«Η ενέργεια θα σωθεί σε 5-6 χρόνια…» (Τζουλιέτο Κιέζα, ανεξάρτητος βουλευτής – δημοσιογράφος)

«Η ενέργεια θα σωθεί σε πέντε-έξι χρόνια, δεν θα υπάρχει πλέον πετρέλαιο για όλους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, αν επιμένεις να αντιμετωπίζεις το σύστημα με όρους αγοράς, είσαι νεκρός, είτε ανήκεις στην Αριστερά είτε στη Δεξιά» – Τζουλιέτο Κιέζα

(δείτε το σημερινό άρθρο της «Ε«, on-line εδώ. Στέλνω ειδοποίηση για το βαρυσήμαντο αυτό άρθρο και σε μία συνεχιζόμενη μακροσκελή δημιουργική συζήτηση σε άλλο blog, όπου συζητώ με έναν φιλελεύθερο και με ένα φίλο που ανήκει στον ΣυΡιΖα, αφού αυτό το άρθρο απαντά και σε μία ερώτηση για το «τι εννοούμε με Νέα Φεουδαρχία»).

«Η πολιτική στην ουσία είναι πλέον ΑΧΡΗΣΤΗ»…

«…ποιος αποφασίζει; Αποφασίζουν οργανισμοί όπου η δημοκρατία δεν υπάρχει, τα διοικητικά συμβούλια των πολυεθνικών εταιρειών, που είναι στην πραγματικότητα ναζιστικές οργανώσεις, εκεί η δημοκρατία ασκείται ανάλογα με τα πακέτα μετοχών που έχει ο καθένας… »

«…Αν έχει δηλαδή κάποιος στην κατοχή του το 80% των μετοχών μιας εταιρείας αποφασίζει τα πάντα και τη μοίρα εκατοντάδων ανθρώπων. Σε παρόμοιες συνθήκες να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία αποτελεί πρόβλημα. Η δημοκρατία με λίγα λόγια πεθαίνει. Αν σε αυτό προσθέσουμε ότι τα ΜΜΕ είναι πλέον στα χέρια των ιδίων που οδηγούν την Τ.Ι.Ν.Α. (σημ. τη γραμμή του «There Is No Alternative»), αντιλαμβανόμαστε ότι πια οι πόλεμοι ετοιμάζονται προκαταβολικά από τα ΜΜΕ και παρουσιάζονται σε εκατομμύρια άτομα που δεν έχουν καν την ελάχιστη ενημέρωση για το τι συμβαίνει στον κόσμο και άρα είναι έτοιμα να αποδεχτούν το οτιδήποτε«.

«Χρειάζονται ριζικά μέτρα, αύριο το πρωί αν είναι δυνατόν, είμαστε σε μια επικίνδυνη στροφή της Ιστορίας. Δεν έχουμε χρόνο, μας μένουν 10-12 χρόνια προτού εκραγεί το σύστημα. Και τότε ποιος θα μας σώσει, οι σοσιαλιστές;»

«…η Αριστερά γενικότερα διανύει μια περίοδο μεγάλης κρίσης, σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πολιτική γραμμή που υιοθέτησαν οι σοσιαλιστές είναι μια γραμμή που παντρεύεται την οικονομία της αγοράς, υιοθετεί την Τ.Ι.Ν.Α. (σημ. τη γραμμή του «There Is No Alternative»). Το είδος οικονομικής ανάπτυξης προς το οποίο οδεύουμε είναι καταστροφικό«.

  • ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Δεν μπορώ να μεταφέρω περισσότερα, γιατί… θα παραβιάσω την πνευματική ιδιοκτησία της εφημερίδας. Διαβάστε το άρθρο – εδώ- γιατί ΟΛΑ όσα λέει ο Κιέζα αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή.

Δείτε επίσης ΟΛΑ τα ποστ σε αυτό το blog για την Κρίση Πετρελαίου, ΕΔΩ.

44 comments

  1. ΠΟΛΥ ενδιαφέρον και φυσικά ο αντίλογος και η αντίθετη άποψη σε τέτοια θέματα είναι Ο,ΤΙ πιο πολύτιμο! Θα το διαβάσω καλά, και… αν έχω ΑΔΙΚΟ θα χαρώ ΠΟΛΥ περισσότερο από το να έχω δίκιο (χωρίς πετρέλαιο ΤΙ να το κάνει κανείς το άτιμο το «δίκιο του»!!!) χεχε

  2. Υ.Γ. δυστυχώς όμως δεν είμαι συνδρομητής του «Economist» και αδυνατώ να γίνω, για αρκετές μέρες ακόμη. Μήπως, αγαπητέ Φ, θα μπορούσες να μου στείλεις το άρθρο αυτό με e-mail στο omadeon@hotmail.com ?

  3. Υ.Γ.2 – ΔΕΝ χρειάζεται να το στείλεις, τελικά, διότι το βρήκα από άλλη διεύθυνση:

    http://www.energybulletin.net/15230.html
    «Why the world is not about to run out of oil»
    Επίσης σε ελληνικό μπλογκ:
    http://axies4nature.blogspot.com/2006/05/ecological-economics-peak-oil-problem.html

    Πάντως, ΗΔΗ βρήκα και ΗΔΗ διάβασα μία ΠΟΛΥ σοβαρή κριτική του άρθρου:
    http://esbeccari.blogspot.com/2006/05/cornucopian-arguements-tentative.html

    κλπ.
    Τα μεταβιβάζω όλα αυτά και σε ένα φίλο μου που ασχολείται με το θέμα του peakoil εδώ και αρκετά χρόνια (και είχε γράψει με το ψευδώνυμο «Πήγασος»»).

  4. Διαβασα την κριτική ομαδέονα αλλα δεν μπορώ να πώ οτι αντέταξε επιχειρήματα. Εκανε δύο κριτικές, πρώτον οτι δεν εκανε ειδική αναφορά και παρουσίαση στην θεωρία του peakoil κατι που σε ένα άρθρο ειδικα στο Economist υποτίθεται οτι γνωρίζεις τα βασικα και αν δεν τα γνωρίζεις θα τα ψάξεις.

    Αρα υπονοει μια διστρέβλωση της θέσης του peakoil η οποία όμως αν καποιος αναζητήσει περισσότερα, θα δεί τι ακριβώς λεει αυτή η θέση, δεν θα βασιστεί μόνο στο άρθρο.

    Η δευτερη κριτική ειναι πανω στην διαρθρωση των επιχειρημάτων αλλα όχι επι της ουσίας. Το 90% της κριτικής αναλώνεται στην παρουσίαση του άρθρου.

    Τώρα κανείς δεν ξέρει πως εκτυλίσσονται αυτα τα πράγματα.
    Εγώ ξέρω οτι το πετρέλαιο εχει μόνο ενα μερίδιο στην παραγωγή της ενεργειας, αν θυμάμαι καλά περίπου το ένα τεταρτο.
    Βιομάζα,Πυρηνική, Υδροηλεκτρική ενέργεια και Φυσικό Αέριο είναι τα άλλα τρία τέταρτα.

    Σιγουρα ειναι η κύρια μορφή ενέργειας για τις μεταφορές, γιατι μεταφέρεται έυκολα.

    Ουτε και ειμαι υποστηρικτής του πετρελαίου. Μακάρι συντομα η ανθρωπότητα να απαγκιστρωθεί απο το πετρελαιο με η χωρίς το peakoil το οποίο και μολύνει το περιβάλλον και στηρίζει αυταρχικά καθεστώτα (υπάρχει και η θεωρία οτι τα δημιουργεί). Υπαρχει και το ρητό οτι το πετρέλαιο ειναι το περίτωμμα του διαβόλου.

  5. Καλή σου μέρα.
    Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων (από άλλους μάλλον) δεν έχω σκοπό να προκαλέσω… πανικό ή συνομωσιολογική εσχατολογία.

    Απλώς τα στοιχεία είναι πάρα πολλά, το πρόβλημα (είτε ισχύει είτε όχι) τεράστιο και… «φύλα τα ρούχα σου για να τάχεις όλα» (νέα παροιμία).

    Κανένας δεν μπορεί δηλαδή να εφησυχάζει είτε σε κεκτημένη δική του θετική κατάσταση είτε κεκτημένη ευρύτερη κοινωνική κατάσταση.

    Είμαστε έτοιμοι για ΟΛΑ?

    (ή χωρίς μεγάλα λόγια, ‘ΟΛΑ’ κλπ): – Είμαστε έτοιμοι, άραγε;

    ΤΑ ΠΑΝΤΑ μπορεί να συμβούν!

    Οπως έλεγε κι ο Ελύτης «Και η Γή ακόμη, με… δικά μας έξοδα γυρίζει»

    (και δεν ήταν καν… καπιταλιστής)

    Ο δικός μας χρόνος και η δική μας ενέργεια, είναι κι αυτές ΕΞΟΔA.

  6. @omadeon
    καλημέρα,
    συμπτωματικά ,σχετικά με το θέμα που αναφέρεις,έλαβα ένα e-mai το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ αναφέρει οτι οι πλέον συμφέρουσες σε απόδοση μετοχικές επενδύσεις ειναι αυτές των εταιριών ουρανίου και όχι πετρελαίου.
    Αναφέρει οτι τα κέρδη απο αυτές τις μετοχές ήταν τα τελευταία χρόνια παρα πολυ υψηλά και απο δω και πέρα θα είναι υψηλότερα.
    Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα λόγω της κατασκευής πυρηνικών εργοστασίων παραγωγής ενέργειας περα απο τις άλλες εφαρμογές στις οποίες χρησιμοποιείται το ουράνιο.

  7. Η Δημοκρατία ήταν πάντα πεθαμένη και χρησιμοποιείται απο την εκάστοτε άρχουσα τάξη για να καλύπτονται-στο όνομα της- τα ανομήματα της.
    Η «αρνητική» ενέργεια που σήμερα χρησιμοποιείται για την λεγόμενη οικονομική ανάπτυξη των κρατών η των περιοχών δημιουργεί τεράστιες ανισόρροπες φυσικές αντιδράσεις που έχουν αντίκτυπο τόσο στον πλανήτη όσον και στα έμβια όντα του.
    Θα αποτελούσε «λύση» η ουτοπική -προς το παρόν – εφαρμογή της άντλησης ενέργειας «καθαρής» απο την ίδια την φύση(zero point energy).
    Ομως απο ότι έχω διαβάσει αυτό δεν είναι ? εφικτό μεχρι στιγμής η δεν το παρουσιάζουν για λόγους δημιουργίας οικονομικού υπερκέρδους οι ελεγχοντες τον πλανήτη.

  8. Sleep deep and dream dreams full of prosperity, reality will knock your door, like it or not, this civilization like any other sort sited past creation of human stupidity and greed will colapse anyway, it is a natural process. Oil was the food of the greedy human pig in this era before it was other local resources it is always the same. The human species multiplied (5 billion in less than 100 years sucking on the black gold) and some of them prospered as usually in the backs of others. They talked of technology like it is some superhuman contraption that has the answers for everything but all this is a lie. They talk of alternative energies which in reality can provide but a minute amount of energy in relation to the huge amounts of energy that is stored and provided from oil. Initially they consumed the good stuff, sweet crude oil that is easy to refine now they must use the tar sands and sale oils but this means less energy produced in relation to the amounts spend in extraction (natural gas, water, etc), and huge pollution in the process.
    The human species as I said above is myopic, cannot see further than the tip of it’s nose, not even the future of it’s progeny matters to it, and this specially applies to the ruling class, they think they will be sitting in there thrones looking down on destruction little they know the flames will reach them first.
    What if peak oil and the end of the way of life as we know it happens in 10 or 20 years, does it make a difference if your son and daughter will be 30 or 40 will they suffer less?
    Still you sleep well this is what they want you to do anyway until the last moment when it is to late anyway.

    PS. By the way there are answers to all this but as usual they don’t want you to know them or care for them.
    This answers require responsible conduct, «sacrifices», toil, knowledge, reprogramming of our brains and a detachment from the «comfortable» way of our lifeless lives.

  9. @satyrikon
    Καλώς ήλθες!
    Το θέμα της δημοκρατίας είναι νομίζω απλό:

    Αν οι αποφάσεις για ζητήματα που αφορούν την ευρύτερη κοινότητα παίρνονται με βάση τον αριθμό μετοχών σε διοικητικά συμβούλια, αυτό καταντάει ανατροπή πολιτεύματος, όπως σωστά λέει ο Κιέζα, και ένα νέο είδος στυγνής ολιγαρχίας.

    Αν τα εταιρικά αυτά ζητήματα ΔΕΝ αφορούν την κοινότητα, αλλά π.χ. την επιλογή μακέτας για περιτύλιγμα σοκολάτας, δεν έχουμε πρόβλημα. Αλλά δυστυχώς η σύγχρονη πολυπλοκότητα και αλληλεπίδραση μεταξύ εταιρειών και καθημερινής ζωής ή ευρύτερης κοινότητας δημιουργούν φαινόμενα όπου σημαντικές αποφάσεις παίρνονται από «πλειοψηφούντες μετόχους» αντί για την κοινότητα, αποφάσεις που είναι πρακτικά ανεξέλεγκτες αν αρχίσουν (στο μεταξύ) οι εταιρείες αυτές να εξαγοράζουν και πολιτικά πρόσωπα.

    ΟΛΟΙ γνωρίζουμε ότι πολλοί πολιτικοί σήμερα τείνουν να γίνουν απλές μαριονέτες μεγάλων εταιρειών, επομένως κάτω από την επιφάνεια όλοι μας βλέπουμε το αναδυόμενο αυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης, που ισχύει ανεπίσημα ενώ οι μάζες αυταπατώνται ότι έχουν δημοκρατικές επιλογές.

    Τα λέω αυτά ΟΧΙ όμως για μένα ή για εσένα ή για τόσους και τόσους που τα γνωρίζουν ήδη (σαν περίπου αυτονόητα) αλλά για να μας εξηγήσει κάποιος φιλελεύθερος, μετά από ΟΛΑ αυτά, ΠΩΣ σκοπεύει να σώσει τη θνήσκουσα δημοκρατία. Με το να αφήσει τις εταιρείες ακόμη πιο ανεξέλεγκτες, ή μήπως με το να δημιουργηθούν δημοκρατικοί τρόποι λήψης αποφάσεων ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις επιθυμίες «μεταλομετόχων».

    @Πήγασε, καλά τα λες αλλά σε πήρε η σπαμέστρα και σε «λογόκρινε» προσωρινά διότι τα είπες αγγλικά και… κάπως ποιητικά. Ξέρω ότι έχεις πρόβλημα να εκφράζεσαι Ελληνικά για τέτοια θέματα, αλλά η σπαμέστρα ΔΕΝ το ξέρει. Δεν πειράζει, θα προσπαθήσω να μη σε ξανα-λογοκρίνει στο μέλλον. Γράφε ΟΠΩΣ θέλεις!🙂

  10. omadeon Oct 27th, 2007 at 11:58 am
    – Είμαστε έτοιμοι, άραγε;
    ——————————

    Σε πιάνω οτι μου ρίχνεις δολωμα για νέα μαραθώνια συζήτηση εφ’ολης της ύλης αλλα δεν πρόκειται να τσιμπίσω🙂

    Το μόνο που θα πώ ειναι οτι επι της αρχής συμφωνώ μαζί σου, πρεπει να προετοιμαζόμαστε για το σενάριο του peakoil με τον ίδιο τρόπο που πρέπει να προετοιμαζόμαστε σαν ανθρωποτητα για να αντιμετωπίσουμε ένα τσουναμι, ενα σεισμό, η εναν αστεριδοειδή.

    Στο θέμα του πετρελαίου και αλλων ‘βρώμικων’ στερεών καυσίμων, θα πάω μακρύτερα απο εσένα και θα έλεγα οτι ακόμα και αν αυριο βρίσκαμε ενα τεράστιο κοιτασμα πετρελαίου που θα καλυπτε της αναγκες της γής για 20 χρόνια απο μόνο του, και παλι θα επρεπε να στοχευουμε στην απαγκυστρωσή μας απο το πετρέλαιο.
    Ακόμα και αν βρισκαμε καποτε εναν πλανήτη που ηταν τρεις φορες μεγαλύτερος απο την Γη, θα επρεπε να στοχευουμε στο να μην τον μολύνουμε ούτε με ενα τονο διοξειδίου του ανθρακα.

    Ακουγεται και ειναι υπερβολικό, και πρακτικά δεν θα γίνει έτσι ακριβώς αλλα αυτος θα πρέπει παντα να ειναι ο στοχος μας.
    Καθαρες και ανανεωσιμες πηγές ενέργειας.

    Η πιο απλή και αποτελεσματική λύση για μια μεταβαση προς τα εκει ειναι ο περιβαλλοντικός φόρος. Οποιος μολύνει πληρώνει.
    Ενας φόρος που θα ακολουθεί το πετρέλαιο και το καρβουνο, και που τελικα θα ευνοεί αυτους που ανακυκλώνουν και χρησιμοποιούν ανανεώσιμες

  11. Σε πιάνω οτι μου ρίχνεις δολωμα για νέα μαραθώνια συζήτηση εφ’ολης της ύλης αλλα δεν πρόκειται να τσιμπίσω

    Α χα χα…

    Στην πραγματικότητα ήταν δόλωμα για να δω τις απόψεις σου γύρω από το θέμα της A priori ετοιμότητας και μάλιστα συμφωνώ κι εγώ σε γενικές γραμμές με όσα είπες.

    Τόσο στη ζωή, όσο και στην κοινωνία πρέπει νομίζω
    1) Να είμαστε ρεαλιστές (για να μπορούμε να ονειρευόμαστε)
    2) Να λογαριάζουμε το χειρότερο (για να κρατήσουμε Θετικό Νου)
    3) Να μη δεχόμαστε τίποτα σαν δεδομένο (για να καλυτερεύουμε)

    Τώρα, εναπόκειται στην δημοκρατική σου συνείδηση αν θα σχολιάσεις άλλα πράματα, αλλά… οπωσδήποτε η μόνη ζημιά από μία πιθανή «εφ’ όλης της ύλης συζήτηση» είναι ο χρόνος που θα σπαταλήσουμε. Στην προηγούμενη συζήτησή μας (σε άλλο μπλογκ) που… συνεχίζεται, ήδη δώσαμε ρεσιτάλ καλής επικοινωνίας χωρίς προσωπικές επιθέσεις (και άλλες σαχλαμάρες του διαδικτύου). Δεν ισχυρίζομαι ότι σε όλα μίλησα σωστά, αλλά… αν μιλούσαν έτσι οι άνθρωποι στο διαδίκτυο, όπως εμείς, το γενικό κλίμα θα ήταν θετικό και δημιουργικό.
    Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε πάντα, αλλά ότι ΣΥΝΕΝΝΟΟΥΜΑΣΤΕ!

  12. Όπως συμβαίνει και με οποιοδήποτε άλλο σημαντικό ζήτημα που αφορά την παγκόσμια οικονομία και όπου «είναι πολλά τα λεφτά» που παίζονται, πρέπει και στο συγκεκριμένο θέμα του peakoil, να αναζητούμε το ποιοί ωφελούνται (όπως πρέπει άλλωστε να αναρωτιώμαστε ποιοι ωφελούνται από κάθε κρίση ή κάθε <>, χρηματιστηριακή, νομσματική, ρευστότητας, δημοσιονομική, κ.ο.κ.). Ας λάβουμε υπόψη μας κάποια στοιχεία:
    Πρώτον, με το πετρέλαιο να καλπάζει ολοταχώς προς τα 100 δολάρια το βαρέλι δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιός αποδεικνύεται ευνοημένος…
    Δεύτερον, το ακριβό πετρέλαιο, ως αποτέλεσμα όχι «πραγματικών» δεδομένων αλλά πρωτίστως ψυχολογικών (να ξεχάσουμε άραγε πριν 2 χρόνια όταν ένα ασήμαντο γεγονός στη Νιγηρία έκανε το γύρο του κόσμου από τα διεθνή πρακτορεία ως σχέδιο δολιοφθοράς των αγωγών;)και προσδoκιών («speculations») κόβει το βήχα στην Κίνα, η οποία πληρώνει πολύ ακριβά την ανάπτυξη και θα συνεχίσει να πληρώνει τη διψήφια ετήσια μεγέθυνση του ΑΕΠ της τα επόμενα χρόνια καθώς μάλισυα οι ανάγκες της σε πετρέλαιο σε λίγα έτη θα είναι μεγαλύτερες των ΗΠΑ. Μήπως λοιπόν δισεκατομμύρια καταναλωτές «πληρώνουν» τη ληστρική πολιτική του κυκλώματος πετρελαίου εναντίον της Κίνας; Υπ΄ αυτή την έννοια μήπως έχουμε έναν πόλεμο πετρελαίου μετά τους «πολέμους του οπίου» απέναντι σε μία χώρα «επικίνδυνη» για τη σημερινή οικονομική «Γιάλτα»;
    Τρίτον, εάν διαβάσουμε προσεκτικά και «πίσω από τις γραμμές» το έγγραφο A6-0001/2007 της Ε.Ε. σχετικά με τον μακροοικονομικό αντίκτυπο της αύξησης της τιμής της ενέργειας, θα αλιεύσουμε κάποιες προθέσεις μελλοντικής μετατόπισης του κέντρου βάρους της πολιτικής χρηματοδορήσεων και επιδοτήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τον τομέα της ενέργειας. Ποιός θα είναι ο πρώτος ωφελημένος από αυτό στις συνεργασίες του με εθνικές κυβερνήσεις, πανεπιστήμια, κ.λπ.;
    Τέταρτον, τώρα που όλες λίγο πολύ οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. περικόπτουν τους φόρους (ή και τους καταργούν) για τις μεγάλες επιχειρήσεις και γενικά τους «κατέχοντες» (όπως π.χ. θα συμβεί στην Ελλάδα το 2008 ή 2009 με την κατάργηση του ΦΜΑΠ και τη μείωση των συντελεστών για επιχειρήσεις την τελευταία 3ετία)μήπως ο διάλογος για τον «πράσινο» φόρο εξυπηρετεί τις κυβερνήσεις στο να αναπληρώσουν τα φορολογικά έσοδα ή ξαφνικά οι 27 πρωθυπουργοί της Ε.Ε. έγιναν οικολόγοι;
    Δε θέλω να επακταθώ και να καταχραρτώ χώρο με άλλα ζητήματα (π.χ. για το εάν το καθεστώς της Βόρειας Κορέας εν τέλει «βολεύει» τις ΗΠΑ καθώς αποθαρρύνει τους επενδυτές για κατασκευή αγωγών φθηνού -και μη αμερικανικών συμφερόντων- ρωσικού αερίου προς Κίνα, Ειρηνικό, για θεωρίες περί επάρκειας υδροδονανθράκων, κ.λπ.) γι αυτό σταματώ εδώ.

  13. @zalmoxis

    γι αυτό σταματώ εδώ.

    Εκεί που μας… έφτιαξες, μας έκοψες στο καλυτερότερο σημείο (ίσως).

    Το μόνο που θα πάθει αυτό το μπλογκ αν πεις και… άαααλλα, άαααλλα, είναι να… θεραπεύσεις τον ιδιοκτήτη του από τον… εγωκεντρισμό του
    (α χα χα…)
    Αν μη τι άλλο, γιατί ΑΛΛΟ ο υγιής ναρκισσισμός (που διαθέτω άφθονο) και άλλο ο μη-υγιής… ΚΑΤ’ ΑΝΑΓΚΗΝ, λόγω έλλειψης ποιοτικών σχολιαστών!🙂

    Μίλα ελεύθερα λοιπόν.

  14. Την ιστορία με το λεγόμενο peakoil την αμφισβήτησα για πρώτη φορά (και παρότι είχα ακούσει αξιόλογους οικονομικούς αναλυτές να την αμφισβητούν ακόμη νωρίτερα) με αφορμή τα «στοιχήματα» για τον νικητή των αμερικανικών εκλογών του 2000: όταν «οι πολλοί» έβλεπαν πριν από 7 καλοκαίρια άνετη επικράτηση Γκορ, κάποιοι επέμεναν ότι το αμερικανικό βαθύ κράτος «έδινε τα ρέστα του» για Μπους. Από τη μία ο οικολόγος (ή «οικολόγος», δεν είναι αυτό το θέμα τώρα) Αλ Γκορ που τασσόταν υπέρ λύσεων που θα ήταν δυσάρεστες στους πετρελαιάδες, χαλυβουργία και άλλους «παραδοσιακούς» κλάδους. Από την άλλη πλευρά, η φαμίλια Μπους η οποία βγάζει «frontmen» του πετρελαϊκού καρτέλ. Δεν ήταν τυχαία η χρονική συγκυρία κατά την οποία διορίστηκε επικεφαλής της CIA ο πατήρ Μπους, αμέσως μετά την 1η πετρελαϊκή κρίση και δεν ήταν τυχαία ούτε όταν ορίστηκε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ πριν τη 2η πετρελαϊκή κρίση. Καθόλου τυχαίο δεν είναι πάλι που η δεύτερη πετρελαϊκή κρίση ξέσπασε με την εκθρόνιση του Σάχη… Ούτε που επί 444 ημέρες οι Ιρανοί φρουροί της Επανάστασης κρατούσαν ομήρους τους ανθρώπους της αμερικανικής πρεβείας στην Τεχεράνη («ανακάλυπταν» έγγραφα ή μήπως συγκάλυπταν;). Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν παραδοσιακά καλές σχέσεις με τους Σιίτες, ιδίως του Ιράν. Να θυμηθούμε πως όταν το σιιτικό Ιράν βγήκε από τον πόλεμο με τον σουνίτη Σαντάμ, ο Μπους ξεκίνησε τον πόλεμο στον Κόλπο που δεν του πήγε καθόλου καλά, αλλά τον συνέχισε πριν 4 χρόνια ο υιός Μπους «απελευθερώνοντας» τους Σιίτες (και αν λάβουμε υπόψη το πρόσφατο σιγοντάρισμα των τουρκικών εκκαθαρίσεων στο Βόρειο Ιράκ, για τους Κούρδους ούτε που ενδαφέρθηκαν ποτέ πραγματικά οι ΗΠΑ). Ή ότι ακόμη όταν τον Ιανουάριο του 1980 ο Ρέηγκαν ορκιζόταν πρόεδρος, την παραμονή της ορκωμοσίας -όλως τυχαίως- οι Ιρανοί απελευθέρωναν ύστερα από 444 ημέρες ομηρίας (ίσα για να «ρίξουν» τον Δημοκρατικό και επικίνδυνο για τους πετρελαιάδες, ιδίως μετά τη συμφωνία Αιγύπτου – Ισραήλ ή «συμφωνία Καμπ Ντέηβιντ» Τζίμυ Κάρτερ) τους ομήρους της πρεσβείας (ερώτηση η οποία θα παραμείνει αναπάντητη και εκνευριστικά «συνομωσιολογική»: η απόπειρα Κάρτερ να ελευθερωθούν οι όμηροι ήταν κακοσχεδιασμένη εξαρχής;).
    Όλο το παιχνίδι λοιπόν της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, από Μεσόγειο μέχρι Κεντρική Ασία, το ελέγχουν σήμερα οι Ρεπουμπλικανοί. Στην μέχρι τώρα 7ετία Μπους έχουν κάνει μια απίστευτα χοντρή μπάζα που δεν είχε προηγούμενο.
    Ας μιλήσουμε για τις τιμές, ποιοι ελέγχουν εν τέλει τους απανταχού traders – κερδοκόπους – speculators; Οι κυβερνήσεις; ο ΟΗΕ; τα κοινοβούλια; οι καταναλωτές; ΝΑ θυμηθούμε ένα πρόσφατο παράδειγμα, του καλοκαιριού: προέβλεψαν απότομη αύξηση της ζήτησης για βενζίνη στις ΗΠΑ και ανέβασαν την τιμή. Τι έγινε αυτή η ζήτηση; Κι άλλο ένα ακό,η πιο πρόσφατο: προέβλεψαν κατόπιν χαμηλή προσφορά πετρελαίου. Τι έγινε; Ο ΟΠΕΚ αποφάσισε αύξηση της ημερήσιας παραγωγής .

  15. Ομαδέονα, εγώ θα προτιμήσω σε αυτό εδώ το θέμα να μιλήσουμε μονο για τα γεωπολιτικά του πετρελαίου και της ενέργειας περισσότερο και να αφήσουμε τα εφ’ολης της υλης σε αλλα μπλογκς.

    Ειδικά με τα ενδιαφέροντα σχόλια του κ. Ζαλμόχη.

    Αν κατάλαβα καλά ο κ.Ζαλμόχης εστιάζει στις εταιρείες πετρελαίου των ΗΠΑ καθώς και στο χρηματηστηριακό τομέα περι του πετρελαίου και η θεωρία του ειναι οτι για πολλές εκρυθμές και μη καταστάσεις ανα τον κόσμο ειναι ορχηστρωμένες και προσχεδιασμένες απο τον κοσμο που διοικεί το πετρελαίο ειδικά στις ΗΠΑ.

    Ισως να ειναι και ετσι, αλλά πριν εμβαθύνουμε στην συζήτηση θα ήθελα να κανω την εξής τοποθέτηση.
    Στην Ελλάδα έχουμε την ταση να εστιάζουμε στις εταιρείες πετρελαίου των ΗΠΑ, (οι γνωστές και μισητές 7 αδελφές). Ομως απ’όσο γνωρίζω οι μεγαλύτερες ετερείες πετρελαίου δεν ειναι οι Αμερικάνικές και δεν ειναι ιδιωτικές.
    Υπάρχουν κρατικα/δημόσια μεγαθήρια στον χώρο του πετρελαίου που κατευθύνονται απο τις κυβερνήσεις και τα κράτη που τις ελεγχουν.

    Ενδεικτικά αναφέρω:
    Απ’οσο γνωρίζω η μεγαλύτερη πετρελαική εταιρεία είναι η ARAMCO της Σαουδικής Αραβίας. Μεγαλες δημόσιες εταιρείες πετρελαίου ειναι της Ρωσίας, (GAZPROM), της Βενεζουέλας, της Βραζιλίας, του Μεξικού, και της Κινας (CNOOCK η κατι τετοιο) η οποία αποπειραθηκε σχετικά πρόσφατα να αγοράσει μια μικρή Αμερικάνικη εταρεία στο Μαιαμι, αλλά επενέβη το Κογγρέσο και την απετρεψε.

    Οι χώρες και οι εταιρείες τους εκπροσωπούνται κυρίως στον OPEC.

    Υπαρχουν συνεργασίες μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών εταιρειών, το οποίο ειναι και μια παράμετρος που κανει τα πράγματα πιό πολύπλοκα.

    Τωρα σιγουρα τα κεφάλαια ειναι τεράστια το ίδιο και τα συμφέροντα.
    Το οτι υπάρχουν δεσμοί μεταξύ πολιτικών και επιχειρήσεων πετρελαίου, ειναι επίσης γνωστό. Ας μην σταθούμε στην οικογένεια Μπούς, ο Πούτιν έχει γεμίσει την Γκαζπρομ με πρώην μυστικούς πρακτορες. Στην Βενεζουέλα ο γνωστός και συμπαθής Τσάβεζ βασίζεται στην εταιρεία πετρελαίου της Βενεζουέλας για να συντηρήσει την δημοτικότητά του.

    Τώρα αρκετά απο τα σενάρια του κ. Ζαλμόχη τα θεωρώ λιγο υπερβολικά, αλλα δε σενάρια όχι τόσο.

    Το εγχώριο πετρελαικό κατεστημένο στις ΗΠΑ, όντως μπορεί να επιρρεάσει τον πολιτικό κόσμο. Καθοριστικά; Ειναι ενα μεγάλο ερώτημα.

    Το αν μπορεί όμως να δημιουργήσει με στυλ X files και σε βαθμό Λιακοπούλειας συνομοσιολογίας πολέμους, απαγωγές, και να ελεγξει καθεστώτα αμφιβάλλω. Οχι οτι δεν θα το θέλαν, αλλά αμφιβάλω αν μπορούν

    Εαν ειναι να μιλήσουμε για το πετρέλαιο και ενεργεια σε παγκόσμιο επίπεδο ελπίζω να το κανουμε στο ευρος που του πρέπει για ενα τέτοιο θέμα.

  16. Με τα του πετρελαίου χάνει κανείς τον μπούσουλα.
    Δεν ξέρω αν το πετρέλαιο τελειώνει (κάποτε θα συμβεί. Αλλα αυτό δεν θα συμβεί και με άλλες πρώτες ύλες;) πάντως πριν από μερικά χρόνια κάποιος είπε (δεν θυμάμαι ποιος. Ήταν ο Τσάβες; Κάποιος άλλος από αραβική χώρα;) ότι το πετρέλαιο είναι το «χαρτί» των φτωχών χωρών. Ότι η (τότε) χαμηλή τιμή του πετρελαίου είναι πάντα αποτέλεσμα των πιέσεων των ισχυρών κρατών και ότι η φυσιολογική τμή για το βαρέλι θα έπρεπε να είναι γύρω στα 100 δολάρια. Ε, λοιπόν, σήμερα έφτασε τα 92.

  17. @zalmoxis
    «Ας μιλήσουμε για τις τιμές, ποιοι ελέγχουν εν τέλει τους απανταχού traders – κερδοκόπους – speculators; Οι κυβερνήσεις; ο ΟΗΕ; τα κοινοβούλια; οι καταναλωτές; ΝΑ θυμηθούμε ένα πρόσφατο παράδειγμα, του καλοκαιριού: προέβλεψαν απότομη αύξηση της ζήτησης για βενζίνη στις ΗΠΑ και ανέβασαν την τιμή. Τι έγινε αυτή η ζήτηση; Κι άλλο ένα ακό,η πιο πρόσφατο: προέβλεψαν κατόπιν χαμηλή προσφορά πετρελαίου. Τι έγινε; Ο ΟΠΕΚ αποφάσισε αύξηση της ημερήσιας παραγωγής.»

    Οι τιμές δεν ελέγχονται μόνο από τη Δύση. Είναι μια συνεργασία μεταξύ Δύσης και πετρελαιοπαραγωγικών χωρών. Είναι όμως σημαντικό να πούμε ότι οι τελευταίες είτε χαρακτηρίζονται από μεγάλη πολιτική αστάθεια είτε κυβερνώνται δικτατορικά ή απολυταρχικά. Δυστυχώς η εναλλακτκή λύση που έχει αναδυθεί στη Μέση Ανατολή είναι ακραία κινήματα που στηρίζονται στη θρησκεία. Οπότε μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Σε μη μουσουλμανικές χώρες η εναλλακτική λύση είναι άνθρωποι βλ. Τσάβες οι οποίοι δεν έχουν κάποιο σαφή πολιτικό στόχο αλλά εκφράζουν απλώς έναν αριστερίστικο λόγο. Απλώς να είμαστε αντιεμερικάνοι.
    Η υποστήριξη της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ στα καθεστώτα της Μέσης Ανατολής είναι ένας τρόπος ελέγχου της τιμής. Π.χ η οικογένια που κυβερνάει τη Σ. Αραβία πουλάει σε τμές χαμηλές από τη στιγμή που τα έσοδα είναι υπεραρκετά για τις «ανάγκες» της. Επενδύει και ένα μέρος για το πόπολο και αυτό είναι.

    «…και της Κινας (CNOOCK η κατι τετοιο) η οποία αποπειραθηκε σχετικά πρόσφατα να αγοράσει μια μικρή Αμερικάνικη εταρεία στο Μαιαμι, αλλά επενέβη το Κογγρέσο και την απετρεψε.»

    Γι’ αυτό είχα διαβάσει πέρυσι σε γερμανικό περιοδικό. Και μάλιστα η δικαιολογία δεν ήταν οικονομική αλλά θα έλεγα εθνικιστική. Οι Αμερικάνοι (οι οποίοι δασκαλεύουν άλλες χώρες να ανοίξουν τις οικονομίες τους)το θεώρησαν «εισβολή» των ανταγωνιστών σε αμερικάνικο έδαφος. Στο μεταξύ οι Κινέζοι είναι παρόντες με δεκάδες άλλους τρόπους στην αμερικάνικη οικονομία.

  18. Πάρης Oct 28th, 2007 at 9:33 pm :
    το «χαρτί» των φτωχών χωρών.

    ————————————
    Μαλλον είναι το χαρτί των δικτατόρων των φτωχών χωρών.😉

    Πάρης Oct 28th, 2007 at 10:11 pm
    Γι’ αυτό είχα διαβάσει πέρυσι σε γερμανικό περιοδικό. Και μάλιστα η δικαιολογία δεν ήταν οικονομική αλλά θα έλεγα εθνικιστική. Οι Αμερικάνοι (οι οποίοι δασκαλεύουν άλλες χώρες να ανοίξουν τις οικονομίες τους)το θεώρησαν «εισβολή» των ανταγωνιστών σε αμερικάνικο έδαφος.
    —————————————

    Πράγματι έτσι ειναι. Σε ένα δείγμα προστατευτισμού επικαλέστηκαν λόγους εθνικής ασφάλειας, όπως ακριβώς και στο θέμα της αγοράς κάποιων λιμανιών απο μία εταιρεία που ελεγχεται απο τα ΗΑΕ (Ντουμπάι)
    Δυστυχώς με την ανοδο των Δημοκρατών στο Κογγρέσσο και με την επικείμενη εκλογή Δημοκρατικού Προέδρου, τετοια κρούσματα μάλλον θα αυξήθούν. Ο Μπούς παρα τα πάμπολλα ελατώμματά του και την παροιμιώδη ελλειψη νοημοσύνης και ικανότητας του, ηταν τουλάχιστον πιστός στην ελευθεροποίηση του παγκόσμιου εμπορίου.

  19. Σας διαβάζω, αγαπητοί φίλοι αλλά… είναι φρονιμότερο να σκεφτώ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ πριν γράψω κάτι, με γνώμονα την καλυτέρεψη της συζήτησης! To θέμα είναι τεράστιο και αμφιλεγόμενο.

    Θα ρωτήσω και τον «Πήγασο» τη γνώμη του, με βάση τα… άπειρα στοιχεία που μαζεύει.

    Μερικά τα έχει ήδη φέρει, σε παρεμφερές thread, εδώ:

    https://omadeon.wordpress.com/2007/09/17/global-warming/#comment-1155

  20. Φίλτατε ΦILELEYTHEROS_154, μακριά από εμένα λιακοπουλικού τύπου συνομωσιολογικά σενάρια τύπου «ψεκαστικά» και τα τοιαύτα. Το ότι το πετρέλαιο έχει να κάνει με πολλά παιχνίδια απαγωγών, πολέμων, επαναστάσεων κ.λπ. δεν είαι κάτι καινούργιο και βεβαίως δεν είναι θέμα σήριαλς τύπου X-FILES. Απλώς να σου θυμίσω ότιένας Έλληνας δημοσιογράφος, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, όχι Λιακόπουλος και ο οποίος συνεργάζεται με την επίσημη κρατική τηλεόραση και όχι μά κάποιο λαθρόβιο τηλεοπτικό κανάλι, βραβεύτηκε διεθνώς με τον «Εξάντα» του για το ντοκιμαντέρ που αναφερόταν στο «νέο μέτωπο του πολέμου κατά της τρομοκρατίας», στο Δέλτα του ποταμού Νίγηρα της Νιγηρίας, εκεί από όπου εξορύσσεται μεγάλο μέρος του πετρελαίου που κινεί τον πλανήτη. Εκεί όπου σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, οι βομβιστικές επιθέσεις, οι απαγωγές και οι δολοφονίες είναι καθημερινότητα και όπου ο Αυγερόπουλος με το επιτελείο του συλλαμβάνει στο φακό της κάμεράς του την εικόνα της «ανάπτυξης», όπως την εννοούν οι πολυεθνικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί.
    Μια και το΄φερε η ευκαιρία, ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα βιβλία που διάβασα πρόσφατα ήταν του John Ρerkins, το «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου» (Confessions of an Economic Hitman») εκδόσεις «Αιώρα» , 2007, σελίδες 396, σε μετάφραση του Βασίλη Αθανασιάδη και με εισαγωγή του Στέλιου Κούλογλου.
    Ο Perkins εργαζόταν από το 1971 στην πολυεθνική εταιρία συμβούλων Chas. T. Main ως οικονομικός διευθυντής, στην πραγματικότητα όμως ήταν ένας «Οικονομικός Εκτελεστής» («Economic Hit man») δηλαδή δουλειά του ήταν να εξαπατά διάφορες χώρες αποσπώντας τους τρισεκατομμύρια δολάρια για λογαρισμό της CIA και των ΗΠΑ, με χαλκευμένες εκθέσεις, εκβιασμούς, πλασματικά οικονομικά στοιχεία, εξαγορές, δολοφονίες, απειλές και δωροδοκίες, αφού πρώτα επένδυε σε αυτές μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας.
    Στο βιβλίο του περιγράφει τις εμπλοκές του και το ρόλο του στην εισβολή των ΗΠΑ στον Παναμά το 1989, στις ταραχές στη Σομαλία, στην καταλήστευση του εθνικού πλούτουν του Εκουαντόρ, στην αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης της Ινδονησίας, στις ιδιότυπες σχέσεις ΗΠΑ – Σαουδικής Αραβίας και στα γεγονότα που προηγήθηκαν της πτώσης του Σάχη στο Ιράν.
    Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 αποφάσισε να ξεσκεπάσει τη σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής εταιριοκρατίας. Στο βιβλίο αυτό βασίστηκε και το ομότιτλο ντοκιμαντέρ το δημοσιογράφου Στέλιου Κούλογλου. Τώρα, αν και ο Κούλογλου είναι συνομωσιολόγος, τι να πω πια… Πάντως, το 1% να ισχύει από όσα γράφει ο Perkins, τότε…»oil makes the world go round» (κατά το «Money makes the world go around… A mark, a yen, a buck, or a pound… A buck or a pound, A buck or a pound
    Is all that makes the world go around, That clinking clanking sound
    Can make the world go ’round…» που λέει και το γνωστό τραγούδι στο «Καμπαρέ»). Πιστεύω, μιας και είσαι όπως εύκολα διαπιστώνει κάποιος ενημερωμένος πολίτης, αξίζει τον κόπο να το διαβάσεις, αν δεν το έχεις κάνει ήδη, κάτι που δεν αποκλείω.
    Όσον αφορά στη γεωοπολιτική του πετρελαίου αφού το ανέφερες, αυτή επηρέζει τους πληθυσμούς σε παγκόσμια κλίμακα περισσότερο από όσο και η τιμή του. Αδιάψευστος μάρτυρας, το βιβλίο του Ανδρέα Ανδραανόπουλου (όχι ενός οπαδού του Τσάβες αλλά ενός νεοφιλελεύθερου)»Στην Καρδιά του Ισλάμ». Περιγράφει με τα μάτια ενός ταξιδιώτη που γύρισε την Κεντρική Ασία τα «χονρά παιχνίδια» στο χάρτη των αγωγών, στα «ευρασιατικά Βαλκάνια» όπως θα έλεγε και ο Zbigniew Brzezinski.
    Όπως νεοφιλεύθεροι μίλησαν πρώτοι και για τον κίνδυνο που θα διέτρεχαν οι αγωγοί στην Τουρκία από τους S-300 στην Κύπρο προτού αυτοί «αποθηκευτούν» στην Κρήτη και η Κύπρος μπει στην Ε.Ε….
    Τώρα, αναφορικά με το αν κάποιοι κολοσσοί είναι ιδιωτικοί ή δημόσιοι δεν έχει καμία σημασία. Όταν ο Κ. Μητσοτάκης εισήγαγε τον όρο «Διαπλοκή» αυτό ακριβώς εννοοούσε: Τη σύμπραξη κράτους – ιδιωτών για «βρώμικες δουλιές». Κάθε βρώμικη δουλειά θα πρέπει να μας ενοχλεί είτε γίνεται στην πατρίδα μας είτε αλλού! Υπ΄ αυτή την έννοια έχει δίκιο ο Πάρης όταν αναφέρεται στο ότι δεν είναι μόνο η Δύση που ελέγχει τις τιμές, αλλά κάποιοι ελέγχουν περισότερο, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.
    Zalmoxis (Ζάλμοξις)

  21. Πολύ ενδιαφέροντα, Ζάλμοξι!!

    Εγώ θα αποφύγω να παρεκτραπώ σε «εφ’ όλης της ύλης συζήτηση» με ένα χρήσιμο link από έρευνα στο google. Τα είδα όλα εκτενώς και.. «τα είδα όλα»:🙂
    http://www.economichitman.com/
    (για τον «Economic hit man» ολόκληρο site με δωρεάν αποσπάσματα του βιβλίου, μαθήματα, και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία)

    Επίσης μην ξεχνάμε ότι μαζεύω bookmarks για το peakoil εδώ:
    http://del.icio.us/omadeon/peakoil
    (31 links που τα έχω δεί όλα – γενικά δεν δημιουργώ links σε αυτή τη λίστα αν δεν τα δω αρκετά καλά πρώτα)

    Και ΟΛΑ τα bookmarks του del.icio.us γύρω από το peakoil είναι:
    http://del.icio.us/search/?fr=del_icio_us&p=peakoil&type=all
    (6060 παραπομπές)
    – το πετρέλαιο θα σωθεί αλλά τα bookmarks ΔΕΝ θα τελειώσουν ποτέ!🙂

  22. @ Ζάλμοξι

    Νομίζω οτι καποιός θα ήταν ιδιαίτερα αφελής να νομίζει οτι η CIA δεν έχει κάνει βρώμικες δουλειές και οτι δεν έχει οργανώσει πραξικοπήματα. Αλλα όλες οι μυστικές υπηρεσίες εχουν κανει βρώμικες δουλειές, πολλοί θα πούν οτι αυτή ειναι η δουλειά τους.
    Να μιλήσουμε για ΚΥΠ, MI5, MI6, Mosad, KGB, FSB, ICI (Πακιστάν) κτλ, κτλ,;
    Και θα δεχθώ οτι υπήρξε μια περίοδος οπού το πετρέλαιο όντως ηταν ενας συμαντικότατος παράγοντας στην λήψη αποφάσεων, (πχ η φιλοαραβική και αντιισραηλινή στάση της Βρεττανιας την δεκαετία του 70).

    Εξακολούθώ να έχω επιφυλάξεις για πολλά απο τα παραδείγματα.
    Η εκτίμησή σου για την Κινα είναι μαλλον εκτός πραγματικότητας.
    Η εκτιμισή σου για το Ιραν και το Ιρακ, εχουν δόση αληθειας αλλά οχι πλήρης αλήθειας.
    Ινδονησία; Ποιά κυβέρνηση αποσταθεροποιήσαν;
    Νιγήρία; Ποιός βαζει τις βόμβες στο Δελτα;, Εγώ ξέρω οτι τις δολιοφθορές τις κάνουν τοπικές ομάδες που βλέπουν πολύ κόσμο στο Λάγγος να πλουτίζει αλλά που τίποτα δεν μένει στην οικονομία της περιοχής.

    Αλλά νομίζω επέρχεται πολύ αργά αλλα σταθερά μια συνειδοτήποίηση απο τα υψιλά κλιμάκια των ηγεσιών των Δυτικών κρατών μεχρι ακόμα και στις μεγάλες εταιρείες του πετρελαίου οτι δεν μπορεί να κρατήσει αυτή η κατάσταση, peakoil η όχι.Γι’αυτό και οι πολυεθνικές του πετρελαίου, προσπαθούν (όχι και πολύ αποφασιστικά, αλλα προσπαθούν) να ανοιχτούν και σε άλλες πηγές ενέργειας.Αυτό ειναι η δική μου εκτίμηση παντα.

  23. Εγώ καλημερίζω (κάπως… αργά χεχε) τους αγαπητούς σχολιαστές, με μία απλή επανάληψη ή υπενθύμιση, που αποτελεί παρότρυνση προς τον φίλο μας ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ_154 να σχολιάσει θετικά και δημιουργικά, διότι ευελπιστώ ότι σε όσα ακολουθούν είμαστε ΟΛΟΙ σύμφωνοι:

    ΟΛΟΙ γνωρίζουμε ότι πολλοί πολιτικοί σήμερα τείνουν να γίνουν απλές μαριονέτες μεγάλων εταιρειών, επομένως κάτω από την επιφάνεια όλοι μας βλέπουμε το αναδυόμενο αυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης, που ισχύει ανεπίσημα ενώ οι μάζες αυταπατώνται ότι έχουν δημοκρατικές επιλογές.

    Τα λέω αυτά ΟΧΙ όμως για μένα ή για εσένα ή για τόσους και τόσους που τα γνωρίζουν ήδη (σαν περίπου αυτονόητα) αλλά για να μας εξηγήσει κάποιος φιλελεύθερος, μετά από ΟΛΑ αυτά, ΠΩΣ σκοπεύει να σώσει τη θνήσκουσα δημοκρατία. Με το να αφήσει τις εταιρείες ακόμη πιο ανεξέλεγκτες, ή μήπως με το να δημιουργηθούν δημοκρατικοί τρόποι λήψης αποφάσεων ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις επιθυμίες “μεταλομετόχων”.

    Δηλαδή… έτερον – εκάτερον. Μπορεί να υποστηρίζει κανείς το άλφα ή το βήτα κοινωνικό ή οικονομικό σύστημα (το δικό μου είναι ο Ελευθεριακός Μαρξισμός) αλλά το δικαίωμα των ανθρώπων να ΜΗΝ καθορίζονται οι τύχες τους από ολιγαρχίες, είτε ολιγαρχίες από κομματικούς – κρατικούς γραφειοκράτες, είτε μεγαλομετόχους εταιρειών, είναι νομίζω ιερό και σεβαστό, όσο και αν επανειλημμένα πνίγεται από διάφορες ολιγαρχίες. ΠΡΕΠΕΙ να δουλέψουμε ΜΑΖΙ για τη δημοκρατία του μέλλοντος. Και εφόσον μάλιστα, ΗΔΗ καταφέραμε (εμείς οι ελάχιστοι) να ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ μεταξύ μας, περιορίζοντας τις διαμάχες μας σε πολιτισμένο διάλογο, και τις διαφωνίες μας σε δημιουργική, γόνιμη αντιπαράθεση, έχουμε ΗΔΗ καταφέρει (σαν «δημοκρατικός θύλακας») ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, από τους αλαζόνες μεγαλομετόχους, και από τους συχαμένους αυταρχικούς γραφειοκράτες.

    ΤΙΜΗ ΜΑΣ !

    ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ τιμή μας, γιατί ΑΘΕΛΑ ΜΑΣ, μέσω διαδικτύου, αποδεικνύουμε ΗΔΗ, το ΕΦΙΚΤΟ (αν όχι της άμεσης) μιας ΠΟΛΥ καλύτερης δημοκρατίας!

  24. FILELEYTHEROS_154, θα απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις και τις παρατηρήσεις σου, μία – μία:

    1. ΝΙΓΗΡΙΑ: Παραπέμπω απλώς και μόνο στο δελτίο του BBC της Παρασκευής 11 Ιουνίου 2004 – 17:53 (Ώρα Λονδίνου) με τίτλο «Κόλαφος για Shell». Τι λέει το δελτίο του BBC: «… Ο πετρελαϊκός κολοσσός Shell παραδέχτηκε πως χωρίς να το θέλει, όπως λέει, τροφοδότησε τις συγκρούσεις, τη φτώχεια και τη διαφθορά μέσω των δραστηριοτήτων της στη Νιγηρία… Η Νιγηρία αντιπροσωπεύει περίπου το 10% της παγκόσμιας παραγωγής της Shell και φιλοξενεί μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα κοιτάσματα πετρελαίου. Η Shell έχει δεχτεί πολλές επικρίσεις τα τελευταία χρόνια και παρά τις προσπάθειές της θεωρείται ως μια εταιρεία που καταστρέφει το περιβάλλον και υποστηρίζει διεφθαρμένα καθεστώτα.
    Μέσα στους επόμενους μήνες αναμένεται συλλογική μήνυση κατά της εταιρείας, κατηγορώντας την πως παρείχε υποστήριξη σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Δέλτα του Νίγηρα, πριν δέκα χρόνια…
    …Ο πρόεδρος της Shell στη Νιγηρία, Κρις Φίνλεϊσον, αναφερόμενος στο θέμα παραδέχτηκε πως τα προγράμματα ανάπτυξης της εταιρείας στο παρελθόν «απείχαν από του να είναι τέλεια»».

    2. ΓΙΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ: Στη Νιγηρία είχαμε το λεγόμενο «Πραξικόπημα των πετρελαϊκών».

    3. ΓΙΑ ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ: Στις 31.9.1965 έπεσε με πραξικόπημα ο μεταρρυθμιστής Σουκάρνο ο οποίος συνήψε συμμαχίες με την Κίνα και ανέβηκε με τις ευλογίες της Δύσης ο Σουχάρτο. Πρώτο πολιτικό μέλημα του τελευταίου ήταν να προσαρτήσει το Ανατολικό Τιμόρ (με πλούσια κοιτάσματα) και όλοι γνωρίζουμε για τη γενοκτονία που έλαβε χώρα σε αυτή την πρώην ολλανδική αποικία με τις ευλογίες της Δύσης.

    4. ΓΙΑ ΙΡΑΝ: Τον Μάρτιο 1951 ο Μοχάμεντ Μοσαντάκ (1883 – 1967) κρατικοποίησε τα πετρέλαια και τις εγκαταστάσεις της αγγλοϊρανικής εταιρείας και 2 χρόνια αργότερα έπεσε με πραξικόπημα.

    5. ΓΙΑ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ: Τολμώ από τώρα να προβλέψω το διαμελισμό του Σουδάν με ανεξαρτητοποίηση του πλούσιου σε κοιτάσματα Νότου με τις ευλογίες του ΟΗΕ.

    6 ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ με την εντίμησή σου για τα υψηλά κλιμάκια ότι θέλουν να απαγγιστρωθούν από την πετρελαϊκή εξάρτηση, αλλά ΟΧΙ ΟΛΑ τα κλιμάκια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υπάγεται σε αυτά που λες.

    7. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΑ: Πραγματικά μου κάνει εντύπωση που διαφωνείς ότι μετά από 2 – 3 δεκαετίες θα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας πετρελαίου. Ανάτρεξε σε αναφορές του ετήσιου φόρουμ του Νταβός του 2006 και όχι μόνο σε αυτό για του λόγου το ασφαλές…

  25. omadeon,
    πράγματι «πολλοί πολιτικοί σήμερα τείνουν να γίνουν απλές μαριονέτες μεγάλων εταιρειών,» και πράγματι «οι μάζες αυταπατώνται ότι έχουν δημοκρατικές επιλογές». Αυτό όμως ισχύει στη δημοκρατία εδώ και 2.500 χρόνια, από τότε που ο Θουκυδίδης έγραφε για «λόγω μεν δημοκρατία έργω δε υπό του πρώτου ανδρός αρχή».
    Για το εάν ένας φιλελέυθερος μπορεί να σώσει τη θνήσκουσα δημοκρατία, δε γνωρίζω, αυτό όμως που ξέρω πως κάποτε ο Στέφανος Μάνος (νεοφιλελεύθερος) είχε πει μια μεγάλη κουβέντα: Ότι νεοφιλελεύθεροι και αντιεξουσιαστές έχουν κάποιο κοινό: είναι εναντίον του κράτους!
    Δημοκρατία είναι να φυτρώνεις εκεί που δε σπέρνουν και να έχεις γνώμη για τα πάντα. Η γνώμη μόνο των επαϊόντων, αρμόζει στην αριστοκρατία. Όπως στο ποδόσφαιρο: είναι λαϊκό – δημοκρατικό άθηλμα γιατί ο καθένας έχει άποψη και επιτρέπεται να τη βλέπει προπονητής. Αντίθετα, όπως στην ιατρική: Ο «επαίων», ο γιατρός, συμπεριφέρεται σα θεός απέναντι στον ασθενή με τουπέ και ύφος που δε δέχεται καν γνώμη. Λοιπόν, σε επίπεδο εταιρίας, στην αριστοκρατία, δικαίωμα γνώμης έχει μόνο ο μέτοχος. Στη δημοκρατία και ο εργαζόμενος και ο καταναλωτής και ο άσχετος. Στο αριστοκρατικό καπιταλισμό ισχύει για παράδειγμα η «μετοχική δημοκρατία» (τι ειρωνία) δηλαδή σα να λέμε όλα στους μετόχους. Στο «δημοκρατικό» καπιταλισμό, η εταιρία δεν είναι υπόλογη μόνο στους μετόχους αλλά και στο σύνολο (και δε μιλάω για την εταιρική ευθύνη με τη στενή έννοια). Αυτό συνέβη μετά τον WW2 στη Γερμανία. Οι μεγάλες εταιρίες ανέλαβαν πρωτα την ανασυγρκότηση και την επανεπένδυση των κερδών κ.λπ. και μετά τη ικανοποίση των μετόχων. Ετσι ήλθε το γερμανικό θαύμα. Αν τα κέρδη μοιράζονταν σύμφωνα με το αγγλοσαξωνικό πρότυπο σαν μερίσματα στους μετόχους, η Γερμανία θα ήταν ακόμη Ελλάδιστάν!
    Παρά ταύτα, είναι ντροή για την Ελλάδα να μην έχει νεοφιλελεύθερους στη βουλή. Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς έχουν καθαρό λόγο και είναι συγκεκριμένοι είτε πρόκειται για οικονομικές θεωρίες είτε για κοινωνικά ζητήματα.

    Τα λέω αυτά ΟΧΙ όμως για μένα ή για εσένα ή για τόσους και τόσους που τα γνωρίζουν ήδη (σαν περίπου αυτονόητα) αλλά για να μας εξηγήσει κάποιος φιλελεύθερος, μετά από ΟΛΑ αυτά, ΠΩΣ σκοπεύει να σώσει τη θνήσκουσα δημοκρατία. Με το να αφήσει τις εταιρείες ακόμη πιο ανεξέλεγκτες, ή μήπως με το να δημιουργηθούν δημοκρατικοί τρόποι λήψης αποφάσεων ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις επιθυμίες “μεταλομετόχων”.

    Δηλαδή… έτερον – εκάτερον. Μπορεί να υποστηρίζει κανείς το άλφα ή το βήτα κοινωνικό ή οικονομικό σύστημα (το δικό μου είναι ο Ελευθεριακός Μαρξισμός) αλλά το δικαίωμα των ανθρώπων να ΜΗΝ καθορίζονται οι τύχες τους από ολιγαρχίες, είτε ολιγαρχίες από κομματικούς – κρατικούς γραφειοκράτες, είτε μεγαλομετόχους εταιρειών, είναι νομίζω ιερό και σεβαστό, όσο και αν επανειλημμένα πνίγεται από διάφορες ολιγαρχίες. ΠΡΕΠΕΙ να δουλέψουμε ΜΑΖΙ για τη δημοκρατία του μέλλοντος. Και εφόσον μάλιστα, ΗΔΗ καταφέραμε (εμείς οι ελάχιστοι) να ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ μεταξύ μας, περιορίζοντας τις διαμάχες μας σε πολιτισμένο διάλογο, και τις διαφωνίες μας σε δημιουργική, γόνιμη αντιπαράθεση, έχουμε ΗΔΗ καταφέρει (σαν “δημοκρατικός θύλακας”) ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από τους διεφθαρμένους πολιτικούς, από τους αλαζόνες μεγαλομετόχους, και από τους συχαμένους αυταρχικούς γραφειοκράτες.

  26. @ ομαδέον
    Γιατί ομαδέονα με παροτρύνεις να σχόλιάζω θετικά και δημιουργικά; Δεν το κανω αυτό;
    Εαν πρόκειται για το σχόλιό μου περι Λιακοπούλειας συνωμοσιολογίας , να ζητήσω προκαταβολικά συγγνώμη απο τον ενδιαφέροντα συνομιλιτή με το ενδιαφέρον ψευδώνυμο (;) Ζάλμοξη, δεν είχα καμία πρόθεση να τον θίξω.

    Τώρα στην αρχική σου θέση, εαν είναι να μείνουμε στον τομέα του πετρελαίου, η θέση μου είναι οτι αν υπάρχουν κάπου εταίρείες και επιχειρήσεις που ελέγχουν κυβερνήσεις, υπάρχουν αλλές τόσες κυβερνήσεις που ελεγχουν εταίρείες.

    Στην Ρωσία, και στην Βενεζουέλα, στο Μεξικό αλλα και στην Ελλάδα, ειναι το κράτος που ελέγχει τις εταιρείες πετρελαίου.

    Και ξέρω οτι καποιοι θα μου πούν οτι το κράτος κατα τεκμήριο τους πολίτες αλλά που ακριβώς συμβαίνει αυτό; Στην Ρωσία;, στην Βενεζουέλα;.

    Μήπως πρώτα εξυπηρετεί αυτούς που εργάζονται στης δημόσιες εταιρείες, και τους αμέσους πολιτικούς τους προιστάμενους.

    Μήπως δεν έχουν γίνει ολοφάνερα κρούσματα κυβερνητικών παρεμβάσεων όπως η Ρωσία που έκοψε παροχή στην Ουκρανία;

    Αυτήν την παρατήρηση την κάνω και για μια διαφενόμενη θέση του Ζάλμοξη ο οποίος δείχνει να δίνει εμφαση στο τι έκανε η CIA, ενώ παιχνίδια στον χώρο του πετρελαίου παίζονται όχι μόνο απο την Δύση.

    @ Ζάλμοξή- παγκόσμια ανασκόπηση!!!
    ΝΙΓΗΡΙΑ: Κοίτα στην αρχή μίλησες για δολιοφθορά στους αγωγούς, μετα μίλησες για το οτι η Shell εχει δωροδοκήσει τους ηθύνοντες. Το οποίο το έχω ακουστά.

    Όμως θα ήθελα να θέσω το εξής: Η Shell θα τα έκανε αυτά στην Νορβηγία;. Θελω να πώ μήπως η δωροδοκία λειτουργεί αμφίδρομα; Μήπως αν έχεις ενα κράτος ανίκανο, και παρεβατικο οπού κακοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι εκμεταλέυονται εναν λαβύρυνθο απο κανονισμούς για να κερδίσουν οι ίδιοι; Μήπως καμιά φορά ο επιχειρηματίας αν θέλει να επενδύσει δεν έχει άλλη εκλογή παρα να δωροδοκήσει.

    ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ: Νομιζα πρίν οτι αναφεροσουν σε πρόσφατα γεγονότα.
    Δέχομαι αυτά που λές , δεν γνωρίζω τόσο βαθιά την ιστορία. Βεβαια να πούμε τότε οτι η ανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ δεν ειναι έργο του κατεστημένου;.Απο ότι ξέρω πάντως τα κοιτάσματα εξακολουθούν να ειναι εκεί, και ετοιμάζονται να τα οριοθετήσει το Ανατολικό Τιμόρ και η Αυστραλία

    ΣΟΥΔΑΝ : Εσύ πιστέυεις δηλαδή οτι η θέληση των Νότιων Σουδανών δεν ειναι η ανεξαρτησία; Πρέπει κάποιος να τους το υπαγορέυσει; Δεν έχει καταπιέσει η κυβέρνηση του Σουδάν και το Νότιο Σουδαν και την επαρχία του Νταρφούρ;

    Ας καταλήξουμε με την ΚΙΝΑ.
    Υπονοησες στο σχόλιό σου οτι το πετρελαικό κατεστημένο/ Αμερική θα πυροδοτήσει την αυξήση του πετρελαίου, για να ανακόψει την οικονομική ανάπτυξή της.
    Απο ότι ξέρω η ιδια η Κινα θελει να ανακόψει την αναπτυξή της για να μήν υπερθερμανθεί η οικονομία της.

    Απο την άλλη αξίζει να έχουμε υπόψη τα εξής:
    α) Η Κίνα προσπαθεί να βρεί πετρελαίο απο όσο διαφορετικές πηγές γίνεται οι οποίες πιστέυω είναι μακρία απο το πετρελαικό κατεστημένο όπως νομίζω οτι εσύ το ορίζεις.

    Εχει σχέση η Βενεζουέλα με την Shell ;
    Εχει σχέση το Σουδάν με την Chevron ;
    Ο Καναδάς;, Η Ρωσία.

    β) Η Κινα απο όσο γνωρίζω έχει μεγάλα αποθέματα καρβουνου.
    Δεν ειναι καλά νέα για αυτούς που υποστηρίζουν καθαρές πηγές ενέργειας αλλά θα καλύψει καποιές ανάγκες

    γ) Οι ίδια η Κινα ψάχνει απο μόνη της στην ‘γειτονιά της’
    Εχουν εντοπιστεί κοιτάσματα στην θαλασσια περιοχή αναμεσα σε Κινα και Ιαπωνία, και ανάμεσα απο Φιλιππίνες και Ταιβάν.

    δ) Η Κίνα για την φάση αναπτυξής που βρίσκεται έχει ήδη βάλει στην ρητορική της τουλάχιστον τις ανανεωσιμες πηγές ενέργειας.
    Εχουν γίνει καποιά βήματα, απο πολύ μεγάλα ( Το υδροηλεκτρικό έργο των Τριών Φαραγγιών) μέχρι τα μικρά (μαγνητικά τραίνα).

    Σιγουρα η ενέργεια πρέπει να είναι μέσα στις αμεσες προτεραιότητες των κυβερνόντων στην Κινα, αλλά όπως βγαίνει απο τα κείμενά σου δεν μπορώ να διαισθανθώ οτι η αντιπαράθεση Κίνας -ΗΠΑ που θα γίνει πιό εμφανής τις επόμενες δεκαετίες θα βασιστεί μόνο στο πετρέλαιο.

    Συγγνώμη για το σεντόνι.

  27. @Fileleu8ere
    Ναι, τείνεις να σχολιάζεις θετικά και δημιουργικά.

    Είναι βέβαιο ότι όταν υπάρχει διαπλοκή, η επιρροή ανάμεσα σε μεγάλες εταιρείες και κυβερνήσεις είναι αμφίδρομη και πολύπλοκη.

    Το θέμα δεν είναι να «στηλιτεύσουμε» τις μεν ή τη δε (που το κάνουμε έτσι κι αλλιώς, ο καθένας με τον τρόπο του) αλλά να οραματιστούμε και να υλοποιήσουμε πιο αυθεντικά δημοκρατικούς θεσμούς.

    Σαφέστατα, αν οι θεσμοί αυτοί δεν έχουν πόρους, ασθενούν και σίγουρα μειονεκτούν. Αν τους ενισχύσουμε τεχνητά με χρήμα, από κάπου πρέπει να αντληθεί, ενώ και οι δυνατότητας διαφθοράς ελοχεύουν.

    Μήπως λοιπόν (σε ρωτώ) θα… συμβιβαζόσουν με μία πρόταση, αντί να ενισχυθεί το κράτος, να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση, με νέους τρόπους άσκησης των σρμοδιοτήτων της, π.χ. με κοινοτικό ταμείο σε κάθε κοινότητα το οποίο να είναι διάφανο, ορατό σε όλους, με ενημέρωση αλλά ΚΑΙ συμμετοχή όλων των πολιτών;

    Τολμώ να προσθέσω ότι ενώ το κράτος έχει όντως ελαττώματα αν γίνει επενδυτής, δεν ισχύει απαραίτητα το ίδιο για τις κοινότητες και την αυτοδιοίκηση, οι οποίες μπορούν πραγματικά να λειτουργήσουν σαν είδη εταιρειών με μετόχους τους ΙΔΙΟΥΣ τους πολίτες.

    Και με θα τολμήσω επίσης να πω ότι αν μία εταιρεία έχει συμμετοχή των ίδιων των εργαζόμενων στα κέρδη ΚΑΙ στο ρίσκο, η συμπεριφορά τους γίνεται αυτομάτως πιο υπεύθυνη, και πονάνε οι ίδιοι αν δεν πάει καλά η εταιρεία.

    Αν σκεφτούμε δημιουργικά θα πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο, οι τοπικές κοινότητες να παρέχουν στους δημότες τους την προαιρετική (εν μέρει) δυνατότητα συμμετοχής σε αυτές σαν συναιτέροι με κάποιες προδιαγραφές. Δυστυχώς ΚΑΝΕΙΣ δεν το έχει σκεφτεί αυτό μέχρι τώρα, από όσα γνωρίζω.

    Υ.Γ. βέβαια, εδώ έχω… ΞΕΦΥΓΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ από το θέμα. Αν υποτεθεί ότι… συντονίζω τη συζήτηση, την… εκτροχίασα τελείως. Γι’ αυτό, ίσως μπορείς να απαντήσεις σύντομα, και να μεταφέρουμε το νέο αυτό θέμα σε νέο ποστ, που ετοιμάζομαι να κάνω, με θέμα την βελτίωση της δημοκρατίας, κλπ. Αντλώντας εν μέρει από ένα άρθρο κάποιου Κύπριου οικονομολόγου-καθηγητή του Δρ. Θεόδωρου Θεοδώρου, που έγραψε άρθρο στο περιοδικό Πολίτης (το έχω σε PDF)…

  28. FILELEYTHEROS_154, πολύ σωστή η παρατήρησή σου για τον κίνδυνο υπερθέρμανσης που κρύβεται πίσω από τους τεχύτατους ρυθμούς ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας. Εδώ όμως βρίσκεται και το ενδιαφέρον της ιστορίας: εάν το Πεκίνο έχει βλέψεις (όραμα, σχέδια, όπως και να το πει κανείς, το ίδιο είναι) να αποτελέσει την υπερδύναμη του 21ου αιώνα, τότε δεν θα πρέπει να φοβάται το κεφάλαιο «υπερθέρμανση», αλλά να υπερβεί αυτούς τους φόβους και να στήσει τη δική του «φούσκα» όπως έκαναν οι ΗΠΑ, η ΕΣΣΔ, η Αγγλία, όλες οι ηγεμονικές δυνάμεις. Τι διαφορά έχει μια απλή οικονομία από την οικονομία μιας (υποψήφιας ή υφιστάμενης) υπερδύναμης (και μάλιστα όταν είναι κεντρικά σχεδιαζόμενη); στο ότι μπορεί να παρατείνει τεχνητά τον κύκλο ανάπτυξης με τη «βοήθεια» των επιρροών της, με την οικονομική εξωστρέφεια που χαρακτηρίζει κάθε μεγάλη δύναμη (και η Κίνα αποδεικνύεται διαβασμένη σε αυτό το σημείο) με την ικανότητα να «εξάγει» την κρίση της, με τη «ληστρική» πολιτική απέναντι σε άλλες χώρες (και εδώ κανείς δεν αμφιβάλλει για το ότι το Πεκίνο μπορεί να είναι αδίστακτο, βλέπε Μυανμάρ, κ.λπ.). Το παράδειγμα της αποικιοκρατικής Αγγλίας όταν έκλεινε τα κλωστήρια της Ινδίας για να απασχολούνται εκείνα του Μάντσεστερ, είναι χαρακτηριστικό. Όπως και των ΗΠΑ. Στις αρχές του 20ού αιώνα, το per capita GDP των ΗΠΑ ήταν μικρότερο ακόμη και της Ουρουγουάης. Οι ΗΠΑ γνώρισαν ανάπτυξη με ρυθμούς οι οποίοι δεν ήταν για την εποχή άσχετοι με το κραχ που ακολούθησε, αλλά ακριβώς επειδή υπήρχε το όραμα της υπερδύναμης(και ο κατάλληλος εκφραστής του όπως ο Ρούζβελτ) κατάλαβε ότι ήταν απλώς ένα αναγκαίο «πέρασμα» στα όσα εν τέλει ακολούθησαν. Τι αυξάνει το ΑΕΠ; Δεν το αυξάνουν οι νέες επενδύσεις; δεν το αυξάνουνν οι εξαγωγές αγαθών; δεν έχει περιθώρια η Κίνα με τις συμφωνίες που κλείνει διαρκώς σε Αφρική και Λατινική Αμερική; και, ποιός ξέρει, αύριο μεθαύριο να στηριχθεί σε επιρροές της στην Ασία; Η ανάπτυξη των υπερδυνάμεων είναι εξ ορισμού φούσκα, αλλά φούσκα που κανείς δεν τολμά να την σπάσει. Αυτό ψάχνει και η Κίνα.
    Όσον αφορά στην ανεξαρτησία του Ανατολικού Τιμόρ, η Δύση το ελευθέρωσε, ναι, αλλά πότε; όταν «αποχώρησε» ο Σουχάρτο και το παιχνίδι άρχισε να αποσταθεροποιείται, ειδικά μετά το κραχ του 1997 στη Ν.Α. Ασία που είχε ξεκινλησει με την υποτίμηση του ταϊλανδικού Μπαχτ.
    Αναφορικά με το Σουδάν, θα συμφωνήσω ότι Ανιμιστές και Χριστιανοί (κυρίως Μαύροι) του Νότου καταπιέζονται από τους Μουσουλμάνους (κυρίως Άραβες) του Βορρά. Ειλικρινά όμως σπάω το κεφάλι μου εδώ και χρόνια να καταλάβω ποιός βάζει κάθε τόσο και νέες φιτιλιές και στους μεν και στους δε. Δεν έχω καταλήξει, όμως ασφαλώς έχει να κάνει με πετρέλαια, αυτό είναι «φως φανάρι». Θα δείξει όμω, απόμ το ποιοι θα επωφεληθούν στο τέλος…
    Η δωροδοκία και η διαφθορά ασφαλώς και λειτουργούν αμφίδρομα, λάβε όμως υπόψη ότι μετά τον WW2 και τον μεταποικιοκρατικό χάρτη, και να θέλει να γίνει «Νορβηγία» το Κογκό και το κάθε Κογκό, δεν πρόκειται να το αφήσουν διότι δεν συμφέρει (τόσο ωμά, τόσο κυνικά). Κάμποσοι που προσπάθησαν να «εκσυγχρονίσουν» τις χώρες τους «αδειάστηκαν» απροκάλυπτα. Παράδειγμα, ο Μπούτο και η Μπούτο (πατήρ και κόρη). Όταν ο Μπούτο έκανε φιλελεύθερα ανοίγματα (είχε φιλία και με τον Κωνσταντίνο Καραμανλη) κατέληξε στην κρεμάλα, διότι κρίθηκε απαραίτητο να στηριχθεί το μέτωπο στρατοκρατών (Ζία Ουλ Χακ) – ισλαμιστών. κόντρα στην ΕΣΣΔ. Σήμερα, η Μπούτο επιστρέφει, θα μπορεί όμως να ελέγχει τον Μουσάραφ (στρατό); Ασφαλώς και όχι, διότι οι ανώτεροι αξιωματικοί του κάπου εκπαιδεύονται και για λογαριασμό κάποιων, δε λέω ποιούς, και δεν το λέω εγώ, αλλά το τελευταίο τεύχος του Foreign Affairs.
    Το σημείο (γ) που αναφέρεις στην Κίνα, ίσως αποτελε΄σει σημείο τριβών στο μέλλον με γειτόνους της.
    Στη Βενεζουέλα, εκκρεμεί το μέλλον της VENIROGC, της νέας πετρελαϊκής εταιρείας συμφερόντων Ιράν και Βενεζουέλας με στόχο τη δημιουργία ενός κολοσσού, τύπου Shell. Ωστόσο, το μεγαλύτερο «κόλπο» του (που πολύ πιθανό είναι να αποβεί στο μέλλον και το πιο κρίσιμο…) έβαλε ήδη μπροστά ο Ούγκο Τσάβες. πρις 3 εβδομάδες ο Άλβαρο Ουρίμπε της Κολομβίας και ο Ούγκο Τσάβες εγκαινίασαν στη Μανάουρε της Κολομβίας το τμήμα «Αντόνιο Ρικάουρτε» του λεγόμενου «Υπερωκεάνειου Αγωγού Αερίου, μήκους 225 χιλιομέτρων και κόστους 325 εκατομμυρίων δολαρίων, με (εδώ είναι το ενδιαφέρον και τα «πολλά λεφτά για όσους ξέρουν να διαβάζουν τους χάρτες…) προσκεκλημένο τον πρόεδρο του Εκουαντόρ Ραφαέλ Κορέα.
    Ο αγωγός θα μεταφέρει αρχικά αέριο από την επαρχία Λα Γκουαχίρα της βόρειας Κολομβίας προς την πόλη Μαρακαΐμπο της Βενεζουέλας και σε 5 χρόνια θα μεταφέρει αέριο από τη Βενεζουέλα -που έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στη Λατινική Αμερική- στην Κολομβία και άλλες χώρες της περιοχής.
    Είναι τόσο «πολλά τα λεφτά» ώστε η υπερ-δεξιά κυβέρνηση της Κολομβίας είχε αρνηθεί το 2005 να δώσει πολιτικό άσυλο σε 6 «ομοϊδεάτες» της που το 2002 είχαν εμπλακεί στο πραξικόπημα των ΗΠΑ και του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βενεζουέλας κατά του Τσάβες. Ακόμη κι έτσι, μέχρι εδώ, όλα φαίνονται φυσιολογικά (όσο φυσιολογική μπορεί να θεωρείται η συνεργασία του Τσάβες με τον υπερσυντηρητικό Ουρίμπε). Ο κολομβιανός πρόεδρος όμως προχώρησε παραπέρα, λέγοντας ότι η Κολομβία θα επιτρέψει στη Βενεζουέλα να κατασκευάσει έναν πετρελαιαγωγό για να εξαγάγει το άφθονο πετρέλαιο και τα παράγωγά του μέσω των ακτών της Κολομβίας στον Ειρηνικό, απ΄όπου θα μπορούσαν να μεταφέρονται δια θαλάσσης στην Ασία.
    Εδώ ακριβώς έγκειται το «μεγάλο κόλπο»! Αυτό σημαίνει ότι η Κίνα παύει να εξαρτάται από τα δυτικά συμφέροντα, από τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρίες στη Μέση Ανατολή και από τα εξωφρενικά «καπέλα» που της βάζουν στα μεταφορικά. Η χώρα που μετά από μερικά χρόνια θα καταναλώνει περισσότερο πετρέλαιο και από τις ΗΠΑ θα μπορεί να κατεβάσει το κόστος παραγωγής της ενώ βάζει για τα καλά πόδι στην αμερικανική ήπειρο, θα κάνει δηλαδή στο πολλαπλάσιο εκείνου που είχε κάνει στην Κούβα η Σοβιετική Ένωση πανικοβάλλοντας την Ουάσιγκτων. Ήδη μάλιστα έχει κάνει κάποια δυναμική αρχή με σειρά εμπορικών και επενδυτικών προγραμμάτων σε Βραζιλία, Αργεντινή, κ.λπ.
    Μένει να διαπιστώσουμε ποιος θα είναι ο άμεσος στόχος των ΗΠΑ. Οι «μπουκ» πάντως της διεθνούς πολιτικής σκηνής θα έδιναν μικρότερη απόδοση στον Ουρίμπε. Για να δούμε…

  29. omadeon, είπες τη λέξη – κλειδί: «αν μία εταιρεία έχει συμμετοχή των ίδιων των εργαζόμενων στα κέρδη ΚΑΙ στο ρίσκο, η συμπεριφορά τους γίνεται αυτομάτως πιο υπεύθυνη, και πονάνε οι ίδιοι αν δεν πάει καλά η εταιρεία». Η λέξη – κλειδί είναι το «υπεύθυνη».
    Ποιοί πολεμούν την υπευθυνότητα; Για να είμαστε δίκαιοι, όχι μόνο ο ιδιωτικός καπιταλισμός, αλλά και ο κρατικός καπιταλισμός, είτε της μικτής -κομματικοποιημένης καλή ώρα- οικονομίας είτε ακόμη και του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού.
    Όταν ο εργαζόμενος δεν ενδιαφέρεται, δεν έχουμε αποτέλεσμα. Οι πρώτοι θεωρητικοί κομμουνιστές στην ΕΣΣΔ ήταν υπερ της ανταγωνιστικότητας (ο Λένιν, μέσα στα πρώτα μέτρα που πήρε ήταν να ξανανοίξει το χρηματιστήριο της Πετρούπολης που είχε κλείσει ο Τσάρος). Αλλά ποιάς ανταγωνιστικότητας; μεταξύ κρατικών εταιριών άρα μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων και μεταξύ εγκάθετων τεχνοκρατών – γραφειοκρατών; Οχι βέβαια! Αυτή ήταη μια σταλινική απάτη! Μεταξύ συνεταιρισμών και μεταξύ συνεταιριστών, ώστε να ωφεληθεί το σύνολο μέσα από αυτή την ανταγωνιστικότητα. Δυστυχώς όλες οι προσπάθειες να στηθούν συνεταιριστικές μονάδες σαμποταρίστηκαν και στη Δύση και στην (πρώην) Ανατολή. Επικίνδυνο πράγμα και για τους κετέχοντες και για τους κρατικιστές. Έτσι, αντί ανταγωνισμού στην πρωτη περίπτωση πάμε σε συγκέντρωση σε χέρια λίγων (καρτέλ) και στη δεύτερη πήγαμε στο νόμο της αδράνειας. Να που τα δύο συστήματα έχουν κάτι κοινό…

  30. @zalmoxis

    Σε ευχαριστώ που σχολιάζεις με τόσο ενδιαφέροντα πράγματα. Στο τελευταίο σου σχόλιο είπες «Δυστυχώς όλες οι προσπάθειες να στηθούν συνεταιριστικές μονάδες σαμποταρίστηκαν και στη Δύση και στην (πρώην) Ανατολή.»

    Από τα λίγα που ξέρω για την πρώην ΕΣΣΔ, υπήρξαν κάποιες σκέψεις για μεταβίβαση ιδιοκτησίας και αρμοδιοτήτων από το καταρρέον (δεκαετία ’80) κομματικό κράτος, στους ΙΔΙΟΥΣ τους εργαζόμενους, δεν ξέρω ΠΟΣΟ ισχυρές ή επίσημες σκέψεις, πάντως κυκλοφορούσαν ευρέως και είχαν μάλιστα… οδηγήσει πολλούς ανθρώπους (όπως εμένα) να συμπαθούμε τον Γκορμπατσώφ και την «περεστρόϊκα». Κάποια στιγμή όμως, πολύ ξαφνικά, ακούσαμε ότι ανέλαβαν ΙΔΙΩΤΕΣ και άλλα συμφέροντα, μαζί με τη Μαφία και την πρώην κομματική νομενκλατούρα, να ‘φάνε’ τις εταιρείες της πρώην ΕΣΣΔ.

    Μήπως έχεις να πεις τίποτε γι’ αυτό το θέμα, ξεχασμένο από πολλούς και μάλιστα ΕΠΙΤΗΔΕΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ… ακόμη κι από το ΚΚΕ που σίγουρα θα είχε αντιταχθεί σε μία τέτοια πρωτοφανή θετική εξέλιξη μόνο και μόνο λόγω του δογματισμού του αλλά και ορισμένων συμφερόντων που ίσως το στήριζαν (στο ΚΚ της ΕΣΣΔ);

    Παρεμπιπτόντως, επειδή τυχαίνει να γνωρίζω προσωπικά τον Μίκη Θεοδωράκη (λόγω διασκευών της μουσικής του που φτιάχνω) είχα κάποτε την ευκαιρία να συζητήσω κάπως το θέμα μαζί του, όχι ακριβώς το θέμα των συνεταιριστικών πρωτοβουλιών αλλά γενικότερα, για τα αίτια της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, για την οποία ο Μίκης έχει εκφραστεί δημιουργικά με τη γνωστή του ρήση «θέση χωρίς αντίθεση ίσον αποσύνθεση» που αναπτύχθηκε και σε ένα ποστ αυτού εδώ του blog:
    https://omadeon.wordpress.com/2007/08/30/cosmic_harmony3/
    («Η Συμπαντική Αρμονία του Μίκη Θεοδωράκη σαν ιστορική αυτοκριτική της Αριστεράς και της ΕΣΣΔ»)

  31. Ο Μίκης είχε απόλυτο δίκιο και η φράση αυτή δένει και με το ερώτημα για το εάν θα είχαν προοπτική ή όχι οι συνεταιρισμοί ως ιδιοκτήτες και διαχειριστές του σοβιετικού πλούτου μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ.
    Η ΕΣΣΔ κατέρρευσε ΚΑΙ επειδή απουσίαζε η διαλεκτική αντίθεση του συστήματος. Το αντίθετο συνέβη (δε λέω «συμβαίνει» διότι κάπου φαίνεται να «στραβώνει» το πράγμα εδώ και μια επταετία) με τον καπιταλισμό, ο οποίος ξέρει να εγκολπώνεται τα οφέλη της αντίθεσης και να ανανεώνεται. Και δε μιλάμε για ανανέωση τύπου «λιφτινγκ» αλλά για κανονική «γενετιστική παρέμβαση». Στο παράδειγμα των συνεταιρισμών: Την ώρα που οι απόγονοι των πιστολάδων καουμπόηδων, των αδίστακτων γκάνγκστερς της ποτοαπαγόρευσης, της σκληρής αποικιοκρατίας και του ναζιστικού οράματος της «Νέας Τάξης» και του «λέμπενσραουμ» σε ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία έχουν καταγεγραμμένο στη μνήμη, στο τρόπον τινά ασσυνείδητό τους στο «επιχειρηματικό DNA» τους (για να αυθαιρετίσουμε με αυτό τον αδόκιμο όρο) τον τσαμπουκά, την εγκληματική μανία την αδιαφορία για δισταγμούς όταν πρόκειται για το κέρδος, στην ΕΣΣΔ τι υπήρχε; Εργάτες έτοιμοι να πιάσουν την πέτρα να τη στίψουν όπως υποτόιθεται ότι θα έπρεπε να κάνει ένας συνειδητοποιημένος κομμουνιστής ή κάποιοι παρηκμασμένοι πλαδαροί κρατικιστές; Προφανώς συνέβη το δεύτερο. 70 χρόνια κρατικού σχεδιασμού αποστράγγισε κάθε ίχνος επιχειρηματικότητας. Άρα, το σχέδιο ήταν να διαφυλάξουν τον πλούτο με κάποιους διαχειριστές που ήταν αποφασισμένοι ακόμη και «να τραβήξουν μαχαίρι» για την περιουσία ΤΟΥΣ. Έχει ενδιαφέρον εδώ το περιεχόμενο του βιβλίου του Ρόμπερτ Κιγιοσάκι «Πλούσιος μπαμπάς, φτωχός μπαμπάς» (η επιχειρηματικότητα δεν είναι θέμα σπουδών, αλλά εκπαίδευσης από μικρός στο στενό περιβάλλον) το οποίο ισχύει στην περίπτψωση της πρώην ΕΣΣΔ όπου οι μόνοι ικανοί να διακδικήσουν τον πλούτο από τις αρπακτικές διαθέσεις τρίτων χωρών ήταν οι γόνοι της ιδιότυπης μαφίας που λειτουργούσε υπό την ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΟΧΗ της μπρεζνιεφικής περιόδου. Και, σε απόμενη φάση, ναα επαναπορροφηθεί ή απλώς ενταχθεί ο πλούτοις αυτός στα συμφέροντα της Ρωσίας και των μεγαλύτερων πρώτην σοβιετικών δημοκρατιών. Έτσι μόνο μπορούμε να ερμηνεύσουμε τη στάση Πούτιν και την ανάδειξη του Καζακστάν σε πολίτιμο μελλοντικά εταίρο της Ευρώπης.

  32. @zalmoxis,
    Συμφωνώ, δυστυχώς έτσι είναι τα πράματα, οπότε… ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ είχε αρχικά προταθεί να περάσει η ιδιοκτησία στους εργάτες, κάποιος ΣΙΓΟΥΡΑ θα είχε αντιτάξει το επιχείρημα ότι «αυτοί μόνο τεμπελιάζουν» ή «αυτοί δεν ξέρουν που πάν τα τέσσερα» ή κάτι ανάλογο. Και ίσως να υπήρξε και κάποιος εκβιασμός π.χ. «κάντε τις εταιρείες σας ιδιωτικές, ΑΛΛΙΩΣ δεν έχει μαρούλι από τη ΔΥΣΗ» (από την Αμερική, κλπ). Δεν ξέρω τις λεπτομέρειες και θα είχε τρομερό ενδιαφέρον αν -τώρα- βγει κάποιος παλιός γνώστης εκείνης της εποχής, ψηλά στις τότε-ιεραρχίες αποφάσεων, να μας εξιστορήσει ΑΚΡΙΒΩΣ τον τρόπο που σκέφτηκαν, τι προτάσεις ακούστηκαν, ποιες απορρίφτηκαν και γιατί, κλπ.

    Το αναπόφευκτο ερώτημα που μου γεννήθηκε αυτόματα, είναι όμως το εξής δυσάρεστο αλλά αληθινό:

    ΟΠΩΣ
    στην ΕΣΣΔ οι εργάτες είχαν εθιστεί στο σύστημα και είχαν πλέον αχρηστευτεί στις αρετές ή ικανότητες (ή και κακίες) εκείνες που είναι απαραίτητες για να πάρουν τα ηνία της αγοράς στα χέρια τους, ΕΤΣΙ και στη Δύση, δυστυχώς οι εργαζόμενοι της Δύσης μοιραίο είναι να έχουν υποστεί ΚΑΙ αυτοί μία ανάλογη (διαφορετική βέβαια) πλύση εγκεφάλου, π.χ. να έχουν ΠΑΝΤΑ διευθυντές ή αφεντικά, ΠΑΝΤΑ σταθερούς μισθούς (με κάποιες αυξήσεις ίσως) ,ΠΑΝΤΑ μηδενική ευθύνη για την τύχη της εταιρείας ή του κράτους που τους έχει προσλάβει.

    Επομένως, ΜΟΝΟ με συνειδητή, ΔΥΣΚΟΛΗ, μακροχρόνια προσπάθεια, μπορεί μία (ας πούμε) «φωτισμένη Ελευθεριακή Αριστερά» να πείσει τους εργαζόμενους ότι ΑΞΙΖΕΙ τον κόπο να παλέψουν για μία συλλογικού τύπου επιχείρηση με τους ίδιους σαν αφεντικά.

    Σκληρή δουλειά είναι, άλλωστε. Από την άλλη πλευρά, εκτός της «κατάστασης του νου» χρειάζονται και κάποιες καλές συνθήκες στην κοινωνία (ή και ΟΡΙΑΚΑ κακές συνθήκες -εξίσου) για να φάνε… ισχυρή κλωτσιά στα οπίσθια ,οι καθισμένοι στα γραφεία τους υπάλληλοι, και να σκεφτούν «ωωχ, ΠΩΣ πέσαμε, μήπως δεν καθόμασταν και τόσο καλά; ΜΗΠΩΣ πρέπει να φτιάξουμε τώρα μαζί μια δική μας δουλειά»;

    Τα υπόλοιπα τα παραχωρώ (σαν σκυτάλη) σε σένα, στον Φ_154 και σε όποιον άλλον προκύψει, επί της TFT-οθόνης…🙂

  33. Ποιά αριστερά άραγε ενδιαφέρεται «να πείσει τους εργαζόμενους ότι ΑΞΙΖΕΙ τον κόπο να παλέψουν για μία συλλογικού τύπου επιχείρηση με τους ίδιους σαν αφεντικά», όπως λες;
    Διάβασα σήμερα τον Ελεύθερο Τύπο. Έχει ένα καταπληκτικό πρώτο θέμα με τίτλο «ΟΙ 17ΑΡΗΔΕΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ». Και στη σελίδα 2 το ρεπορτάζ της Γιούλης Μανώλη σύμφωνα με το οποίο το 15% των υποψηφίων επέλεξε ως πρώτη σχολή κάποια που να βγάζει είτε αστυφύλακες είτε δασκάλους/καθηγητές! Επί 85.653 υποψηφίων, οι 10.828 επέλεξαν αυτές ως πρώτη επιλογή (13%) και το ποσοστό ανεβαίνει στο 15% αν συνυπολογισθούν και οι «καθηγητικές» σχολές (φυσικομαθηματικοί, φιλόλογοι, κ.λπ.).
    Οι «προοδευτικές» και «αριστερές» εφημερίδες γιατί το έκαναν γαργάρα το θέμα; Μόνο το «ΕΘΝΟΣ» για παράδειγμα έχει μόλις 15 (μετρημένες) λέξεις στην 1η σελίδα με τον τίτλο «ΠΟΙΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ» και με υποσημείωση «Κριτήριο η προοπτική δουλειάς, κυρίως στο Δημόσιο). Τα ΝΕΑ τίποτα στην 1η σελίδα. Η «Ελευθεροτυπία» απλώς ότι «Θέλουν σχολές που οδηγούν σε δουλειά», έτσι γενικά και αόριστα. Μη τυχόν και θίξουν το ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ του ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ και του ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Ενός ΒΑΘΕΩΣ (ΒΑΘΥΤΑΤΟΥ) ΚΡΑΤΟΥΣ που βολεύει και πολλούς «Αριστερούς».
    Αν πεις σε έναν «αριστερό» πως είναι κατάντια να αφήνει το γιο του, την κόρη του, να κυνηγήσει θέση στο Δημόσιο θα σε πάρει με τις πέτρες.
    Μεγαλύτερος εχθρός της Αριστεράς είναι οι «Αριστεροί» και η «Φωτισμένη Ελευθεριακή Αριστερά» που λες ασσφυκτιά από το «αριστερό» κατεστημένο.
    Φρονώ για το όλο θέμα πάντως, πως ο Σαιν Σιμόν είναι σήμερα επίκαιρος όσο ποτέ…

  34. @zalmoxis
    Ναι, έτσι είναι, και σ’ αυτό το σημείο πολλά θα έχει να πει και ο φίλος μας ο Φ_154. Είναι και ένας λόγος που συνεννοούμαστε. Ποτέ μου δεν είχα καμία σχέση -προσωπικά- με κράτος (βαθύ ή ρηχό), και ποτέ δεν περίμενα από αυτό καμία δικαιοσύνη ή θέση ή εύνοια… αλλά βέβαια δεν είμαι κι ο μέσος τύπος Έλληνα (κάθε άλλο μάλιστα).

    Σε σχετική συζήτηση με φίλο που ανήκει στο Συνασπισμό μου είπε ότι «δεν είναι υπεύθυνος για οικονομικά θέματα» και δεν ξέρει να αξιολογήσει τις προτάσεις μου για την βαθμιαία συνειδητή ενίσχυση συνεταιριστικών πρωτοβουλιών που του πρότεινα.

    Πάντως, τελικά, δεν ξεφύγαμε καν από το θέμα. Αν δεις το αρχικό κείμενο του Κιέζα, δεν ασχολείται μόνο με το peakoil (ένα μικρό μέρος μάλιστα της συνέντευξής του που απλώς έκανε σε μένα εντύπωση, χωρίς να είναι το κύριο θέμα). Ο κύριος τίτλος της συνέντευξης ήταν -όπως είδες- «Η πολιτική στην ουσία είναι πλέον ΑΧΡΗΣΤΗ».

    Και αυτό, στην ουσία, είναι το βασικό πρόβλημα, η βασική επίγνωση και των νέων ανθρώπων που απομακρύνονται από την πολιτική (ιδίως την κομματική πολιτική). Αν κανείς αγανακτεί με τους «απολιτικούς» νέους δεν έχει παρά να σκεφτεί αυτά που λέγαμε, ΙΔΙΩΣ το τελευταίο σου σχόλιο, που θίγει το κρυμμένο πρόβλημα που όλοι ξέρουμε, αλλά ούτε καν ο Κιέζα δεν ανέφερε, ίσως γιατί στην Ιταλία είναι λιγότερο μεγάλο το πρόβλημα αυτό, και μοιάζει μάλλον περισσότερο σε όσα είπα πριν από σένα, για τον εθισμό των εργαζομένων σε συνθήκες μισθωτής εργασίας. Οπωσδήποτε στην Ελλάδα αυτό δεν είναι το μόνο ή το χειρότερο. Εδώ… έχουμε μια ιδιότυπη «δικτατορία του Δημοσίου-και-παρατρεχάμενων»!!!

  35. @ omadeon
    Ο Γιάννης Μαρίνος, την εποχή κατά την οποία ήταν διευθυντής του Οικονομικού Ταχυδρόμου, συνήθιζε να αποκαλεί τους εργατοπατέρες του Δημοσίου «ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΤΟΧΗΣ». 100% εύστοχος και καίριος ο χαρακτηρισμός. Αν μάλιστα ήταν τότε της μόδας ο όρος, πιθανότατα θα τους αποκαλούσε «ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ».
    Αν επανέλθουμε στον Κιέζα, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα απ΄ όσο τα περιγράφει. Συμφωνώ με όσα λέει, εκτός από τα οικονομικά. Είναι εμφανές ότι δεν αποτελούν το δυνατό του σημείο. Όχι με το 80%, αλλά με το ένα πέμπτο κιόλας αυτού που λέει (16%) αλλά και λιγότερο ακόμη, οι μέτοχοι μιας εταιρείας αποφασίζουν τα πάντα και τη μοίρα εκατοντάδων ανθρώπων. Όσο για το πετρέλαιο, διαφωνώ όπως κατάλαβες κάθετα με αυτά που λέει. Το ίδιο ισχύει και για όσα λέει για τα Δ.Σ. των επιχειρήσεων. Αν εννοεί τίποτε μικρομεσαίους ελληνικού διαμετρήματος ή αναλογιών ιταλικής επαρχίας, ναι, έτσι είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό. Σε επίπεδο όμως κολοσσών, δεν ισχύει και τόσο το περί «ναζιστικής διοίκησης της πλειοψηφίας». Η πλειοψηφία εκεί δεν σχεδιάζει, αλλά συναινεί στη χρυσή τομή μεταξύ τεχνοκρατικών αναλύσεων και παιχνιδιών πολιτικής εξουσίας, όταν η τομή αυτή συνάδει με το όραμα του καπιταλιστή. Αυτό είναι ναζισμός, όχι η «δημοκρατία» του 80%. Ναζισμός δεν είναι να επιδιώκεις το κέρδος, αλλά να το συντηρείς με τη συνεχή μετάλλαξη των εργαζομένων σε υπηκόους. Θα ξαναπαραπέμψω στον «οικονομικό δολοφόνο» ο οποίος «παραπλανεί» το 80% του Δ.Σ. της εταιρίας του (και γενικά των αμερικανικών εταιριών) προς όφελος μιας μειοψηφίας με ΠΟΛΙΤΙΚΗ δύναμη. Απλά, καπιταλιστής που θέλει μονο κέρδος είναι μπακάλης. Πρέπει να θέλει την εσαεί επικράτηση της τάξης του. Διότι στα «υψηλά κλιάκια» οι καπιταλιστές έχουν ταξική συνείδηση, σε αντίθεση με τους εργαζομένους. Από την αρχαιότητα ισχύει αυτό έστω και αν οι κατέχοντες δεν είχαν κανέναν «Μαρξ» να τους τα πει.
    Αν το ψάξουμε καλύτερα δε, θα δούμε πως όταν ο Κιέζα μιλάει για 90% διαφήμιση και 10% ενημέρωση στα ΜΜΕ, ίσως είναι αισιόδοξος. Ακόμη και αυτό το 10% της τηλεοπτικής ενημέρωσης είναι διαφήμιση. Και δεν εννοώ «γκρίζα» ή «έμμεση» αλλά διαφήμιση του «κυρίαρχου». Όποτε μια μεγάλη δυτική φαρμακευτική εταιρία είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει ένα νέο παρασκεύασμα, γίνεται είδηση. Όταν το παρασκευάζουν π.χ. οι Ινδοί, η είδηση αγνοείται (όπως αγνοείται π.χ. ο εμπρησμός των labs στην Ινδία που δούλευαν με ικανοποιητική πρόοδο πάνω στο AIDS…). Όπως αγνοήθηκε από τις τηλεοπτικές ειδήσεις το αυτοκίνητο των 1.800 ευρώ της βιομηχανίας ΤΑΤΑ στην Ινδία και πέρασε στα ψιλά ή στα καθόλου. Αν ήταν όμως το φτηνό laptop των 80 ευρώ του Ν. Νεγκροπόντε, παγκόσμια είδηση ξανά μανά μέχρι να το εμπεδώσουμε. Διαφήμιση μέχρι και στα αθλητικά. Αν ο Μπέκαμ ήταν σχιστομάτης και λαγόταν Παρκ, Λι ή Ταχασάκι, και το διπλάσιο ταλέντο να είχε, ποιός θα ασχολιόταν μαζί του. Όμως, οι χορηγοί έχουν απαιτήσεις και πληρώνουν κανάλια, καναλάρχες, δημοσιογράφους, κ.λπ.
    Συμπέρασμα: 100% διαφήμιση κύριε Κιέζα, όχι 90%.

  36. @zalmoxis, Καλησπέρα,
    Διάβαζα προ ολίγου στη Wikipedia για τον Ζάλμοξη (και βρήκα νωρίτερα τα 2 μπλογκ σου). Πολύ ενδιαφέροντα πράγματα λες και εκεί, αλλά το βρήκα λίγο μυστηριώδες και παράξενο, η φωτογραφία σου να «λέει χίλιες φορές» περισσότερα (ή κάτι τέτοιο). Ισως μου διαφεύγει κάτι.

    Στα πολλά που είπες έχω μια απλή απορία. Πιστεύεις ότι το peakoil είναι μία ακόμη απάτη, δηλαδή (όταν λες ότι διαφωνείς με τον Κιέζα); Οτι δεν πρόκειται να συμβεί (τουλάχιστον τα αμέσως επόμενα χρόνια);

    Σου αφήνω την απλή μου ερώτηση και σε καληνυχτίζω για σήμερα.

  37. omadeon Oct 30th, 2007 at 3:10 am
    Μήπως λοιπόν (σε ρωτώ) θα… συμβιβαζόσουν με μία πρόταση, αντί να ενισχυθεί το κράτος, να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση, με νέους τρόπους άσκησης των σρμοδιοτήτων της, π.χ. με κοινοτικό ταμείο σε κάθε κοινότητα το οποίο να είναι διάφανο, ορατό σε όλους, με ενημέρωση αλλά ΚΑΙ συμμετοχή όλων των πολιτών;
    —————————————-
    Ομαδέονα δέν θα χρειαζόταν καν να συμβιβαστώ με αυτό που προτέινεις.

    Ειναι μία πάγια αρχή μου και απόλυτα συνεπής με τον φιλελευθερισμό το οτι
    ‘Οι αποφάσεις θα πρέπει να παίρνονται στο κοντινότερο στο λαό, πολιτικό και διοικητικό επίπεδο.’

    Αυτό σημαίνει οτι όσο είναι πρακτικό οι αποφάσεις θα πρέπει να παίρνονται όσο πιό χαμηλά γίνεται. Πρωτον όσο περισσότερες αποφάσεις γίνεται απο το άτομο.
    Μετά σε επίπεδο Τοπικής αυτοδιοίκησης άποφάσεις και ενέργειες που δεν μπορούν να παρθούν απο τα άτομα (πχ η κατασκευή ενός δρόμου, η αποκομιδή των απορριμάτων, η διαχείρηση ενός νοσοκομείου, η ενός σχολείου, η διαχείρηση των φυσικών πόρων της περιοχής). Τελικά για το ‘κεντρικο’ κράτος μένει μόνο η Αμυνα και η Εξωτερική Πολιτική.
    Αρα βεβαίως στην αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στις περισσότερες αρμοδιότητες αλλα και στην αποκοπή της απο το κράτος.
    Γι’αυτό και πρόταση της ΦΣ (συγγνώμη που την φέρνω στην συζήτηση) ειναι και η τοπική φορολογία.

    Αυτό το θέμα δεν είναι ασχετο με αυτά που λέμε εδώ για το πετρέλαιο.

    Το οτι στο Σουδάν και στην Νιγηρία, τα κράτη παίρνουν το μερίδιο του λέοντος απο τα έσοδα απο το πετρέλαιο, και δεν αφήνουν τίποτα (ουτε τον έλεγχο διαχείρησης των φυσικών πόρων, ούτε τα ωφέλη) στις τοπικές κοινωνίες ,εχει πυροδοτήσει όλες αυτές τις ταραχές.

    Βέβαια υπάρχουν και καποια ‘αλλα’ στο θέμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και καποιές ισορροπίες που πρέπει να κρατηθούν, αλλα αυτά ειναι δευτερεύοντα και ίσως τα συζητήσουμε αλλού.

    Κατα τ’αλλα μελετάω τα ενδιαφέροντα άρθρα του Ζαλμοξή και συμφωνώ με πολλά, αν δώ κάτι θα το σχολιάσω.

  38. @Φιλελεύθερε_154
    Καλή σου μέρα.

    Θετικό αυτό που λες για την Τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά για μένα το ακόμη πιο φλέγον θέμα είναι το εξής (που είπα πριν)

    Τολμώ να προσθέσω ότι ενώ το κράτος έχει όντως ελαττώματα αν γίνει επενδυτής, δεν ισχύει απαραίτητα το ίδιο για τις κοινότητες και την αυτοδιοίκηση, οι οποίες μπορούν πραγματικά να λειτουργήσουν σαν είδη εταιρειών με μετόχους τους ΙΔΙΟΥΣ τους πολίτες.

    Και με θα τολμήσω επίσης να πω ότι αν μία εταιρεία έχει συμμετοχή των ίδιων των εργαζόμενων στα κέρδη ΚΑΙ στο ρίσκο, η συμπεριφορά τους γίνεται αυτομάτως πιο υπεύθυνη, και πονάνε οι ίδιοι αν δεν πάει καλά η εταιρεία.

    Δηλαδή, ΠΩΣ θα κάνουμε τους ανθρώπους να ενδιαφέρονται πιο πολύ για τη γειτονιά τους, για το περιβάλλον τους, ακόμη και για την ίδια τη συνεργασία και καλύτερη επικοινωνία με τους γείτονές τους;

    – Θα τους δώσουμε ΚΙΝΗΤΡΑ.

    Ποια κίνητρα;

    – Πρώτα-πρώτα, όποιοι συμμετέχουν στις συνεδριάσεις της τοπικής τους κοινότητας θα έχουν διάφορα (μελετημένα) ΟΦΕΛΗ. Είτε χρηματικά, είτε πολιτιστικά, είτε άλλα (που μπορούμε να συζητήσουμε).

    – Δεύτερον, θα τους κάνουμε… συνεταίρους της ίδια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αν π.χ. ζημιώνεται ο Δήμος τους, θα χάνουν ΚΑΙ αυτοί. Αν ο Δήμος τους πηγαίνει καλά, θα κερδίζουν ΚΑΙ αυτοί.

    Φυσικά τα «κέρδη» θα είναι μικρά, σε σύγκριση με άλλες δουλειές, κλπ -αλλά θα είναι σημαντικά ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ για να ενδιαφερθούν.

    χμ… Σήμερα ξύπνησα με (πολιτική) ΕΜΠΝΕΥΣΗ.
    Τις προηγούμενες προτάσεις, Φιλελεύθερε, τις έβγαλε μόνο του το… ημιμαθές (οικονομικά) μυαλό μου, σήμερα το πρωί.
    Λίγο πριν πάω σε κάτι δουλειές, κοίταξα έξω από το παράθυρό μου το υπέροχο τοπίο και… θυμήθηκα ΠΟΣΑ πράματα θα μπορούσαν να είχαν βελτιωθεί στην ίδια τη γειτονιά, αν υπήρχε μία πραγματικά σωστή τοπική αυτοδιοίκηση, που να έχει και όσα θετικά είπα προηγουμένως.

    Κοίταξε να δεις, φιλελεύθερε. Πιθανολογώ ότι η παράταξή σου, σαν σύνολο, θα απορρίψει την ιδέα.
    Εγώ όμως δηλώνω «ελευθεριακός μαρξιστής».

    ΤΙ θα πει «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ»;
    -(Σύμφωνα με το δικό μου… ξερό κεφάλι)

    Ελευθεριακός μαρξισμός σημαίνει συμμετοχή των ανθρώπων στα κέρδη, στην ευθύνη, στο ρίσκο και στις κοινές υποθέσεις τους, σε μαζικό επίπεδο, αλλά και με αποκέντρωση.

    ΤΙ πιο φυσικό, από μία αναβαθμισμένη τοπική αυτοδιοίκηση όπου ΟΛΟΙ οι κάτοικοι μιας περιοχής κάνουν τα εξής:

    1) Συνεδριάζουν, κάνουν… πάρτυ, πολιτιστικά events, κλπ.

    2) Οργανώνονται με διάφορους τρόπους (και με άμεση δημοκρατία)

    3) Αναπτύσσουν ένα κοινό ταμείο, το οποίο τους καθιστά «εταιρεία»

    4) Διαχειρίζονται το (3) με διάφανους αλλά και κερδοφόρους τρόπουε

    5) Κάνουν επενδύσεις με σκοπό την καλυτέρευση της κοινότητας, κάνουν και (λιγότερο σημαντικό) επενδύσεων με σκοπό να μπούν ΧΡΗΜΑΤΑ στο ταμείο, δηλαδή αρχίζουν να γίνονται «Κοινωνική Εταιρεία»

    6) Προχωρούν με πολλαπλούς στόχους και ισορροπία ανάμεσά τους, στόχους που συνδυάζουν το (συλλογικό) κέρδος με την καλυτέρευση της κοινότητας, του περιβάλλοντος κλπ.

    7) Αμείβουν καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του αλλά ΚΑΙ σύμφωνα με την προσφορά του. Εδώ η ισορροπία είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Π.χ. ένας μουσικός που έχει ανάγκη ένα ακριβό σαξόφωνο μπορεί να πείσει την κοινότητα να το αγοράσει ΓΙΑ την κοινότητα και απλώς να του δοθεί η ευκαιρία να παίζει κάποιες ώρες (όπως και άλλοι). ΑΥΤΟ το είδος κοινής ιδιοκτησίας είναι ο… ΤΡΙΤΟΣ δρόμος ανάμεσα στον παλιό «καπιταλισμό» και στον παλιό «κομμουνισμό», διότι είναι είδος ΚΟΙΝΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ που τη ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ και την ΓΛΕΝΤΟΥΝ οι άνθρωποι ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, καθόλου κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, αλλά ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ σαν πολύ πιο… ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΤΕΡΗΣ.

    Ο Κομμουνισμός του Μέλλοντος, ΔΕΝ θα υλοποιηθεί «καταργώντας την Ιδιωτική Ιδιοκτησία’, αλλά καλλιεργώντας μια ΠΙΟ… ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ (και πιο ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ) μορφή ιδιοκτησίας, τη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ (με τη Διονυσιακή και Δημιουργική της διάσταση). (c) OMADEON -χεχε
    – Ω ναι! Καλλιεργώντας αυτή την συλλογική ιδιοκτησία ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ προς την ιδιωτική, έτσι ώστε στο τέλος… ακόμη και οι πλούσιοι να εγκαταλείψουν τα… αραχνιασμένα μέγαρά τους (χεχε) και να κατέβουν στην κοινότητα, για να γλεντήσουν (και στο τέλος να ζήσουν) ΜΕΣΑ στη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ του απλού λαού.

    Θα μου πείτε «ουτοπία, χα χα!…»

    Ε, ΚΑΙ;
    Και το αεροπλάνο ήταν ουτοπία στην πρώτη εποχή των αεροστάτων.

  39. @ omadeon,
    sαφώς και είναι ΑΠΑΤΗ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ το Peakoil. Ένα χρόνο πριν τη νίκη (ουσιαστικά ΔΙΟΡΙΣΜΟ από το ανώτατο δικαστήριο) Μπους στις αμερικανικές εκλογές, δηλαδή το 1999, το πετρέλαιο είχε 10 (ΔΕΚΑ) ΔΟΛΑΡΙΑ το βαρέλι. 10 δολάρια, όχι 100 (ΕΚΑΤΟ). Ένα χρόνο μετά και 2 μήνες πριν τις εκλογές, το πετρέλαιο είχε εκτοξευθεί στα 33 με 35 δολάρια το βαρέλι. Και αυτό εθεωρείτο τότε εξωπραγματικό. Ιδού λοιπόν τι έλεγε μεταξύ άλλων η επίτροπος de PALACIO στην ευρωβουλή σχετικά με την τότε πετρελαϊκή-ενεργειακή κρίση που έπληττε την Ένωση (δελτίο τύπου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου της 20.09.00):
    «…Πρόκειται για μία ΑΝΗΚΟΥΣΤΗ ΑΥΞΗΣΗ. Ο κύριος λόγος της αύξησης είναι η μείωση της παραγωγής πετρελαίου, την οποία ΕΧΟΥΝ ΕΠΙΒΑΛΕΙ οι χώρες του ΟΠΕΚ…» Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ευρωβουλής «…Κατά την κα Επίτροπο θα πρέπει να καταστεί σαφές, ότι όλοι οι ενεχόμενοι σ’αυτήν την κατάσταση έχουν ένα κοινό συμφέρον: να υπάρξει σταθερότητα στις τιμές. Αυτό θα επιτευχθεί μόνο αν υπάρξει μία αγορά ΜΕ ΕΛΕYΘΕΡΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ και όχι όπως σήμερα που πρόκειται για ένα ΚΛΕΙΣΤΟ και ΑΔΙΑΦΑΝΕΣ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ των χωρών του ΟΠΕΚ».
    Και σε άλλο σημείο της ανακοίνωσης του ΕΚ: «…πρέπει κατά την κα Επίτροπο, να υπάρξει διάλογος με όλους σε διεθνές επίπεδο και ιδίως με τους διεθνείς παραγωγούς, αφού οι τελευταίοι είναι αυτοί οι οποίοι ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ τις ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ που έχουν αναλάβει για σταθερότητα των τιμών και έχουν προκαλέσει αυτή την κατάσταση».
    Σήμερα το κέρδος στο κύκλωμα του πετρελαίου μόνο από την ανατίμηση εγγίζει το 200% (τόσο δε μας κάνει ο τριπλασιασμός;). ΚΑΛΗ η ΑΡΠΑΧΤΗ της 8ετίας; Δε θέλω να φανταστώ τι θα συμβεί εάν πάμε σε τρίτη σερί νίκη των Ρεπουμλικανών σε 12 μήνες και 6 ημέρες από σήμερα… Σε περίπτωση νίκης των Δημοκρατικών πάντως, το χοντρό παιχνίδι θα το δούμε πιστεύω στην ισοτιμία ευρώ/δολαρίου.
    Για τη φωτογραφία που λες, δε σου διαφεύγει κάτι, απλώς δείχνει έναν τύπο που «βάζει το καπελάκι του και δρόμο» και σε φόντο μια πυρκαγιά (και ή χαιρετά ικανοποιημένος υπό τύπον «salute» ή απολαμβάνει το πύρινο θέμαμα ή την έχει κάνει ο ίδιος τη δουλειά, ή ό,τι άλλο θέλει κάποιος να δει, ακόμη και έναν τύπο που «εγκαταλείπει το πλοίο που βυθίζεται» ή ακόμη και που ετοιμάζεται να βγάλει το καπέλο σε ειρωνικό ή -κάτι πιο δύσκολο- πραγματικό φόρο τιμής για κάτι «καμένο») με την έννοια ότι δεν θα κάτσει να σκάσει (ούτε να τον σκάσουν) για όσες ιδέες, καταστάσεις, κόμματα, πρόσωπα κ.λπ. κ.λπ. λέει «δεν πα΄να γίνουν «στάχτη και μπούρμπερη»!

  40. Καλημέρα Ζάλμοξη
    ΠΟΛΥ ενδιαφέρουσα άποψη, ανάλυση, ΚΑΙ πληροφορίες μαζί.

    Παρόλ’ αυτά, το πετρέλαιο δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα, και σίγουρα έχει αρχίσει ΗΔΗ να βρίσκεται στην ‘κατιούσα’. Η όχι:

    χμ…
    Θα επικοινωνήσω με το φίλο Πήγασο, μπας και γράψει κάνα σχόλιο, για όσα που μελετάει χρόνια-και-χρόνια, και ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ θα τον παρακαλέσω να… ΜΗ τα γράψει στα αγγλικά (για πιθανούς αναγνώστες που δεν καταλαβαίνουν καλά τα αγγλικά -και υπάρχουν αρκετοί- και είναι αδικία να αλλάξουμε ΤΩΡΑ τη γλώσσα της συζήτησης σε βάρος τους).

  41. Εκ μέρους του Πήγασου συνιστάται να κοιτάξουμε το

    http://www.dieoff.org

    Επίσης (για peakoil):
    Κάποιος που γνωρίζει κάποιον ανώτερο υπάλληλο Αμερικάνικης εταιρείας πετρελαίων μου είπε σήμερα (δια τηλεφώνου) ότι την τελευταία φορά που ήρθε επίσκεψη στην Ελλάδα αυτός ο υπάλληλος, είπε ότι «φτάσαμε ΗΔΗ το peak πετρελαίου, αυτό είναι κοινό μυστικό». Λίγους μήνες μετά, ακολούθησε και το δημοσίευμα του Guardian, ποστ εδω:
    https://omadeon.wordpress.com/2007/10/24/peakoil2007/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s