Το… Τσιφτετέλι των blog που θέλει η Κυβέρνηση!

Η συζήτηση σε πολλά blog άναψε για το «μανιφέστο των blog» του NYLON, με τις 9 θέσεις του οποίου δεν βρίσκω ΠΩΣ μπορεί να διαφωνήσει κανείς (πλην ενός αδύνατου σημείου που επεσήμανε ο Χάρης / Crazycows), αν και το δικό μου… αποκριάτικο «αντι-μανιφέστο»-παρωδία υπενθυμίζει μία άλλη όψη του blogging, πιο «σκοτεινή» και κωμική ταυτόχρονα. (Το ίδιο το μανιφέστο γράφτηκε βέβαια σαν απάντηση στις γνωστές μεθοδεύσεις για περιορισμό και κρατικό έλεγχο της μπλογκόσφαιρας και με βάση αυτές τις μεθοδεύσεις θα έπρεπε και να το κατανοήσουμε).

Εκτός από την ποικιλία αντιδράσεων της μπλογκόσφαιρας στο μανιφέστο (που καταγράφτηκε εδώ) ανάμεσα στα καλύτερα σχετικά κείμενα είναι το ποστ του Χάρη (CrazyCows) «Νόμος? Μανιφέστο?» και… συνιστώ θερμά την προσεκτική ανάγνωσή του γιατί λέει πολλά, σημαντικά στην ολότητά τους, όχι αποσπασματικά. Παρόλ’ αυτά, σήμερα θα επικεντρωθώ σε ΕΝΑ συγκεκριμμένο σημείο του ποστ, υποθέτοντας ότι ΗΔΗ το διαβάσατε στην ολότητά του:

Από άποψη τεχνική και νομική, η ηλιθιότητα των πρόσφατων βαρύγδουπων κυβερνητικών εξαγγελιών (και προθέσεων Ελέγχου των blog) καταδεικνύεται στο εξής -ολόσωστο- επιχείρημα του Χάρη (με πλάγια ή τονισμένα γράμματα δικά μου):

…ένα άλλο μη επιλύσιμο πρόβλημα είναι ο προσδιορισμός του πεδίου της ισχύος του νόμου. Κοινώς, πριν φτιάξουν τον νόμο πρέπει να προσδιορίσουν το τι είναι ελληνικό blog. Αν είμαι Ινδός και γράφω από την άλλη άκρη του Ατλαντικού με Γερμανικό IP, ανεβάζω τα κείμενα που έχω γράψει στα Αρμενοκούρδικα σε έναν server στην Σιβηρία, και τα posts μου αφορούν Ελληνικά θέματα, ακόμα και αν με ανακαλύψουν, σε ποιο πλαίσιο κανόνων εμπίπτω; Κοινώς, ο οποιοσδήποτε νόμος θα είναι ανόητος γιατί εκτός του ότι δεν υπάρχει τρόπος ελέγχου, η πληροφορία είναι παγκόσμια ενώ οι νόμοι αφορούν τα στενά γεωγραφικά όρια μιας χώρας.

Επιπλέον, την ελευθερία του λόγου των Ελλήνων bloggers την προστατεύει η ελευθερία του λόγου όλων των bloggers του πλανήτη οι οποίοι προφανώς θα αντιδράσουν προς τις εταιρίες τους (wordpress, blogger) αν αυτές επιτρέψουν τον παρεμβατισμό και την λογοκρισία από κρατικούς μηχανισμούς. φοβούμενοι ότι αυτό είναι ικανό να δημιουργήσει προηγούμενο και το φαινόμενο της λογοκρισίας, ή της άρσης της ανωνυμίας να επεκταθεί και στην χώρα τους. Αν συμβεί λοιπόν κάτι τέτοιο αρκεί μια ελάχιστη κινητοποίηση για να κάνουμε την ελληνική κυβέρνηση ρεζίλι σε όλο το ίντερνετ (ναι… αυτό μπορεί να εκληφθεί σαν εκβιασμός! Χα!) και θα πάρει πίσω τον νόμο όπως πήρε πίσω και τον βασικό μέτοχο (άλλη μαλακία εκεί) όταν η ΕΕ έκρινε ότι ήταν καταχρηστικός.

Φυσικά, έτσι είναι τα πράγματα! Συμφωνώ και επαυξάνω, εντοπίζοντας και το αναπόφευκτο πολιτικό θέμα που προκύπτει (για πολλοστή φορά):

  1. Τα blog (και γενικά η έκφραση ιδεών μέσω διαδικτύου) είναι πρωτίστως πολιτικό φαινόμενο με τεράστια υπαρκτή πολιτική ισχύ, ενίοτε ισχυρότερη από τις κυβερνήσεις και τους νόμους τους.
  2. Σε οποιαδήποτε (άλλη) περίπτωση, ο μόνος τρόπος να ελεγχθεί το φαινόμενο (1) είναι η γνωστή τακτική αυταρχικών καθεστώτων ή θεοκρατικών χωρών να… λογοκρίνουν το Διαδίκτυο με Κυβερνητικές Εντολές (Κίνα, Κορέα, Ιράν, κ.ά.).

  3. Στο (2) θα σας θυμίσω ότι συμπεριλαμβάνεται ΗΔΗ και η Τουρκία (που λογοκρίνει «με εισαγγελική εντολή» πολλά site, ακόμη και site κόσμιου πολιτικού διαλόγου όπως το ελληνικό ιστολόγιο «Πόντος και Αριστερά«). Ε, αν θέλετε να γίνουμε ΚΑΙ εμείς Τουρκία, ακολουθήστε το… καλό παράδειγμά της! (Χορέψτε κι ένα τσιφτετέλι να το γιορτάσετε!)🙂

 

9 comments

  1. Στο (1) θα διαφωνήσω. Κανείς δεν πρέπει να δηλώνει υπεράνω των νόμων. Αυτό είναι μια αυταπάτη, που τροφοδοτεί ριψοκίνδυνες αντιδράσεις.

    Αυτά που έθεσες στο κύριο μέρος του post είναι όντως τεχνικές αναλύσεις που οι κυβερνητικοί συντάκτες της πρότασης για νόμο δεν έλαβαν υπόψιν τους. Αυτό διότι, οι παραδοσιακοί νομικοί δεν έχουν καμμιά σχέση με τους σύχρονους, τεχνολογικά ενημερωμένους συναδέλφους τους. Η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα λειτουργεί με τρόπο οπισθοδρομικό.

  2. Γειά σου Λύσιππε (long time no sea).

    Μάλλον δεν διευκρίνισα καλά ΤΙ εννοώ με το (1), όπου διαφωνείς.

    Εκ των πραγμάτων, οι δυνατότητες του διαδικτύου είναι να ξεπερνάνε κατά πολύ τις δυνατότητες ελέγχου τους από κυβερνήσεις που δεν σέβονται την Ελευθερία του Λόγου. Υπάρχουν π.χ. τρόποι για έκφραση που δεν μπορούν πρακτικά να ελεγχθούν, ακόμη και σε χώρες που ασκούν ασφυκτική και άδικη λογοκρισία. Αν οι δικές μας χώρες (που σέβονται την ελευθερία έκφρασης) ολισθήσουν σε αυταρχικές πρακτικές, το διαδίκτυο το ίδιο ξεπερνάει τις δυνατότητές τους να επιβάλλουν αυτές τις πρακτικές.

    Με αυτό δεν θέλω να «δηλώσω υπεράνω των νόμων», ούτε να ενθαρρύνω κάτι αλαζονικά απατηλό όπως αυτό που νόμιζες. Απλά η δυνατότητα ανωνυμίας και δημοσίευσης κειμένων (που ΔΕΝ παραβιάζουν π.χ. ποινικό δίκαιο) δεν μπορεί πια να αναχαιτιστεί πρακτικά και είναι υπεράνω των τεχνικών δυνατοτήτων ελέγχου τους. Αυτό έχει πρακτικά αποδειχτεί ξανά και ξανά.

  3. γεια σου φίλε γιώργο🙂

    νόμοι και επιστήμες και προσωπική έκφραση είναι τρείς διαφορετικές κατηγορίες σκέψεις – δράσης [ απ τον καντ ετύχε μεγάλης επιτυχίας αυτή η τριχοτομημένη ανάγνωση της πραγματικοτητάς μας ]

    στις προσωπικές μας εκρφάσεις, χε! μιλάμε για αυτά που θέλουμε επιθυμουμε σιχαινομαστε αηδιαζουμε αγαπάμε … …. να πουμε
    λέμε για κάτι αληθεια για μας – ΑΝ νιώθουμε οτι μπορούμε να λυθούμε και να πούμε την αλήθεια, χωρις ανάγκη να πεισουμε κανεναν, απλώς λέμε κι οποιος ακουει ακουει🙂
    οι νόμοι δεν είναι προσωπικές εκφράσεις αλλά κοινωνικές δέοντα

    ο δολοφόνος τιμωρέιται απ το νόμο αλλά τη προσωπική εκφραση του φυλακισμένου την ακούμε όπως κι αν

    οποτε …. για ποιο μανιφέστο μιλαμε? αν είναι προσωπική τρέλλα είμαστε οκ.

    αλλά:
    1. οι που εκφράζονται για το εαυτό τους, όταν εκφράζονται για τον εαυτό τους
    2. για το τι θα κάνουν [συμφωνούν διαφωνούν συσπειρώνονται βρίζονται δυαλύονται … κι εγώ δεν ξέρω τι και πόσα … ]
    3. και για πόσο καιρο
    4. δεν προγράφεται ούτε απ τους ίδιους.

    Παραγωγικώτερο μου είναι ο διπλανός μου να με τροφοδοτήσει, με την επόμενη στιγμή του. Εκφράζεται όπως εκφράζεται. Καλά, κακά, άψογα, κακοοργανωμένα, λάθος, «νηπιακά» [καταλαβαίνουμε σήμερα τι δεν μπορούσε να δεί ο «μπαμπάς» 😉 πέρυσι ] …

    Η γλώσσα για το πώς παράγεται το υποκείμενο, είναι «παλαιά» γλώσσα. Η αισθητική αυτής της γλώσσας, με την οποία μιλάμε και ονειρευόμαστε, έχει από παλιά έναν κεντρικό στόχο : τη παραγωγή, έλεγχο & καταστολη της συνείδησης (ο υφιστάμενος).
    Αυτή η γλώσσα διασωληνώνεται και σήμερα και στα επίσημα δίκτυα εκπαίδευσης. Το DNA του κεντρικού ελέγχου & καταστολής, εκφράζεται άψογα με τη ματαιοδοξία ναρκωτικό του «πρωταγωνιστή».

    Η παραγωγή της προσωπικής μας συνείδησης δεν δίνεται πια απο το αναμάσημα μερικων προτάσεων 4 -5 ανθρώπων. Παράγεται από τη «α-κεντρη» διασπορά – τις απρόβλεπτες γνώμες εγωϊσμού, ενός απρόβλεπτου πλήθους ανθρώπων που δεν το εκπροσωπεί κανείς μας.

    :
    αυτές οι απρόβλεπτες γνώμες εγωϊσμού δεν αναπαρίστανται
    με τη παλιά μέθοδο του εξαπλωμένου αναμασήματος 9 προτάσεων,
    μου μοιάζει σαν με διασωλήνωση με κεντρικά ελεγχόμενο DNA.

    Σιγά σιγά, σήμερα, η διασπορα της κακοφωνίας, το χάος του όχλου, ο εγωϊσμός των «από κάτω», παράγουμε στα δίκτυα μας μια νέα οριζόντια γλώσσα, όπως μπορούμε. Επαρκής ή ανεπαρκής, ότι κι αν είναι αυτή η γλώσσα, είναι χαρά οπως και τώρα που σου γραφω φίλε🙂 χωρις να ονειρεύομαι νοσταλγία για το χθές ή για επιθυμία για ένα αύριο, και ακόμη μου φαίνεται η κακοφωνία όπως γράφεται και με τις βρισιές πως δείχνει διαρκώς ένα αίτημα:
    να παράγεται αυτονομία [τη προσωπική γνώμη τη καθορίζουμε Αβίαστα Ακεντρα εμείς – εγώ]. Αυτό το αίτημα και τις προοπτικές που ανοίγονται δεν μπορουμε να τις συλλάβουμε, ή τις χάνουμε από μπροστά μας, χρησιμοποιόντας τη παλαιά γλώσσα με την οποια γαλουχηθήκαμε [«κέντρο»=ο έλεγχος από πάνω].

  4. Καλησπέρα Δήμο, καιρό έχουμε να τα πούμε (χεχε)

    Από το πολύ ζουμερό σχόλιό σου, με το οποίο θα ξανα-ασχοληθώ, επισημαίνω το κάλεσμα για αυτόνομη προσωπική έκφραση, που είναι ίσως και το καλύτερο είδος μανιφέστου.

    Ανήκεις και εσύ όμως σε… άλλο είδος ανθρώπου από τον όχλο που στοχεύει στη δαιμονοποίηση της τρέλας του αιώνιου «άλλου» (όπως παλιά του Εβραίου ή του εκάστοτε αποδιοπομπαίου τράγου) και ίσως πρέπει να θυμηθούμε λίγο την ανωριμότητα της συγκεκριμμένης ιστορικής στιγμής και εποχής, όπου π.χ. αν ο συγγραφέας του μανιφέστου εξέφραζε απλώς την προσωπική του τρέλα (κατ’ εσέ και κατ’ εμέ ΟΚ 100%) τότε
    1) κανείς δεν θα προσυπέγραφε εύκολα
    2) η λειτουργικότητα του κειμένου του θα αυτο-καταργιόταν εύκολα
    3) αν το… παράκανε θα στιγματιζόταν και σαν «τρελός του νετ».

  5. Οι εκάστοτε Ελληνικές κυβερνήσεις έχουν δείξει ότι το διεθνές ρεζιλίκι δεν τους πτοεί. Ούτε πρέπει να βασιζόμαστε στην καλή θέληση του Google.

    Ο νόμος δεν πρέπει να περάσει αν θέλουμε να έχουμε ελεύθερο διαδίκτυο στην Ελλάδα. Ρίξε εδώ μια ματιά για τη δική μου πρόταση αντίστασης: http://atheoi.org/2008/02/29/blogs_are_only_the_beginning/

  6. Το είδα Simon, το διάβασα ΟΛΟ και… σε πρόλαβα, διότι σχολίασα στο μπλογκ σου την ώρα που σχολίαζες εδώ! Δεν είναι καθόλου απλό θέμα αυτό, δεν λύνεται με απλές «τοποθετήσεις» τελικά. Και φυσικά τα κίνητρα της κυβέρνησης δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ άγια «υπέρ της προστασίας του πολίτη».

  7. Γιώργο μου, όντως long time no see – πρέπει να τανε χειμώνας του 1987 οπότε κλείσαμε αισίως 20 χρονάκια. Ημουν τότε 19 χρονών πιτσιρικάς όταν έσφιξα σε χειραψία το χέρι του προγραμματιστή του Κόμπου και της Πολυλογικής (μικρή εισαγωγή για να μαθαίνουν οι νεότεροι!).

    Στο θέμα μας τώρα. Ναι, όντως παρεξήγησα την αιτιολόγηση των σημείων που ανέφερες, όμως μετά την επεξήγησή σου δεν υφίσταται πλέον. Να σημειώσω πως – δυστυχώς – δεν υπάρχει ουσιαστική ελευθερία του λόγου σε πολλές χώρες, ακόμη και στην Αμερική. Τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτ. 2001, η Αμερική έχει μετατραπεί σε μια διπρόσωπη χώρα που κοιτάζει τη σκιά της και κλειδώνει τον εαυτό της εκτός της διεθνούς σκηνής. Επιστρέφει ταχέως σε εποχές Μακαρθισμού, εάν οι Δημοκρατικοί δεν κερδίσουν τις εκλογές με το πασίγνωστο στην Ελλάδα σλόγκαν…»Αλλαγή».

    Διαβάζω τα τεκταινόμενα στα blog και για το press-gr κλπ. Όπου δεν υπάρχει μέτρο, υπάρχουν αντίμετρα. Όπου υπάρχει όχλος δεν υπάρχουν αποφάσεις. Προσπαθώ να μην εξαιρώ τον εαυτό μου από τα της Ελλάδας, επειδή όμως ήδη έκλεισα δεκαετία στην Αμερική, δε μπορώ παρά να βλέπω με στεναχώρια τη χώρα να υποβαθμίζεται σε όλους τους τομείς.

    Προσωπικά, δε με ενδιαφέρει αν ο Καραμανλής είναι gay, αν ο Ζαχόπουλος πηδούσε τη γραμματέα του ή αν οι εφημερίδες ανακοινώνουν καθημερινά σκάνδαλα. Με ενδιαφέρει να μη γίνει καμμιά στραβή και ξημερώσουμε ένα πρωί στις 5 από χτυπήματα στην πόρτα – και δε θα είναι ο γαλατάς. Δεν είναι απίθανη μια δικτατορία ή και πόλεμος, με τους βόρειους και ανατολικούς μας γείτονες να λιγουρεύονται τα όσα λάβαμε με αγώνες.

    Τι άλλο να πώ; Στείλε μου το email σου για τα περαιτέρω🙂 Καλό κουράγιο αγαπητέ!

  8. Λύσιππε, φίλε με ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ πολύ, την τελευταία φορά που μιλήσαμε (και ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΕΧΑΣΑ ΤΑ ΙΧΝΗ ΣΟΥ από τότε στο διαδίκτυο, λόγω βλαβών Η/Υ ΚΑΙ αμέλειας να βρω πάλι τα παλιά σου σχόλια, από τα οποία θα έβρισκα ΙΣΩΣ το blog σου). Και με συγκίνησες όχι τόσο για τον άδολο θαυμασμό σου που με τονώνει (κακά τα ψέματα, άνθρωποι είμαστε, δεν είναι ματαιοδοξία η ανάγκη πότε-πότε για κάποια ενθάρρυνση σε όσα παλεύουμε)… ΠΑΝΩ από όλα με συγκίνησε η ανθρωπιά σου και η ειλικρίνειά σου, που βρήκα ΠΟΛΛΗ χθες το βράδι και πάλι, περιδιαβάζοντας το blog σου: http://lysippos.blogspot.com/

    Επιπλέον, ξαναήρθες την ΠΙΟ κατάλληλη στιγμή, σε ένα σύμπαν όπου μάλλον «τίποτα δεν είναι τυχαίο», αφού ο Νους μας είναι «μαγνήτης συμπτώσεων» που καμπυλώνει το χωρόχρονο των γεγονότων γύρω μας, διότι…
    ετοιμάζομαι για ριζική ολοκληρωτική επαναφορά του «Κόμπου» στο μπλογκ, με νέο ποστ και με ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ του παιγνιδιού, σε συνεργασία με μία εταιρεία (στην οποία δουλεύω για κατασκευή ΝΕΩΝ ΛΕΞΙΛΟΓΙΩΝ, ενώνοντας άλλα, κλπ).
    Ο νέος Κόμπος 2 σε χρειάζεται και σαν σχολιαστή η tester και θα επανέλθω επ΄ αυτού. Θα βάλω και σε φόρουμ (όπου βρήκα ότι έχουν ήδη δημοσιεύσει παλιά τεύχη του περιοδικού «PIXEL» με αναφορές στον Κόμπο 1) σχετικές ανακοινώσεις.

    Η νέα ιστοσελίδα που αναφέρεται στον «Κόμπο 1» (το πρώτο ιστορικά Ελληνικό παιγνίδι για υπολογιστές) είναι:
    http://omadeon.com/sourcecode/kombos1.html

    Το μέηλ μου ΔΕΝ είναι κρυφό, είναι (τώρα)
    omadeon @ hotmail.com

    (το παλιό μέηλ στο yahoo ΑΧΡΗΣΤΕΥΤΗΚΕ μετά από επίθεση hackers και ΓΙ’ ΑΥΤΟ σε έχασα)
    Υ.Γ. πολύτιμες οι άλλες _κοινωνικές_ διαπιστώσεις σου, που -αν και δεν ζω εκεί που ζεις- επιβεβαιώνουν όσα ψυλλιάστηκα κι εγώ τελευταία…
    Δυστυχώς άργησα και φεύγω για χειμερινό κολύμπι και επισκέψεις, πάντως θα τα πούμε σίγουρα και σε βάζω στο βλογ-ρολ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s