Τα κερατιάτικα των αμυντικών εξοπλισμών

Ο Πόλεμος είναι ένας καταπληκτικός τρόπος ώστε να απομυζώνται τα χρήματα των φορολογουμένων και να καταλήγουν στις τσέπες κάποιου λόμπι χωρίς κανείς να ζητά λογαριασμό.

– Διονύσης Χοϊδάς

Σε πολλούς από εσάς ο Διονύσης Χοϊδάς είναι άγνωστος. Δεν σας αδικώ: δεν αγαπούν όλοι οι άνθρωποι σ’αυτήν τη χώρα την αυτοκίνηση και την τεχνική της πλευρά όσο εγώ. Ο Χοϊδάς, παλιός συντάκτης των 4 Τροχών και του Drive, καθώς και επί σειρά ετών διευθυντής του εξαιρετικού περιοδικού «R&D Team», είχε γράψει κάποτε αυτήν την εξαιρετική ρήση, η οποία φαντάζομαι ότι πλέον βρίσκει σύμφωνο κάθε νουνεχή άνθρωπο. Όταν θέλει κάποιος να αντλήσει μεγάλα χρηματικά ποσά από τους φορολογούμενους και κανείς να μη ρωτήσει πού πήγαν αυτά τα χρήματα, πώς, πότε και, πάνω απ’όλα, γιατί, πάντα επικαλείται έναν πόλεμο, είτε αυτός αφορά – λίγο ως πολύ – κανονικές στρατιωτικές επιχειρήσεις (π.χ. ο «Πόλεμος κατά της… τρομοκρατίας» του G.W. Bush) είτε όχι (π.χ. ο πόλεμος κατά της καταστροφής του περιβάλλοντος). Από τη στιγμή που μια κοινωνία τίθεται σε εμπόλεμη κατάσταση, όποιος κι αν είναι ο εχθρός (ή ο «εχθρός»), αυτομάτως όλοι μπαίνουν σε μια κατάσταση αυτόματης – και άνευ κριτικής – συμμόρφωσης προς την ανώτατη διοίκηση της χώρας: κανείς δε ρωτά γιατί ξοδεύονται αυτά τα λεφτά, πού ξοδεύονται, πώς ξοδεύονται, τι επιτυγχάνεται μ’αυτά τα έξοδα.

Αυτό είναι γνωστό εδώ και πολλά χρόνια στον κύκλο των κατασκευαστών και εμπόρων οπλικών συστημάτων και δε νομίζω ότι πρέπει να μας προκαλεί το παραμικρό ίχνος έκπληξης το γεγονός ότι ο κλάδος αυτός είναι ο πιο διεφθαρμένος απ’όλους, με απίστευτες μίζες για τους πολιτικούς και με τεράστια κέρδη για τους κατασκευαστές και τους εμπόρους όπλων. Αυτό το συνάφι που λέτε έχει βρει στην Ελλάδα το μήνα που τρέφει τους έντεκα. Μια χώρα που ξοδεύει πολύ περισσότερα για εξοπλισμούς παρά για την παιδεία είναι σαφέστατα πολύ ελκυστική για όλους αυτούς τους «καλούς κυρίους», κι αυτό φαίνεται από την πληθώρα των περιοδικών που καλύπτουν αυτήν τη θεματολογία και, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, προωθούν τα προϊόντα συγκεκριμένων εταιρειών. Σκεφτείτε λίγο: είμαστε μια χώρα που έχει το 1/7 του πληθυσμού της Γερμανίας (82 εκατομμύρια πολίτες η ενωμένη Γερμανία, κάπου 11 εμείς) κι όμως οι ένοπλες δυνάμεις μας είναι περίπου το 1/2 των Γερμανικών (370.000 προσωπικό οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, 177.600 οι δικές μας). Θα πείτε βέβαια ότι έχουμε απέναντί μας την Τουρκία – και θα έχετε απόλυτο δίκιο. Ανέφερα στο προηγούμενό μου άρθρο για τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) ότι η «Τουρκία θεωρεί πως μόνον η διατήρηση μιας απόλυτης στρατιωτικής κυριαρχίας στην περιοχή (κι εδώ συμπεριλαμβάνεται και η συνεχιζόμενη παρουσία των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο) διασφαλίζει τα τουρκικά συμφέροντα και αποτρέπει τις εξελίξεις που δρομολογεί χωρίς καμία απολύτως αμφιβολία η εφαρμογή των ΑΟΖ«. Αυτό, σε συνδυασμό με το μονομερές casus belli που κήρυξε η Τουρκία το 1995, μας αναγκάζει σε μια οικονομικά καταστροφική κούρσα εξοπλισμών, σε μια μάταιη προσπάθεια να ανταγωνιστούμε μια χώρα που διαρκώς ανακοινώνει νέα εξοπλιστικά προγράμματα-μαμούθ.

Θα ήταν πάρα πολύ ωραία όλα αυτά τα εκατέρωθεν ευχολόγια για αμοιβαίο αφοπλισμό να γίνονταν πράξη. Από τη στιγμή όμως που η Τουρκία μιλά για αφοπλισμό και διαρκώς αναβαθμίζει ποσοτικά και ποιοτικά το οπλοστάσιό της, χρειάζεται και η δική μας πλευρά να έχει την ανάλογη αποτρεπτική ισχύ για να αποφύγει την πρόκληση ενός αιφνιδιαστικού θερμού επεισοδίου που θα οδηγήσει σε δυσμενείς για εμάς εξελίξεις. Πριν προχωρήσω παρακάτω, είμαι υποχρεωμένος να σας ενημερώσω ότι η αναλογία 7 προς 10 έχει ανατραπεί προ πολλού. Οι αμυντικοί εξοπλισμοί, δυστυχώς, είναι αναγκαίο κακό – βλέπετε, η απέναντι πλευρά δίνει έναν τρομακτικά ταχύ εξοπλιστικό ρυθμό και μας παρασέρνει κι εμάς, που προσπαθούμε να στείλουμε το μήνυμα ότι η άμυνά μας θα προκαλέσει σοβαρές απώλειες στις τουρκικές δυνάμεις και ενδεχομένως θα προκαλέσει κι αυτή ένα ισοδύναμης αξίας στρατιωτικό τετελεσμένο.

Έχουμε όμως και μια ασθμαίνουσα οικονομία, που χαρακτηρίζεται από διαρθρωτικά προβλήματα, χαμηλή (ελέω και του ευρώ, που είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Γερμανίας) ανταγωνιστικότητα, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, εισφοροδιαφυγή, διαφθορά και άλλες παθογένειες που προκαλούν μεγάλη απώλεια εσόδων. Κι έχουμε επίσης και εταίρους στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δε θέλουν ν’ακούσουν για κοινή αμυντική και εξωτερική πολιτική, εξασφάλιση των συνόρων των μεθοριακών χωρών και άλλες τέτοιες εύλογες προσδοκίες. Γιατί δε βοηθάνε σ’αυτήν την κατεύθυνση; Μα, αν εξασφαλίσουν τα σύνορά μας, συμβάλουν στην καταπολέμηση των εκατέρωθεν εθνικισμών και εξαναγκάσουν την Άγκυρα να άρει το casus belli, πώς θα μπορούν να μας πουλάνε – και μάλιστα εκβιαστικά! – τα οπλικά τους συστήματα; Ο κυνισμός των Γάλλων και των Γερμανών έφτασε σε τέτοιο σημείο ώστε, την ώρα που η κυβέρνηση της χώρας μας ζητούσε βοήθεια για να πληρώσει τους διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες-τοκογλύφους, μας εκβίαζαν να αγοράσουμε κι άλλα οπλικά συστήματα από αυτούς, όπως αποκάλυψε το Reuters, με τη γαλλική πλευρά να μας πιέζει να αγοράσουμε 6 φρεγάτες (κλάσης FREMM) και μέχρι 40 Rafale, ενώ η Γερμανία προωθεί το Eurofighter Typhoon. Σημειώστε επίσης ότι το 32% των γερμανικών εξαγωγών όπλων αφορά ελληνικές παραγγελίες… Αν προσθέσετε σε αυτό το σκηνικό και το γεγονός ότι οι τράπεζές τους βγάζουν πολύ καλά κέρδη από το δανεισμό μας στα πλαίσια του πλαισίου «στήριξης» (που μόνο πλαίσιο στήριξης δεν είναι…) εκ μέρους της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, θα καταλάβετε – πέραν του καταφανούς εκβιασμού και της χυδαίας εκμετάλλευσης που υφίσταται ο Έλληνας φορολογούμενος από τους Γάλλους και Γερμανούς κατασκευαστές οπλικών συστημάτων – ότι υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει τεράστια ανάγκη απόλυτου ορθολογισμού, απόλυτης διαφάνειας, σκληρής διαπραγμάτευσης και πλήρους ελέγχου μέχρι και της τελευταίας δεκάρας που θα ξοδεύεται στους αμυντικούς εξοπλισμούς. Υφίσταται όμως κάτι τέτοιο ;

Η απάντηση είναι, δυστυχώς, ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ. Η παράταξη που κυβερνά σήμερα έχει μακρά παράδοση διαφθοράς στους εξοπλισμούς. Θα σας πάω πίσω, στην περίοδο 1996-2004. Η συγκεκριμένη περίοδος ήταν ονειρεμένη για τους εμπόρους οπλικών συστημάτων και για διάφορα κρατικά στελέχη. Αφήνω το μέγεθος των προμηθειών στην άκρη – είναι αυτό που είναι και καλά να πάθουμε, αφού αφήνουμε τον οπλισμό μας να καταστεί εντελώς απηρχαιωμένος και άχρηστος επιχειρησιακά πριν τον αντικαταστήσουμε (θυμηθείτε τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας Albatross, τα οποία αντικαταστήσαμε με πεπαλαιωμένα P-3B Orion, που ήδη εδώ και χρόνια αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στα καθήκοντά τους λόγω απηρχαιωμένου εξοπλισμού και πλέον απλά δεν πετούν, επειδή έχουν ξεπεράσει τα όρια της δομικής τους διάρκειας ζωής). Εκείνη την περίοδο, νομιμοποιήθηκε το colpo grosso των τεμαχισμένων συμβάσεων (σαλαμοποίηση/salami slicing) που προκάλεσε πολύ μεγάλες διαρροές δημοσίου χρήματος (το οποίο τώρα καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει από την τσέπη του).

Πρόκειται για διαδικασίες που δεν γίνονται γνωστές στο εσωτερικό της χώρας (λογικό είναι άλλωστε, αφού τα περισσότερα «αμυντικά» περιοδικά λειτουργούν ως εκπρόσωποι διαφόρων εισαγωγέων οπλικών συστημάτων και οι «έγκριτες» εφημερίδες φροντίζουν να συγκαλύπτουν τις πομπές μας, όταν βέβαια οι συντάκτες τους ξέρουν έστω και μια κλούτσα από το εν λόγω αντικείμενο), αλλά στο εξωτερικό είναι γνωστές και έχουμε γελοιοποιηθεί πολλάκις εξ αιτίας τους. Χάρη σ’αυτές τις διαδικασίες μας έβαλε η Transparency International στο βόθρο των πλέον διεφθαρμένων κρατών του πλανήτη.

Ας πάρουμε τέσσερις χαρακτηριστικές περιπτώσεις προμηθειών οπλικών συστημάτων όπου διασπαθίστηκε δημόσιο χρήμα επί ΠΑΣΟΚ, χωρίς να αναφερθώ στο έγκλημα της «Αγοράς του Αιώνα»:

Αερόστρωμνα αποβατικά Zubr (ρωσικά-ουκρανικά) – Νατοϊκή ονομασία: POMORNIK

Για την ταχεία μεταφορά δυνάμεων και υλικών του Στρατού, το Πολεμικό Ναυτικό δήλωσε ότι χρειαζόταν αερόστρωμνα πλοία (hovercraft). Δρομολογήθηκε έτσι η προμήθεια από τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (ΓΔΕ) για τα ρωσικά Zubr (είχαμε αρχίσει να φλερτάρουμε τότε με το αδελφόν ορθόδοξον ξανθόν γένος του οποίου ηγέτης είναι ο Βλαδίμηρος Πούτιν, στον οποίον δε μπορεί κανείς να κάνει πουτινιές – και είναι γνωστή η πάγια τακτική μας να μαζεύουμε ό,τι άσχετη σαβούρα παράγουν διάφορες χώρες νομίζοντας ανοήτως ότι διπλωματία ασκείται με την αγορά όπλων από τον έναν και τον άλλο). Συγκροτήθηκε λοιπόν μια εννεαμελής επιτροπή του ΠΝ με πρόεδρό της έναν ικανότατο και ευσυνείδητο αξιωματικό, τον κ. Χ. Δρακούλη. Η επιτροπή απεφάνθη ομόφωνα τα εξής:

«Τα τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά των πλοίων διαφοροποιούνται πολύ από τις προδιαγραφές του ΠΝ» (24/9/1999)

Όμως… Τέσσερα από τα μέλη της επιτροπής ξαφνικά «αλλάζουν γνώμη» και τα βρίσκουν όλα ωραία, όλα ρόδινα, όλα τέλεια. Παρ’όλα αυτά, αποτελούν μειοψηφία και η επιτροπή εξακολουθεί να απορρίπτει το οπλικό σύστημα με ψήφους 5 κατά, 4 υπέρ. Προστίθενται λοιπόν στην επιτροπή άλλα τρία μέλη της ΓΔΕ (μεταξύ των οποίων και ένας συνταγματάρχης, που πιθανότατα δεν έχει γνώσεις σχετικές με καράβια), αλλάζοντας έτσι τους συσχετισμούς: 7 ψήφοι ΥΠΕΡ, 5 ψήφοι ΚΑΤΑ. Όλες οι αρνητικές ψήφοι προήλθαν από έμπειρους μηχανικούς του ΠΝ. Για πρώτη λοιπόν φορά στα παγκόσμια χρονικά των στρατιωτικών προμηθειών μια προμήθεια αποφασίστηκε διά πλειοψηφίας, με τους ειδικούς να μειοψηφούν! Σε ό,τι αφορά τα τέσσερα μέλη που ξαφνικά «είδαν το φως» και τα βρήκαν όλα ωραία, ρόδινα και τέλεια… Ένα πόθεν έσχες κι ένα άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών θα μας λύσει νομίζω αρκετές απορίες.

Πώς όμως έγινε η διαίρεση της προμήθειας; Ε, απλά, για να ικανοποιηθούν όλοι μας οι φίλοι (η… διπλωματία των αγορών όπλων που λέγαμε) αγοράστηκαν δυο πλοία από τη μαμά Ρωσία και δυο από την Ουκρανία – προφανέστατα με διαφορετικές συμβάσεις. Και το ωραίο είναι ότι υπήρξε κι άλλη διαίρεση: κάποια πλοία ήταν καινούργια (ή υπό κατασκευή) και κάποια μεταχειρισμένα. Καλύτερα να μη μιλήσουμε για τη σημερινή τους επιχειρησιακή κατάσταση…

Ή μάλλον όχι, καλύτερα να μιλήσουμε για την επιχειρησιακή τους κατάσταση: Όπως αποκάλυψε το περιοδικό «Πτήση & Διάστημα» στο τεύχος 291 (Ιανουαρίου 2010) στη σελίδα 12, δυο εξ αυτών, τα L181 «ΙΘΑΚΗ» και L183 «ΖΑΚΥΝΘΟΣ», τέθηκαν σε ακινησία λόγω απαιτούμενων μη προγραμματισμένων επισκευών. Αυτά τα σκάφη είχαν μπει σε ελληνική υπηρεσία το Μάρτιο και τον Οκτώβριο του 2001 αντίστοιχα. Η ακινητοποίηση των δυο αυτών αποβατικών ήρθε ως αποτέλεσμα της σωρείας προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα Zubr/Pomornik του Πολεμικού Ναυτικού – και τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα πηγάζουν από την ελλιπή συντήρηση.

Γιατί όμως αντιμετωπίζουν πρόβλημα ελλιπούς συντήρησης; Όπως γνωρίζετε, τα σκάφη αυτά αποκτήθηκαν με την προσφιλέστατη στους «έντιμους» κυρίους των κυβερνήσεων Σημίτη μέθοδο των απευθείας αναθέσεων, όπως γράψαμε και προηγουμένως. Και για να μην κακοκαρδίσουμε κανέναν, τα μισά τα πήραμε από την Ουκρανία και τ’άλλα μισά από τη μητέρα Ρωσία. Το Πολεμικό Ναυτικό ποτέ δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ένα πρόγραμμα συντήρησης και παροχής ανταλλακτικών για να συντηρεί τα ακριβοπληρωμένα αυτά σκάφη (τα οποία οι επαΐοντες του ΠΝ δεν τα ήθελαν). Γιατί; Μα, για να βγάλει άκρη με τους νυν και αεί σοβιετικούς (τους οποίους, για λόγους που ο αναγνώστης σίγουρα μπορεί να κατανοήσει, προωθούν συγκεκριμένοι εθνικιστικοί-συνομωσιολογικοί κύκλοι), το ΠΝ έπρεπε να συνομιλεί με δεκάδες διαφορετικές εταιρείες, χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως κεντρικός συντονισμός. Επιπλέον, η χρήση σκαφών αυτού του είδους και οι απαιτήσεις τους σε συντήρηση ήταν έξω από το επιχειρησιακό δόγμα και την εμπειρία του ΠΝ: η συντήρηση των αερόστρωμνων ακολουθεί αεροπορικά πρότυπα (δηλαδή το πότε θα συντηρηθεί ένα σκάφος ορίζεται από τις ώρες χρήσης του).

Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Χαμηλή διαθεσιμότητα των σκαφών. Ναι, αλλά πόσο χαμηλή μπορεί να είναι αυτή η διαθεσιμότητα όταν έχουμε μόνο τέσσερα; Ούτε τα μισά δεν ήταν διαθέσιμα ανά πάσα ώρα και στιγμή! Αυτό ξέρετε πού μας οδήγησε; Στην πλήρη επιχειρησιακή τους αχρήστευση. Όπως καταλαβαίνετε, μόνο για μεταφορά δυνάμεων άμεσης αντίδρασης δεν κάνουν αυτά τα σαπάκια. Είχαν ξεκινήσει προσπάθειες, μέσω συνομιλιών με τους Ρώσους (γιατί με τους Ουκρανούς δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλει κανείς άκρη), για να επιλυθούν τα προβλήματα, αλλά η τύχη τους – και ειδικά τώρα με την προκληθείσα από το banksterικό κύκλωμα των διεθνών οικονομικών τρομοκρατών κρίση – αγνοείται. Το πιθανότερο είναι ότι η προσωρινή τους ακινησία θα γίνει μόνιμη και θα καννιβαλιστούν για να παραμείνουν στην ενεργό (λέμε τώρα…) δράση τα άλλα δυο σκάφη της κλάσης.

Τεθωρακισμένα Panhard VBL

Ήρθε κάποτε που λέτε ο καιρός κι αποφασίσαμε ότι έπρεπε κι εμείς να στείλουμε ειρηνευτική δύναμη στη Βοσνία. Πώς όμως, αφού δεν είχαμε τα μέσα; Μια και δυο λοιπόν, τρέξαμε κι αγοράσαμε μέσα σε μια μέρα 6 Panhard VBL, με την κλασική μας μέθοδο του επείγοντος. Για κάθε όχημα στάξαμε 80 εκατομμύρια δραχμούλες, αλλά χαλάλι βρε αδερφέ… Είναι δυνατόν να αφήνουμε τη χώρα να εκτίθεται ως ανίκανη να ανταπεξέλθει στις διεθνείς της υποχρεώσεις; Οι ανάγκες μας σε τροχοφόρα οχήματα, από εκεί και πέρα, καλύφθηκαν από τον ίδιο τύπο – πρέπει να’ταν η πρώτη φορά που το ΠΑΣΟΚ μίλησε για… ομοιοτυπία, καθώς με το φιάσκο της «αγοράς του αιώνα» δεν τους απασχόλησαν τέτοιες «λεπτομέρειες» – με τους γνωστούς πλέον τρόπους και με ρυθμούς όχι παραπάνω από 10-20 οχήματα τη φορά (στις περισσότερες περιπτώσεις). Έτσι, με 10 διαδοχικές απευθείας αναθέσεις αγοράστηκαν 241 οχήματα. Οι εννέα συμβάσεις υπεγράφησαν επί Τσοχατζόπουλου και η τελευταία υπεγράφη επί Παπαντωνίου. Ιδού η λίστα:

  • 1/97 (6 οχήματα)
  • 2/97 (7 οχήματα)
  • 1/99 (12 οχήματα)
  • 2/99 (12 οχήματα)
  • 3/99 (13 οχήματα)
  • 1/2000 (12 οχήματα)
  • 2/2000 (11 οχήματα)
  • 1/2001 (21 οχήματα)
  • 0335Δ/2001 (70 οχήματα) – την ώρα που ο Τσοχατζόπουλος αποχωρούσε από το ΥΕΘΑ
  • 015Δ/04 (69 οχήματα) – του Παπαντωνίου ήταν αυτή

Σύνολον: 241.

Πάμε τώρα εν έτει 2005… Με έγγραφό του στο κυνοβούλιο (Φ900α/4887/8357/27.12.05/ΥΕΘΑ) ο τότε υπουργός εθνικής αμύνης της ΝΔ Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος δήλωνε:

«Η υλοποίηση αυτής της προμήθειας αποτελεί υπόδειγμα κατάτμησης και κακοδιαχείρισης, με μοναδικούς κερδισμένους τους ξένους και τους, με οποιοδήποτε τρόπο, εμπλεκομένους. Ήταν η συνήθης, άκρως προσφιλής μεθόδευση των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ σε βάρος του δημοσίου χρήματος.»

Δηλαδή ο κ. Σπηλιωτόπουλος, με κομψό τρόπο μίλησε για ληστεία κατά του δημοσίου χρήματος από τους υπουργούς εθνικής αμύνης του ΠΑΣΟΚ. Δεν προχώρησε όμως παραπέρα το πράγμα. Δεν πήγε (που έπρεπε να πάει) στον εισαγγελέα να ραφτούν τα σχετικά κουστουμάκια (καλά, λέμε και καμιά μαλακία να περνά η ώρα… Κανείς πολιτικός σ’αυτήν τη χώρα δεν τιμωρείται για τις μπαγαμποντιές του, χάρη στο νόμο της ασυδοσίας υπουργών του Ευάγγελου Βενιζέλου). Με εντολή του πρωθυπουργου Κώστα Καραμανλή, οι φάκελοι για τα τρομερά σκάνδαλα των TOR-M1, TPQ-37 και SUZANA θαφτήκανε άκλαφτοι από την κυνοβουλευτική συντεχνία και τις επιτροπές άμυνας της Βουλής. Κάτι λέγαμε για… κάθαρση;

Κινητήρες μαχητικών F-16 (1999)

Μπορεί να ονομάζουμε «αγορά του αιώνα» το φιάσκο της αγοράς δυο διαφορετικών τύπων μαχητικών (F-16C/D Block 30 και Mirage 2000EG – ξέρετε, αυτά με το ανεπαρκές ραντάρ), αλλά στην πραγματικότητα, η «αγορά του αιώνα» ήταν αυτή του 1999, στην οποία η απόφαση που ελήφθη (και πάλι εν μιά νυκτί – τι έκπληξις…) ήταν αντίθετη από την εισήγηση της Πολεμικής Αεροπορίας. Τα F-16 που είχαμε μέχρι τότε φορούσαν κινητήρες General Electric, για τους οποίους είχαμε ήδη δημιουργήσει όλη την υποδομή υποστήριξης. Τι πιο λογικό λοιπόν (για όσους ξέρουν και λίγο από logistics) από το να προτιμήσουμε και τα καινούργια να φοράνε κινητήρες General Electric χάριν ομοιοτυπίας;

Αμ δε! Οι μανδαρίνοι των προμηθειών επέλεξαν τους Pratt & Whitney και – αν είναι ποτέ δυνατόν – προπαγάνδισαν με θράσος χιλίων πιθήκων φερόντων την περιβολήν του καρδιναλίου το… «όφελος» ότι – και καλά – τυχόν πρόβλημα σε έναν τύπο κινητήρα δεν θα καθήλωνε όλο το στόλο των ελληνικών F-16. Στην πραγματικότητα όμως, προέκυψε διτυπία κινητήρων, η οποία οδήγησε σε:

  • Νέα εκπαίδευση χειριστών (φαγοπότι)
  • Νέα εργαλεία (μεγάλο φαγοπότι)
  • Νέες συσκευές δοκιμών και ελέγχου (μεγαλύτερο φαγοπότι)
  • Νέα εκπαίδευση τεχνικών (ακόμα μεγαλύτερο φαγοπότι)
  • Νέο εργοστάσιο ανακατασκευών (κάποιος να φέρει σόδες για να συνεχίσουμε το φαγοπότι)

Σημειωτέον δε ότι τίποτα μεταξύ των δυο αυτών κινητήρων δεν είναι εναλλάξιμο. Έτσι, στην Πολεμική Αεροπορία βάλαμε ουσιαστικά ένα νέο τύπο F-16, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο logistics και σε επίπεδο κόστους. Μιλάμε για κανονικότατο έγκλημα κατά του αξιόμαχου της Πολεμικής Αεροπορίας και της εθνικής οικονομίας. Αυτά, με ευθύνη του Άκη Τσοχατζόπουλου και του… έντιμου Κώστα Σημίτη (εκείνου που έκανε τα μαγειρέματα με τη Goldman Sachs).

PATRIOT

Με την εξόχως προσοδοφόρο για τους προμηθευτές απόφαση 1/09.10.99 απόφαση του ΚΥΣΕΑ αποφασίστηκε, μαζί με άλλα παραλόγως υπερκοστολογημένα οπλικά συστήματα (TOR-M1, CROTALE, Canadair CL-415 – τα πυροσβεστικά – , υποβρύχια – ναι, αυτά που γέρνουν – , εκπαιδευτικά αεροσκάφη), η προμήθεια των αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων Patriot από την αμερικανική Raytheon. Η εταιρεία τα παρείχε «πακέτο» με τους φορείς τους, οι οποίοι είναι τα αμερικανικά οχήματα Oshkosh. Οι μανδαρίνοι του ΥΕΘΑ όμως προτίμησαν να μεθοδεύσουν την εξαίρεση των οχημάτων, ώστε τα συστήματα να τοποθετηθούν σε οχήματα ΜΑΝ. Πρόκειται για το γνωστό «σκάνδαλο ΜΑΝ» που «εξετάζεται» από την εισαγγελία. Γνωστός δε μανδαρίνος της ΓΔΕ φέρεται να εισέπραξε «εκ παραδρομής» 500.000 ευρώπουλα (περίπου 170.000.000 δραχμούλες δηλαδή).

Όταν γίνονταν όλα αυτά, κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, στις κυβερνήσεις του οποίου συμμετείχε ο σημερινός  πρωθυπουργός Γ.Α. Παπανδρέου, γνωστός και ως ΓΑΠ. Τις αποφάσεις αυτές τις ψήφιζε στο κυνοβούλιο και δεν πιστεύω ότι «δεν ήξερε». Οι γονείς όλων μας λένε δυο πράγματα να προσέχουμε πού τα βάζουμε: υπογραφή και κάτι άλλο. Βεβαίως, αρνούμαι να δεχθώ την εκδοχή της «κομματικής πειθαρχίας». Όταν εγώ ο φορολογούμενος πολίτης ψηφίζω κάποιο βουλευτή, δεν τον ψηφίζω για να ακολουθεί σαν πρόβατο τον τσομπάνη, αλλά για να λειτουργεί με βάση τις ικανότητές του και τη συνείδησή του. Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ο Ευάγγελος Βενιζέλος θέσπισε το γνωστό τυποκτόνο νόμο και την πλήρη ασυδοσία των αρπάγων πολιτικών. Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν, με αυτό το ιστορικό διασπάθισης του δημοσίου χρήματος έταξε «πάταξη της διαφθοράς». Με τι προσόντα όμως; Πότε πρόλαβαν αυτοί οι άνθρωποι που ενήργησαν κατ’αυτόν τον τρόπο, που ανέχθηκαν και ευλόγησαν τη διασπάθιση τεράστιων κονδυλίων, που έβλαψαν το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων με την πολυτυπία και τις προμήθειες υπερτιμολογημένων, υπερκοστολογημένων, αλλά και άχρηστων υλικών, να γίνουν… έντιμοι; Την απάντηση δώστε την εσείς.

Νομίζω ότι με όλα αυτά μπορεί κανείς να καταλάβει το μέγεθος της ρεμούλας που έγινε από το 1996 ως το 2004 από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Με τέτοιο… βιογραφικό, πόση εμπιστοσύνη μπορούμε να έχουμε σ’αυτά τα άτομα ότι θα διαχειριστούν τα λιγοστά κονδύλια της χώρας με τρόπο έντιμο και ορθολογικό τώρα που οι Έλληνες φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν τη λυπητερή όσων έπρεπε σήμερα να βρίσκονται στη φυλακή και με κατασχεμένα τα περιουσιακά τους στοιχεία; Ποιος μας λέει ότι δε θα ξαναρχίσουν το φαγοπότι «εις υγείαν των κορόιδων»; Πώς μπορεί ο Έλληνας φορολογούμενος να τους εμπιστευτεί ότι δε θα τον ξαναφορτώσουν με κερατιάτικα;

Add to DeliciousAdd to FaceBookAdd to Google BookmarkAdd to MySpaceAdd to NewsvineAdd to RedditAdd to StumbleUponAdd to TechnoratiAdd to Twitter

14 comments

  1. Να θέσω κι εγώ ένα «άσχετο» ερώτημα;

    Πόσα από τα περιοδικά, τα μπλογκς, τα φόρουμ κ.ο.κ. του «πατριωτικού» χώρου σιτίζονται από τις αμυντικές μίζες;;;

    ΥΓ. Διονύσης Χοϊδάς, τι «με» θύμισες…

    • Θέσατε ένα υπέροχο ερώτημα, στο οποίο όμως ως απάντηση από τα περιοδικά-μπλογκ-φόρουμ-κ.ο.κ. του εν λόγω χώρου θα λάβετε τουλάχιστον μία από τις παρακάτω:

      1. «Αδιάφορο» σφύριγμα
      2. Απορία (δεξιού) ψάλτου
      3. Μομφή εναντίον σας ότι είστε εθνομηδενιστής, εθνικός μειοδότης, προδότης, θολοκουλτουριάρης κ.ο.κ.

    • Χρήστο έκανες… «million dollar question»…

      Αν εξαιρέσουμε κάτι ταλαίπωρα φτωχαδάκια…
      …η απάντηση στην ερώτησή σου ΙΣΩΣ είναι
      «τα περισσότερα!»:mrgreen:

  2. Αιρετικέ δυστυχώς ΟΛΑ τα σχόλιά μου πηγαίνουν αυτομάτως στο σπαμ, αυτή τη φορά ΚΑΙ από άλλον υπολογιστή σε άλλη τοποθεσία….

    Εννοείται ότι έχεις τα θερμά μου συγχαρητήρια για το ποστ, κι όπως φαίνεται έπιασε τόπο – αν κρίνω από την απήχηση και τα ping-back (το τελευταίο κι από την «Καλύβα»)!

    Keep up the good work.

    • Ααα… ΠΡΩΤΟ σχόλιο που πέρασε αμέσως, χωρίς να πάει στο σπαμ. Υπήρξαν όμως το πρωϊ 2 σχόλιά μου στην Καλύβα που ΧΑΘΗΚΑΝ.

      • Ρε συ Ομαδέωνα δεν δοκιμάζεις να στείλεις στην wordpress κανα email ( εαν δεν το χεις κάνει ηδη) περιγράφοντας το πρόβλημα που έχει προκύψει? Ενδεχομένως να μπορούν να σε βοηθήσουν να το λύσεις.

        Και από μία γρήγορη ματιά που έριξα, όντως, το ποστ του Αιρετικού καταπληκτικό. Θα ασχοληθώ πιο σοβαρά σε 1-2 μέρες προσθέτοντας και κάποια γενικότερου ενδιαφέροντος στοιχεία για την πολεμική βιομηχανία.

        • Ομαδεωνα διάβασα προ ολίγου στην καλύβα ότι βρήκες μία λύση στο πρόβλημα σε σχέση με τα σχόλια που η wordpress στέλνει στη σπαμέστρα. Πολύ καλό νέο αυτό. 🙂

          99% πρόκειται για κακόβουλη ενέργεια. Δες αν μπορεί να γίνει τίποτα στέλνοντας email στη wordpress. Εαν εξηγήσεις την κατάσταση είναι πιθανό πως θα απελευθερώσουν το account σου και το προβλημα θα λυθεί και επίσημα πλέον.

          Εύχομαι το καλύτερο.

          ΥΓ. Αργότερα που θα έχω πιο πολύ χρόνο θα ασχοληθώ και με το ποστ.

          • Ευχαριστώ Δ.Π.
            Ομως… (για να είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ ακριβής) η τεχνική που ανακάλυψα μερικές φορές ΔΕΝ λειτουργεί μέσα σε… ΑΥΤΟ ΕΔΩ το blog (παρόλο που είναι δικό μου, δηλαδή… ήταν, πριν γίνει… ομαδικό! -χεχε)
            Συγκεκριμμένα, ΑΥΤΟ ΕΔΩ το σχόλιο, ενω γράφτηκε ΑΚΡΙΒΩΣ στον ίδιο browser και με τα ίδια στοιχεία ΟΠΩΣ στην Καλύβα, μέσα στο μπλογκ «omadeon» πήγε στο ΣΠΑΜ !!!
            (κουφά πράματα…) Πάντως χθες κατάφερα και σχόλια ΕΔΩ με την ίδια μέθοδο, πριν συνειδητοποιήσω (σήμερα) ότι αποδίδει (κάπως). Θα γράψω αμέσως στη WordPress.

            Τώρα…
            Αυτό το ποστ οδηγεί και σε άλλα καυτά ερωτήματα. Π.χ. στην εξέταση του σκανδάλου της ΕΒΟ (Ελληνικής Βιομηχανίας Οπλων ), ΠΩΣ τη σαμποτάρανε (για να μη χαλάσει κέρδη άλλων)… κλπ.
            @Αιρετικέ αυτό ήταν… μπαλιά με ρακέτα…. στην παραλία !🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s