Ο Κώστας Λαπαβίτσας εξηγεί ΓΙΑΤΙ θα αποτύχουν ΔΝΤ/ΕΕ

Η συζήτηση του blog «Αφορμή» με τον καθηγητή Κώστα Λαπαβίτσα για την Ελληνική Κρίση… ξεπέρασε σε διάρκεια τη μία ώρα, αλλά ο νέος κανονισμός του YouTube επιβάλλει το γελοίο όριο των 10 λεπτών σε ΟΛΑ τα video! Σαν αποτέλεσμα ανέβασαν τη συνέντευξη στο Vimeo, αντί για το ΥοuTube. Ενα από τα σημαντικότερα στιγμιότυπα της συνέντευξης αφορούσε τα απάνθρωπα μέτρα λιτότητας που επιβάλλει το ΔΝΤ και η ΕΕ στην (κατοχική) κυβέρνησή μας, για τα οποία ο Κώστας Λαπαβίτσας κατέδειξε -με πολύ διαυγή τρόπο- τους λόγους που  θα αποτύχουν, ενώ η βαθειά ύφεση (που φέρνουν) θα εξαναγκάσει την Ελλάδα σε αναδιάρθρωση του χρέους και/ή σε παύση πληρωμών, κάποια στιγμή. Aυτά τα πολύ σημαντικά 6 λεπτά της συνέντευξης, τα ανέβασα σαν αυτοτελές στιγμιότυπο στο YouTube:

English section: please click HERE

Aν τώρα σας… άνοιξε η όρεξη να δείτε και ΟΛΗ τη συνέντευξη (1 ώρας) -είναι εδώ:

Επίσης, η συνέντευξη του Πέτρου Παπακωσταντίνου (πάλι στο blog «Αφορμή») μου φάνηκε χρήσιμη και ενδιαφέρουσα. Συμφωνώ σε όλα, αν και υπάρχουν μερικά ασαφή σημεία που θέλουν περαιτέρω ξεκαθάρισμα. Στο μεταξύ, η μουλωχτή «λογοκρισία» που μου ασκεί (κάποιος άγνωστος μέσα από…) το ΑΤΙΜΟ φίλτρο «Ακιζμέτ» έφαγε κι άλλο σχόλιό μου εκεί, που πήγε στο spam. Το επανέλαβα και σε σχετικό ποστ της «Καλύβας», όπου… πάααλι πήγε στο spam (αλλά ελευθερώθηκε αργότερα). To επαναλαμβάνω και εδώ, στο τέλος αυτού του ποστ.

UPDATE 1: Στο νέο ποστ του, το blog «Αφορμή»  Διάσωση της Ελλάδας ή των τραπεζών; αναλύει τον τρόπο με τον οποίο το οικονομικό πρόγραμμα διάσωσης που εξήγγειλε η Ε.Ε. θα έχει ως αποτέλεσμα να κατευθυνθούν εκατοντάδες δισεκατομμύρια προς τις μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης την ίδια στιγμή που οι εργαζόμενοι υφίστανται περικοπές στους μισθούς και τις κοινωνικές δαπάνες. (Ελληνική μετάφραση του άρθρου «Rescuing Greece or the banks?» του Lee Sustar στην εφημερίδα «Socialist Worker«).

Μερικά αξιόλογα post του blog aformi.wordpress.com για την Κρίση:

(υπάρχουν κι άλλα εκεί,  καθώς και μια πολύ καλή σελίδα με βιβλία, ΕΔΩ)

_____________________

Άλλα άρθρα και σύνδεσμοι σχετικοί με το θέμα:

________________________________

Ακολουθεί το σχόλιό μου (που πήγε στο spam):

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ για το άρθρο, συμφωνώ σε όλα μαζί του. Βέβαια υπάρχουν για συζήτηση και στοχασμό ΠΟΛΥ περισσότερα, κι ελπίζω να συζητηθούν.

Συγχαρητήρια επίσης για το άρθρο με τη συνέντευξη του Κώστα Λαπαβίτσα. Eίδα το video της συνέντευξης 2-3 φορές και μου άρεσε τόσο… ώστε «έκλεψα» γύρω στα 5 λεπτά αυτοτελούς ομιλίας του και τα έβαλα στο δικό μου YouTube Channel (με πλήρη αναφορά του blog σας, κλπ). Με κλικ στο ψευδώνυμό μου («OMADEON») θα το δείτε εκεί. Τέλος, απαντώ στο σχόλιο του «αποπάνω» (ΕΔΩ):

@Αποπάνω
Προβλέπω να… τσακωθούμε ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ. Παρόλ’ αυτά, δεν μπορώ να μην πω ορισμένα πράματα που εξάγονται λογικά (κατ’ εμέ) από το σχόλιό σου.

«Μια ανάλυση που δεν είναι μαρξιστική δεν μπορεί να είναι διαλεκτική.»

Δεν νομίζω. Η διαλεκτική δεν είναι προνόμιο του Μαρξ και του μαρξισμού. Ο δογματικός αυτός τρόπος ορισμού ενοχλεί κάθε ανοιχτό νου διότι αποκλείει (π.χ.) κάποιους διανοητές που στοχάζονται διαλεκτικά ΕΞΩ από το μαρξισμο, ή και «μετα-μαρξιστικά», κ.ο.κ.

«Ο χώρος της οικονομίας, ο χώρος του κεφαλαίου είναι αδύνατον να απομυστικοποιηθεί αν δεν απομυστικοποιηθεί η έννοια της Δημοκρατίας…

ΛΑΘΟΣ. Το χώρο της οικονομίας μπορεί κανείς να τον κατανοήσει πλήρως (και να τον κριτικάρει) ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ αναφορά σε «δημοκρατία». Π.χ. τους οικονομολόγους της Σχολής του Σικάγου μπορούμε να τους κριτικάρουμε χωρίς ΚΑΜΜΙΑ αναφορά στη Χιλιανή χούντα του Πινοσέτ (που τους ασπάσθηκε). Και πάλι, η δήλωση αυτή «βρωμάει» δογματίλα. Είναι μια ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ αντι-διαλεκτική Λογική Συνεπαγωγή, ή (στην καλύτερη των περιπτώσεων) μια ΑΠΛΗ κοινοτοπία που «φοριέται» σαν θέσφατος «διαλεκτικός κανόνας»…

Στον κομουνισμό δεν θα φτάσουμε με “λαϊκές οικονομίες” αλλά μέσα από τη ΔΙΚΤΑΤΟΡΊΑ του προλεταριάτου που δε θα είναι ΚΑΘΌΛΟΥ δημοκρατική.

ΠΟΛΥ επικίνδυνη λογική.
Αν το προλεταριάτο (κάποτε θα) έχει τη δυνατότητα (και τη θέληση) να επιβάλλει «δικτατορία», τότε… δεν θα έχει ανάγκη να την επιβάλλει. Αν -πάλι- δεν την έχει, τότε εκείνος που (θα) την επιβάλλει -πολύ απλά- δεν (θα) είναι καν το προλεταριάτο. Θα είναι απλώς μια κομματική ΕΛΙΤ, δηλαδή μια μειοψηφία που ΝΟΜΙΖΕΙ πως «εκπροσωπεί το προλεταριάτο». (Βρεεε… καλώς το θείο Στάλιν…):mrgreen:
Πάντως, ο Μαρξ ΔΕΝ (θεωρώ ότι) εννοούσε αυτό που ΝΟΜΙΖΟΥΝ οι… Σταλίνες, όταν μίλησε για «δικτατορία του προλεταριάτου». Εννοούσε την επιβολή ρυθμίσεων που περιορίζουν π.χ. ορισμένες ελευθερίες της αστικής τάξης, οι οποίες βλάπτουν το λαό και το κοινωνικό σύνολο. ΔΕΝ εννοούσε τη δικτατορία μιας  κομματικής ελίτ που «ξέρει καλύτερα από το λαό». Εννοούσε μια δημοκρατία που να θεσπίζει κυρώσεις κατά των πλουτοκρατών και μέτρα υπέρ των εργαζόμενων. Αυτό όμως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ περιορισμός λαϊκών δημοκρατικών ελευθεριών, ΟΥΤΕ απαγόρευση κομμάτων, ΟΥΤΕ έλεγχος του Τύπου(ΤΙΠΟΤΕ από όλα αυτά). Απαιτεί όμως έναν ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ λαό, με πλειοψηφική ΘΕΛΗΣΗ για όοολα αυτά….

English section:

Summary:

  • In an interview organized by the Greek blog «aformi»,  Kostas Lapavitsas (who teaches Economics in London University, School of Oriental and African Studies) talks about the Greek Crisis and the Greek government’s austerity plan (dictated by the International Monetary Fund and the European Commission). He demonstrates why these austerity measures will not improve anything; leading most probably to an eventual default, after a period of deep economic depression, massive unemployment and unnecessary suffering for the Greek people.

Related Links in English:

Add to DeliciousAdd to DiggAdd to FaceBookAdd to Google BookmarkAdd to MySpaceAdd to NewsvineAdd to RedditAdd to StumbleUponAdd to TechnoratiAdd to Twitter

_________________________

Enhanced by Zemanta

21 comments

  1. «Στον κομουνισμό δεν θα φτάσουμε με “λαϊκές οικονομίες αλλά μέσα από τη ΔΙΚΤΑΤΟΡΊΑ του προλεταριάτου που δε θα είναι ΚΑΘΌΛΟΥ δημοκρατική.»

    σε ποιο σημείο ακριβώς σε όλο συγγραφικό έργου του Marx αναφέρεται σε δικτατορία του προλεταριατου?

    • @vasillis
      Η απάντηση είναι στο έργο του Μαρξ «Critique of the Gotha Program» (1875). , όπου έγραψε ο Μαρξ:

      …Between capitalist and communist society there lies the period of the revolutionary transformation of the one into the other. Corresponding to this is also a political transition period in which the state can be nothing, but the revolutionary dictatorship of the proletariat

      Πηγή: Κεφάλαιο 4 της «Κριτικής του προγράμματος της Gotha»,
      Ελεύθερη e-Βιβλιοθήκη του Μαρξισμού: http://www.marxists.org/archive/marx/works/1875/gotha/ch04.htm

      Πάντως, θεωρείται σίγουρο, πως ο Μάρξ ΔΕΝ είχε καν στο νου του «δικτατορία» με την έννοια που δίνουμε ΣΗΜΕΡΑ στη λέξη «δικτατορία» !!!
      Eννοούσε ένα κράτος όπου την ισχύ (της κυβέρνησης) έχει το προλεταριάτο (=η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ), σε αντίθεση με το αστικό κράτος όπου την ισχύ την έχουν οι αστοί (παρά την «επίφαση δημοκρατικότητας»), κλπ.

      Περισσότερα εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/Dictatorship_of_the_proletariat
      (μάλιστα… ούτε εγώ ήξερα ΠΟΣΟ μεγάλη παρανόηση είναι αυτό το πράμα, που… φάγαμε στη μάπα από τους Σταλίνες! 🙂 )

      • Υ.Γ. Η… ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΗ ΗΤΤΑ του… ΗΛΙΘΙΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ είναι το… Διαδίκτυο (χαχα) όπου -επιτέλους- μπορούμε να διαβάσουμε σχεδόν ΟΛΑ τα έργα του Καρλ Μαρξ, on-line:

        http://www.marxists.org/archive/marx/works/
        :mrgreen:

        (Χρόνια και χρόνια μας… τυρρανούσαν ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΙ Σταλίνες που ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ τον Μαρξ μας τον ΠΛΑΣΑΡΑΝΕ όπως τους συμφέρει…)

  2. Ενα πολύ ενδιαφέρον βιντέο.

    ΥΓ. Υπάρχουν πολλά για τον σοσιαλισμο και τον φιλελευθερισμό που δεν ξερούμε έλεω των «ιδεολόγων» τους. Θα επανέρθω…

  3. Καλημέρα Ομαδεώνα….

    Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι σήμερα όταν μιλάμε για «σοσιαλισμό» και «φιλελευθερισμό» μιλάμε για εντελώς διαφορετικά πράγματα από ότι εννοούνται σήμερα.

    Τον 19ο αιώνα δεν υπήρχαν μεγαλύτεροι αντι-κρατιστές από τους σοσιαλιστές (ΚΑΙ Μαρξιστές ΚΑΙ Αναρχικούς). Η μεγαλύτερη διάφορα αναρχικών και Μαρξιστών ήταν εως ένα σημείο πρακτική, το θέμα της στρατηγικής που θα φέρει την μετα-καπιταλιστική κοινωνία. Ο Μαρξ με την λογική των συγχρόνων σοσιαλιστών πρέπει να ήταν νεοφιλελεύθερος αφού ήταν κατά των δημοσιών πανεπιστήμιων και ΥΠΕΡ της απελευθέρωσης του εμπορίου (βλ. λινκ παρακάτω). Το πρόβλημα της Αριστεράς σήμερα βεβαία είναι ευρύτερο από τον κρατισμό της (ο όποιος είναι ενδημικός και στην Δεξιά). Το πρόβλημα είναι ότι η Αριστερά πέτυχε στον αγώνα για πολιτική δύναμη, αλλά με τις οικονομικές της θεωρίες να αποτυγχάνουν (Κεντρικός Σχεδιασμός και Κευνσιανισμός), πρακτικά της έμεινε μόνο πολιτισμική εξουσία (στα πανεπιστήμια, στην δημοσιογραφία). Η πολιτική ιδεολογία των περισσότερων Αριστερών είτε το ξέρουν είτε όχι μπορεί να ονομαστεί «Πολιτισμικός Σταλινισμός». Ένα αρνητικό ιδεόπλεγμα που δεν έχει καμία ουσιαστική πρόταση, αλλά αποτελείται μονάχα από αντι-ισμούς: Αντι-φασισμός, αντι-κληρικαλισμός, αντι-φιλελευθερισμός, αντι-καπιταλισμός, εξισωτισμός κτλ. Φυσικά πολλές από αυτές τις θέσεις είναι σωστές. Ο αντι-φασισμός μπορεί να σημαίνει αντίθεση στον σωβινίσμο και τον αυταρχισμό, ο αντι-καπιταλισμός την αντίθεση στον παρασιτισμό της μίας ομάδας στην άλλη, ο εξισωτισμός την πιστή ότι τα ατόμα έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις, και ο συναιτερισμός η πίστη στην αμοιβαία βοήθεια και στα οφέλη της κοινωνικής συνεργασίας. το πρόβλημα είναι στην γενικότερη νοοτροπία. Θα αναλύσω περαιτέρω:

    Αντι-φασισμός: Εδώ η αριστερά υιοθέτει την παλαιοκομμουνιστική αντίθεση στον φασισμό, ξεχνώντας όμως ότι σε γενικές γραμμές ο φασισμός έχει ηττηθεί παντού και αποτελεί «politically-incorrect» στάση (Αν και ομολογώ ότι η Ελλάδα είναι μια εξαίρεση). Κατά την άποψη μου δεν αρκεί να είσαι αντι-φασίστας αλλά αντι-αυταρχικός. Αντι-φασίστες ήταν και ο Ρούσβελτ, ο Τσόρτσιλ και ο Στάλιν. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν «καλά παιδία».
    Αντι-κληρικαλισμός: Το πρόβλημα με αυτήν την πολιτική στάση, παρόλο που και εγώ είμαι αντι-θειστης ως ένα σημείο, είναι ότι αν εξαιρεθεί η Ελλάδα και η Μουλαδοκρατίες ανά τον κόσμο, η επιρροή της θρησκείας είτε είναι πρακτικά μηδέν (Ευρώπη) είτε μειώνεται (ΗΠΑ). Κατά την άποψη μου ο πραγματικός αντι-αυταρχικός είναι κατά κάθε ιδεοπλέγματος (όχι απλά των θρησκειών) που προκαλεί τα πρακτικά αποτελέσματα της θρησκοληψίας, χωρίς να είναι κατά της προσωπικής πιστής του καθενός. Η αριστερά το μόνο που κάνει είναι να παπαγαλίζει τις θέσεις των παλαιοκομμουνιστών, και να αποσπά την προσοχή από τους πραγματικούς στόχους (κράτος, τράπεζες, βιομηχανικό-στρατιωτικό σύμπλεγμα κτλ.).
    Αντι-φιλελευθερισμός: Η Αριστερά εδώ στην αντίθεση της στο ελεύθερο εμπόριο αντιπροτείνει κρατικό σχεδιασμό. Το πρόβλημα είναι ότι πέρα από παλιομοδίτικη (και οικονομικά φασιστική) θέση είναι και αρκετά αναποτελεσματική, με τον Κευνσιανισμό και τον Κεντρικό Σχεδιασμό discredited. Η αντι-αγορική μανία των αριστερών δεν δικαιολογείται στους κλασσικούς τους με τον Μαρξ και τον Κροπότκιν να είναι υπέρ των Ελευθερών συναλλαγών αλλά με διαφορετικό ιδιοκτησιακό καθεστώς. Πρακτικά οι συγχρόνοι αριστεροί είναι αντιδραστικότεροι των ιδεολογικών τους προγόνων, προτείνοντας έναν νεο-μερκαντιλισμό που αν και δούλευε κατά την δεκαετία του ’50 λόγω των μεταπολεμικών συνθηκών, είναι αμφίβολο αν θα λειτουργήσει σήμερα και θα οδηγήσει σε περαιτέρω δανεισμό από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των όποιων την δύναμη η σοσιαλδημοκρατία δεν έχει δώσει μια σωστή πρόταση για το πως θα μειωθεί.
    Αντι-παγκοσμιοποίηση: Παρόλο που κάθε ορθολογικός άνθρωπος οφείλει να είναι κατά ενός παγκόσμιου κράτους, το πρόβλημα της αριστεράς είναι ότι η κριτική της στην παγκοσμιοποίηση κρύβει έναν οικονομικό εθνικισμό που δεν δικαιολογείται από τις ιδεολογικές της ρίζες. Η επίθεση στις πολυεθνικές, συχνά είναι αρκετά παρόμοια με των αντιδραστικών εθνικιστών, κάτι που οδηγεί σε αντιδραστικές θέσεις που ανέλυσα πιο πάνω. Το πρόβλημα δεν είναι τι παράγεται ΠΟΥ αλλά ΠΩΣ παράγεται (Αν και εδώ η αριστερά οφείλω να πω είναι αρκετά συχνά on mark). Η πιο lame κριτική είναι ότι πολλές πολυεθνικές έχουν μεγαλύτερα κέρδη από κράτη, λες και το κράτος δεν είναι μια μονοπωλιακή επιχείρηση par excellence. Επίσης αυτή η κριτική που (ορθώς) κατευθύνεται στις πολυεθνικές επίσης applies και σε πολλές απλά εθνικές εταιρίες. Πολύ συχνά ξεχνάνε ότι οι μεγαλύτεροι εκμεταλλευτές είναι οι μη-Δυτικές εταιρίες που συχνά έχουν χειρότερη τεχνογνωσία.
    Αντι-καπιταλισμός: Αυτή είναι μια αριστερή ταμπέλα που δεν φοβάμαι να υιοθετήσω για λόγους που έχω γράψει αλλού. Το πρόβλημα είναι ότι έχω παρατηρήσει ότι οι λόγοι που δηλώνω αντι-καπιταλιστής είναι εντελώς διαφορετικοί από ότι των περισσότερων αριστερών. Πολύ φοβάμαι ότι οι περισσότεροι αριστεροί είναι κατά του καπιταλισμού επειδή τους δίνει την ηθική ευχαρίστηση να επιτίθενται στην απληστία των καπιταλίστων και στην υποτιθέμενη ασυδοσία τους. Λες και αν ήταν περισσότερο ηθικοί, η αγορά εργασίας θα εξαφανιζόταν ως μετά μαγείας, το νόμισμα δεν θα γινόταν πρακτικά κάλπικο λόγω πολιτικών και πιστωτικών μονοπωλητών…. Ναι, ναι το πρόβλημα είναι η απληστία όχι ότι να στηρίζεις την οικονομία στην αγορά εργασίας που δεν ισορροπεί πότε είναι μη ρεαλιστικό. Επίσης πολλοί αριστεροί ισχυρίζονται ότι το δικαίωμα στην ιδιωτική ιδιοκτησία είναι δείγμα αυτής της «απληστίας», λες και ότι έχει ταμπέλα «δημόσιο» είναι καλό ενώ ότι έχει ιδιωτικό είναι κακό (βέβαια οι φιλελεύθεροι πάσχουν από το αντίστροφο).

    Με αλλά λόγια ο Πολιτισμικός Σταλινικός είναι κατά της «απληστίας του κεφαλαίου» και υπέρ της αθρόας μετανάστευσης που κάνει δυνατή την μείωση των μισθών, είναι αντι-εθνικιστής αλλά υποψιάζεται οτιδήποτε δεν έχει παραχθεί στην χώρα του, είναι αντι-φασίστας αλλά υποστηρίζει κάθε οικονομική πρόταση των παλαιοφασίστων, είναι «πολυπολιτισμικός» και κατά του ρατσισμού, αλλά υπέρ του ρατσισμού όταν τον διαπράττουν ξένοι, κατά της χρήσης των χρημάτων των φορολογούμενων για χτίσιμο εκκλησιών, αλλά ανοιχτός σε …τζαμιά, κατά του μισογυνισμού αλλά οποίος μιλήσει κατά των κλειτοριδεκτομών του Ισλαμισμού είναι «ρατσιστής» και τέλος όποιος είναι «δεξιός» είναι απαραίτητα υιός του σατανά ακόμη και αν μιλεί σε κάποια ζητήματα «αριστερά» (Μax Keiser, αναρχοφιλελεύθεροι). Τρομερή ιδεολογία γιατί έχει αποτύχει σε όλα άραγε!

    http://panarchy.org/engels/freetrade.html

    • DennisV το σχόλιο είναι ΠΟΛΥ ενδιαφέρον και σε πρώτη ανάγνωση συμφωνώ.
      Ομως… Βλέπω άρχισες να βάζεις τόνους στις λέξεις σου
      (ενώ παλιά έγραφες σε «ατονικό σύστημα»)…
      ..αλλά τώρα οι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ τόνοι σου είναι σε ΛΑΘΟΣ ΣΥΛΛΑΒΗ !!!🙂 χαχαχα…. μιλάμε… ΣΤΡΑΒΩΘΗΚΑ ΑΣΧΗΜΑ !

      (έχεις δυνατότητα editor των δικών σου σχολίων, οπότε… πληζ διόρθωσέ το αυτό, αν δεν σου είναι κόπος. Αλλοιώς… μέχρι το βράδυ θα το διορθώσω εγώ… γιατί ΔΕΝ ΥΠΟΦΕΡΕΤΑΙ…
      διότι προσωπικά νοιώθω τους τόνους στις Ελληνικές λέξεις όπως το ρυθμό στη μουσική, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να τους βλέπω λάθος !!!)

      • H επιθυμία του αναγνώστη είναι διαταγή μου Ομαδεώνα. Τα λάθη διωρθώθηκαν…

    • Ντέννις

      Εκπληκτικό το σχόλιο και η ανάλυσή σου. Δείχνει σε όλο της το μεγαλείο την παθογένεια της ελληνικής (και όχι μόνο) αριστεράς. Αυτή η σχιζοφρένεια και ασυνέπεια στις θέσεις της είναι που την κάνει τόσο αναξιόπιστη και απεχθή σε πολλούς λογικούς ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να ασπάζονται ένα μέρος των θέσεών της.

      Αν λάβουμε υπόψη και την απουσία βιώσιμων και ρεαλιστικών προτάσεων σε πάρα πολλά θέματα, γίνεται κατανοητό γιατί η εκλογική της δύναμη δεν ξεπέρασε και δεν πρόκειται ποτέ να ξεπεράσει τα μικρά ποσοστα που είχε τόσα χρόνια.

      Τελικά έχει καταντήσει να λειτουργεί σαν άλλοθι του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος (στο οποίο συμμετέχει κατά περίπτωση), παρά σαν μία υγιή εναλλακτική πρόταση. Με λίγα λόγια είναι μέρος του προβλήματος του αδιεξόδου.

      • Ακριβώς αγαπητή KnowDame. Δεν σου κρύβω ότι ο λόγος που και σήμερα δεν δηλώνω αριστερός παρόλο που δεν είμαι δεξιός, είναι αυτός ο Πολιτισμικός Σταλινισμός ή αν το προτιμάς Κοσμικός Καλβινισμός. Ως άνθρωπος που φιλοσοφικά τείνει στον σκεπτικισμό και στον στωικισμό, έχω τεράστιο πρόβλημα επικοινωνίας με ανθρώπους οι οποίοι επιτίθενται στο παρόν οικονομικό σύστημα με επίκληση στην ηθική και το συναίσθημα. Η κριτική που εγώ είναι οικονομική. Πιστεύω ότι οι ανισότητες είναι οικονομικό πρόβλημα και όχι τόσο θέμα ηθικής διανομής του πλούτου. Ηθικές θεωρίες υπάρχουν πολλές, και αλλοίμονο αν περιμένουμε όλο αυτό το μεταμοντέρνο παπαδαριό να αποφασίσει τι είναι «πολιτικά ηθικό». Πρόσεξε τι κάνουν οι ΠΑΣΟΚοι που υποστηρίζουν τα φορολογικά μετρά με βάση την «κοινωνική συνείδηση του πολίτη», λες και άμα δεν δώσεις τα χρήματα σου σε ένα εγκληματικό και αποτυχημένο κόμμα-κράτος δεν είσαι «σωστός πολίτης». Τι θα πει ο Κοσμικός Καλβινιστής εδώ που θεώρει το μόνο πρόβλημα του κόσμου την απληστία; Ότι ο λαός είναι άπληστος που δεν θέλει να συνεισφέρει στην σφαγή του; Ή για την μανία τους να φανούν αντι-νεοφιλελεύθεροι ακόμη και τώρα (Παπουτσής) και γελάει το παρδαλό κατσίκι μαζί τους. «Δεν πειράζει που σε βιάζω εγώ, αρκεί που σε βιάζω έχοντας στον νου το κάλο σου εν αντίθεση με τον κακό νεοφιλελεύθερο που είναι άπληστος και ανήθικος βιαστής της φύσης και των εργατών. Ενώ εγώ ηθικό παιντί που αγάπα τους φτωχούς και τους μετανάστες. Είναι δυνατόν να μην θες να μου κάτσεις;»; Ο πολιτικά ορθός σοσιαλφιλελευθερισμός αλά εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, Clinton και Blair είναι η πιο υποχθόνια ιδεολογία στον πλανήτη Γη, γιατί σε βιάζει και εξαπάτα τον εαυτό της ότι το κάνει για το καλό σου

        • Το σχόλιό σου αυτό Dennis με βρίσκει ΑΝΤΙΘΕΤΟ (για πρώτη φορά εδώ και καιρό -χεχε)….

          Οι λόγοι είναι οι εξής
          1) Υπάρχει εδώ οφθαλμοφανές ΒΑΘΥΤΑΤΟ μπέρδεμα ανάμεσα σε ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ- ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ εκδοχές της Ηθικής και στην πρωτογενή Ηθική Αντίληψη που (εγώ θεωρώ ότι) είναι έμφυτη σχεδόν, τουλάχιστον ανάμεσα σε μέλη του ίδιου Βιολογικού Είδους (στα περισσότερα εξελιγμένα είδη και ΙΔΙΩΣ σε εμάς…) – δηλαδή την αυθόρμητη ηθική στάση του να συμπάσχει κανείς τον ασθενή ή τον αδικούμενο, κλπ.

          Δυστυχώς όλοι εσείς οι προερχόμενοι από ηθικολογικά ή χριστιανικά (ή και σταλινικά) ιδεολογικά περιβάλλοντα, ανανήψαντες (άθεοι τώρα) «Σαούλ – Παύλοι»… (χεχε)…. κάνετε σχεδόν ΠΑΝΤΑ αυτό ακριβώς το λάθος. (Περισσότερα εν καιρώ…)

          2) Δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί η αριστερά με βάση την αμφισβήτηση της… ηθικής (π.χ. την αρχή της μείωσης της Αδικίας), αν και η δογματική / ξύλινη αριστερά, όπως κάθε άλλο ηθικολογικό ή καταπιεστικό ιδεολογικό σύστημα μπορεί να αμφισβητηθεί με βάση άλλες παραμέτρους. π.χ. την υποκρισία και την καταπιεστικότητά της, ή το δογματισμό της, κ.ο.κ.

          Αντίθετα όμως, οποιαδήποτε προσπάθεια να οριστεί αντίθεση στην κοινωνική αδικία με βάση αποκλειστικά ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ (ή «οικονομίστικους») όρους είναι ΕΓΓΕΝΩΣ καταδικασμένη σε ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ (social engineering control-freak madness, κλπ).

          Τέλος, ΟΛΟΙ εσείς που «έχετε πρόβλημα να δηλώσετε αριστεροί»… (ενώ ΕΙΣΤΕ)… μας κάνετε ΜΕΓΑΛΗ ΧΑΛΑΣΤΡΑ διότι (αντί αυτού) θάπρεπε να τα βάζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ κατά εκείνων που ΜΟΝΟΠΩΛΟΥΝ τον όρο αριστερά τόσα χρόνια, ως «αυθεντικοί αριστεροί» (και έδωσαν στην αριστερά το… κακό της όνομα, που σας… απωθεί -χεχε).

          Στην πραγματικότητα η (ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ) Ηθική είναι η ΒΑΣΗ όχι μόνο της αριστεράς αλλά σχεδόν κάθε άλλης ΧΡΗΣΙΜΗΣ πολιτικής ιδέας στον κόσμο…
          Σε αντίθετη περίπτωση (ανυπαρξία ηθικών ενδοιασμών) ΓΙΑΤΙ να εξαλειφθεί η αδικία, ΓΙΑΤΙ να μη γίνουμε και… νεοναζί (στο τέλος)? (Ο Αμοραλισμός είναι ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ιδεολόγημα).

          H ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ της Αριστεράς κατ’ εμέ είναι η εξής απλή:
          Αριστερός είναι οποιοσδήποτε θέλει να ΜΕΙΩΣΕΙ τις αδικίες στον κόσμο.

          • Καλημέρα Ομάδεωνα, πολύ ενδιαφέρον σχόλιο.

            Η αλήθεια είναι ότι ο όρος «ηθική» με μπερδεύει, και δεν θα προσπαθήσω να το αρνηθώ. Είναι προφανές ότι δεν είμαι «μηδενιστής» με την έννοια που χρησιμοποιείται κοινώς. Αντιθέτως είμαι πιο ανοιχτός σε μια ενδογενή ηθική θεωρία όπως συζητήσαμε ιδιωτικά τις προάλλες.

            Θα γράψω περισσότερα αλλού για αυτό το ζήτημα, απλά όσον αφόρα τον οικονομισμό, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να δειχθεί ότι ο καπιταλισμός είναι ανορθολογικό σύστημα, ΟΤΙ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, όπως συνήθως ισχυρίζονται οι υπερασπιστές του. Δεν είμαι υπέρ της άποψης, ότι επειδή ο καπιταλισμός είναι «άδικος» με κάποια κριτήρια αυτό αρκεί για να είσαι κατά. Αν θες να είσαι αποτελεσματικός στην κριτική πρέπει να αποδείξεις γιατί είναι ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ αλλά και άδικος εξορισμού. Βεβαία οφείλω να ομολογήσω ότι αλλιώς ορίζω εγώ την αποτελεσματικότητα. Αυτό μου έλειπε από την Αριστερά, μια κριτική που να αποδεικνύει ότι ο καπιταλισμός καταστρέφει την ελευθέρια και δεν την προωθεί, και ότι απαραίτητα η καπιταλιστική δομή μειώνει την συνολική ευημερία και δεν την προωθεί. Την έχω βρει πλέον, και για αυτό είμαι τόσο σκληρός με την Αριστερά. Αισθάνομαι ότι η κριτική τους αποπνέει αξίες με την οποίες δεν μπορώ να συμφωνήσω (π.χ. ζήλεια). Πάντως δεν έχω κανένα πρόβλημα με την διαφωνία σου. Αν μη τι άλλο χρειαζόμαστε καποίο “meme watchdog” να μας φυλάει από τις ιδέες μας…

    • Αιρετικέ

      Μήπως θα ήταν καλή ιδέα να μεταφραστεί και να κυκλοφορήσει και στο ελληνικό διαδίκτυο;

  4. Επειδή ΠΟΛΥΣ κόσμος (που εκτιμώ)…. προτιμάει να ΜΗ δηλώνει αριστερός (κατ’ εμέ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ)… παραθέτω κι ένα φρέσκο σύντομο βίντεο (που έφτιαξα χθες) με τον Πέτρο Παπακωσταντίνου, σχετικό με το θέμα του «ΤΙ είναι αριστερά».

    Στο βίντεο θα δείτε ΠΟΙΟΙ είναι σήμερα η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ της Αριστεράς στην Ελλάδα (ένα από τα λίγα… ΚΑΛΑ που έχουμε) κλπ.

  5. Τώρα που ανακάλυψα το blog, μια μικρή παρέμβαση στην καταπληκτική αυτή συζήτηση. Το γεγονός ότι οι κοινωνιολογικές θεωρίες δεν μπορούν εύκολα να επιβεβαιωθούν ή να διαψευσθούν πειραματικά, δίνει τη δυνατότητα σε εντελώς ξεπερασμένες ή ανεδαφικές απόψεις να διαιωνίζονται, κάτι που δεν συμβαίνει πχ στη Φυσική (θεωρία του αιθέρα) ή στη Χημεία (θεωρία του φλογιστού). Αυτό καθιστά τη μελέτη του πειράματος της ΕΣΣΔ εξαιρετικά σημαντική, αρκεί να μην διεξάγεται με όρους απολογητικής του σταλινισμού, όπως τη διαπράττουν οι ιθαγενείς προπαγανδιστές. Κάθε αξιακό πρότυπο πρέπει επίσης να κρίνεται με βάση την εποχή που διατυπώθηκε, κάτι που ισχύει και για τους κλασικούς του μαρξισμού. Ο καπιταλισμός τέλος δεν συνιστά αφ’ εαυτού κακό αλλά μια φάση εξέλιξης της κοινωνίας. Η ζήλεια για τους έχοντες έστω και κάτι παραπάνω από μας, είναι βέβαια διαχρονική…

    • @Ν.Π.
      Καλώς ήλθες στο μπλογκ μας, τα σχόλιά σου από τώρα και στο εξής θα δημοσιεύονται χωρίς καθυστέρηση….

      Νομίζω ότι πολύ σωστά εξήγησες το βασικό πρόβλημα αυτού του είδους επιστημών. Αυτή η διαιώνιση που είπες καταντάει πραγματικά μέχρι και… αυτο-εκπληρούμενη προφητεία. Και στα οικονομικά επίσης… παταγωδώς διαψευσμένη προφητεία, μερικές φορές (από τις μετέπειτα εξελίξεις).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s