες” on-line με τα περιεχόμενα όλων ανεξαιρέτως των τηλεοπτικών προγραμμάτων του σε δημόσια πρόσβαση, συμμετέχοντας έτσι στον Παγκόσμιο Σημασιολογικό Ιστό:

BBC Programmes ontology:

http://www.bbc.co.uk/ontologies/programmes/2008-02-28.shtml

Πιο πρόσφατα, αυτή η τιτάνεια δουλειά ολοκληρώθηκε και άνοιξε τις πύλες της στο κοινό. Ιδιαίτερα ευχάριστη είναι αυτή η εξέλιξη για προγραμματιστές Η/Υ που εξειδικεύονται στο Σημασιολογικό Ιστό, αλλά και για το ευρύ κοινό (με τη χρήση κατάλληλων εργαλείων Σημασιολογικής πλοήγησης).

Η δημόσια πρόσβαση σε αυτό το καινοτομικό Σημασιολογικό υλικό είναι ελεύθερη, κάτω από προδιαγραφές Creative Commons Attribution License.

• Αν νομίζετε ότι αυτές οι πρωτοβουλίες του BBC είναι μεμονωμένες καινοτομίες, δείτε τι κάνει και το πρακτορείο Ρώϋτερ: Reuters Wants The World To Be Tagged.

Τα Μετα-δεδομένα των προγραμμάτων του BBC διατίθενται και στην εξής ιστοσελίδα:

BBC Programmes as Linked Data:

• http://bbc-programmes.dyndns.org/

Για την Ελληνική τηλεόραση προτείνω να φτιάξει μία Ειδική Οντολογία της… Τηλεοπτικής Βλακείας. Με αυτό τον τρόπο θα διακριθεί και σε Παγκόσμιο επίπεδο, εφόσον τέτοια Οντολογία δεν φτιάχτηκε ακόμη -μέχρι τώρα…

• “Πως το είπες αυτό ρε μεγάλε; Οντολογία“; -Ελληνικότατη λέξη είναι, χρονολογείται από την εποχή που εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες και οι άλλοι ζούσανε στα δέντρα (δενδροειδών μετα-δεδομένων;)…
  

Related articles

• NDR - German Public Television Experiments With Creative Commons [via Zemanta]
• Seven Great Sites for Legal, Free Content [via Zemanta]
• News You Can Chew On [via Zemanta]
• Using Flickr to teach computers to identify pictures [via Zemanta]

.

Image via Wikipedia

Το “NNDB” είναι ένας νέος σημασιολογικός “Συναθροιστής Νοημοσύνης” (Intelligence Aggregator) που φτιάχτηκε για να βοηθάει τον απλό θνητό να… φακελώνει δημόσια πρόσωπα -είτε εν ζωή, είτε όχι- ενώνοντας με έναν ημι-αυτόματο (αλλά αρκετά ευφυή) τρόπο, όλες τις βιογραφικές, ιστορικές και δημοσιογραφικές πληροφορίες που αφορούν αυτά τα πρόσωπα.

Οι πληροφορίες αυτές, είτε είναι ήδη διαθέσιμες είτε ορίζονται (από εμάς τους ίδιους) μέσα σε ένα απολαυστικό περιβάλλον με γραφικά on-line:

http://mapper.nndb.com/

Μπορούμε δηλαδή να ξεκινήσουμε το πλήρες… φακέλλωμα όλων των “μπουμπουκιών”, της πολιτικής και δημόσιας ζωής, με το “NNDB mapper”!

• Μέσα σε αυτό το site μπορεί κανείς να βρει περίπου 33 χιλιάδες δημόσιους φακέλλους (με δικτυωτά διαγράμματα διασυνδέσεων και διαπλεκόμενων) δημόσιων προσώπων, οργανισμών και εταιρειών.

• Το “φακέλλωμα” (δημόσιων προσώπων) είναι ΚΑΙ δικό μας δικαίωμα, δικαίωμα του απλού πολίτη για άμυνα και αντίσταση στην Εξουσία, εφόσον οι πληροφορίες που χρησιμοποιούμε είναι δημόσιες (ούτως ή άλλως) ή είναι πληροφορίες που έχουν βγάλει -με κόπο- στο Φως της δημοσιότητας σοβαροί ιστολόγοι όπως ο Ροίδης (εδώ).
  

Δείτε τώρα το σατιρικό NNDB-γράφημα της “ΘΕΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΔΩ & ΤΩΡΑ” (που σίγουρα θα αρέσει πολύ και στους αγαπητούς κ.κ. Λασκαράτο και Ροίδη!):
http://mapper.nndb.com/maps/792/000001789/

Να και το διάγραμμα διασυνδέσεων του περιβόητου Dick Cheney:

http://mapper.nndb.com/start/?id=22532

Δυστυχώς, η χώρα μας έχει καλυφτεί ελάχιστα, στο NNDB Mapper. Μπορούμε όμως να “δικτυο-φακελλώσουμε” τους πάντες, αν γραφτούμε (δωρεάν) μέλη στο site.

Προς το παρόν, βρήκα μόνο το φάκελλο του Καραμανλή (κλικ εδώ), χωρίς όμως διάγραμμα διασυνδέσεων, προς το παρόν. Eκτός από το φάκελλο του Καραμανλή, δεν βρήκα τίποτα για πολλές άλλες Ελληνικές προσωπικότητες. Αλλά και οι καταχωρημένες Ελληνικές Εταιρείες δεν περιλαμβάνουν ούτε καν την Ιντρακομ.

• Κοντολογίς, για την Ελλάδα, χρειάζεται αρκετή δουλειά στο NNDB Mapper από εμάς τους ίδιους (τους πολίτες).

• ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Το προχωρημένο αυτό Λογισμικό on-line, αν πέσει στα χέρια… παρανοϊκών και συνομωσιολόγων, μπορεί να γυρίσει “μπούμεραγκ” και να τους εκθέσει, αν γεμίσουν χάρτες με… “υποψιασμένες πληροφορίες” (όπως θα καταλάβετε αν δείτε και το άρθρο “NNDB mapper lets conspiracy theorists connect the dots between powerful people“).

• English Summary (also for linking to other blogs through Zemanta):

NNDB is proud to announce the NNDB Mapper, a visual tool that lets you explore the connections between people. The NNDB Mapper navigates biographical data collected in NNDB — over 32,000 individuals, with coverage linking the worlds of business, politics, science and culture.

The NNDB Mapper is a creative instrument, helping you to tell a story about the world through the people in it. Billionaire board members, political bankrollers, Hollywood scandal sex charts and more.

Related articles

• Create An Online Interactive Multimedia Magazine From Any Document With Calameo [via Zemanta]
• YouTube to Introduce High-Quality Videos [via Zemanta]
• NNDB mapper lets conspiracy theorists connect the dots between powerful people [via Zemanta]

mage via Wikipedia

The poem “Genesis”, by the Greek poet Odysseus Elytis, although considered “religious” is deeply heretical, very much against the Status Quo of Christianity. It expresses a fundamental Experience of (existential) Boundaries being drawn, between inner and outer world, a “fundamental distinction”, which also exists in the philosophical Logic system of George Spencer Brown (in his book “Laws of Form”). I don’t think there has ever been a satisfactory interpretation of this poem (as well as many other poems by Elytis), apart from some purely “literary” analyses, useful only for a partial understanding of specific concepts or messages in isolation, without philosophical or logical completeness.

I’ve been reading Elytis’ poetry for a number of years; still learning from it. But I was lucky enough to approach it equipped from the start with a rare and extremely appropriate interpretative tool: - “Laws of Form” by George Spencer Brown.

According to George Spencer Brown’s theory (on which I wrote a brief Greek intro, here) the basis of all Experience is (quoting him) “a fundamental act of distinction” between inner and outer worlds, before which “boundaries may be placed anywhere we please; while the world at this stage appears like sifting sand beneath our feet “. However, after this primary Act of Distinction, all the familiar properties of the world or the universe we inhabit.. follow, as logical consequences, emerging out of the same primary, primal or primordial Act of Distinction.

It is a fundamentally “interactive” theory, in which the leading part is played by the active observer, the Mind / Actor / Observer… who does not merely “observe”, but also actively forms the structure of experience, through the formation of Boundaries between what is “inside” and what is “outside”.

The “goal” of this Fundamental Formation of Distinctions is Conscious Existence itself, balancing itself as it walks on a tight-rope, standing on the Boundary itself; the Boundary being a point of existential equilibrium, about which Odysseus Elytis says:

One point One point
On this point (you attain) balance, existence
(If you go) Past this point unrest and darkness
(If you go) Before this point, roaring screaming angels
A point-a point

And on this point, advance without limit is possible
Or else, wihout it, nothing can exist anymore

It is remarkable how Elytis expresses this topology of “balance”:

1) (If you go) Past this point unrest and darkness (i.e. depicting a chaotic, exclusively-external world)

2) (If you go) Before this point, roaring screaming angels
(i.e. depicting a closed exclusively-inner world)

3) And on this point, advance without limit is possible

This “balance” is therefore not merely a (simple) boundary between Inner and Outer.

Particularly interesting is the rhetorical question raised by the poet, answering his own (previous) lyrics:

[...]

- What’s good? What’s evil?

• I.e. the distinction itself, between Inside and Outside is the correct answer to the wrong… (children’s) question “what is good and what is evil?”

Interestingly, the alleged “most important of all” religious or theological questions, the question (or distinction between-) “what is good and what is evil”, is not treated as a doctrine (by the poet) but only heretically and existential-ly (or boundary-wise):

The answer of the Archetypal Self to the fresh, “newlyborn” Self is that this (distinction between Good and Evil) is not the most fundamental distinction; not the most important question to ask. Instead of this old disctinction, between Good and Evil, the correct alternative question one should ask, or the correct fundamental distinction, is simply the distinction between Inner and Outer worlds.

• Obviously, the “correct way to exist” is not through a recluse-like regress inside the purely internal world (of “screaming angels”) nor through getting lost in the chaos of the Outer World; The correct way is pursuing the balance of standing or residing ON the boundary, on the distinction itself - between inside and outside.

Indeed, Odysseus Elytis expresses exactly the same thing as George Spencer Brown’s distinction, in his poem “Genesis”. He speaks about himself, but not exactly his “earthly” self…

In this poem (as in many others) Elytis is not talking about something “Christian” (or “religious” in a dogmatic sense) but expresses awe towards the greatness of a Personal Religious Experience of Cosmic Bliss, achieved through an Inner Journey, a process of “internal navigation” within his Archetypal Self.

This peculiar experience of Elytis, lacking a conventional Patriarchal God but immersed in a Divine “mythical self”, could very well be (without any misunderstanding) a “primary religious experience”, with no doctrine and no dogmatism.

In this “primary Experience of Distinction”, which probably represents a real situation of Mind experienced by the poet on a personal level (as described in another article of this blog - HERE) the Forms of both Inner and Outer worlds are inextricably linked in an unbroken unity (or non-distinction), which ceases after birth, after a rapture disrupting this primordial unity, or after emerging from/out-of- the experience which recollects all this, regressing deply into primordial / archetypal Timelessness (within the Present Time).

In the meantime, the dream-like surrealist scene of the poet’s experience has a timeless frame of reference, where present, past and future have not yet been distinguished!

In other words, Elytis, (most probably) without reading George Spencer-Brown, expressed in his lyrics (perhaps better than Spencer-Brown) an Experiential Process which Spencer-Brown regards as the most fundamental of all; a process that underlies Logic in its totality: - The genesis of a “primary distinction” between Inner and Outer worlds.

• P.S. I have translated in Greek the whole book “Laws of Form” (by George Spencer Brown) many years ago. If you are interested in publishing it / printing it (with G.S.B.’s permission) in Greece, send an e-mail to my address: omadeon @ hotmail.com.

Related articles

• Poetry workshop: May’s shortlist and Gillian Clarke’s responses [via Zemanta]
• They used to be somebody [via Zemanta]
• Poetic Heretic [via Zemanta]

• ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Αυτό το ποστ είναι Repost (με διαφορετικό τίτλο και πολύ μικρές αλλαγές) του παλιού ποστ (Μαρτίου 2007) Το “Άξιον Εστί” του Ελύτη, ο Ακης Γαβριηλίδης, η θυματοποίηση και ο… Ronald D. Laing!
• Η πρόσβαση στο παλιό αυτό ποστ παραμένει προβληματική, λόγω bug του λογισμικού της WordPress. Επομένως το ποστ αναδημοσιεύεται αναβαθμισμένο.

Το “Άξιον Εστί”, ο Ακης Γαβριηλίδης, η θυματοποίηση και ο Ronald Laing:

Εφόσον ο Οδυσσέας Ελύτης αποφάσισε να “ζήσει μέσα στο πετσί του” το ίδιο το (συλλογικό) “δράμα της ελληνικής ψυχής“, μου φάνηκε λογικό και αυτονόητο το να ζήσει επίσης και ορισμένες… αντιφάσεις αυτής της “συλλογικής ψυχής”, καθώς και να μιλήσει μέσα από καθαρά δικές της δοξασίες ή πεποιθήσεις (π.χ. την “Αυλή των Προβάτων” που κριτικάρει πολύ σκληρά ο Άκης Γαβριηλίδης). Ας προσέξουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πολυεπίπεδο και πολυδιάστατο νόημα αυτού του έργου. Αφορούσε πρωτίστως την Ελληνική Ψυχή, αλλά… δεν την ονόμασε φανερά “Ελληνική Ψυχή”, αφού (κατά βάθος) φάνηκε ότι αναφερόταν και στην παγκόσμια συλλογική ψυχή της ανθρωπότητας. Αν και αυτή η πλευρά διαψεύδεται -μερικές φορές- από συγκεκριμμένους στίχους στο Άξιον Εστί, παρόλ’ αυτά σε ορισμένους άλλους στίχους επιβεβαιώνεται αρκετά εμφανώς. Προφανώς δεν ήθελε καν ο Ελύτης να κάνει αυστηρή διάκριση μεταξύ παγκόσμιας και ελληνικής “αθωότητας”!

Psychedelic Art via Wikipedia

Το “τελετουργικό” ύφος και περιεχόμενο του “Αξιον Εστι” είχε ένα άλλο, πολύ σοβαρό (και χρήσιμο για όλη την ανθρωπότητα) θεμελιακό συστατικό, που μπορεί να συνοψιστεί σε μία “απόλυτη ΜΗ-θυσιαστικότητα“. Αυτό το τελευταίο εκφράζεται π.χ. από στίχους όπου (νομίζω) λέει “φέρετε στα μάτια μου ένα δελφίνι, νάναι η ώρα έντεκα. να απομακρύνει το θύμα από το βωμό και να αλλάζει το νόημα του μαρτυρίου” . Αυτή η τελευταία διαπίστωση ανατρέπει όμως την αφελή ή επιφανειακή κριτική κατά του “Αξιον Εστί” που το εκλαμβάνει σαν ένα απλό παραλήρημα θυματοποίησης (του λαού ή/και του ήρωα) με στόχους “νεκρόφιλους“.

Ισα-ίσα, το κεντρικό νόημα του “Αξιον Εστι” είναι η απόρριψη της “στάσης του θύματος”, καθώς και η απόρριψη (έως πλήρης αντιστροφή) της ίδιας της (έννοιας της) “θυσίας”, καθώς και κάθε… θυματο- ποιητικο- γενούς πνευματικότητας, όπως π.χ. των “παιδιών της απάρνησης” και των “εμπόρων που εισπράττουν το κέρδος των δικών τους πτωμάτων” (σε ένα στίχο-καταδίκη οποιουδήποτε “νεκρόφιλου κέρδους“).

Το ποίημα εκθειάζει (βεβαίως) τους “αθώους”. Αυτοί οι “αθώοι” όμως (”με τη λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα”), είναι όλοι εκείνοι για τους οποίους (και στους οποίους) μιλάει ο ποιητής, καθώς και η συλλογικότητα (του υποσυνόλου) των αθώων μιας (αενάως κάτω από εκμετάλλευση) Ανθρωπότητας. Δεν τους προτείνει όμως μία… νεκρόφιλη αυτο-δοξολογία, αλλά (αντίθετα) την “επιστροφή του Σταυρού στο δάσος“, την ανατροπή και υπέρβαση της θυσίας, την ελευθέρωσή τους από κάθε νοσηρή προσκόλληση στη θυματοποίησή τους.

Ronald D. Laing

Ε, τελικά o Ελύτης τους προσφέρει αυτό που ο Ronnie Laing θεωρούσε ΠΟΛΥ σπουδαίο “βήμα ίασης προβλημάτων”, το λεγόμενο “validation” (το αντίθετο του “invalidation” που χειροτερεύει την Τρέλα). Αυτό ακριβώς το “validation of the Other’s Experience“ (η “επιβεβαίωση της Εμπειρίας του Άλλου”), πολύ βασική αρχή του Laing, ο Ελύτης το κατέγραψε με τη… φράση “ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ”, την ίδια περίπου εποχή που ο Laing ασχολιόταν με την “Πολιτική της Εμπειρίας” (και λίγο αργότερα με το ομώνυμο βιβλίο του, θρυλικό εκείνη την εποχή):

.…….

Ο Ελύτης αναφερόταν βέβαια στο… ελληνικό “έθνος“. Την εποχή που έγραψε το έργο του, οι ακραίες καταστάσεις καταπίεσης που ζούσαν (συλλογικά) οι Έλληνες, και ιδιαιτέρως οι διωγμένοι αγωνιστές/αριστεροί μάλλον… δικαιολογούν με το παραπάνω μία τέτοια (προσωρινή) ενασχόληση με τη “συλλογική ψυχή” που (ίσως λανθασμένα) αποκαλούμε σήμερα “έθνος”. Αλλά μέσω μίας δικής του (και πανάρχαιας) “σαμανιστικής” δημιουργικής τρέλας, ο ποιητής προσπάθησε να ενωθεί με “το λαό του”, να νοιώσει ο ίδιος τα πάθη και τις εμπειρίες της συλλογικότητας, την Ιστορία της, κλπ.

• Σε όλη αυτή τη δύσκολη διαδικασία η “θέση του θύματος” δεν ήταν μία νευρωτική ή ψυχωσική προσκόλληση, αλλά ένα πολύ αναγκαίο (προσωρινό) συστατικό της συνολικής δημιουργικής διαδικασίας (Θανάτου και Επαναγέννησης).

Ο τρόπος που χρησιμοποιεί τον όρο “θυματοποίηση” ο Γαβριηλίδης μου φαίνεται λίγο μονομερής. Τις περισσότερες φορές τον εννοεί σαν μία αρνητική ιδιότητα ή συμπεριφορά του… θύματος, παραμερίζοντας τον πρωταρχικό ρόλο του θύτη! Εκτός αυτού, εκεί όπου η “κλασσική ψυχανάλυση” προσκρούει σε κάποια όρια, είναι (μεταξύ άλλων) και η διαπροσωπική ψυχολογία. Και στη διαπροσωπική ψυχολογία π.χ. του “αντιψυχίατρου” Ronald D. Laing, ο όρος “θυματοποίηση” αναφέρεται πρωτίστως σε ένα βαθύτατα διαπροσωπικό φαινόμενο, αντί για ένα (ενδο-προσωπικό) ψυχαναλυτικό φαινόμενο. Για τον Λαιγκ, η “κλασσική ψυχολογία” απέτυχε να δώσει ικανοποιητική εξήγηση πολλών σοβαρών φαινομένων θυματοποίησης, ακριβώς γιατί της λείπει η επαρκής ανάλυση της διαπροσωπικής κατάστασης, γύρω από τη θυματοποίηση, ενώ ανεπαρκής είναι και η εκτίμηση της κατάστασης του θύματος σαν “φαινομενολογία“, ή (πιο απλά) σαν εμπειρία (και διαπροσωπική σχέση εμπειριών).

Μέσα από αυτού του είδους τις διαπιστώσεις, ο Ronald D. Laing οδηγήθηκε κάποτε και στην ίδρυση της “αντιψυχιατρικής σχολής” του, μέσα στην οποία οι ίδιες οι “ψυχωτικές καταστάσεις συνείδησης” αναλύονται φαινομενολογικά, και ενίοτε… αναδεικνύονται σαν “προσωρινή τρέλα”, που έχει συγκεκριμένη “φαινομενολογική” (δηλαδή εμπειρια-κή) λειτουργικότητα, σαν τρόπος υπέρβασης της θυματοποίησης, από το ίδιο το θύμα. Αν και η σχολή αυτή έχει παρεξηγηθεί πολύ και σήμερα δεν αποτελεί τμήμα της “mainstream” ψυχολογίας (και ψυχιατρικής) εν τούτοις πολλά από τα βασικά της συμπεράσματα πέρασαν μέσα στην τελευταία και δικαιώθηκαν (τουλάχιστον εν μέρει) - π.χ. η θεωρία του “διπλού δεσμού” (double-bind theory).

Ένας τομέας όπου η “αντιψυχιατρική” φαινομενολογική σχολή του Λαιγκ σίγουρα διαπρέπει και σήμερα, είναι στη δημιουργική κατανόηση και προσέγγιση φαινομένων ” δημιουργικής τρέλας”, καθώς και “θρησκευτικής εμπειρίας” (χωρίς εξάρτηση από δόγματα). Κοντολογίς, ο καλλιτέχνης μπορεί να “καταδυθεί” μέσα στην άβυσσο της δικής του “τρέλας”, υφιστάμενος κατά τη διάρκεια αυτής της (προσωρινής) “κατάδυσης” ορισμένες (φαινομενικά) “ψυχωσικές εμπειρίες”, οι οποίες όμως… αντί για μόνιμη… βλάβη προξενούν ένα ιδιότυπο είδος “αυτο-ίασης”, με δημιουργικά αποτελέσματα μέσα στα καλλιτεχνικά έργα του.

Επειδή κάποτε είχα προσπαθήσει να γίνω… Λαιγκιανός θεραπευτής, και μάλιστα είχα ζήσει μέσα σε “αντιψυχιατρικό κοινόβιο” της Philadelphia Association του Ronald D. Laing (στο Λονδίνο) …παθιάστηκα και εντυπωσιάστηκα από το “Αξιον Εστί“, επειδή το αναγνώρισα -σχεδόν αυτομάτως- σαν (αυτονόητη) καταγραφή ενός εσωτερικού ταξιδιού δημιουργικής τρέλας (του ποιητή), όπως περιγράφτηκε προηγουμένως. Για τον ίδιο λόγο, δεν έδωσα τότε ιδιαίτερη σημασία και σε κάποιους στίχους του Ελύτη με “θρησκευτικές αναφορές” (που ενόχλησαν τον Γαβριηλίδη).

Ας θυμηθούμε τώρα, μία ξεχασμένη αλλά αρκετά γνωστή άλλη διάσταση της (κάθε) θυματοποίησης. Η (πραγματική) θυματοποίηση επιφέρει τραύματα σε εκείνον που έχει θυματοποιηθεί, δηλαδή στο θύμα. Ο Ελύτης επιχείρησε “επούλωση” αυτών των τραυμάτων, αντί για μία “νεκρόφιλη” διαιώνισή τους “εις τον αιώνα τον άπαντα”. Για να το κάνει αυτό, πραγματοποίησε ένα εντελώς δικό του “Εσωτερικό Ταξίδι”, όπου προχώρησε (εσωτερικά) στην προσωπική ανάμνηση μέχρι και δικών του… ενδομήτριων καταστάσεων Αυτό είναι γνωστό φαινόμενο (τουλάχιστον στην Φαινομενολογία της Philadelphia Association και του Laing). Εξίσου γνωστό είναι ότι όποιος αποπειραθεί να ακολουθήσει αυτό τον επικίνδυνο δρόμο έμπνευσης, αντιμετωπίζει κάποια στιγμή και την “άλλη πλευρά” της δικής του φύσης, στην περίπτωση άντρα τη “θηλυκή του πλευρά”, όχι από άποψη “σεξουαλική” αλλά από άποψη γνωσιακή και οντολογική, σαν ένα έμβρυο που δεν είχε αποκτήσει ακόμη φύλο στην αρχή της κύησης. Το αποτέλεσμα (σύμφωνα με πανάρχαιες παραδόσεις όλων των λαών) ήταν μία Επαναγέννηση, σε κατάσταση μεγαλύτερης σοφίας, αυξημένης αντίληψης και ανανεωμένης δύναμης. Ε, ΟΛΑ αυτά τα αρχετυπικά συστατικά, υπάρχουν διάσπαρτα μέσα στο “Άξιον Εστί”!Κάτι άλλο, που ασχολήθηκε μαζί του επανειλλημένα ο Ronnie Laing, αλλά δεν το ανάφερε καν ο Γαβριηλίδης, είναι οι συνέπειες της θυματοποίησης στην υπόλοιπη ζωή και την ίδια την προσωπικότητα του “ασθενή”. Για πολλούς παλιούς αριστερούς αγωνιστές, η κριτική που τους απευθύνει ο Γαβριηλίδης είναι μονομερώς καταδικαστική (για το ρόλο τους σαν θύμα που αποπειράται να μείνει αιώνιο θύμα), και με μία ανεπαρκή εκτίμηση του γεγονότος ότι (πολλοί από αυτούς) ήσαν άνθρωποι που έζησαν πραγματικές καταστάσεις (πολύ οδυνηρής) θυματοποίησης (όπου ήσαν πραγματικά το θύμα) και επομένως (αρκετά συχνά) “κουβαλούν” από τότε μέσα στον ψυχισμό τους αντικειμενικά τραύματα, που φτάνουν ακόμη και σε “τεχνητές ψυχώσεις” (π.χ. post-traumatic depressive syndromes) που έπαιξαν προφανώς πολύ σημαντικό αντικειμενικό ρόλο στις μετέπειτα απόψεις και ιδέες τους, καθώς και στο συνολικό ψυχισμό τους, χωρίς απαραίτητα να το συνειδητοποίησαν… ακόμη και οι ίδιοι!

Αλλά σε τελική ανάλυση, ακόμη και με τα αυστηρά κριτήρια του Γαβριηλίδη, η επίκληση τραυματικών θυματοποιητικών καταστάσεων είναι θεμιτή, κάτω από προϋποθέσεις, όπου παίζει ένα μεταβατικό “επουλωτικό” ρόλο. Ε, ακριβώς αυτό έκανε και ο Ελύτης, αναφερόμενος στα “Πάθη” (μέσα στο Άξιον Εστί). Ομως… ακριβώς επειδή ήταν ένας υγιής άνθρωπος, ένας δημιουργός που ποθούσε την “κατάργηση του θυσιαστηρίου”… δεν ξανα-ασχολήθηκε παρά ελάχιστα με αυτό το θέμα, μετά την μεταπολίτευση. Αντί όλων αυτών, απογειώθηκε με τη “Μαρία Νεφέλη” (η οποία του χάρισε και το Νόμπελ λογοτεχνίας 1979).

Η Σουηδική ακαδημία ΔΕΝ aαπένειμε το Νόμπελ λογοτεχνίας 1979 στον Οδυσσέα Ελύτη για… εθνικισμό! (και ακόμη λιγότερο για… “πατριωτική νεκροφιλία”). Του το έδωσε για τους εξής λόγους, με τα ίδια της τα λόγια:

“for his poetry, which, against the background of Greek tradition, depicts with sensuous strength and intellectual clear-sightedness modern man’s struggle for freedom and creativeness” (προσφώνηση της επιτροπής που απένειμε στον Ελύτη το Νόμπελ λογοτεχνίας 1979)

γλυπτό από πηλό, “η μικρή Θεά χωρίς χέρια” (εικόνα 3D)
κλικ στην εικόνα = άρθρο για τον Ελύτη σαν Ποιητή της Μούσας

“Την αλήθεια την φτιάχνει κανείς,

όπως και το ψέμα”

-Οδυσσέας Ελύτης

• Το τσουβάλιασμα όλων ανεξαιρέτως των (λεγόμενων) “κατασκευαστικών θεωριών” σαν (συλλήβδην) ταυτόσημες με “αποδομητικές” και “εθνομηδενιστικές” απόψεις, πρέπει να σταματήσει, γιατί δεν είναι δυνατόν να τσουβαλιάσουμε -στο τέλος- ακόμη και τον ίδιο τον… Οδυσσέα Ελύτη μαζί με τους λεγόμενους “εθνομηδενιστές”!

• Πόσοι Έλληνες “κυνηγοί εθνομηδενιστών” ξέρουν, ότι… η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη εκφράζει μια (ιδιότυπη) Κατασκευαστική Θεωρία του Κόσμου (par excellence); Δεν έχει σημασία το γεγονός πως είναι ΚΑΙ πατριωτική, αφού ο πυρήνας της είναι βαθύτατα ανατρεπτικός, εξ ολοκλήρου κατασκευαστικός, και (σε αρκετό μέρος του) επίσης αποδομητικός - αλλά και διεθνής.

Ο “Εθνομηδενισμός” ως αυτο-εκπληρούμενη προφητεία:

(update) Τα τελευταία χρόνια ζούμε μία περίεργη νέα μορφή πόλωσης στην Ελληνική διανόηση, που έχει οξυνθεί τελευταία και στο διαδίκτυο. Οι επιθέσεις κατά του λεγόμενου “εθνομηδενισμού” έχουν ενταθεί και γενικευτεί. Όποιος δεν συντάσσεται με την Εκκλησία και ορισμένες άλλες (δήθεν) “πατριωτικές” δυνάμεις χαρακτηρίζεται σαν εθνομηδενιστής (και κατά συνέπεια προδότης, που -συνήθως- “τα παίρνει”). Η λέξη αυτή κοντεύει να χάσει και το αρχικό νόημά της. Π.χ. “εθνομηδενιστές” χαρακτηρίζονται τώρα πια και όλοι όσοι δεν πιστεύουν στην αδιάσπαστη τρισχιλιετή συνέχεια του Ελληνικού έθνους, ή όσοι υιοθετούν μερικές σύγχρονες, ευρέως αποδεκτές θεωρίες για το “έθνος”, όπως διδάσκονται σε σχεδόν όλα τα Πανεπιστήμια του κόσμου. Η λέξη αυτή αποτελεί επίσης “αυτο-εκπληρούμενη προφητεία” γιατί δύσκολα καταρρίπτεται, ενώ προκαλεί και (αντι-εθνικιστική) δυσφορία στα… θύματά της -που θεωρείται (από τους Ελληνομέτρες ιεροεξεταστές) …σύμπτωμα εθνομηδενισμού!

Ενας λόγος που προβληματίστηκα και κατέληξα ότι ο “εθνομηδενισμός” είναι (ή μπορεί να καταντήσει) επικίνδυνη τσουβαλιαστική ταμπέλα (εκτός από -εν μέρει- σαθρό ιδεολόγημα) σε πάρα πολλές (αν όχι όλες) τις περιπτώσεις (στόχων του) είναι γιατί θεωρώ π.χ. την ανάλυση του προηγούμενου συνδέσμου (όπως και τη δική μου προσωπική φιλοσοφία) σαν εξ ορισμού αντίθετη με κάθε μηδενισμό. Η προηγούμενη ανάλυση ανάγει το έργο του Ελύτη σε πανανθρώπινα θέματα ουσίας (ανεξαρτήτως εθνικότητας) και σε υπαρκτά εδάφη της διεθνούς Γνώσης, όπως και της μη-μηχανιστικής ψυχολογίας. Μπορεί τώρα -βέβαια- όλα αυτά να φαίνονται σε κάποιους … ακατανόητα αλαμπουρνέζικα, αλλά τότε… εξίσου θα πρέπει να τους ξενίζει και ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης, που… πολύ ελάχιστα έγινε κατανοητός, ακριβώς λόγω διαφόρων “Χριστιανικών” παρερμηνειών του, που υπονόνευσαν και σκέπασαν την τεράστια παγκόσμια αξία του έργου του και ανύψωσαν (αντί αυτής) τη μισερή και μονοδιάστατη ελληνορθόδοξη εθνικιστική (παρ)ερμηνεία.

Εύλογα -λοιπόν- θα αναρρωτηθούν μερικοί, μήπως κατ’ αυτόν τον τρόπο θα δώσουμε και “συγχωροχάρτι” στις (όποιες) “σκοτεινές δυνάμεις”, τις (ξένες και εγχώριες) εξουσίες που “μας επιβουλεύονται” λόγω δικών τους συμφερόντων; Επίσης (πέρα από τη διεθνή γεω-πολιτική) μήπως -εκμηδενίζοντας την ίδια την έννοια του “εθνομηδενισμού”- ενισχυθούν και αθωωθούν κάποιοι άλλοι, ντόπιοι, κακόβουλοι και πονηροί;

-Ε, η απάντηση σε αυτή την αναμενόμενη καχυποψία (ή μάλλον… παράνοια) είναι ΟΧΙ. Κι αυτό γιατί (έτσι κι αλλιώς) τίποτε που να αξίζει να κατακριθεί δεν γλυτώνει την κριτική.

• Δηλαδή, πολύ απλά, το ιδεολόγημα του “εθνομηδενισμού” δεν είναι καν αναγκαίο για να γίνει μια σωστή υγιής κριτική ορισμένων λανθασμένων ιδεών - και όσων τις πιστεύουν.

Δηλαδή, ακριβώς όπως συνήθως δεν χρειάζεται πρόσθετη και “έκτακτη” νομοθεσία για να αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικα η κοινωνία ένα (οποιοδήποτε) διογκώμενο πρόβλημα, ακριβώς όπως είναι υπερ-αρκετή η εφαρμογή των ήδη υπαρκτών νόμων, με πιο συνεπή τρόπο, έτσι και στο σύμπαν των εννοιών, των ιδεολογιών, των μιμιδίων και των ανθρώπινων φορέων τους, το καινοφανές μοδάτο ιδεολόγημα του “εθνομηδενισμού” περιττεύει ολοσχερώς! -Όλα όσα προορίστηκε να καταπολεμήσει η έννοια “εθνομηδενισμός” μπορούν να καταπολεμηθούν καλύτερα (ή εξίσου καλά) μέσα από άλλες ιδέες, υπαρκτές και διεθνώς καθιερωμένες, που δεν διαστρεβλώνουν την πολιτική πραγματικότητα, ούτε τσουβαλιάζουν ανόμοια πράγματα και πρόσωπα.

Βέβαια, εγκαταλείποντας κάποτε τον (σταλινογενή -κυρίως) μύθο του “εθνομηδενισμού”, υποχρεωνόμαστε να ΜΗ συγχέουμε πια π.χ. την κριτική του δόγματος Κυρίτση (δείτε το σχόλιο μιας άλλης συζήτησης, ΕΔΩ) με την κριτική π.χ. της κ. Μαρίας Ρεπούση, αφού καμμία σχέση δεν έχουν μεταξύ τους (έτσι κι αλλιώς) πέραν της τεχνητής (συνήθως φανταστικής και συνομωσιολογικής) σχέσης, που τους προσάπτει το καινοφανές ιδεολόγημα του “εθνομηδενισμού”.

Ιδού άλλος ένας από τους πολλούς πιθανούς τρόπους για να αντιληφθούμε την Κατασκευαστικότητα της Φιλοσοφίας του Οδυσσέα Ελύτη (κάπως ανορθόδοξος -βέβαια- και ιδιοσυγκρατικός, αλλά.. όχι και λανθασμένος -πιστεύω):

http://omadeon.wordpress.com/2007/05/21/the-constructivist-definition-of-1-in-multiple-form-logic-and-odysseas-elytis/

(Κι αν δεν σας αρέσει αυτό το link, ή το βρίσκετε λίγο… τρελλούτσικο, δοκιμάστε τότε λίγο να αναλύσετε τη “Μαρία Νεφέλη” και αν την δείτε “εθνικιστικά”… τότε έχετε σοβαρό “text comprehension problem”)

• Τέλος, πνευματικά αιρετικό και ανατρεπτικό είναι και το (ευρέως παρερμηνευμένο) ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη, “Της Αγάπης Αίματα”:
  http://omadeon.wordpress.com/2007/06/28/elytis_goddess1/

Related articles

• Freedom is poetry, taking liberties with words, breaking the rules of normal speech, violating common sense. Freedom is violence. [via Zemanta]

Phoenix, via Wikipedia

Ζήτω! - Βρέθηκε πάγος στον Αρη!

Μάλιστα η είδηση μεταδόθηκε πρώτα μέσω του νέου Σημασιολογικού Κοινωνικού Λογισμικού Twitter, και μάλιστα σε πρώτο πρόσωπο ενικού, αφού μπλογκάρει το ίδιο το διαστημόπλοιο Phoenix, εξηγώντας όλα όσα ανακαλύπτει και επικοινωνώντας live με τη Γη μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης σε άπταιστη Αγγλική Γλώσσα…

• ΑΛΛΗ μια μεγαλειώδης νίκη του blogging (του ‘microblogging’ -πιό συγκεκριμμένα) και του Robotic Man-Machine Social Networking, που…ξέφυγε (αυτή τη φορά κυριολεκτικά) στο Διάστημα!

Ορίστε ο Πάγος, στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη:

Όπως… συμπέρανε λογικά το διαστημόπλοιο, μέσα από το… blog του, “μερικές άσπρες κηλίδες εξαερώθηκαν, άρα δεν μπορεί να ήταν αλάτι, αλλά πάγος, δηλαδή στερεοποιημένο νερό”.

Ιδού το Twitter blog του ίδιου του Phoenix:

• http://twitter.com/marsphoenix

Πρόσφατα άρθρα στο διεθνές διαδίκτυο:

• The Mars Ice FAQ: How Do You Know It’s Water? (WIRED magazine)
• Bright Chunks At Phoenix Lander’s Mars Site Must Have Been Ice

Δύο είναι οι καινοτομίες Πληροφορικής που χρησιμοποιεί αυτό το μη-επανδρωμένο διαστημόπλοιο, που προσγειώθηκε στον Άρη:

1. Η χρήση πολύ προχωρημένης Τεχνητής Νοημοσύνης και Επεξεργασίας Φυσικής Γλώσσας
2. Η άμεση επικοινωνία μέσω Twitter -ένα είδος Σημασιολογικού blogging και Social Networking- στους διαλόγους του με τη Γη.

• Σαν αποτέλεσμα του (2), η είδηση ότι το διαστημόπλοιο βρήκε Πάγο στον Άρη βγήκε πρώτα στη διεθνή μπλογκόσφαιρα και μετά στα υπόλοιπα ΜΜΕ. (Εγώ τη βρήκα μέσω feed-reader, σε ξένο blog -του οποίου το σύνδεσμο παραθέτω πιο κάτω)

…αχά! Πάγος, έ;

• Ε, επιτέλους, ησύχασα… (χμμμμμ…….)

• Εκεί που βλέπω να καταλήγουμε όλοι, δεν θα άντεχα ούτε τη βότκα…

Πηγή: http://eneve.wordpress.com/2008/06/21/yes-theres-ice-on-mars, http://www.nature.com

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Αφήστε τα σάπια, πονηροί Αρειανοί (για τα ΠΑΓΑΚΙΑ) και πείτε το ευθέως:

• Τη ΒΟΤΚΑ και το ΟΥϊΣΚΥ, ΠΟΥ ΤΑ ΚΡΥΨΑΤΕ;
  

το διαστημόπλοιο Phoenix:

Related articles

• Twittering ‘from Mars’ [via Zemanta]
• How valuable are you on Twitter? [via Zemanta]
• 7 Tools For Blogging On Your Phone [via Zemanta]