«Είμαστε υπεύθυνοι για την Ιστορία μας» (μέρος συνέντευξης σε γνωστό βιβλίο του Καστοριάδη) (We are responsible for our History -Castoriadis)

Ερώτηση δημοσιογράφου:

Συχνά λέγεται ότι η Ελλάδα είναι «προβληματική», στην Ελλάδα «όλα γίνονται στον αέρα», «χωρίς προγραμματισμό», «χωρίς βάρος». Με τέτοιες διαπιστώσεις συμφωνούν πολλοί. Αλλά περιορίζονται συνήθως μόνον στις διαπιστώσεις… Γνωρίζω ότι η ελληνική κατάσταση σας απασχολεί βαθειά. Ποια είναι η ερμηνεία σας για όσα συμβαίνουν; Γιατί συμβαίνουν έτσι τα πράγματα στην Ελλάδα; Ποιες οι βαθύτερες αιτίες;

Καστοριάδης:

Πρώτον, δεν ξέρω. Δεύτερον, στο μέτρο που μπορώ να ξέρω κάτι, είναι ότι η πολιτική ζωή του ελληνικού λαού τελειώνει περίπου το 404 π.χ.

Δημοσιογράφος:

Νομίζω ότι θα ενοχλήσει πολύ αυτή η διατύπωσή σας…

Καστοριάδης:

Τι να κάνουμε… Μιλώ για την πραγματική πολιτική ζωή του λαού ως αυτόνομου παράγοντα. Δεν μιλώ για μάχες, για αυτοκράτορες, για Μεγαλέξανδρους και Βασίλειους Βουλγαροκτόνους. Μετά τον πέμπτο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο τέταρτο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει…

[……]

Δημοσιογράφος:

Όλα αυτά αφορούν ένα πολύ μακρινό ιστορικό παρελθόν. Η Ελλάδα ως σύγχρονο νεοελληνικό κράτος έχει, ήδη, ιστορία εκατόν εβδομήντα ετών. Θα θέλατε να επικεντρώσετε σ’ αυτήν την περίοδο;

Καστοριάδης:

Μα, αυτή η περίοδος είναι ακατανόητη χωρίς τους είκοσι έναν αιώνες ανελευθερίας που προηγήθηκαν. Λοιπόν, μετά το Βυζάντιο έρχεται η τουρκοκρατία. Μην ανησυχείτε, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Θα αναφέρω μόνον ότι επί τουρκοκρατίας όση εξουσία δεν ασκείται απ’ ευθείας από τους Τούρκους, ασκείται από τους κοτζαμπάσηδες (τους εντολοδόχους των Τούρκων), οι οποίοι κρατούν τους χωριάτες υποχείριους. Συνεπώς, ούτε σ’ αυτήν την περίοδο μπορούμε να μιλήσουμε για πολιτική ζωή. Όταν αρχίζει η Επανάσταση του 1821, διαπιστώνουμε από τη μια μεριά τον ηρωισμό του λαού και από την άλλη, σχεδόν αμέσως, την τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία. Την επομένη της πτώσης της Τριπολιτσάς αρχίζουν οι εμφύλιοι πόλεμοι.

Δημοσιογράφος:

Πού οφείλεται αυτή η «τεράστια αδυναμία να συγκροτηθεί μια πολιτική κοινωνία»; Ποιοί είναι οι λόγοι;

Καστοριάδης:

Ουδείς μπορεί να δώσει απάντηση στην ερώτησή σας για ποιο λόγο, κάποιος, σε μιαν ορισμένη στιγμή, δεν δημιούργησε κάτι. Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται. Μπορούμε απλώς να διαπιστώσουμε ότι, όταν απουσιάζει μια τέτοια δημιουργία, τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης κατάστασης διατηρούνται ή αλλάζουν μόνο μορφή.

(ακολουθεί εκτενής ιστορική αναδρομή που κάνει ο Καστοριάδης, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αλλά η ερώτηση «γιατί» παραμένει…)

Καστοριάδης:

Μου ζητάτε να σας εξηγήσω… Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς, γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά έναν βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν «ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά»;

Δημοσιογράφος:

Μα, οι δικές σας απαντήσεις ενδιαφέρουν ιδίως όταν αφορούν ερωτήματα που εσείς θέτετε. Θα θέλατε, λοιπόν, να διατυπώσετε τις απόψεις σας;

Καστοριάδης:

Σύμφωνα με την παραδοσιακή «αριστερή» άποψη, όλα αυτά τα επέβαλαν η Δεξιά, οι κυρίαρχες τάξεις και η μαύρη αντίδραση. Μπορούμε όμως να πούμε ότι όλα αυτά τα επέβαλαν στον ελληνικό λαό ερήμην του ελληνικού λαού; Μπορούμε να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν καταλάβαινε τι έκανε; Δεν ήξερε τι ήθελε, τι ψήφιζε, τι ανεχόταν; Σε μιαν τέτοια περίπτωση αυτός ο λαός θα ήταν ένα νήπιο… Εάν όμως είναι νήπιο, τότε ας μη μιλάμε για δημοκρατία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, τότε, ας του ορίσουμε έναν κηδεμόναΕγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός -όπως και κάθε λαός- είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

Δημοσιογράφος:

Πώς την εννοείτε αυτήν την ευθύνη;

Καστοριάδης:

Δεν δικάζουμε κανέναν. Μιλάμε για ιστορική και πολιτική ευθύνη.

Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε έως τώρα να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων.

Δημοσιογράφος:

Θέλετε να πείτε ότι -αντιθέτως- σε άλλες χώρες, στη Δυτική Ευρώπη…

Καστοριάδης:

Εκεί, αυτό έγινε! Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντας μου καζούρα στο Παρίσι το 1956: «Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση». Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματα του.

Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;».

-Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στον χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι.

15 comments

  1. Ναι φίλε, ο Καστοριάδης είναι ΑΠΑΙΧΤΟΣ. Η πλάκα είναι ότι τη συγκεκριμμένη συνέντευξη, την είχα διαβάσει πριν πολλά χρόνια στην «Ε» (νομίζω) και… δεν της είχα δώσει την πρέπουσα σημασία. ΓΙΑΤΙ όμως;

    Ισως, διότι… ο Καστοριάδης ήταν ΗΔΗ καμιά δεκαριά χρόνια ΜΠΡΟΣΤΑ από εκείνη την εποχή, και όσα είπε ηχουν ΠΙΟ επίκαιρα σήμερα (τουλάχιστον για μένα)!🙂

  2. ΕΡΓΑΣΙΑ
    Κύριο χαρακτηριστικό των κομμάτων στην εξουσία ήταν η λήθη των αιτημάτων τους στην αντιπολιτευτική περίοδό τους, ούτε λόγος δε για δημοκρατία.
    ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
    Ειστε άδικος εδώ. Η Ελλάδα απέκτησε Σύνταγμα και Βουλή το 1843-44, πιο πριν από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

    ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΖΕΙ

  3. Γνώριζε, γνώριζε… ΑΛΛΑΖΕ ΕΣΥ τον κόσμο (κι εγώ μαζί ΟΣΟ μπορώ)…

    Αλλά εγώ προτιμώ να αλλάζω το… ΣΠΙΤΙ μου, που είναι ο Κυβερνοχώρος:
    http://panikos.wordpress.com/2008/03/23/kabala-sto-kalami-2/#comment-257

    ε, ΚΑΙ τον εαυτό μου να αλλάζω (πάνω από όλα):
    http://panikos.wordpress.com/2008/03/23/kavala-sto-kalami/#comment-253

  4. «ακολουθεί εκτενής ιστορική αναδρομή που κάνει ο Καστοριάδης, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αλλά η ερώτηση “γιατί” παραμένει»

    Ο χριστιανισμός. Η λογική της ύπαρξης μιας μάζας (λαός) που τα μέλη της δεν διαφοροποιούνται μεταξύ τους και υπάρχουν μόνο και μόνο για να υπηρετούν κάποιες εξουσίες πολιτικές και θρησκευτικές. Η ιδέα του λαού-αμοιβάδα είναι η απάντηση.

  5. Δεν έχεις καθόλου άδικο Πάρη (και καλώς ήλθες, καιρό έχουμε να τα πούμε).

    Μάλιστα θα προσέθετα ότι η καημένη… Αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία σκεπάστηκε από αλλεπάλληλα στρώματα χωμάτων, ΠΟΛΥ παχιών, ένα εκ των οποίων αναφέρεις (το χριστιανικό).

    Παρόλ’ αυτά, ας δούμε και τι είχε πει ο Καστοριάδης, επ’ αυτού (που είχα κόψει για να κάνω το κείμενο πιο ευανάγνωστο). Λέει λοιπόν:

    Και ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτά στην ελληνική περίπτωση;

    Κ.Κ.: Ορισμένα τα εντοπίζουμε, ήδη, στους εμφύλιους πολέμους της Επανάστασης του 1821. Βλέπουμε, για παράδειγμα, ότι η νομιμοφροσύνη και η αλληλεγγύη έχουν τοπικό ή τοπικιστικό χαρακτήρα, ισχυρότερο συχνά από τον εθνικό. Βλέπουμε, επίσης, ότι οι πολιτικές κατατάξεις και διαιρέσεις είναι συχνά σχετικές με τα πρόσωπα των «αρχηγών» και όχι με ιδέες, με προγράμματα, ούτε καν με «ταξικά» συμφέροντα. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι η στάση απέναντι στην εξουσία. Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες. Το αποτέλεσμα είναι η φαυλοκρατία ως μόνιμο χαρακτηριστικό. Η φαυλοκρατία συνεχίζει την αιωνόβια παράδοση της αυθαιρεσίας των κυρίαρχων και των «δυνατών»: ελληνιστικοί ηγεμόνες, Ρωμαίοι ανθύπατοι, Βυζαντινοί αυτοκράτορες, Τούρκοι πασάδες, κοτζαμπάσηδες, Μαυρομιχάληδες, Κωλέττης, Δηλιγιάννης…

    Εξαιρέσεις δεν βλέπετε να υπάρχουν; Εξαιρέσεις εντοπισμένες κυρίως στον 19ο και στον 20ό αιώνα;

    Κ.Κ.: Ε, υπάρχουν δυο-τρεις εξαιρέσεις: ο Τρικούπης, ο Κουμουνδούρος, το βενιζελικό κίνημα στην πρώτη περίοδο του. Αλλά τα όποια αποτελέσματα τους καταστράφηκαν από τη δικτατορία του Μεταξά, την Κατοχή, τον Εμφύλιο, τον ρόλο του παλατιού, τη δικτατορία της 21ης Απριλίου, την πασοκοκρατία. Στο μεταξύ, μεσολάβησε ο σταλινισμός που κατόρθωσε να διαφθείρει και να καταστρέψει αυτό που πήγαινε να δημιουργηθεί ως εργατικό και λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα.
    Τα αποτελέσματα τα πληρώνουμε ακόμη.
    Μου ζητάτε να σας εξηγήσω… Μπορείτε να μου εξηγήσετε εσείς γιατί οι Έλληνες, που σκοτώνονταν εννέα χρόνια, για να απελευθερωθούν από τους Τούρκους, θέλησαν αμέσως μετά έναν βασιλιά; Και γιατί, αφού έδιωξαν τον Όθωνα, έφεραν τον Γεώργιο; Και γιατί μετά ζητούσαν «ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά»;

    (η τελευταία παράγραφος ήδη δόθηκε στο ποστ, την άφησα για να γίνει πιο ευανάγνωστο το σημείο όπου συνεχίζεται η συνέντευξη)

    UPDATE: είχα όμως επίσης παραλείψει (για λόγους απλούστευσης) και το εξής αυτοτελές κομμάτι, που αποτελεί ιστορική αναδρομή σε προηγούμενες εποχές:

    Μετά τον 5ο π.Χ. αιώνα και την αυτοκυβέρνηση του λαού στις δημοκρατικές πόλεις -και πάντως, μετά τον περίεργο 4ο π.Χ. αιώνα- η ελληνική ελευθερία πεθαίνει. Οι ελληνικές πόλεις γίνονται υποχείριες των βασιλέων της Μακεδονίας. Βεβαίως, ο Αλέξανδρος και οι διάδοχοι του παίζουν έναν κοσμοϊστορικό ρόλο. Κατακτούν την Ασία και την Αίγυπτο. Διαδίδουν την ελληνική γλώσσα και παιδεία. Αλλά πολιτική ζωή, πλέον, δεν υπάρχει. Τα βασίλεια των διαδόχων του Αλεξάνδρου, ως πολιτική συγκρότηση, είναι ουσιαστικά μοναρχίες. Εξ άλλου, καθώς ξέρουμε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος αντιμετώπισε στασιασμό των Ελλήνων που είχε πάρει μαζί του, διότι ήθελε να τους υποχρεώσει να γονυπετούν μπροστά του, όπως οι Πέρσες μπροστά στον Μεγάλο Βασιλέα – πράγμα ανθελληνικότατο. Σε όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής εποχής οι ελληνικές πόλεις, με λίγες περιθωριακές και παροδικές εξαιρέσεις, αποτελούν παιχνίδια στα χέρια των ελληνιστικών δυναστειών. Ακολουθεί η ρωμαϊκή κατάκτηση, κάτω από την οποία οι ελληνικές πόλεις δεν έχουν παρά μόνον κοινοτική ζωή. Κατόπιν, έρχεται η βυζαντινή αυτοκρατορία. Το Βυζάντιο είναι μια ανατολική, θεοκρατική μοναρχία. Στο Βυζάντιο η πολιτική ζωή περιορίζεται στις ίντριγκες της Κωνσταντινούπολης, του αυτοκράτορα, των «δυνατών» και των ευνούχων της αυλής. Και βεβαίως, τα σχολικά μας βιβλία δεν αναφέρουν ότι στη βυζαντινή αυλή υπήρχαν ευνούχοι, όπως σ’ αυτήν του Πεκίνου…

  6. Αγαπητέ George γειά χαρά.Μάγκες μου ξέρω προσωπικά αυτόν τον άνθρωπο που οι περισσότεροι έχετε παρεξιγήσει.Γιατί πιστεύω οτι επικρατεί ένα είδος ρατσισμού στην Ελλάδα του σήμερα.Όπως άλλωστε απο αρχαιοτάτων χρόνων.Καθώς όλοι προσκυνούσανε τον μέγα τον ξακουστό τον … τον… τον… Αλέξανδρο.Και ποιός ήταν αυτός ρε παιδιά?Ένας ψυχοπαθής βάνδαλος ο οποίος έκαιγε λεηλατούσε περιοχές και αθώους ανθρώπους, επειδή ήταν κομπλεξικός και είχε ψυχολογικά προβλήματα.Πιστευώ κάλιστα πως είχε και κατάθλιψη και προσπαθούσε ο ίδιος να την απαλύνει μέσω των κατακτήσεων του, ωστε να αποδείξει στον εαυτό του οτι κάτι είναι.Έτσι λοιπόν κι εσείς οι περισσότεροι «εκεί έξω» έχετε παρεξηγήσει τον φίλο μου Γιώργο.Γιατί κύριοι και μή…???Επειδή έχει μια δώση τρέλλας?Ε εντάξει λοιπόν βρείτε μου έναν Έλληνα που να μην έχει και να είναι εντελώς λογικός.Αντίθετα αυτός ο άνθρωπος είναι ιδιαίτερα λογικός,έξυπνος,δραστήριος και μορφωμένος.Δεν είναι ο βλάχος που κατέβηκε απο τα γκράβαρα όπως πολοί άλλοι και νομίζουν οτι κάτι είναι λόγο μιας καλής θέσης που διακατέχουν μέσω πάλι κάποιου βίσματος το οποίο είχανε και τους βοήθησε.Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν είναι αυτοδημιούργητος και άξιος συγχαρητιρίων.Όποιοι έχουν συνεργαστεί μαζί του ξέρουν και καταλαβαίνουν τι τους λέω.Σε εσάς που δεν τον ξέρετε προσωπικά λοιπόν καλύτερα να κρίνετε πρώτα τον εαυτό σας.Ο έχων αυτοκριτική κρίνει πάντα καλύτερα τους άλλους.Αυτά τα λίγα για σήμερα αλλά………θα ξαναχτυπίσω εναντίων σας.Να είστε έτοιμοι για τα πυρά μου.

  7. α χα χα χα….
    Καλώς ήλθες φίλτατε Στράτο!

    Και σκεφτόμουν προ ολίγου με ιδιαίτερη λύπη πως άνθρωποι όπως εσύ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΕΙΠΟΥΝ, συνήθως, από τα μπλογκ.

    Εμ, λογικό είναι, τη στιγμή που εργάζονται, μοχθούν, δημιουργούν, αγαπούν, κυκλοφορούν… άνθρωποι σαν το Στράτο ΕΙΝΑΙ το μέλλον, αλλά δεν έχουν σχεδόν καθόλου χρόνο να ασχολούνται με τα μπλογκ!

    ΤΙ να πρωτο-πει κανείς? Ο Στράτος είναι DJ και μουσικής και επίσης μηχανικός, ΠΟΛΥ νέος, με πολύ ανοιχτό μυαλό.

    Ο Στράτος είναι πολύ αγαπητός φίλος (όπως και η οικογένειά του) «εκεί έξω» (yes, έξω τα μπλογκ) και συνεργάτης μου στη μουσική (τις λίγες φορές που ΒΡΗΚΕ το χρόνο να συνεργαστεί), εδώ και χρόνια.

    _Οποτε_ βρήκε το χρόνο να ασχοληθεί Ο Στράτος, έβγαλε μικρά μουσικά θαύματα. Μία συγκεκριμμένη δημιουργική μείξη δύο κομματιών που έκανε κάποτε, κανονικά θα έπρεπε να είναι πολύ γνωστή και επιτυχημένη.

    Η γενιά του Στράτου έχει και διαμάντια ΟΠΩΣ ο Στράτος, it’s a fact!

  8. Τελευταία και εγώ ανακάλυψα τον Καστοριάδη, τυχαία, και αμέσως αναρωτήθηκα για ποιο λόγο ένας τόσο σημαντικός έλληνας φιλόσοφος είναι τόσο άγνωστος στη χώρα του. Προφανώς η σκέψη, σκέψη ελεύθερη και δυνατή, του είναι ασύμβατη με πολλά στερεότυπα που επικρατούν σε αυτό το τόπο. Όμως αυτή ακριβώς η σκέψη είναι το μοναδικό φάρμακο κόντρα στον επαρχιωτισμό μας. Συνεχίστε τη προσπάθεια σας, θα σας παρακολουθώ.

    • Αναρωτιέσαι γιατί είναι τόσο άγνωστος.Μιλησε για την προδοτική στάση του Ανδρέα Παπανδρέου όταν παρέδωσε την λίστα που του εμπιστεύτηκε η ομάδα .Το άκουσα απ΄το στόμα του σε εκπομπή της ΕΤ3 το πάλαι ποτέ.Ισως υπάρχει σε κάποιο αρχείο.Δυστυχώς δεν θυμάμαι περισσότερα.

  9. @elias
    Εγώ ΔΕΝ είχα καταλάβει, πριν πολλά χρόνια, τη σπουδαιότητα του Κ.
    Επέστρεψα πριν από λίγο από επίσκεψη σε φιλικό σπίτι, πανέξυπνων ΝΕΩΝ ανθρώπων, που όπως εσείς τώρα μόλις τον ανακάλυψαν.

    Στο μεταξύ, κάποιοι μίζεροι ξένοι τον αποκαλούν «Γάλλο» και ένιωσα κάποια θλίψη διαβάζοντάς το. Διότι δείχνει πόσο άσχημο όνομα έχουμε στο εξωτερικό. Αντι-εθνικιστιής είμαι, αλλά ΑΓΑΠΩ τη χώρα μου! Και αγαπώ το έργο του Καστοριάδη, διότι καταφέρνει, ΜΟΝΟ αυτό, να μας δώσει ξανά την αξιοπρέπειά μας, εκείνη που συνδέεται με την αυτονομία μας, κάτι οικουμενικό και ταυτόχρονα ελληνικό. Χωρίς καμία σχέση με γονίδια και ρατσισμούς. Και ΤΟΣΟ επίκαιρο έργο, όσο δεν λέγεται!

    Επίσης…
    Με συγκίνηση ανακάλυψα προ ολίγου και μερικά σημαντικά στο μπλογκ σας, και η συγκίνηση δεν είναι… μελοδραματισμός, αλλά ευχαρίστηση για μία ιδέα που μούρθε μόλις τώρα:
    ΝΕΑ κατηγορία blogs «Greek Rennaissance Blogs» στο blog-roll.

    Από το μπλογκ μου, όπως κι εσείς, σε υλικά αγαθά ΧΑΝΩ, δεν κερδίζω.
    Αν επίσης στόχος μας ήταν η στυγνή δημοτικότητα, σκέτη μακακία θάτανε.

    Αλλά η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ, ισότιμων με παρόμοιο όραμα, αυτή με ΕΜΠΝΕΕΙ, και θα το κάνω!

    • Ευχαριστώ για το σχόλιο και τις πληροφορίες.

      Οπως θα ξέρεις, το πρώτο λινκ είναι από το προφίλ του Ψαριανού! Το όνομα Λουκάς Σιδηρόπουλος είναι ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s