Οι (λ)α(σ)πολογητές της… Κοπρολάγνας Πίστης! -και ο μέγας αιρετικός ποιητής Οδυσσέας Ελύτης (Orthodoxy against Eroticism and the Heresy of Elytis)

Μία από τις σημαντικότερες, ίσως (μέχρι τώρα) μπλογκοσυζητήσεις, με την Ελευθερία του Λόγου εξασφαλισμένη από την εντιμότητα του ιστολόγου Ροϊδη και του συνεργάτη του Λασκαράτου, συνεχίζεται με αμείωτο ζήλο ΕΔΩ, με την είσοδο στο στίβο των ιδεών ορισμένων ανθρώπων που τον βρίζουν (μαζί με όλους όσους συμφωνούν μαζί του) αλλά ο Ροϊδης ΔΕΝ θα ενδώσει στον… Πειρασμό του Πονηρού (της Λογοκρισίας)!🙂

Αποφάσισα (για να μην προκαλέσω Υπερφόρτωση Πληροφορίας στη συζήτηση) να ανεβάσω εδώ μερικά ποστ σχολίων και σημειώσεων, που θα την συμπληρώσουν (ελπίζω) με πολύτιμα στοιχεία. Η συζήτηση ξεκίνησε με αντιδράσεις κατά της Ιεράς Συνόδου, που τσουβάλιασε ΚΑΘΕ ερωτική σχέση και συμβίωση έξω από το Γάμο σαν «πορνεία», και συνεχίστηκε κάποια στιγμή με είσοδο «χριστιανών απολογητών» που παράπεμψαν το κοινό στην ιστοσελίδα:

http://www.apologitis.com/gr/ancient/erotas.htm

Ξεκινώ με αποσπάσματα ορισμένων σχολίων και… αν επισκεφτείτε ξανά αυτό το ποστ, θα βρείτε σημαντικά updates και URLs:

1) Δική μου σημείωση (σχόλιο 58) εμπλουτισμένη εδώ με links, κλπ:

Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως, για τη σωστή κατανόηση του ποιήματος Ενα το Χελιδόνι του Οδυσσέα Ελύτη (δείτε και το αγγλικό ποστ «ODYSSEAS ELYTIS, “There is Only One Swallow” (a new English translation)«), πρέπει να τονίσουμε το νόημα, που κατάπνιξαν οι παπάδες με τη χριστιανική παραχάραξη του ποιητή (όπως διδάσκεται στα σχολεία).

Διότι… όταν ο Ελύτης λέει “πάρθηκεν από ΜΑΓΟΥΣ το ΣΩΜΑ του Μαγιού”, Μάης ίσον ΑΝΟΙΞΗ, και αναφέρεται -φυσικά- στο Αγιο Σώμα του Ερωτα, ένα συμβολικό σώμα που κατακρεούργησε η θρησκεία των Παπάδων αλλά που μέλλει να αναγεννηθεί συμβολικά από μέλλουσες γενεές, εκείνες που “ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΑ ΞΥΛΑ του ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ”.

Το θεμέλιο της άθεης, ή αγνωστικιστικής ή και (γιατί όχι;) ακόμη και “πανθεϊστικής” Πνευματικότητας, είναι η Ακτινοβολία της Ενότητας μεταξύ Νου και Σώματος, Πνεύματος και Υλης σαν ένα και το αυτό.

Είναι “η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα” (κατά τον Ελύτη) και ο “Προπατορικός Παράδεισος”, ίσως to μεγαλύτερο των ποιημάτων του, που μετέφρασα στα αγγλικά κάποτε (με απαγγελία του ΕΔΩ):

“Δεν σκαμπάζω γρυ από Προπατορικά Αμαρτήματα
Και άλλα των Δυτικών Εφευρήματα…”
(λέει)

-προφανώς διαπράττοντας το ένα και μοναδικό λάθος, του να νομίζει ότι οι “δυτικοί” έφεραν το σχίσμα μεταξύ νου και σώματος.
(Δυστυχώς, δεν ήταν μόνο αυτοί…) πάντως…

“Ενα στήθος γυναικός είναι άρθρο μελλοντικού Συντάγματος”.

2) Αποσπάσματα του σχολίου 59 (απάντηση «Χριστιανού» σε δικά μου σχόλια):

…Οι παραρομήσεις οι ερωτικές τις οποίες εσύ πιστεύεις δεν βρίσκονται στην κατασκευή αλλά στην διανόηση και στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπου η οποία καλλιεργείται και δεν γεννιέται με γονίδια…

…Ας εξαιρέσουμε δε το ότι παρόρμηση δεν σημαίνει και πράξη κατ’ανάγκη. Μπορούμε να σκεφτούμε μια βλακεία αλλά το να την κάνουμε είναι άλλο ζήτημα. Από αυτή την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση πάσχεις κι εσυ βέβαια. Αν είχες γεννηθεί πριν το 1960 θα έβλεπες τα πράγματα διαφορετικά. Το ότι γεννήθηκε σε ένα κόσμο πορνείας δεν φαίνεται και να το πολυκαταλαβαίνεις αφού η κριτική σκέψη σου είναι εγκλωβισμένη σε 5 τοίχους ενός νηπιαγωγείου ακόμη. Μόλις είδες μια σελίδα κατά του σεξ λύσσαξες . Αντί να δεις όσα κακά του σεξ εκείνη η σελίδα καταγγέλει, εσύ κόλλησες στα αντιχριστιανικά χαρτιά. Τόση εξυπνάδα. Περίσσεια που λέμε σαν την χημεία…

3) και (σχόλιο ) η δική μου απάντηση στα σχόλια 64 και 59):

@Δήδε
Να περνάτε καλά συχνά, να μας… βρίζετε και να εκτονώνεστε! 🙂
(Και να απολαμβάνετε την ελευθερία της έκφρασης, φυσικά)
(αφού ΟΥΤΕ μια σεμνή… «παχιά» δεν μπορείτε να τραβήξετε χωρίς ενοχές, κάπου θα πρέπει να ξεσπάσετε ΚΑΙ εσείς, δε λέω…)

Πάντως δεν θα απαντήσω στις συγκεκριμμένες παραπομπές σας, αλλά ως… αγγλομαθής. Και αν δεν καταλάβετε ΤΙ γράφει, πιο κάτω, να πάρετε… Λιγκουαφόν!🙂

http://onlinejournal.com/artman/publish/printer_975.shtml
[…]

«As the Christian right ushers the so-called marriage protection amendment to the Senate, vowing to valorously defend the sanctity of ‘Christian’ wedlock, we should all be asking: Is marriage really a Christian institution? Are Christians really an authority on the sanctity of marriage and the family?

Ironically, based on the early history of the church, the simple answer to both questions is, no. In fact, the Christian Fundamentalists seeking to enshrine their doctrines and marriage practices into the constitution are in need of a serious history lesson when it comes to marriage’s place in their religion’s history.

While Christianity is perceived as a kind of moral authority when it comes to the family, it hasn’t always been this way. Early on, Romans felt that Christians were the ones who threatened the fabric of the traditional family. Conservative Romans like Celsus (ca.185) were disturbed by Christian calls to renounce traditional religion, the Roman state, and the traditional family.

When it came to marriage, historian Edward Gibbon writes that early Christians tolerated it as ‘a defect’, and exalted celibacy «as the nearest approach to the divine perfection». According to Gibbon, the early Church fathers believed Adam would have best served God had he remained a virgin: ‘The use of marriage was permitted only to his fallen posterity, as a necessary expedient to continue the human species, and as a restraint . . . on the natural licentiousness of desire.’ [4]

Ε, επειδή έχω σε λίγο δουλειά, δεν θα παραθέσω ΑΚΟΜΗ πλείστες ΑΑΑΛΛΕΣ παραπομπές που βρήκα, πάντως ευχαριστώ θερμά που ο έτερος «χριστιανός απολογητής» θεώρησε την… νεανικότητά μου ΔΕΔΟΜΕΝΗ(!!!), εν μέσω των ύβρεών του (στο σχόλιο 59).

«….και θα έχει στα στήθια του ΕΚΑΤΟ ΑΙΩΝΕΣ, μα θα είναι ΝΕΟΣ, νέος σαν την πρώτη δροσιά της ημέρας» – ΕΛΥΤΗΣ
(π.χ. «Νέος» όπως ο Καστοριάδης – περισσότερα στο δικό μου blog, ΕΔΩ)

Χμ… η συζήτηση εξελίσσεται σε κάτι σημαντικό, σε μία (κόσμια ελπίζω) αναμέτρηση ανάμεσα σε ριζικά αντίθετους τρόπους σκέψης και ύπαρξης, που απλουστευτικά θα ονόμαζα Ανθρωπιστικό τρόπο ύπαρξης και ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ χριστιανικό τρόπο (ΜΗ-)ύπαρξης

  • Δεν έχετε το προνόμιο στην Πνευματικότητα, κύριέ μου. ΟΛΗ η τέχνη και η ποίηση και ο πολιτισμός ανήκουν στη σφαίρα αυτή, την οποία ματαίως νομίζετε ακόμη πως μονοπωλείτε. Και για άσκηση του πνεύματος ΔΕΝ χρειάζεται πίστη αλλά ειλικρίνεια και διαύγεια. ΟΠΩΣ και για την σωστή ερωτική επικοινωνία (που βασίζεται και στην ευχαρίστηση που προσφέρει κανείς στο/στην σύντροφό του). Τελειώνω με περισσότερα, από την ίδια πηγή:

This contempt for marriage among Christians was not limited to the ancient world. In colonial Mexico, explains historian Asuncion Lavrin, «Christianity contained a strong misogynist strain that placed marital love as second best when compared to divine love.» [5] Yet none of this should come as a surprise. The Bible makes it crystal clear that chastity, not marriage, should be the primary focus of a God-loving Christian. While Paul says it’s okay to get married, both he and Jesus clearly state that giving up all carnal pleasures, even those between husband and wife, is the best course. In 1 Corinthians, Paul says being too involved in marriage can actually detract from proper worship of God: «An unmarried man is concerned about the Lord’s affairs. . . . But a married man is concerned about the affairs of this world — how he can please his wife — and his interests are divided» (7:32-4). Earlier in Corinthians, Paul says plainly: «It is good for a man not to marry» (7:1).

While Christians today tend to ignore God’s call for complete chastity, the earliest fathers of Christianity took chastity (marriage to God) very seriously. In his book, The Confessions, church father Saint Augustine repeatedly acknowledges that chastity is the most Christian path to take. In one instance, he points to Matthew 19:11-12, in which Jesus recommends being a eunuch (a castrated or sexless man): «The one who can accept this should accept it.»

Reflecting on his own prior sexual licentiousness, Augustine looks back with regret on his having ignored Jesus’ call to castration or sexlessness: «Yes, I could have listened more attentively to those words, and made myself a eunuch for the kingdom of heaven. In that way I might have waited more contentedly for your embrace.» [6] Augustine isn’t alone in his antipathy towards marriage. Researcher and writer Barbara Walker reports that �Origen declared, «Matrimony is impure and unholy, a means of sexual passion.» St. Jerome said the primary purpose of a man of God was to «cut down with an ax of Virginity the wood of Marriage.» St. Ambrose said marriage was a crime against God, because it changed the state of virginity that God gave every man and woman at birth . . . Tertullian said marriage was a moral crime, «more dreadful than any punishment or any death»» [7].

Today’s Christians exalt marriage and the family life as values anchored in their faith’s tradition. But the historical reality is that early attitudes among Christians about such things were very different than they are today. In the New Testament, Jesus tells large crowds «If any man come to me, and hate not his father, and mother, and wife, and children, and brethren, and sisters, yea, and his own life also, he can not be my disciple» (Luke 14:26). A similar passage comes to us from Luke 18:29. «I tell you the truth,» Jesus said to them, «no one who has left home or wife or brothers or parents or children for the sake of the kingdom of God will fail to receive many times as much in this age and, in the age to come, eternal life.» As for marriage, Jesus says, «At the resurrection people will neither marry nor be given in marriage; they will be like angels in heaven» (Matthew 22:30). However confounding to contemporary Christians, early Christian aversion to what is now considered «traditional» family values does in fact makes sense when one considers Christianity’s renunciation of the physical world: «Do not love the world or anything in the world» (1 John 2:15).
[…]
…If all sin is equal, and non-procreative sexual behavior is indeed sinful; if being a husband or wife detracts from the proper worship of God, as Paul tells us in 1 Corinthians, then it seems unjust for these selective sinners to hurl stones of condemnation with such righteous force. It is said, after all, that one should not judge, «or you too will be judged» (Matthew 7:12).

4) Μερικά άλλα σχόλιά μου, στην ίδια συζήτηση: 21 , 56

5) Για μία σωστή (δηλαδή «αιρετική») ανάγνωση του Μεγάλου Αιρετικού Οδυσσέα Ελύτη (στα Αγγλικά) διαβάστε αυτό το ποστ:

 

bg_3d2_w.jpg


3 comments

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s