Απαλλάσσοντας το τίμιο blog του Πάνου Ζέρβα…

UPDATE (26-7-2007): Δυστυχώς… τα καλά λόγια που ακολουθούν ΚΑΘΟΛΟΥ δεν εκτιμήθηκαν, αντίθετα διαψεύστηκαν, λίγο καιρό αργότερα (δείτε πιο τελευταία posts και… συγκρίνετε).

Ο άνθρωπος έχει ένα από τα καλύτερα, τιμιότερα blog στην Ελληνική βλογόσφαιρα… Κάτω από τη φιλοξενία του, καταφέραμε πράματα… Μου ζητήθηκε να φτιάξω κι εγώ blog (κάπως πρόωρα, αλλά… χαλάλι του!) Γιατί ΔΕΝ μπορούσε να αντέξει το βάρος του θορύβου, τη δική μας Υπερφόρτωση Πληροφορίας! Ε, ας μην είμαστε και αγενείς χωριάτες, που μας έδωσε θάρρος να ανεβούμε στο κρεβάτι του. Ας φέρουμε τα μπλα-μπλα μας εδώ (εκείνα που ΔΕΝ είναι ταιριαστά με του Πάνου)

Ας κρατήσουμε ανέπαφο ό,τι καταφέραμε, εκεί στην Καλύβα, Ψηλά στο βουνό. Εκεί που είδα κι εγώ Ουρανό. Ανέπαφο από σκουπίδια. Πέραν του πραξικοπήματος της Υπερφόρτωσης Πληροφορίας!

16 comments

  1. Εν-νο-είται🙂

    Σε ευχαριστώ για το ποδαρικό. Εχουμε πολλά να πούμε ΚΑΙ για τη σεμνότητα. Σε ποιό βαθμό μπορεί να φαίνεται σαν το αντίθετό της. Σε ποιό βαθμό οι ακτίνες του φωτός διαθλώνται καθώς βγαίνουν από μέσα μας, ή και το αντίθετο. Του φωτός που δεν εξηγείται, αλλά πολλοί νομίζουν πως το εξηγούν, Εγώ ΔΕΝ επιχειρώ κάτι τέτοιο. Είμαστε ΟΛΟΙ φως. Ανεξήγητο φως.

    Κανένας ταβατζής δεν θα περιορίσει το φως που είμαστε, ούτε την ποικιλλία των χρωμάτων του. Αρκεί να το νοιώθουμε. Και κανείς δεν μπορεί να το νοιώθει μόνο μόνος του. Είμαστε όλα τα χρώματα. ΠΩΣ θα μπορούσαμε, να στερήσουμε από το φως που είμαστε, όλα τα ΑΛΛΑ?😉

    χεχε

    Αααχ τεντώνομαι με σεμνότητα στο άπειρο. Δεν επιχειρώ να δείρω τη θάλασσα. Την προσκυνώ μόνο, και κολυμπώ…🙂

  2. Χάσαμε λοιπόν τη σεμνότητά μας? Προσπαθώντας να την αποδείξουμε στο πλήθος, γίναμε υπερόπτες? ΠΟΛΥ πιθανό! Αλλά… την ίδια στιγμή που το λέμε αυτό, που το συνειδητοποιούμε, ΗΔΗ το αναιρούμε. Ξαναγινόμαστε φως.

    Ετσι και συντονιστούμε με τα άλλα φώτα, γινόμαστε πανδαισία χρωμάτων.

  3. Επιτέλους ελεύθερος, ξένε, από τους παρείσακτους. Και όμως, ανοιχτός σε φιλοξενούμενους. Δεν είμαστε ξένοι καθόλου. Μόνο ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως είμαστε ξένοι, και με ΑΥΤΟ ακριβώς τον τρόπο… απο-ξενο-νόμαστε. Χάνουμε δηλαδή τους ξένους μας.😉

    Δεν υπάρχουν ξένοι, παρά μόνο στο μυαλό μας, το απο-ξενωμένο.

  4. Απο-ξενωμένοι, παριστάνουμε το φιλόξενο. Θέτουμε όρια. Εμείς από τη μια μεριά, οι άλλοι από την άλλη. Us and Them (Pink Floyd, Ronald D. Laing)…

    H Σκοτεινή Πλευρά της Σελήνης υπήρξε εικονικός χώρος που κάποτε εκλαμβάναμε σαν πραγματικό, εμείς οι παλιοί… αποξενωμένοι.

    Ομως και εκεί, κάποτε, μπήκε το φως. Αθλος στη Σελήνη…
    Επιστροφή στη Γή. Τη γαλάζια και την κόκκινη και την πολύχρωμη. Μπορεί να το ξεχάσαμε αυτό, αλλά η Γη δεν το ξεχνάει…

    Αν και είμαστε για τη Γή ξένοι, μας μεταχειρίστηκε σαν να είμαστε τα δικά της παιδιά. Εκλεκτοί φιλοξενούμενοί της….

  5. Γιώργο καλοτάξιδος και πάντα πολύχρωμος
    Στο θέμα τώρα… αν δεν πιάσεις 2.300 επισκέψεις και άνω μην τον περιμένεις τον μικρασιάτη. Όχι γιατί μας λείπει αλλά είπαμε: «Αν δεν μπορείς να τους πείσεις τουλάχιστον μπέρδεψέ τους». Τα λέμε!!

    Ναί βρε βιοάννη. Εγώ απλώς πήρα φόρα. Χρωματοπωλείο μιλάμε. Κι εγώ παιδί μιλάμε. Σιγά μην περιμένουμε και τον Μικρασιάτη, μιλάμε…🙂
    Εδώ πέρα είναι Αυτόνομη Νέα Γη. Οι Μικρασιάτες που μπαίνουν εδώ αφήνουν πρώτα τα μπουζούκια τους στην πόρτα. Ο τρόπος που θα το χειριστώ θα είναι σύμφωνα με τις αρχές που ήδη εξήγησα. Ελεύθερος ο καθένας να λέει Ο,ΤΙ θέλει. ΟΧΙ ελεύθερος να κάνει αποδεδειγμένες παραποιήσεις πληροφορίας. Κουράστηκα να βρω αυτή την ΤΟΣΟ απλή νέα φόρμουλα. Ετσι, ότι κι αν συμβεί, το εργαλείο το έχουμε πια. Ενα εντελώς ΝΕΟ είδος μοντεραίησον.
    Πάντως θα κοιτάζω τι γίνεται και στου Πάνου, και αν παραστεί ανάγκη, θα κάνουμε το εξής. Ναι μεν δεν θα φορτώνουμε με όγκο το βλογ του Πάνου, αλλά θα αναλύουμε τις επικοινωνιακές καταστάσεις εδώ, με ΑΛΛΑ μέσα, ΑΛΛΑ κόλπα, μερικά χρόνια μπροστά σε μεθοδολογία. Και φυσικά με ταυτόχρονη κατασκευή ιστοσελίδων, όπως:
    http://www.omadeon.com/writings/vampirecult.html

    Αλήθεια, ΠΩΣ και δεν τη σχολίασε κανείς αυτή τη σελίδα, ΣΤΡΑΒΟΙ είναι? τσκ, τσκ, τσκ…

  6. Κάποιοι μας μπλέξανε, μετά… στα προβλήματά τους.

    Στις γενοκτονίες τους. Στις γενοκτονίες των ίδιων των προγόνων μας.

    Τους τιμούμε. Τις αναγνωρίζουμε.

    Ομως ήρθαμε από κάπου αλλού. Ας μην το ξεχνάμε.

    Κάθε παιδί ξεχνιέται. Ξεχνάει το φως που είναι.
    Ξεχνάει το φως.
    Ξεχνάει.

    Η λανθασμένη μνήμη των προγόνων, λανθασμένη για το φως του Νου που κουβαλάει κάθε παιδί, είναι ένα βάρος. Πρέπει να ελευθερωθεί για να πετάξει. Για να μπορέσει να βοηθήσει και αυτό, το φως. Να μάθει τις ιστορίες των προγόνων, αλλά όχι να χάσει και το δικό του φως.

    Το νέο αυτό φως, λέγεται Παγκοσμιότητα.

    «Αν δεν έχεις το ένα σου πόδι έξω από τη γή, ποτέ δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της» – Οδυσσέας Ελύτης

  7. Υποστηρίζω, αγαπητέ Π&Α, μ-π, ή όπως αλλιώς θέλεις να σε αποκαλώ (αφού τα στοιχεία σου είναι ιδιωτικά έτσι κι αλλιώς) το δικαίωμα κάθε παιδιού, ΟΧΙ μόνο να γνωρίζει σωστά την Ιστορία, αλλά επίσης, το δικαίωμά του να την ξαναγράψει, ανακαλύπτοντας το Φως που έχει μέσα του. Εκείνο που δεν είναι από εδώ.

    Εκείνο που θέλουν να νουθετήσουν οι σκοτεινοί του δάσκαλοι. Να το κάνουν να σβύσει, μέσω του δικού τους εκτυφλωτικού εξωτερικού φωτός.

    Ας θυμηθούμε τον Ελ Γκρέκο, που λέγανε ότι για να ζωγραφίσει σωστά, έπρεπε να κλειστεί στο σκοτάδι, ώστε να βιώσει το δικό του Ανεξήγητο Εσωτερικό Φως.

    Ο καθένας μπορεί να το κάνει. Ενα παιδί ΖΕΙ μέσα σ’ αυτό.

  8. Και όμως, δεν μιλάω για τίποτε απολύτως τόσο σημαντικό.

    Ολοι το ξέρουμε αυτό. Ανοίγοντας τα κανάλια Ενέργειας του Νου (που εγώ προσωπικά επιτυγχάνω με τη μουσική και με το χειμερινό κολύμπι) επιτυγχάνει κανείς την απλούστατη εκείνη κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Νους ενός Αθώου παιδιού, που δεν μολύνθηκε ακόμη από το εξωτερικό σκοτάδι του Κόσμου.

    Βρίσκονται ήδη εκεί αλλά δεν το ξέρουν. Οπως και τα ζώα. Οπως και οι καλλιτέχνες. Κολυμπάνε μέσα στο φως. ΠΩΣ να μείνεις σεμνός, μετά από αυτό;

    Αν μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας ασχολείται σήμερα με το βλαβερό εκείνο φαινόμενο που λέγεται ναρκωτικά, είναι γιατί εντελώς απεγνωσμένα, προσπαθεί να ξανα-αισθανθεί το Φως του Εσωτερικού Κόσμου, το οποίο έχει σκεπαστεί από την Αγνοια (όπως ξέρουν και όλοι οι… ιδρυτές θρησκειών). Ομως ο τρόπος για να νικηθεί αυτή η πληγή της ανθρωπότητας είναι τόσο απλός, ώστε κανείς σχεδόν τον βλέπει, ούτε καν τον επιχειρεί. Είναι μία πόρτα ακριβώς μπροστά μας. Η συνειδητοποίηση ότι είμαστε ένα, με κάθε άλλο φως. ΚΑΙ με το εξωτερικό φως των φαινομένων, ΚΑΙ με αυτό που νοιώθουμε να βγαίνει από μέσα μας, όταν ΔΕΝ διακρίνουμε, μεταξύ μέσα και έξω. ΠΟΛΥ εύκολο, να το επιτύχει κανείς αυτό, αν συντονιστεί με το δικό του φως, κολυμπώντας σωστά στο εξωτερικό φως.

    Ενας τρόπος είναι η χειμερινή κολύμβηση. Ενας άλλος τρόπος είναι η αγάπη. ΚΑΘΕ μορφής αγάπη, όχι μόνο η ερωτική. Ενας άλλος τρόπος είναι η μουσική. Οχι μόνο αυτή που ακούμε, αυτή που είμαστε. Γιατί δεν είμαστε μόνο φως. Εϊμαστε ΚΑΙ μουσική.

  9. Περνάω περιόδους που τα σκέφτομαι όλα αυτά, μα ποτέ δεν μου έτυχε να τα εκφράσω. Οταν αναμειχθώ στις αέναες συζηήσεις του Διαδικτύου, βάζω αυτή τη «διάσταση» σε χειμερία νάρκη, και ασχολούμαι με διάφορες λεκτικές… μαλακίες. Τα σούπα και τα μούπες, τη ροή ακατάσχετης λεκτική μόνο πληροφορίας. Ομως δεν είναι αυτό η ζωή, κι έτσι εξαφανίζομαι. Θα με βρείτε και σε ένα δάσος, και σε μία χειμωνιάτικη παραλία, να απολαμβάνω σεμνά το ολοφάνερο. Το φως και τη μουσική που είμαστε. ΠΟΛΥ σημαντικό αυτό το «είμαστε».

    Γιατί τις στιγμές εκείνους του «διαλογισμού» δεν υπάρχει εσύ και εγώ και άλλος. υπάρχει μόνο το φως της συνολικής μας ύπαρξης, και η σεμνότητα του να κουβαλάμε αυτό το συλλογικό φως, μέσα στη δική μας ατελή ύπαρξη.

    Μιλάω για θρησκεία, φυσικά. Ομως δεν είναι μια θρησκεία που έχει ανάγκη από θεό. Είναι τα πάντα, που ΕΙΝΑΙ θεός. Δηλαδή πολλοί θεοί. Δηλαδή απεριόριστες διαστάσεις θεών, ακριβώς δίπλα μας, σαν αυτούς που οπλίζουνε το χέρι μου, αυτή τη στιγμή, και πληκτρολογώ. ΔΕΝ μιλάω για σεμνότητα πια. ΟΥΤΕ για το αντίθετό της. Μιλάω για την κατάσταση του νου ΠΕΡΑ από τις διακρίσεις σαν αυτή. Μιλάω για το Νού του Παιδιού. Αυτού που παραμένει μέσα μας, μέχρι και στα βαθειά γεράματα.

    Αν βέβαια -με σεμνότητα- δεν το εξολοθρεύσουμε…

  10. Αντε Γιωργο, σιδεροκεφαλος! Παντως μην περιορισεις ενα ολοκληρο βλογκ σε περιβληματα τυπου Μικρασιατη…Τσελιγκα. Δεν αξιζει.Θα περναω καμμια βολτα.

  11. Ευχαριστώ Αλκη! Καλοδεχούμενος, και… φυσικά δεν μπορεί το οπλισμένο περίβλημα να νικήσει την άνευ πανοπλίας ουσία.

    Τον Μικρασιάτη τον έβαλα σε ειδική απο-δομητική μηχανή του μέλλοντος (που ακόμη βρίσκεται όπως ξέρεις στο… κεφάλι μου).

    Ξέρεις εσύ, το παλιό ανέκδοτο με τον Εργοστασιάρχη παρασκευής υγιεινών βωδινών λουκάνικων, πλήρως αυτοματοποιημένων, που ο Εργοστασιάρχης εξηγούσε το πως δουλεύει στο γιό του, λέγοντας «Ε, να γιόκα μου, από την είσοδο μπαίνουνε βώδια, το εργοστάσιο τα επεξεργάζεται, και από την έξοδο βγαίνουνε λουκάνικα». «Μπαμπά!» (εμπνεύστηκε ο εφευρετικός γιός) «Αν βάλουμε ανάποδα, τα λουκάνικα από την έξοδο, θα βγούνε από την είσοδο βοϊδάκια»? Και ο μπαμπάς (στενοχωρημένος) «Ναι γιέ μου, έβαλα εγώ το λουκάνικό μου στη μάνα σου και έβγαλε εσένα το… βώδι».

    Τουτέστιν (χεχε) ΔΕΝ ΕΠΕΤΑΙ ότι αν βάλουμε εδώ το Μικρασιάτη (αλλαντοποιημένο), θα βγούν από την άλλη πόρτα… βώδια φρέσκα, αγαπητέ Αλκη. Διότι
    1) ΔΕΝ θα είναι βώδια, αλλά γουρούνια (δεδομένα αυτό)
    2) Αλλά και αν συνέβαινε το (1) θα ήταν άχρηστα.
    3) Αλλά και το (1) και το (2) είναι άτοπα (ως γνωστόν).

    Εξάλλου (ας ΜΗΝ το ξεχνάμε αυτό) ΔΕΝ είμαστε καν κανίβαλοι.🙂

  12. Γ.Σ.

    Βρε συ που να φανταστώ ότι επειδή κέρδισες τη δημόσια εκτίμησή μου, θα με θεωρούσες και τόσο αφελή!

    Και μη μπερδεύεις ανθρώπους που κακώς χρησιμοποιώ -έτυχε- τη διεύθυνσή τους από παλιά.

    Κρίμα…

    μ-π

  13. μ-π σου έστειλα εκτενή ιδιωτική απάντηση. Το σχόλιό σου όμως ΔΕΝ ανήκει εδώ. Ανήκει στο βλογ του Πάνου. Βέβαια ορθώς το έβαλες εδώ ώστε να σταματήσει ο θόρυβος στο βλογ του Πάνου.

    Με ενοχλεί όμως ο τρόπος διατύπωσης. Από που κι ως που σε θεώρησα αφελή? Μήπως πέρασες κάποιον άλλον τον οποίον πέρασα για κάποιον άλλον ως… εσένα? χεχε🙂

    Εγώ νομίζω ότι η σωστή επικοινωνία χτίζεται βήμα-βήμα. Τίποτε δεν είναι σίγουρο άλλωστε, σε ένα χώρο που βρίθει από κακή χρήση της ανωνυμίας. Π.χ. την αξιότιμη μάγισσά μας, επειδή δεν είχα κανένα στοιχείο για την ταυτότητά της, την είχα περάσει για άντρα (που θέλει να κρυφτεί για γνωστούς λόγους π.χ. να αποφύγει την κατηγορία για σεξισμό.) Ομως θα αποκαλύψω, τώρα, ότι το ΜΟΝΟ σίγουρο και το ΜΟΝΟ νόμιμο που μπορώ να ανακοινώσω είναι το γεγονός ότι ΕΙΝΑΙ γυναίκα. Η ταυτότητά της όμως (που φαίνεται από το μαίηλ της) μένει αυστηρώς ιδιωτική. Θα ήμουν αγενέστατος κάφρος αν έβγαινα δημόσια να πω ποιά είναι. Ελπίζω όμως ότι ΔΕΝ ειμαι αγενής αν φανερώσω το γεγονός ότι ΔΕΝ είναι άντρας (πόσο μάλλον «γκαίη άντρας»), γιατί θεωρώ ότι την ωφελώ, δηλαδή βοηθώ την καλή εντύπωση που δίνει σε όλους μας. Και ως γυναίκα με ΤΟΣΟ μεγάλη επίδοση σε «αντρικά κάστρα της γνώσης», την εκτιμώ ακόμη περισσότερο, μάλιστα.

    Η καλή επικοινωνία μπορεί να χτιστεί και με ριζικώς διαφωνούντες. Το έχω καταφέρει (όπως είπα αλλού) ακόμη και με χρυσαυγίτες. Αν κάποιοι διαφωνούν, και έρθουν να με σκοτώσουν (σαν Ελληνα Ντινκ), τους χάρισα επίσης ΚΑΙ το πραγματικό μου πρόσωπο. Ελπίζω η κάνη του όπλου τους να σημαδέψει κατ’ ευθείαν το μέτωπό μου. Διότι αν επιζήσω, ίσως και να μην τους ωφελήσει, τελικά. Εχοντας στο παρελθόν επιζήσει από πολύ χειρότερα, δεν φοβάμαι ούτε τον ξυλοδαρμό. Αλλωστε… ΣΙΓΑ το Γιωργάκη, που φαντασιώνεται ότι θέλουν να τον δείρουν κιόλας. Αφού είμαστε «dust in the wind» έτσι κι αλλιώς! (Και εγώ «sand from a beach in the word» more likely).

    Ευχαριστώ για την εισφορά στο ανυπέρβλητο αλαλάζον πλήθος των… θαυμαστών μου (και τη Μάγισσά μας επίσης, ακόμη περισσότερο).🙂
    http://www.omadeon.com/monitor/bewitched.html
    (ιστοσελίδα «Εξομολογήσεις στο Ναό της Μάγισσας»)

  14. Μάγισσά μου, ο Πάνος καταληφθείς από Πανικό πήγε και έσβυσε όλες τις πολυτιμότατες βρισιές και υπόλοιπες λεπτομέρεις του λεγόμενου «σκυλο-καυγά» (μάλλον κυνηγιού μεταλλαγμένης αλεπούς εκ Μικράς Ασίας) με αποτέλεσμα άκρως… αντι-οικολογικά αποτελέσματα. Καλά, ΔΕΝ κατάλαβε ο (ελαφρώς κό)Πανος ότι εμείς οι οικολόγοι ανακυκλώνουμε τις σκυλοκαυγάδες και τους μετατρέπουμε σε οικολογική… γατοτροφή? ΤΙ πράματα είναι αυτά?

    Θα τον καταγγείλω στον Πάνα, αν το ξανακάνει ο Πάνος. Για πρώτη και τελευταία φορά τον συγχωρώ, πάντως…
    Γ.Σ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s