Δυο σωστές κριτικές παρατηρήσεις ενός φίλου, και το νέο Εννοιολογικό Δίκτυο (Semantic Web)

Σήμερα δέχτηκα τηλεφωνική κριτική από ένα φίλο (που είναι επίσης μπλόγκερ) και σχεδόν… τσακωθήκαμε, χωρίς λόγο. Επειδή αυτό συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια (και ελπίζω να… συμφιλιωθούμε αυθημερόν -χεχε) αποφάσισα να γράψω ένα ποστ περιγράφοντας δύο πολύ σωστά πράγματα που είπε, όπου συμφωνώ απόλυτα μαζί του και νομίζω ότι αξίζει να διαβαστούν από περισσότερους. Με αυτό τον τρόπο, ίσως και ο ίδιος να αντιληφθεί ότι δεν διαφωνούμε στα ουσιώδη. Ελπίζω να… τα βρούμε, και ελπίζω να «τη βρείτε» και εσείς (με όσα ακολουθούν).

Ποια δύο σωστά πράματα;

  1. Στην αντιμετώπιση του κιτρινισμού μέσα στα μπλογκ (που μοιάζει με τον κιτρινισμό του γραπτού Τύπου) δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Υπάρχουν σοβαρές και θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα σε διαφορετικές περιπτώσεις κιτρινισμού ή κανιβαλισμού.
  2. Ο καλύτερος τρόπος να αντιταχθεί κανείς σε κάτι αρνητικό, δεν είναι τόσο πολύ να το κριτικάρει, όσο προβάλλοντας και διαδίδοντας κάτι θετικό, που ανεβάζει το επίπεδο όλων μας.

Δηλαδή, όσον αφορά το (1), δεν είναι καθόλου ίδιο πράγμα π.χ. ο κιτρινισμός μιας κουτσομπολίστικης φυλλάδας ή μπλογκ που ασχολείται π.χ. με προσωπικά σκάνδαλα καλλιτεχνών, από τον πολύ πιο επικίνδυνο κιτρινισμό κατά ενός αθώου δημόσιου πολιτικού προσώπου (συνήθως μάλιστα προοδευτικών ιδεών) που διασύρεται άδικα με βάση ανύπαρκτα στοιχεία (όπως συνέβη με τον βουλευτή Περικλή Κοροβέση που διασύρθηκε λόγω ενός… αυτοσαρκαστικού χιουμοριστικού βιογραφικού του σημειώματος).

Και όσον αφορά το (2), δεν το ίδιο, το να φτιάξει κανείς ένα μπλογκ μόνο για να κριτικάρει (τα κακώς κείμενα) με το να φτιάξει ένα δημιουργικό μπλογκ που προσφέρει κάποιο θετικό δημιουργικό έργο (είτε δικό του είτε άλλων).

Τώρα, η μόνη διαφωνία μου με αυτό το φίλο, που είναι ευθύς και ειλικρινής άνθρωπος, είναι στο θέμα του ρόλου του διαδικτύου, γύρω από τα προηγούμενα. Εκείνος πιστεύει ότι το διαδίκτυο και η μπλογκόσφαιρα είναι μόνο ένα ανάμεσα σε πολλά (πιο σημαντικά) πράγματα. Εγώ πιστεύω ότι το διαδίκτυο (και τώρα η μπλογκόσφαιρα) αποτελεί υπερσύνολο των μέχρι-τούδε- επικοινωνιακών μας μέσων, και δικαιούται μία ανώτερη θέση στην αξιολόγησή μας, καθώς και μία αναβάθμιση της αντιμετώπισής του (και του τρόπου που το χρησιμοποιούμε). Δηλαδή, π.χ. δεν είναι το ίδιο το να γράφεις σε μπλογκ με το να γράφεις σε εφημερίδα. Αν μη τι άλλο, γιατί μέσα στο μπλογκ μπορείς να συνδέσεις πολλαπλές πηγές, κείμενα, εικόνες και βίντεο, επιτυγχάνοντας υπερσύνολο της εκφραστικότητας που έχουν τα άρθρα στο συμβατικό Τύπο. Αλλά -ακόμη πιο σημαντικά- υπάρχουν και τα σχόλια μέσα στο μπλογκ, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο, απόλυτα διαδραστικό τρόπο παρουσίασης θεμάτων, που όμοιός του δεν εμφανίστηκε ποτέ πριν, σε όλη την Ανθρώπινη Ιστορία.

Χιλιάδες μελέτες γίνονται πάνω σε αυτά τα θέματα, και βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας ακόμη μεγάλης αναβάθμισης: Την αναβάθμιση από το χαώδες σημερινό διαδίκτυο στο (δομημένο και «έξυπνο») Εννοιολογικό Δίκτυο (Semantic Web) όπου οι σύνδεσμοι μεταξύ κειμένων και άλλων διαδικτυακών υλικών δεν είναι πια παθητικοί, μηχανιστικοί και άτακτα σκορπισμένοι αλλά περιλαμβάνουν και εννοιολογικές δομές (σε ορισμούς οντολογιών), που «εξηγούν» η μία στην άλλη το περιεχόμενό τους. Οι ιστοσελίδες που αναβαθμίζονται για το Semantic Web εξωτερικά δεν διαφέρουν πολύ από τις συνηθισμένες, αλλά κάτω από την επιφάνεια μπορούν να «μιλήσουν» η μία με την άλλη, διασαφηνίζοντας το ίδιο το περιεχόμενό τους αυτομάτως, διευκολύνοντας τις αναζητήσεις του παρατηρητή και ενημερώνοντας άλλες ιστοσελίδες με τις δικές τους εννοιολογικές δομές.

Το Εννοιολογικό Δίκτυο περιγράφεται με απλό τρόπο, ακόμη και για μη-ειδικούς, σε ορισμένες εξαιρετικές διαλέξεις on-line που μπορείτε να παρακολουθήσετε δωρεάν (αλλά δυστυχώς δεν μπορείτε ακόμη να τις κατεβάσετε) στο site

http://videolectures.net/

Εκει υπάρχουν πολύ κατατοπιστικές (αγγλόφωνες) διαλέξεις για πολλά θέματα, (όχι μόνο για το Εννοιολογικό Δίκτυο) σε καινοτομική παρουσίαση: -όχι μόνο streaming video αλλά ταυτόχρονα ΚΑΙ slides (δίπλα από το παράθυρο με το βίντεο). Τα slides αυτά είναι ακριβώς ίδια με εκείνα που βλέπει και το κοινό στην αίθουσα που γινόταν η αρχική (βιντεοσκοπημένη) διάλεξη, και μερικές φορές είναι πολύ κατατοπιστικά:

Συνιστώ ιδιαίτερα την εξής ενότητα:
http://videolectures.net/Top/Computer_Science/Semantic_Web/
Και αυτήν εδώ τη διάλεξη για μη-ειδικούς ή αρχαρίους:
http://videolectures.net/iswc06_gruber_wswms/

\Αυτή η διάλεξη εξηγεί και τη σχέση ανάμεσα στο Εννοιολογικό Δίκτυο και την αναδυόμενη «Συλλογική Νοημοσύνη» του «Web 2.0«, καθώς και τις «οντολογίες» (εκφραζόμενες μέσα από νέες μορφές λογισμικού ιστοσελίδων, που επιτυγχάνει αυτόματο διάλογο μεταξύ τους), αλλά ο τρόπος παρουσίασης είναι πολύ κατανοητός και εκλαϊκευτικός.

Τέλος, ιδού και πάλι οι δικές μου συλλογές συνδέσμωνι:

http://del.icio.us/omadeon/Semantic-Web

http://del.icio.us/omadeon/CollectiveIntelligence

http://del.icio.us/omadeon/ontology

http://del.icio.us/omadeon/Web2.0

2 comments

  1. «…ο καλύτερος τρόπος να αντιταχθεί κανείς σε κάτι αρνητικό, δεν είναι τόσο πολύ να το κριτικάρει, όσο προβάλλοντας και διαδίδοντας κάτι θετικό, που ανεβάζει το επίπεδο όλων μας…».

    Η θέση αυτή συνάδει με το παλαιό γνωμικό «όπου ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή» ή διαφορετικά «η πρόληψη είναι καλύτερη της καταστολής».
    Υπ΄ αυτή την έννοια, η φράση «…Και όσον αφορά το (2), δεν το ίδιο, το να φτιάξει κανείς ένα μπλογκ μόνο για να κριτικάρει (τα κακώς κείμενα) με το να φτιάξει ένα δημιουργικό μπλογκ που προσφέρει κάποιο θετικό δημιουργικό έργο (είτε δικό του είτε άλλων)…» ισχύει. Όμως, ισχύει κατά 50%. Υπάρχει και ένα άλλο 50% που λέει πως χωρίς την κατασταλτική πρακτική δεν αποκτά συνοχή ένα σύστημα, χωρίς τη «φυλακή» δεν στέκεται μια κοινωνία, τουλάχιστον ωσότου αποδώσει το 100% του ρόλου του το σωστό σχολείο (βρίσκω ενδιαφέρουσα εν προκειμένω την καββαλιστική φιλοσοφία που θέτει τέτοια αξιώματα και μέτρα…).
    Κατ΄ αναλογία λοιπόν, παράλληλα με την κριτική των κακώς κείμενων απαιτείται και η προώθηση του θετικού-δημιουργικού έργου όπως το αναφέρεις.

  2. @zalmoxis
    είμαι ευγνώμων σε αυτό το φίλο, που μου το υπενθύμισε, αυτό στο οποίο αναφέρθηκες. Λόγω… πάθους είχα παρασυρθεί και το ξέχασα εντελώς, προς στιγμήν, ξέχασα ακόμη και… τις δικές μου δουλειές!

    Κριτική χωρίς κάτι θετικό που να προσφέρει είναι στείρα.

    Θετικότητα χωρίς κριτική αντίληψη πάει χαμένη (ή απορροφάται).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s