Πολύ πέρα από το «θέμα του blog Βενιζέλου», τεχνικές προτάσεις Νέων Μέτρων προστασίας της Ακεραιότητας του ψηφιακού Λόγου και Διαλόγου

UPDATE (28-10-07): Αν φτάσατε σε αυτή τη σελίδα μέσω Link από το hate-blog κάποιου… Λαζαρίδη, εκτενής απάντηση στις μπούρδες και στις λάσπες του είναι σε άλλο blog, ΕΔΩ.

Ασχοληθήκαμε υπερβολικά με το ΑΣΗΜΑΝΤΟ (τελικά) «πρόβλημα» του αν έγινε ή όχι (απόπειρα για) λογοκρισία στο blog του κ. Βενιζέλου, αλλά δεν βλέπουμε το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ (παγκόσμιο) πρόβλημα της αυξανόμενης «ιδιωτικής» Λογοκρισίας ΑΠΟΨΕΩΝ, ένα πρόβλημα που μπορεί όμως να λυθεί οριστικά με (σχετικά απλά) Νέα Μέτρα για τη διαφύλαξη της Ακεραιότητας του Ψηφιακού Διαλόγου. Εδώ, θα δείτε μία απλουστευμένη ελληνική περίληψη των προτεινόμενων μέτρων, όπως έγινε ήδη σε άλλο (αγγλικό) ποστ αλλά… ακόμη καλύτερα (ελπίζω).

Το μεγάλο πρόβλημα σαφέστατα δεν είναι αν ή όχι είχε «την πρόθεση» να λογοκρίνει ο κ. Βενιζέλος σχόλια στο blog του. Π.χ. υπάρχουν άλλοι (ενίοτε επώνυμοι και σοβαροί) ιστολόγοι, που επιδίδονται σε εντελώς αλόγιστη χρήση του δικαιώματος για «moderation», με αποτέλεσμα σοβαρά πλήγματα κατά της αξιοπιστίας και της ακεραιότητας των συζητήσεων στα blog.

Τα τεχνικά μέτρα που πρότεινα (στα αγγλικά) είναι (σε πρώτη φάση) εξαιρετικά απλά. Τα συνοψίζω εδώ… κάπως αναβαθμισμένα, μετά από ιδιωτικές συζητήσεις με φίλους και συναδέλφους (προγραμματιστές):

1) Η διαφύλαξη των σχολίων που στέλνει κανείς σε κάποιο blog μπορεί να επιτευχθεί από κάποιο νέο είδος λογισμικού για τον σχολιαστή (για να μην κουράζεται με… «κόπυ-παίηστ» στο notepad). Όμως το προφανές μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι τα σχόλιά σας σώζονται μεν σαν κείμενα, αλλά… μόνο για τα δικά σας μάτια, αφού δεν μπορείτε (ούτε καν) να αποδείξετε ότι… τα στείλατε, ενώ είναι δύσκολο ή αδύνατο να τα δουν και άλλοι (στη συζήτηση, ή γενικότερα). Επομένως αυτή η μέθοδος είναι κατάλληλη μόνο αν έχετε… εσωστρεφές συγγραφικό ταλέντο και δεν θέλετε κάποιος να «καίει» τα δικά σας ηλεκτρονικά γραπτά χωρίς την άδειά σας! (χεχε)

2) ΠΟΛΥ καλύτερη λύση από το (1) είναι η ίδρυση ειδικών «Ιστοτόπων Πιστοποίησης Αποστολής Σχολίων«, όπου θα συνδέεστε (συνδρομητικά αλλά δωρεάν) ΠΡΙΝ αρχίσετε να… μπαινοβγαίνετε σε ξένα μπλογκ, γράφοντας το μακρύ ή το κοντό σας σχόλιο. Αυτά τα ειδικά site θα κάνουν κάτι πολύ απλό: -Μόλις γράψετε σχόλιο σε άλλο blog (ή και στο δικό σας, για προφύλαξη κατά του ενδεχομένου να σας… αφαιρέσουν το blog) ΟΛΑ όσα γράφετε θα αντιγράφονται και θα αναδημοσιεύονται ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ μέσα σε ειδικές ιστοσελίδες που αποτελούν «συνοπτικά αξιόπιστα αντίγραφα» της (οποιασδήποτε) συζήτησης όπου συμμετέχετε. Επιπλέον… σιγά-σιγά δεν θα είστε μόνο εσείς, αλλά και πολλοί άλλοι σχολιαστές που (σαν συνδρομητές αυτών των site) θα στέλνουν και τα δικά τους σχόλια ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ εκεί, με αποτέλεσμα (στο τέλος) μόνο μία μειοψηφία σχολιαστών δεν θα χρησιμοποιεί αυτή τη Νέα Υπηρεσία.

3) Σαν συνέπεια του (2) καταργείται ολοσχερώς η μέχρι τώρα ακαταμάχητη δυνατότητα των blogger να σβήνουν σχόλια από… προσώπου γης, κάθε φορά που τα σβήνουν από το blog τους. Θα πάψουν επιτέλους οι Νέοι Μαθητευόμενοι Μάγοι της…. Λογοκρισίας να σας μαγεύουν και να σας εκνευρίζουν ασχημονώντας πάνω στο δικαίωμά σας για ΤΙΜΙΑ και ΑΛΟΓΟΚΡΙΤΗ συζήτηση μεταξύ ίσων, στο δικαίωμά σας για σωστό αντίλογο, για αντίθεση σε κάθε θέση, συστατικό απαραίτητο για να γίνει η ΣΥΝΘΕΣΗ (όπως είπε και ο Θεοδωράκης στη «Συμπαντική Αρμονία» -χεχε).

Θέλετε να πω και άααλλα; Μπορώ φυσικά να γράψω σεντόνια και κατεβατά, πολλά. Τα ουσιώδη όμως ΗΔΗ σας τα είπα όλα. Και μην έχετε την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ότι ο… περιβόητος Νόμος του Μέρφυ ΙΣΧΥΕΙ:

Νόμος του Murphy (στη γενική μορφή του):

  • «If anything can go wrong, it WILL go wrong» (αν κάτι μπορεί να στραβώσει, σίγουρα θα στραβώσει)

Νόμος του Murphy στην… ειδική μορφή 1, για Λογοκρισία μέσω moderation:

  • «Αν υπάρχει η τεχνική δυνατότητα να πληγεί η Ακεραιότητα του Διαλόγου, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ θα πληγεί»

Νόμος του Murphy στην ειδική μορφή 2 -περί ΑΡΣΗΣ ΚΑΘΕ Λογοκρισίας KAI Μoderation στα blog:

  • «Αν υπάρχει η τεχνική δυνατότητα να λυθεί το πρόβλημα, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ θα λυθεί«.

Η τελευταία «ειδική μορφή 2» εκφράζει όσα είχα να σας πω εγώ.

Κοιτάξτε, άτακτα παιδάκια (που μερικοί… γεράσατε πρόωρα διότι γίνατε κακά παιδιά, αλλά εγώ… θα σας θάψω μια μέρα! -α χα χα). Ακούστε τώρα κάτι από μένα, τον… έφηβο παππού (μερικοί-μερικοί):

Είμαι προγραμματιστής Η/Υ περίπου τρεις δεκαετίες, Όταν μερικοί από εσάς… πιπιλούσατε το μπιμπερόν σας, εγώ έφτιανα το πρώτο (στην ιστορία) Ελληνικό παιγνίδι για υπολογιστές (χωρίς πλάκα – τον Ψηφιακό Σοφιστή «Κόμπο 1» -1984). Όταν κάποιοι άλλοι (από σας) παίζατε βώλους και κρυφτό, εγώ υλοποιούσα τον πρώτο ελληνικό hypertext browser / editor (τον ΥπερκειμενοΓράφο «Υπερίων 1» -1990, ΠΡΙΝ εφευρεθεί το World Wide Web και η HTML). Ε, λοιπόν τώρα που… μαλακίζεστε νομίζοντας ότι το πρόβλημα «είναι η λογοκρισία στο μπλογκ του Τάδε ή του Βενιζέλου» εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα είστε… ΕΣΕΙΣ, που δεν βλέπετε το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ (γενικό) πρόβλημα μπροστά σας, καθώς και την (προφανέστατη) λύση του!

Αλλά… βάζω στοίχημα, ότι αν κάνουμε ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ αναζήτηση μέσα στο google (το έκανα ήδη αλλά όχι αρκετά) σίγουρα κάποιοι άλλοι (σώφρονες άνθρωποι και όχι… αλλόφρονες Έλληνες) στον πλανήτη αυτό, σκέφτονται και προτείνουν ΗΔΗ παρόμοια, ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ (έως και ΠΡΟΦΑΝΗ) λογικά μέτρα, πανεύκολα στην υλοποίησή τους, που θα επικρατήσουν μια μέρα, πολύ σύντομα, ΠΟΛΥ πριν την ημέρα που τα… παιδιά σας θα σας φτύνουν στη μούρη (σαν εκείνο το αγριεμένο παιδάκι, μιας γνωστής διαφήμισης της GreenPeace -χεχε). 🙂

Α… Ξέχασα να πω ότι το παίζω και… προφήτης (εκ του ασφαλούς βέβαια, με ΤΟΣΟ απλές προτάσεις και ΤΟΣΟ μεγάλο ποσοστό… μαλάκυνσης του εγκεφάλου στον πληθυσμό αυτής της χώρας -και ΟΧΙ μόνον)…. 🙂

 

 

 

43 comments

  1. Είσαι σωστός Γιώργο, όχι μόνο σε αυτά που λες στο κείμενο αλλά κυρίως στο timing. Τώρα που τελείωσαν οι εκλογές αλλά το θέμα είναι ακόμα στην επικαιρότητα, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να μιλήσουμε όχι μόνο για την λογοκρισία αλλά ίσως και γενικότερα για ζητήματα ψηφιακών ελευθεριών, εγκυρότητας και πιστοποίησης του ψηφιακού λόγου κλπ.

    Το κείμενο δεν θα το κρίνω αυτή τη στιγμή συνολικά, θα ήταν μάλλον πρόωρο άλλωστε και επιπλέον δεν είμαι ειδικός σε ζητήματα προγραμματισμού και προφανώες δεν μπορώ να μιλήσω σε πρακτικό επίπεδο. Ομολογώ όμως ότι σε θεωρητικό επίπεδο με εξέπληξε πάρα πολύ θετικά η προσέγγιση σου η οποία χωρίς να στερεί ελευθερίες από κανέναν, δίνει σε όλους περισσότερες με τρόπο που επαναφέρει την ισορροπία ανάμεσα σε διαχειριστή και σχολιαστή. Μιλάμε δηλαδή για διεύρυνση των ελευθεριών και μια ισορροπία που προκύπτει από την αλληλο-επικάλυψη τους…

    Ίσως, αν και εξαιρετικά πρόωρο θα ήταν εύλογο να διεκδικήσουμε ως bloggers την σύσταση μιας ανεξάρτητης αρχής για την διασφάλιση της ελευθερίας του ψηφιακού λόγου και την παροχή των απαραίτητων υποδομών για κάτι τέτοιο, υλικοτεχνικών αλλά και θεσμικών ώστε να μην υπάρξουν ξανά προβλήματα όπως στο παρελθόν με τον funel και το Monitor. Παρόλα αυτά κάτι τέτοιο αν δεν γίνει σωστά μπορεί να είναι έως και επικίνδυνο και να στραφεί εναντίον μας σαν όργανο ελέγχου.

    Χαίρομαι πάντως που άνοιξες πάλι αυτή την κουβέντα φίλε Γιώργο.

  2. Νάσαι καλά, φίλε Χάρη, που σχολιάζεις, ενώ εγώ… νόμιζα ότι σύρεται επιδημία μουγκαμάρας (αφού το ποστ δεν είναι καθόλου κακό, ίσα-ίσα το συνόψισες καλύτερα από μένα σταχυολογώντας τα θετικά που προτείνει).

    Τις προάλλες τηλεφωνιόμουν με ένα φίλο που μένει σε άλλη πόλη (τον ξέρω 20 χρόνια και μόλις τώρα άνοιξε μπλογκ) και λέγαμε ότι δυστυχώς δεν υπάρχει παρά ελάχιστη διάθεση για πραγματική δημιουργική συζήτηση στην Ελληνική μπλογκόσφαιρα. Τα ίδια περίπου που έλεγες κι εσύ στο δικό σου ποστ με τίτλο ‘Κουράστηκα’ (αν θυμάμαι καλά). Δηλαδή, αν κάτσεις και αναλύσεις ακόμη και αρκετά περισπούδαστα και σοβαρά ποστ σε μπλογκ που θεωρούνται κορυφαία, θα βρεις παντού την ίδια, παντού απαράλλαχτη, αιτία του τζερτζελέ και της ‘συζήτησης» (κατά 80-95% περίπου νομίζω):
    Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να… τσακωθούνε!

    Γενικά, τα δημιουργικά ποστ, τα ωραία σχόλια, οι νέες ιδέες, προκαλούν σε αυτά τα πλήθη μία… ανεξήγητη ΜΟΥΓΚΑΜΑΡΑ. Σαστίζουν βλέποντας ότι αυτό εδώ το ποστ, για παράδειγμα (που δεν είναι και από τα καλύτερα αλλά έχει σοβαρές προτάσεις)… ΔΕΝ σηκώνει ούτε καυγά ούτε τσαμπουκά, ούτε θάψιμο του Βενιζέλου ούτε εκείνου που πήγε να θάψει τον Βενιζέλο, όχι, όχι, τίποτε από όλα αυτά. Αυτό το ποστ εξηγεί με απλά (ελπίζω) λόγια ΛΥΣΕΙΣ, για να καλυτερεύσει η ζωή όλων μας στον Ψηφιακό κόσμο, κ.ο.κ. – για να επέλθει και η ισορροπία που περιγράφεις, για να ΜΗ στερούμαστε καμία ελευθερία, ΟΥΤΕ εκείνη της έκφρασης, ΟΥΤΕ εκείνη της απαλλαγής από βωμολοχίες και σκουπίδια…

    Και (αν εξαιρέσουμε εσένα φίλε Χάρη) ΤΙ απάντησε ο υπόλοιπος κόσμος των βλόγερς, ένας κόσμος που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι ‘καίγεται’ να βρει λύσεις για τέτοια θέματα, διευρύνοντας τις ελευθερίες και τις ανέσεις του;

    Απάντηση:
    – ΤΙΠΟΤΑ.
    (Παρόλο που -βεβαίως- το διάβασε πάρα πολύς κόσμος, αυτό το ποστ, και δεν το σχολίασε – ελπίζω πάντως ότι προβληματίστηκε θετικά).

    Δυστυχώς, η «ανησυχία» της ελληνικής μπλογκόσφαιρας είναι ΠΟΥ θα βρεί καυγά ή χαβαλέ ή και τα δύο, σε Instant edition.🙂

    (εεε… ας σταματήσω, μην γίνω κι εγώ γκρινιάρης γιατί πιστεύω στο ακριβώς αντίθετο)… χεχε

  3. Φίλε Γιώργο το θέμα της λογοκρισίας είναι βαθύτερο απο την λογοκρισία στα blogs, είναι θέμα μιας άκρως συντηρητικής κοινωνίας μ΄ςσα στην οποία ζούμε, όπου η έλλειψη δημοκρατίας είναι εμφανέστατη. Έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια έντονη κρίση εθνικισμού όπως έγραψα και εγώ στο blog μου ή όπως γράφει ο Πάρις Μπρούζος έχουμε μια έντονη αψιμαχία ανάμεσα στον χριστιανισμό και στον κομμουνισμό με βασικό στόχο την επικράτηση ενός από αυτούς τους δυο άκρως συντηρητικούς σχηματισμούς. Εαν δεν απελευθερωθούμε πρώτα εμείς οι ίδιοι και να μπορούμε να καταλαβαίνουμε τα όρια μας δεν μπορεί να γίνει τίποτε. Το πρόβλημα είναι αρκετά βαθύτερο και το κακό είναι ότι το έχουμε περιορίσει αρκετά. Το τελευταίο διάστημα είχαμε την ευκαιρία να δούμε δυο άκρως συντηρητικές τοποθετήσεις και να προσπαθήσουμε να τις αντιμετωπίσουμε, την μια με έναν αμετανόητο ηλίθιο και την άλλη με μια καλύβα, όμως πθστεύω ότι η υπόθεση είναι πολύ βαθύτερη και θα πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι αντιμετώπισης.

  4. Αγαπητέ Γιάννη, καμία αντίρρηση στυ ότι το θέμα της λογοκρισίας είναι βαθύτερο από τη λογοκρισία στα blogs. Π.χ. σήμερα ήμουν όπως ξέρεις σε μία συζήτηση πρόσωπο-με-πρόσωπο με φιλικό πρόσωπο, αρκετά καταρτισμένο σε θέματα διαδικτύου (αφού δουλέψαμε και μαζί) και μου είπε πόσο απόλυτα συμφωνεί με την άποψη ότι το ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ κοινωνικό πρόβλημα της «ιδιωτικής λογοκρισίας» διογκώνεται, πολύ πέρα από τα blogs, σε σχεδόν ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ δημόσιο χώρο έκφρασης και διαλόγου, στο διαδίκτυο, οπουδήποτε υπάρχει κάποια ιδιωτική εταιρεία με «όρους χρήσης» και συμφωνητικά που «υπογράφεις» κάνοντας απλό κλίκ με το ποντίκι, κ.ο.κ.

    Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ λογοκρισία, εξαπλώνεται και επιβάλλεται σιγά-σιγά παντού, «στα μουλωχτά», διαμορφώνοντας τους δικούς της «νόμους», πέρα από κάθε κοινωνικό έλεγχο, δηλαδή διαμορφώνοντας τον εξής ένα και μοναδικό «νόμο»: «Αν δεν σε γουστάρω σε φιμώνω, κι αν δεν σου αρέσουν ΑΥΤΟΙ οι όροι τότε… άντε και γ@μίσου, ή, χώσου κάπου αλλού» (κ.ο.κ.)

    Τώρα, οι «κρίσεις εθνικισμού», η «έλλειψη δημοκρατίας», η «έντονη αψιμαχία ανάμεσα στο χριστιανισμό και στον κομμουνισμό», κ.ο.κ. που αναφέρεις, μου φαίνονται μάλλον σαν… δεινοσαυρομαχίες σε ζωολογικό κήπο (της προ-ιντερνετικής ανθρωπότητας) παντελώς άσχετες με την καθαρά ΙΔΙΩΤΙΚΗ «μόδα λογοκρισίας» που ανέφερα, η οποία μάλιστα είναι 100% εισαγόμενη και πηγάζει από τις «αρχές» του νεοφιλελευθερισμού στην πιο ακραία μορφή του.

    Ακόμη και ο πιο δογματικός χριστιανός ή σταλινικός κομμουνιστής (κλπ), ίσως… να φέρεται καλύτερα, δηλαδή πιο δημοκρατικά (τελικά) από ορισμένα «μεγαθήρια» του μέλλοντος, που θα αποτελέσουν οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα σε μία κοινωνία φιμωμένη από παντού με το λογοκριτή παντού και πουθενά. Ακόμη είμαστε στην αρχή.

    Πιστεύω ότι οι συγκεκριμένες προτάσεις αυτού του ποστ, δεν αφορούν ΜΟΝΟ τα blogs, αλλά ΠΑΝΤΟΥ, οπουδήποτε υπάρχει «ιδιωτική λογοκρισία νέου τύπου». π.χ. ανελεύθερα φόρουμ, κ.ο.κ. Παντού χρειάζεται και συστηματική ΤΕΧΝΙΚΗ αντιμετώπιση, όχι μόνο διαλεκτική ή φιλοσοφική.

    Η μοναδική «φιλοσοφία» της κοινωνίας του μέλλοντος -άλλωστε- είναι το χρήμα, βάσει του οποίου όλα επιτρέπονται, αρκεί να μπορείς να τα… πληρώσεις. Έτσι, συχνά ΗΔΗ μας λένε «αν δεν γουστάρεις, τότε αγόρασε δικό σου χώρο στο ιντερνέτ», ξεχνώντας ότι ακόμη και έτσι, απλώς γίνεσαι υπόλογος σε ΕΚΕΙΝΟΝ από τον οποίο «αγόρασες το χώρο». Σε τελική ανάλυση, μόνο η συντονισμένη δράση και οι άψογες τεχνικές λύσεις, σε συνδυασμό, μπορούν να αντιμετωπίσουν το αυξανόμενο αυτό πρόβλημα. Αλλά… δεν έχει καμία σχέση με συγκεκριμένες (ξεπερασμένες) ιδεολογίες του 20ου αιώνα (που βρυκολάκιασαν – μάλλον προσωρινά). Αυτές… «κοιμούνται», έτσι κι αλλιώς, ανίκανες να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του 21ου αιώνα!

  5. M;esa sto ιντερνετ ξεχνάς ότι γράφουμε άνθρωποι που κουβαλάμε προσωπικά βιώματα και που δυστυχώς δεν έχουμε μάθει στη συντριπτική πλειοψηφία να συζητάμε.

  6. Οπωσδήποτε έτσι όπως τα λες είναι. Κι αυτό… βολεύει φυσικά τις αναδυόμενες νέου τύπου «λογοκριτικές εξουσίες», το να μην ξέρει η πλειοψηφία να συζητάει, γιατί είναι πολύ καλύτερο να… τσακώνεται, να βρίζει (που-και-που) δίνοντας αφορμή ή δικαίωση για κάθε φίμωμα.

    Γενικά, σε πλανητικό επίπεδο, παρατηρήθηκε λόγω διαδικτύου μία… παλινδρόμηση της ανθρωπότητας (εν μέρει) σε νηπιακά ή σχολικά επίπεδα, με συντονιστές φόρουμ να γίνονται… νηπιαγωγοί, συγγραφείς να ξευτελίζονται στο σημείο του να θεωρούνται νήπια ή άτακτα παιδιά, κ.ο.κ.

    «αν είστε καλά παιδιά, δεν θα σας λογοκρίνω» είναι το Νέο Σλόγκαν!😉

  7. «αν είστε καλά παιδιά, δεν θα σας λογοκρίνω” είναι το Νέο Σλόγκαν!

    Είσαι τόσο deleuze ώρες ώρες ρε φίλε, το λινκ αυτό νομίζω στο έχω ξαναστείλει, αν όχι δες το, http://www.nadir.org/nadir/archiv/netzkritik/societyofcontrol.html

    Απόσπασμα: …the different control mechanisms are inseparable variations, forming a system of variable geometry the language of which is numerical (which doesn’t necessarily mean binary). Enclosures are molds, distinct castings, but controls are a modulation, like a self-deforming cast that will continuously change from one moment to the other, or like a sieve whose mesh will transmute from point to point.

  8. Χεχε, καλώς ήλθες Χάρη!

    Με… έστειλες κανονικότατα, γιατί δεν περίμενα τέτοια σύνδεση, κι όμως φαίνεται σωστή τώρα που την ανέφερες!

    Βέβαια, πολύ αφηρημένο κείμενο και αφορά κυρίως άλλα θέματα (που όμως συνδέονται).

    Αυτή την ώρα (παρεμπιπτόντως) μελετάω κάτι γλωσσολογικές προσεγγίσεις στη μουσική, κυρίως κείμενα όπως αυτό εδώ
    http://www.mus.cam.ac.uk/~ic108/AISB99/index.html
    (καμία σχέση με το ποστ)
    πάντως… σε αφηρημένο επίπεδο, η λογοκρισία τείνει να είναι κάτι σαν «constraint», που οδηγεί (κι αυτό) σε νέες γραμματικές δομές.
    π.χ.
    Για να μπορέσει να αποβληθεί κάποιος από ένα χώρο έκφρασης, πρέπει να στιγματιστεί σαν «υβριστής» (άσχετα αν έφαγε το πιο πολύ βρισίδι από άλλους, που παραμένουν στο χώρο), κι έτσι η… παραφωνία της λογοκρισίας δημιουργεί… αντίστιξη στη μελωδία της έκφρασης
    (α χα χα…)

    Είχα πει παλιά ότι το παιγνίδι «big brother» προήλθε ΠΡΩΤΑ από το διαδίκτυο, με τις πρώτες ενορχηστρωμένες αποβολές μελών από φόρουμ αρχών δεκαετίας 90, όπου… ακολουθούσαν πάντα και άλλες αποβολές, μέχρι που αναρωτιόταν ο καθένας, ποιος είναι επόμενος στη σειρά. Σαν αποτέλεσμα, μέναν όλα τα «καλά παιδιά» (δηλαδή όσοι βρίζανε τους αποβληθέντες) στη συζήτηση. Με τα μπλογκ τέτοια κακά παιγνίδια τελείωσαν βέβαια, αλλά… άρχισαν άλλα, εντελώς καινούργια.

  9. Ναι (χεχε) τάμαθα κι από τον Ακάμα. Και μπήκα κι εγώ κάποια στιγμή να «σχολιάσω». ΤΙ να σχολιάσεις δηλαδή; Μιλάμε για πενταψήφιο αριθμό επισκέψεων, 99% για χαβαλέ. Πάντως δεν είναι τρολ, ΒΛΑΜΜΕΝΟΣ είναι. Η απόδειξη ότι είναι βλαμμένος (και τα ΕΝΝΟΕΙ όσα λέει) είναι η προβολή του «πατέρα Μάξιμου» (μάλιστα ενδέχεται να είναι ο… ίδιος).

    Ξέρεις Χάρη, στο ιντερνέτ όλοι λίγο-πολύ ξεσκεπάζονται. Κι ένας σχετικά ακίνδυνος ή λιγομίλητος Τηλεοπτικός Μαϊντανός, αποκαλύπτεται σαν σαρκοβόρος κάκτος γεμάτος αγκάθια αν αρχίσει να μπλογκάρει και να τα λέει χωρίς περιορισμούς (τηλεοπτικού χρόνου)…

    Πάω κι εγώ να δω το λινκ που έδωσες!

  10. Γουστάρω πάντως να είναι αυτός, πάντως το περίεργο είναι ότι δεν έχει contact_me, δεν κάνει comments και ότι ένα σωρό ανώνυμοι γράφουν στο Blog του…

  11. Είναι πολύ πιθανό, ακριβώς ΚΑΙ για τους λόγους που είπες!
    ΟΣΟ πιο επώνυμος, ΤΟΣΟ πιο ανώνυμος «το παίζει» κανείς…🙂

    (ντάξει, του δίνω ένα 60-70% πιθανότητα – δεν είναι σίγουρο).

    Ελπίζω να τους άρεσε εκεί το ανέκδοτό μου με το «Γιό του Μεγάλου με τη Φερράρι» (που έγραψα προ ολίγου).

    Είδες τι έλεγα και στο Γιάννη (Ακάμα); Ο τύπος μπορεί να είναι βλαμμένος, αλλά… λογοκριτής ΔΕΝ είδα να είναι. Ενώ άλλοι, μερικοί που «το παίζουν προοδευτικοί», χασάπικα για ανθρώπινο κρέας καταντάνε.

  12. Και… η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ότι είχα… δίκιο, αγαπητέ Χάρη, είναι ότι (προ ολίγου διαπίστωσα ότι)

    Ο «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ» ΕΚΑΝΕ ΧΑΡΑΚΙΡΙ.

    ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ, συμπαρασύροντας στον όλεθρο, στην εξαφάνιση από προσώπου γης και… ΟΛΑ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ, τα λογοτεχνικά και φιλοσοφικά σχόλια, ή και τα ανέκδοτά μας που… με τόσο μόχθο εκπονήσαμε!🙂

    Χάρη, ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ χθες το βράδι, και έγινε αυτό που έγινε?

    1) ΤΙΠΟΤΕ δεν άλλαξε εκτός από τη δική μου ΠΡΩΤΗ ΕΙΚΑΣΙΑ για την πραγματική του ταυτότητα.
    2) ΓΙΑΤΙ να κλείσει ξαφνικά το μπλογκ, την ίδια στιγμή που… ανέβαζε καινούργια ποστ?
    3) ΓΙΑΤΙ να κλείσει ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΕΤΑ από την υπόθεση που εξέφρασα (ΜΕ στοιχεία) ότι ΕΙΝΑΙ ο Πάτερ Μάξιμος?

    Ανεβάζω την πιθανότητα σιγουριάς για την υπόθεση στο άνω του 95%!!!

  13. Φίλε Γιώργο. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν τρολ, δεν μου φαίνεται απίθανο αυτό που λες αλλά νομίζω ότι απλά έκανε χαβαλέ και όταν άρχισαν να γίνονται εικασίες απλά την κοπάνησε. Δεν θεωρώ απίθανο να ξεφυτρώσει σε λίγες μέρες άλλο μπλογκ με παρόμοια λογική και στόχο να κάνει τρελα νούμερα. Αν δεν σε ενοχλει θα ήθελα να δημοσιεύσω εδώ το comment που υπήρχε στο Link παραπάνω και τώρα είναι νεκρό…

  14. Φίλε Χάρη δεκτή η πιθανότητα να έχεις δίκιο. Προβληματίζομαι, γιατί (τώρα μόλις σκέφτηκα ότι) είναι πιθανό πράγματι να ήταν τρολ και κάποια στιγμή να φοβήθηκε ότι «το παιγνίδι χόντρυνε» ή ότι… έπαιρνε στο λαιμό του και άλλους (π.χ. τον πάτερ μάξιμο).

    Ας μην ξεχνάμε ΤΙ είπε σαν εγκώμιο υπέρ του Αδωνι Γεωργιάδη (υπερασπιστή και ναζιστικού βιβλίου του Πλεύρη, το 2006 – μεταξύ άλλων – αν δείτε ΑΥΤΟ ΕΔΩ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ), προ ημερών. Το έσωσα ήδη (από το google cache) και φυσικά είσαι ευπρόσδεκτος (αφού χάθηκαν όλα) να δημοσιεύσεις ΟΛΑ όσα θέλεις από χαμένα σχόλια ή ποστ, με την παράκληση όμως να το κάνεις κάτω από το νέο μου ποστ (με θέμα τον Ορθόδοξο):

    διεθνούς φήμης ιστορικός στη Βουλή
    Published September 17th, 2007 κοινωνία

    Ο Άδωνις Γεωργιάδης, ένας φλογερός πατριώτης. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο του. Προς Δόξαν της Πατρίδος. Για την δικαίωσιν του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού, ένα πετραδάκι – ανάχωμα στη Νέα Τάξη που επιβουλεύεται τα συμφέροντα της Ορθοδόξου Ελλάς.

    Πρόκειται περί σοβαρού Ανδρός.

    πηγή: ΕΔΩ (google cache)

    Για αυτό το εγκώμιο υπέρ Γεωργιάδη μπορεί ΚΑΛΛΙΣΤΑ να διαμαρτυρήθηκαν και δικοί του άνθρωποι ή «πιστοί χριστιανοί» (λιγότερο ακροδεξιοί), οπότε ΝΑ ένας άλλος λόγος (που δεν είχα σκεφτεί) για να το βάλει στα πόδια (αν ήταν π.χ. χριστιανός τρόλερ και όχι τρόλερ σάτιρος χριστιανών).

  15. Γιώργο σε ευχαριστώ, θα εναβάσω ίσως και σχετικό ποστ αφού φαίνεται ότι ήμασταν οι τελευταίοι σχολιαστές.

  16. Κύριε Λαζαρίδη, γραφετε: «Η χρήση του όρου “λογοκρισία” σε σχέση με διαγραφή σχολίων σε ιστολόγιο είναι λανθασμένη». Μπορείτε να μου δώσετε εσείς λοιπόν α) τον ακριβή ορισμό της λέξης λογοκρισία και β) Την οκριβή ονομασία του φαινομένου της διαγραφής η παραποίησης σχολίων (ή πρέπει να το ορίζουμε περιγραφικά κάθε φορά); Μπορείτε να μας εξηγήσετε γιατί το β δεν έχει με το α; ή τουλάχιστον να μας βοηθήσετε να εντοπίσουμε την σχέση τους; Τότε θα είστε και εντός θέματος και χρήσιμος. Αν το blogging είναι απλά παιχνιδάκι όπως λέτε μην μπείτε στον κόπο να απαντήσετε και αφήστε μας στα μαύρα χάλια μας.

  17. «Τεχνολογικά: πιθανότητα του ιδιοκτήτη ιστολόγιου… » Προφανώς εννοείτε δυνατότητα. Από εκέι και πέρα το νομικά δεν υφίσταται σαφώς στην blogoσφαιρα, τουλάχιστον όχι στην ελληνική… Αν κάνω λάθος, που έιναι πιθανό, διαψεύστε με.

    «ίσος απλά “διαγραφή” αντί “λογοκρισία”» Άποψη σας και σεβαστή δεν μας λέτε το γιατί όμως η διαγραφή δεν είναι λογοκρισία.

    Η διαγραφή είναι μόνο μία εκδοχή λογοκρισίας, η παραποίηση μια άλλη, το editing άλλη κλπ. Όλα όμως είναι λογοκρισία. Ο ορισμός που δίνει ο σύνδεσμος σας είναι ο παρακάτω:

    λογοκρισία η [loγokrisía] O25 : 1. ο προληπτικός έλεγχος που ασκείται συνήθ. από μια αρχή σε προϊόντα του γραπτού ιδίως λόγου αλλά και σε θεάματα ή ακροάματα (βιβλία, έντυπα, εφημερίδες, επιστολές, κινηματογραφικά ή θεατρικά έργα κτλ.) με δικαίωμα επέμβασης στο περιεχόμενό τους (διαγραφές, τροποποιήσεις, απαγόρευση δημοσιοποίησης, κυκλοφορίας κτλ.): Tο δικτατορικό καθεστώς επέβαλε αυστηρή ~ στον τύπο. Oι επιστολές προς και από τους κρατουμένους υποβάλλονται σε ~ από τη διεύθυνση των φυλακών. Προληπτική ~, ο έλεγχος που ασκείται πριν από τη δημοσιοποίηση, την κυκλοφορία των προϊόντων. (έκφρ.) η ψαλίδα* της λογοκρισίας. 2. η υπηρεσία που ασκεί τον έλεγχο: H ~ έκοψε μερικές σκηνές του έργου, γιατί τις θεώρησε πολύ τολμηρές. [λόγ. λογοκρι(τής) -σία απόδ. γαλλ. censure]

    Εμφανώς μιλάει για διαγραφή και παραποίηση, ενδεχομένως όχι του ψηφιακού λογου (είναι κάτι νέο άλλωστε) αλλά του λόγου και του οπτικοακουστικού υλικού. Ο ψηφιακός λόγος είναι και αυτός λόγος και όταν παραποιείται ή διαγραφεται τότε αυτή η πράξη λέγεται επίσης λογοκρισία ανεξάρτητα με τους κανόνες που ορίζει ο κάθε Admin στο Blog ή στο Forum Του.

    Από εκεί και πέρα αυτό ενδεχομένως να μπορεί να εκληφθεί ως μια αποσπασματική ανελευθερία και δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ελευθερία του λόγου γενικότερα. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να γράψει από το δικό του blog ότι θέλει αν διαγραφεί ή αλλοιωθεί το comment του σε άλλο blog όμως είναι πιθανό να μην είναι σε θέση να πιστοποιήσει αυτό που λέει ενώ είναι απαραίτητο.

    Παράδειγμα, γραφώ ένα ποίημα στο blog αυτό υπό τη μορφή comment, το ποίημα είναι δικό μου, εγώ το έγραψα, Ο Γιώργος (Omadeon) το σβήνει αφού το κάνει copy paste και μετά πηγαίνει και το εκδίδει και βγάζει άπειρα φράγκα γιατί το ποίημα είναι γαμάτο. Εγώ μένω μαλάκας και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τον κράζω από Blog μου.

    Στο παραπάνω υποθετικό παράδειγμα γίνεται προφανές ότι έιναι απαραίτητο να υπάρχει ένα πλαίσιο (ενδεχομένως και νομοθετικό) που τουλάχιστον να προσδιορίζει τι είναι πνευματική ιδιοκτησία ποιου και να το πιστοποιεί.

    Κανείς λοιπόν δεν μίλησε για άρση του δικαιώματος διαγραφής η παραποίησης από τον Admin αλλά για δυνατότητα ανάκτησης των πρωτοτύπων σε περίπτωση αλλοίωσης (αν και εφόσον κάποιος το επιθυμεί)

    Η ύπαρξη δυνατότητας διαγραφής δεν αφαιρεί το δικαίωμα της διατήρησης της ακεραιότητας του λόγου, μια θεμελιώδης διαφορά του γραπτού λόγου από τον ψηφιακό είναι η απώλεια του ιχνους της διαγραφής. Στα λογοκριμένα κείμενα επί χούντας η αλοίωση ή η διαγραφή είχε ίχνος και μπορούσε να πιστοποιηθεί. Σήμερα στον ψηφιακό λόγο αυτό το ίχνος δεν υπάρχει πλέον. Αναγνωρίζοντας ότι αυτή είναι μια θεμελιώδης ιδιότητα του ψηφιακού λόγου και θεωρώντας ότι σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργεί με θετικό τρόπο, αυτό που λέμε είναι να μπορεί να υπάρξει το πρωτότυπο αν ζητηθεί. Δεκτή η οποιαδήποτε διαφωνία, είναι μια άποψη που κι εγώ στέκομαι κριτικά απέναντι της γιατί δεν έχω κατανοήσει ακόμα πλήρως την σχέση του μέσου με την κοινωνία και αφήνω ανοιχτό το ενδεχόμενο λάθους… Άλλωστε το θέμα το θέτουμε για να γίνει διάλογος, δεν το προτείνουμε!

    Από εκεί και πέρα τα περί συλλογικής βλακείας και επιβολής κανόνων είναι συμπεράσματα δικά σας κύριε Λαζαρίδη. Σας ζητώ να ανακαλέστε και αν έχετε να προσφέρετε κάτι ουσιαστικό στον διάλογο σας παρακαλώ να το κάνετε. Αν όχι μπορούμε να μείνουμε φίλοι από απόσταση.

  18. Γύρισα από μία πολύ σημαντική για μένα προσωπική συνάντηση και…ΤΙ να δώ. Δώρο, φίλοι και φίλες, ΔΩΡΟ! Αυτός ο διάλογος εν απουσία μου έχει ιδιαίτερα δημιουργικές προεκτάσεις και θα επανέλθω αύριο (δηλαδή σήμερα μερικές ώρες αργότερα).

    Η συνεισφορά του νέου σχολιαστή μας κ. Λαζαρίδη είναι πολύ σημαντική, σε όσα συζητάμε καιρό τώρα. Απλώς πρέπει να του εξηγήσω ότι ορισμένα πράματα που επισημαίνει ήδη τα έχουμε εντοπίσει, και επίσης η λύση που προτείνω έχει λάβει υπ’ όψη τα όσα επισημαίνει, προ πολλού. Κάποιες άλλες επισημάνσεις του με χαροποίησαν ιδιαίτερα (όπως και οι δικές σου Χάρη) γιατί θέτουν το δάχτυλο στην «πληγή». Καλημέρα και στον αγαπητό φίλο Κουσουράτο!🙂

    Τα λέμε αύριο λοιπόν!

  19. Καλημέρα λοιπόν.

    Διάβασα όσα ειπώθηκαν και έριξα και μία πολύ σύντομη πρώτη ματιά στους συνδέσμους που μας αφήσατε κ. Λαζαρίδη. Από τους τελευταίους τολμώ να εκφράσω μία πρώτη εντύπωση ότι… μπλέξατε άσχημα με μερικά άτομα που σας πονοκεφάλιασαν αναίτια ασκώντας αυταρχικά το «δικαίωμα» να σβύνουν γραπτά σας, ή νσ σας αποκλείουν από φόρουμ, και άλλα πολλά (που δεν είναι του παρόντος και θα πρέπει να τα μελετήσω περισσότερο για να αξιολογήσω καλύτερα ΤΙ ακριβώς συνέβη).

    Γεγονός είναι ότι ΔΕΝ διαφωνούμε! Αν κατάλαβα καλά όσα λέτε, λέμε τα ίδια πράγματα περίπου (αν δείτε και άλλα ποστ σε αυτό το ιστολόγιο). Η μόνη διαφορά είναι ότι (όπως παραδέχεστε) δεν διαβάσετε ΟΛΑ όσα ειπώθηκαν εδώ, π.χ. είπατε (αναφερόμενος μάλλον σε μεγάλο σχόλιο του Χάρη – ή όχι?):

    Πολύ ύλη και λίγος χρόνος για την ανάλυση.

    Διάβασα μόνο πρώτη και τελευταία παράγραφο.

    Μου άρεσαν μερικά συμπεράσματά σας για τη μπλογκόσφαιρα όπως:

    Αυτοί που έχουν την ευθύνη είναι οι σχεδιαστές των λογισμικών.

    Τα σημερινά λογισμικά τύπου “blog” είναι αυτά που κάνουν το “blogging” παιχνιδάκι – όχι οι χρήστες τους.

    Καταλαβαίνω λοιπόν την αγανάκτησή όλων σας, και η λύση βρίσκεται στην πρόσθεση λειτουργικότητας στα λογισμικά των ιστολογίων.

    Αυτά ΑΚΡΙΒΩΣ λέγαμε σε πρόσωπο-με-πρόσωπο συζήτηση πολλών ωρών μεταξύ ενός άλλου συναδέλφου (του μπλόγκερ «emporas» – προγραμματιστή) και εμένα, πριν μερικές βδομάδες. Δυστυχώς ο φίλος αυτός λείπει τώρα σε ταξείδι χωρίς διαδίκτυο αλλά θα επιστρέψει μέσα Οκτωβρίου, οπότε θα συζητήσουμε και την προσπάθειά του να ΓΡΑΨΕΙ νέο λογισμικό για blog με πρόσθετη λειτουργικότητα που να καταπολεμά τη λογοκρισία. Φυσικά τέτοιο λογισμικό θα χρησιμοποιείται ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, από όσους ΘΕΛΟΥΝ να το χρησιμοποιήσουν, γιατί δεν έχουμε και… πλειοψηφία στη Βουλή (χεχε) να το… επιβάλλουμε!

    Οπωσδήποτε όμως, η προαιρετική φύση (αναγκαστικά) τέτοιων προσπάθειών δικαιώνει τις προτάσεις για ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ μεθόδους (αρχειοθέτησης σχολίων ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις προθέσεις του ιστολόγου) οι οποίες θα διαφυλάξουν την ακεραιότητα του Ψηφιακού Λόγου, ΕΞΩ από τη _δικαιοδοσία_ του (οποιουδήποτε) Ιστολόγου. Δεν είμαι σίγουρος αν είδατε ακριβώς την πρόταση, και τον τρόπο που προτείνω να υλοποιηθεί, αλλά αξίζει το χρόνο σας. Για να μην ψάχνετε πολύ επαναλαμβάνω τα βασικά:

    2) ΠΟΛΥ καλύτερη λύση από το (1) είναι η ίδρυση ειδικών “Ιστοτόπων Πιστοποίησης Αποστολής Σχολίων“, όπου θα συνδέεστε (συνδρομητικά αλλά δωρεάν) ΠΡΙΝ αρχίσετε να… μπαινοβγαίνετε σε ξένα μπλογκ, γράφοντας το μακρύ ή το κοντό σας σχόλιο. Αυτά τα ειδικά site θα κάνουν κάτι πολύ απλό: -Μόλις γράψετε σχόλιο σε άλλο blog (ή και στο δικό σας, για προφύλαξη κατά του ενδεχομένου να σας… αφαιρέσουν το blog) ΟΛΑ όσα γράφετε θα αντιγράφονται και θα αναδημοσιεύονται ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ μέσα σε ειδικές ιστοσελίδες που αποτελούν “συνοπτικά αξιόπιστα αντίγραφα” της (οποιασδήποτε) συζήτησης όπου συμμετέχετε. Επιπλέον… σιγά-σιγά δεν θα είστε μόνο εσείς, αλλά και πολλοί άλλοι σχολιαστές που (σαν συνδρομητές αυτών των site) θα στέλνουν και τα δικά τους σχόλια ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ εκεί, με αποτέλεσμα (στο τέλος) μόνο μία μειοψηφία σχολιαστών δεν θα χρησιμοποιεί αυτή τη Νέα Υπηρεσία.

    Τώρα, όσα λέτε για το ΤΙ είναι λογοκρισία κλπ. αποτελούν ορισμούς με βάση τις τρέχουσες τεχνικές και νομικές συνθήκες (που επικρατούν) και νομίζω ότι ο Χάρης έδωσε μια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ απάντηση. Χάρη, μπράβο σου, το σχόλιό σου θα άξιζε να είναι ανεξάρτητο ποστ και όχι απλό σχόλιο. Διαβάστε το, κ. Λαζαρίδη, δεν έχετε τίποτα να χάσετε!

    Ένας ‘μάλλον ακαδημαϊκός’ ορισμός της λογοκρισίας δεν βοηθά και πολύ.
    Φυσικά και υπάρχουν… εξαιρετικά βάναυσοι (στα σχόλια των επισκεπτών τους) ιστολόγοι, που… πετσοκόβουν τα πάντα με «ήσυχη τη συνείδηση» επειδή ακριβώς έχουν το δικαίωμα να ‘παίζουν’ όπως θέλουν, με αυτό το ΄παιγνιδάκι’ (όπως το λέτε) το blog τους. ΦΥΣΙΚΑ και συμφωνώ μαζί σας, ότι η μπλογκόσφαιρα (σαν συνέπεια) έχει «τα χάλια της» (αν και ελπίζω ότι δεν… συμμετέχω σε αυτά τα χάλια). Βεβαίως, αξιόλογα και… ΚΑΘΟΛΟΥ ΛΟΓΟΚΡΙΤΙΚΑ ιστολόγια υπάρχουν άφθονα (δόξα τη… Θεά -χεχε) π.χ. εκείνο του Χάρη, ή εκείνο του Διαγόρα, που αναφέρονται με ειδική μνεία (σαν υποδείγματα καλής λειτουργίας) και μέσα στους δικούς μου «όρους χρήσης», ΕΔΩ:
    https://omadeon.wordpress.com/terms-in-greek/

    Το θέμα για μένα έχει απλουστευτεί στο ΕΞΗΣ απλό τεχνικό εγχείρημα:
    – Την ομαδική (εθελοντική) αρχειοθέτηση ΟΛΩΝ όσων γράφουμε σε άλλους ιστοτόπους (κυρίως ιστολόγια), με την απλή συμμετοχή μας σε μία ΝΕΑ, συνδρομητική υπηρεσία, ΜΕΣΑ από την οποία (και ειδικό editor) ΟΛΑ όσα γράφουμε για δημοσίευση αλλού, δημοσιεύονται ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ (και ΠΡΩΤΑ) μέσα σε ειδικές ιστοσελίδες αυτής της υπηρεσίας, συμπληρώνονντας έτσι Ο,ΤΙ κι αν συμβαίνει μετά στο «στόχο» (όπου καταλήγουν). Αυτό εκ πρώτης όψεως φαίνεται ανίσχυρο, αλλά μπορεί να αποδειχτεί πολύ ισχυρό, καθώς περισσότερα άτομα θα συμμετέχουν στο μέλλον, κ.ο.κ.

    ΜΗΝ… τσακωθούμε για στενές ερμηνείες λέξεων, τώρα!🙂 Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ από το αν… μερικοί ονομάζουν το κρέας ψάρι και τρώνε κρέας τη στιγμή που δηλώνουν πως… νηστεύουν!🙂

  20. Μια παρέμβαση, «νόμιμη» λογοκρισία δεν υφίσταται στο internet όπως ούτε και «παράνομη» ακριβώς γιατί δεν υπάρχει κανένα νομικό καθεστώς ειδικά για το διαδίκτυο και πιο ειδικά για το blogging (ξαναλέω, αν έχω λάθος ας με διορθώσει κάποιος), το αν πρέπει να υπάρξει ή όχι είναι μια τεράστια κουβέντα που πρέπει να γίνει κάποια στιγμή γιατί δεν είναι δυνατόν το monitor, το Blogme.gr ή ο Funel να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για το MEGA, το ALTER και την ελευθεροτυπία γιατί δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ειδικά σε κάποιες περιπτώσεις είναι προφανές ότι από το ισχύον σύστημα μάλλον κινδυνεύουμε παρά προστατευόμαστε (περίπτωση blogme.gr) γιατί το ίδιο το σύστημα επειδή δεν προβλέπει κάποια πράγματα παραχαράσσει την έννοια του δικαίου.

  21. Χάρη μάλλον συμφωνώ μαζί σου (κι ας μη μου αρέσουν μερικά που συμβαίνουν). ΔΕΝ ελέγχουμε ΕΜΕΙΣ τον κόσμο όμως. Αλλιώς θα… καταντήσουμε «κοντρόλ φρηκς» (αυτό το λέω σε μένα, να ΜΗ το ξεχνάω).

    Δηλαδή, πρέπει να εφευρεθούν τρόποι (πρωτίστως) διαφύλαξης της ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ του ψηφιακού λόγου (γι’ αυτό κι έχει δίκιο ο φίλος μας Λαζαρίδης που με… μάλωσε ΑΚΟΜΗ και για το γεγονός ότι έσβυσα ένα… διπλό λινκ). ΤΙΠΟΤΕ δεν πρέπει να σβήνεται. Κι αυτό πρέπει λόγω ήθους ΕΜΕΙΣ να το τηρούμε πάντα, αλλά μπορούμε επίσης, με άλλους τρόπους να το κάνουμε «κοινή συνείδηση» σε ομαδικό ή και κοινωνικό επίπεδο.

    Ας μην ξεχνάμε, ότι «κοινωνία» δεν είναι παρά μία συλλογικότητα ανθρώπων, που έχουν κάποιες σχέσεις ανάμεσά τους, μαζί με κοινά αποδεκτούς κανόνες. Ετσι, αν και το κράτος δεν έχει προνοήσει για τέτοιους κανόνες, πρέπει τουλάχιστον, σαν πρώτο βήμα, να τεθούν επί τάπητος και να συμφωνήσουμε εμείς οι ίδιοι, σαν συλλογικότητα, πρώτα.

    Ας θυμηθούμε ότι… ιδανικά οι νόμοι καθορίζονται από την ίδια την κοινωνία (μέσω εκπροσώπων της -έστω) δεν προέρχονται από τα… δέντρα ή τον… Κήπο της Εδέμ. Απλώς ξεχνάμε ότι ΕΜΕΙΣ οι ίδιο (σαν σύνολο) προκαλούμε και συναινούμε με νόμους. Αλλά… ΠΟΛΛΑ είπα (πάααλι)🙂

  22. Αγαπητέ Λαζαρίδη,

    Καλώς ξαναήρθες. Δυστυχώς το «ιστολογείν» τρώει ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ χρόνο…

    Αν και όπως είδες, τουλάχιστον σε αυτό εδώ το ιστολόγιο, κατέστη επίσης δημιουργικό ΚΑΙ παραγωγικό. ΑΝ δεν έγραφα μερικά από τα άρθρα εδώ μέσα δεν θα είχα οργανώσει τόσο καλά και ορισμένες βελτιώσεις ιδεών που είχα ανέκαθεν, ορισμένες συνδέσεις τους με άλλες ιδέες, συστήματα, λύσεις, κλπ. Παράδειγμα απτό οι μαθηματικές αποδείξεις που… αρχικά κάποιος είπε (σε φόρουμ) ότι δεν μπορούν να γίνουν, μετά εγώ τις έκανα και τις έστειλα στο φόρουμ, τις ανέλυσα και εδώ, και…τελικά εκείνος που είχε τις αντιρρήσεις έκανε ΑΚΟΜΗ καλύτερη απόδειξη του ίδιου θεωρήματος, επιβεβαιώνοντάς το.

    Θέλω να πω ότι… εδώ, σε αυτό το περίεργο ιστολόγιο, δίνω μορφή σε Ο,ΤΙ ΠΡΟΛΑΒΩ. Μερικές φορές αφήνω ΕΠΙΤΗΔΕΣ τη… φανατίλα μέσα μου να εκφραστεί κι αυτή, να πάρει μορφή που όμως αυτο-αναιρείται με κάποιο αυτο-σαρκασμό. Είναι περίεργο ΠΟΣΟ απαραίτητα είναι όλα αυτά μέσα στη συνολική διαδικασία, που εκτυλλίσσεται πλέον ΕΚΤΟΣ ελέγχου από εμένα τον ίδιο.

    Παράδειγνα, οι συνδέσεις της Λογικής Πολλαπλών Μορφών από τα μπλογκ ξεκίνησαν, από μία ΑΛΛΗ παρουσίαση των ιδεών μου από ΑΛΛΟΝ (ξένο) μπλογκερ (όπως είδες) που… ξέρει πολύ καλύτερα το σύστημα «Pile» από μένα, και ΠΡΩΤΟΣ βρήκε τις συνδέσεις ανάμεσα σε αυτή και στη δική μου δουλειά (ο Ραλφ Μπάρκοου).

    Στο μαθηματικό φόρουμ όπου πρωτο-εμφανίστηκαν αυτές οι εξελίξεις, αυτές τις μέρες επικρατεί σιγή και αναμονή. Περιμένω (όπως και άλλοι) σημαντικά θεωρήματα γύρω από τη Λογ.Πολ.Μορφών κάποιου άλλου που είπε ότι έχει προχωρήσει πολύ σε αυτά.

    Αναδύεται -εντελώς απροσδόκητα- μια ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ.
    Πράγμα που… ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ όταν πρωτο-έφτιαξα το παρατσούκλι «ομαδεών».

    Είθε οι άγνωστες θετικές δυνάμεις του σύμπαντος να μας έχουν όλους καλά. Γιατί δεν ζω μόνο εγώ όσα περιέγραψα. Είναι μεγάλη στιγμή για πάρα πολλούς άλλους, αλλά δεν το συνειδητοποιούμε. ΘΑ επανέλθω… μετά από ξεκούραση!🙂

  23. Αγαπητέ Λαζαρίδη,

    Πρώτα-πρώτα, με μεγάλη μου χαρά, μόλις μπήκα στο μπλογκ σου, είδα ότι ανάμεσα στους fans σου είναι και η φίλη μας η Ροδιά, εξαιρετική μπλόγκερ με δεδηλωμένη την αλληλο-εκτίμηση μεταξύ μας (όπως και με πολλούς άλλους). Επίσης είδα με χαρά ότι… είσαι ΕΥΘΥΣ, 100% επώνυμος, ΚΑΙ με φωτογραφία σου, και άλλα θετικά στοιχεία.

    Δεύτερον, δοκίμασε να κάνεις την «default language» του blog σου… Αγγλικά. Ακούγεται παράδοξο, το ότι αυτό κάνει τα ελληνικά σωστά, αλλά… εγώ το δοκίμασα και δούλεψε (σε αυτό εδώ το blog).

    Τρίτον, ευχαριστώ για τις θετικές παραινέσεις και… αποφάσισα να αφιερώσω το υπόλοιπο αυτό βράδυ γράφοντας ένα νέο ποστ στα Ελληνικά, που να δίνει μία σύνοψη του συστήματος Pile (και με περιληπτικές αναφορές στην προσπάθειά μας να το ενοποιήσουμε με τη «Λογική Πολλαπλών Μορφών»). Αυτή η προσπάθεια αυτές τις μέρες συνεχίζεται και σε ιδιωτική αλληλογραφία μεταξύ του εφευρέτη του Pile, του Ερέζ Ελούλ και εμένα.

    Ετσι…
    Please check out this blog later on, tonight.
    There will be a Greek brief presentation of the Pile system, as well as some brief speculations about its possible unification with Multiple Form Logic

    (άφησα αυτό το σχόλιο γιατί μας διαβάζουν ΚΑΙ οι Ερέζ Ελούλ και Ραλφ Μπάρκοου, σχεδόν καθημερινά).

  24. Εάν μπορείς, διαχώρισε την (πρακτική) παρουσίαση του συστήματος Pile απο την (θεωρητική) “Ενοποίηση Λογική Πολλαπλών Μορφών”. Π.χ. Παρουσίαση Pile, και σε ξεχωριστή παράγραφος τα υπόλοιπα θεωρητικά.

    Σωστότερο έτσι! ΟΚ

  25. Οπωσδήποτε θα γίνει. Δυστυχώς από χθες το βράδυ… αντιμετωπίζω έναν λυσσασμένο τραμπούκο (πρώην μέλος της λίστας hellas) που μπορείς να δεις σύνοψη των… απειλών του στο άλλο ποστ σήμερα.

    Η αισχρότητά του ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο ιστολόγος (μέσα στον οποίο αφόδευε εναντίον μου) κατέβασε ΟΛΟΚΛΗΡΟ το ποστ ΜΑΖΙ με τα σχόλια, αλλά… τα φύλαξε όλα (ΟΠΩΣ κι εγώ).

    Για μένα, ΚΑΚΩΣ κατέβηκε εκείνο το ποστ και τα σχόλια, αλλά… δεν μπορώ να πείσω τους άλλους για το ότι ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ αυτή η τακτική είναι λάθος.

    Ευτυχώς αποδείχτηκε χρυσό παιδί και ΔΕΝ «μάσησε» από την προσφορά υποστήριξης από τους τραμπούκους που μπήκαν στη συζήτηση. Αντίθετα, τους κατήγγειλε.

    Το ποστ για το pile θα καθυστερήσει λίγο ακόμη, αλλά θα μπει ΣΙΓΟΥΡΑ.

  26. Λυπάμαι αλλά πρέπει ΚΑΙ να δεις λίγο γύρω σου τι γίνεται.

    Τώρα θα κάνω ένα μπάνιο και ΠΡΑΓΜΑΤΙ θα γράψω το υποσχεθέν ποστ για το pile.

    Ομως με απογοητεύεις, Λαζαρίδη, διότι
    1) ΔΕΝ είπες ότι «καίγεσαι τόσο» ΟΥΤΕ έχουμε κάποιο συμβόλαιο.
    2) ΔΕΝ προσέχεις τι γίνεται γύρω σου.

    Την ώρα που θα ετοιμάζω το ποστ, σε παρακαλώ ΔΕΣ τι γίνεται, αν μη τι άλλο για να κατανοήσεις την καθυστέρηση.

    Αυτή είναι η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ φορά που μπαίνω σε διαδικασία «ποστ κατά παραγγελία με… Deadline». Μόνο και μόνο επειδή σε συμπαθώ και σε κατανοώ και επειδή διάβσσα για τα… δικά σου βάσανα στο διαδίκτυο.

    ΟΚ? No problem.

  27. TO ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΥΠΗΡΕΤΗΣ
    Ένας πλούσιος είχε στη δούλεψή του έναν υπηρέτη.
    Αυτός του γυάλιζέ τα παπούτσια, αυτός του
    έφτιαχνε το φαγητό, τον έπλενε, του ετοίμαζε τις
    διασκεδάσεις του.
    0 ίδιος ο υπηρέτης ζούσε σε μιαν αχυρένια
    παράγκα, σε μια γωνιά του κήπου του πλούσιου
    αφεντικού. Δούλευε από ΤΟ πρωί μέχρι το βράδυ και
    ζούσε μια μίζερη, μιαν άθλια ζωή.
    Και δεχόταν αδιαμαρτύρητα κάθε ιδιοτροπία ή
    κακομεταχείριση από το αφεντικό του.
    Μόνο σε ένα πράγμα ήταν απαιτητικός, πράγμα που
    φαίνεται παράξενο για υπηρέτη, όμως έτσι ήταν.
    Και μάλιστα η απαίτηση αυτή ήταν
    αδιαπραγμάτευτη για τον υπηρέτη.
    Αλλά περίεργο είναι και πως TO αφεντικό σεβόταν
    απόλυτα τήν ιδιοτροπία του υπηρέτη του.
    Η ιδιοτροπία αυτή ήταν η εξής: ό υπηρέτης ήθελε
    πάνω στους τοίχους της καλύβας να βλέπει λέξεις η
    φράσεις που να του αρέσουν. Οι φράσεις αυτές
    μπορούσαν να είναι είτε γραμμένες κατευθείαν πάνω
    στους τοίχους, είτε γραμμένες σε χαρτιά που
    κρέμονταν από αυτούς.
    Ποιες ακριβώς ήταν αυτές οι λέξεις δεν το ήξερε το
    αφεντικό, όμως καλά καλά δεν το ήξερε ούτε και ο
    ίδιος ο υπηρέτης. Μπορούσε δηλαδή αυτός να είναι
    ικανοποιημένος από τις επιγραφές του δωματίου
    του για λίγους μήνες ή για μερικά χρόνια και ξαφνικά
    περισσότερες ή λιγότερες από τις λέξεις αυτές να
    αρχίσουν να μη τον ικανοποιούν πια.
    Αυτή η έλλειψη ικανοποίησης δε δηλωνόταν από τον
    υπηρέτη στον κύριό του, παρά εκδηλωνόταν με
    ανεπαίσθητες αλλαγές στην συμπεριφορά του προς
    τον κύριό του.
    Ας πούμε άφηνε αυτός αγυάλιστη την εσωτερική
    πλευρά ενός παπουτσιού του κυρίου του, ή όταν
    έστρωνε το κρεβάτι του άφηνε ακάλυπτη μια μικρή
    επιφάνεια κάποιας γωνίας.
    Άλλες φορές, υποχωρώντας από το δωμάτιο μετά
    από την ακρόαση πού είχε από το αφεντικό, η
    υπόκλισή του δεν ήτανε ακριβώς εδαφιαία, αλλά
    άφηνε μια μικρή απόσταση μεταξύ κεφαλιού και
    πατώματος.
    To αφεντικό από τη μεριά του έπρεπε να
    παρατηρήσει τις μικροαλλαγές αυτές και να
    σπεύσει να διορθώσει τις επιγραφές.
    Και πραγματικά το αφεντικό παρατηρούσε αμέσως
    τις αλλαγές στη συμπεριφορά του υπηρέτη απέναντί
    του.
    Και δε θα νιαζόνταν και πολύ το αφεντικό αν δεν είχε
    γυαλισμένη κάποια πλευρά του παπουτσιού του ή
    μια ακρούλα του κρεβατιού του ήταν
    άστρωτη, όμως ήξερε καλά πως αυτή η συμπεριφορά
    ήταν η αρχή μιας σειράς διαταραχών στις σχέσεις
    του με τον υπηρέτη, τέτοιας που, αν δεν έπαιρνε μέτρα
    να την ανακόψει έγκαιρα, αυτή θα είχε σαν κατάληξη τη φυγή
    του υπηρέτη από το σπίτι και την εγκατάστασή του
    στην καλύβα του κήπου του γείτονα. Και αυτό με τη
    σειρά του εσήμαινε πως οι υπηρεσίες θα παρέχονταν
    τώρα στο γείτονα, που μάλιστα περίμενε πως και πως
    να συμβεί κάτι τέτοιο, επειδή ο υπηρέτης ήτανε ο μόνος στην περιοχή.
    Γι αυτό και το αφεντικό, μόλις αντιλαμβανόταν την αλλαγή αυτή, έσπευδε αμέσως να βρει λέξεις άλλες, που
    αντικαθιστώντας κάπoιες από εκείνες που μέχρι τώρα κρεμονταν στον τοίχο, θα επανέφεραν στο δρόμο της μέχρις εξαντλήσεως προσφοράς των υπηρεσιών του τον υπηρέτη του. Ήταν μια λεπτή υπόθεση αυτή και απαιτούσε διαρκή προσοχή από το αφεντικό η διάγνωση μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η τέτοια παρατηρητικότητα του αφεντικού ήταν το μόνο προσόν που του έδινε τη δυνατότητα να διατηρεί τον υπηρέτη στη δούλεψή του, μιας και απ’ αυτην εξαρτιόταν η συνέχιση της συνεργασίας εκείνου με αυτόν,
    Και το αφεντικό εργαζόταν με πάθος πραγματικό
    όταν επρόκειτο να αλλάξει τις λέξεις στον τοίχο της
    καλύβας.
    Στην πραγματικότητα ήταν η μόνη φορά στη ζωή
    του που το αφεντικό εργαζόταν, αν μπορεί κανείς να
    ονομάσει εργασία το ψάξιμο για λέξεις.
    Και τότε είναι που δούλευαν και οι φίλοι του
    αφεντικού, εκείνοι που μαζί του έτρωγαν τα φαγητά
    που ο υπηρέτης παρασκεύαζε και ωφελούνταν από
    τις υπηρεσίες που τους προσέφερε.
    Κλείνονταν τότε όλοι αυτοί μέσα σε αίθουσες ειδικά
    διασκευασμένες για το σκοπό αυτό. Και καθένας
    πρότεινε και μια ή δυο διαφορετικές λέξεις ή
    φράσεις.
    Και ήσαν όλοι πολύ προσεκτικοί και έδειχναν μεγάλο
    ενδιαφέρον στη δουλειά τους, επειδή ήξεραν πως
    από αυτήν εξαρτιόταν όλη τους η καλοπέραση,αλλά
    μερικές φορές και η ίδια τόυς η ζώή. Γιατί ο
    υπηρέτης, αν το πράγμα έφτανε ως τη φυγή του από
    το σπίτι όπου μέχρι τότε υπηρετούσε, τότε,πάνω στη
    φούρια του για αλλαγή αφεντικού, μπορούσε και να σκοτώσει το παλιό αφεντικό ή κάποιον από το συνάφι του.
    Αλλά και αυτό να μη συνέβαινε, το αφεντικό και οι φιλοι του δεν μπορούοαν να παραδεχτούν ότι θα έχαναν έναν τόσο αφοσιωμένον υπηρέτη μόνο και μόνο επειδή στάθηκαν ανίκανοι να βρουν μερικές λέξεις, αφού αυτό ήταν όλο κι όλο που ο υπηρέτης ήθελε για να μη φύγει και ποτέ δε διαμαρτύρονταν για την αμοιβή του ή για τις υπερβολικά κουραστικές υπηρεσίες που προσέφερε. Και μέσα στην αίθουσα διασκέψεων ακούγονταν διάφορες κατά καιρούς λέξεις και φράσεις, όπως «αλλαγή», «μιάσματα», «αποστασία», «σκληρός πυρήνας Ευρώπης», «ανάπτυξις», «συμμετοχική δημοκρατία», «σεμνά και ταπεινά», «πάταξις της διαφθοράς» και ό,τι μπορούσε TO μυαλό του αφεντικού να υποθέσει πως θα ικανοποιούσε τον υπηρέτη του και θα έφερνε τις σχέσεις του με αυτόν στην προηγούμενη κατάσταση. Και τις περισσότερες φορές κάτι έβρισκε το αφεντικό που να ικανοποιεί το ιδιότροπο αυτό γούστο του υπηρέτη του,
    Γιατί στό βάθος ο υπηρέτης δεν ήθελε να αλλάζει αφεντικό, μόνο ήθελε να ικανοποιεί κάποια μέσα του φωνή που του έλεγε πως είναι μια ζηλευτή ιδιαιτερότητα γι αυτόν να είναι ο μόνος υπηρέτης μέσα στο σύνολο των επί γης υπηρετών, που δουλεύει αδιαμαρτύρητα και χωρίς απαιτήσεις για βελτίωση των συνθηκών της εργασίας του και της ζωής του.

    (Κάθε μη ομοιότητα με γνωστά πρόσωπα και πράγματα είναι συμπτωματική)

    Γιώργης Χολιαστός

  28. Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Εγώ μπήκα να δω τι γίνεται στο μπλογκ γιατί ο Omadeon λείπει. Ενδιαφέρον είναι πως θα ερμηνεύσει την ιστορία.

  29. Αγαπητέ Γιώργο Χολιαστέ,

    Δεν ξέρω φυσικά αν είναι ψευδώνυμο ή όχι το όνομά σου.
    Ούτε γνωρίζω αν η ιστορία είναι εντελώς δική σου, απλώς το εικάζω.

    Πάντως να ξέρεις ότι τη διάβασα δύο φορές και τη βρήκα υπέροχη, τόσο πολύ μάλιστα που αδικείται από το χώρο όπου την ανάρτησες. Το παλιό αυτό ποστ αφορά βέβαια -εν μέρει- κάποια πολιτικά πρόσωπα τα οποία εμμέσως παραπέμπουν στο (όχι τόσο άμεσα κατανοητό εκ πρώτης όψεως) νόημα της ιστορίας σου. Και κατανοώ επομένως γιατί την έγραψες εδώ.

    Αν πάσει περιπτώσει, η ιστορία του Γιώργου είναι μια αλληγορία πάνω στη σχέση υπηκόου και εξουσίας, κυρίως στην Ελλάδα (αλλά όχι μόνο εδώ).

    Ο υπηρέτης θέλει να του λένε ή να του γράφουν τις ΣΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, εκείνες που δίνουν νόημα στην παλιοζωή του και τον κρατούν υπάκουο.

    Ο αφέντης έχει στήσει ολόκληρη βιομηχανία παραγωγής ΛΕΞΕΩΝ που να αρέσουν στον υπηρέτη.

    Κατά βάθος, ο υπηρέτης ΘΕΛΕΙ να υπηρετεί και ΘΕΛΕΙ επίσης να τον… παραμυθιάζουν.

    Κατά βάθος, ο αφέντης φοβάται μη χάσει τον υπηρέτη και κάθεται και του ικανοποιεί κάθε (λεκτικό) καπρίτσιό του.

    ΑΥΤΗ είναι η κατάσταση της (ψευτο-)δημοκρατίας σήμερα.

    Μπράβο Γιώργο. Η ιστορία σου αδικείται εδώ. Πραγματικά.

  30. Αγαπητέ Omadeon και το όνομα είναι το όνομά μου και η ιστοριούλα εντελώς δική μου.
    Η ερμηνεία που της δίνετε πράγματι την…ερμηνεύει.
    Γενικότερα τα γραφτά των λογοτεχνών αδικούνται (το ξέρω από πρώτο χέρι), η συγκεκριμένη όμως ιστορία μου δεν αδικήθηκε στο χώρο που την ανάρτησα, αφού βρήκε εσάς,που την αγαπήσατε.
    Με ωθήσατε πάντως να προσπαθήσω να την κάνω περισσότερο γνωστή.
    Γεια σας και ευχαριστώ
    Γιώργης Χολιαστός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s