Παιχνίδια κυριαρχίας στο Αιγαίο. Μέρος 2ο: Το σκάνδαλο των Super Puma

Eurocopter Super Puma of the Swedish 1st Helic...
Image via Wikipedia

Το καλοκαίρι του 2009, η παραπαίουσα κυβέρνηση Καραμανλή αποφάσισε εν κρυπτώ και παραβύστω την προμήθεια 15 ελικοπτέρων SAR Super Puma από τη Eurocopter με την κλασική μέθοδο που έμαθε από τις κυβερνήσεις Σημίτη: απευθείας ανάθεση, χωρίς κανέναν απολύτως διαγωνισμό. Το πακέτο περιελάμβανε και τις 6 φρεγάτες FREMM για τις οποίες υποστήκαμε πρόσφατα στυγνό εκβιασμό από τον «φίλα προσκείμενο προς εμάς» Νικολά Σαρκοζύ με αντάλλαγμα να μας «στηρίξουν» με το γνωστό πακέτο «διάσωσης», το οποίο όμως μόνο τους διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες (τους banksters) προστατεύει.

Τα ελικόπτερα αυτά είναι εξέλιξη του παμπάλαιου Aérospatiale_Puma (πρώτη πτήση: 1965) και είναι πιο μεγάλα απ’ό,τι χρειάζόταν η Πολεμική μας Αεροπορία, καθώς επίσης και πανάκριβα στη συντήρηση, λειτουργία και εξυπηρέτηση.

Υπενθυμίζω, από το προηγούμενο άρθρο μου, τις απαιτήσεις που είχε θέσει η ΠΑ:

Το 2006, το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας εισηγήθηκε την άμεση προμήθεια 5 αεροπλάνων και 2 ελικοπτέρων για έρευνα-διάσωση και την προοδευτική αγορά ακόμη 15 ελικοπτέρων μέσης δυναμικότητας και χαμηλού κόστους για να μπορέσει να ελέγξει την κατάσταση.

Και έθεσε επίσης και ορισμένους απαράβατους όρους:

  • Δυνατότητα επιχειρήσεων κάτω από δυσμενείς συνθήκες ημέρα και νύχτα.
  • Ελάχιστη ταχύτητα πλεύσης άνω των 140 κόμβων για να εξασφαλίζεται η έγκαιρη άφιξη του ελικοπτέρου στο σημείο του ατυχήματος.

Τα Super Puma είναι, σίγουρα, αρκετά ικανά ελικόπτερα, αλλά υπάρχουν ορισμένες εύλογες ενστάσεις για την (με απευθείας ανάθεση) προμήθειά τους. Αναφέραμε ήδη ότι είναι ακριβά στη συντήρηση, λειτουργία και εξυπηρέτηση. Ας τις δούμε:

  1. Κόστος: Το ΕΜΠΑΕ προέβλεπε κονδύλιο 234 εκατομμυρίων ευρώ για την απόκτηση ελικοπτέρων SAR. Πόσο κόστισαν όμως τα Super Puma; 400 εκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή 26,67 εκατομμύρια ευρώ για κάθε ελικόπτερο! Να υπενθυμίσουμε ότι η αρχική παρτίδα των 4 AS332C1 Super Puma (1999-2000) κόστισε – σε σημερινά λεφτά – 42,6 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 10,65 εκατομμύρια ευρώ για κάθε ελικόπτερο. Και με ίδιες προδιαγραφές μεταξύ τους… Κι όλα αυτά εν μέσω κυβερνητικής κρίσης, με τη χώρα στον προθάλαμο της σημερινής οικονομικής κρίσης, με το δημόσιο χρέος να έχει πάει στη στρατόσφαιρα και τους πολίτες να σφίγγουν το ζωνάρι λόγω μιας ακόμη φορομπηχτικής επιδρομής. Η απευθείας ανάθεση και αγορά – και μάλιστα με τέτοια σκανδαλώδη και προκλητική υπέρβαση του προϋπολογισμού – των ελικοπτέρων αυτών από τη Eurocopter (με την οποία έχουμε ήδη την τραυματική εμπειρία των NH-90, για τα οποία θα μιλήσουμε σε λίγο) είναι σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων, το οποίο μάλιστα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν θυμηθούμε ότι η Κύπρος προμηθεύτηκε, κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού στον οποίον συμμετείχαν ΗΠΑ, Γαλλία, Ιταλία και Ρωσία, τα πολύ πιο σύγχρονα AgustaWestland AW139 για 13,5 εκατομμύρια ευρώ το καθένα.
  2. Η υπογραφή και συναίνεση των μελών του ΚΥΣΕΑ για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα έγινε διά… περιφοράς. Ο ΥΕΘΑ απουσίαζε στις 25 Ιουνίου 2009 στην Τουρκία. Η υπόθεση κρατήθηκε (γιατί άραγε;) μυστική και ο Έλληνας φορολογούμενος το έμαθε μια βδομάδα αργότερα από το Reuters.
  3. Επίσης, είναι απολύτως εξοργιστικό να αγοράζουμε από την παντελώς αναξιόπιστη Eurocopter. Η γαλλική εταιρεία κατέχει το 40% της NHI που μας ταλαιπωρεί χρόνια τώρα με τα NH-90, αρνούμενη πεισματικά να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της ως προς τον εξοπλισμό τους, αν και έχει ήδη λάβει τεράστια ποσά ως προκαταβολή και τιμή μονάδας.
  4. Υπήρξε εισήγηση του αρμόδιου Επιτελείου (ΓΕΑ); Υπήρξε! Μήπως το ΓΕΑ είχε διαφορετική άποψη; Ναι!
  5. Ο τότε ΥΕΘΑ Βαγγέλης Μεϊμαράκης και ο ευνοούμενός του στη ΓΔΑΕΕ κ. Βασιλάκος χειρίσθηκαν την υπόθεση με πλήρη περιφρόνηση προς την κοινή γνώμη και τον Έλληνα φορολογούμενο.
  6. Κυβερνητικοί παράγοντες μίλησαν για «επείγουσα» προμήθεια. Ήρθε η ώρα να τελειώσουμε επιτέλους μ’αυτό το παραμύθι. Οι διαδικασίες προμηθειών δε μπορεί ποτέ να είναι «επείγουσες» – αντιθέτως, πρέπει να χαρακτηρίζονται από στοιχεία όπως διορατικότητα, πρόβλεψη, προγραμματισμό.
  7. Σε ό,τι αφορά τα «πολιτικά ωφελήματα» και τη «διπλωματία των εξοπλισμών», εδώ έχουμε ένα ακόμη ελεεινό παραμύθι που αποτελεί πρόφαση για παράνομες δοσοληψίες.

Διακρατική συμφωνία;

Ο τότε ΥΕΘΑ Βαγγέλης Μεϊμαράκης, σε μια προσπάθεια για damage control (για να περιορίσει λίγο τις θυελλώδεις επικρίσεις που δέχθηκε), διαβεβαίωσε τους πολίτες ότι η συμφωνία είναι διακρατική κι ότι η προμήθεια θα γινόταν «state to state». Ουδέν ψευδέστερον! ΠΟΤΕ δεν προμηθευτήκαμε από τη Γαλλία υλικό με διακρατική συμφωνία, γιατί απλά τέτοια διαδικασία δεν υπάρχει στο γαλλικό κράτος! Τι θέλετε να πρωτοαναφέρουμε; Τα μαχητικά Mirage; Τα αντιαρματικά MILAN; Τα βλήματα Exocet; Τα αντιαεροπορικά Crotale; Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη; Όλα αυτά τα αγοράσαμε ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ από τις εταιρείες. Η Γαλλία ΔΕΝ διαθέτει καμία υπηρεσία αντίστοιχη της αμερικανικής DSCA (FMS).

Η μοναδική υπηρεσία στρατιωτικών προμηθειών του γαλλικού κράτους είναι η DGA (Direction Générale pour l’Armement) που πραγματοποιεί αγορές αποκλειστικά για τις ανάγκες των γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων. Από εδώ λοιπόν συμπεραίνουμε πως, όταν ο κ. Μεϊμαράκης διαβεβαίωνε τους πάντες ότι τα ελικόπτερα και οι φρεγάτες θα αγοράζονταν με διακρατική συμφωνία, απλώς έλεγε ψέματα ή, στην καλύτερη γι’αυτόν περίπτωση, αναμετέδωσε ανακρίβειες που του μετέφεραν άνθρωποι του «συναφιού».

Έγκυρες πηγές αναφέρουν ότι στη Γαλλία ήδη συστήθηκε εταιρεία-φάντασμα μεταξύ των Eurocopter-DCNS (ο αρμόδιος όμιλος για τις φρεγάτες) και DGA, η οποία θα χειριστεί το θέμα ως δήθεν γαλλικό κράτος. Η όλη υπόθεση είχε στηθεί πριν ακόμα από τη μυστική, διά περιφοράς, απόφαση του ΚΥΣΕΑ. Οι «αρμόδιοι» αυτοί καθοδήγησαν τότε το Γάλλο ΥΕΘΑ Hervé Morin να αποστείλει στις 2 Δεκεμβρίου 2008 στον Έλληνα ομόλογό του Βαγγέλη Μεϊμαράκη επιστολή στην οποία του έγραφε τα κάτωθι (μεταφρασμένα από τα Γαλλικά):

«…Όπως οι δυο κυβερνήσεις το εύχονται, σας προτείνω κάθε μια από τις υποθέσεις (σ.σ.: ελικόπτερα-φρεγάτες) να αποτελέσει αντικείμενο διακρατικής συμφωνίας…»

Για τους λόγους όμως που εξηγήσαμε παραπάνω, κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο. Οπότε τι έγινε; Χάψανε το παραμύθι οι κ.κ. Μεϊμαράκης και Βασιλάκος ή προσποιήθηκαν ότι το έχαψαν, γνωρίζοντας ότι διακρατική συμφωνία με τη Γαλλία για την προμήθεια οπλικών συστημάτων δε μπορεί να υπάρξει;

Η στάση του ΠΑΣΟΚ

Η τότε αξιωματική αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση εξέδωσε μια επιθετική ανακοίνωση, με την οποία χαρακτήρησε τα κριτήρια της προμήθειας αδιαφανή και προσέθεσε ότι «σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, είναι πράγματι παράλογο η κυβέρνηση να προχωρεί σε αποφάσεις και να δεσμεύει τεράστια ποσά για νέα προγράμματα, χωρίς να τηρεί στοιχειώδεις διαδικασίες» (βουλευτές Β. Παπανδρέου, Β. Οικονόμου, Α. Αθανασιάδης, Μ. Καρχιμάκης, Γ. Ντόλης, Γ. Πεταλωτής). Ας κάνουμε λίγο ότι ξεχνάμε και συγχωρούμε το αμαρτωλό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ σε θέματα εξοπλισμών.

Πώς θα χειριστεί το θέμα η σημερινή κυβέρνηση; Άλλη λύση πέραν της ακύρωσης της απόφασης του ΚΥΣΕΑ (η οποία είναι πλέον απλά ένα γραπτό κείμενο που δε μετουσιώθηκε σε περαιτέρω διαδικασίες, παρά τις αφόρητες και φορτικές πιέσεις της γαλλικής πλευράς και των εδώ εκπροσώπων της) και η προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού.

Ένας διεθνής διαγωνισμός, πέραν του ότι θα επαναφέρει κάποια στοιχεία διαφάνειας στην όλη διαδικασία, θα αποκαλύψει τις νέες, πολύ χαμηλότερες, τιμές που θα μας προτείνουν οι Γάλλοι, απειλούμενοι από το διεθνή ανταγωνισμό, καθώς και το ποσοστό της εγχώριας συμμετοχής και το ύψος των αντισταθμιστικών οφελών, τα οποία τώρα είναι μηδενικά.

Θα κλείσουμε δίνοντας ένα δείγμα της υποκρισίας των αποφάσεων του ΚΥΣΕΑ, οι οποίες υπογράφονται από τον πρωθυπουργό, τον ΥΕΘΑ και τα επιφανή μέλη της κυβέρνησης – από το 1996 ως τις μέρες μας. Στις τελευταίες παραγράφους ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ των απευθείας αναθέσεων, χωρίς διαγωνισμό και με δεδομένες τιμές, αναφέρονται τα εξής:

Να γίνει προσπάθεια για την, κατά το δυνατόν, μείωση των τιμών του προγράμματος (σ.σ.: οι οποίες δεν αναφέρονται ΠΟΥΘΕΝΑ – η δε «ευχή» αυτή είναι σα να λέμε «αφού φάγανε τη μπριζόλα, πάμε εμείς να τους τη βγάλουμε απ’το στομάχι», κάτι παντελώς αδύνατον).

Εξουσιοδοτείται ο ΥΕΘΑ να ολοκληρώσει τις διαδικασίες και να κατακυρώσει το πρόγραμμα το ταχύτερο δυνατόν (σ.σ.: χωρίς δηλαδή χρόνο και άνεση διαπραγματεύσεων, γιατί οι μεσάζοντες βιάζονται να τσιμπήσουν την προκαταβολή).

Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι εδώ και πάνω από δύο χρόνια η Τουρκία «ταλαιπωρεί» τις Sikorsky και AgustaWestland για συμπαραγωγή 100 μεταφορικών ελικοπτέρων. Καλά διαβάσατε, συμπαραγωγή κι όχι απλή αγορά.

Ο νυν πρωθυπουργός εξελέγη – και μάλιστα με πολύ άνετη πλειοψηφία και αυτοδυναμία – υποσχόμενος διαφάνεια και επανεξέταση υποθέσεων προμηθειών της ΝΔ. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…

Υ.Γ.: Χρειάστηκε να ανανεώσω το πρώτο μου άρθρο με τίτλο «Τα κερατιάτικα των αμυντικών εξοπλισμών«, εμπλουτίζοντάς το με κάποια στοιχεία που αφορούν την επιχειρησιακή κατάσταση των αερόστρωμνων Zubr που προμηθευτήκαμε με απευθείας ανάθεση επί Σημίτη από Ρωσία και Ουκρανία. Για να καταλάβετε πώς «διαχειρίζονται» οι πολιτικοί μας ταγοί (και μάλιστα αυτοί που σήμερα βγαίνουν στις εφημερίδες κι αρθρογραφούν λειτουργώντας ως τιμητές των πάντων) το υστέρημα των πολιτών.

Enhanced by Zemanta

5 comments

  1. Μόνο μία ένσταση: Το Super Puma δεν μπορεί να συγκριθεί με το AW-139. Το πρώτο είναι 11 tn το δεύτερο 6,5 tn. Κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν εντελώς λάθος η αρχική πρόταση για την αγορά μέσης δυναμικότητας (5-6 tn.) ελικοπτέρων για αποστολές SAR στο Αιγαίο. Δεδομένου μάλιστα ότι οι «απέναντι» χρησιμοποιούν το «δίδυμο» του Super Puma για αποστολές SAR.

    • Φαντάζομαι ότι οι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας (τους οποίους αγνόησε επιδεικτικά για να κάνει την απευθείας ανάθεση η κυβέρνηση) ξέρουν παραπάνω και από σένα και από μένα τις επιχειρησιακές τους ανάγκες.

      • Δεν θέλω να αμφισβητήσω συλλήβδην την ευθυκρισία τους – πόσω μάλλον την εντιμότητά τους -, αλλά οι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας εκτός από επιχειρησιακές έχουν και άλλες, πιο προσωπικές θα έλεγα, ανάγκες – το ίδιο ισχύει φυσικά και για τους πολιτικούς προϊσταμένους τους. Σας παραπέμπτω σε ένα παλιότερο ποστάκι μου σχετικά.😉

        • Το θέμα είναι όμως ότι έκριναν ότι χρειαζόμαστε ελικόπτερα φθηνότερα στη χρήση και στη συντήρηση, κι ας έχουν μικρότερη εμβέλεια (αφού έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ πρόκειται να μας χρειαστεί η εμβέλεια των Super Puma – δε θα κληθούμε ΠΟΤΕ να πάνε να κάνουμε SAR στη Λιβύη). Αλλά βέβαια είναι πολύ εντιμότεροι οι πολιτικοί των απευθείας αναθέσεων με τις (πληρωμένες από τον Έλληνα φορολογούμενο) μόνιμες σουίτες στην Ελούντα και το ελικόπτερο να τους περιμένει πάντα στο ελικοδρόμιο… Κι αυτό ψάξτο και βρες για ποιον υπουργό μιλάω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s