Αριστερά ή «Αριστερά»;

Ένα σχόλιο του αγαπητού Οικοδεσπότη μας Ομαδεώνα το πρωί με προβλημάτισε και θα κάνω δυο ποστ, αυτό και ένα άλλο, πάνω στα ερωτήματα που μου προκάλεσε. Σε αυτό το ποστ θα ασχοληθώ με το ερώτημα: τι είναι η Αριστερά στην μεταμοντέρνα εποχή μας, και αν πρέπει ένας αυθεντικός ριζοσπάστης να (αυτό)αποκαλείται αριστερός.

Υποθέτω ότι το κύριο πρόβλημα του όρου Αριστερά είναι ότι είναι ταμπέλα, και όπως όλες οι ταμπέλες έχει το μειονέκτημα ότι περιορίζει το άτομο σε έναν στατικό ορισμό, που είναι πολύ περιοριστικός. Τι μπορεί να αποκληθεί Αριστερός στην Ελλάδα, και γενικά στην οικουμένη,  σήμερα; Το να πούμε ότι είναι κάποιος υπέρ της «κοινωνικής δικαιοσύνης» είναι κάπως ασαφές, δεδομένων των διαφορετικών ορισμών που έχει αυτή η έννοια για τον καθένα. Για έναν mainstream φιλελεύθερο το παρόν σύστημα είναι κοινωνικά δίκαιο, για τον κομμουνιστή είναι απολυτά άδικο. Ο χαρακτηρισμός τους όμως του συστήματος ως δικαίου ή άδικου σε καμία περίπτωση δεν είναι οικουμενικός, αφού αν ήταν δεν θα υπήρχαν πολιτικές διαμάχες.  Όποτε θα επικεντρωθώ σε πολιτικές θέσεις που ορίζουν κάποιον ως Αριστερό, στην παρούσα πολιτική σκηνή.

Σύμφωνα με την κατεστημένη οπτική «Αριστερός» είναι κάποιος που είναι κατά της «ελεύθερης αγοράς» και του «ελευθέρου εμπορίου» και είναι υπέρ του «κρατισμού». Περά από το προφανές πρόβλημα ότι αυτός ο ορισμός καθιστά τους πιο ριζοσπάστες ανάμεσα στους αριστερούς, τους αναρχικούς, μη-αριστερούς, κάθε φόρα που ένας σωστά ενημερωμένους πολίτες βλέπει αυτές τις δύο φράσεις (ελεύθερη αγορά και ελεύθερο εμπόριο) οφείλει να είναι σκεπτικός. Τόσο οι δεξιοί και οι αριστεροί χρησιμοποιούν τους δύο αυτούς όρους σαν να είναι παιχνίδια, ενώ ξέρουν ελάχιστα για αυτούς, και εύχονται να ήξεραν ακόμη λιγότερα. Σας παρακαλώ να μην με αναγκάσετε να γράψω ένα ακόμη παιδαγωγικό «σεντόνι» πάνω στις βασικές αρχές της «ζοφερής επιστήμης». Ούτε εσείς ούτε εγώ θέλουμε να γίνω τόσο κακός. Προς το παρόν αρκεί να πω ότι η «ελεύθερη αγορά» είναι η συλλογική φαντασίωση των θεολόγων της θρησκείας του οικονομισμού, πάνω στην οποία αποδίδονται όλα τα καλά και τα κακά της κοινωνίας μας. Η ελεύθερη αγορά όμως στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί μια ιστορική περίοδος του συστήματος της αγοράς που τελείωσε κάπου ανάμεσα στο 1870 και το 1929, στην χειρότερη μια ουτοπία που ουδέποτε θα μπορέσουμε να φτάσουμε. Το να είσαι σήμερα στην Ελλάδα κατά της ελεύθερης αγοράς είναι μια τόσο κατεστημένη θέση, που το να αποκαλείσαι «νεοφιλελεύθερος» είναι βρισιά. Ακόμη και τώρα ο Γιωργάκης προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν είναι «νεοφιλελεύθερος» και μιλάει για τις …μάχες που έδωσε με τις αγορές, προσπαθώντας να πείσει τους τηλέπολιτες ότι δεν πειράζει που φορολογούνταιι απίστευτα (με το ζόρι μια φιλελεύθερη θέση) αρκεί που η «απληστία της αγοράς είναι (;) ελεγχόμενο». Διότι στο Βασίλειο της Δανί(μαρκι)ας του Νότου  μόνο η προσωπική απληστία είναι έγκλημα, ενώ η απληστία των κυβερνήσεων και των τραπεζών που τις δανείζουν κάτω από το τραπέζι είναι ιερή.

Επίσης αριστερός λέγεται ότι είναι κάποιος που αντιτίθεται στις «παραδοσιακές αξίες». Το θέμα είναι τι σχέση έχει μια τέτοια πολιτισμική θέση με τον προσδιορισμό κάποιου ως ριζοσπάστη. Με αυτήν την λογική ένας party-οβιος γιάπης που είναι λάτρης της κοκαΐνης και του εφήμερου έρωτα και τυγχάνει να αντιπαθεί τον εθνικισμό είναι ριζοσπάστης αφού αντιτίθεται στις «παραδοσιακές αξίες». Οι απόψεις και η προσωπική ηθική του καθενός δεν έχουν σχέση με το αν είναι κανείς κατά του συστήματος ή όχι, ή αν είναι «φιλελεύθερος» ή «συντηρητικός». Αυτό που δείχνει τον πραγματικά ποιοτικό και ορθώς πολιτικά σκεπτόμενο άνθρωπο δεν είναι να υπερασπίζεται τους ανθρώπους που τυγχάνει να συμπαθεί, αλλά που κράτα τις αξίες του για τον εαυτό του και δεν αισθάνεται την σαδιστική ανάγκη να τις επιβάλλει σε άλλους μέσω της άμεσης ή έμμεσης βίας. Ένας μπορεί να είναι κάλλιστα και π.χ. χριστιανός συντηρητικός ή λιμπερτίνος ομοφυλόφιλος και να είναι υποστηρικτής ή αντίπαλος του status quo.  Αυτό που ξεχωρίζει τον πεφωτισμένο άνθρωπο και τον πραγματικό ριζοσπάστη είναι ότι ξέρει ότι η πολιτισμική του ελευθερία του όχι απλά τελειώνει εκεί που αρχίζει του άλλου αλλά εξαρτάται από την ελευθερία ακόμη και του πιο μισητού του ανθρώπου ή ομάδας. Οι πολιτισμικοί πόλεμοι που τους παρατηρούμε όσοι ασχολούμαστε με τα πολιτικά δρώμενα των ΗΠΑ, αποδεικνύουν πόσο εύκολα μπορεί να μας διχάσει η ηγεμονούσα τάξη, ανθρώπους που αν πιστεύαμε στο δικαίωμα του αλλού να διατηρεί την ιδεολογία του, αλλά να την κρατά για τον εαυτό, θα μπορούσαμε να ενωθούμε ενάντια στους πραγματικούς ηγέτες μας που δεν έχουν πραγματική ιδεολογία και θρησκεία, πέρα ίσως από οτιδήποτε αυξάνει την δύναμη τους.

Άλλο χαρακτηριστικό Αριστερού εν αντίθεση με Δεξιό, όπως φαίνεται είναι η συμμαχία με τα συνδικάτα. Είναι τα συνδικάτα καλό πράγμα, ρωτώ τον εαυτό μου; Αυτό εξαρτάται από την «ποιότητα» προφανώς του συνδικάτου. Άμα το συνδικάτο είναι ένα σώμα που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των συμμετεχόντων σε αυτό χωρίς να επιτίθεται στα δικαιώματα των άλλων, τότε είναι αναμφισβήτητο ότι είναι «κάλο πράγμα» και το δικαίωμα δημιουργίας συνδικαλιστικού σώματος είναι αναπόσπαστο μέρος της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι. Όταν όμως το συνδικάτο είναι πολίτικο όργανο που θέτει τα συμφέροντα των εργατοπατέρων και των κομμάτων στα οποία αυτοί πρόσκεινται, πάνω από τα δικαιώματα του συνόλου ή ακόμη και των συμμετεχόντων σε αυτό, και αμα βρίσκεσαι σε μια χώρα εν ονόματι Ελλάδα, που τα παραπάνω είναι κανόνας, τότε όχι, τα συνδικάτα δεν είναι κάλο πράγμα. Άμα δω ένα συνδικάτο που πραγματικά θα εξωφρενίσει τους ΔΟΛ και τους Μπόμπολες αυτής της χώρας και θα τους κάνει να εκστομίσουν την βρώμικη λέξη «αναρχία» εναντίον του, τότε θα ξέρω ότι το συνδικαλιστικό κίνημα είναι στον σωστό δρόμο. Μέχρι τότε θα μείνω με τον σκεπτικισμό μου…

Επίσης Αριστερός θεωρείται ένας που είναι υπέρ του διπλωματίας και των ΜΚΟ και τωμ διεθνών οργανισμών στην λύση των παγκοσμίων προβλημάτων. Ας αρχίσουμε με τους διεθνείς οργανισμούς: Διεθνής οργανισμός είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, διεθνής οργανισμός είναι και η Διεθνής Αμνηστία. Το να βάζουμε σε κάποιον την ταμπέλα διεθνής δεν σημαίνει ότι γίνεται καλός εν αντιθέσει με το «βρώμικο» εθνικός. Εξάλλου αυτοί οι «διεθνείς οργανισμοί» αποτελούνται όλως παραδόξως από τα παλιά-κακά εθνικά κράτη, και υπόπτως συχνά υπηρετούν τα συμφέροντα κάποιας χώρας (Γερμανία, ΗΠΑ). Με αυτήν την λογική ενός διεθνισμού που υπηρετεί μόνο μια πλευρά και ένα κέντρο, τότε ο Άξονας μπορεί να θεωρηθεί ένα άριστο παράδειγμα διεθνισμού αν όχι «πολυπολιτισμικότητας», δεδομένου ότι συμμετείχαν όχι μόνο Γερμανοί, αλλά Ιταλοί και Ιάπωνες. Επίσης ο όρος Μη-Κυβερνητική Οργάνωση είναι Οργουελιανός. Άμα η ΜΚΟ χρηματοδοτείται από μια κυβέρνηση τότε είναι όργανο του χρηματοδότη της. Άμα η ΕΕ χρηματοδοτεί μια ΜΚΟ τότε είναι προφανές ότι η οργάνωση αυτή θα έχει ένα bias προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε η πίστη στην διπλωματία είναι επαρκής συνθήκη για να είσαι αυθεντικά προοδευτικός. Ο πασιφισμός δεν αρκεί σε περίπτωση που έχεις να αντιμετωπίσεις διεφθαρμένες κυβερνήσεις, χρηματοπιστωτικά συστήματα και στρατιωτικά-βιομηχανικά συμπλέγματα. Καμία φόρα η ένοπλη πάλη αν όχι η τυραννοκτονία είναι η σωστή απάντηση στην πολιτική βία. Άλλο όμως η πάλη και άλλο ο γηπεδικός χουλιγκανισμός του οποιουδήποτε αποκαλούμενου «αναρχικού».

Αυτές είναι μόνο μερικές διαφωνίες μου με αυτό που αποκαλούμε Αριστερά. Αντί επιλόγου, εύχομαι στον οικοδεσπότη μας τον Ομαδεωνα να καταφέρει να επανόρισει την Αριστερά. Δεν ξέρει πόσους όχι μόνο αριστερούς και ανέντακτους αλλά και τσαντισμένους δεξιούς και «νεοφιλελευθερους» θα βρει στο πλευρό του. Οι περίεργες εποχές δημιουργούν περίεργους συμμάχους.

ΥΓ: Ελπίζω να μην έχει το κείμενο ένα υφός «Εκθεσής Ιδεών Πανελλήνιων»🙂

Enhanced by Zemanta

32 comments

  1. Αγαπητέ Ντέννις,
    μετά από πολύ προβληματισμό έχω ΗΔΗ καταλήξει σε έναν απλούστατο ορισμό του ΤΙ είναι αριστερός και αριστερά:

    Αριστερός είναι εκείνος που θέλει τη μείωση της αδικίας κάθε είδους, όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Η λέξη-κλειδί φυσικά είναι η «αδικία». Με αυτή τη λέξη σχεδόν όλα τα… δυσάρεστα συμπεριλαμβάνονται. Π.χ. ο κρατισμός είναι αδικία όταν το κράτος αδικεί τους πολίτες του. Η θρησκευτική πλύση εγκεφάλου είναι αδικία διότι στερεί την ελευθερία των παιδιών να έχουν ανεξάρτητο νου. Η σχέση εργαζόμενου προς εργοδότη ΣΥΝΗΘΩΣ είναι άδικη (όχι πάντα – αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε) προς τον πρώτο, κ.ο.κ.

    Τώρα… Ας μην έχει κανείς αυταπάτες ότι ο όρος «αδικία» είναι «σχετικός». Σε αυτό θα διαφωνήσω, διότι πιστεύω σε μία αντικειμενική αλήθεια, ένα είδος «Universality», (όπως τη λέει και ο Ζίζεκ) αν και δέχομαι ότι… πολύ συχνά επικαλύπτεται από σχετικές αλήθειες ή προσωπικές προκαταλήψεις που την επισκιάζουν.

    Η αδικία δεν είναι κάτι υποκειμενικό.
    Αν σου δώσω 10 ευρώ και μου υποσχεθείς ότι θα μου δώσεις πίσω 10 αλλά… τελικά μου δώσεις 9, η συναλλαγή είναι άδικη. Αν γράψεις ένα αριστούργημα και πω ότι ήταν… μπούρδα, αυτό συνιστά αδικία, αν και οι απόψεις για τα υπέρ και τα κατά αυτού που έγραψες μπορεί να έχουν άπειρες παραλλαγές σχετικότητας.

    Αυτό που είναι άδικο, ΕΙΝΑΙ άδικο, δεν μπορεί νάναι δίκαιο.
    (Με τον ίδιο τρόπο που 1+1=2). Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις «φλου», όπου δεν φαίνεται εύκολα ή δεν αποδεικνύεται ΠΟΥ βρίσκεται το δίκαιο και ΠΟΥ το άδικο. Ε, σε αυτά τα θέματα, ας διαπρέψουν… νομικοί και δικηγόροι. Δεν είναι ΟΛΑ τα πράματα ΕΥΚΟΛΑ στην ανίχνευση της αδικίας ή της μη-αδικίας…

    Πάντως η ουσία ειναι μία: Οτι Αριστερά και Δικαιοσύνη είναι (με το δικό μου ορισμό)… «πρώτα ξαδέλφια».

    Αριστερός είναι εκείνος που επιθυμεί περισσότερη δικαιοσύνη. Μπορεί ίσως να παρασυρθεί π.χ. από έπαρση ή φανατισμό, και να… διορίσει τον εαυτό του δικαστή, ή να κάνει ο ΙΔΙΟΣ άδικες κρίσεις, αλλά αυτό δεν αλλάζει τη ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ συγγένεια ανάμεσα σε Αριστερά και (πόθο για) Δικαιοσύνη….

  2. Κάτι ακόμη…

    Ο ορισμός που έδωσα είναι ΠΟΛΥ ΓΕΝΙΚΟΣ. Φυσικά μπορεί ένας φιλελεύθερος να υποστηρίξει ότι είναι… άδικο για τον επιχειρηματία που μοχθεί δημιουργικά να μην κερδίζει πιο πολλά από τον απλό υπάλληλο, κ.ο.κ.
    Σύμφωνα με το γενικό μου ορισμό αυτό όμως δεν αντιφάσκει π.χ. με το να είναι ο ίδιος κατά της αδικίας με άλλους τρόπους, οπότε να είναι εν μέρει αριστερός. Αυτού του είδους οι διαφωνίες καθορίζουν τη θέση κάποιου στο φάσμα των πολιτικών ιδεών, αλλά δεν αλλάζουν τον ορισμό της Αριστεράς.
    Ο φιλελεύθερος, εν προκειμένω ΔΕΝ κρίνεται «δεξιός» επειδή υποστηρίζει ότι ο επιχειρηματίας δικαιούται πιο πολλά από τον εργάτη. Μπορεί να θεωρηθεί π.χ. κεντρώος ή κεντρο-αριστερός ανάλογα με το πως βλέπει την ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ συσσώρευση πλούτου σε βάρος των πολλών, ανάλογα με το πως βλέπει την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ να μειωθούν οι προκύπτουσες ανισότητες, κ.ο.κ.
    Σε αυτό το (πολύ κοινό) παράδειγμα, νομίζω ότι η η σωστή (αριστερή) αντίρρηση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρόταση μιας «a priori» Αρχής της Ισότητας (που συχνά ακούμε από την Αριστερά) αλλά η πρόταση μιας αρχής ΜΕΙΩΣΗΣ των ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ, στη βάση της θεμελιώδους αριστερής αρχής της Μείωσης των Αδικιών.

    Τελειώνω αυτό το σχόλιο με το ίδιο βίντεο που είχα δώσει και στο άλλο, το τρίλεπτο του Πέτρου Παπακωσταντίνου που μιλάει για την Αριστερά (με… αγγλικούς υπότιτλους):

  3. Κάτι ακόμη…
    1) ΔΕΝ δέχομαι ότι ζούμε «μεταμοντέρνα εποχή», όπως δεν δέχομαι και τον μεταμοντερνισμό…

    2) Ηθελα να κάνω κι εγώ ένα ποστ διότι… φοριέται πολύ ή είναι ΠΟΛΥ της μόδας, η τάση προοδευτικών ανθρώπων να λένε «δεν είμαι ούτε αριστερός ούτε δεξιός». Κι αυτό κατά τη γνώμη μου (ΙΔΙΩΣ ΣΗΜΕΡΑ) συνιστά ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ επικίνδυνο και ΟΛΕΘΡΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΠΟ-ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ.

    Λες, Ντέννις

    Υποθέτω ότι το κύριο πρόβλημα του όρου Αριστερά είναι ότι είναι ταμπέλα, και όπως όλες οι ταμπέλες έχει το μειονέκτημα ότι περιορίζει το άτομο σε έναν στατικό ορισμό, που είναι πολύ περιοριστικός.

    ΟΧΙ, και απολύτως ΟΧΙ. Η «ταμπέλα» είναι ΜΟΝΟ μέσα στο μυαλό. Και η παραίτηση από τον αυτο-προσδιορισμό «αριστερός» ΕΝΙΣΧΥΕΙ την ισχύουσα ταμπέλα αντί να τη θεραπεύει, διότι αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε άλλους (δογματικούς) να ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ τον όρο «αριστερός»….

    Τι μπορεί να αποκληθεί Αριστερός στην Ελλάδα, και γενικά στην οικουμένη, σήμερα;

    Και MONO η ερώτηση αυτή, τιθέμενη ΜΕΣΑ στο παρόν ΑΔΙΚΟ σύστημα της «Πλουτονομίας» κλπ. ειναι… ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ διότι δεν βλέπει όσα ειναι ΜΠΡΟΣΤΑ της…

    Το να πούμε ότι είναι κάποιος υπέρ της «κοινωνικής δικαιοσύνης» είναι κάπως ασαφές, δεδομένων των διαφορετικών ορισμών που έχει αυτή η έννοια για τον καθένα.

    ΛΑΘΟΣ προσέγγιση. ΔΕΝ είναι ΚΑΘΟΛΟΥ θέμα «διαφορετικών ορισμών» (δηλαδή κάτι υποκειμενικό) η ύπαρξη της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ κραυγαλέας αδικίας. Είναι ΕΝΤΕΛΩΣ προφανής η ΑΔΙΚΙΑ, αλλά όχι η «**έννοια** της κοινωνικής δικαιοσύνης» (my ass).

    **********************************
    Ενα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ συμβάν δεν το αντιμετωπίζουμε με ΑΦΗΡΗΜΕΝΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ. π.χ. όταν βλέπεις κάποιον να ΚΛΩΤΣΑΕΙ ένα παιδί στο δρόμο, ΔΕΝ κάθεσαι να σκεφτείς «πως ορίζουμε την οικογενειακή αρμονία». Απλά… ΣΤΑΜΑΤΑΣ αυτόν που κλωτσάει το παιδί στο δρόμο.
    **********************************

    Είναι ΛΑΘΟΣ να ξεκινά μια προσέγγιση της (ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΟΥΣ) αδικίας με το να ορίζει κανείς την «ΕΝΝΟΙΑ της κοινωνικής δικαιοσύνης». Αυτό, από μόνο του είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ και ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ, διότι αντικαθιστά την ΑΜΕΣΟΤΗΤΑ της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ με μια (πλαστή) ΑΦΗΡΗΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ.

    Sorry, ΤΡΙΧΕΣ. Δυστυχώς… ζούμε ΟΛΟΙ (εν μέρει) στην ΚΟΣΜΑΡΑ μας, στις ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ και τις ΠΡΟΒΟΛΕΣ του ΝΟΥ μας. Διότι… μόνο κάποιος που ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΑΡΑ του αναρρωτιέται ΤΕΤΟΙΑ πράματα. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ καθόλου «θέμα διαφορετικών ορισμών», ΟΥΤΕ κάτι «Σχετικό» σε μια κοινωνία όπου… μια ΕΛΑΧΙΣΤΗ μειοψηφία έχει στην ιδιοκτησία της το ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ μέρος του πλούτου, κλπ.

    Για έναν mainstream φιλελεύθερο το παρόν σύστημα είναι κοινωνικά δίκαιο,

    Σορυ, γι’ αυτό ακριβώς ο «»mainstream φιλελεύθερος» είναι πλέον ΑΠΟΛΥΤΩΣ βλαβερός και ANTIKEIMENIKA απορριπτέος….

    …για τον κομμουνιστή είναι απολυτά άδικο.

    Χεστήκαμε για το πως το βλέπει ο κάθε «-ιστής»…

    Ο χαρακτηρισμός τους όμως του συστήματος ως δικαίου ή άδικου σε καμία περίπτωση δεν είναι οικουμενικός, αφού αν ήταν δεν θα υπήρχαν πολιτικές διαμάχες.

    ΤΕΛΕΙΩΣ ΛΑΘΟΣ δρόμος. ΠΟΙΟΣ χέζει τους χαρακτηρισμούς? Εδώ… μερικές χιλιάδες άτομα ΕΛΕΓΧΟΥΝ τον κόσμο….

    Σύμφωνα με την κατεστημένη οπτική «Αριστερός» είναι κάποιος που είναι κατά της «ελεύθερης αγοράς» και του «ελευθέρου εμπορίου» και είναι υπέρ του «κρατισμού».

    ΤΕΛΕΙΩΣ ΛΑΘΟΣ οπτική γωνία. Ο καθένας κρίνεται από το βαθμό που την ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΑ, γιατί συνιστά… ΑΔΙΚΙΑ (προς την κοινωνική και φιλοσοφική αλήθεια)…

    κλπ. κλπ.

    _______________

    Υ.Γ.

    Θάλεχα ότι κατέληξα να είμαι βαθύτατα… ΑΠΟΔΟΜΗΤΗΣ όλων των αφηρημένων εννοιών και των λοιπών ΠΛΑΣΤΩΝ κατασκευών / προβολών του Νου.

    Το πρόβλημα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ να φτιάξουμε «σωστές ιδέες», αλλά να ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ από (ΟΛΕΣ) τις ΙΔΕΕΣ (ή αφηρημένες ΕΝΝΟΙΕΣ), όσο το δυνατόν…. ΙΔΙΩΣ όταν η ΙΔΙΑ η διαδικασία κατασκευής ιδεών λειτουργεί σαν ΦΙΛΤΡΟ, που κρύβει την ΑΜΕΣΗ πραγματικότητα.

    • Καλήμερα Ομάδεωνα…

      Πρακτικά συμφωνώ με όλα όσα λες. Θα αναλύσω περαιτέρω:

      «ΟΧΙ, και απολύτως ΟΧΙ. Η “ταμπέλα” είναι ΜΟΝΟ μέσα στο μυαλό. Και η παραίτηση από τον αυτο-προσδιορισμό “αριστερός” ΕΝΙΣΧΥΕΙ την ισχύουσα ταμπέλα αντί να τη θεραπεύει, διότι αφήνει το πεδίο ελεύθερο σε άλλους (δογματικούς) να ΟΙΚΕΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ τον όρο “αριστερός”….»

      Μετά από πολύ σκέψη συμφωνώ. «Προοδευτικός» ή «Αριστερός» είναι ένας αρκετά σωστός όρος για να περιγράψει τον ριζοσπάστη. Το μόνο πρόβλημα είναι ακριβώς να απαλλαγούμε από όλους τους -ιστές ή -ους, που έχουν κάνει hijacking στον όρο. Ίσως μια δημιουργία μιας «Newer Left» βοηθήσει.

      «Και MONO η ερώτηση αυτή, τιθέμενη ΜΕΣΑ στο παρόν ΑΔΙΚΟ σύστημα της “Πλουτονομίας” κλπ. είναι… ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ διότι δεν βλέπει όσα είναι ΜΠΡΟΣΤΑ της…»

      Δεν διαφωνώ ότι πρακτικά Αρίστερος είναι αυτός που αντιτίθεται στην Πλουτόνομια που υπάρχει σήμερα. Όμως ακριβώς είναι το πρόβλημα επανορισμού της Αριστεράς που λέω πάνω.

      «Ενα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ συμβάν δεν το αντιμετωπίζουμε με ΑΦΗΡΗΜΕΝΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ. π.χ. όταν βλέπεις κάποιον να ΚΛΩΤΣΑΕΙ ένα παιδί στο δρόμο, ΔΕΝ κάθεσαι να σκεφτείς “πως ορίζουμε την οικογενειακή αρμονία”. Απλά… ΣΤΑΜΑΤΑΣ αυτόν που κλωτσάει το παιδί στο δρόμο.»

      Εδώ χτύπησες διάνα. Η αλήθεια είναι ότι έχω μια τάση στην υπεραφηρημένη σκέψη🙂

      «Σορυ, γι’ αυτό ακριβώς ο “”mainstream φιλελεύθερος” είναι πλέον ΑΠΟΛΥΤΩΣ βλαβερός και ANTIKEIMENIKA απορριπτέος….»

      Συμφωνώ απόλυτα. Για αυτό δεν είμαι πια mainstream φιλελεύθερος.

      «Χεστήκαμε για το πως το βλέπει ο κάθε “-ιστής”…»

      Το ίδιο με πάνω…

      Όπως καταλαβαίνεις δεν έχω πρόβλημα με την σκληρή κριτική, αρκεί να φτάσουμε σε μια αλήθεια.

  4. Πολλοί μπορεί να ρωτήσουν αν η διαμάχη των ιδεολογικά καπιταλιστών και αντικαπιταλιστών έχει σχέση με το παρόν καθεστώς της Πλουτονομίας. Ένα καλό κείμενο είναι το εξής:

    http://www.polyarchy.org/essays/english/capitalism.html

    – Advocates of capitalism: missing the point
    To the supporters of capitalism it should be pointed out that
    – the era of mechanical production has given way to automatic production performed by electronic devices;
    – the provision of services has become relatively more important than the production of goods and this reduces the importance of the capitalist class (the traders-entrepreneurs).
    In other words, the time in which machinery (i.e. industrial capital) dominated, with the captain of industry at the control, is gone. This does not mean that we no longer have industrial goods or industrial entrepreneurs; it means only that they are not any longer the main features of the current age. [see 1973, Daniel Bell; 1980, Alvin Toffler]
    As for freedom and competition (exchange, enterprise, risk-taking, etc.), they are elements common to all ages and to all people in various measures; it is neither appropriate nor accurate to characterize them as exclusively capitalistic features. They are not likely to disappear as long as there is hope and the will to advance the human adventure.

    – Adversaries of capitalism: missing the target
    The opponents of capitalism similarly refer to realities that were central a long time ago, for good or ill. For instance:
    – the importance (at least in theory) still attributed to the ownership of the material means of production reveals a view that does not take into consideration the profound legal and social changes affecting workers, managers, shareholders [1932, Adolf A. Berle jr. and Gardiner C. Means].
    – the importance attributed to a physically strong workforce, as in the factory organized according to the precepts of Taylorism, discounts the role played in the modern economy by information and knowledge, and the profound changes in the relations of production brought about by the necessity of a generalized use of information and mastery of appropriate knowledge [1988, Shoshana Zuboff]. This reduces progressively the role and weight of the industrial working class and puts an end to its function of social regeneration as the largest and most relevant component of society.

    Those in favour and those against capitalism are then stuck in a very uncomfortable and un-scientific position. They do not want to say good-bye to the capitalist class and to the working class but this is what has happened in the most advanced social experiences. They do not see the decline in importance that has affected both the «capital» and the «economy.» This trend is likely to continue once production is everywhere performed by automatic devices, poverty is reduced and cultural/ecological issues (i.e. healthy living in a healthy environment) become everywhere more important and pressing than material/economic matters (i.e. the provision of the means of sustenance).»

    Με άλλα λόγια η ιδεολογική διαμάχη καπιταλιστών-αντικαπιταλιστών είναι από την φύση της …εκτός θέματος! Για να είσαι κατά της αδικίας του παρόντος συστήματος είτε laisser-faire φιλελεύθερος είτε «κομμούνι» στο σύστημα του τραπεζοκρατούμενου καπιταλισμού ή κρατικού καπιταλισμού ΠΡΕΠΕΙ να είσαι κατά. Όλες οι ριζοσπαστικές κριτικές δείχνουν το fractional-reserve τραπεζικό σύστημα. Αυτό είναι ένα universal ιδεολογικό ζήτημα που μπορεί να δημιουργήσει συμμαχίες. Στις τελική σε «εύκολους καιρούς» οι ιδεολογικές διαμάχες μεταξύ ιδεοληπτικών είναι μια πολυτέλεια που μπορούμε να «απολαύσουμε». Σε δύσκολους καιρούς οι μόνες σωστές διαμάχες είναι ανάμεσα στους κυριάρχους και τους κυριαρχούμενους. Ας κανούμε κατί τώρα, και μετά ας βρίζουμε ο ένας τον άλλον – «Κομμούνι» «νεοφιλελευθερέ» και αλλά τετοία ωραία. Τώρα όμως δεν έχουμε την πολυτέλεια…

    • Dennis, ξεκινώ από την τελευταία σου παράγραφο, με την οποία συμφωνώ και επίσης… την ΕΦΑΡΜΟΖΩ.

      Οπως στον καιρό της Χούντας ήταν ΕΚΤΟΣ ΘΕΜΑΤΟΣ (ή και επιζήμια) η κάθε διαμάχη μεταξύ (συμμάχων) αντι-χουντικών…
      …έτσι και στη δική μας εποχή της Νέας Χούντας (του ΔΝΤ κλπ.) είναι άχρηστη και βλαβερή η διαμάχη π.χ. για το «κατά πόσον αριστερός» (δηλαδή… ΑΠΟΔΕΚΤΟΣ σε αριστερούς) είναι ο … Max Keiser.(σαν παράδειγμα). Η χρηματοπιστωτική Διεθνής Ολιγαρχία εξελίσσεται σε αφανή Δικτατορία / Χούντα, οπότε και η αντιμετώπισή της απαιτεί ΕΥΡΕΙΑ συστράτευση σήμερα.

      Οσον αφορά τα προηγούμενα που παράθεσες (του polyarchy site) τα βρίσκω κάπως… ξεπερασμένα. Π.χ. διότι ο τρόπος που (αρχίζουμε σήμερα να) ορίζουμε τον «προλετάριο» έχει ΑΛΛΑΞΕΙ, δεν απαιτείται νάναι βιομηχανικός εργάτης. Είναι τώρα πια ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ αμοίβεται με άδικο / χαμηλό μισθό.

      Εκτός από την ιλιγγιώδη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ Πλουτοκρατίας και φτωχών, η μεσαία τάξη πλήττεται τόσο πολύ, ώστε προλεταριοποιείται ολόκληρη η κοινωνία (πλην ελαχίστων). Οπότε.. ΤΙ μας ενδιαφέρει αν είναι βιομηχανικοί εργάτες ή αγρότες ή επιστήμονες / πτυχιούχοι?

      • Ομαδεώνα φυσικά δεν έχει σημασία. Απλά κάνω κριτική στους καπιταλιστές και τους αντικαπιταλιστές με βάση αυτήν τους την λογική. Το ότι δεν υπάρχουν εργάτες και καπιταλιστές όπως παλιά δεν σημαίνει ότι τελείωσαν οι ανισότητες, το αντίθετο. Απλά σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε κριτική στο σύστημα σαν να ήμασταν στο 1929. Πρέπει να μεταλλαχτούμε οπώς μεταλλάχτηκε η πολιτική τάξη και να προσαρμόσουμε την κριτική μας στο σήμερα!

  5. Και ο Ρομπέν των Δασών (για να μην πούμε για τους μισούς και πάνω σουπερηρωες των κόμικς) ενάντια στην αδικία ήταν, αλλά αυτό δεν τον κάνει και τόσο «αριστερό».
    Ίσως μάλιστα θα πρέπει να δούμε έναν θετικό ορισμό του Αριστερού, αντί να αφήνουμε τα ενάντια σε αυτόν στοιχεία να τον καθορίζουν κατά το δοκούν.
    Να πάω λίγο πίσω στη Γαλλική Επανάσταση, να βρω έναν ορισμό που έχει δυστυχώς ξεχαστεί.
    Αριστερός ήταν εκείνος που υποστήριζε τις αρχές της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφότητας.

    -Ελευθερία να δράσει και να αναπτυχθεί ο άνθρωπος και πολίτης στα πλαίσια των νόμων (οι οποίοι βέβαια θα πρέπει να προωθούν τις παραπάνω βασικές αρχές)
    -Ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο και τις αρχές.
    -Αδελφότητα, δηλαδή αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των πολιτών.

    Όταν καταρρέει μια πλευρά του τριγώνου, καταρρέει όλο το τρίγωνο. Το βλέπουμε με τους διάφορους Αμερικανικού Τύπου λιμπερ*σμούς, οι οποίοι παρέβλεψαν και απέρριψαν την Αδελφότητα κάτω από την ύπουλη επιρροή των αγγλοσαξώνων αντιδιαφωτιστών (και πιο πρόσφατα, της σκοτεινής ηγερίας Άυν Ράντ), όπως και με τον (αν)ύπαρκτο, ο οποίος στο όνομα της «Δικτατορίας του Προλεταριάτου» ακρωτηρίασε την Ελευθερία.

    Όσο για την «ελεύθερη αγορά» και τα παρόμοια, μπορεί εύκολα να αποδειχθεί ότι είναι το αντίστοιχο της Αγίας Τριάδας για το χριστιανισμό: Η αποδοχή της ύπαρξής τους είναι θέμα πίστης γιατί λογικά, αμα το τραβήξει κανείς, δε στέκουν.

    • @Penguin
      Συμφωνώ. Το πρόβλημα είναι ότι οι όροι ελευθερία, ισότητα και αδελφότητα έχουν διαστραφεί από τους διανοούμενους του κατεστημένου. Ελευθερία είναι κάτι σαν το τωρινό καθεστώς των ΗΠΑ, Ισότητα είναι κάτι σαν την Σοβιετική Ένωση και Αδελφότητα κάτι σαν το πάλε πότε τρίτο Ράιχ. Όποτε προτείνω ένα update των όρων αντί της ελευθερίας, ισότητας και αδελφότητας ως τώρα. Μια ελευθερία που δεν θα σημαίνει το δικαίωμα της ανευθυνότητας. Το laisser-faire έχει αντικατασταθεί από το laisser-nous-faire, δηλαδή μιας επιλεκτικής ελευθερίας που η επικράτηση και η ευημερία κάποιων συγκεκριμένων ατόμων και ομάδων έναντι του περιορισμού τη ελευθερίας όλων των άλλων. Η Ισότητα θεωρείται κάτι σαν την Βόρεια Κορέα όπου όλοι είναι εξίσου σκλάβοι κάτω από μια απόλυτη δύναμη, ενώ αδελφότητα είναι κάτι σαν τον φασισμό και τον Ναζισμό όπου το έθνος, η πολιτική ομάδα ή το κόμμα είναι υπεράνω κάθε πνευματικής, πανανθρώπινης αξίας. Όποτε πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τους όρους ώστε να είμαστε σωστοί

    • Γειά σου alien Penguin…

      Ελευθερία να δράσει και να αναπτυχθεί ο άνθρωπος και πολίτης στα πλαίσια των νόμων (οι οποίοι βέβαια θα πρέπει να προωθούν τις παραπάνω βασικές αρχές)
      Ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο και τις αρχές.
      Αδελφότητα, δηλαδή αλληλεγγύη και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ των πολιτών.

      Απαραίτητη η διευκρίνιση αυτή, και μάλιστα… (ως τρίπτυχο) ΑΞΕΠέΡΑΣΤΗ. Οι γκιλοτίνες κι οι Ναπολέοντες έρχονται και παρέρχονται, αλλά… οι θεμελιώδεις ΑΡΧΕΣ μένουν. Δύσκολο να φανταστούμε σωστή κοινωνία που να ΜΗ σέβεται τις 3 αυτές αρχές…

      Πάντως… απώλεια οποιασδήποτε από τις 3 αρχές συνιστά.. αδικία (χεχε) και επίσης το ότι τα μισά κόμικς έχουν ήρωες που «πολεμούν την αδικία» ΤΙ άλλο δείχνει παρά… εκμετάλλευση της βαθειά ριζωμένης ανθρώπινης γνώσης ότι ζούμε σε άδικες κοινωνίες?

      Φυσικά οι πιο πολλοί ήρωες κόμικς (πολύ βολικά) κυνηγούν εγκληματίες, όχι… αυταρχικές κυβερνήσεις (εκτός αν είναι φανταστικές, μακρυνές και δαιμονοποιημένες υπέρ το δέον). ΔΕΝ ΕΙΔΑ ποτέ κόμικ κατά του… πολέμου του Βιετνάμ ή κατά του… ΔΝΤ !🙂

      • Το «V for Vendetta» όμως περιγράφει μια Βρετανία ανησυχητικά κοντά σ’αυτό που μας ετοιμάζουν…

        • Mια πολύ κάλη πολιτική ταίνια Αιρετικέ. Την προτείνω σε όλους. Το αστείο είναι ότι ο Alan Moore τσαντιστήκε και έφυγε επείδη δεν τον αφήναν να την κάνει όσο ριζοσπαστική ήθελε! Και εγω απορούσα πως αφήσε το Hollywood να βγει μια τόσο radical ταίνια….

  6. http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20100128130747AArGfAe

    Ενα πολύ καλό κείμενο που βρήκα στο yahoo. Υπάρχουν δύο φάσεις του Μεταπολεμικού Καπιταλισμού: η νεοφιλελεύθερη (νεοκλασική) φάση και η κορπορατιστική φιλελεύθερη (Κευνσιανή) φάση. Αυτό που ζούμε τώρα είναι μια αναγέννηση του κορπορατιστικού φιλελευθερισμού, που καλείται να λύσει τα προβλήματα του νεοφιλελευθερισμού που με την σείρα του είχε κληθεί να λύσει τα προβλήματα του κορπορατιστικού φιλελευθερισμού (ο Wolff το εξετάζει στην ανάλυση του). Με άλλα λόγια αποδεικνύεται ότι η «μανία» του Αμερικάνικου Κέντρου με τις αγορές δεν ήταν ιδεολογική αλλά καθαρά πολιτική με στόχο να επωφελήσει τις μεγάλες επιχειρήσεις που κείτονται στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Πλέον τόσο πολιτισμικά όσο και οικονομικά το ρολόι δείχνει Κεντρο-αριστερά. Αυτό για τον ριζοσπάστη δίνει πολλές ευκαιρίες για ευρείες συμμαχίες μεταξύ των μη-φανατικών τμημάτων όλων των ριζοσπαστικών ιδεολογιών δηλ. μαρξιστών, ελευθεριάκων, αναρχικών, ακόμη και μη-φανατικών συντηρητικών και εθνικιστών και σοσιαλδημοκρατών. Άρα δεν θα είμαστε τόσο περά από την Αριστερά και την Δεξιά (ένας ριζοσπάστης δεν μπορεί να είναι συντηρητικός σε καμία περίπτωση), όσο πέρα από τους κατεστημένους δεξιούς και αριστερούς που αποδεικνύονται άχρηστοι αν όχι επικίνδυνοι σύμμαχοι. Πολιτισμικές ανταλλαγές είναι φανερές στην underground σκηνή, με τους φιλελεύθερους όπως ο Kevin Carson να είναι αριστερότεροι από ότι τους προγενέστερους τους και μαρξιστές όπως ο Wolff να είναι κριτικοί του κρατικού παρεμβατισμού (Κευνσιανισμού) ως πανάκεια όλων των προβλημάτων. Αυτό που χρειάζεται είναι μια πλήρης ρήξη με το πολίτικο κέντρο, όσο με την Κεντροαριστερά όσο με την Κεντροδεξιά. Ο κεντρώος (είτε δεξιός είτε αριστερός) δυστυχώς είναι συντηρητικότερος ακόμη και από τους «αγνούς» δεξιούς σε αυτήν περίπτωση. Αυτό που πρέπει να δημιουργηθεί είναι ένα Αντι-Κέντρο ή Ριζοσπαστικό Κέντρο, που δεν θα πέφτει στα ψευτοδιλήμματα της δεξιάς και της αριστεράς ή στον ακραίο δογματισμό. Ο λόγος ύπαρξης αυτής της Κεντρώας φιλοσοφίας είναι να μπορούμε να εκφράζουμε ριζοσπαστικές απόψεις (αυτοδιαχείριση, μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος) αλλά που θα ακούγονται sensible, σε ανθρώπους που δεν έχουν είναι πολιτικά ιδεολόγοι όπως οι περισσότεροι από τους μέσους πολίτες.

    • Ρε Ντέννις… ΣΩΣΤΑ όλα αυτά, αλλά… με παρακινείς να σου φτιαξω… ΕΙΔΙΚΟ computer game άσκησης στη γραφή των σωστών… τόνων στις Ελληνικές λέξεις. Από ΠΟΥ πηγάζει αυτή η τάση σου να βάζεις τόνους σε λάθος συλλαβή, ΔΕΝ το ξέρω… (χεχε)

      ΕΙΝΑΙ δυνατόν να ΜΗ σε ενοχλεί το να γράφεις π.χ.
      «με την σείρα του» αντί «με τη σειρά του»,
      «περά» αντί «πέρα»,
      «πολίτικο κέντρο» αντί «πολιτικό κέντρο»…
      «ελευθεριάκων» αντί «ελευθεριακών», κ.ο.κ.???
      ΜΠΡΡΡΡΡΡ….🙂
      χαχαχα
      (κι είσαι και… ΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ κατά τα άαααλλα, γαμώ την κακο-ηχία μου…)

  7. You are right Omadeon, I thought that Microsoft Word would help me correct my mistakes, but it did not. May I return to atonal system?

    • Θενκς Ντέννις… η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ αρχίζει ΤΩΡΑ…
      χαχαχα…🙂
      Τους άφησα ένα σχόλιο… πονηρεμένο στο μπλογκ τους:

      OMADEON είπε…
      Χαιρετώ τους πρωτοπόρους συναδέλφους που υλοποίησαν το όνειρο της πραγματικής Αριστεράς, που θα ρίξει στο ΧΡΟΝΟΝΤΟΥΛΑΠΟ της Ιστορίας όλο τον ΞΥΛΙΝΟ μπουρδολογικό ψευδοεπαναστατικό σταλινικό Λόγο, που υποδύεται το σοσιαλισμό αλλά είναι αναλώσιμο και επιλύσιμο είδος ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ για τα μπαζα και τα σκουπίδια της απελευθερωμένης προλεταριακής συλλογικής διάνοιας του 21ου αιώνα, στων αστικών σαλονιών και των σταλινικών ψωλών τα αποκαϊδια!!!

      Ερρωσθε σύντροφοι, ως ΠΡΟΦΗΤΗΣ του ερχομού σας, ως Αθεος Μωάμεθ, ως Ευγενής Προλετάριος, σας χαιρετώ θερμά. Μήνυμα ελήφθη. ΧΕΣΕΤΕ ΗΠΑΡ!!!🙂

      http://ironprison.blogspot.com/2010/05/kke-generator-v10.html?showComment=1275817651477#c209192410129699629

  8. Καλησπέρα Γιώργο. Σου στέλνω εδώ και όχι στο μαιλ ώστε να το δείς αμέσως. (άλλωστε όπως είπε ο Αιρετικός γίνεται πρώτα μοντερέισιον στα ποστ μου οπότε δεν θα βγεί εδώ άσχετο με το θέμα). Για το δημοψήφισμα μου είπες ότι δεν προλάβαμε. Ξεκινώ μια κίνηση για μαζική αποχή απο την ψήφο στις προσεχείς δημοτικές εκλογές. Δες το σχετικό κείμενο στο μπλόγκ μου.

    http://greecevoteforchangenow.blogspot.com/

    Οπως καταλαβαίνεις θα χρειαστεί κάθε δυνατή υποστήριξη ωστε να πείσει τους περισσότερους να ξανα-ψηφίσουν τους απατεώνες που θα μας ξανα-κλέψουν φυσικά αν και οποτεδήποτε τους το επιτρέψουμε.

    _________________
    Admin/Omadeon: Το σχόλιο αυτό μεταφέρθηκε εδώ από το (άσχετο) ποστ https://omadeon.wordpress.com/2010/08/22/education-and-globalization/
    (σημειώστε ότι η μεταφορά σχολίων είναι ΕΠΙΠΟΝΗ διαδικασία και ΔΕΝ θα παρέχεται μελλοντικά σαν standard).

    • Προσωπικά τάσσομαι υπέρ του να ψηφίσουμε (όσο το δυνατόν) αριστερούς υποψήφιους (ΑΝ υπάρχουν και ΑΝ δεν υπάρχει κάτι σε βάρος τους), ΟΧΙ ΥΠΕΡ της αποχής.

      (Αυτό βέβαια δεν είναι απαίτηση από… άλλα μέλη του μπλογκ να συμφωνήσουν -κιόλας! -χεχε ).

      _________________
      Admin/Omadeon: Το σχόλιο αυτό μεταφέρθηκε εδώ από το (άσχετο) ποστ https://omadeon.wordpress.com/2010/08/22/education-and-globalization/

      • Αριστερούς όσο ήταν και ο Παπανδρέου στις δηλώσεις του μέχρι 10/2009; Γιατί πιο αριστερός δεν έγινε ποτέ στην Ελλάδα, να τα λέει δηλαδή τόσο σωστα και αριστερά !

        http://greecevoteforchangenow.blogspot.com/2010/08/blog-post_7186.html

        Ή μήπως όπως όλα αυτά τα «αριστερά» κόματα που ΚΑΝΕΝΑ δεν έκανε ον λαιν κίνηση καταψήφισης του Μνημονίου;

        _________________
        Admin/Omadeon: Το σχόλιο αυτό μεταφέρθηκε εδώ από το (άσχετο) ποστ https://omadeon.wordpress.com/2010/08/22/education-and-globalization/
        (σημειώστε ότι η μεταφορά σχολίων είναι ΕΠΙΠΟΝΗ διαδικασία και ΔΕΝ θα παρέχεται μελλοντικά σαν standard).

        • Ξενοφών,

          1) ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε ο Παπανδρέου «αριστερός».

          2)

          Γιατί πιο αριστερός δεν έγινε ποτέ στην Ελλάδα, να τα λέει δηλαδή τόσο σωστα και αριστερά !

          .
          ΠΟΛΥ χοντρό ΛΑΘΟΣ. ΟΥΤΕ σωστά τάλεγε ΟΥΤΕ αριστερά. Αν εσύ -βέβαια- είχες κάλο στο κεφάλι να ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ τις παπαριές που έλεγε ο Παπανδρέου, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν (σου) φταίει ΤΩΡΑ….
          (και το βίντεο που παραθέτεις στο ποστ σου ΔΕΝ ΗΤΑΝ αριστερό, με καμμία έννοια. Ψευδεπίγραφα- Ψευτο-σοσιαλδημοκρατικό ίσως…)

          3)

          Ή μήπως όπως όλα αυτά τα “αριστερά” κόματα που ΚΑΝΕΝΑ δεν έκανε ον λαιν κίνηση καταψήφισης του Μνημονίου;

          .
          ΛΑΘΟΣ (πολλαπλό). ΟΛΑ τα αριστερά κόμματα -και όχι μόνο- έκαναν και κάνουν on-line κινήσεις κατά του Μνημονίου (αν και το «καταψήφισης» είναι ΑΤΟΠΟ. On-line polls μπορεί να κάνει ο καθένας, αλλά συνήθως δεν έχουν σοβαρό αποτέλεσμα).

          Σημαντικά είναι π.χ. όσα είπε ο Λαφαζάνης (βουλευτής του ΣυΡιΖα):
          http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=781:-qfinancial-timesq-qq-&catid=81:kivernisi&Itemid=198

          http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=765:-fiancial-times-q-q&catid=81:kivernisi&Itemid=198

          ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ «καταψήφιση» μέσω διαδικτύου. Αλλωστε… η κυβέρνηση έκανε συνταγματική εκτροπή! Τα… γκάλοπ στο διαδίκτυο θα λογαριάσει?

          Τα αριστερά κόμματα έχουν εντελώς άλλου είδους αδυναμίες και ελαττώματα. ΟΧΙ αυτό που λες.

          Είναι επίσης η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ φορά που γίνεται ανεκτό ΑΣΧΕΤΟ σχόλιο σε ΑΥΤΟ το ποστ. Πηγαινε βρες κανένα ποστ πιο σχετικό. (υπάρχει και «search», καθώς και κατηγορίες, κλπ).

          ____________
          Admin/Omadeon: Αυτό το σχόλιο μεταφέρθηκε -τελικά- στο παρόν ποστ.

          • Το βάζω εδώ, στα μέσα μέσα, για να μήν επιρρεάσει το παρον ποστ, και θα βρώ άλλο ποστ για συνέχεια. Απλά θέλω να απαντήσω στο σχόλιο σου ότι τα αριστερά κόματα έχουν άλλου είδους αδυναμίες και ελαττώματα. Μήπως αυτά είναι οι 16 μισθοί που παίρνουνε, και τα επιδόματα επιτροπών που τους κανόνισε ο ΓΑΠ για να κοιμούνται ομαδικά σε επιτροπές που δεν κάνουν τίποτα παριστάνοντας την αντιπολίτευση;

            Δες το κι έτσι, τέτοιο κίνητρο είναι σίγουρα μεγάλη «αδυναμία» για να ασκήσεις πραγματική αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση που σου εξασφαλίζει να ευημερείς σε μια χώρα όπου η συντριπτική πλειοψηφία κατακλέβεται.

            _________________
            Admin/Omadeon: Το σχόλιο αυτό μεταφέρθηκε εδώ από το (άσχετο) ποστ https://omadeon.wordpress.com/2010/08/22/education-and-globalization/
            (σημειώστε ότι η μεταφορά σχολίων είναι ΕΠΙΠΟΝΗ διαδικασία και ΔΕΝ θα παρέχεται μελλοντικά σαν standard).

          • …Απλά θέλω να απαντήσω στο σχόλιο σου ότι τα αριστερά κόματα έχουν άλλου είδους αδυναμίες και ελαττώματα. Μήπως αυτά είναι οι 16 μισθοί που παίρνουνε, και τα επιδόματα επιτροπών που τους κανόνισε ο ΓΑΠ για να κοιμούνται ομαδικά σε επιτροπές που δεν κάνουν τίποτα παριστάνοντας την αντιπολίτευση;

            ΟΧΙ, Ξενοφών.

            Τα βουλευτικά προνόμια που αναφέρεις (16 μισθοί κλπ) που ισχύουν για ΟΛΟΥΣ τους βουλευτές, ΔΕΝ αποτελούν το σημαντικότερο θέμα, ΟΥΤΕ αποτελούν ικανή αιτία ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ της ικανότητας _κάθε_ βουλευτή για σωστή αντιπολίτευση.

            Αυτή η ΠΑΝΗΛΙΘΙΑ συκοφαντική και τσουβαλιαστική απαξίωση ΟΛΩΝ είναι και ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟ λάθος π.χ. στην περίπτωση της Σακοράφα, ή του Λαφαζάνη, κ.ά.

            _______________
            Υ.Γ. πλάκα στην πλάκα…
            Καλό θα ήταν να τεθεί δημόσια πρόταση και αίτημα (από εμάς στα μπλογκ) για ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ της αθέτησης προεκλογικών υποσχέσεων (και το σκέφτομαι πολύν καιρό)

            Αυτό αφορά καινοτομικές ριζοσπαστικές προτάσεις που μπορεί να ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ από μπλογκ ώστε κάποια μέρα (μακρυνή προς το παρόν) να τεθούν και σε ευρύτερο πλαίσιο ή να γίνουν πάγια πολιτικά αιτήματα….

          • Οι περιπτώσεις των βουλευτών που καταψήφισαν το μνημονιο, ειδικά κόντρα στο κόμα τους είναι αξιοσημείωτες. Το ζήτημα είναι ότι για όλους τους υπόλοιπους μόνο η πάρτη τους μετράει και για 16 μισθούς πουλάνε και τη μανούλα τους.

          • Δηλαδή οι βουλευτές του ΣυΡιΖα και του ΚΚΕ που καταψήφισαν όλοι το μνημόνο «για 16 μισθούς πουλάνε και τη μανούλα τους»?

            ΤΙ λες ρε Ξενοφών?
            ΣΟΒΑΡΟΛΟΓΕΙΣ?

            Τέτοια σχόλια από τώρα και στο εξής ΔΕΝ θα ελευθερώνονται αλλά θα… συγκολλούνται ΟΛΑ σε ΕΝΑ σχόλιο, για μείωση του _θορύβου_.

          • Πότε ήταν η οικογένεια Παπανδρέου αριστερή μωρέ; Για το ότι εσύ πιάστηκες κοροϊδάρα ολκής από ένα τσούρμο τυχοδιώκτες που αιωνίως παρίσταναν τους αριστερούς, αλλά ο μεν Δροσογιάννης χρησιμοποιούσε τον Τσεκουράτορα με τα χουντικά του τάγματα εφόδου και ο Χρυσοχοΐδης εκπαιδεύει τώρα το Στρατό στην καταστολή διαδηλώσεων (και γαμώ τις αριστερές ιδέες…), δε σου φταίει κανένας.

            Ας πρόσεχες! Εμείς κι ένα σωρό άλλοι τα λέγαμε και τα λέμε και θα συνεχίσουμε να τα λέμε. Αλλά άμα δε θες ή δε μπορείς να δεις την πραγματικότητα και δε μπορείς να καταλάβεις ποιος κοροϊδεύει τον κόσμο (κι ας το κάνει με κραυγαλέο τρόπο), δε φταίει η Αριστερά!

          • Εγώ έχω να ψηφίσω 15 τουλάχιστον χρόνια. Οπότε κοροιδάρα ολκής μάλλον έχεις πιαστεί εσύ και επανειλλημένα μάλιστα. Περιμένοντας ποιός ξέρει τί απο μια αριστερά που όπου την βρήκες και εσύ καημένε. Αριστερά φιλοσοφικά, αν δεν απατώμαι, σημαίνει η πολιτική ιδεολογία που έχει σαν γνώμονα το συμφέρον της συντριπτικής πλειοψηφίας σωστά; Οχι οι 16 μισθοί μας να πέφτουνε, τα μπόνους των αιωνίων επιτροπών να πέφτουνε, και όλοι οι άλλοι τσιμέντο να γίνουνε.

    • Υ.Γ.
      Για την ΕΝΤΕΛΩΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ διαδικτυακή εκστρατεία (του Ξενοφώντα) υπέρ της… αποχής στις εκλογές του επόμενου Νοεμβρίου, καλή απάντηση είναι ΑΥΤΟ το ποστ:

      http://antistachef.wordpress.com/2010/08/20/1-59/

      …και (ΙΔΙΩΣ) η πρώτη εικόνα που το συνοδεύει, αυτή εδώ:
      (και… μόλις έμαθα ΠΩΣ να βάζω εικόνες σε σχόλια της WordPress!)

      :mrgreen:
      Παπανδρέου... προσευχόμενος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s