Δημήτρης Καζάκης – ΤΙ είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα; (και ανασκευή της λάσπης που έριξε στο Δημήτρη Καζάκη γνωστός… μπλογκοσφαιρικός βρυκόλακας)

Το άρθρο του Δημήτρη Καζάκη «ΤΙ είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;» είναι από τα πιο σημαντικά άρθρα του Καζάκη στο περιοδικό «Δρόμος της Αριστεράς«. Αν και πολύ ρηξικέλευθο, με αυστηρή κριτική για ορισμένα λάθη της αριστεράς, το άρθρο αυτό το αναπαρήγαγαν και αρκετά σοβαρά αριστερά ιστολόγια, όπως το «Radical Desire» (εδώ) , το «YouPayYourCrisis» (εδώ), το «ciaoanten1» (εδώ), ο Στοχασμός-Πολιτική (εδώ) αλλά… ακόμη και το «Βαθύ Κόκκινο» (εδώ) – που έχει πολύ πιο «παραδοσιακό» αριστερό προσανατολισμό. Χάριν ευκολίας, αλλά και εφόσον το άρθρο είναι σύντομο, το αναπαράγω ΚΑΙ εδώ εξ ολοκλήρου. Μετά, θα επιχειρήσω ανασκευή κάποιων «επιχειρημάτων» πρωτοφανούς λάσπης, που του έριξε κάποιος γνωστός ιστολογικός… βρικόλακας.

  • Αν έχετε ΗΔΗ διαβάσει το άρθρο του  Καζάκη, ή σας ενδιαφέρουν κυρίως τα υπόλοιπα, ΠΙΕΣΤΕ ΕΔΩ.
  • Ομως… ΠΡΙΝ διαβάσετε αυτή την εκπληκτική κριτική του Δημήτρη Καζάκη στην Αριστερά (και τις προτάσεις του για λαϊκό μέτωπο)  προτείνω να δείτε και το εξής σύντομο video, με τον Noam Chomsky (στο οποίο πρόσθεσα  και Ελληνικούς υπότιτλους). Είναι ένα εκπληκτικό τμήμα ομιλίας του Τσόμσκυ, που αποκαλύπτει ένα τεράστιο κενό της Αριστεράς:  – Την ανυπαρξία οράματος για τη Μελλοντική Κοινωνία, καθώς και την έλλειψη (ουσιαστικών) Ιδεολογιών στην Αριστερά (παράδοξο, αν αναλογιστούμε πόσο συχνά η αριστερά συσχετίζεται με «ιδεολογίες»):

ukomadeon Greek video about the Left with English subtitles: Click here.

Τί είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;

ΠΗΓΗ: Δρόμος της Αριστεράς (10-7-2010)

Στην αριστερά κυριαρχούσε ανέκαθεν μια ιδιότυπη έπαρση. Για κάποιον περίεργο και μεταφυσικό λόγο θεωρείται ως δεδομένο από πολλούς ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη έχουν απόλυτη ανάγκη την αριστερά Και μάλιστα ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση της ίδιας της αριστεράς. Επομένως το κυρίαρχο ζήτημα είναι πρώτα να κάνει διάλογο η αριστερά, να τα βρει με τον εαυτό της και κατόπιν να αναλάβει τα ηνία του λαού, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο εκτός από το πότε και το πώς θα τεθεί επικεφαλής η αριστερά. Μέχρις όμως να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει υπομονετικά να περιμένει πότε θα είναι έτοιμη η αριστερά για να ηγηθεί του αγώνα. Δυστυχώς αυτή την αντίληψη αποπνέει και η πρωτοβουλία που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα με σκοπό τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς.

Το σκηνικό είναι γνώριμο από παλιά. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές από την εποχή της «ενωμένης αριστεράς» του 1974, του πάλαι ποτέ ενιαίου συνασπισμού της δεκαετίας του ’80 και πάει λέγοντας μέχρι τις μέρες μας. Κάθε φορά που η ζωή και η ταξική πάλη επιτάσσει να στραφούμε στον κόσμο, στους απλούς εργαζόμενους, να οργανώσουμε τη μαζική πάλη τους, να βοηθήσουμε στο ξεκαθάρισμα των άμεσων στόχων και των αιτημάτων εκείνων που θα επιτρέψουν να γεννηθεί ένα αληθινό πλειοψηφικό κίνημα μέσα στο λαό και την εργατική τάξη, ορισμένοι αναζητούν καταφύγιο στο διάλογο της αριστεράς στη βάση του «όλοι αριστεροί είμαστε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός».

Έτσι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να συζητήσει τα πάντα από την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και την σοσιαλιστική προοπτική έως την παύση

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι πολλοί στην αριστερά που – πίσω από τον όποιο αντικαπιταλιστικό βερμπαλισμό τους – τρέμουν το αίτημα της άρνησης του χρέους και της ρήξης που συνεπάγεται με τον «σκληρό πυρήνα» του κυρίαρχου συστήματος. Γνωρίζουμε επίσης ότι είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν αμάρτημα καθοσιώσεως ακόμη και το να τεθεί θέμα ευρώ ή ΕΕ. Γι’ αυτό άλλωστε και απουσιάζει ακόμη και ως θέμα συζήτησης της εν λόγω πρωτοβουλίας. Υπάρχει μόνο η γενική αναφορά για «αντιμετώπιση θεσμικών μορφών καπιταλιστικής ολοκλήρωσης», όπου πολύ βολικά μπορούν να χαθούν τα πάντα. Ενώ άλλοι προτιμούν να ξεφύγουν από την σκληρή πραγματικότητα με όνειρα για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Δικαίωμά τους. Γιατί όμως η συζήτηση θα πρέπει να πέσει σ’ αυτό το επίπεδο; Γιατί θα πρέπει να διεξαχθεί από μηδενική βάση και όχι στη βάση των άμεσων αιτημάτων του κινήματος;

Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Μπορεί σήμερα να υπάρξει οποιαδήποτε κίνηση προς τα εμπρός, οποιαδήποτε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η επίθεση, αν δεν ξεκινά από τα ελάχιστα, δηλαδή από την άρνηση του χρέους και την έξοδο από το ευρώ με όλα τα συνοδευτικά μέτρα που έχουν διατυπωθεί και τεκμηριωθεί; Τι σόι συζήτηση ή διάλογος είναι αυτός που αντί να έχει ως αφετηρία του το πώς πρέπει αυτά τα άμεσα και επείγοντα αιτήματα να εξειδικευτούν και να προωθηθούν με όρους μαζικού κινήματος, τα θέτει υπό αμφισβήτηση; Τι εξυπηρετεί κάτι τέτοιο, εκτός από τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό; Γιατί αυτός ο διάλογος θα πρέπει να νομιμοποιήσει ως αριστερές ή προοδευτικές εκείνες τις απόψεις που αντιπαλεύουν τα βασικά αυτά αιτήματα μέσα στο κίνημα; Μήπως γιατί μιλούν κι αυτές εξ ονόματος της αριστεράς και του σοσιαλισμού; Είναι κάτι τέτοιο επαρκές κριτήριο;

Η περίοδος στην οποία βρισκόμαστε δεν είναι συνηθισμένη. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αδυσώπητες. Δεν αφήνουν περιθώρια για γενικές αναζητήσεις στο χώρο της αριστεράς. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Ή θα κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, ή θα ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις κοινωνικής αποσύνθεσης και διάλυσης. Πώς όμως θα γίνει να κινητοποιηθεί η πλειοψηφία του λαού; Με εκκλήσεις για να βγει στο δρόμο και να ανατρέψει την κυβέρνηση και τα μέτρα; Αρκεί αυτό, ή αποτελεί ένα βολικό άλλοθι για να χρεωθεί στου ίδιους τους εργαζόμενους η ήττα σύμφωνα με το γνωστό «εμείς τα λέγαμε, καλούσαμε τον κόσμο να ξεσηκωθεί, αλλά αυτός είναι βλάκας και δεν καταλαβαίνει.»

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η ενότητα της αριστεράς, ούτε ένα αριστερό μέτωπο, όπως κι αν το εννοεί κανείς, αλλά η ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού. Και η πλειοψηφία αυτή δεν βρίσκεται σήμερα στην αριστερά, ούτε καν έχει εμπιστοσύνη στην αριστερά. Όχι γιατί η αριστερά είναι διασπασμένη, αλλά γιατί δεν απαντά στα άμεσα προβλήματά του με τρόπο πειστικό και ρεαλιστικό από τη σκοπιά των συμφερόντων του.

Γι’ αυτό και η ενότητα δράσης του λαού δεν περνά αναγκαστικά μέσα από την κοινή δράση της αριστεράς, αλλά μέσα από ένα ενιαίο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων. Κι αυτό απαιτεί μια εντελώς διαφορετική ενότητα. Όχι μια ενότητα για την ενότητα, αλλά μια ενότητα ανοικτή σε όλους, σε όλες τις δυνάμεις του λαού, που αποδέχονται την κοινή δράση ενάντια στον κοινό εχθρό στη βάση των πιο άμεσων και ζωτικών αιτημάτων για την επιβίωση των εργαζομένων και της χώρας.

Για να κατακτηθεί μια τέτοια ενότητα στην πράξη πρέπει πρώτα να χωρίσουμε για να ενωθούμε. Όχι για να ενωθούμε μεταξύ μας, αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο. Και πρέπει πρώτα να χωρίσουμε με όλους εκείνους που μπορεί να φωνάζουν πιο δυνατά απ’ όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το μνημόνιο, αλλά δεν τολμούν να απαντήσουν ανοιχτά και ξεκάθαρα – από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και του λαού – τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ. Αυτό το ενιαίο μέτωπο της πλειοψηφίας των εργαζομένων δεν μπορεί να το εκφράσει κανένα σχέδιο της «παναριστεράς», όσο ριζοσπαστικό κι αν εμφανίζεται στα λόγια, όπως άλλωστε δεν το εξέφρασε ποτέ έως τώρα. Όσοι συναρπάζονται με τέτοια εγκεφαλικά σχέδια αρνούνται ή αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η αριστερά έχει μόνο ένα χρέος: να φανεί χρήσιμη στον αγώνα που διεξάγει σήμερα η εργατική τάξη και γενικά ο λαός για την επιβίωση του. Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό οφείλει να καταλήξει στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Υπάρχει αριστερά σήμερα που μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει σ’ ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο; Ναι υπάρχει. Δεν θα την βρείτε στις ηγεσίες και τους μηχανισμούς των κομμάτων της, ούτε στους διαλόγους των «επωνύμων» επί παντός επιστητού. Θα την βρείτε να αναπτύσσεται ραγδαία μέσα στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές, εκεί όπου αρχίζουν να ξεπετάγονται για πρώτη φορά τα έμβρυα μιας αυθεντικής λαϊκής οργάνωσης, μέσα από επιτροπές και πρωτοβουλίες μέχρι χθες ανένταχτων, αλλά και ενταγμένων, που ψάχνουν να βρουν τρόπους κοινής δράσης με τους γείτονες και τους συναδέλφούς τους για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα πιο κρίσιμα και επείγοντα προβλήματα της περιόδου. Πρόκειται για μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών που διατρέχει οριζόντια τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς και ξέρει να θέτει τα πιο άμεσα αιτήματα της κοινής δράσης πάνω από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα. Κι εκεί μόνο μπορεί να στηριχθεί μια αληθινή πολιτική πρωτοβουλία που δεν θα αναλώνεται με τα όποια κοινά σημεία της αριστεράς, αλλά θα θέτει ως άμεση και επείγουσα ανάγκη το ενιαίο μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων, της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

Στην αριστερά κυριαρχούσε ανέκαθεν μια ιδιότυπη έπαρση. Για κάποιον περίεργο και μεταφυσικό λόγο θεωρείται ως δεδομένο από πολλούς ότι ο λαός, οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη έχουν απόλυτη ανάγκη την αριστερά Και μάλιστα ανεξάρτητα από την πραγματική κατάσταση της ίδιας της αριστεράς. Επομένως το κυρίαρχο ζήτημα είναι πρώτα να κάνει διάλογο η αριστερά, να τα βρει με τον εαυτό της και κατόπιν να αναλάβει τα ηνία του λαού, ο οποίος υποτίθεται ότι δεν τον απασχολεί τίποτε άλλο εκτός από το πότε και το πώς θα τεθεί επικεφαλής η αριστερά. Μέχρις όμως να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει υπομονετικά να περιμένει πότε θα είναι έτοιμη η αριστερά για να ηγηθεί του αγώνα. Δυστυχώς αυτή την αντίληψη αποπνέει και η πρωτοβουλία που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα με σκοπό τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς.

Το σκηνικό είναι γνώριμο από παλιά. Το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές από την εποχή της «ενωμένης αριστεράς» του 1974, του πάλαι ποτέ ενιαίου συνασπισμού της δεκαετίας του ’80 και πάει λέγοντας μέχρι τις μέρες μας. Κάθε φορά που η ζωή και η ταξική πάλη επιτάσσει να στραφούμε στον κόσμο, στους απλούς εργαζόμενους, να οργανώσουμε τη μαζική πάλη τους, να βοηθήσουμε στο ξεκαθάρισμα των άμεσων στόχων και των αιτημάτων εκείνων που θα επιτρέψουν να γεννηθεί ένα αληθινό πλειοψηφικό κίνημα μέσα στο λαό και την εργατική τάξη, ορισμένοι αναζητούν καταφύγιο στο διάλογο της αριστεράς στη βάση του «όλοι αριστεροί είμαστε, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός».

Έτσι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να συζητήσει τα πάντα από την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση και την σοσιαλιστική προοπτική έως την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του χρέους, την εθνικοποίηση τραπεζών, αλλά και την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Και μέχρι να τα συζητήσει όλα αυτά και πολύ περισσότερο μέχρι να καταλήξει σε διεργασίες κοινής δράσης των δυνάμεων της αριστεράς, κάτι πρέπει να κάνουν και οι εργαζόμενοι. Τι; Χαρακίρι; Ή μήπως είναι καταδικασμένοι να ζουν μέσα στην απόγνωση μέχρις ότου, ως άλλος από μηχανής θεός, έρθει να τους σώσει η αριστερά;

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είναι πολλοί στην αριστερά που – πίσω από τον όποιο αντικαπιταλιστικό βερμπαλισμό τους – τρέμουν το αίτημα της άρνησης του χρέους και της ρήξης που συνεπάγεται με τον «σκληρό πυρήνα» του κυρίαρχου συστήματος. Γνωρίζουμε επίσης ότι είναι πολλοί εκείνοι που θεωρούν αμάρτημα καθοσιώσεως ακόμη και το να τεθεί θέμα ευρώ ή ΕΕ. Γι’ αυτό άλλωστε και απουσιάζει ακόμη και ως θέμα συζήτησης της εν λόγω πρωτοβουλίας. Υπάρχει μόνο η γενική αναφορά για «αντιμετώπιση θεσμικών μορφών καπιταλιστικής ολοκλήρωσης», όπου πολύ βολικά μπορούν να χαθούν τα πάντα. Ενώ άλλοι προτιμούν να ξεφύγουν από την σκληρή πραγματικότητα με όνειρα για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης. Δικαίωμά τους. Γιατί όμως η συζήτηση θα πρέπει να πέσει σ’ αυτό το επίπεδο; Γιατί θα πρέπει να διεξαχθεί από μηδενική βάση και όχι στη βάση των άμεσων αιτημάτων του κινήματος;

Και το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: Μπορεί σήμερα να υπάρξει οποιαδήποτε κίνηση προς τα εμπρός, οποιαδήποτε προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η επίθεση, αν δεν ξεκινά από τα ελάχιστα, δηλαδή από την άρνηση του χρέους και την έξοδο από το ευρώ με όλα τα συνοδευτικά μέτρα που έχουν διατυπωθεί και τεκμηριωθεί; Τι σόι συζήτηση ή διάλογος είναι αυτός που αντί να έχει ως αφετηρία του το πώς πρέπει αυτά τα άμεσα και επείγοντα αιτήματα να εξειδικευτούν και να προωθηθούν με όρους μαζικού κινήματος, τα θέτει υπό αμφισβήτηση; Τι εξυπηρετεί κάτι τέτοιο, εκτός από τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό; Γιατί αυτός ο διάλογος θα πρέπει να νομιμοποιήσει ως αριστερές ή προοδευτικές εκείνες τις απόψεις που αντιπαλεύουν τα βασικά αυτά αιτήματα μέσα στο κίνημα; Μήπως γιατί μιλούν κι αυτές εξ ονόματος της αριστεράς και του σοσιαλισμού; Είναι κάτι τέτοιο επαρκές κριτήριο;

Η περίοδος στην οποία βρισκόμαστε δεν είναι συνηθισμένη. Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και αδυσώπητες. Δεν αφήνουν περιθώρια για γενικές αναζητήσεις στο χώρο της αριστεράς. Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Ή θα κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, ή θα ζήσουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις κοινωνικής αποσύνθεσης και διάλυσης. Πώς όμως θα γίνει να κινητοποιηθεί η πλειοψηφία του λαού; Με εκκλήσεις για να βγει στο δρόμο και να ανατρέψει την κυβέρνηση και τα μέτρα; Αρκεί αυτό, ή αποτελεί ένα βολικό άλλοθι για να χρεωθεί στου ίδιους τους εργαζόμενους η ήττα σύμφωνα με το γνωστό «εμείς τα λέγαμε, καλούσαμε τον κόσμο να ξεσηκωθεί, αλλά αυτός είναι βλάκας και δεν καταλαβαίνει.»

Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η ενότητα της αριστεράς, ούτε ένα αριστερό μέτωπο, όπως κι αν το εννοεί κανείς, αλλά η ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού. Και η πλειοψηφία αυτή δεν βρίσκεται σήμερα στην αριστερά, ούτε καν έχει εμπιστοσύνη στην αριστερά. Όχι γιατί η αριστερά είναι διασπασμένη, αλλά γιατί δεν απαντά στα άμεσα προβλήματά του με τρόπο πειστικό και ρεαλιστικό από τη σκοπιά των συμφερόντων του. Γι’ αυτό και η ενότητα δράσης του λαού δεν περνά αναγκαστικά μέσα από την κοινή δράση της αριστεράς, αλλά μέσα από ένα ενιαίο κοινωνικοπολιτικό μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων. Κι αυτό απαιτεί μια εντελώς διαφορετική ενότητα. Όχι μια ενότητα για την ενότητα, αλλά μια ενότητα ανοικτή σε όλους, σε όλες τις δυνάμεις του λαού, που αποδέχονται την κοινή δράση ενάντια στον κοινό εχθρό στη βάση των πιο άμεσων και ζωτικών αιτημάτων για την επιβίωση των εργαζομένων και της χώρας.

Για να κατακτηθεί μια τέτοια ενότητα στην πράξη πρέπει πρώτα να χωρίσουμε για να ενωθούμε. Όχι για να ενωθούμε μεταξύ μας, αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο. Και πρέπει πρώτα να χωρίσουμε με όλους εκείνους που μπορεί να φωνάζουν πιο δυνατά απ’ όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το μνημόνιο, αλλά δεν τολμούν να απαντήσουν ανοιχτά και ξεκάθαρα – από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και του λαού – τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ. Αυτό το ενιαίο μέτωπο της πλειοψηφίας των εργαζομένων δεν μπορεί να το εκφράσει κανένα σχέδιο της «παναριστεράς», όσο ριζοσπαστικό κι αν εμφανίζεται στα λόγια, όπως άλλωστε δεν το εξέφρασε ποτέ έως τώρα. Όσοι συναρπάζονται με τέτοια εγκεφαλικά σχέδια αρνούνται ή αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η αριστερά έχει μόνο ένα χρέος: να φανεί χρήσιμη στον αγώνα που διεξάγει σήμερα η εργατική τάξη και γενικά ο λαός για την επιβίωση του. Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτό οφείλει να καταλήξει στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας.

Υπάρχει αριστερά σήμερα που μπορεί και πρέπει να πρωτοστατήσει σ’ ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο; Ναι υπάρχει. Δεν θα την βρείτε στις ηγεσίες και τους μηχανισμούς των κομμάτων της, ούτε στους διαλόγους των «επωνύμων» επί παντός επιστητού. Θα την βρείτε να αναπτύσσεται ραγδαία μέσα στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές, εκεί όπου αρχίζουν να ξεπετάγονται για πρώτη φορά τα έμβρυα μιας αυθεντικής λαϊκής οργάνωσης, μέσα από επιτροπές και πρωτοβουλίες μέχρι χθες ανένταχτων, αλλά και ενταγμένων, που ψάχνουν να βρουν τρόπους κοινής δράσης με τους γείτονες και τους συναδέλφούς τους για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα πιο κρίσιμα και επείγοντα προβλήματα της περιόδου. Πρόκειται για μια κρίσιμη μάζα αγωνιστών που διατρέχει οριζόντια τα κόμματα και τις οργανώσεις της αριστεράς και ξέρει να θέτει τα πιο άμεσα αιτήματα της κοινής δράσης πάνω από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα. Κι εκεί μόνο μπορεί να στηριχθεί μια αληθινή πολιτική πρωτοβουλία που δεν θα αναλώνεται με τα όποια κοινά σημεία της αριστεράς, αλλά θα θέτει ως άμεση και επείγουσα ανάγκη το ενιαίο μέτωπο των ίδιων των εργαζομένων, της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού.

[τέλος άρθρου]

ΟΚ, αυτό ήταν ολόκληρο το άρθρο. Ο Δημήτρης Καζάκης έχει γράψει πολλά άρθρα για τη Στάση Πληρωμών, την έξοδο από το Ευρώ, κ.ο.κ. αναπτύσσοντας λεπτομερώς το ΤΙ (θεωρεί πως) πρέπει να γίνει,  αλλά σε αυτό το άρθρο του αναφέρθηκε ειδικά στην πολιτική δράση και στη λαϊκή οργάνωση. Κατηγορήθηκε όμως από συγκεκριμένο ιστολόγο και σχολιαστή (με ψευδώνυμο «Νοσφεράτος») πως… (εθνο-)λαϊκίζει και αοριστολογεί, εξ αιτίας αυτού εδώ του άρθρου του κυρίως.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές κατηγορίες που  εκτοξεύτηκε κατά αυτού του άρθρου (δείτε εδώ) ήταν πως κάνει «φαύλο κύκλο» ο Καζάκης, όταν γράφει (πολύ σωστά):

«Για να προκύψει σήμερα ένα τέτοιο μαζικό πολιτικό κίνημα απαιτείται ένα ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων…»

…θεωρώντας δεδομένη την εννοιολογική ΔΙΑΚΡΙΣΗ ανάμεσα σε «μαζικό πολιτικό κίνημα» και σε «ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων».

-Γιατί είναι δεδομένη αυτή η διάκριση εννοιών; -Διότι μπορεί κάλλιστα ένα συγκεκριμένο κόμμα ή κίνημα, να επιδιώκει να γίνει μαζικό, συσπειρώνοντας τις ΜΑΖΕΣ (των ανθρώπων) ΧΩΡΙΣ να είναι και «ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων». Π.χ. ένα ΥΠΑΡΚΤΟ αριστερό κόμμα σήμερα (και ανέκαθεν) που θέλει να γίνει μαζικό κίνημα, χωρίς όμως να αποτελεί μέρος ευρύτερου μετώπου δυνάμεων, είναι το ΚΚΕ. Κοντολογίς, ο Καζάκης ξέρει πολύ καλά ΤΙ λέει, και το λέει μάλιστα με το ΣΩΣΤΟ τρόπο, ώστε να μη θίγει κανέναν, ενώ ο «Νοσφεράτος» (που τον συκοφαντεί ότι λέει «ταυτολογίες» σε «φαύλο κύκλο») δεν ξέρει ΤΙ λέει: Κρύβεται πίσω από Υψηλές Έννοιες και Αφαιρέσεις, αλλά επιδεικνύει ικανότητα στη Λογική Μηδέν…

…και επιμένει, επιμένει (κατά το Γκεμπελικό «πες, πες, πες, κάτι μένει»): Εμφανιζόμενος μετά με άλλο ψευδώνυμο (σαν «Ευλαμπία») προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την προηγούμενη κριτική με την εξής μπούρδα:

κ. Ομαντεον υποψιαζομαι οτι υφισταται μια λογική ανακολουθια στους συλλογισμους σας (μιλώ για Τυπική λογική παντα )
διοτι λέτε
α)ο Καζάκης θεωρεί δεδομένη την εννοιολογική ΔΙΑΚΡΙΣΗ ανάμεσα σε «μαζικό πολιτικό κίνημα» και σε «ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων»
και λέτε παρακάτω
β)Γιατί είναι δεδομένη η διάκριση αυτή?

και περιμενουμε ολοι να δουμε το γιατί ειναι δεδομένη
ομως αντι γι αυτό βλεπουμε ενα Λογικό αλμα και λέτε αίφνης :

γ)-Διότι μπορεί ΚΑΛΛΙΣΤΑ ένα συγκεκριμένο κόμμα ή κίνημα, να επιδιώκει να γίνει μαζικό, να συσπειρώσει τις ΜΑΖΕΣ (των ανθρώπων) ΧΩΡΙΣ να είναι ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων.

Και ερωτω κ Ομαντεόν ..

Τι λογική σχεση υφισταται μεταξύ του α) και του γ );

[…]

Μα… η «λογική σχέση μεταξύ του α) και του γ)» είναι προφανής: Το γ) είναι αντι-παράδειγμα στη (λανθασμένη) ταύτιση ανάμεσα σε «μαζικό κίνημα» και σε «ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων». Ο λασπολόγος μπλοφάρει, συσκοτίζοντας και αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση. Αργότερα, εμφανίζεται και με άλλα ψευδώνυμα, εκπέμποντας θόρυβο και αποπροσανατολισμό, αλλά… δεν αμελεί να συκοφαντήσει και όσους διαφωνούν μαζί του ότι… υιοθετούν εκείνοι πολλά ψευδώνυμα για να του επιτεθούν σαν «σμήνος» που… κατευθύνεται από μένα(!) κ.ο.κ. (σε παρόμοια συζήτηση, εδώ)

Αυτή η προπαγανδιστική επιχείρηση απαξίωσης και υπονόμευσης του Δημήτρη Καζάκη, εξαπολύθηκε από τον «Νοσφεράτο» σε πολλά μπλογκ. Κεντρικός άξονας των συκοφαντιών κατά του Καζάκη είναι ο (υποτιθέμενος) «εθνολαϊκισμός» του, μια έννοια «πας-παρ-του», στην οποία ο… βρυκόλακας διαπρέπει (έχοντας γράψει και βιβλίο για αυτήν – το μοναδικό του μάλιστα). Δυστυχώς όμως (παρά την αρχικά σωστή προέλευσή του) ο «εθνολαϊκισμός» κατάντησε… ψωμοτύρι, γενική ταμπέλα απαξίωσης (σαν αυτο-εκπληρούμενη προφητεία, όπως κι ο «εθνομηδενισμός») που κολλάει παντού, ή σε σχεδόν οποιονδήποτε. Π.χ. οποιοσδήποτε μιλάει για λαϊκή συσπείρωση με τη μορφή μετώπου (ο Καζάκης εν προκειμένω, όταν αναφέρεται σε «ανάγκη για ένα νέο ΕΑΜ«) χλευάζεται από το βρυκόλακα σαν «εθνολαϊκιστής«, π.χ. ως εξής (στο σχόλιο ΕΔΩ):

ο λαός…. Υποθετω οτι μεσα στον λαο ειμαστε ΟΛΟΙ
και ολοι αυτοι πουχουνε γεμισει τηνΣαλονικη με …μπαρακια που δεν πληρωνουμε ασφαλιστικές εισφορές κλπ

Ολοι για το Νεο Εαμ
εθνολαικισμός.

[….]

(αυτή ήταν η «απάντηση» του Ν. στη ρήση του Καζάκη «Ο λαός δεν χρωστά, του χρωστάνε.«).

Kι αυτά είναι ελάχιστα δείγματα άλλων δηλώσεών του, όπως π.χ.

απο την (Σαν )Κατοχή του ΔΝΤ και ονειρευονται ενα νεο ΕΑΜ με τον εαυτό τους ως Αρη Βελουχιώτη ΚΑΙ ΒΆΛΕ)

Αυτός ο «επαγγελματίας διανοούμενος» -πρωτίστως- ενοχλείται από τη λαϊκή συνειδητοποίηση της Καθολικής Αλήθειας της εκμετάλλευσης (το «UNIVERSALITY» κατά τον Slavoj Zizek), δηλαδή τη λυτρωτική ανακάλυψη (από το λαό) πως έχει αδικηθεί και έχει γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Ο σκοπός του λαού για τέτοιους «επαγγελματίες αριστερούς» (όπως ο «Νοσφεράτος»)  είναι να σκύβει το κεφάλι στα Ιερατεία των Βρυκολάκων «αριστερών διανοητών» που τον μαστιγώνουν στα θεωρητικά τους πονήματα με ενοχές (για «εθνολαϊκισμό» κλπ.) αλλά ΔΕΝ του επιτρέπουν ποτέ να απαλλαγεί από αυτές τις ενοχές (ακόμη κι αν τις συνειδητοποιήσει κάποτε). Δεν πρέπει δηλαδή ποτέ ο λαός να πλησιάσει στο UNIVERSALITY της επίγνωσης της εκμετάλλευσής του. Φυσικά αυτή η στάση ορισμένων «επαγγελματιών αριστερών» είναι ΑΚΡΩΣ αντιδραστική, αντι-λαϊκή και αντι-επαναστατική: Στο όνομα της καταπολέμησης του «εθνολαϊκισμού» θυσιάζεται ο ΙΔΙΟΣ ο λαός (και η ΑΛΗΘΕΙΑ του)!

«ΧΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΕ» (ήταν η απάντησή του…)

Εεε, καλά κρασιά ! Χαρακτηριστικό της Ιδεολογίας (όπως λέει και ο Ζίζεκ) είναι  «κάτι που κάνουν, αλλά δεν ξέρουν ότι το κάνουν». Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου παράξενο το ότι… ο τελευταίος που έχει την παραμικρή επίγνωση για αυτό τον ολότελα αντιδραστικό (φαντασιακό) ιδεολογικό ρόλο, είναι εκείνος που τον υποδύεται, ενσαρκώνοντας τη συγκεκριμένη λανθάνουσα ιδεολογία

Αυτός που τσουβαλιάζει συκοφαντικά το Δημήτρη Καζάκη μαζί με τους (κακούς) «εθνολαϊκιστές», ανήκει σε μια πολύ συγκεκριμμένη κατηγορία «διανοητών» (my ass) και επαγγελματιών της Αριστεράς, οι οποίοι απωθούν τον περισσότερο κόσμο, λόγω της δογματίλας τους, της εθελοτυφλίας τους και -ιδίως- λόγω της τάσης τους να κρύβουν την ανικανότητά τους για Λογική Συνέπεια, πίσω από Υψιπετείς Αφηρημένες Εννοιες, που εκσφενδονίζουν (κατά το δοκούν) για να…  θαμπώσουν αδαείς αριστερούς (απωθώντας πάρα πολλούς άλλους).  Αυτες οι υψιπετείς αφηρημένες έννοιες ή κίβδηλες εννοιολογικές αφαιρέσεις, μερικές φορές καταργούν την ίδια τη Λογική (η οποία είναι προϋπόθεση και της διαλεκτικής). Μερικές φορές, γίνονται αστήρικτοι συκοφαντικοί συσχετισμοί μεταξύ ορισμένων αρνητικών προτύπων και των εκάστοτε στόχων (της λάσπης) – τους οποίους (δήθεν) «θυμίζουν», μέσα στον συκοφαντικό Ψευδο-διαλεκτικό Λόγο των Λασπολόγων. Π.χ. ο Νοσφεράτος θάβει τον Καζάκη, ως εξής:

Ειναι αλλο να λεει καποιος συσπείρωση κατά ενός κοινού Εχθρού
και αλλο Να χρησιμοποιει -επινοει – οριζει αποφασιζει Μόνο τον Εχθρο για να καθορισει με βαση τον Εχθρο (οπως αυτός τον ορισε) το περιεχομενο και την οργανωση της δρασης και της ενοτητας και με ποιους θα χωρισουμε και με ποιους θα παμε κλπ..
Το καταλαβες;
Αν το καταλαβες κατεβασε αργά το κεφαλακι σου προς τα κάτω…

Το ανωτέρω…. λασπολογικό μπουρδολόγημα βασίζεται στην (εξωφρενική) Υψιπετή Αφαιρετική Ιδέα ότι… ο Καζάκης έχει ορίσει μόνος του και (προ-)αποφασίσει μόνος του ΤΙ ειναι το ίδιο το… ΔΝΤ, η τρόϊκα – και ο καζινο-καπιταλισμός γενικά, μαζί με τις συγκεκριμμένες ΥΠΑΡΚΤΕΣ δυνάμεις τους! Για το Νοσφεράτο δηλαδή, ο Καζάκης μιλάει μόνο για κάτι που ορίζει ο ίδιος μέσα  στο… κεφάλι του! (=»Καζάκης κερνάει, Καζάκης πίνει»). «Επομένως» (σύμφωνα μ’ αυτή τη «λογική») ο Καζάκης πάσχει από παρόμοια ελαττώματα ή ιδεολογήματα όπως ο… Καρλ Σμιτ (δηλαδή… «από την Πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα», κ.ο.κ.) και… Οπερ Εδει Δείξαι, κλπ. (μόνο που η ΒΑΣΗ της «απόδειξης» είναι λάθος).

Αλλά… μακάρι το θέμα να ήταν μόνο μια υπόθεση… απλής μπουρδολογίας, ή παραλογισμού! Δυστυχώς, δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με αυτό, αλλά και  με πολλά άλλα, ιδιαίτερα επικίνδυνα για τη διαβρωτική και αποπροσανατολιστική τους επιρροή στην αριστερά (και στον ίδιο το λαό)...

Π.χ. ίσως  δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν όλες οι «θέσεις» του συγκεκριμμένου («επαγγελματία διανοούμενου») «Νοσφεράτου», έχουν σαν… μαγικό κοινό παρονομαστή να… συμφέρουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το ΔΝΤ. Κι αυτό διότι…

1) Το Δημήτρη Καζάκη (μαζί με άλλους, π.χ. της «πρωτοβουλίας αριστερών οικονομολόγων») τους θάβει σαν «εθνολαϊκιστές».

2) Για οποιαδήποτε πρόταση Παύσης Πληρωμών και Εξόδου από το ευρώ, κινδυνολογεί υστερικά και επίμονα, χωρίς να καταφέρνει να φέρει επιχειρήματα.

3) Απέναντι σε οποιαδήποτε αμυδρή (έστω) νύξη ότι η στάση της σημερινής κυβέρνησης αποτελεί μορφή προδοσίας, διαρρηγνύει τα ιμάτιά του… υπερασπιζόμενος την κυβέρνηση (ότι δεν είναι τόσο κακιά όσο η… Δεξιά) και -ταυτόχρονα- συκοφαντώντας όσους μιλούν για προδοσία είτε σαν ακροδεξιούς, είτε σαν «τσιριχτούς» εθνολαϊκιστές, κλπ.

4) Ακατάσχετη λάσπη έριξε και κατά του… Max Keiser (δείτε το παλιό σχόλιο ΕΔΩ), κατά του γνωστού βίντεο (που μετάφρασα) με τις 405 χιλιάδες θεάσεις (πολλές από τις οποίες οφείλονται σε προώθηση του βίντεο από ΑΡΙΣΤΕΡΑ ιστολόγια – κυρίως του ΣυΡιΖΑ)

5) Θεωρεί (όπως ο Γιάννης Μηλιός κ.ά.) πως το σωστό είναι «μην ασχολείστε με το χρέος, ασχοληθείτε με τα αιτήματα της Αριστεράς», κλπ.

___________________________

Φυσικά, η κριτική στο Γιάννη Μηλιό (π.χ. στο άρθρο του ΕΔΩ) δεν μπορεί να έχει έναν (παρόμοιο) χαρακτήρα καταδίκης, διότι πολλές από τις απόψεις του είναι σωστές και αποδεκτές. Από ορισμένες απόψεις του βέβαια, αρπάχτηκε  ο κίβδηλος «διανοούμενος» Νοσφεράτος για να θρέψει τη συκοφαντική του επίθεση, κατά του Δημήτρη Καζάκη, τόσο λυσσαλέα όμως, ώστε ο ίδιος ο Γιάννης Μηλιός μάλλον δεν διανοήθηκε ποτέ (να πέσει στο επίπεδό της). Για τον Γιάννη Μηλιό πάντως, ειπώθηκαν (μεταξύ άλλων) τα εξής σχόλια κόσμιας κριτικής από σχολιαστή του «Radical Desire»:

Ο Μηλιός γράφει μερικά σωστά στην αρχή, αλλά μετά το ρίχνει στις ασυναρτησίες του στιλ «μην ασχολείστε με το χρέος, ασχοληθείτε με τα αιτήματα της Αριστεράς», δλδ τα κλασικά ναρκισιστικά ορισμένων αριστερών ομφαλοσκοπούντων που δεν κοιτάνε τι τραβάει ο κοσμάκης γύρω τους κι όλο αμολάνε αερολογίες και γι’ αυτό έχασε την απήχησή της η Αριστερά. Κι επίσης, αφού δεν είναι οικονομολόγος, τι το παιδεύει; Χορτάσαμε από άσχετους «ειδικούς».

…όπου ο ιστολόγος του Radical Desire συμφώνησε λέγοντας:

Έχεις δίκιο, το χρέος και όλες οι πραξικοπηματικές τακτικές που ακολουθήθηκαν οφείλουν να εξακολουθούν να είναι στο προσκήνιο και να υπογραμμίζονται από κάθε τυχόν προοδευτικό σχήμα. Η εντύπωση που μου έδωσε ο Μηλιός ήταν ότι η «Αριστερά» καλείται ξανά να συμμαζέψει τα σπασμένα του ΓΑΠ. Ε όχι. Το πρόβλημα με το Μηλιό (που επιθυμεί να εκφράσει μια εκδοχή παρόμοια με τις απόψεις του Lykaon κατωτέρω) είναι ότι επιμένει σε κάτι σαν «νηφάλια» ανάλυση συγκυρίας και των οικονομικοπολιτικών συσχετισμών, το οποίο μπορεί μεν να είναι πρόσφορο σαν ιστορική-θεωρητική άποψη (εδώ είναι το προλεταριάτο, εκεί είναι το προλεταριάτο, που είναι το προλεταριάτο) αλλά από άποψη πρακτικής είναι κάπως αφελές.

Η δική μου κριτική στο Γιάννη Μηλιό (αν και συμφωνώ σε πολλά που έγραψε) ήταν:

1) Για τα εξής (του Μηλιού):

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην κρίση της εργασίας και όχι στην κρίση των οικονομικών του κράτους. Μπροστά πρέπει να μπαίνουν τα αιτήματα που σχετίζονται με την ταξικότητα της σύγκρουσης, αιτήματα για την αναδιανομή του εισοδήματος, τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό, τον δημόσιο πλούτο, και να έπονται – στο μέτρο που πραγματικά τίθενται και είναι αναγκαία – τα αιτήματα που απαντούν στο «τι θα κάνει η χώρα με το χρέος»…

H προτεραιότητα ΕΙΝΑΙ έτσι κι αλλιώς στην Κρίση της Εργασίας. Ακόμη κι ο Michael Hudson το λέει αυτό, χωρίς να είναι και ιδιαίτερα αριστερός (αν και πολύ προοδευτικός)

2)

…στο μέτρο που πραγματικά τίθενται και είναι αναγκαία – τα αιτήματα που απαντούν στο «τι θα κάνει η χώρα με το χρέος».

Δεν πρόκειται για «αιτήματα» αλλά για ΑΚΡΩΣ ΚΑΥΤΑ ερωτήματα. Η διάθεση υποβάθμισής τους δημιουργεί… ερωτήματα. Εξάλλου…

Δηλαδή, εξυπακούεται ότι
[α] ο λαός λειτουργεί με «αιτήματα»(!) που αφορούν το «τι κανει η χώρα με το χρέος», αλλά…
[β] ορισμένα (τέτοια) «αιτήματα» ΔΕΝ τίθενται και ΔΕΝ ειναι αναγκαία.
ΠΟΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ αυτά και ΓΙΑΤΙ?

3)

…η αντιπαράθεση στις ιδεολογίες της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, της επίρριψης ευθύνης στην τρόικα για μέτρα που αποτελούν πρωτοβουλία της κυβέρνησης και είναι ολότελα εκτός του Μνημονίου.

Εδώ, όσα έχω βάλει μέσα σε κόκκινα και bold αποτελούν (κατ’ εμέ) ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ και διχαστική ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ άνευ νοήματος. Κι αυτό γιατί -όσον αφορά την κατάσταση σήμερα στη χώρα μας- ΔΕΝ πρόκειται τώρα για «ιδεολογία» ή «ιδεολογίες», αλλά για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ απώλειας εθνικής (δηλαδή ΚΑΙ λαϊκής) κυριαρχίας, η οποία έχει τώρα πια τεκμηριωθεί, π.χ. στο παλιό ποστ «Οι ΤραπεζοΝαζί μεθοδεύουν ΟΛΙΚΗ κατάσχεση της Ελλάδας, ενώ η κυβέρνηση υπογράφει το Συμβόλαιο της Προδοσίας!«.

Τέλος, για το ανθρώπινο υλικό της Αριστεράς, παραθέτω σύντομο απόσπασμα ομιλίας του (εξαιρετικού) συγγραφέα /  δημοσιογράφου  Πέτρου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος επισημαίνει ότι η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ της σημερινής Αριστεράς στην Ελλάδα, είναι το (αφανές) «κόμμα» των… Ανένταχτων Αριστερών (με… αγγλικούς υπότιτλους):

Video with English Subtitles about The Greek Left:

Δείτε επίσης:

  • […]

[…συνεχίζεται…]

Add to DeliciousAdd to DiggAdd to FaceBookAdd to Google BookmarkAdd to MySpaceAdd to NewsvineAdd to RedditAdd to StumbleUponAdd to TechnoratiAdd to Twitter

Enhanced by Zemanta

103 comments

  1. Καλά επειδή έβαλα μόνο μια φωτογραφία του Κωνσταντόπουλου λίνκαρες το ποστ μου; Ευχαριστώ! Αλλά το ζουμί είναι εδώ, όπως σήμερα παραθέτω στα σχόλια μου:

    Ο κ. Κωνσταντόπουλος δεν έχει καµία σχέση µε αυτό το µοντέλο και γι’ αυτό στις δηλώσεις του δεν «µίλησε» στην καρδιά του κόσµου, ενώ δεν απέφυγε το µπέρδεµα µε την προηγούµενη προεδρία του. Δύο φορές ανέφερε τα πρώτα γράµµατα της λέξης «Συνασπισµός», όµως γρήγορα διόρθωσε µε το όνοµα του Παναθηναϊκού!

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=4584352

    Ο Καζάκης επιβεβαιώνεται με τον πιο πανηγυρικό τρόπο. Θα ασχοληθώ κάποια στιγμή με το άρθρο του όταν θα έχω χρόνο.

    • JAGO καλημέρα,
      όμως… ήξερα ότι το «ζουμί» ήταν στα σχόλια !!! χεχε

      …Και όχι μόνο τα δικά σου, φυσικά. Π.χ. ο φίλος μας ο Αιρετικός είπε και… απαρίθμησε:

      http://blog.teleologikos.eu/?p=4279&cpage=1#comment-10456

      Η Αριστερά λειτουργεί με όρους συντεχνίας δυστυχώς και, αντί να προσελκύσει τον κόσμο που θα έπρεπε να προσελκύσει, τον απωθεί. Εξηγούμαι:

      1. Ξύλινη γλώσσα, γεμάτη αναφορές σε υπεραφηρημένα νοητικά κατασκευάσματα που ούτε καταλαβαίνει ο κόσμος ούτε κι ενδιαφέρεται γι’αυτά.

      2. Συστηματική αποφυγή διατύπωσης προτάσεων και λύσεων για πρακτικά ζητήματα.

      3. Απροθυμία να δουν και να πουν τα αυτονόητα (ο Καρατζαφύρερ, από την άλλη, έχει την ευφυΐα – πρέπει να του το αναγνωρίσω αυτό – να πει αυτονόητα πράγματα, μέσω των οποίων κρύβει αποτελεσματικά τις αληθινές του προθέσεις).

      Για τα 2 και 3, δείτε για παράδειγμα τη μικροπρεπή επίθεση διαφόρων προβεβλημένων εναντίον του Δημήτρη Καζάκη, επειδή ο τελευταίος τόλμησε να μιλήσει για οργάνωση κινήματος από τη βάση, δήλαδή από το λαό (τον αποκάλεσαν “εθνολαϊκιστή”) – κι αρχίσανε τα αποπροσανατολιστικά του στυλ “δεν έχει σημασία το χρέος και τι τραβάει ο κόσμος, αλλά τα ‘αιτήματα’ της Αριστεράς”. Μα βρε ΗΛΙΘΙΟΙ (για να μην τους αποκαλέσω ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ), η Αριστερά υπάρχει ΓΙΑ το λαό και για να σταθεί στο πλευρό του, ΟΧΙ για να αμπελοφιλοσοφεί.

      4. Είναι γεμάτη κρετίνους που την έχουν δει πρώτη μούρη στο Καβούρι και τους αρέσει να το παίζουν αρχηγοί (και γι’αυτό σαμποτάρουν κάθε προσπάθεια αυτοοργάνωσης του κοινωνικού συνόλου, επειδή φοβούνται ότι δε θα μπορούν να τη χειραγωγήσουν).

      5. Επειδή λειτουργεί σαν συντεχνία, οι υπόλοιποι δείχνουν απέναντι σ’αυτά τα αρχομανή και γεμάτα ναρκισσισμό και μικροπρέπεια υποκείμενα μια απαράδεκτη ανοχή, λες και δε μπορούν να βρεθούν άλλοι καλύτεροι, με καλύτερο ήθος, με γνώση, σοβαρότητα και ικανότητα (και πρόθεση) να κατανοήσουν τι χρειάζεται σήμερα η κοινωνία.

      Μπορώ να πω κι άλλα, αλλά αυτά προς το παρόν αρκούν.

  2. Αυτό το σχόλιο του Αιρετικού πρέπει να γίνει ποστ με τη δέουσα ανάλυση από κάτω. Εν τω μεταξύ, ο πρώην πρασινοφρουρός και νυν κρυφοχρυσαυγίτης Σπύρος Χατζάρας έγραψε πριν λίγο στο μπλογκ του:

    ΠΑ.ΡΙ.ΖΑ. ♧ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

    ενώ κυκλοφόρησε από νεοναζιστικά μπλογκ το σύνθημα:

    ΠΑ.ΠΑ.ΡΙ.Α =Παναθηναική Παλλαική Ριζοσπαστική Αριστερά

    Τα ‘θελες και τα ‘παθες Αριστερά. Τι να πούμε…

    • Συμφωνώ πως το σχόλιο του Αιρετικού αξίζει να γίνει ποστ, είναι ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ…

      Τώρα… για τις πλακίτσες – αρχικά που εφευρίσκουν ναζιστούληδες σε βάρος της Αριστεράς, ας είναι κι έτσι… ΙΣΩΣ κάνουν επιτέλους τους… Αριστεροκένταυρους και «επαγγελματίες διανοουμένους» της να ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΟΥΝ επιτέλους.

      Πάντως… εμείς (οι ανένταχτοι) ΔΕΝ στερούμαστε χιούμορ κι ο Χατζάρας που βγάζει γλώσσα μια μέρα θα αποστομωθεί κι αυτός από… ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ (και ΠΙΟ αστείες) πλακίτσες, σε βάρος του!😈

  3. Ο Νοσφερατος ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα «προοδευτικου διανοουμενου» που εχει επιλεξει τον «προοδευτισμο» ως επιλογη πολιτικου lifestyle. Ειναι αριστερος οχι επειδη νοιαζεται για τον «λαο» (που αποτελειται απο οσους ειναι καταπιεσμενοι στην τελικη), αλλα επειδη νομιζει οτι αυτο-εξυψωνεται ηθικα απο την «απληστη» πλεμπα. Ριχνουμε ολιγον αντικαπιταλισμο (μην μας πουν απληστους), πολλη δηθεν «συμπονια» για τους καταπιεσμενους (που βαθια μεσα μας απεχθανομαστε, σε περιπτωση που δεν μας λατρευουν ως «λαμπρα πνευματα» που ειμαστε βεβαιως βεβαιως), και τονους περιφρονησης για τον «λαουτζικο» που υποτιθεται οτι δεν ειναι πεφωτισμενος ωστε να φτασει στο επιπεδο ενος Νοσφερατου (και να διαχειριστει τον εαυτο του). Πολιτικες θεσεις με χαμηλα λιπαρα (Ευρωλιγουρισμος, ΠΑΣΟΚικη σοσιαλδημοκρατια πχ), μπολικη υποκριτικη κλαψα που καθε δηθεν «Χριστιανος» θα ζηλευε, υφος καλογριας που μολις την ειπαν π***ανα, και απο αυτο που ο Νιτσε θα αποκαλουσε slave morality. Α να μην ξεχασουμε τις ανορθογραφιες του, που προσθετουν insult to injury.

    Σιγουρα αν ο Καζακης ειναι να δεχτει κριτικη απο καπου σιγουρα δεν θα ειναι απο τον καθε Νοσφερατο του κοσμου, που αμα ο λαος δεν εχει ψωμι, αυτος αναρωτιεται γιατι δεν τρωνε Παντεσπανι… Ας γραψει λοιπον κανα «πονημα» για την μαστιγα του εθνολαικισμου, κατα προτιμηση αντιγραφοντας εργα αλλων, και ας αφησει το Διαδικτυο που τοσο μισει, αφου τον φερνει σε επαφη με το μυασματιικο λαουτζικο.

    • Dennis Ηi,
      Συμφωνώ, φυσικά…

      Το θέμα είναι ότι (μέχρι τώρα) είχα αποφύγει επανειλλημένα και επιμελώς να κάνω ποστ ΕΔΩ, στο κύριο μπλογκ μας, που να εμπλέκει το Νοσφεράτο, για πάρα πολλούς λόγους (και επίσης γιατί δεν θεωρούσα το θέμα του τόσο σημαντικό)…
      Και… ΑΝ ήταν το θέμα μόνο «προσωπικά απωθημένα», είχα πολλές ευκαιρίες να βυθιστώ σ’ αυτά (μάλλον προς… βαρεμάρα των αναγνωστών)!🙂

      Ομως, βλέπω ότι η προπαγάνδα κατά του Καζάκη έχει εξαπλωθεί σε πολλά μπλογκ, και επίσης ότι από αρκετό κόσμο… αν όχι γίνεται πιστευτή, γίνεται τουλάχιστον αποδεκτή. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό σε μια περιόδο που απαιτεί ενότητα, παραμερισμό της κάθε διχόνοιας και ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ μέτωπο δυνάμεων, όπως αυτό που προτείνει ο Καζάκης. Και αποφάσισα ότι η λάσπη εναντίον του Καζάκη ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να περάσει, άλλο.
      Επίσης μεγάλο μέρος (ίσως και σημαντικότερο) αυτού του ποστ είναι το ΙΔΙΟ το εξαιρετικό άρθρο του Καζάκη, ενώ τα δύο βίντεο που πρόσθεσα αργότερα είναι ίσως διαφωτιστικά για διευκρινίσεις.
      (κι ένα λινκ σε δικό σου ποστ προστέθηκε επίσης, προ ολίγου)

    • «…ΠΑΣΟΚικη σοσιαλδημοκρατια…»

      Οουπς! Όχι ακριβώς!

      ΠΑΣΟΚ και σοσιαλδημοκρατία είναι έννοιες ασυμβίβαστες.

      Να θυμίσω εδω ότι ο Α. Παπανδρέου θεωρούσε την σοσιαλδημοκρατία ως δεκανίκι του καπιταλισμού (με αποτέλεσμα, την δεκαετία του ’80, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να εκθειάζουν χώρες όπως η Λιβύη και η Αλβανία… ως μοντέλα επιτυχούς σοσιαλιστικής ανάπτυξης! 😯 ). Αλλά και μετά το τέλος της εποχής Παπανδρέου το ΠΑΣΟΚ πάλι δεν τα κατάφερε να γίνει σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Αντ’ αυτού μεταμορφώθηκε σε ένα νεοφιλελεύθερο υβρίδιο, με λαϊκίστικες επιρροές, (και από ότι φαίνεται, από τις τελευταίες το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να απαλλαγεί με τίποτα) το οποίο προσπαθούσε να δικαιολογήσει τις νεοφιλελεύθερες επιλογές του (και εξακολουθεί να το προσπαθεί ακόμα και σήμερα) χρησιμοποιώντας…σοσιαλιστική φρασεολογία.

      Το οτι υπάρχουν οπαδοί του ΠΑΣΟΚ οι οποιοι επιμένουν να πιστεύουν, αλλά και να προσπαθούν να πείσουν όλους εμάς τους υπόλοιπους, πως το ΠΑΣΟΚ είναι – τάχατες – η «έκφραση της σοσιαλδημοκρατίας» αυτή την στιγμή στην Ελλάδα, απλά και μόνο δείχνει ότι από ένα σημείο και μετά ο πολιτικός φανατισμός καθίσταται ταυτόσημος με την βλακεία…

      • ΠΑΡΑ πολύ σωστή επισήμανση Δύστροπε…

        Νομίζω όμως ότι ο Ντέννις τα ξέρει αυτά που λες (γιατί τα είχαμε συζητήσει κατ΄ιδίαν κάποτε) και… απλά του ξέφυγε η φράση «ΠΑΣΟΚική σοσιαλδημοκρατία» χάριν… συντομίας έκφρασης!!!

        Ασε που… σήμερα ΚΑΙ η (πραγματική) σοσιαλδημοκρατία έχει κι αυτή τα χάλια της, οπότε… τα ξεπεσμένα πνεύματα συναντιώνται (π.χ. Τόνυ Μπλερ, Σημίτης, ΓΑΠ… κ.ά. που σίγουρα έχουν τώρα πια κάτι κοινό, σαν πλυντήρια ξεπλύματος νεο-φιλελεύθερης πολιτικής, κλπ).

  4. Omadeon καλησπέρα. Δεν το είχα διαβάσει αυτό το κείμενο του Καζάκη (παρόλο που είχα δει τα σχόλιά σας). Συμφωνώ απόλυτα με την οπτική του. Αν περιμένει ο λαός να βγάλει άκρη με την μλκια που δέρνει την αριστερά δεν θα βγει άκρη.

    Ασφαλώς θα έπρεπε να υπάρχει ένα κοινό μέτωπο.

    Αλλά διαπιστώνω ότι η έξοδος από το ευρώ (στρατηγική με την οποία συμφωνώ πλέον γιατί είναι το μόνο που μπορεί να ταρακουνήσει τα πράγματα) είναι κόκκινο πανί ακόμη και για αριστερούς οικονομολόγους (δες τα σχόλια εδώ: http://e-cynical.blogspot.com/2010/07/blog-post_06.html ).

    • Δυστυχώς όμως, η ίδια η Αριστερά δεν κάνει το ξεσκαρτάρισμα που πρέπει να κάνει. Έχει στους κόλπους της άτομα που λειτουργούν με τον τρόπο που ανέλυσε ο Omadeon και που ανέφερα κι εγώ εν τάχει στου Λαπούτα και που εξήγησε κι ο Dennis εδώ πέρα και οι υπόλοιποι αριστεροί, αν και – λογικά – θα έπρεπε να είναι ικανοί να δουν την τεράστια ζημία που αυτά τα άτομα προκαλούν, τα ανέχονται, τα κουκουλώνουν, τηρούν αυτήν τη βλακώδη, εμετική και καταστροφική πολιτική «ίσων αποστάσεων» (η οποία πολιτική είναι για πάρα μα πάρα πολλές κλωτσιές), ανάγουν το θέμα σε δήθεν «προσωπικές έριδες» (ενώ είναι ξεκάθαρα θέμα πολιτικής στόχευσης και φιλοδοξιών ορισμένων «αριστερών» που παριστάνουν τους αριστερούς, αλλά δεν τους ενδιαφέρει καθόλου η αφύπνιση και κινητοποίηση του κόσμου – κάθε άλλο) και τελικά τους αποθρασύνουν κι έτσι αποκτά η Αριστερά ένα δικό της «αυγό του φιδιού», μια «Πέμπτη Φάλαγγα», η οποία συχνότατα καταλήγει στο payroll συμφερόντων που κάθε άλλο παρά φίλα προσκείμενα προς τους πολίτες είναι.

    • Αγαπητέ Greek Rider,

      Κι εγώ συμφωνώ μαζί σου, μόνο που….

      1)
      Ειναι ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικό θέμα να κριτικάρει κανείς ΕΙΔΙΚΑ την έξοδο από το ευρώ, πράμα θεμιτό ΚΑΙ συζητήσιμο, όπου άλλωστε έχει εκφράσει πολύ κομψά ΚΑΙ τις δικές της ενστάσεις / προϋποθέσεις η φίλη co-editor στο μπλογκ μας Πιγκουίνα – δες το σχόλιό της εδώ:
      https://omadeon.wordpress.com/2010/07/08/traitors/#comment-40092
      …που το μετέφερα εδώ:
      http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_5117.html?showComment=1278827580953#c7104174271028410217
      .
      ….και είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟ θέμα να… θάβει κανείς τον Καζάκη άδικα, συκοφαντικά και επιζήμια σαν «εθνολαϊκιστή» (και άλλες παρόμοιες μπούρδες, π.χ. η αηδιαστική λάσπη εναντίον του ότι θέλει να… αυτο-προβληθεί σαν «δεύτερος Βελουχιώτης», κ.ο.κ._)

      2)
      Δυστυχώς στη συζήτηση στην οποία παραπέμπεις,
      http://e-cynical.blogspot.com/2010/07/blog-post_06.html
      τα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ σχόλια ήταν… του ΙΔΙΟΥ λασπολόγου, ο οποίος έψαχνε ΚΑΘΕ ευκαιρία και αφορμή, όχι τόσο πολύ για να εκφράσει αντιρρήσεις (σε ένα θέμα που ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ καθόλου καλά) όσο για άαααλλους λόγους… που ΔΕΝ θα συζητήσω άλλο, σεβόμενος την ανάγκη σου να ΜΗΝ εμπλακείς σε διαμάχες, κ.ο.κ.
      (και τη συζήτηση την ίδια, την πρόβαλλε ο ίδιος στο μπλογκ του αργότερα, σαν… τεκμήριο αξιοπιστίας – my ass).

      • Εγώ δεν πιστεύω ότι στους καιρούς που ζούμε έχουμε περιθώρια τήρησης «ίσων αποστάσεων». Οι ίσες αποστάσεις αποθρασύνουν τους φαύλους και τους δίνουν τη δυνατότητα να συνεχίζουν την καταστροφική τους δράση.

        • Ε, ναι…
          Και επιπλέον, ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΠΕΙΓΕΙ, δεν υπάρχει χρόνος για αβρότητες και ίσες αποστάσεις.

          Α, κάποιος ΑΣΧΕΤΟΣ και ΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΟΣ (?) ονόματι Raul στο άλλο μπλογκ (Radical Desire) μπήκε στο παιγνίδι υπέρ του Νόσφου λέγοντας ότι «δεν τον είδε να λέει τον Καζάκη εθνολαϊκιστή» (εκεί)
          http://radicaldesire.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html#comment-62107632

          ….και ταυτόχρονα αποκαλώντας με… βρωμιάρη, για ΗΛΙΘΙΟΥΣ λόγους (που με κάνουν να αναρρωτιέμαι αν είναι ο ΙΔΙΟΣ ο Νόσφος)
          http://radicaldesire.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html#comment-62104881

          ΚΛΩΤΣΙΕΣ που θέλουνε, μερικοί-μερικοί….

          • Και μετά μιλά ο Νοσφεράτος για σμηνάρχους, σμήνη και σμηνίτες – αυτός που γράφει με είκοσι διαφορετικά ψευδώνυμα (αλλά πάντα με το ίδιο ακριβώς στυλ και καρφώνεται) και μετά βάζει και τους κλακαδόρους του να τον βοηθήσουν. Τέτοια κολπάκια τα’χουμε δει στα φόρουμ και στα newsgroups πολύ πριν ο Νοσφεράτος μάθει πώς βάζουν στην πρίζα το laptop.

  5. Βρε παιδιά,
    πολύ έχετε ασχοληθεί μ’ αυτόν το Νοσφεράτο. Είναι πασηφανές ότι πρόκειται για πυροβολημένο άτομο, μάλλον άεργο (αν κρλίνω από το πλήθος και τον καταιγισμό των σχολίων του), που η καλύτερη απάντηση σ’ αυτόν θα ήταν μία: ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΝΟΗΣΕΤΕ. Ότι και να γράφει, μην του απαντάτε. Έτσι την πάτησε και ο Celin και έχει βρει το διάολό του μαζί του.
    Κατά τα άλλα, αν θέλετε δείτε και τη δική μου εκδοχή για το θέμα:» Νέος Πρόεδρος του Παναθηναικού».
    http://anatolikatisedem.blogspot.com/2010/07/blog-post_2635.html

    Σας φιλώ

    • Δεν ξέρω αν είναι άεργος ή αν η διαδικτυακή προπαγάνδα είναι η δουλειά του. Το θέμα είναι πάντως ότι το ιστολόγιο το παρακολουθεί (και γι’αυτό φρόντισε, για να μπορεί να συντονίσει δράση κρυφά, να καταστήσει το δικό του «ιδιωτικό») και τα «rate down» που έγιναν τώρα σε σχόλια σχεδόν όλων των σχολιαστών αυτού του άρθρου είναι φανερό ότι προέρχονται είτε από τον ίδιο είτε από κάποιον σμηνίτη του.

      Σε ό,τι αφορά τον Celin, ας πρόσεχε. Εμείς τον είχαμε προειδοποιήσει, άρα δεν έχει καμία απολύτως δικαιολογία.

      • Δεν είναι θέμα «δικαιολογίας» Αιρετικέ, γιατί εμείς… ΔΕΝ δικάζουμε τον Celin, ούτε έχουμε κάνα ιδιαίτερο πρόβλημα μαζί του, επειδή… έπεσε ΘΥΜΑ της ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ του βρυκόλακα (που άλλωστε δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που την πατάει – ο Celin)…

        Ισα-ίσα, χαίρομαι που KAI ο Celin (από ό,τι φαίνεται) τον ΠΗΡΕ ΧΑΜΠΑΡΙ επιτέλους!:mrgreen:

        • Δεν τον δικάζω, αλλά έχω κάθε δικαίωμα να κρίνω την επιλογή που εκείνος έκανε (να πέσει στην αγκαλιά του βρυκόλακα). Αφ’ης στιγμής υπάρχει πληροφόρηση, αφ’ης στιγμή η δράση του είναι εξώφθαλμη (από τη μια γλείφει κι από την άλλη συκοφαντεί) και επανειλημμένη (άρα υπάρχει ξεκάθαρο pattern), ο καθένας στο τέλος αναλαμβάνει τις συνέπειες των πράξεών του. Αν ο Celin βρήκε το διάολό του με τον βρυκόλακα, είναι δική του επιλογή.

    • Ανατολή ΔΕΝ έχεις καθόλου άδικο (μου τα λέει κι η KnowDame… χεχε)

      Όμως εδώ όπως είπα υπάρχει θέμα εκστρατείας λάσπης κατά του Δημήτρη Καζάκη.
      ΑΝ δεις και τα τελευταία σχόλια στο «Radical Desire»,
      http://radicaldesire.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html
      ο λεγάμενος συκοφαντεί ΠΑΛΙ τον Καζάκη ΚΑΙ γίνεται πιστευτός (εν μέρει, από ορισμένα άτομα)…

      …οπότε ΚΑΛΑ έκανες και σχολίασες κι εσύ εδώ γιατί έχει την ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ότι μόνο εμείς βλέπουμε τα χάλια του
      (κι εχει στείλει εδώ ένα σκέτο «LOL» που ΔΕΝ επιτρέπω να εμφανιστεί).

  6. Tο ιστολογιο σας εδω το διαβαζω συχνα,ασχετα αν δε σχολιαζω.Επεσα πανω σε αναφορα για μενα,οποτε θα το κανω τωρα το σχολιο.Θυμα εξαπατησης εχω πεσει συχνα στη ζωη μου απο γυναικες.Απο ανδρες,οχι.Τωρα θα φανω υπερφιαλος αλλα για να με χειραγωγησει καποιος πρεπει να ειναι πολυ ευφυεστερος απο εμενα.Ως τωρα δεν εχει βρεθει κανενας τετοιος.
    Στο ζητημα της επιστροφης του Ευρω,οπου σταθω κ οπου βρεθω,παιρνω θεση υπερ του Καζακη.Οπως ειχα παρει θεση κ υπερ του Μαξ Καιζερ.Μια μικρη επιφυλαξη εννοειται οτι τη κραταω,ειναι δυνατον καποιος σαν εμενα που ειναι ασχετος απο οικονομικα οπως εγω,να ειναι κατηγορηματικος για ενα τετοιο ζητημα?
    Δε γινεται νομιζω κανεις να ειναι 100% βεβαιος για ενα τοσο κρισιμο ζητημα.

    Ομως,δεν εχω καμια εμπιστοσυνη στον Παπανδρεου.Εχω αποκηρυξει τον δικομματισμο.Καμια δυναμη δεν εχω,ουτε εχω κανα ιστολογιο που το διαβαζει πολυς κοσμος.Αλλα θα πολεμησω με λυσσα τις γαλαζοπρασινες ακριδες οσο μπορω κ οπως μπορω.Εν ολιγοις,οσα γραφετε εδω για τον Παπανδρεου κ τους αλλους,τα προσυπογραφω κ με τα 2 μου χερια.

    Υπαρχουν 2 κατηγοριες ανθρωπων που τασσονται κατα των αριστερων οικονομολογων τυπου Καζακη-Λαπαβιτσα κ των ιδεων τους περι επιστροφης της δραχμης.
    Οι πρωτοι ειναι τα γαλαζοπρασινα κομματοσκυλα-προπαγανδιστες,συμφωνω μαζι σας.
    Αλλα ρε παιδια,υπαρχει κ αλλη μια κατηγορια ανθρωπων.
    Ειναι εκεινη στην οποια ανηκουν οσοι ανησυχουν οτι κατι τετοιο θα ειναι καταστροφικο για τη χωρα.Μη τους ονομασουμε κ αυτους προπαγανδιστες.Να τους πουμε ανησυχουντες ρεφορμιστες?να τους πουμε ανθρωπους κοινωνικα συντηρητικους?δε ξερω.
    Παντως πιστευω οτι σε αυτη τη κατηγορια ανηκει εκεινος ο οποιος λετε οτι εχω βρει τον διαολο μου.
    Αυτο δε λεγεται πολιτικη ισων αποστασεων.Αυτη ειναι η γνωμη μου.Προφανως κ ειμαι ελευθερος να συμπαθω η να εκτιμω οποιον θελω.
    Αλλα την ιδεολογικη μου σταση δε μου την επηρεαζει κανενας.Οποιος μπει στον κοπο να διαβαζει τις πολιτικου περιεχομενου αναρτησεις μου,θα το καταλαβει.Δε κανω τιποτα αλλο.Τον Παπανδρεου κ τον Σαμαρα κραζω ακαταπαυστα.
    Αλλα δε μου αρεσουν οι επιθεσεις.Αν αυτο με κανει φλωροαριστερο,δικαιωμα του καθενος να πιστευει οτι γουσταρει.Σας διαβεβαιω οτι δεν ειμαι κανενα ελεγχομενο προβατο.Μακαρι να σας πειθω αλλα αν δε το καταφερω,δε τρεχει τιποτα.Θα εξακολουθησω να σας παρακολουθω εστω κ εξ αποστασεως.Κατι μπινελικια που πεφτουν με βρισκουν αντιθετο.Κ για να ειμαι ειλικρινης παιδια δεν τα γουσταρω.Αλλα η ουσια του πολιτικου λογου αυτου του ιστολογιου με βρισκει συμφωνο.
    Κανετε καλη δουλεια.Κ με ανιδιοτελεια

    • Ο Νοσφεράτος δεν ήταν ποτέ καλοπροαίρετος. Έχει συκοφαντήσει σωρεία ανθρώπων στο παρελθόν, οπότε και έχει διαπράξει τις επιθέσεις που τόσο σιχαίνεσαι (ή τουλάχιστον έτσι λες, μια και εξαπέλυσε μπόλικες και στο δικό σου ιστολόγιο) και έχει πει – εν γνώσει του – ψέματα για άλλους και, επίσης, λειτουργεί μουλωχτά, πισώπλατα. Ακόμα δεν τον έχεις λουστεί καλά-καλά, γι’αυτό εξακολουθείς να νομίζεις ότι μπορεί και να είναι… καλός άνθρωπος (κατά πολύ βάθος).

      Σε ό,τι αφορά, τέλος, τις επιθέσεις (και «επιθέσεις»), ο κόσμος έξω δεν είναι «όμορφος, ηθικός κι αγγελικά πλασμένος» και με καραμέλες κι ανθοδέσμες δεν κερδίζεις μάχες. Θα το δεις άλλωστε όταν βγεις έξω στο ελεύθερο επάγγελμα. Επίσης, ο ορισμός της «επίθεσης» είναι κάτι που σηκώνει πάρα μα πάρα πολύ νερό. Αν ψάξεις, για παράδειγμα, ένα άρθρο του Phan Minh Dung με τίτλο «On The Acceptability of Arguments and its Fundamental Role in Nonmonotonic Reasoning, Logic Programming and n-Persons Games» που δημοσιεύτηκε το 1995 κι αποτελεί πυρήνα της σύγχρονης έρευνας στο χώρο της θεωρίας της επιχειρηματολογίας (argumentation theory), θα δεις ότι η επίθεση («attack») κατά ενός επιχειρήματος είναι βασικό συστατικό της όλης διαδικασίας.

      Και μόνον λοιπόν η διατύπωση αμφιβολίας για τον ισχυρισμό κάποιου (π.χ. το να τον καλέσεις να αποδείξει-τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του – στο «You Pay Your Crisis» διατύπωσε ο Νοσφεράτος ένα σωρό μομφές εναντίον εμού και εγώ, όπως προβλέπεται, απαίτησα να τις τεκμηριώσει, κάτι που δεν έγινε ποτέ) συνιστά επίθεση.

      Αλλά ποια επίθεση είναι χειρότερη; Το να απαιτήσεις από κάποιον να αποδείξει αυτό για το οποίο σε κατηγορεί ή το ν’αρχίσει αυτός να σε κατηγορεί για πράγματα που γνωρίζει ότι δεν ισχύουν, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει κάποια συμφέροντα (προσωπικά του ή άλλων που θα τον ανταμείψουν γι’αυτές του τις υπηρεσίες) ή τις εμμονές του;

      Όπως και να’χει, θεωρώ ότι πλέον είναι απολύτως αδύνατο να μην διαπιστώσεις την έκταση του προβλήματος που λέγεται Νοσφεράτος. Και κάτι ακόμα. Δε μπορούμε ποτέ, μα ΠΟΤΕ, να τηρήσουμε ίσες αποστάσεις από έναν συκοφάντη και από αυτούς που συκοφαντεί.

      Σε ό,τι αφορά δε τον ορισμό της συκοφαντίας… Ρώτα κανένα δικηγόρο να σου επιβεβαιώσει αυτό που και οι πέτρες ακόμα γνωρίζουν, ότι δηλαδή η διάδοση ψευδών εκ μέρους κάποιου εις βάρος κάποιου άλλου – και μάλιστα εν γνώσει του δράστη – συνιστά συκοφαντία.

      Και επιπλέον, για να δεις τι ψεύτης είναι – και πόσο λάθος είσαι που εξακολουθείς να αυταπατάσαι ότι έχει καλές προθέσεις – , δες τις συζητήσεις. Πόσα, μα πόσα διαφορετικά ψευδώνυμα χρησιμοποίησε για να γράψει χυδαίες επιθέσεις (τις οποίες απεχθάνεσαι) εις βάρος άλλων, ΟΛΕΣ με το ΙΔΙΟ ακριβώς στυλ; Και πόση ώρα έμεινε στον υπολογιστή για να γράφει αυτές τις αρλούμπες; Εσένα δε σε ανησυχεί αυτό το πράγμα; Ένας άνθρωπος να ξοδεύει ολόκληρη μέρα πάνω από έναν υπολογιστή και, αλλάζοντας διαρκώς ψευδώνυμα, να γράφει συκοφαντίες για άλλους; Κι όχι μόνον αυτό, αλλά να τους κατηγορεί κιόλας γι’αυτό που κάνει ο ίδιος! Θα τρελαθούμε τώρα;

      Υ.Γ. Υπάρχει στην ΕΛ-ληνική μπλογκόσφαιρα μια τάση που λέει «ας τα’χω καλά με όλους, να’μαστε μια… ωραία ατμόσφαιρα». Αυτό θα μπορούσε να γίνει αν και μόνον αν (α) όλοι ήταν καλοπροαίρετοι, κάτι που προφανώς δεν ισχύει, (β) η θεματολογία όλων των ιστολογίων ήταν εντελώς «ανώδυνη» και επιπέδου «χαρωπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ», αλλά είμαστε μεγάλοι άνθρωποι, (γ) δεν υπήρχαν αντικρουόμενα συμφέροντα, (δ) δεν υπήρχαν προσωπικές εμμονές, φιλοδοξίες κ.ο.κ. στη μέση. Όπως καταλαβαίνεις, αυτό είναι τον αδυνάτων αδύνατο. Έρχεται κάποια στιγμή που υποχρεώνεσαι εκ των πραγμάτων να τοποθετηθείς επί ενός συγκεκριμένου θέματος, ακόμη κι αν αυτή σου η τοποθέτηση σε φέρει σε αντιπαράθεση με κάποιον. Τι θα κάνεις; Θα κάτσεις πάνω στο φράχτη και θα περιμένεις να δεις τι θα γίνει, ενδεχομένως απολαμβάνοντας μια Coca-Cola κι έναν κουβά ποπ κορν; Στην αρχαία Αθήνα, ο Σόλων προέβλεπε βαρύτατες ποινές για όποιον δεν έπαιρνε το μέρος της μίας ή της άλλης πλευράς έτσι και ξεσπούσαν ταραχές. Επίσης, η πρόθεση να τα έχει κανείς καλά με όλους που οδηγεί σε τήρηση «ίσων αποστάσεων» μεταξύ αδικητή και αδικουμένου, συκοφάντη και συκοφαντούμενου κ.ο.κ., είναι απολύτως ανειλικρινής, γιατί αυτός που βάζει τον αδικητή στο ίδιο ηθικό σκαλί με τον αδικούμενο, αυτός που βάζει τον συκοφάντη στο ίδιο ηθικό σκαλί με τον συκοφαντούμενο, αυτός που βάζει τον ψεύτη στο ίδιο ηθικό σκαλί με κάποιον που δεν είναι ψεύτης, αυτομάτως διαπράττει αδικία και παύει να τα έχει καλά με τον αδικούμενο, τον συκοφαντούμενο, τον ειλικρινή-έντιμο άνθρωπο. Διαλέγεις λοιπόν και παίρνεις. Η επιθυμία σου «να τα έχεις καλά με όλους» ενδέχεται να σε οδηγήσει να τα έχεις καλά μόνο με τους φαύλους. Η επιλογή είναι δική σου.

      • Πλάκα έχει, Αιρετικέ (και το αναφέρω ΙΔΙΩΣ για τον Celin αυτό και για άλλους…)
        …ο τρόπος που ξεσκεπάστηκαν πολλές πλαστροπροσωπείες του Νόσφου, σε μία από τις καυτές συζητήσεις μας:

        Επειδή είναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ νιούμπης.. δεν έχει καταλάβει ότι υπάρχει το πλήκτρο για διπλά εισαγωγικά, οπότε… δόστου κι έγραφε ΜΠΟΥΡΔΕΣ με άλλα ψευδώνυμα, κάνοντας παραθέσεις με πάντα τα ίδια… μονά εισαγωγικά (single quotes) σε… δυάδες (πριν και μετά τις παραθέσεις) τα οποία… τον πρόδιδαν ΧΩΡΙΣ να το καταλαβαίνει (χώρια το ΣΤΥΛ του, που κάνει «μπαμ» χιλιόμετρα μακρυά και χώρια τα λάθη πληκτρολόγησης που ήταν ΠΑΝΤΑ ίδια κι απαράλαχτα)…🙂

        Ορίστε το σημείο όπου του το επεσήμανα, εδώ
        http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_7241.html?showComment=1278719043502#c7075158817286716102

        Η Cynical ΔΕΝ έσβησε τη συζήτηση, αλλά ΑΝ τη σβήσει ποτέ, υπάρχει και η κόπια της εδώ
        http://omadeon.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

  7. Αγαπητέ Celin,
    Κατ΄αρχήν σε ευχαριστώ θερμά που έκανες το σχόλιο αυτό, που περιέχει πολλά σωστά πράματα και σε πολλά συμφωνώ….

    Μετά… δεν συμφωνούμε ΟΥΤΕ εμείς εδώ σε ΟΛΑ, άρα… ΠΩΣ να περιμένουμε συμφωνία με άλλους;

    Λες ότι σε απωθούν οι επιθέσεις. Εμένα με απωθούν ΚΥΡΙΩΣ οι συκοφαντίες. Από επιθέσεις ΔΕΝ σκαμπάζω συνήθως. Αν κανείς με βρίσει, σκέφτομαι πρώτα-πρώτα ΓΙΑΤΙ το κάνει και ΜΟΝΟ μετά, ΑΝ δω ότι είναι άδικος, ΤΟΤΕ και μόνο θα του απαντήσω ή θα τον καταδικάσω. Με απωθουν ιδιαίτερα οι βρώμικες και μουλωχτές συκοφαντίες, εκείνες που δεν φαίνονται εκ πρώτης όψεως, εκείνες που δίνουν την εντύπωση (σε τρίτους) πως αποτελούν θεμιτές απόψεις, κ.ο.κ.

    Ετσι εγώ δεν μασάω ότι ο… λεγάμενος (Ν.) ανήκει στην (καλοπροαίρετη) κατηγορία των «δικαίως ανησυχούντων για το Ευρώ». Υπάρχουν και άλλοι που ανησυχούν για το Ευρώ (ή για τις επιπτώσεις μιας στάσης πληρωμών) αλλά δεν εκτοξεύουν τις ίδιες λάσπες κατά του Καζάκη, σαν κι αυτές που παράθεσα στο ποστ, που είναι ΜΟΝΟ μικρό μέρος του συνόλου της λάσπης…

    Για μένα ο συγκεκριμμένος ακολουθεί μια άκρως συκοφαντική πολιτική, επιδεικνύοντας μέσα από αυτή και όλα τα… μισητά «χαρίσματα» ενός μέρους της αριστεράς το οποίο απωθεί πολύ κόσμο – πολύ δικαιολογημένα. Η ΕΥΚΟΛΙΑ με την οποία τον είδα να εκτοξεύει λάσπη, μου προξενεί αφόρητη αηδία και αποστροφή, κι απορώ ΓΙΑΤΙ άλλοι άνθρωποι, ευαίσθητοι, που λένε ότι τους απωθούν «οι επιθέσεις» (και το εννοούν) παραμένουν ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ σε αυτούς τους τόνους λάσπης….

    Δεν σκοπεύω να προσαρμοστώ σε κάποιο είδος «πολιτισμένης αποδοχής» του «δικαιώματος» άλλων να λασπώνουν. Η δικιά μου στάση απέναντι στη λάσπη είναι ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ. Οι βρισιές ούτε καν με απασχολούν – ίσως γιατί βρίζω ΚΑΙ εγώ μερικές φορές και ΔΕΝ έχω αναστολές στο βρισίδι…

  8. omadeon σε ευχαριστω κ εγω για την εκτενη απαντηση.
    Το ξερω οτι με τα σεις κ με τα σας δε προκειται να απαλλαγουμε απο τη τραπεζοκινητη ολιγαρχια.Δεν ειμαι κανας κυριλες,στην επαρχια μεγαλωσα απο μικρομεσαια οικογενεια κ εκει που μεγαλωσα ηταν ζορικα τα πραγματα.
    ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΜΟΥ
    Εδω στα μπλογκ διαβαζει πολυς κοσμος.Κ απο οτι εχω προσεξει,ακομα κ στην αρστερη μπλογκοσφαιρα,ειμαστε τιγκα στους ρεφορμιστες.Για να απαλλαγουμε απο το Καθεστως πρεπει να παρουμε τη μαζα με το μερος μας.Κ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ που απο τη μια βριζουν το ΠΑΣΟΚ αλλα απο την αλλη,δεν εχουν καμια δυνατη εξεγερσιακη φλογα να φωτιζει μεσα τους.
    Πως θα γινει αυτο?
    Δε πρεπει να τους τρομαζουμε.Θελει τροπο.Δεν ειναι ζητημα «πολιτισμένης αποδοχής” του “δικαιώματος” άλλων να λασπώνουν»
    Ειναι ζητημα ορθης τακτικης.
    Πιστεψε με,τα μπινελικια τρομαζουν κ διωχνουν τον κοσμο.Θελει ΜΟΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ οπως αυτα που «ανεφοδιαζεις» διαρκως τον κοσμο μεσα απο την αοκνη προσπαθεια σου.
    Τα υπολοιπα ΔΕ ΒΟΗΘΑΝΕ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ/ΜΑΣ
    Ειμαι σιγουρος οτι καταλαβαινεις που το παω.
    Απο κει κ περα,αν μασαω οπως υπονοεις,δε πειραζει.Απο τη στιγμη που δεν επηρεαζεται ο πολιτικος μου λογος,δεν πειραζει.
    Θα σου πω κ κατι τελευταιο τωρα κ ελπιζω να μην τα ακουσω επειδη μπορει να φανω light αριστερος
    Ο Βολταιρος ειχε πει «ΔΙΑΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΟΥ ΝΑ ΤΑ ΛΕΣ»
    Εγω δεν ειμαι τοσο θαραλλεος για να υπερασπιστω μεχρι θανατου κανεναν.Αλλα ο Βολταιρος ειχε δικιο.Πρεπει ο καθενας να μπορει να λεει τη γνωμη του ελευθερα.Οχι μονο για λογους καθωσπρεπισμου η πολιτικης ορθοτητας.
    ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΛΟΓΟ
    Ειναι τα πραγματα τοσο ξεκαθαρα που λιγο αν φωτιστουν με τα σωστα επιχειρηματα(ΟΠΩΣ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΚΝΕΥΡΙΖΕΣΑΙ),ολα θα παρουν το δρομο τους

    Κ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ
    Υπαρχει πολυ μισος,απογνωση κ απελπισια.Ολα αυτα αν οδγηγησουν στον φανατισμο κ ξεσπασει η οργη του κοσμου επι δικαιων κ αδικων,τη κατσαμε τη βαρκα.Θελει προσοχη.Θελει ψυχραιμια.Ειναι υπαρκτος ο κινδυνος της τυφλης αντιδρασης κ εξεγερσης.
    Μακρυα.Γιατι αν η ανατροπη δε γινει συντεταγμενα,το μονο που θα δημιουργηθει θα ειναι μια νεα μορφη φασισμου.Εκει καταλαβαινω τις ενστασεις των διαφωνουντων.Κ οι σημερινοι αλητοισχυροι παλι απο πανω θα ειναι.
    ΑΛΛΑ
    Εγω προσωπικα δε θεωρω οτι οι αποψεις του Καζακη κτλ μας οδηγουν εκει,το ξεκαθαρισα κ προηγουμενως.Για αυτο κ ειμαι μαζι του.Αλλα για να συνταχτεις με αυτες τις αποψεις,θελει καθαρο μυαλο.Θελει ταξικη αυτογνωσια.Κ σχεδιο.
    Τα εχουμε αυτα?τοτε παμε για να τους γκρεμοτσακισουμε.
    Κ αν ακομα το μυαλο δεν ειναι καθαρο απο την απογνωση μας,δε τρεχει τιποτα.Θα καθαρισει.Ας προσπαθησουμε ολοι να γινει αυτο μια ωρα αρχυτερα.
    Ειμαι βεβαιος οτι η μηδενικη ανοχη που λες δε βοηθαει σε αυτο.
    Ειμαι βεβαιος οτι χρειαζεται απο ολους μας περισσοτερη ταπεινοτητα για την επιδιωξη των στοχων μας.
    Κ ειμαι επισης βεβαιος οτι διχως τη μαχητικοτητα τυπων σαν εσενα,δε παμε πουθενα.
    Αν τη διοχετευσεις διχως παρεμβολες εκει που πρεπει,θα ειναι ακομα αποτελεσματικοτερη
    Ολα αυτα δεν ειναι ουτε κολακειες(δεν εχω αναγκη κανεναν)ουτε υποδειξεις( κ ποιος ειμαι εγω για να σου κανω υποδειξεις?)
    Ειναι απλως η γνωμη μου.
    Κ ειναι 100% καλοπροαιρετη

    • Δεν έχω ΚΑΜΜΙΑ ουσιαστική διαφωνία στα πολλά και διάφορα που λες Celin.

      Απλά… ο Νοσφεράτος είναι μια περίπτωση (ή περιπτωσάρα) ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σπάνια, ίσως και 1 στις 10 χιλιάδες…
      Και αποτελεί είδος… μαύρου κύκνου που καταρρίπτει τα… σαβουάρ βιβρ των ΑΣΠΡΩΝ !🙂

      • Κάθε άλλο παρά Μαύρος Κύκνος είναι φίλε Omadeon.

        Να σου αναφέρω παραδείγματα:

        gavriil1 στα διάφορα πολιτικά και αυτοκινητιστικά φόρουμ. Ο απόλυτος trollάρας.

        Χρονομέτρης/Xronometris/Zeitmesser/Chronometreur στα αυτοκινητιστικά φόρουμ (500 ban, 1800+ απειλές κατά ζωής, τρελή συκοφαντία εις βάρος άλλων).

        napouser (με τα 100000 ψευδώνυμα). Ακροδεξιό troll.

        imaginos (το γνωστό ακροδεξιό βλαμμένο troll).

        Σπύρος Δεληγιαννόπουλος. Ακροδεξιός που, ως υπάλληλος του ΥΠΕΠΘ επί νουδούλας εκβίαζε και απειλούσε κόσμο, ενώ τρόλλαρε ακατάσχετα σε ιστολόγια και Youtube.

        Καθόλου Μαύρος Κύκνος φίλε… Troll κανονικότατο και πάσχει από πολλά που περιγράφονται στην Encyclopedia Dramatica.

  9. Αιρετικε τωρα ειδα την απαντηση σου.Δεν ειπα ποτε οτι «σιχαινομαι» επιθεσεις,κατι τετοιο θα ηταν πολυ προκλητικο κ περιεργο.Ειμαι προσεκτικος σε αυτα που λεω.Κατα καποιο τροπο,απανταω κ σε σενα,στο προηγουμενο σχολιο μου-απαντηση στον ομαντεον.Ριξε αν θες μια ματια.Κ επειδη ειναι αργα τωρα,συνεχιζουμε τον διαλογο οποτε θελετε.Εγω εδω θα ειμαι

    • Ναι, πράγματι, Αιρετικέ ο Celin έγραψε ότι ΤΟΝ ΑΠΩΘΟΥΝ οι επιθέσεις, όχι ότι τις συχαίνεται.

      Κι εμένα με απωθούν τα βραστά κολοκυθάκια αλλά… ΔΕΝ τα συχαίνομαι κιόλας
      (αρκεί να τα… τρώνε ΑΛΛΟΙ -χαχαχα):mrgreen:

  10. Κατι τελευταιο
    ελεγε ο Σεν Ζυστ «ΚΑΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ»
    Αλλα προτου γινει αυτο,πρεπει να ειμαστε σιγουροι για το ποιοι ειναι οι εχθροι της ελευθεριας.
    Κ αν αυτοι που νομιζουμε για εχθρους,ειναι στα αληθεια η απλως λενε τη γνωμη τους
    Δεν εχω καμια διαθεση να τα εχω καλα με ολους,εχω πολλες αναρτησεις που μπινελικωνω κομματοσκυλα,ριξτε μια ματια εδω να δειτε τι λεω σε εναν ανωνυμο μαλλον προπαγανδιστη του ΓΑΠ
    http://celinathens.blogspot.com/2010/07/o-mik.html
    Αλλα οταν πιστευω οτι καποιος λεει απλως τη γνωμη του εστω κ παθιασμενα,
    οσο κ να με εκνευριζει η γνωμη του,δε μπορω να τον κοπανησω,ουτε λεκτικα ουτε σταληθεια.
    Καλη συνεχεια

    • Celin, πριν πάω για υπνο έριξα μια ματιά στο ποστ του λινκ που έδωσες και στη συζήτηση.
      Επειδή δεν πρόλαβα ακόμη να τα διαβάσω όλα (αν και θα το κάνω) έκανα τυχαίες… δειγματοληψίες σχολίων.
      Χμμμ….
      Είσαι ακόμη… αρχάριος στη… Νοσφερατολογία, μάλλον. Οταν μιλάει για συνταγματικό δίκαιο συνήθως λέει ΣΩΣΤΑ πράματα…
      που του δίνουν ασφαλώς και μπόλικη ναρκισσιστική ικανοποίηση ότι το κατεστημένο στερείται νομιμότητας, κλπ. ενώ ο ίδιος ΞΕΡΕΙ καλύτερα (και πράγματι, ξέρει, δεν αμφιβάλλω…)
      Είναι από τα προσφιλή του θέματα και το χρησιμοποιεί για να κερδίζει εκτίμηση και συμπάθεια, αλλά… όταν η συζήτηση πέσει σε άλλα χωράφια, τότε αλλάζει και «τροπάριο». Είναι λίγο περίπλοκο το θέμα (και ΠΟΛΥ περίπλοκο παιγνίδι, που παίζει…)
      Πάντως θα τα διαβάσω όλα αύριο και θα επανελθω.
      Καλό σου βράδυ κι ευχαριστώ για τα καλά σχόλια
      (ΚΑΙ για τα καλά σου λόγια !)

      • Το ποστ του Celin είναι καλό και τα δικά του σχόλια (μαζί με μερικά άλλων) επίσης καλά. Δεν είδα να προσθέτει κάτι ουσιαστικά καινούργιο ή σημαντικό ο Ν. αλλά ούτε και κάτι μεμπτό (πέραν ενός στυλ εξυπνακίστικου που προσπαθεί μανιωδώς να πείσει για την προοδευτικότητά του)….

        Επίσης η εισβολή του ΠΑΣΟΚου δεν ήταν τόσο τρομερή. Μαλακιούλες έλεγε, έχουμε κι εμείς κατά καιρούς τέτοιους επισκέπτες (προπαγανδιστές) κι εγώ ειδικά έχω φάει μέρες σε διάλογο μαζί τους.

        ________________
        Για το “ΚΑΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ”, τώρα…

        Ειναι από εκείνα τα αποφθέγματα που με κάνουν να σκέφτομαι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ πριν πω το «ναι» ή τα εφαρμόσω. Είναι πιθανό ότι ο Αιρετικός συμφωνεί ανεπιφύλακτα με αυτή την αρχή και δεν μπορώ να πω ότι είμαι αντίθετός της… αλλά το πρόβλημα είναι φυσικά ΠΩΣ και σε ΠΟΙΟΥΣ εφαρμόζεται.

        Αν μιλάμε για διάλογο, για μένα όποιος σέβεται κάποιους κανόνες (κυρίως να μη συκοφαντεί και να μην παραβιάζει με _κραυγαλέο_ τρόπο τον Ορθό Λόγο)… μπορεί να εκφράσει ό,τι απόψεις θέλει. Στο παρελθόν μέχρι και ακροδεξιοί είχαν σχολιάσει σε αυτό το μπλογκ. Παρατηρώ ότι απλούστατα ΔΕΝ έρχονται πια. Ισως κάνας περιστασιακός υβριστής, που αφήνει ένα μπινελίκι και φεύγει (χωρίς περιεχόμενο, οπότε δεν δημοσιεύεται).

        Μας βοήθησε πολύ και η ευκολία που παρέχει η WordPress για προληπτική ουρά αναμονής νέων σχολιαστών. Ετσι δεν υπάρχει κανένα άγχος για τα σχόλια, ούτε και περιορισμός ελευθερίας σε όσους/όσες σχολιάσουν (μετά την ΠΡΩΤΗ φορά).
        __________________
        Υ.Γ.
        Στο διαδίκτυο ένα troll είναι εχθρός της ελευθερίας, φυσικά. Οπως κι ένας συκοφάντης, ιδιαίτερα αν συκοφαντεί επανειλλημένα. Μεγάλο μέρος του «κλασσικού» Πολιτικού Λόγου στην Ελλάδα είναι ΗΔΗ βασισμένο στη συκοφαντία (αντιπάλων) κι έτσι θα πεταγόταν έξω από εδώ, σε χρόνο dt. Ο ίδιος ο ΓΑΠ δεν θα άντεχε πάνω από… 3 λεπτά της ώρας στον ΤΙΜΙΟ διάλογο των μπλογκ, έτσι κι αλλιώς. Αν άρχιζε τα γνωστά «τρα-λα-λα» των «απαντήσεων» που είναι υπεκφυγές θάτρωγε μερικά μπινελίκια για προειδοποίηση και μετά κανονική διαπόμπευση (ή πέταμα έξω, ή ΚΑΙ τα δύο)…

        Οσο για τον Νόσφο, είναι ΠΕΡΙΠΛΟΚΗ περίπτωση. Σπαταλάει πολύ χρόνο για να πείσει τον κόσμο ότι είναι γνήσια προοδευτικός, αριστερός, αντιρατσιστής, κλπ. (και σε μεγάλο βαθμό δεν αμφιβάλλω ότι όσα πιστεύει ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ περιλαμβάνουν κι αυτά, που του δίνουν θετική αυτο-εκτίμηση). Ομως, όποιος έχει φάει στη μάπα δογματικούς αριστερούς, ξέρει ότι το θέμα ΔΕΝ σταματάει εκεί. Η «τέχνη» της διαστρέβλωσης, και η «αρετή» της… «προσαρμογής» των απόψεων σε προσωπικά συμφέροντα και / ή «κονέ» (βλ. περίπτωση Κωσταντόπουλου – Βαρδινογιάννη) μπορουν να αχρηστεύσουν εξ ολοκλήρου την (όποια) προοδευτικότητα. Γεγονός είναι ότι όταν είσαι καλόπιστος και έχεις συνηθίσει να μιλάς με κάποιον που σου ΦΑΙΝΕΤΑΙ προοδευτικός, αριστερός, δημοκράτης (κλπ) ΔΥΣΚΟΛΑ μπορείς να πιστέψεις ότι άλλες φορές εκφράζει ΑΚΡΙΒΩΣ το αντίθετο, ή ότι η στάση του ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ κάποια συμφέροντα (π.χ. περίπτωση Φώτη Κουβέλη και άλλων «ανανεωτικών»).
        ____________
        Υ.Γ.2 Μερικοί αφελείς καλόπιστοι ΑΚΟΜΗ δεν καταλαβαίνουν ΠΩΣ ένας «προοδευτικός διανοούμενος» (όπως ο Νόσφος) ΜΠΟΡΕΙ και να ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ αντιδραστικά συμφέροντα. Ας διδαχτούν κάτι από την ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ (πλέον) «Δημοκρατική Αριστερά» (my ass) διαβάζοντας π.χ. ΑΥΤΟ: http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_7461.html

        ….Το νέο ασφαλιστικό σύστημα του Λοβέρδου και του ΔΝΤ, «αντιγραφή και επικόλληση» του ασφαλιστικού συστήματος που επέβαλλε η Σχολή του Σικάγου στη Χιλή (ευτυχώς που το μετέφρασαν στα ελληνικά κιόλας) πέρα απ’ τη μείωση των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης εισάγει την κεφαλαιοποιητική, ανταποδοτική βάση με αποτέλεσμα την απόλυτη ανασφάλεια σε συνδυασμό με τα υψηλότερα ασφάλιστρα. Κι αυτά προς δόξαν του κάθε απατεώνα διαχειριστή και των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών που θα μπορούν να λυμαίνονται από το κράτος όσους πόρους δεν πάνε πλέον για συντάξεις…
        […]
        …με τη διακριτική στήριξη του …«ανανεωτή» Φώτη Κουβέλη σε ορισμένες διατάξεις.
        […]

  11. ΕΙΔΗΣΗ
    Ο Νοσφεράτος (προφανώς από ΠΕΙΣΜΑ και ΓΙΝΑΤΙ) κάθησε κι έγραψε… ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΠΟΣΤ κατά του Καζάκη, που (από όσα διάβασα μέχρι τώρα) προσπαθεί να τεκμηριώσει τη λάσπη του με «κόσμιο τρόπο» (αυτή τη φορά)….

    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/radical-desire.html

    Η KnowDame ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΑ με οποιαδήποτε ενασχόλησή μας, περαιτέρω, με αυτόν τον… γελοίο, αλλά εγώ ΞΕΡΩ τι κάνω.
    Και το γεγονός ότι ο Νόσφος ΕΠΙΜΕΝΕΙ για τον Καζάκη δικαιώνει την επιλογή μου να κάνω αυτό ΕΔΩ το ποστ. (θα επανέλθω…)
    ________________________________________________

    Λοιπόν… το διάβασα ΟΛΟ αυτό το μικρό ΜΠΟΥΡΔΟ-άρθρο, που ΑΝ αυτό λέγεται τεκμηριωμένη αριστερή κριτική εμένα με λένε… Φου Μαν Τσου.🙂 ΟΡΙΣΤΕ το άρθρο – ΕΚΤΡΩΜΑ, εξ ολοκλήρου:

    Γιατί δεν με πειθουν τα κειμενα του κ Καζακη (οπως π.χ :Τι είναι αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα;) ενα σχόλιο που εκανα στου Radical desire
    στη συζητηση εδώ:
    http://radicaldesire.blogspot.com/2010/07/blog-post_11.html

    »Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η ενότητα της Αριστεράς, ούτε ένα αριστερό μέτωπο, όπως κι αν το εννοεί κανείς, αλλά η ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού.»Δ Καζακης

    Iσως καποιους να τους πειθει..Εμενε αυτή η ευκολια με την οποια ο Καζακης φανταζεται οτι με καποιο μαγικό τροπο μπορει να κατακτηθει η .. »ενότητα δράσης της πλειοψηφίας του λαού.» με ΑΠΩΘΕΙ..
    ;
    Γιατί;
    Μα γιατί ειναι διατυπωμενη ως παραξενο μειγμα ενος Μαγικου ευχολογιου που περιλαμβανει ντεσιζιονισμο και αποκρυψη … Θυμιζει πολύ Σμιτιανη ΑΠΟΦΑΣΗ

    (και Καρλ Σμιτ και οχι Μουφε ..Η Μουφε δεν ειναι ενας λαιτ Καρ Σμιτ
    ειναι κατι αλλο . Η Μουφε μιλά για την αναγκη τιθασευσης του πολιτικου και οχι για αναδειξη της Ωμοτητας του»

    αλλά και αυτή η μυστικοποιηση του αυθορμητου;
    Πρωτα πρωτα ποιοι αγωνες; Αγωνες των μικροαστων μηπως να απομακρυνουν τον Οκανα απο τις Γειτονιες τους; Αγωνες των εργαζομενων (του πρεκαριατου) στα Μπαράκια που εχουν γεμισει τη θεσσαλονικη π.χ και που αν ρωτησεις τους ιδιοκτητες τους θα σου πουνε οτι αισθανονται ολοι λαός και αδικημένοι γιατι αναγκαζονται να κοβουν αποδειξεις κλπ
    ενώ τοσα χρονια δεν πληρωνουν τα ενσημα;

    Φυσικά το Σχημα του πατριωτικολαικου μετωπου που προτεινει οκ ΚΑΖΑΚΗς ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΌ απο οσα προτεινει π.χ ο Μηλιος ..Και πιο ευκολο ..Και ακουμπα στη φαντασιωση αυτης της μυστηριωδους σαγηνευτικής ενοτητας που ολα τα περικλειει εκτος απο τους ΚΑΚΟΥΣ..
    τον ενιαο , ‘αδικημενο λαό οπου μεσα εξαγνιζονται σαν στην Κολυμβηθρα του Σιλωαμ και αγκαλιαζονται :ο Γραμματεας μαζί με τον αλητη κι η παρθενα με τον Σατανά

    Αναρτήθηκε από Νοσφεράτος στις 2:58 μ.μ.

    Ετικέτες: Εθνος και εθνικισμος, κριση

    .
    .
    Κοντολογίς, ο «Νοσφεράτος» είναι ένας ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΣ ανθυπο-διανοούμενος, ΑΝΙΚΑΝΟΣ να αναπτύξει μια ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ κριτική, κι εκφράζει ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΕΣ προκαταλήψεις μαζί με μπόλικη διανοουμενίστικη «επαγγελματική» διάλεκτο και παραπομπές τις οποίες ο ΜΗ-επαγγελματίας αριστερός έχει δυσκολία να ελέγξει.

    Φυσικά αποσιωπεί εντελώς ότι το συγκεκριμμένο «ποστ» είναι ένα ΜΠΟΥΡΔΟ-σχόλιο που ΗΔΗ απαντήθηκε εκτενώς (από τον ίδιο τον ιστολόγο του Radical Desire, αλλά και από μένα)…

    Το ΜΟΝΟ που αποδεικνύει είναι το γινάτι του και η ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΗ προκατάληψη που τον διακατέχει να παρανοεί πως ό,τιδήποτε λαϊκό είναι και εθνικιστικό ή εθνολαΪκιστικό….

    • «Η KnowDame ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΚΑΘΕΤΑ με οποιαδήποτε ενασχόλησή μας, περαιτέρω, με αυτόν τον… γελοίο, αλλά εγώ ΞΕΡΩ τι κάνω.»

      Φίλε Ομαδέωνα, θα συμφωνήσω ανεπιφύλακτα με την KnowDame.

      Αντί να ασχολούμαστε με τα οσα λέει ο Καζάκης, και να γίνεται μία γόνιμη συζήτηση πάνω σε αυτά, τα περισσότερα σχόλια σε αυτό το ποστ ασχολούνται με το τι είπε, πως το είπε, πως δεν το είπε, τι εννοούσε, τι δεν εννοούσε, ο γνωστός βλαμμένος βρυκόλακας της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Αντί να γίνεται μία ανταλλαγή προβληματισμού πάνω στις ιδέες του Καζάκη ή του οποιουδήποτε άλλου, γίνεται συζήτηση πάνω στο τι είπε και τι δεν είπε αυτό το ασυνάρτητο, γελοίο, και ψυχικά ανισσόρροπο υποκείμενο.

      Και μην βιαστεί να μου πει κανείς ότι δεν ξέρω τον λεγάμενο και άλλα τέτοια γιατί με αυτό το σούργελο είχαμε παίξει ξεγυρισμένο διαδικτυακό κλωτσομπουνίδι, πριν από αρκετό καιρό, οπότε ξέρω από πρώτο χέρι για τι πράγμα μιλάω…

      …Και όχι τίποτα άλλο αλλά η έντονη ενασχόληση με αυτό το βλαμμένο το γλυτώνει και από τον απαραίτητο κόπο που χρειάζεται προκειμένου να γράψει και κανα στοιχειωδώς ορθολογικό ποστ στο μπλογκ του προκειμένου να προσελκύσει αναγνώστες. Γιατί να το κάνει όμως, όταν ξέρει πως με κάθε επικριτικό σχόλιο εδω πέρα αυτόματα θα αυξάνεται η επισκεψιμότητα στο μπλόγκ του?

      • Εγώ πάλι… δεν θα διαφωνήσω με όσα λες εδώ, όπως και με την ΚnowDame, αλλά… δεν μετανοιώνω για το ποστ, που (όσο κι αν διαφωνείτε στη χρησιμότητά του) ήταν (κατ΄εμέ) ΑΝΑΓΚΑΙΟ, έστω κατ’ εξαίρεσιν.

        Κατ’ αρχήν… δεν είναι μόνο ο συγκεκριμμένος βλαμμένος που εκφράζει αυτές τις «κριτικές» (διάβαζε συκοφαντίες). Εντελώς άλλου είδους σούργελα, φανερά ΠΑΣΟΚικής κατεύθυνης προπαγανδιστές κ.ά. είμαι σίγουρος ότι θα άρπαζαν κάποια στιγμή τα λεχθέντα του Νόσφου και θα τα έκαναν ΣΗΜΑΙΑ στο διαδίκτυο…
        Το κακό είχε παραγίνει, τόσο πολύ, ώστε σοβαροί άνθρωποι (όπως η φίλη μας η Cynical) έδιναν στις μπούρδες του Νόσφου κάποια βάση ή αξία, σε μία αυξανόμενη τάση να γίνονται αποδεκτές σαν φυσιολογικές και οι εξωφρενικές «κριτικές» κατά του Καζάκη (κ.ά.)

        Βέβαια… οι διαδικτυακές συγκρούσεις είναι βαρετό ή κι απωθητικό πράμα, ΙΔΙΩΣ για τους ΜΗ εμπλεκόμενους άμεσα, αλλά… μερικές φορές χρειάζονται γιατί κρύβουν ή τροφοδοτούν ευρύτερες και βαθύτερες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ή ιδεολογικές συγκρούσεις.

        Πάντως σίγουρα για τον Καζάκη ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ ακόμη αρκετά. Υπάρχουν τέλος και σημεία των κειμένων του που έχουν ανάγκη κριτικής διασαφήνισης, ιδιαίτερα ορισμένα πρόσφατα που αναφέρονται σε κείμενα του Πάνου Παναγιώτου. Ο Καζάκης είναι ειλικρινής, σωστός, μεθοδικός και λογικός. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και αλάθητος, φυσικά…

        Επρεπε όμως ΠΡΩΤΑ να φύγει από τη μέση η χονδροειδής ασύστολη λάσπη, πριν ασχοληθούμε πιο βαθιά με τις προτάσεις και τα κείμενα του Καζάκη.

  12. Υ.Γ. ΟΛΑ τα σχόλια της «συζήτησης» στο Radical Desire, σώθηκαν ΕΔΩ:

    http://omadeon.blogspot.com/2010/07/radical-desire-142-best-rating-rss.html

    __________
    Υ.Γ.2
    Ορίστε δείγματα κριτικών απαντήσεων στις ΜΠΟΥΡΔΕΣ του (νέου ποστ του) Νοσφεράτου:

    RDAntonis:

    [………]

    «αυτή η μυστικοποιηση του αυθορμητου;»

    Που βλέπεις μυστικοποίηση του αυθόρμητου στον Καζάκη; Γιατί όχι απλώς, ας πούμε, ένα ακόμα παράδειγμα αριστερού wisfhul thinking; Και αντιστρόφως, οι Χαρντ/Νέγκρι, που είναι σημαίες για μια αριστερά χωρίς κομματικό συγκεντρωτισμό δεν είναι τίγκα στην μυστικοποίηση του αυθόρμητου; Είναι. Αλλά εκεί κανείς δεν μιλά για Σμιτ. Γιατί να συνδέεται ο βολονταρισμός στον Καζάκη με ντεσιζιονισμό περισσότερο από ό,τι στους Χαρντ/Νέγκρι;

    «Και ακουμπα στη φαντασιωση αυτης της μυστηριωδους σαγηνευτικής ενοτητας που ολα τα περικλειει εκτος απο τους ΚΑΚΟΥς ..
    τον ενιαο , ‘αδικημενο λαό οπου μεσα εξαγνιζονται σαν στην Κολυμβηθρα του Σιλωαμ και αγκαλιαζονται ο Γραμματεας μαζί με τον αλητη κι η παρθενα με τον Σατανά»

    Δεν καταλαβαίνω πως κάνεις τις διαγνώσεις και τις συνδέσεις που κάνεις. Που τα βλέπεις όλα αυτά στο κείμενο;

    ______________

    omadeon (in reply to RDAntonis):

    ΠΟΥΘΕΝΑ δεν βλέπει στο κείμενο τις διαγνώσεις και τις συνδέσεις που κάνει. Απλά (με το ζόρι) θέλει να φέρει το κείμενο στα μέτρα του, προβάλλοντάς του ένα δικό του «κακό σενάριο» το οποίο είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να μην ισχύει, δηλαδή είναι αληθές έτσι κι αλλιώς (όπως και ΑΣΧΕΤΟ με το θέμα, ΧΩΡΙΣ συνέπεια).
    Σίγουρα θα προτιμούσε το λαό να είναι μαζεμένος και βυθισμένος στις ενοχές και στην επίγνωση ότι ΔΕΝ εξαγνίζεται κανείς σε Κολυμβήθρα (κλπ). η δε παρθένα και ο Σατανάς είναι πάντα… χωρισμένοι, κ.ο.κ.
    Τον ΕΝΟΧΛΕΙ το «UNIVERSALITY» (κατά Zizek) της ανακάλυψης (από το λαό) πως έχει αδικηθεί (και γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης). Ο σκοπός του λαού είναι να ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ στο Ιερατείο των… Βρυκολάκων Αριστερών Διανοητών που ΔΕΝ θα του επιτρέψουν ποτέ, μα ποτέ, να απαλλαγεί από τις ενοχές του μέσω από το UNIVERSALITY της επίγνωσης της εκμετάλλευσής του. Αλλά αυτό είναι ΑΚΡΩΣ αντιδραστικό, αντι-λαϊκό και αντι-επαναστατικό. Στο όνομα της καταπολέμησης του «εθνολαϊκισμού»¨θυσιάζεται ο ΙΔΙΟΣ ο λαός (και η ΑΛΗΘΕΙΑ του)…

  13. H «επιχειρηματολογία» του Νόσφου ειναι ΞΕΚΑΘΑΡΗ στήριξη της πολιτικής της κυβέρνησης, ΑΝ αναλυθεί σαν ΣΥΝΟΛΟ.

    Π.χ.
    1) από τη μια μεριά παρουσιάζεται σαν πολέμιος της εξόδου από το Ευρώ (και μόνο αυτής) – την οποία θεωρεί καταστροφική

    Νομιζω οτι απειρως περισσοτερο αφελής ειναι η αποψη οτι ενα νομισματικό μετρο – εξοδος απο το Ευρώ Υποτιμηση δραχμής – που φυσικά δεν εχει τιποτα να κανει με την Μαρξιστική αναλυση αλλά μαλλον με εναν Φετιχισμό του νομισματος-συν μια αοριστη ευχή για …Μετωπα- ειναι απο μονη της ικανη να λύσει τον Γορδιο δεσμο του χρέους και της Οικονομικο κοινωνικής καταρρευσης

    .
    (όπου σημειώστε το «επιχείρημα»: «απο μονη της ικανη να λύσει τον Γορδιο δεσμο»…
    ΚΥΚΛΙΚΗ λογική, διότι ο ΙΔΙΟΣ εξετάζει ΜΟΝΟ την έξοδο από το ευρώ, αλλά μετά παραπονείται πως «δεν αρκεί ΜΟΝΟ αυτή«…)

    2) Από την άλλη, αποκαλύπτει (αλλού) ότι δεν είναι μόνο κατά της εξόδου από το Ευρώ αλλά είναι και ΕΞΙΣΟΥ ενάντιος σε (οποιαδήποτε) Στάση Πληρωμών:

    ξερω οτι η δική μου αποψη σχετικιά με την προταση περι Στασης πληρωμών εξοδο απο το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή »λεει οτι η προταση αυτή ειναι Καταστροφική και Τυχοδιωκτική και δεν εχει τιποτε να κανει με τα συμφεροντα των εργαζομένων

    .
    3) Για να αντιπαρατεθεί στον Καζάκη, αραδιάζει διάφορες αντιρρήσεις κατά της εξόδου από το ευρώ, ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ τα ΥΠΟΛΟΙΠΑ που προτείνει ο Καζάκης, δηλαδή -κυρίως- τη ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ.

    Με αυτό τον τρόπο ο βρικόλακας καταφέρνει να δημιουργεί ΨΕΥΔΕΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ, [1] πρώτον διότι η έξοδος από το ευρώ ΧΩΡΙΣ στάση πληρωμών είναι ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ καταστροφική (για το λαό) και [2] γιατί αφήνει (έντεχνα ΚΑΙ ΨΕΥΔΩΣ) να εννοηθεί ότι ο ίδιος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ενάντιος σε κάποιες άλλες πρωτοβουλίες κατά των μέτρων, αρκεί -βέβαια- να συνεχιστεί η τρέχουσα κατάσταση ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ, τόσο με μη-στάση πληρωμών, όσο και με μη-έξοδο από το ευρώ, κλπ. (κάτι που -σαν πακέτο- δεν διαφέρει σε ΤΙΠΟΤΑ από την τρέχουσα πολιτική του ΠΑΣΟΚ)

    Η «απάντησή» του Νόσφου σε ένα τμήμα του άρθρου του Δημήτρη Καζάκη είναι ΠΟΛΥ αποκαλυπτική, αν τη δείτε προσεκτικά:

    O Καζάκης λέει:

    ‘Για να κατακτηθεί μια τέτοια ενότητα στην πράξη πρέπει πρώτα να χωρίσουμε για να ενωθούμε. Όχι για να ενωθούμε μεταξύ μας, αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο. Και πρέπει πρώτα να χωρίσουμε με όλους εκείνους που μπορεί να φωνάζουν πιο δυνατά απ’ όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το Μνημόνιο, αλλά δεν τολμούν να απαντήσουν ανοιχτά και ξεκάθαρα -από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και του λαού- τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ

    —————————————————————————————————————-
    Κι ο Νόσφος (που παράθεσε το προηγούμενο) «απαντάει» ως εξής:

    Τι σημαινει αυτο; Πως μπορει να το ερμηνευσει καποιος ;

    Ας υποθεσουμε λοιπόν οτι καποιοι – π.χ »φωνάζουν πιο δυνατά απ’ όλους ενάντια στην κυβέρνηση, τα μέτρα, το ΔΝΤ, το Μνημόνιο, » αλλά εχουν διαφορετική αποψη απο αυτή του κ Καζακη σχετικά με το ‘

    »τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ.»

    Δεν ξερω τι λεει ο κ Καζακης σχετικά με το τι ‘τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ’.

    ξερω οτι η δική μου αποψη σχετικιά με την προταση περι Στασης πληρωμών εξοδο απο το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή »λεει οτι η προταση αυτή ειναι Καταστροφική και Τυχοδιωκτική και δεν εχει τιποτε να κανει με τα συμφεροντα των εργαζομένων …

    Αυτο σημαινει οτι θα πρεπει να με ..χωρισει ο κ Καζακης και η ..ενοτητα και το μετωπο του;Θα με παρουσιασει ως εχθρο του λαου;

    Ποιος αποφασιζει εκ μερους της ενοτητας που λεει ο κ Καζακης για το ‘τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ.»
    Αυτός; ο απλός κοσμος»; (αλλά για να ενωθούμε πρώτα και κύρια με τον απλό κόσμο.);

    Ποιος αποφασιζει το κυριο ζητημα του μετωπου; Το ‘τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ.»
    —————————
    Θυμιζω οτι συμφωνα με τον- Καρλ Σμιτ- »κυριαρχος ειναι αυτος που αποφασιζει»

    .
    Προσέξτε τώρα κάτι… ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΚΩΜΙΚΟ σε όλα αυτά.

    -Ο ίδιος ο Νόσφος ΟΜΟΛΟΓHΣE πως ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝ τις προτάσεις που… ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ:

    Δεν ξερω τι λεει ο κ Καζακης σχετικά με το τι ‘τι πρέπει να κάνουμε με το χρέος και με το ευρώ’.

    🙂
    Λογικά -τότε- το ΜΟΝΑΔΙΚΟ του πρόβλημα με τις απόψεις του Καζάκη είναι ο (υποτιθέμενος) «εθνολαΪκισμός» του, δηλαδή το εξής ΕΝΑ θέμα (σαν έμμονη ιδέα):

    Αυτο σημαινει οτι θα πρεπει να με ..χωρισει ο κ Καζακης και η ..ενοτητα και το μετωπο του;Θα με παρουσιασει ως εχθρο του λαου;

    .
    Η απάντηση είναι ΝΑΙ, όχι μόνο θα σε… χωρίσει ο ΚΑζάκης ΚΑΙ το μέτωπο όλων μας ΑΠΟ το λαό (λες και τον… παντρεύτηκες -χαχα), αλλά ΚΑΙ θα σε θεωρήσει ΕΧΘΡΟ του λαού ΚΑΙ θα σου… γαμίσει ό,τι έχεις και δεν έχεις[*],
    **************
    UPDATE: [*] η φράση «ΚΑΙ θα σου… γαμίσει ό,τι έχεις και δεν έχεις» ειναι ειρωνική και σατιρική για την… παράνοια του Νοσφεράτου (ότι ο Καζάκης θα τον κυνηγήσει, κλπ.) και -σαφέστατα- ΔΕΝ πρέπει να εκληφθεί κυριολεκτικά, ή να… απαχθεί σαν «τεκμήριο» ότι -δήθεν- το παρόν σχόλιο είναι «εμετικό» και «προβοκατόρικο».ΑΥΤΟ το update προστέθηκε μετά από την αλητοειδή εκμετάλλευση της φράσης από… Νοσφερόπληκτο ταλιμπάν στο σχόλιο ΕΔΩ μιας πρόσφατης συζήτησης / τσακωμού με τον Ν.
    **************
    …διότι το προηγούμενο που είπες (Νοσφεράτε) ΔΕΙΧΝΕΙ ότι ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ η «άποψή σου» από εκείνη της κυβέρνησης των δοσιλόγων (την οποία… υπερασπίζεσαι πως ΔΕΝ είναι δοσιλογική – ΑΛΛΟΥ):

    ξερω οτι η δική μου αποψη σχετικιά με την προταση περι Στασης πληρωμών εξοδο απο το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή »λεει οτι η προταση αυτή ειναι Καταστροφική και Τυχοδιωκτική και δεν εχει τιποτε να κανει με τα συμφεροντα των εργαζομένων …

    .
    …τώρα όμως, ΠΟΙΑ πρόταση εννοεί? (και στηλιτεύει σαν «καταστροφική»+»τυχοδιωκτική»)?
    -Μα…. την πρόταση που ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ (πιο πριν) πως ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ !!!
    χαχαχα:mrgreen:😛

    Προσέξτε επίσης τα (διπλά μονά) εισαγωγικά στο «λέει». Η σύνταξη του κειμένου είναι ΠΟΛΥ περίεργη: «Η δική μου άποψη […] »λέει ότι…»
    Γιατί δεν χρησιμοποιεί το «η άποψη μου ΕΙΝΑΙ ότι»? αντί για το «λέει ότι»?
    Μήπως επειδή τη δική του άποψη του… τη λέει κάνα… πουλάκι?:mrgreen:🙂
    _____________________

    ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ (και… Τεχνητή Σύνθεση ΜπουρδοΛογικού Λόγου)
    ******************************************************

    (λογικά, ΤΩΡΑ εξάγουμε ότι….)

    ξερω οτι η δική μου αποψη σχετικιά με την προταση (του Καζάκη) που ΔΕΝ ξέρω, περι Στασης πληρωμών εξοδο απο το ευρώ και επιστροφή στη δραχμή »λεει οτι η προταση αυτή (που δεν ξέρω) ειναι Καταστροφική και Τυχοδιωκτική και δεν εχει τιποτε να κανει με τα συμφεροντα των εργαζομένων … …διότι ισοδυναμεί με έξοδο απο το Ευρώ (ΣΚΕΤΟ) και διότι ο (εθνολαϊκιστής) Καζάκης δεν με θέλει στην… παρέα του (Λαϊκού Μετώπου του) και θα με… χωρίσει από το λαό, τον οποίο εγώ (ως διανοούμενος) γαμάω, (αλλά… δεν τον παντρεύομαι κιόλας) διότι ο λαός είναι ΑΝΑΞΙΟΣ έτσι κι αλλιώς, όπως αποδείξανε οι… φοροφυγάδες μπάρμεν της Σαλονίκης που… όταν δεν με κερνάνε ΔΕΝ κόβουνε αποδείξεις!:mrgreen: (και οι Παρθένες που τάχουνε με… Σατανάδες)

  14. Υ.Γ. Το άτομο… ΔΕΝ παει καλά !
    Εκανε το προηγούμενο σχόλιο… ποστ στο μπλογκ του

    http://nosferatos.blogspot.com/2010/07/blog-post_8544.html

    !!!!!!!!!!!!🙂
    Α χα χα χα χα
    __________________

    Υ.Γ.2 Εκανε και τα… αποκαλυπτήρια του (μέχρι σήμερα πριβέ, ΚΛΕΙΣΤΟΥ για το κοινό) κύριου μπλογκ του, όπου δεσπόζει το… ΧΑΡΜΟΣΥΝΟ ΜΗΝΥΜΑ
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/01/blog-post_5982.html
    «Αχτίδες αισιοδοξίας για την ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ;»
    (για να μην ξεχνιόμαστε… που ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΠΟΛΥ την κυβέρνηση, αλλά… oops!!!…
    …η ημερομηνία είναι Ιανουάριος 2010. Still, do NOT worry, υπάρχουν εκεί ποστ
    με «ημερομηνία» στο… Μέλλον, π.χ. Οκτωβρίου 2010 !😯
    Διαχρονικός, ο απέθαντος…😈 )

    ____________________
    Υ.Γ.3 Στο μεταξύ… ΜΑΛΛΟΝ δεν πήρε χαμπάρι (μέχρι τώρα) ότι έγινε «ΣΤΑΡ»
    και στο λαοπρόβλητο… εθνοβλακιστικό Χεσωτεριστικό μπλογκ «Λες Μαλακίες»
    http://les-malakies.blogspot.com/2010/07/blog-post_14.html

    ____________________
    Υ.Γ.4 Οταν λέω «δεν πάει καλά το άτομο», εννοώ ΚΑΘΟΛΟΥ, μα ΚΑΘΟΛΟΥ καλά.
    Δείτε το (χλευαστικό) ποστ του κατά του Καζάκη και ΙΔΙΩΣ το υστερόγραφο:
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/07/blog-post_5544.html

    ΥΓ 2 αν η προταση του κ. Καζακη-που ομολογώ οτι δεν ηξερα– περιλμαβανει μαζί με την εξοδο απο το ευρώ και Σταση πληρωμων (οχι αναδιαπραγματευση του χρεους) – οπως με πληροφορει ο ΑΡΜΑΓΕΔΏΝ – τοτε την θεωρώ
    ακομη πιο ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ (ωχ ποιος ξερει τι θα ακουσω τωρα… )

    …😮😯 🙄 🙄 🙄 🙄 😀

  15. Μου είναι αδύνατο να βρω e-mail address για να επικοινωνήσω προσωπικά με το Blog. Αν μπορείς άφησε μήνυμα παραπέμποντας σε κάποια σελίδα στο omadeon με e-mail διεύθυνση επικοινωνίας. Μόλις διαπίστωσα κάτι περίεργο σε κάποιο από τα σχόλια.

  16. Καλώς τον rdDemos (του blog Radical Desire)…
    Εχεις δίκιο, από τότε που αυτό ΕΔΩ το μπλογκ έγινε Ομαδικό (με 6 μέλη-συγγραφείς)…
    …ατυχώς ξέχασα να δώσω ένα μέηλ, όπως υπήρχε πριν στην προηγούμενη προμετωπίδα.

    Το δικό μου μέηλ ειναι
    omadeon ΠΑΠΑΚΙ hotmail.com
    ή
    omadeon ΠΑΠΑΚΙ gmail.com
    (Χωρίς τα κενά, και με «@» αντί για «ΠΑΠΑΚΙ»)

    (κανονικά είναι πλέον μέηλ για το μπλογκ, αλλά στην πράξη είναι προσωπικό, μέχρι να φτιαχτεί ένα άλλο).

  17. Slavoj Zizek on UNIVERSALITY:
    (τα παραθέτω σαν ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ της προσέγγισης του Δημήτρη Καζάκη, διότι υπάρχει μια «Καθολική Αλήθεια» ή UNIVERSALITY συνυφασμένη μέσα στις προτάσεις αυτού του άρθρου του…)

    1) http://www.lacan.com/zizparallax2.htm

    […]
    Universality is not the neutral container of particular formations, their common measure, the passive (back)ground on which the particulars fight their battles, but THIS BATTLE ITSELF, the struggle leading from one to another particular formation
    […]

    .
    2) http://www.spiked-online.com/articles/00000002D2C4.htm

    Interviewer:
    In your book on the subject you talk of a ‘true universalism’ as an opposite of this false sense of global harmony. What do you mean by that?

    Slavoj Žižek:
    Here I need to ask myself a simple Habermasian question: how can we ground universality in our experience? Naturally, I don’t accept this postmodern game that each of us inhabits his or her particular universe. I believe there is universality. But I don’t believe in some a priori universality of fundamental rules or universal notions. The only true universality we have access to is political universality. Which is not solidarity in some abstract idealist sense, but solidarity in struggle.

    If we are engaged in the same struggle, if we discover that – and this for me is the authentic moment of solidarity – being feminists and ecologists, or feminists and workers, we all of a sudden have this insight: ‘My God, but our struggle is ultimately the same!‘ This political universality would be the only authentic universality. And this, of course, is what is missing today, because politics today is increasingly a politics of merely negotiating compromises between different positions.

    .
    3) http://libcom.org/library/multiculturism-or-the-cultural-logic-of-multinational-capitalism-zizek
    (όχι του ίδιου του Ζίζεκ, αλλά ΓΙΑ τον Ζίζεκ…)

    The Machine in the Ghost
    [….]
    The true horror does not reside in the particular content hidden beneath the universality of global Capital, but rather in the fact that Capital is effectively an anonymous global machine blindly running its course, that there is effectively no particular Secret Agent who animates it. The horror is not the (particular living) ghost in the (dead universal) machine, but the (dead universal) machine in the very heart of each (particular living) ghost.

    .
    4) http://albphilosopher.wordpress.com/2010/02/24/slavoj-zizek-on-the-dialectic-of-universal-and-particular/
    (όχι του ίδιου του Ζίζεκ, αλλά ΓΙΑ τον Ζίζεκ…)

    Universality, the principle which while not fully concretely present in any societal configuration is, nonetheless, present in the form of antagonism which forever prevents and thwarts a certain totality from achieving self-closure. It is the impossible fullness of society, the self-defeat of the notion of (fully constituted) identity. The very “absence” of the universal signifies and opens the space for the articulation of the very differences that it is supposed to have abolished.

    This is (one form of) universality that Žižek speaks of. It is not a universality in the form of the big Other (God or whatever happened to stand in for God – Culture, History, etc) though that is an abstract form of universality (capitalism is universal precisely as abstract), but the universal emerges as the principle of awareness that the present state of affairs, the present concrete universal, is generating conflicts and impasses which it cannot resolve by itself; the universal is that which “unsettles from within the identity of the particular” which, due to its imaginary perception of itself as a self-contained whole, lacks the sufficient potency of providing from within itself the necessary impetus which will push it out of its deadlock and, which, we may add here, has generated itself.
    […]
    The Universal emerges as a response not necessarily to alien invasions but as an individual or social response to antagonisms, traumas, gaps, deadlocks and “impossibilities” which keep the totalities from being total. Žižek maintains, for instance, that we do not think spontaneously, but we are forced to think; that “what provokes us to think is always a traumatic encounter with some external Real which brutally imposes itself on us, shattering our established ways of thinking”.
    […]

    In his First as Tragedy, then as Farce, Žižek approvingly quotes Susan Buck-Morss’ definition of the universal as that which

    …emerges at the point of rupture. It is in the discontinuities of history that people whose culture has been strained to the breaking point give expression to a humanity that goes beyond cultural limits. And it is in our emphatic identification with this raw, free, and vulnerable state, that we have a chance of understanding what they say. Common humanity exists in spite of culture and its differences. A Person’s non-identity with the collective allows for subterranean solidarities that have a chance of appealing to universal, moral sentiment, the source of today’s enthusiasm and hope. It is not through culture, but through the threat of culture’s betrayal that consciousness of a common humanity comes to be.

    .
    We are effectively within a universal space whenever the universal itself is or provides the standard by which to measure its own performance. It is also in this precise sense that the universal is always singular: the universal provides the space for subtracting oneself from the immediate organic community and identification with cultural or ethnic particularities. One participates in the universal as an individual, bypassing particular determinations (neither Greeks nor Jews).
    […]
    Žižek’s interpretation of universality is in itself not only paradoxical but something of a methodological deadlock. He presents us with too many ways to approach it and in the process the universal itself seems to retreat into conceptual ambiguities only to emerge as such in emancipatory leftist political struggles as a surnumerary element of a certain situation, as that which is addresses itself to all, summons the individual as singular. For Žižek constantly oscillates between the two versions of the (abstract and concrete) universal. As Wendell Kisner has persuasively argued, these versions fail to satisfy Žižek’s own criterion of concrete universality, the only universality that really matter to Žižek, both politically and philosophically.
    […]
    In The Parallax View Žižek explicitly identifies the Universal not with “the encompassing container of the particular content, the peaceful medium-background of the conflict of particularities” but with “the site of an unbearable antagonism, self-contradiction, and (the multitude of) its particular species are ultimately nothing but so many attempt to obfuscate / reconcile / master this antagonism”. In even clearer terms, Žižek identifies the Universal as what “names the site of a Problem-Deadlock, of a burning Question, and the Particulars are the attempted but failed Answers to this Problem”
    […]
    I have argued that the notion of universality is foundational to Žižek’s philosophy and his leftist politics. Unless we presuppose such a role Žižek’s philosophy in many instances becomes incoherent and possibly unintelligible. One can therefore see in Žižek’s philosophy and politics (for they go together) a singular universal attempt to come to terms with the traumatic events that have happened during the past century and continue in different forms to this day. When Žižek refers again and again to the notion of universal both in its abstract and concrete modalities, he is trying to outline the very framework of his philosophy. I would thereby go as far as declare that Žižek prior to being a philosopher of the Real is a philosopher of the Universal. In the dialectic of the Real and the Universal it is the Universal that has a foundational priority, while the Real is a mechanism deployed in the service of describing and keeping the Universal from falling back into particular.

    .
    5) http://www.politicsandculture.org/2009/10/02/the-obscene-underside-of-liberal-democracy-slavoj-zizek-natasa-kovacevic/
    (όχι του ίδιου του Ζίζεκ, αλλά ΓΙΑ τον Ζίζεκ…)

    Written as a direct response to the events and debates surrounding 9/11, Slavoj Zizeks Welcome to the Desert of the Real! warns that any reaction to WTC attacks will be disastrous as long as it continues to be imprisoned within the logic of liberal democracy and/or nationalist fundamentalism. Both political approaches, Zizek pontificates, untiringly invoking Lacanian psychoanalysis, effectively obscure the Real of global social antagonism: drastic inequalities created by multinational capitalism.
    [….]
    Zizek proposes that we instead summon the courage to reject liberal democracy as a master-signifier and a main political fetish, and explore other political options. Instead of advocating multicultural tolerance that in effect sustains the power of capital rather than challenging it, we should seek “actual universality” which is “not the never won neutral space of translation from one particular culture to another, but, rather, the violent experience of how, across the cultural divide, we share the same antagonism” (66).

  18. omadeon,σε ευχαριστω που μπηκες στον κοπο να διαβασεις την αναρτηση.Επειδη το εχω σπουδασει το Συνταγματικο Δικαιο θεωρω οτι δε λεω κατι λαθος.
    Καπου αναφερεσαι στον Κουβελη.Δε θυμαμαι που,στη cynical,στον radical desire η στο Bαθυ Κοκκινο,αλλα εχω εξαπολυσει μυδρους για τους ανανεωτικους,οι οποιοι συνειδητα η χειραγωγουμενοι,παιζουν το παιχνιδι του Καθεστωτος,εμποδιζοντας τη ριζοσπαστικοποιηση.
    Αλλο ομως οι «ηγετες» κ αλλο οι ψηφοφοροι τους,η εκεινοι που ενστερνιζονται τις αποψεις τους.
    Μπορω εγω να βαλω στο ιδιο στοχαστρο πχ τον Κουβελη κ τον ψηφοφορο του?
    Οχι.
    Εμενα στοχος μου ειναι να πεισω τον ψηφοφορο του Κουβελη πχ να παρατησει τον δικομματισμο κ τα υποστυλωματα του.
    Πως θα το πετυχω?
    Δε ξερω πως μπορω να το πετυχω εγω(το προσπαθω)αλλα ξερω οτι μια χαρα το πετυχαινει η τεκμηριωμενη αρθρογραφια του παροντος μπλογκ οταν δεν ασχολειται με τιποτα αλλο πλην της προωθησης αποψεων τυπου Καζακη.

    Κ κατι για τους «εχθρους της ελευθεριας»
    Αυτη η φραση ειπωθηκε σε ενα κλιμα επαναστασης.Ετσι οπως ειναι τα πραγματα,ακομα δε μπορει να ειπωθει.
    Αλλα να το εξηγησω λιγο,
    εχω ενα φιλο συμβολαιογραφο,ειμαστε φιλοι 15 χρονια.Χρονια ψηφοφορος του ΠΑΣΟΚ.Καλο παιδι.Αλλα τωρα τελευταια οταν μιλαμε για τη πολιτικη πραγματικοτητα,μου σπαει τα νευρα.Εννοειται οτι δεν εχει τη παραμικρη διαθεση να αλλαξει το παραμικρο.Προσπαθω οταν συζηταμε να τον πεισω για αυτα που πιστευω,αλλα δε κατορθωνω τιποτα.Το παλευω ομως.
    Εχω κ αλλους φιλους η γνωστους,ολοι πρωην ψηφοφοροι αστικων κομματων.
    Πραγματικα,οπου βρισκομαστε,δεν τους αφηνω σε χλωρο κλαρι.
    Το ενα βημα το εχουν κανει,μισουνε καθε τι γαλαζοπρασινο.
    Αλλα δεν εχουν κανει το επομενο,το οποιο ειναι η ψηφος σε καποιο αριστερο κομμα.Η η ενασχοληση με προτασεις περι εξοδου απο το Ευρω.
    Καποιοι ξινιζουν με την Αριστερα,καποιοι ομως δειχνουν να πειθονται.

    Τι ειναι αυτοι?εχθροι της ελευθεριας?οχι βεβαια.
    Αυτη ειναι μια κρισιμη μαζα που πρεπει να παρουμε με το μερος μας.Υπαρχει η πρωην αστικη ταξη που εχει γινει ενα με την εργατικη,νεοι 25-35(κ οχι μονο νεοι) οι οποιοι δε θελουν να βλεπουν ουτε ζωγραφιστους τους πασοκονεοδημοκρατες αλλα ακομα δε μπορουν να παρουν την αποφαση κ να ριζοσπαστικοποιηθουνε.
    Ακομα κ αν μας σπανε τα νευρα οι αποψεις τους.Αλλα επιβαλλεται η σωστη προσεγγιση.
    Τι εννοω με αυτο?
    κ εμενα μου αρεσεουν τα διλημματα.Πολλες φορες μιλαω με καποιον κ του λεω»ΚΟΨΕ ΤΙΣ ΜΠΟΥΡΔΕΣ.ΕΙΤΕ ΘΑ ΠΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Κ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ
    ΕΙΤΕ ΘΑ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙΣ Κ ΘΑ ΣΥΝΤΑΧΤΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΠ!ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ!ΔΙΑΛΕΞΕ!»
    Αυτο το διλημμα βεβαια εχει ακλονητη λογικη βαση,
    Αλλα οταν το κολλας στα μουτρα των ρεφορμιστων εκβιαστικα,αυτοι αντιδρουνε.
    Κ αν τους πεταξεις μετα ενα «ΑΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕ,ΕΧΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΗΔΗ ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΑΠΛΑ ΔΕ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ»
    εσυ μεσα σου ξερεις οτι λες κατι σωστο,
    αλλα ο τροπος που το εκφραζεις,δε βοηθαει σε τιποτα τον σκοπο σου.
    Γιατι ο σκοπος σου ειναι ενας κ μονος.
    Να τους παρεις ολους αυτους με το μερος σου.
    Κ για να γινει αυτο,θελει υπομονη,ψυχραιμια κ μεθοδικοτητα.
    Αν τους κοπανας συνεχεια διλημματα,δε γινεται τιποτα,χρειαζεται βεβαια Κ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙς,
    αλλα με μετρο.

    Κατι τελευταιο κ θα κλεισω γιατι αρχιζω μαλλον να κουραζω
    Παλι απο τον Σεν Ζυστ κ το θεμελιωδες ερωτημα του,τι θελουν αυτοι που δε θελουν ουτε την αρετη ουτε τον τρομο?
    Κ εδινε την απαντηση,θελουν τη διαφθορα.
    Ελκυστικα τα λογια του αναμφιβολα.Αλλα δεν ισχυουν απολυτως.Γιατι πολλοι απο αυτους που αρνουνται να απαντησουν στα διλημματα που τους θετουμε,δε θα απαντησουν τελικα τη διαφθορα.
    Οταν ερθει η στιγμη,μολονοτι φοβουνται κ φοβομαστε,
    θα απαντησουν τη αρετη.
    Η στιγμη πλησιαζει.Αλλα δεν εχει ερθει ακομα.
    Αν το ρευμα εναντιον της οικονομικης ολιγαρχιας,δε γινει πλειοψηφικο,δε θα πετυχουμε τιποτα.

    • @Celin καλώς ήλθες και πάλι…
      ΑΔΥΝΑΤΩ να… διαφωνήσω (χεχε) με τα πολλά και ενδιαφέροντα που έγραψες
      (Και είμαι επίσης ΛΑΤΡΗΣ των «σεντονιών»! Σε όποιον αρέσουν, αλλιώς να βρούν… κουβέρτες να κρυφτούν! χαχαχα)

      Το μόνο που νιώθω ανάγκη να επισημάνω είναι ότι ΔΕΝ θεωρώ «εχθρό της ελευθερίας» κάποιον ΤΙΜΙΟ άνθρωπο, που… είτε λόγω παραπληροφόρησης που έχει υποστεί, είτε για άλλους θεμιτούς λόγους, έχει λάθος απόψειςδιαφορετικές απόψεις από τις δικές μου). ΑΛΙΜΟΝΟ…
      Ο «εχθρός της ελευθερίας» ορίζεται πρωτίστως με βάση τη ΒΛΑΒΗ που προξενεί στην ελευθερία των άλλων.
      (Αν δεν προκαλεί τέτοια ζημιά, τότε δεν είναι και εχθρός της!)

      Τέλος, σαν γνώστης του Συνταγματικού Δικαίου,
      είσαι ΟΧΙ ΜΟΝΟ ευπρόσδεκτος αλλά και… ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ, για μας!🙂

  19. Παιδιά χίλια συγνώμη για όλο αυτό το χάλι που προκάλεσα.
    Σελινάκο, χίλια συγνώμη ειδικά από σένα που ενέπλεξα το όνομά σου (χωρίς να το πολυσκεφτώ).
    Η αλήθεια είναι ότι όπου συναντώ τέτοια «κατεβατά», μετά από μία ανάρτηση, λέω μέσα μου: «πάει, γ…θηκε το κείμενο», όσο καλό και να είναι. Και εννοείται ΠΩΣ ΔΕΝ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΩ. Είναι κουραστικό και εκνευριστικό. Δηλαδή να συνδιαλλέγεται ο ένας με τον άλλον επί παντός επιστητού. Μου έχει έρθει πολλές φορές να γράψω: «γιατί δεν ανταλλάσετε τα e-mail σας να τα πείτε κατ ιδίαν; Ή ακόμα καλύτερα τα τηλέφωνά σας για να κουβεντιάσετε με την ησυχία σας; Εμείς οι υπόλοιποι τι φταίμε;» Στην συγκεκριμένη περίπτωση έκατσα και διάβασα όλα τα παραπάνω σχόλια και έγινε το μυαλό μου έμενταλ.
    Σας τα γράφω αυτά επειδή εξακολουθώ να πιστεύω ότι το συγκεκριμένο άτομο (Ν), είναι μάλλον θλιβερή περίπτωση μοναχικού ανθρώπου που προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή (ακόμα και με αρνητικό τρόπο). Πιστέψτε με, ξέρω από μαθητές μου, που μου αλλάζουν τον αδόξαστο κάθε χρόνο. (και κάθε φορά αντιδρώ όπως ο ΟΜΑΝΤΕΟΝ και ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ, οπότε…..)
    Πάντως εξαιτίας αυτού του δυσάρεστου συμβάντος, έχω να κάνω μια διαπίστωση: Πολλοί μοναχικοί άνθρωποι σ’ αυτό το ρημαδοίντερνετ. Αντί να καθόμαστε και να τα λέμε από μακριά ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ; Να κάνουμε καμιά σχέση βρε αδερφέ (συμφέρει και από οικονομικής απόψεως).
    Αν ολημερίς κι ολονυχτίς κάθεστε πάνω από τα λάπτοπ και γράφετε, πως θα σας γνωρίσουμε; Ήδη έχουμε κάτι κοινό: το ιδεολογικό μέρος. Στα υπόλοιπα θα τα βρούμε. (Εξαιρείται ο Ν, ο οποίος είναι και λίγο βλαμμένος).
    Βρε τι κάθομαι και γράφω τέτοια ώρα αντί να είμαι στην παραλία και να βλέπω τα αστέρια και το κυματάκι…. (κάτω από το σπίτι μου είναι).
    Θα επεξεργαστώ το συγκεκριμένο θέμα και θα επανέλθω στο μπλογκ μου. Αν μας λείψει και ο έρωτας εκτός των άλλων (χρημάτων, εργασιακών δικαιωμάτων, εθνικής κυριαρχίας, ελευθερίας κλπ), ΤΟΤΕ ΤΗ ΒΑΨΑΜΕ ΑΔΕΡΦΙΑ….

    • Ανατολή καλησπέρα…
      μα… ΤΙ λες τώρα? ΜΟΝΟ καλό προκάλεσες τελικά. Γνωριστήκαμε καλύτερα με τον Celin και… ΣΙΓΑ την εμπλοκή (οι μηχανές μας αντέχουν ΚΑΙ στην ανηφόρα -χαχαχα)

      Τώρα… πολλή ευαισθησία σε διακρίνει και σε τιμά (ιδίως π.χ. και στο παραμύθι σου που είχα αναφέρει σε κάποιο σχόλιο)…
      …αλλά ο Ν. δεν είναι ΜΟΝΟ «μοναχικός άνθρωπος», είναι και αγύριστο κεφάλι – λασπολόγος. Το «μοναχικός άνθρωπος» μάλιστα ΔΕΝ το θεωρώ θέμα συζήτησης, ΟΥΤΕ ξέρω ΑΝ και ΠΟΣΟ αληθεύει, ΟΥΤΕ με απασχολεί καν.

      Οσον αφορά τις κοινωνικές και ανθρώπινες σχέσεις, η δική μου εμπειρία είναι ότι συνδυάζονται άνετα και με τα μπλογκ. Με αρκετό κόσμο που σχολιάζει εδώ ή γράφει κιόλας (τώρα που γίναμε… όνομα και πράμα, δηλαδή ΟΜΑΔΙΚΟ μπλογκ) γνωρίζομαι ήδη εκτός διαδικτύου και τα λέμε κιόλας, σχεδόν καθημερινά και ενίοτε πολλές φορές την ημέρα. Μερικές φορές πάμε και για καφέ, κ.ο.κ.

      Το διαδίκτυο είναι για τις κοινωνικές διαδρομές ό,τι και το αμάξι ή η μοτοσυκλέτα (άντε, και ποδήλατο) για τις υπόλοιπες διαδρομές…

  20. Aνατολη,να σαι καλα αλλα εχει δικιο ο ομαντεον,δεν εγινε τιποτα!Συζητηση κανουμε κ μια χαρα συνεννοουμαστε,αλλα κ να μη συνεννοηθουμε,οκ,μεγαλα παιδια ειμαστε,μαζευουμε τα μπογαλακια μας κ ο καθενας στο τσαρδι του!
    Αφηστε ολα τα λουλουδια να ανθησουν ελεγε ο Μαο.
    Καλως αναδεικνυεις κ τη σπουδαιοτητα του ερωτα στις ζωες μας,make love not war,λεει το συνθημα,αλλα καλυτερα να παραλλαχτει σε make love AND war!!
    Καλο βραδυ σε ολους

  21. @Celin συμφωνώ απολύτως…

    @Αιρετικέ, πάααει, τη χάσαμε την πρόσβαση (ως… κοινοί θνητοί) ΟΛΟΙ μας (πλην προσκλεκλημένων) στα πονήματα του άσπονδου «φίλου» μας. Ενώ μου είχε απευθύνει ΕΙΔΙΚΟ αφιέρωμα, χθες, αργά το βράδυ:
    http://nosferatos.blogspot.com/2010/07/madeon.html
    …αν πας εκεί θα δεις το μήνυμα

    Η πρόσβαση σε αυτό το ιστολόγιο επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους αναγνώστες

    .
    Ε, ναι. Κοντολογίς, καλεί κόσμο εκεί για να βλέπει τις συκοφαντίες του, αλλά… ντράπηκε να μας τις φανερώνει. Κρίμα… (κι από… δημόσιος λασπολόγος έγινε ύπουλος μουλωχτός ψιθυριστής)
    ενώ το πρόγραμμα Httrack (που κατεβάζει ΟΛΟΚΛΗΡΑ site) που το είχα ξεκινήσει από χθες το πρωί… για να κοπιάρει ΟΛΟ το blog του σε ένα σκληρό μου δίσκο… ΚΟΛΛΗΣΕ το άτιμο εξ αιτίας του ! χαχαχα
    (αφού πρώτα, μαζί με σελίδες ΣΤΙΣ οποίες έχει λινκ, κατέλαβε χώρο περίπου… 7 gigabytes)

    __________________________________
    Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως (άσχετο), ΑΝ θέλετε κι εσείς ακριβείς κλώνους οποιουδήποτε site / blog σε σκληρό δίσκο, κατεβάστε το (open source-) «Httrack», εδώ:
    http://www.httrack.com

    Με το Httrack έχω κατεβάσει πολλά site, κυρίως blog, σε σκληρούς δίσκους (και με διαθέσιμο χώρο στο pc πάνω από 3.5 Terrabytes δεν υπάρχει πρόβλημα). Αυτό ΕΔΩ το blog υπάρχει έτσι και σαν backup (για παν ενδεχόμενο). Το άλλο πλεονέκτημα (και κύριος λόγος που φτουράει η διαδικασία) είναι ότι στη συνέχεια τρέχω ένα πρόγραμμα indexing πάνω στα κατεβασμένα sites, το οποίο λειτουργεί πολλές φορές πιο γρήγορα και -ιδίως- πιο αποδοτικά από οποιοδήποτε on-line search (google κλπ). Είμαι στη διαδικασία επίσης της Αυτόματης Εξαγωγής λεξιλογίων και keywords, που ελπίζω να οδηγήσουν και σε άλλες αναβαθμίσεις π.χ. στο delicious:
    http://delicious.com/omadeon
    …οπου τα (7000 περίπου) hand-made bookmarks θα αναβαθμιστούν σύντομα με Αυτόματα δημιουργημένα ΚΑΛΥΤΕΡΑ keywords.

  22. http://les-malakies.blogspot.com/2010/07/blog-post_14.html

    Φυσικα δεν θα μπορουσα να μην συγχαρω τον Αιρετικο για το ποστ του στο Λες-Μαλακειες. Ο Νοσφερατος ειναι οντως οχι απλα βρυκολακας, αλλα και μεταμοντερνος πάπας, ετοιμος να «καταδικασει» σε αιωνια κολαση οποιονδηποτε διαφωνει με την Ευρωπαικη Ενωση/ΔΝΤ, αλλα εχει ετοιμα τα συγχωροχαρτια για τους «Ευρωπαιστες Ρεφορμιστες», που ειναι το τελευταιο καστρο εναντια στις «Νεο-Μπερλουσκονιζες» (δικος του ορος) μαζες που χαλανε την αισθητικη της Αριστερας της Σαμπανιας και του Παντεσπανιου, της οποιας ειναι χαρακτηριστικος εκπροσωπος. Βεβαια δεν μας προτεινε μια λυση για το πως θα μας σωσει, αλλα ως γνωστον τα βασανιστηρια που περναει ο πολιτης ειναι δειγμα της πιστης του στην Αριστερα, και επισης οι καλοι σοσιαλιστες θα πανε στον παραδεισο οταν ελθει η επανασταση, μιας ετσι που το πανε πιο πιθανον ειναι να αναστηθει ο Ιησους παρα να γινει «σοσιαλιστικη επανασταση», η οποια φυσικα δεν θα ελθει απο (φρικη!) «λαικους τυπους» (κατα Νοσφερατιζοντα αριστερο στο facebook, ο οποιος με αποκαλεσε …αρσενικη Παπαρηγα), αλλα απο «καλοβουλους» αριστερους διανοουμενους. Ω ναι!

    • Dennis καλημέρα,
      Συμφωνώ αλλά… με μια μικρή διόρθωση (για να είμαστε ΔΙΚΑΙΟΙ και να ακριβολογούμε). Πουθενά ο Νόσφος δεν είπε ΦΑΝΕΡΑ ότι τάσσεται υπέρ του ΔΝΤ και της Ε.Ε. (τονίζω το «ΦΑΝΕΡΑ»…)
      Απλώς οι ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ θέσεις του, όπως κατάδειξα, δεν διαφέρουν σε τίποτε από εκείνες της κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ, πέραν μιας… αοριστολογίας, μιας υποτιθέμενης «πανευρωπαϊκής αριστερής αντιπολίτευσης» (που θυμίζει τους ανανεωτικούς όπως ο Φώτης Κουβέλης, κ.ά.)

      Ας μην ξεχνάμε τη μπόλικη στάχτη στα μάτια που έριξε ο Ν. στο μπλογκ του Celin, εδώ
      http://celinathens.blogspot.com/2010/07/o-mik.html
      …μέσω ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ στην τρόϊκα (για λόγους συνταγματικού δικαίου). Βέβαια είναι μηδενικής αξίας αυτή η στάση από μόνη της, και δεν αναιρεί το γεγονός ότι όποιος λέει ΟΧΙ σε παύση πληρωμών και ΟΧΙ σε έξοδο από ευρώ / αναδιαπραγμάτευση χρέους, κλπ. κλπ. ουσιαστικά προωθεί ΑΚΡΙΒΩΣ εκείνα που συμφέρουν την κυβέρνηση ενώ (δήθεν) «ζητάει τα πάντα», μέσω μιας ανατρεπτικής Αοριστολογίας που δεν είναι δυνατόν να πετύχει.
      Δηλαδή, εκείνος που αοριστολογεί ΔΕΝ ειναι ο Καζάκης, αλλά οι αντίθετοί του (με πρώτο στον αγώνα το Νόσφο).
      (και όλα αυτά χώρια από τη ΜΠΟΛΙΚΗ λάσπη του Ν. περί «εθνολαΪκισμού», κλπ).

      Παρεμπιπτόντως, η «κλασσική» ουτοπική αριστερή στάση που «τα ζητάει ΟΛΑ», με «αριστερά αιτήματα» (βλ. Μηλιό, Λαπατσιώρα, κ.ά. – που συμπαθεί ο Νόσφος) δεν οδηγεί πουθενά, όπως εξηγεί κομψά κι ο Ζίζεκ εδώ:

      …The lesson here is that the truly subversive thing is not to insist on ‘infinite’ demands we know those in power cannot fulfil. Since they know that we know it, such an ‘infinitely demanding’ attitude presents no problem for those in power:

      ‘So wonderful that, with your critical demands, you remind us what kind of world we would all like to live in. Unfortunately, we live in the real world, where we have to make do with what is possible.’

      .
      The thing to do is, on the contrary, to bombard those in power with strategically well-selected, precise, finite demands, which can’t be met with the same excuse.

      .
      -τελευταία παράγραφος στο http://www.lrb.co.uk/v29/n22/slavoj-zizek/resistance-is-surrender
      …από όπου αντιγράφω εδώ και άαααλλα… νόστιμα::mrgreen:

      Resistance Is Surrender
      Slavoj Žižek
      One of the clearest lessons of the last few decades is that capitalism is indestructible. Marx compared it to a vampire, and one of the salient points of comparison now appears to be that vampires always rise up again after being stabbed to death…
      [………….]
      …today’s liberal-democratic state and the dream of an ‘infinitely demanding’ anarchic politics exist in a relationship of mutual parasitism: anarchic agents do the ethical thinking, and the state does the work of running and regulating society. Critchley’s anarchic ethico-political agent acts like a superego, comfortably bombarding the state with demands; and the more the state tries to satisfy these demands, the more guilty it is seen to be. In compliance with this logic, the anarchic agents focus their protest not on open dictatorships, but on the hypocrisy of liberal democracies, who are accused of betraying their own professed principles.

      The big demonstrations in London and Washington against the US attack on Iraq a few years ago offer an exemplary case of this strange symbiotic relationship between power and resistance. Their paradoxical outcome was that both sides were satisfied. The protesters saved their beautiful souls: they made it clear that they don’t agree with the government’s policy on Iraq. Those in power calmly accepted it, even profited from it: not only did the protests in no way prevent the already-made decision to attack Iraq; they also served to legitimise it. Thus George Bush’s reaction to mass demonstrations protesting his visit to London, in effect: ‘You see, this is what we are fighting for, so that what people are doing here – protesting against their government policy – will be possible also in Iraq!’
      […]

  23. Καλημέρα σε όλους.
    Φεύγω σε λίγα λεπτά…

    Ο βρικόλακας έκανε ιδιωτικό ΚΑΙ το άλλο μπλογκ του «Ο Ενοικος», αφού προηγουμένως έκανε το ποστ
    http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/blog-post_8254.html
    («επιτρέπεται μόνο σε προσκεκλημένους» η πρόσβαση τώρα)

    Ο Αρμαγεδωνας στην Μπλογκοφαιρα .Προσεχως .
    Μη το χασετε( Μια ιστορία γεματη παθη ,μιση ,φθονους και μνησικακιες ,προβοκατσιες , Σκοτεινοτατες αιρεσεις ,παυλικιανους , Βογομιλους , Βλήματα, Και Α και Ου, εφιαλτες απο το παρελθόν και τον Δρόμο με τις Λευκες)
    Προσεχως

    Ο Αρμαγεδωνας στην Μπλογκοφαιρα
    Μη το χασετε
    ( Μια ιστορία γεματη παθη ,μιση ,φθονους και μνησικακιες ,προβοκατσιες , Σκοτεινοτατες αιρεσεις ,παυλικιανους , Βογομιλους , Βλήματα, κυνηγους βρυκολακων , Μετωπα ,Ευρώ , δραχμή και τα ρεστα Και Α και Ου, εφιαλτες απο το παρελθόν και τον Δρόμο με τις Λευκες,καναρινογατους,μπεκαλτσες και Μηρμηγκολεοντες και αλλα τρυφερά ζούδια )
    ανωτερο απο το »Ιλλουμινάτι»
    Μη το χασετε
    ΠΡΟΣΕΧΏς
    ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕς

    .
    Την αναγγελία γι’ αυτό το ποστ την έκανε στους Πόντιους
    http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/07/09/antiratsistiko/#comment-30247
    (σκρολλ πιο πάνω ακόμη, από το σχόλιο νο.39)

    Το αυτο-λογοκριμμένο ποστ υπάρχει ακόμη στο google-cache:
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:HAVlrzj-ieIJ:nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/blog-post_8254.html+site:http://nosfy-myblognosfy.blogspot.com/2010/07/blog-post_8254.html&cd=1&hl=el&ct=clnk&gl=gr

    Ααα έτσι, εεε? Προσεχώς σε συνέχειες? χαχαχα😈
    Για ΠΑΝΤΑ θα κρατήσει η ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ και ο ΦΘΟΝΟΣ?

    _____________
    νοσφερατος είπε…

    Σε τι διαφερουν τα παλαια αριστερα μετωπα της νεωτερικοτητας
    απο τα Μεταμοντερνα μετωπα του..Ιντερνετ;
    ———————————————————————————————-
    τα παλαια μετωπα απαιτουσαν προσωπική δεσμευση, σωματική συμμετοχή διακινδυνευση ,ολοπλευρη στρατευση,ιδεολογια,οργανωση,θεωρια

    Τα μετανεωτερικά ”μετωπα “ αρκουνται στην στιγμιαια δραση , στην χαμαιλεοντική ρευστή σφαιρα της μπλογκοσφαιρας .. Μετωπα των 15 ΛΕΠΤΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΗΣΥΧΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗς ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ που κατευναζει την επιθυμια ο συγχρονος καπιταλισμός : Καταναλώνοντας ..
    ετσι ο κομφορμισμός παραμένει ακεραιος και ο καθενας αισθανεται για λίγο οτι Δρα
    οπως στην ταινια Matrix

    Η Κοινωνια Σμήνος που λεει και ο Μπαουμαν
    ——————————–
    το σχολιο το αφησα και στο Radical desire οπου συναντησα και εκει το ..σμηνος

    Comment από Νοσφερατος | Ιουλίου 13, 2010
    [….]

    herr επειδη βαριεμαι να ψαχνω κατι παρα πολύ εξυπνο για να απαντησω στα πολύ εξυπνα που μου γραφεις απαντω με σχόλιο που αφησα στο YOU PAY οπου βεβαια συναντησα διαφορα τιποτα να δρουν σαν Σμηνος και να τιτίζουσιν και πιπίζουσιν

    ΗΔΗ από τις 13 Ιουλίου ο βρικόλακας μαζεύει (ανεπιτυχώς) υποστήριξη ρίχνοντας λάσπη εναντίον μας σε άλλα μπλογκ…
    .
    Και… ΤΙ του απάντησε ο ΑΦΕΛΗΣ Πόντιος (με ΟΛΗ τη σημασία του «Πόντιος») Ομέρ?

    Νοσφεράτε, εξαιρετικό!

    Μπράβο δάσκαλε!

    Ομέρ

    Ομέρ, ΞΥΠNΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ….

    ΤΙ «μπράβο δάσκαλε»?
    ΠΟΙΟ είναι «εξαιρετικό», γαμώ το Μάρξ μου και το Μπακούνιν μου? Η ΠΑΡΑΝΟΙΑ και η ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ κατά… ατόμων που κριτικάρουν τη ΛΥΣΣΑΛΕΑ ΛΑΣΠΗ (του «δασκάλου σου»)
    κατά του Δημήτρη Καζάκη?

  24. Omadeon,

    πάλι μας αδικείς! Ειδικά εκείνο το ρατσιστικό «Πόντιος» πολύ με πλήγωσε. Αλήθεια, Σνιιιίφ!!!

    Μόλις είδα το σχόλιό σου στο μπλογκ μας σου έγραψα το παρακάτω, το΄οποίο είναι και η απάντησή μου στα εδώ διαδραματιζόμενα:

    «… ακόμα δεν γνωρίζω που και γιατί έγινε ο χαμός. Και νομίζω ότι μετά από εκείνα που περάσαμε ΤΟΤΕ, δεν θα θέλαμε και να μάθουμε, ούτε να συμμετάσχουμε. Βέβαια το λινκ σου οδηγεί σ’ αυτό που ρώτησα παραπάνω εγώ (σχ. 21), αλλά και ο Ματσουκάτες μετά (σχ. 37) και δεν πήραμε απάντηση. Προσωπικά δε θέλω να δω τη σύγκρουση γιατί θα στεναχωρηθώ πάλι και θα μου ξαναβγεί η απορία «βρε γιατί δεν μπορούμε να συζητήσουμε τις όποιες διαφωνίες χωρίς εξευτελισμούς και μπινελίκια;»

    Όσον αφορά τη συγκεκριμένη θέση του Νοσφεράτου που τη χαρακτήρισα «εξαιρετική», τη βρήκα όντως καταπληκτική ως γενική αρχή που περιγράφει την αλλαγή των σχέσεων από άμεσες, διαπροσωπικές και μόνιμες σε διαμεσολαβούμενες (από το διαδίκτυο) και συγκυριακές. Θυμάσαι τι κουβέντες έγιναν τότε με αφορμή τη διένεξη «της Κικής με την Κοκώ» για το πως μεγενθύνονται και παραμορφώνονται οι διαφωνίες στο διαδίκτυο και ότι αυτό οφείλεται στην έλλειψη face to face επικοινωνίας; »

    Ομέρ

  25. Ομέρ λες

    Ειδικά εκείνο το ρατσιστικό “Πόντιος” πολύ με πλήγωσε. Αλήθεια, Σνιιιίφ!!!

    .
    Τρίχες…
    Κι εγώ σου λέω και ΠΑΛΙ, ότι την πάτησες σαν Πόντιος. Στα Κήθυρα λένε «σαν Τσιριγώτης» (και δεν παρεξηγούνται) γιατί η αφέλεια των Κυθήριων (Τσιριγωτών) θεωρείται ΕΞΙΣΟΥ δεδομένο πολιτιστικό ελάττωμα….

    Για την ακρίβεια, την πάτησες σαν αρχάριος. Εκείνο το παλιό σας ποστ είχε ΠΟΛΛΑ (sorry, κάποια) λάθη που άλλωστε τα είχα επισημάνει, τότε, σε εκτενέστατα σχόλια.
    http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/02/17/15-2-2008/
    Π.χ. σχόλια αριθμ. 212, 214, 222, 223, 226, 228, 233 (ιδίως αυτό), 256, 257, 285, 291, 293 (αναφορά στη σκέτη παράνοια του Νόσφου αυτό)… 306, 325 (εκτενής αφήγηση από το διεθνές παρελθόν του διαδικτύου), 353 (σημαντικό γιατί αφορούσε… κάποια ΜΕΓΑΛΗ αδικία που «ξεχάστηκε»), κλπ.

    Και (όσον αφορά όσα συνεισέφερε ο Νόσφος, τότε)… Ηταν μια προσπάθεια ενός νιούμπη να φέρει το διαδίκτυο στα δικά του μέτρα, με μισές αλήθειες, αλλά και με μερικά καίρια σημαντικά λάθη, που με την πάροδο του χρόνου χειροτέρεψαν.

    Επίσης η «τακτική ίσων αποστάσεων» ΔΕΝ λειτουργεί και προκαλεί τεράστια προβλήματα. Προτιμότερο είναι να αδικήσεις κάποιον παρά να αρνηθείς να (δια)κρίνεις, Τα υπόλοιπα είναι οδοντόκρεμες (και… Ποντιο-Πιλατισμός).

    • Υ.Γ. Γράφω εκτός έδρας με λαπτοπ και… λαστιχένια πλήκτρα. Σε σημαντικά θέματα που έθιξε ο Ομερ δεν απάντησα πλήρως ακόμη…

      π.χ. σε αυτή την ΜΕΓΚΑ-μπούρδα του, το «πάλι μας αδικείς».
      ΠΑΛΙ ρε πούστη μου?
      Στο κάτω-κάτω της γραφής ΧΕΣΤΗΚΑ αν νιώθετε αδικημένοι, εφόσον ΚΑΙ εσείς ΧΕΣΤΗΚΑΤΕ αν η… μασκώτ σας (Ο Νόσφος) αδικεί άλλους.

      Ποντιο-πιλατισμός και ΜΕΡΟΛΗΨΙΕΣ μέσω ΔΗΘΕΝ «μη-συμμετοχής» ΤΕΛΟΣ.

  26. @ OMADEON

    Είναι αλήθεια ότι δεν έχω παρακολουθήσει από την αρχή αυτό το ποστ. Θα ήθελα όμως να σημειώσω ότι ο Δημήτρης Καζάκης έχει αρχίσει να γίνεται κόκκινο πανί σε δυο από τις πολλές εκδοχές της Αριστεράς ή «αριστεράς».

    Η μία – η κοσμοπολίτικη – που εκπροσωπείται από πολλές τάσεις, δηλαδή από δεξιούς , κενρρώους, κεντροαριστερούς (όπως ο φιίλος κατά τα άλλα συν- μπλόγκερ Nosferatos), τροσκιστές κλπ (με πολλές παραλλαγές. Και είναι κατανοητή κυρίως γιατί βάζει την εθνικο-απελευθερωτική διάσταση του αγώνα που μας πρέπει ο Δημήτρης Καζάκης. Δεν χρειάζεται άλλο εδώ να επεκταθώ, αφού φαίνεται πως το έχεις εσύ ανοίξει για καλά το ζήτημα.

    Η άλλη προέρχεται -προσέξτετο καλά αυτό – από κομμάτια της πατριωτικής αριστεράς ή κεντροδεξιάς. Ενδεικτική περίπτωση είναι αυτή ενός Νίκου Μπινιάρη στην ιστοσελίδα του ΆΡΔΙΝ -μάλλον όχι στελέχός του – την οποία αναίρεσε, με ύφος εντάξει σκληρό, ο Δημήτρης Καζάκης. Το κείμενο το ανέβασε στην ΑΠΟΙΚΙΑ ΟΡΕΙΝΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ μέσω εμού (που μου έλαχε ο .. κλήρος):

    Στη ζεύξη της Αποικίας που σας δίνω υπάρχει στο τέλος και η διεύθυνση του εν λόγω άρθρου που του κάνει εκ «δεξιών» κριτική ο κ. Νίκος Μπινιάρης:

    Απόκρουση κριτικής για την μη αναγνώριση του επαχθούς χρέους

    Η κριτική του κ. Μπινιάρη* είναι παντελώς άστοχη…

    Του Δημήτρη Καζάκη
    http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=1047

    ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: έχω την ατεκμηρίωτη γνώμη, αλλά αρχίζει να γίνεται πεποίθησ’ή μου, ότι ο πόλεμος εναντίον απ αυτές τις δυο τάσεις σηματοδοτεί ότι αποτελεί κίνδυνο για τα μορφώματα που του κάνουν και τον πόλεμο. Το πλαίσιο που κατ αρχήν θέτει ο Δημήτρης Καζάκης , υπό όρους και προϋποθέσεις, δύναται να δημιουργήσει τη αναγκαία χιονοστιβάδα, λόγω της οποίας πολλοί και πολλές θα χάσουν τον ύπνο τους και τις μικρές – ατελέσφορες μέχρι τώρα- εξουσίες τους…

    • Αγαπητέ Μανιτάριε,
      Πολύτιμα είναι όλα αυτά που έφερες, ΙΔΙΩΣ γι’αυτές τις νέες επιθέσεις στον Καζάκη, ο οποίος δηλώνει ανένταχτος αριστερός και με τις ρηξικέλευθες ιδέες του ΠΡΑΓΜΑΤΙ γίνεται κόκκινο πανί για πολλούς.

      Τον Καζάκη τον γνώρισα και προσωπικά, εντελώς τυχαία, μια μέρα στον… υπόγειο της Αθήνας. Μιλήσαμε σε όλη τη διαδρομή αφού τον πλησίασα πρώτος, αναγνωρίζοντας το πρόσωπό του λόγω ορισμένων βίντεο. Οι εντυπώσεις μου ήταν άριστες. Οι ιδέες του όπως πάντα κρυστάλλινες σε διαύγεια. Ευτυχώς δεν είναι ο μόνος. Υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται έτσι.
      Με το υστερόγραφό σου συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ και το αναπαράγω με… κάποιες αλλαγές:

      Exω την ΠΟΛΥ ΛΟΓΙΚΗ (και όχι πλέον ατεκμηρίωτη) γνώμη, που γίνεται πεποίθησή μου, ότι ο πόλεμος εναντίον του Καζάκη απ αυτές τις δυο τάσεις σηματοδοτεί ότι αποτελεί κίνδυνο για τα μορφώματα που του κάνουν και τον πόλεμο. Το πλαίσιο που κατ αρχήν θέτει ο Δημήτρης Καζάκης, υπό όρους και προϋποθέσεις, δύναται να δημιουργήσει την αναγκαία χιονοστιβάδα, λόγω της οποίας πολλοί και πολλές θα χάσουν τον ύπνο τους και τις μικρές – ατελέσφορες μέχρι τώρα- εξουσίες τους

      (Αν παρακολουθήσει κανείς ΟΛΟ το θέμα από την αρχή, η γνώμη αυτή ΤΕΚΜΗΡΙΩΝΕΤΑΙ)

      _____________
      Υ.Γ. Για το χαρακτηρισμό του Νόσφου σαν «φίλου κατά τα άλλα»…. ΑΣΤΟ καλύτερα.

      Το ΞΕΡΩ ότι είσαι… καλός άνθρωπος!🙂

  27. Υ.Γ.2 Διάβασα ΟΛΟ το άρθρο του Καζάκη ΚΑΙ το άρθρο του Μπιζιάρη…

    Συμπεράσματά μου
    1) Το άρθρο του Μπιζιάρη…
    http://ardin.gr/node/3587
    …περιέχει μερικά χαρακτηριστικά σημεία όπου φαίνονται οι βαθιές προκαταλήψεις του. Π.χ.

    Για να είμαι απόλυτα δίκαιος με την πρόταση Καζάκη, αρκετοί οικονομολόγοι έχουν προτείνει την έξοδο μας από το ευρώ και την επαναφορά της δραχμής. Μάλιστα μερικοί το προτείνουν για ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Νότο. Χτες μάλιστα Άγγλος αναλυτής πρότεινε την επαναφορά όλων των εθνικών νομισμάτων και την ακύρωση του ευρώ. Η δραχμή θα λειτουργήσει ως αντισταθμιστικός μηχανισμός ως προς την χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Υποτιμώντας την δραχμή θα έχουμε την ευκαιρία να εξάγουμε αγαθά και υπηρεσίες φτηνότερα. Αυτό όμως χρειάζεται ένα πραγματικά λεπτομερές οικονομικό σχέδιο για το πώς θα γίνει όπως και το νομικό πλαίσιο σε συνεργασία με την ΕΕ και την Επιτροπή.

    Η λύση Καζάκη δεν υφίσταται νομικά, πολιτικά, οικονομικά.
    [….]
    Δεν υφίσταται οικονομικά γιατί
    δίχως την συνεργασία του ΔΝΤ, της Επιτροπής και των τραπεζών η ελληνική οικονομία της δραχμής θα γίνει παρόμοια με του Κογκό. Σήμερα δεν είναι το 1920. Οικονομία σημαίνει υψηλή τεχνολογία αυτή καθαυτή, καθώς και η εφαρμογή της σε όλους τους τομείς και υπηρεσίες της οικονομίας. Μια χώρα με άγνωστο πολιτικό σύστημα, με ασήμαντη παραγωγή, και παρίας του διεθνούς οικονομικού συστήματος δεν έχει καμία ελπίδα επιβίωσης.

    .
    ΤΙ μας λέει εδώ ο κ. Μπιζιάρης? [1] Οτι η πρόταση του Καζάκη θα ήταν ΟΚ, αν και μόνο αν… οργανωνόταν από την ΙΔΙΑ την Ε.Ε. και την Επιτροπή? [2] ότι το ΔΝΤ η Επιτροπή και οι τράπεζες είναι εκείνοι που μας φέρνουν τον ΙΔΙΟ τον… πολιτισμό (αυτό που μας κρατάει από το να γίνουμε… Κογκό)? [3] ότι το ΔΝΤ, η Επιτροπή και οι τράπεζες ΕΙΝΑΙ η ΙΔΙΑ η υψηλή τεχνολογία (ή αποκλειστικοί χορηγοί της)?
    – ΜΠΟΥΡΔΕΣ !…

    Πάμε παρακάτω. Το άρθρο του Δημήτρη Καζάκη
    http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=1047
    έχει πολλά εκπληκτικά στοιχεία, μερικά εκ των οποίων δεν είμαι σε θέση ΑΥΤΗ τη στιγμή να ελέγξω, αλλά θα προσπαθήσω να το κάνω. Π.χ.

    Ας πάμε πιο κάτω. Πώς ξέρουμε πώς τα 85% των δανείων πήγαν στις τσέπες διεθνών τοκογλύφων, κοκ; Μα από τους Ισολογισμούς Χρέους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και φυσικά τα διαθέσιμα στοιχεία από τον ΟΔΔΗΧ. Αν ο κ. Μπινιάρης τα αγνοεί, αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα. Όσον με αφορά έχω γράψει και δημοσιεύσει πάνω από 30 σημειώματα σχετικά με το δημόσιο χρέος το τελευταίο τρίμηνο, όπου παρουσιάζω αναλυτικά τα στοιχεία αυτά. Κανείς δεν τόλμησε δημόσια να τα αμφισβητήσει, εκτός από κάποιους ελάχιστους που αποδεδειγμένα τρέφουν μαύρα μεσάνυχτα για το θέμα. Ας μου επιτρέψει ο κ. Μπινιάρης να μην τα επαναλαμβάνω κάθε φορά που γράφω ένα άρθρο.

    Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ, τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου της περιόδου 2005-2010 ανήκουν κατά 43% σε επενδυτικές τράπεζες, κατά 22% σε διαχειριστές κεφαλαίων, κατά 15% σε Ασφαλιστικά Ταμεία και Εταιρείες, κατά 8% σε διαχειριστές ενεργητικού, κατά 5% σε κεντρικές τράπεζες, κατά 4% σε Hedge Funds και κατά 4% σε λοιπούς επενδυτές. Αν από τα 15% των Ασφαλιστικών Ταμείων και Εταιρειών αφαιρέσουμε τουλάχιστον το 5% που ανήκει σε ασφαλιστικές εταιρείες και προσθέσουμε το 4% των «λοιπών επενδυτών» υποθέτοντας ότι όλοι τους είναι μικροκαταθέτες, συνάγεται ένα 14%, το οποίο για κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι το υπόλοιπο κομμάτι που ανήκει σε τυπικούς κερδοσκόπους της διεθνούς αγοράς. Χωρίς βέβαια να έχουμε την αυταπάτη πώς οι διαχειριστές των ασφαλιστικών ταμείων και οι διάφοροι ιδιώτες καταθέτες δεν λειτούργησαν κερδοσκοπικά αγοράζοντας ελληνικά ομόλογα. Να πώς προκύπτουν τα νούμερα που αναφέρω, τα οποία δεν είναι καθόλου «τυχαία» όπως, εν τη αγνοία του, νομίζει ο κ. Μπινιάρης. Εκτός κι αν ο εν λόγω κύριος τρέφει τέτοια σύγχυση επί του θέματος ώστε να νομίζει ότι οι επενδυτικές τράπεζες, οι διαχειριστές κεφαλαίων και ενεργητικού, κλπ. δεν λειτουργούν ως κερδοσκόποι στην αγορά. Κάτι βέβαια που ούτε καν οι «αυθεντίες» στις οποίες αναφέρεται δεν τολμούν να αρνηθούν.

    Επιπλέον, έχει γίνει και πιο αναλυτικός υπολογισμός για το που πήγαν τα δάνεια αυτά – τουλάχιστον για την τελευταία δεκαετία – στο άρθρο του Θανάση Σούμπλη που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του Εμπρός. Απ’ όπου πάλι προκύπτει αυτό το 15% που αναφέρεται στο άρθρο μου. Τέλος γνωρίζουμε από τα επίσημα στοιχεία ότι μόνο την τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε πάνω από 450 δις ευρώ για εξυπηρέτηση δανείων. Αν σκεφτεί κανείς ότι το τρέχον χρέος ήταν στις 31/12/2009 κοντά στα 300 δις ευρώ, αυτό σημαίνει ότι μόνο την τελευταία δεκαετία το έχουμε πληρώσει ήδη μιάμιση φορά. Αν αυτό δεν είναι τοκογλυφία, τότε τι είναι;

    […]

    Για να καταλάβει κανείς πόσο παραμύθι είναι η επίκληση της καταστροφής της Ελλάδας λόγω εξόδου από το ευρώ, θα αναφέρουμε απλά την περίπτωση των Βρετανών οικονομικών συμβούλων του Centre for Economics and Business Research (CEBR) που κάλεσε η ίδια η κυβέρνηση πριν λίγες εβδομάδες για να τους συμβουλευτεί τι θα συμβεί αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ. Σύμφωνα με τους Times του Λονδίνου (30/5), ο επικεφαλής του CEBR, Νταγκ ΜακΓουίλλιαμς, απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων σχετικά με το τι θα υποστεί το νέο νόμισμα της Ελλάδας μετά την έξοδο από το ευρώ: «Εγκαταλείποντας το ευρώ θα σήμαινε ότι το νέο νόμισμα θα υποτιμηθεί κατά 15%.» Αποτελεί καταστροφή μια υποτίμηση κατά 15%; Με εξαίρεση τα επίσημα και ανεπίσημα παπαγαλάκια της ΕΚΤ και της ΕΕ, που όμως δεν προσκομίζουν κανένα σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο μιας και ο σκοπός τους είναι μόνο να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, δεν υπάρχει κανείς σοβαρός οικονομικός αναλυτής ανά τον κόσμο που να θεωρεί ότι θα υποστεί καταστροφή η Ελλάδα αν φύγει από το ευρώ. Αυτό που λένε είναι ότι η Ελλάδα θα περάσει μια περίοδο νομισματικής αστάθειας που άλλοι την προσδιορίζουν σε λίγους μήνες και άλλοι σε ένα με δυο χρόνια, έως ότου η συναλλαγματική αξία της νέας δραχμής θα σταθεροποιηθεί μέσα από την ανάκαμψη της οικονομίας της. Σ’ αυτό που συμφωνούν όλοι είναι ότι αυτός που πιθανόν να υποστεί την καταστροφή είναι το ίδιο το ευρώ, αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο.

    • Υ.Γ.3
      Ορίστε το άρθρο των Sunday Times του Λονδίνου (30/5), στο οποίο αναφέρθηκε ο Καζάκης προηγουμένως, με το πόρισμα των Βρεταννών οικονομικών συμβούλων του CEBR
      http://business.timesonline.co.uk/tol/business/economics/article7140270.ece

      Προσέξτε κάτι όμως… δεν είπαν «15% υποτίμηση» αλλά «ΕΛΑΧΙΣΤΗ υποτίμηση 15%».

      Speaking from Athens yesterday, Doug McWilliams, chief executive of the CEBR, said: “Leaving the euro would mean the new currency will fall by a minimum of 15%. But as the national debt is valued in euros, this would raise the debt from its current level of 120% of GDP to 140% overnight.

      “So part of the package of leaving the euro must be to convert the debt into the new domestic currency unilaterally.”

      Greece’s departure from the euro would prove disastrous for German and French banks, to which it owes billions of euros.

      McWilliams called the move “virtually inevitable” and said other members may follow.

      “The only question is the timing,” he said. “The other issue is the extent of contagion. Spain would probably be forced to follow suit, and probably Portugal and Italy, though the Italian debt position is less serious.

      “Could this be the last weekend of the single currency? Quite possibly, yes.”

      (όπου η τελευταία γραμμή προφανώς αναφέρεται στο Σαββατοκύριακο της εξόδου από το ευρώ, όχι στο… επόμενο Σ/Κ της δήλωσης!)
      .
      Η φίλη μας Πιγκουίνα είχε εκφράσει και μερικές άλλες επιφυλάξεις για την έξοδο από το Ευρώ, που είχα ξαναδώσει στο σχόλιο ΕΔΩ:
      https://omadeon.wordpress.com/2010/07/14/nosferatos-lasponei-kazaki/#comment-40130 (κλικ)

      [κάντε ρηφρες, σε αυτό το σχόλιο θα προσθέσω και άλλες παραπομπές με λινκς, σε λίγο…]

  28. Χτες βράδυ (μου πήρε πολύ χρόνο είναι αλήθεια)διάβασα όλα τα σχόλια και ΄μιάς και υπήρχε αρκετή ησυχία μορώ να πω ότι τα μελέτησα κιόλας.Δεν γνωρίζω τον κ. Καζάκη δεν γνωρίζω τον Νοσφεράτο.
    Σας ενημερώνω για το τι αποκόμισα απ΄τη συζήτησή σας και για το οποίο σας ευχαριστώ
    1.Μαχητικότητα με επιχειρήματα=κερδισμένος αγώνα
    2.Σύμπραξη για κοινό αποτέλεσμα=αλληλοσεβασμός
    3.Ανατροφοδότηση=αλήθεια
    4.Τα σουπίδια στην θέση τους=ρεαλισμός
    5.Σας ευχαριστώ=υπόχρεη.,συνοδοιπόρισσα στα από κοινού

    • @astillais
      ΕΜΕΙΣ ευχαριστούμε (κι εγώ που έγραψα το ποστ),

      Ο… αυτόματος μπάτλερ του μπλογκ δεν θα καθυστερήσει ξανά τα σχόλιά σας, από τώρα και στο εξής.

      Στο 4, υποθέτω πως εννοείτε «σκουπίδια», αν και η σουρρεαλιστική μου φαντασία θυμήθηκε το ρόλο της… σούπας (και…. σούπα μούπες) εξού… και σουπίδια (μικρές σούπες, ή και σουπιές που μας… τάϊσαν πολλοί μέχρι τώρα, όπως είδατε) !!!🙂

  29. πράγματι σκουπίδια ήθελα να γράψω ,αλλά και το σουπίδια σε γόνιμο εγκέφαλο εργάζεται λίαν αποδοτικά.

    • Γειά σου Χάρη,
      έλειπα αρκετές ώρες και μόλις γύρισα και είδα το σχόλιο.
      Ευχαριστώ για το λινκ, υπέγραψα και στο petition.
      Σκέφτομαι να το βάλω ΟΠΩΣ είναι, στα αγγλικά, με Ελληνική περίληψη σαν θέμα ποστ.
      Θα δούμε (εκκρεμούν πολλά)…

  30. Οσον αφορά τις «προδοτικές» (όπως τις λέμε, ΧΩΡΙΣ εισαγωγικά) μεθοδεύσεις της κυβέρνησης, πολύ αποκαλυπτικό είναι το συνοπτικό άρθρο εδώ (με στοιχεία που έχουμε ελέγξει ξανά και ξανά, καθώς και παραθέσει σε προηγούμενα ποστ):

    http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_6241.html
    («Ετσι μεθόδευσαν την παράδοση της Ελλάδας στο ΔΝΤ»)

  31. Νέο άρθρο του Γιάννη Μηλιού και… σχόλιό μου, ακριβώς από κάτω:
    http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_6533.html
    («Για την κρίση και την απάντηση της αριστεράς»)

    Πολλά σωστά λέει ΚΑΙ εδώ ο Γιάννης Μηλιός, αλλά… (παρόλ’ αυτά) του διαφεύγουν μερικές σημαντικές λεπτομέρειες που καθιστούν την ΤΕΛΙΚΗ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ των προτάσεών του ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΙΔΙΑ με τις προτάσεις του Δημήτρη Καζάκη (ελέγξτε το γιατί είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ , αυτό το γεγονός)….

    1) Προτείνει μια ΑΠΑΙΤΗΣΗ της χώρας να δανειστεί από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%, παραβιάζοντας και το Σύμφωνο Σταθερότητας.
    2) Επίσης προτείνει αυξήσεις φορολογίας των πλουσίων (κατ’ εμέ ΠΟΛΥ σωστές) και άλλα μέτρα που όμως… είναι ΡΙΖΙΚΑ αντίθετα με το μνημόνιο και ΟΛΕΣ τις μέχρι τώρα βασικές αρχές και πολιτικές του ΔΝΤ.

    Από τα (1) και (2) προκύπτει ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ότι η απάντηση τόσο της ΕΚΤ όσο και του ΔΝΤ σε όσα προτείνει ο Γιάννης Μηλιός είναι… ένα ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΧΙ, καθώς επίσης και η ΑΜΕΣΗ διακοπή κάθε δανείου, κλπ. – πράμα που θα οδηγήσει ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ τη χώρα [1] σε ΑΜΕΣΗ στάση πληρωμών και [2] σε επανάσταση απέναντι στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ και επομένως [3] ΚΑΙ στην έξοδο από το Ευρώ (διότι θα σταματήσουν να μας το… στέλνουν ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ – It’s not OUR money, stupid! 😛 ).

    ΟΛΑ αυτά είναι ΑΜΕΣΕΣ συνέπειες του… απίθανου ενδεχομένου να βρεθεί κυβέρνηση στο άμεσο μέλλον που να κάνει όσα συστήνει ο Μηλιός.

    Κατά τα άααλλα… «διαφωνεί με τον Καζάκη». (χαχαχα):mrgreen:
    Ε, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΕ που θα ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΟ για να γίνει… «θέμα διαφωνίας»!

    • Κάποιος ανώνυμος στο YouPayYourCrisis έγραψε το εξής (για τις απόψεις Μηλιού / Λαπατσιώρα, κ.ά.)
      …κανείς νομίζω δεν λέει ‘περιμένετε να ξεσηκωθούν οι ευρωπαίοι πρώτα’, εκτός και εάν εννοείς τη ‘μετάφραση Καζάκη’.

      Και του έδωσα την εξής απάντηση – υστερόγραφο:

      Ανώνυμε, είπες στον Κώστα Κ.

      Όσο για τον ξεσηκωμό που λες, κανείς νομίζω δεν λέει ‘περιμένετε να ξεσηκωθούν οι ευρωπαίοι πρώτα’, εκτός και εάν εννοείς τη ‘μετάφραση Καζάκη’.


      Χμ…
      Ο Καζάκης ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σωστά ορισμένες αερολογίες άλλων.
      Και το «περιμένετε να ξεσηκωθούν οι ευρωπαίοι πρώτα» το ΕΧΕΙ ΠΕΙ (λογικά) ΑΚΡΙΒΩΣ έτσι ο Καλλωνιάτης στην «Αυγή», (στο άρθρο ΕΔΩ)

      …Σε τελευταία ανάλυση, η Ελλάδα πρέπει νομίζω να εξαντλήσει τα περιθώρια συνεργατικής ανεύρεσης λύσης εντός της ΕΕ16 για ένα πρόβλημα που δεν αφορά μόνον εκείνη και που μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη αν όχι για την ουσιαστική πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση της ΕΕ, τουλάχιστον για μία πανευρωπαϊκή συσπείρωση των εργαζομένων σε κοινά αιτήματα κατά των μέτρων λιτότητας και της αποπληρωμής χρεών την ευθύνη των οποίων έχουν άλλοι.


      (έτσι ΝΟΜΙΖΕΙ…)
      Επιπλέον, έγραψε και την εξής… ΠΑΤΑΤΑ ΟΛΚΗΣ:

      Η αναδιαπραγμάτευση και μερική ακύρωση του χρέους εντός της ΟΝΕ μπορεί να μην ευοδωθεί εξαιτίας του φόβου του συστημικού κινδύνου. Ο οποίος, ωστόσο, θα είναι ακόμη μεγαλύτερος εάν η Ελλάδα εξέλθει του ευρώ.


      ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Δηλαδή, λέει, «μείνετε ΜΕΣΑ στην ΟΝΕ, ακόμη κι αν… δεν καταφέρετε ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ»!

      Κι η… μαλακία αυτή συνεχίζεται, όταν ο Καλλωνιάτης λέει:

      Σε κάθε, όμως, περίπτωση η εντός ΟΝΕ αναδιαπραγμάτευση βοηθά στην απομυθοποίηση της αντιδραστικής Ευρώπης και στην σφυρηλάτηση ενός διεθνιστικού εργατικού κινήματος που είναι και η βασική προϋπόθεση της σοσιαλιστικής αλλαγής που κάθε γνήσιος αριστερός επιδιώκει.


      ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
      Δηλαδή (εδώ… η μπουρδολογία πάει σύννεφο), λέει «ΔΕΝ… μπυράζει και αν δεν καταφέρουμε ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ, αρκεί να… σφυρηλατείται η Πανευρωπαϊκή Διεθνιστική Εργατική Αλληλεγγύη» (=του κώλου τα ενιάμερα)…

      Ε, μετά από ΟΟΟΛΑ αυτά, ΕΥΛΟΓΟ ειναι να παραπέμπει ΜΑΝΙΩΔΩΣ στο άρθρο αυτό (του Καλλωνιάτη) και… γνωστός βρικόλαξ – Κατήγορος του Καζάκη, (που όσα υποστηρίζει ΣΥΜΦΕΡΟΥΝ την κυβέρνηση)…

      _________________________
      Το αρχικό σχόλιό μου (που βελτίωσα τώρα) ήταν εδώ:
      http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html?showComment=1279624569735#c1806439609495249150
      ____________________
      UPDATE: O Κώστας Καλλωνιάτης ήταν το 2004 ειδικός επιστημονικός σύμβουλος του Υπουργείου Ανάπτυξης (αν δείτε ΑΥΤΟ: http://www.ypan.gr/c_announce/45_1258_cms.htm ), αρθρογραφεί στην Ελευθεροτυπία και εμφανίστηκε σε συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων, π.χ. στα βίντεο του κάτω μέρους της ακόλουθης σελίδας (των Ο/Π):
      http://www.livestream.com/ecogreensgrtv/folder?dirId=cdc09a05-d942-4a4f-8b24-d640a20a14b5
      -δηλαδή τα εξής:
      http://livestre.am/3a1b
      http://livestre.am/7QHE
      http://livestre.am/4gHg

      Τα είδα όλα αυτά τα βίντεο (και τα έσωσα με video-grabber). Δεν είδα να λέει κάτι λάθος ο κ. Καλλωνιάτης, αλλά… ούτε και κάτι τρομερό ή καινούργιο. Επιστήμονας είναι, με σοβαρό (ή σοβαροφανές) στυλ που… κάποτε (π.χ. το 2009) εναπόθετε ελπίδες στη σωστή διακυβέρνηση από τον ΓΑΠ (αν δείτε όσα έγραφε στην «Ε») και ήταν σύμβουλος του Υπ.Αν. το 2004 (ΔΕΝ ξέρω αν είναι και τώρα). Ομως… ΔΕΝ μου γεμίζει το μάτι, σαν το είδος εκείνο ανθρώπου που ειναι κατάλληλο για να φέρει ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές (για να το πω ήπια)…. 😉:mrgreen:

  32. Επανέρχομαι στον Ζίζεκ για λίγο….

    TOLERANCE AS AN IDEOLOGICAL CATEGORY – Slavoj Zizek
    (The Culturalization of Politics)

    pages 21-25:

    Habits are thus the very stuff our identities are made of: in them, we enact and thus define what we effectively are as social beings, often in contrast with our perception of what we are – in their very transparency, they are the medium of social violence. Back in 1937, George Orwell deployed the ambiguity of the predominant Leftist attitude towards the class difference:

    “We all rail against class-distinctions, but very few people seriously want to abolish them. Here you come upon the important fact that every revolutionary opinion draws part of its strength from a secret conviction that nothing can be changed. /…/ So long as it is merely a question of ameliorating the worker’s lot, every decent person is agreed. /…/ But unfortunately you get no further by merely wishing class-distinctions away. More exactly, it is necessary to wish them away, but your wish has no efficacy unless you grasp what it involves. The fact that has got to be faced is that to abolish class-distinctions means abolishing a part of yourself. Here am I, a typical member of the middle class. It is easy for me to say that I want to get rid of class-distinctions, but nearly everything I think and do is a result of class-distinctions. /…/ I have got to alter myself so completely that at the end I should hardly be recognizable as the same person.

    .
    Orwell’s point is that radicals invoke the need for revolutionary change as a kind of superstitious token that should achieve the opposite, i.e., PREVENT the change from really occurring – a today’s academic Leftist who criticizes the capitalist cultural imperialism is in reality horrified at the idea that his field of study would really break down.

    There is, however, a limit to this strategy: Orwell’s insight holds only for a certain kind of “bourgeois” Leftists; there are Leftists who DO HAVE the courage of their convictions, who do not only want “revolution without revolution,” as Robespierre put it – Jacobins and Bolsheviks, among others… The starting point of these true revolutionaries can be the very position of the “bourgeois” Leftists; what happens is that, in the middle of their pseudo-radical posturing, they get caught into their own game and are ready to put in question their subjective position. It is difficult to imagine a more trenchant political example of the weight of Lacan’s distinction between the “subject of the enunciated” and the “subject of the enunciation”: first, in a direct negation, you start by wanting to “change the world” without endangering the subjective position from which you are ready to enforce the change; then, in the “negation of negation,” the subject enacting the change is ready to pay the subjective price for it, to change himself, or, to quote Gandhi’s nice formula, to BE himself the change he wants to see in the world. –

    It is thus clear to Orwell that, in our ideological everyday, our predominant attitude is that of an ironic distance towards our true beliefs:

    “the left-wing opinions of the average ‘intellectual’ are mainly spurious. From pure imitativeness he jeers at things which in fact he believes in. As one example out of many, take the public-school code of honor, with its ‘team spirit’ and ‘Don’t hit a man when he’s down’, and all the rest of that familiar bunkum. Who has not laughed at it? Who, calling himself an ‘intellectual’, would dare not to laugh at it? But it is a bit different when you meet somebody who laughs at it from the outside; just as we spend our lives in abusing England but grow very angry when we hear a foreigner saying exactly the same things. /…/ It is only when you meet someone of a different culture from yourself that you begin to realize what your own beliefs really are.”


    There is nothing “inner” in this true ideological identity of mine – my innermost beliefs are all “out there,” embodied in practices which reach up to the immediate materiality of my body – “my notions—notions of good and evil, of pleasant and unpleasant, of funny and serious, of ugly and beautiful — are essentially middle-class notions; my taste in books and food and clothes, my sense of honor, my table manners, my turns of speech, my accent, even the characteristic movements of my body”…

    ___________
    source: http://criticalinquiry.uchicago.edu/issues/Zizek.pdf

  33. omadeon,τα βιβλια του Σλαβοι Ζιζεκ αποτελουν το αγαπημενο μου αναγνωσμα,μαζι με αυτα του Μπαντιου κ φυσικα του Λακαν(ο,τι μπορω να καταλαβω τουλαχιστον απο τον σκοτεινο κ δυσνοητο Γαλλο ψυχαναλυτη)
    Αυτη την εποχη,διαβαζω κ το νεο βιβλιο του Ζιζεκ,ΒΙΑ 6 ΛΟΞΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ(εξαιρετικο)
    Δυστυχως ρε γαμωτο τα Αγγλικα μου δεν ειναι κ τοσο καλα,κριμα γιατι το ειδα αυτο εδω
    TOLERANCE AS AN IDEOLOGICAL CATEGORY – Slavoj Zizek
    (The Culturalization of Politics)
    κ το λιμπιστηκα!!!!

    • Χαίρομαι ιδιαίτερα, Celin, που διαβάζεις Ζίζεκ και σε εμπνέει. Εχω κι εγώ κάμποσα βιβλία του στην κατοχή μου (τα περισσότερα στα αγγλικά) και μου έγινε λόξα, παρομοίως…
      χεχε

      Αργησα να σου απαντήσω διότι υλοποίησα κάποιες ριζικές αλλαγές στο blog. Ισως γίνουν κι άλλες αλλαγές (π.χ. η εικόνα στην προμετωπίδα)…

      Επίσης το blog έγινε και επισήμως ομαδικό σήμερα με ΙΣΑ δικαιώματα όλων, πλην ελάχιστων σπάνιων λειτουργιών admin που εξακολουθώ να έχω ο ίδιος:
      https://omadeon.wordpress.com/about/about_grk/

  34. Κάποιος «Δημήτρης» (που δίνει κι ένα μέηλ) έγραψε εδώ ένα σχόλιο προ ολίγου, που λέει το εξής (μεταφέρω ΑΥΤΟΥΣΙΟ το σχόλιο ΧΩΡΙΣ να το «ελευθερώσω»)

    26/07/2010 at 10:08
    Παρακολούθησα όλη την ιστορία, Θεωρώ ότι όλα αυτά ήταν μια καλοστημένη προβοκάτσια εναντίον τουΝοσφεράτου. Ντροπή σας .

    Δημήτρη, ΔΕΝ ελευθέρωσα το σχόλιό σου διότι έχω ΚΑΘΕ λόγο να πιστεύω ότι ο μοναδικός σου σκοπός είναι η ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ του μπλογκ με μπούρδες και με «σχόλια» όπως αυτό εδώ (ισχυρισμοί ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ). Και… ναι μεν ΔΕΝ σου στερώ την ελευθερία να λες μπούρδες, αλλά… δεν σε βγάζω και από την «ουρά αναμονής» όπου μπαίνουν ΟΛΟΙ οι επισκέπτες πριν εγκριθεί σχόλιό τους. Με αυτό τον τρόπο… γλυτώνω κόπο, διότι ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ στην ουρά αναμονής!:mrgreen:
    (και δεν θα χρειαστεί να μπεις σε «ειδική κατάσταση» moderation αργότερα)

    Αν έχεις ΣΤΟΙΧΕΙΑ φέρτα, αλλιώς ΜΗ μας ζαλίζεις γιατί… έχουμε πολλές έγνοιες και μερικοί από μας ΕΛΑΧΙΣΤΗ υπομονή, τώρα πια….

    __________
    Και κάτι ακόμη,
    ο Νοσφεράτος έχει γράψει αμέτρητα σχόλια με άλλα ονόματα. Τίποτε δεν αποκλείει να είναι ο ΙΔΙΟΣ που έγραψε αυτό το σχόλιο, ή… κάποιος εκ των ελάχιστων φανατικών οπαδών του (2-3 που εμφανίστηκαν στο Radical Desire).

    _____________
    Τέλος, η ΚΑΚΗ ΠΙΣΤΗ και μεροληψία αυτού του σχολίου φαίνεται εύκολα από το γεγονός ότι ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ που αναλύθηκε εκτενώς σε τούτο το ποστ και στα σχόλια.
    Εξάλλου, ΑΝ πραγματικά πίστευε ότι εμείς κάναμε «προβοκάτσια», ΕΠΡΕΠΕ να δώσει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ένα λινκ στο ΑΚΡΙΒΕΣΤΑΤΟ ΣΗΜΕΙΟ όπου ξεκινήσαμε την υποτιθέμενη «προβοκάτσια».

    • Ο «Δημήτρης» ξεκίνησε εκστρατεία λάσπης και στον «Πόντο και Αριστερά»,
      εδώ
      http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/07/09/antiratsistiko/#comment-30287

      Το εγραψα σε σχόλιο και στο σχετικό με τον Καζάκη ποστ του Omadeon.
      Δεν ξέρω αν το δημοσιεύσει η το λογοκρίνει.
      Παρακολούθησα ολη την ιστορία σε διαφορα Μπλογκς .

      Θεωρώ οτι ολα αυτά ήσαν μια καλοστημένη προβοκατσια εναντιον του Νοσφεράτου για να τον αναγκάσουν να κλείσει το μπλόγκ του.

      Ο Omadeon και η παρεά του , βρίζει και απειλεί με τρόπο απαραδεκτο .

      Συμπεριφέρεται ως Τραμπούκος του Διαδικτύου .
      Ντροπή του.

      Comment από Δημήτρης | Ιουλίου 26, 2010

      και απάντησα ΗΔΗ εδώ
      http://pontosandaristera.wordpress.com/2010/07/09/antiratsistiko/#comment-30290

      Οσα είπε ο “Δημήτρης” (σχόλιο 73) δημοσιεύτηκαν ΚΑΙ ήδη απαντήθηκαν ΕΔΩ:
      https://omadeon.wordpress.com/2010/07/14/nosferatos-lasponei-kazaki/#comment-40363

      Πρόταση προς Πόντο και Αριστερά
      ΑΝ ενοχλείστε (που σίγουρα ενοχλείστε)σβήστε ΚΑΙ το σχόλιο 73 (του Δημήτρη) ΚΑΙ αυτό εδώ το σχόλιο.

      Μόνο… παρακαλώ ΜΗΝ πετσοκόβετε σχόλια βγάζοντας “κακές λέξεις” γιατί η ΟΥΣΙΑ μετράει και (εν προκειμένω) η ΟΥΣΙΑ είναι συκοφαντική. ΑΝ ο Δημήτρης είχε ΣΤΟΙΧΕΙΑ έπρεπε να γράψει περισσότερα, δίνοντας και λινκ στο ΣΗΜΕΙΟ όπου θεωρεί πως ξεκίνησε η υποτιθέμενη “προβοκάτσια”. Εμείς δώσαμε ΑΜΕΤΡΗΤΑ λινκ.

      Comment από OMADEON | Ιουλίου 26, 2010

      Υ.Γ. ΣΙΓΑ μη θέλαμε και να… «κλείσουμε το μπλογκ» κάποιου με τον οποίο (ελάχιστους μήνες πριν) είχαμε θετικούς διαλόγους ΕΔΩ, όπως αυτός:
      https://omadeon.wordpress.com/2010/02/20/slavoj-zizek/#comment-34545

      • Εγώ θα γίνω και πάλι κακός. Οι Αγγλοσάξονες λένε «if you can’t handle the heat, stay out of the kitchen».

        Πέραν αυτού, ο «Δημήτρης» λέει ανοησίες. Σοβαρά, ο Νοσφεράτος ΔΕΝ είναι τόσο σπουδαίος ώστε να ασχοληθούμε να του κάνουμε οποιαδήποτε προβοκάτσια. Προς ενημέρωση όλων, εδώ γράφουν άνθρωποι που εργάζονται κανονικά, έχουν κοινωνική ζωή και υποχρεώσεις εκτός διαδικτύου. Δεν έχουμε λοιπόν ούτε την όρεξη ούτε το χρόνο να στήσουμε «προβοκάτσιες» εναντίον του Νοσφεράτου ή του κάθε Νοσφεράτου.

        Οπότε, ο «Δημήτρης» λέει ανοησίες. Πέραν τούτων ΟΥΔΕΝ και φρονώ ότι αρκετά ασχοληθήκαμε με άτομα που έχουν τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους ώστε να νομίζουν ότι η υπόλοιπη μπλογκόσφαιρα περιστρέφεται γύρω από αυτούς και σπαταλάει το χρόνο τους για να τους «καταδιώκει» όπως κυνηγούσε η κακοτυχία κι η άτιμη η κενωνία τη Μάρθα Βούρτση στα άθλια μελό.

        • Αιρετικέ συμφωνώ απόλυτα με το σχόλιο αυτό.

          Μόνο… κάτι υποσημειώσεις
          1) Εγώ είμαι εκείνος που έχει τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο, διότι δουλεύω πολύ περιστασιακά. Σπατάλησα όμως ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ χρόνο για άλλα θέματα (πλην Νοσφεράτου) καθώς και ΠΑΡΑ πολύ χρόνο για να «τα βρω» μαζί του (στο όχι τόσο μακρυνό παρελθόν)
          2) Το μπλογκ του, ο ΙΔΙΟΣ πήγε και τόκλεισε ξαφνικά, όταν μετάνιωσε από ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ακραίες επιθέσεις εναντίον μας (π.χ. μία όπου υποσχέθηκε… σήριαλ ποστ μίσους σε συνέχειες – τεκμηριώστε το στο σχόλιο ΕΔΩ)
          3) Για να μην πει ποτέ κανένας ότι κάνουμε «προβοκάτσιες», καλό είναι να ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ τον κανόνα που αποφασίστηκε ήδη, το «δεν βρίζουμε ποτέ εμείς ΠΡΩΤΟΙ». Με τον Νοσφεράτο εφαρμόστηκε αυτό, αν εξαιρέσουμε δικά σου μπινελίκια, κάποια στιγμή, στα οποία όμως ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ δικά του σχόλια, άκρως προβοκατόρικα…

          UPDATE: Το μεηλ που έδωσε ο «Δημήτρης» αποδείχτηκε ΨΕΥΤΙΚΟ.

          • Όποιος «υπόσχεται» σειρά ολόκληρη με ποστ μίσους, συκοφαντίας και προβοκάτσιας (και, προηγουμένως, έχει λασπώσει και συκοφαντήσει κόσμο και ντουνιά) καλό θα είναι να περιμένει ότι θα υποστεί αυτά που προβλέπονται για έναν ψεύτη και συκοφάντη. Ο Νοσφεράτος μας έχει συκοφαντήσει πολλάκις στο παρελθόν και, ως εκ τούτου, απέναντί του έχω κάθε λόγο να έχω τουλάχιστον αρνητική προδιάθεση. Και ναι, θα δεχθεί πολύ αυστηρή κριτική, θα ξεμπροστιαστεί για τις ψευτιές και τις συκοφαντίες του, αλλά και για τον απίστευτο οχετό σχολίων που είδα σε διάφορα θέματα, όπου φαίνεται ότι… διανυκτέρευσε γράφοντας με διάφορα ψευδώνυμα, αλλά πάντα με το ίδιο ακριβώς στυλ, ύβρεις, συκοφαντίες και προβοκατόρικες ανοησίες.

            Αν δε μπορεί να αντέξει το ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί κάποιος που θα του την πει όπως του χρειάζεται, πρόβλημά του – κι όχι δικό μου.

  35. Κάτι πολύ ενδιαφέρον, τώρα….

    Το μαχητικό αριστερό blog «Left G700» άσκησε αυστηρή (ΚΑΙ θεμιτή) κριτική στον Δημήτρη Καζάκη, μέσα στα (2) ποστ:

    http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html

    http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_24.html

    …όπου όμως, _παρά_ την κριτική, οι συντάκτες αυτού του μπλογκ αρνήθηκαν κατηγορηματικά να υιοθετήσουν την ταμπέλα «εθνολαϊκιστής» για τον Καζάκη, διευκρινίζοντας μάλιστα (στο δεύτερο ποστ τους) κάτι… ΠΟΛΥ ενδιαφέρον, για τον εθνολαϊκισμό, πιο γενικά:

    Είχαμε παραθέσει στην αρχή του Α´ Μέρους, στο προηγούμενο post, μερικά σκόρπια σχόλια αναγνωστών…
    [….]
    …Ωστόσο, μάλλον πέρα από τις προθέσεις του ίδιου του ΔΚ, το άρθρο του αναγνώσθηκε και διαφορετικά από ορισμένους.

    Εκεί, το focus στράφηκε στον ‘εθνολαϊκισμό’ στον οποίο, υποτίθεται, εκτρέπεται ο Καζάκης —στο συγκεκριμένο άρθρο, αλλά και γενικότερα. Επειδή υπάρχουν ορισμένα κοινά, επιφανειακά σημεία με τη δική μας κριτική, προς αποφυγή συγχύσεων, είναι απαραίτητες κάποιες διευκρινίσεις.

    ‘Εθνολαϊκισμός’ είναι ένας όρος ο οποίος σημαίνει τη σύμμειξη της εθνικής με τη λαϊκή οπτική των πραγμάτων στην ερμηνεία της πραγματικότητας. Ο Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας —και ένα από τα πουλέν της αναθεωρητικής ιστοριογραφίας η οποία έχει αποδυθεί στην άοκνη προσπάθεια να ξαναγράψει την πρόσφατη ιστορία της Ελλάδας σύμφωνα με τις απόψεις των νικητών του εμφυλίου— ορίζει τον εθνολαϊκισμό ως «μίγμα εξισωτισμού και εθνικισμού». Ανάμεσα σε αυτούς που υιοθετούν τον όρο μπορεί να βρει κανείς «όλες τις φυλές του Ισραήλ». Από υπεραριστερούς μέχρι υπερφιλελεύθερους· και βέβαια, σε περίοπτη θέση, τους κάθε λογής πολέμιους του «ολοκληρωτισμού», του «σταλινισμού» και των παραφυάδων αυτού, καθώς βέβαια και όλα τα μπερδεμένα ή καθηλωμένα μυαλά που αφθονούν στο «μεσαίο χώρο» της «σιωπηλής, ‘‘δημοκρατικής’’, αδογμάτιστης και ‘‘αντικειμενικής’’ πλειοψηφίας». Αρχικά, η ιδιότητα του εθνολαϊκισμού αποδιδόταν στο ΚΚΕ. Σταδιακά όμως, έφτασαν να τον λούζονται όλοι όσοι, αριστεροί όντες, τολμούν να χρησιμοποιήσουν τις λέξεις ‘λαός’ ή ‘εθνική ανεξαρτησία’. Λέμε ‘να τον λούζονται’, γιατί, δεδομένου του διεθνιστικού χαρακτήρα της αριστερής ιδεολογίας, ο χαρακτηρισμός είναι κομμάτι προσβλητικός όταν τον απευθύνει κάποιος σε αριστερούς. Πολύ περισσότερο επειδή, υπόρρητα, ο όρος συνδέεται με τη θεωρία της «ταύτισης των δυο άκρων», δηλαδή του περίφημου «φαιοκόκκινου μετώπου».

    Ίσως είναι περιττό για όσους ξέρουν ή μαντεύουν από τα συμφραζόμενα τις απόψεις μας, αλλά πρέπει να το πούμε καθαρά: δεν θεωρούμε όλη αυτή τη φιλολογία περί εθνολαϊκισμού τίποτε περισσότερο από πομφόλυγες (αλλά αρκετά ελκυστικές, αν κρίνουμε από τα χειροκροτήματα που αποσπούν). Και, φυσικά, η κριτική μας δεν έχει να κάνει σε τίποτε με τέτοια προπαγανδιστικά (αντίπαλα) ιδεολογήματα που, δυστυχώς, τα καταπίνουν αμάσητα και πολλοί φύσει και θέσει αριστεροί.

    Για μας ‘λαός’ σημαίνει το άθροισμα όλων αυτών που υπό το παρόν κοινωνικοοικονομικό σύστημα ζουν υπό συνθήκες εκμετάλλευσης και στερημένης ζωής, τόσο υλικά, όσο και πνευματικά. Είμαστε κι εμείς τμήμα αυτού του λαού και είναι φυσική συνέπεια να απευθυνόμαστε σ’ αυτόν και να τον θεωρούμε νομιμοποιητική δύναμη της ριζικής κοινωνικής αλλαγής. Και δεν φοβόμαστε καθόλου να μιλήσουμε για ελληνικό έθνος(-κράτος), εννοώντας το ως πεδίο πολιτικής διεκδίκησης της εξουσίας και ως χώρο ενός διακριτού κοινωνικού σχηματισμού διαμορφωμένου από την ιστορικοπολιτική εξέλιξη των κοινωνιών. Πιστεύουμε και θέλουμε να έρθει μια στιγμή που αυτή η εξέλιξη θα καταργήσει ακόμα και τον συμβολικό διαχωρισμό των ανθρώπων όλης της γης. Αυτή η στιγμή όμως δεν έχει έρθει ακόμα, όσο κι αν κάποιοι, είτε για λόγους ταξικού συμφέροντος, είτε για λόγους δογματικής καθήλωσης ή ιδεοληψίας, βιάζονται να ανακηρύξουν το έθνος-κράτος νεκρό.

    Επίλογος

    Σε τόσο δύσκολους καιρούς, κάθε άνθρωπος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός πρέπει να ξέρει τι ακριβώς λέει. Η υποχρέωση αυτή, όπως γράψαμε και στην αρχή, αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο όσο περισσότερο αυτός που ομιλεί έχει κύρος και προσωπική πολιτική επιρροή. Ο Δημήτρης Καζάκης τους τελευταίους μήνες έχει αναδειχθεί σε ένα τέτοιο πρόσωπο χάρη στην αρθρογραφία του για ένα ζήτημα που πολλοί μέσα στην Αριστερά κάνουν πως δεν το βλέπουν: το ζήτημα του χρέους. Νομίζουμε όμως ότι για αρκετά από όσα είπε με το συγκεκριμένο άρθρο του δεν ήξερε τι ακριβώς λέει. Στην καλύτερη περίπτωση (που είμαστε πρόθυμοι να δεχθούμε): δεν ήξερε να πει με περισσότερη ακρίβεια και λιγότερη επιπολαιότητα αυτά που ήθελε να πει.

    Θεωρούμε τη συμβολή του κατά του στρουθοκαμηλισμού που μεγάλες μερίδες τής Αριστεράς επιδεικνύουν στο πρόβλημα-ταφόπλακα τού χρέους εξαιρετικά σημαντική. Και μας στενοχώρησε η αυτοϋπονόμευσή του από τις όποιες κατά την άποψή μας αστόχαστες σκέψεις διατύπωσε. Ίσως αυτός να είναι και ο κυριότερος λόγος που ήμασταν τόσο οξείς στην κριτική μας. Η Αριστερά δεν έχει πολλούς που έχουν το θάρρος να βάζουν τα χέρια τους επί τον τύπον των ήλων και πρέπει να τους προσέχει. Η αυστηρή κριτική μας ήταν εκδήλωση αυτής ακριβώς της προσοχής.

    _________
    Υ.Γ. Για την ίδια την λεπτομερή κριτική που άσκησε το μπλογκ Left G700 στον Καζάκη, ίσως γράψω αργότερα κάτι... Πάντως μου φαίνεται σίγουρα ΠΟΛΥ έντιμη κριτική (ΚΑΜΜΙΑ σχέση με τσουβαλιάσματα, βάσει ετικετών όπως το «εθνολαϊκιστής»)!

    • Τα «αριστερά» (με πασοκικές – λέγε με Μπίστη – βλέψεις) καλόπαιδα που κολλάνε παντού την ετικέτα του «εθνολαϊκιστή» έχουν συγκεκριμένη στόχευση, την οποία έχω εξηγήσει και άλλες φορές.

    • Υ.Γ. 3
      Λοιπόν…

      1) όσον αφορά το ΠΡΩΤΟ ποστ του μπλογκ «Left G700» για τον Καζάκη,
      http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html
      δεν μου είπε τίποτα σπουδαίο, ήταν μόνο μια απολογία της αριστεράς (γενικά) λες και το θέμα είναι πόσο… θίγεται (από το άρθρο του Καζάκη).
      Διαπίστωσα επίσης ότι -μεταξύ άλλων- παραθέτει (ΧΩΡΙΣ πηγή) ένα… δικό μου σχόλιο (από την εμφάνιση του άρθρου του Καζάκη στο YouPayYourCrisis): http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2010/07/blog-post_5117.html?showComment=1278825559730#c4251823668256251139

      2) Οσον αφορά το δεύτερο άρθρο,
      http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_24.html
      …πραγματικά ζαλίστηκα που το διάβασα! Αν και φαίνεται έντιμο, κι αυτό ΔΕΝ νομίζω ότι λέει τίποτα σημαντικό (ή που να στέκει πολύ, κατά του Καζάκη). Εχει 7 αντιρρήσεις, από τις οποίες η 6η ήταν η εξής

      Έκτο: Ο ΔΚ καλεί την Αριστερά να συνειδητοποιήσει πως «έχει μόνο ένα χρέος: Να φανεί χρήσιμη στον αγώνα που διεξάγει σήμερα η εργατική τάξη και γενικά ο λαός για την επιβίωση του». Και γιατί ένα παναριστερό σχέδιο που θα προωθούσε την ενότητα και από τα πάνω δεν θα ήταν χρήσιμο στον αγώνα του λαού για την επιβίωσή του —οπότε δεν θα είχε και νόημα οι μετέχοντες στο μέτωπο των από κάτω αλλά και ταυτόχρονα κομματικά ενταγμένοι να πιέσουν τις ηγεσίες τους;

      Κατά τον ΔΚ ένα τέτοιο σχέδιο, «παναριστερό» όπως σπεύδει να το σημασιοδοτήσει απαξιωτικά, μόνο σε ψευδεπίγραφη, τυπική («στα λόγια») ενότητα μπορεί να καταλήξει. Στο κείμενο της ομιλίας του στο Φεστιβάλ Resistance ξεκαθαρίζει με απόλυτη σαφήνεια το γιατί: «Το σίγουρο είναι ότι την Αριστερά σήμερα χωρίζουν αξεπέραστες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές».

      Να λοιπόν το γιατί, κατά τον ΔΚ. Με το οποίο «ευλογεί» —εκτός των άλλων (π.χ., τον αφόρητο δογματισμό)— και το κωμικοτραγικό φαινόμενο του εμφύλιου σπαραγμού της Αριστεράς με προσχηματικές αφορμές το νι ή το σίγμα της μαρξικής κοσμοθεωρίας, του λενινιστικού υποδείγματος και του μεταγενέστερου κριτικού μαρξισμού των επιγόνων!

      Ε, ΟΧΙ ρε παιδιά, ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ δεν ισχύει αυτή η «λογική». ΚΑΘΟΛΟΥ δεν «ευλογεί» ο Καζάκης τον… εμφύλιο σπαραγμό της Αριστεράς με το να τον εντοπίζει σαν τεράστιο πρόβλημα και να συνιστά μια άλλου είδους ενότητα, στηριγμένη στη ΒΑΣΗ, δηλαδή στο λαό.

      Πολύ φοβάμαι ότι δεν έχουν καταλάβει οι συντάκτες του άρθρου ότι η οργάνωση «από τα κάτω προς τα πάνω» είναι απολύτως εφικτή και εξίσου ή περισσότερο ικανή για δράση από τις δομές που ξέρουν.

      Τα σχόλια που ακολούθησαν ήταν… χειρότερα από το ποστ, τα πιο πολλά!

      • Όπως μου είχε εξηγήσει φίλος μου, ανώτατος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλαγές προς το καλύτερο για το κοινωνικό σύνολο είναι εφικτές μόνον με κινητοποίηση της βάσης και με οργάνωση «από κάτω προς τα πάνω», γιατί η εκάστοτε άρχουσα τάξη βολεύεται μια χαρά με την παρούσα κατάσταση και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να επιδιώξει να γίνουν αλλαγές που θα περιορίσουν τα προνόμιά της για χάρη της «πλέμπας». Μόνον εάν κινητοποιηθεί αυτό που περιφρονητικά οι βολεμένοι αποκαλούν (φωναχτά ή από μέσα τους) «πλέμπα» υπάρχει περίπτωση να δούμε προκοπή. Οπότε, τα ουτοπικά «αχ, αν το ήξεραν αυτό οι πλούσιοι» (για το πόσο κακοπερνάει ο λαουτζίκος) των γαλλικών λαϊκών μυθιστορημάτων που αναλύει στο βιβλίο του «Ο Υπεράνθρωπος Των Μαζών» ο Ουμπέρτο Έκο καλά θα κάνουμε όλοι να τα ξεχάσουμε, γιατί όχι απλά τα ξέρουν οι πλούσιοι, αλλά τους βολεύουν, τα διαιωνίζουν και επιδιώκουν να τα επιτείνουν για να πλουτίσουν κι άλλο, έτσι όπως έχουν γίνει παρηκμασμένα money junkies.

        • Αιρετικέ δεν χρειάζεται να στο πει αυτό… στρατιωτικός.
          (αλλά… ΑΝ στο πει ΑΚΟΜΗ κι αυτός, είναι δεδομένο)

          Τα άλλα δεν τα κατάλαβα, γιατί δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του Εκο. (Τον έκανε με τα κρεμμυδάκια τον Εκο, ο Ζίζεκ στο «Υψηλό Αντικείμενο της Ιδεολογίας, τουλάχιστον όσον αφορά το «όνομα του Ρόδου», κι έτσι… δεν μετανοιώνω)

          Εν πάσει περιπτώσει το καυτό θέμα εδώ δεν είναι τα πλεονεκτήματα της οργάνωσης από κάτω προς το πάνω, αλλά ο βαθμός οργάνωσης.

          Ο Ρικάρντο Σέμλερ λέει πως ΟΛΕΣ οι σημερινές επιχειρήσεις λειτουργούν με βάση… μιλιταριστικά μοντέλα οργάνωσης, τελείως αντίθετα με το «από κάτω προς τα πάνω» μοντέλο (που πέτυχε ο ίδιος)

          • Μα εκεί είναι το θέμα. Όταν άνθρωποι που έχουν μάθει από τα 18 τους να λειτουργούν μέσα σε μια εντελώς πυραμιδική δομή ιεραρχίας και να μην την αμφισβητούν επ’ουδενί φτάνουν να παραδέχονται ότι ο μόνος τρόπος βελτίωσης των πραγμάτων είναι η κινητοποίηση και οργάνωση από κάτω προς τα πάνω, σημαίνει κάτι.

            Και για να τελειώνουμε με τη βρυκολακίστικη μεγαμπούρδα ότι είναι «εθνολαϊκιστής» όποιος μιλάει για ενότητα του λαού μπροστά στη λαίλαπα του ΔΝΤ (και των εδώ λακέδων του) και για μέτωπο, θα υπενθυμίσω ότι ένας «πληβείος» από μόνος του είναι καταδικασμένος σε ό,τι θελήσει να του κάνει η άρχουσα βολεμένη τάξη. Ένα αρραγές μέτωπο όμως, πολυπληθές, που διεκδικεί δυναμικά αυτά που δικαιούται και του στερούν τα λαμόγια είναι απείρως πιο υπολογίσιμο.

            Γιατί άραγε ορισμένοι «αριστεροί» (λέμε τώρα) ΔΕΝ θέλουν την ενότητα του λαού και την ενότητα της Αριστεράς και προωθούν-προάγουν-προπαγανδίζουν-απεργάζονται την πολυδιάσπαση λαού και Αριστεράς αμολώντας συκοφαντίες ένθεν κακείθεν;

            Το ερώτημα αυτό το αφήνω στους αναγνώστες σαν άσκηση για το σπίτι.

  36. Έχω βρει τον μπελά μου με τον τύπο – κυριολεκτικά. Έβαλα moderation αποκλείοντας 6 από τις 7 e-mail διευθύνσεις που χρησιμοποιεί (αν αυτό δεν είναι trolling και παρενόχληση, δεν ξέρω τι είναι). Αλλά κάθε μέρα παίρνω κι από ένα ραβασάκι, το οποίο ναι μεν δεν εμφανίζεται στο site αλλά μπορείτε να το δείτε στο feed. Τραγωδία, Ουαί! Ουαί! Και τρισαλί … Όσο για τον περίφημο αναρμόδιο, επανήλθε με άλλη διεύθυνση – armodios@*.com (πήρε μάλλον προαγωγή), ενώ ο γνωστός κύριος μόλις μου έγραψε από το araramodios@*.com. — Από τις ψυχαναλυτικές σου αναγνώσεις, τι διάγνωση θα πρότεινες για κάποιον που ανοίγει «σοβαρό» δημόσιο διάλογο με τον εαυτό του και εξανίσταται ότι του στερείς το δικαίωμα τής γνώμης, όταν τον διακόπτεις;

    • Αγαπητέ Δήμο (rddcom),
      Τα βάσανα που σας βρήκαν, τα πέρασα κι εγώ (και άλλοι, στο παρελθόν).
      Για τις ψυχαναλυτικές μου αναγνώσεις… ΔΕΝ ξέρω ΤΙ να πω. Είμαι… απλός ερασιτέχνης, οπότε καλύτερα να απαντήσει κάποιος άλλος, στην ερώτησή σου, στο μπλογκ σας:
      http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_35.html#comment-80655830
      Εννοώ βέβαια την ερώτησή σου, σε άλλο σχόλιο «κουιζ» (που μπορεί να σβήστηκε – δεν ξέρω, αντιγράφω από feed reader):

      Ψυχαναλυτικό κουίζ : τι διάγνωση θα προτείνατε για κάποιον που ανοίγει «σοβαρό», γραπτό δημόσιο διάλογο με τον εαυτό του απαιτώντας από τον συνομιλητή του να απευθύνεται κατ΄ ιδίαν σε κάθε μια από τις δύο περσόνες του και ενίσταται ότι του στερείς το δικαίωμα τής γνώμης, όταν δεν του επιτρέπεις να συνεχίσει;

      Α) διπολική διαταραχή
      Β) εν γένει ναρκισσιστική νεύρωση
      Γ) παρανοϊκή διαταραχ
      ή

      ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ επιτέλους. Δυστυχώς, ο Νοσφεράτος έχει καταφέρει (κυρίως μέσω ακατάπαυστης κολακείας και δολοπλοκίας) να παραλύσει τη ΣΩΣΤΗ ΚΡΙΣΗ σε αρκετούς ανθρώπους, οι οποίοι… με τη λανθασμένη πολιτική των «ίσων αποστάσεων» ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ μπροστά τους, όσα γίνονται…
      Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι το «σκηνικό» που έγινε προ ημερών στο blog Coerdia ( http://coerdia.wordpress.com ). Σε μία παντελώς άσχετη (με μένα ή με το blog «omadeon») συζήτηση, ο Νοσφεράτος άρχισε κάποια στιγμή μπαράζ από συκοφαντικές σπόντες, στην αρχή ανεπαίσθητες (κατανοητές μόνο σε όσους μας ξέρουν) και μετά άρχισε (πρώτος)… μετωπική επίθεση, αναρτώντας λινκ σε δικό του παλαιότερο hate-post εναντίον μου, ενώ και σε σχόλια έριξε προσβλητικές λάσπες (σε μένα, αλλά και σε όλα τα μέλη του ομαδικού blog «omadeon»).
      Στη συνέχεια, ίσως ήταν λάθος που ανακατεύτηκα (και μια φίλη μου το πιστεύει, ότι ήταν λάθος)… αλλά αντί να απαντήσω στις λάσπες, το ΜΟΝΟ που έκανα ήταν [1] να επιστήσω προσοχή σε όλους να ΜΗ μεταφέρουν από αλλού άσχετους καυγάδες σε ξένα μπλογκ και [2] να αναγγείλλω (κατά άλλους «να απειλήσω») ότι θα απαντήσω σε όσα με αφορούν… ΑΛΛΟΥ, σε ειδικό ποστ (έτσι ώστε να μην ενοχληθεί η οικοδεσπότισα Coerdia, ή οι άλλοι εκεί).
      ΟΛΑ αυτά μπορείς να τα βρεις εκεί. Συνιστώ να τα διαβάσεις, διότι… θα μάθεις πολλά… ακόμη και από τα δικά μου λάθη!🙂 (τον τρόπο με τον οποίο… στριμωγμένος από τη λάσπη του Νόσφου, της δίνω «τροφή» για να ενταθεί).
      Το hate-post του Νόσφου (ένα ανάμεσα σε πολλά) που ανάρτησε λινκ στην Coerdia, περιείχε κυρίως αποσπάσματα από βρισίδια που του είχα ρίξει (εδώ, αλλά και στο ΔΙΚΟ ΤΟΥ μπλογκ) όταν με είχε φτάσει στο απροχώρητο (σαν κλασσικός προβοκάτορας του διαδικτύου, που προσβάλλει και συκοφαντεί και μετά εκμεταλλεύεται την οργή του άλλου, την οποία όμως προκάλεσε ΠΡΩΤΟΣ)….
      ΟΚ,
      ένα σημείο (ανάμεσα σε πολλά) εκείνης της συζήτησης όπου ο Νόσφος ξεκίνησε (πρώτος) την επίθεση είναι αυτό εδώ: (όπου αυτός που ονομάζει «αναπόφευκτο»… είμαι εγώ):
      http://coerdia.wordpress.com/2010/08/14/%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%ba%ce%ac%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b12010/#comment-494
      …πιο κάτω θα δεις και το λινκ στο hate-post (που είπα πριν) – το οποίο φυσικά ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ για την ΙΔΙΑ τη διένεξη (που ξεκίνησε εδώ, σε θέμα άκρως ΠΟΛΙΤΙΚΟ: τη λάσπη του κατά του Δημήτρη Καζάκη). Νάτο, πάλι: http://nosferatos.blogspot.com/2010/05/blog-post_5694.html

      Δήμο, θα σου συστήσω τώρα… μερικά πράματα, λόγω πείρας:

      1) ΜΗ σβήνεις τα (απαράδεκτα έστω) σχόλια του λεγάμενου (και του «αναρμόδιου», του άλλου τρολλ στο μπλογκ σου) διότι σχεδόν παντού οι χειρότερες βρωμιές του, έχουν σβηστεί από διάφορους ιστολόγους, σβήνοντας όμως έτσι ΚΑΙ τα ίχνη ή τα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του. Οποτε τα σβήνεις άλλωστε (διαπίστωσα ότι)… επανέρχεται δριμύτερος ζητώντας και ρέστα από πάνω (διότι γι’ αυτόν… ό,τι είναι ορατό είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ υπαρκτό, και τα σβησμένα σχόλια του τα… «ξεχνάει» πολύ εύκολα)

      2) Κράτα ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ λίστα με τα i.p. addresses των διαφορετικών ταυτοτήτων που χρησιμοποιεί, και… στείλε και μία κόπια της στην («ψαρωμένη» από τις κολακείες του) ιστολόγο Coerdia. (που μάλλον δεν έχει ιδέα… πόσες πλαστές ταυτότητες χρησιμοποίησε ΗΔΗ ο Νόσφος, σε ΕΚΕΙΝΗ τη συζήτηση, διότι ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ για τα πολλά i.p. addresses)!

      Ε, κι αν κάνεις… ένα σύντομο σχόλιο εκεί, επιτέλους… ΟΧΙ τυφλωμένο από τις «ίσες αποστάσεις» του… Ποντιο-πιλατισμού, στο μπλογκ της, ΙΣΩΣ να είναι καλό (δεν ξέρω) – αν και μπορεί να σου φέρει μπελάδες (τωρα… -ΤΙ μπελάδες? χεχε… «ο βρεμμένος τη βροχή δεν τη φοβάται»).🙂

      Τελειώνω αυτό το σχόλιο με κάτι πιο γενικό και θεωρητικό. Οπως είδες, εξήγησα εκτενώς στα σχόλια της ανάρτησής σας εδώ ΤΙ πιστεύω για το διάλογο:
      http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_35.html%5D
      …βασική μου επιδίωξη (για τη βελτίωση του διαλόγου) είναι η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, όχι οι «καλοί τρόποι». Δηλαδή… (αν και αυτό απωθεί κόσμο) ΔΕΝ έχω πρόβλημα με τα βρισίδια, ΑΝ χρειαστούν (ή αν προκύψουν με «φυσικό τρόπο» απέναντι στην άκρως απαράδεκτη συμπεριφορά κάποιου). Το πρόβλημα είναι να σταματήσουμε τις λανθασμένες ΠΡΟΒΟΛΕΣ του νου σε άλλους!
      ΚΑΚΩΣ βρίζω λοιπόν, ορισμένες φορές, αλλά… ποτέ, μα ποτέ, χωρίς λόγο. Πιστεύω ότι ο διάλογος στο διαδίκτυο πρέπει να είναι ΕΞΙΣΟΥ φυσικός (και τίμιος) με το διάλογο στην εξω-δικτυακή ζωή. Το αφύσικο (και άκρως βλαβερό) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ… π.χ. κάποιες «χριστοπαναγίες» ή κάνα «άει γαμίσου». ΟΧΙ, το ΠΟΛΥ βλαβερό στο διαδίκτυο είναι η λάσπη (και η προβοκάτσια μέσω λάσπης που προκαλεί οργή, ώστε μετά να την εκμεταλλευτεί). Ε, σε ΑΥΤΟ το είδος προβοκάτσιας ο Νοσφέρακας παίρνει… άριστα! 🙂

    • Υ.Γ. Αντιγράφω εδώ άλλο σχόλιο από το blog Radical Desire του Αντώνη (rdAdonis), που το παίρνω από feed reader (γιατί η ανανέωση της σελίδας καθυστερεί πολύ και σήμερα έχω κακή σύνδεση λόγω κακοκαιρίας) – και όπου το εμπλουτίζω με λινκ / bold, για να γίνει ΠΙΟ άμεσα κατανοητό. (Πριν λίγο διαπίστωσα ότι έχει γίνει και ποστ http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/radical-desire.html )

      Σε ό,τι με αφορά:

      1. Το ιστολόγιο Radical Desire βρίσκεται υπό το καθεστώς ενός αδήλωτου και υπόγειου πολέμου από την ημέρα δημοσίευσης της ανάρτησης «Γράμμα από την Σιβηρία του Φιλελεύθερου Αριστερισμού

      2. Αν και ο αριθμός και η ταυτότητα των διενεργούντων αυτό τον πόλεμο είναι άγνωστος, είναι ωστόσο δεδομένος ο ιδεολογικός χώρος ο οποίος θιγόταν από αυτή την ανάρτηση.

      3. Τα μέσα του πολέμου είναι πολλαπλά και ετερογενή και ΔΕΝ περιέλαβαν σε καμμία περίπτωση ευθύ διάλογο και κριτική θέσεων (προφανώς ΔΕΝ αναφέρομαι σε σχόλια τα οποία επεχείρησαν να υπερασπιστούν την φιλελεύθερη αριστερά σε πολιτικό και θεωρητικό επίπεδο και δεν παραβιάζουν κανένα κανόνα πολιτικής δεοντολογίας). Τα μέσα στα οποία αναφέρομαι αφορούν συντεταγμένη παρακώλυση συζήτησης με την παρεμβολή ψευδών βάσεων συζήτησης, σχολιασμό χωρίς σχέση με αναρτήσεις, υπόδυση άλλων ιντερνετικών ταυτοτήτων, γκροτέσκες απόπειρες δήθεν συζήτησης για τις αναρτήσεις με βάση αντεγραμμένα απ’ το ίντερνετ κείμενα, χρήση πολλαπλών email addresses, χρήση πολλαπλών IP. Συνεπώς δεν πρόκειται για εκδήλωση αντιπαλότητας στο πολιτικο-ιδεολογικό επίπεδο (κάτι που προϋποθέτει την αμοιβαία και ανοιχτή έκθεση θέσεων) αλλά για ιταμής νοοτροπίας τεχνικές σαμποτάζ και προβοκάτσιας.

      4. Το ιστολόγιο είχε ως τώρα για τον μήνα Σεπτέμβριο 7.444 μοναδικούς αναγνώστες και 30.966 επισκέψεις σε σελίδες. Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν μια πολύ ασυνήθιστη δραστηριότητα σε ό,τι αφορά επισκέψεις σε σελίδες. Αρκεί να σημειώσω ότι τον μήνα Ιούλιο είχε 7.479 επισκέπτες (35 περισσότερους) και μόνο 21.866 επισκέψεις (περίπου 9.000 λιγότερες). Υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να μας χαροποιεί το ότι αυξήθηκαν κάθετα οι επισκέψεις χωρίς να έχει αυξηθεί ο αριθμός χρηστών. Δεν μας χαροποιεί. Ένα μεγάλο ποσοστό αυτής της αύξησης αφορά τις πιο πάνω δραστηριότητες ή την παρακολούθηση από άλλους χρήστες των εκδηλώσεων αυτών των δραστηριοτήτων.

      5. Το ιστολόγιο έχει συγκεντρώσει περίπου 70.000 αναγνώστες σε 10 μήνες. Έχει 140 google readers, 77 twitter followers και 17 facebook fans. Τρεις από τις αναρτήσεις του έχουν ψηφιστεί στο buzz την τελευταία εβδομάδα. Δεκάδες ακόμη στο παρελθόν. Δεν είναι το πιο δημοφιλές ιστολόγιο στο χώρο του, αλλά δεν είναι, επίσης, αμελητέα ποσότητα. Το γεγονός αυτό ίσως σχετίζεται με τη σφοδρότητα των υπόγειων μεθοδεύσεων που χρησιμοποιούνται εδώ και αρκετές μέρες εναντίον του. Θα πρέπει όμως να αποτελέσει και τη βάση άμυνάς του, εάν είναι να συνεχίσει να λειτουργεί. Θα εκτιμούσα, συνεπώς, τη θέση χρηστών για όσα συμβαίνουν εδώ τις τελευταίες δέκα περίπου μέρες.

    • Υ.Γ.2 Δείτε και το σχόλιό μου εδώ (που το μεταφέρω εμπλουτισμένο):
      https://omadeon.wordpress.com/2010/03/16/max-keiser-in-greek1/#comment-38490

      Υ.Γ. Για το (πρώτο) video του Max Keiser (κι εμένα) ο Νοσφεράτος είχε δηλώσει τα εξής ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΑ:

      Θα ηθελα να κοιταξετε λίγο πιο προσεκτικά το εν λόγω ΒιντεακιονΤοσο τις μεθοδους σβυσιματος και διαστρεβλωσης και συστηματικής προσπαθειας γελοιοποιησης των λεγομενων των πρωτων ομιλητων οσο και στον Τσιριχτο τροπο με τον οποιο ο κ Καιζερ κανει το παιχνιδι του

      Σε αυτό (και χειρότερα) είχα απαντήσει στο σχόλιο ΕΔΩ. Τότε ο blogger «40milakokkina» (http://sarantamilakokkina.wordpress.com ) επέτρεψε μπαράζ οχετών (σαν ανταπάντηση του Νοσφ), ΛΟΓΟΚΡΙΝΟΝΤΑΣ την άμυνά μου. Ομως τα σχόλιά μου εκεί τα έσωσα.

      ___________
      Υ.Γ.2
      Ο Νοσφεράτος είναι [ή ήταν]… Οικο-Ταλιμπάν, υποτακτικός της κλίκας Τρεμόπουλου… Τρεμοπουλικότερος του ιδίου του Τρεμόπουλου! Λασπώνει λυσσαλέα ΚΑΘΕ αντίπαλο του Τρεμόπουλου ΜΕΣΑ στο κόμμα των Οικολόγων Πράσινων. π.χ. τον Μιχάλη Μιχελή -δείχνοντας μεγάλη περιφρόνηση ΚΑΙ προς το ΚΚΕ, στα σχόλια εδώ:
      http://zantegreens.blogspot.com/2009/05/blog-post_5227.html

      (φυσικά το ότι είναι Οικο-Ταλιμπάν ΚΑΘΟΛΟΥ δεν τον εμποδίζει να θέλει να μετριάσει το φταίξιμο του ΠΑΣΟΚ, ότι (τάχαμου) «δεν είναι διεφθαρμένο«, κλπ.)
      ____________
      Υ.Γ.3
      Ο Νοσφεράτος ανακάλυψα πρόσφατα ότι είχε ποστάρει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ δύο φορές κείμενα λάσπης και μίσους για μένα, χωρίς να με κατονομάζει όμως ΦΑΝΕΡΑ. Το ένα από αυτά είχε τίτλο που αποτελεί… ΚΛΕΜΜΕΝΟ λεχθέν μου (που είχα γράψει κάποτε σαν «αστείο με νόημα»), το ρητό «Τρώγε το φαί σου, Αγάπα το PιCί σου και σέρφαρε πολύ«… 🙂
      Ομως…. ΑΝΤΙ να ΓΕΛΑΣΕΙ (ο… ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ παρανοϊκός) το ΑΡΠΑΞΕ και το μετέτρεψε σε ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟ για ποστ – λίβελλο όπου με καταγγέλλει σαν ξεπεσμένο… «μπλογκάθρωπο», αργότερα και σαν (ψεύτικο) «μπλογκο-επαναστάτη», σε ΔΕΥΤΕΡΟ ποστ μίσους!

      Πάντως… σήμερα το πρωϊ διαπίστωσα ότι ΟΛΑ αυτά τα εξαφάνισε μετατρέποντας το κύριο blog του ( http://nosferatos.blogspot.com ) σε… ΙΔΙΩΤΙΚΟ, μόνο για «καλεσμένους». Προτίμησε να ΚΡΥΦΤΕΙ, για να επιδοθεί σε ΓΛΟΙΩΔΙΚΗ ΠΙΣΩΠΛΑΤΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ, παρά σε φανερή, τελικά…

      ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΚΑΙ τα 2 hate-posts, τα είχα ΣΩΣΕΙ… ΠΡΙΝ τα σβήσει!:mrgreen:😈

  37. Σε απάντηση στο προσωπικό σου ε-μέιλ. Ο ένας εκ των αποκλεισμένων χρηστών είχε πρωτοεμφανιστεί στο blog RD με σπόντες του τύπου: ο Μαρξ είναι αντισημίτης, οι διαχειριστές του RD είναι ομοφοβικοί,* ότι ο ίδιος δουλεύει σε «οικοδομή» ενώ οι διαχειριστές είναι ψευδο-διανοούμενοι, κ.λπ.

    *Ο ισχυρισμός περί ομοφοβίας με είχε εξοργίσει γιατί είχα δηλώσει ανοικτά σε κάποιο thread ότι είμαι gay. Έχω κάθε δικαίωμα να αποκλείσω από το blog χρήστη που θεωρώ ότι προσβάλει την σεξουαλική μου ταυτότητα

    Δήμος

    • Ε, ναι, Δήμο…
      Ακούγεται επίσης σαν να είχε… προσβάλλει τον εαυτό του, μάλλον.
      Συνήθως οι ασύστατες κατηγορίες τέτοιου είδους προέρχονται από άτομα που είναι οι ίδιοι gay, αλλά… δεν δέχονται τη δική τους ταυτότητα και κυνηγούν κάποιους άλλους (για να περάσουν το «hot potato» της ομοφοβίας σε άλλους, δηλαδή της… αυτο-ομοφοβίας)!

      Πάντως το θέμα ξεκαθαρίστηκε από πολλές απόψεις και στη σχετική συζήτηση που κάνατε, στα σχόλια του ποστ εδώ:
      http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/radical-desire.html

      Υ.Γ. Εμένα πάντως με ενόχλησε πολύ που προσπάθησε να… αποδομήσει την ΙΔΙΑ την (απλή) ειλικρίνεια, λέγοντας μπούρδες (και ότι δήθεν ένα σχόλιό μου ήταν «ad hominem»). Τέτοιες διαταραχές διαλόγου είναι επόμενο να σας ζαλίζουν, ιδιαίτερα αν… δεν έχετε φάει στη μάπα τόσα και τόσα, όσο… εμείς εδώ! χεχε

      (σημείωση: Το παρόν σχόλιο ΔΕΝ αναφερόταν στο Νοσφεράτο)

    • Δήμο,

      Ο Νοσφεράτος εμένα μου θυμίζει μια ψυχοπαθολογική περίπτωση troll που είχαμε αντιμετωπίσει παλαιότερα στα φόρουμ των 4 Τροχών και στο TFRC (τον καιρό που είχε επιχειρήσει να γίνει πανελλήνια κοινότητα και να ανοιχτεί πέρα από τη στενή γεωγραφική περιοχή Λιμανακίων και Βούτας).

      Μιλώ για τον «Χρονομέτρη», γνωστό και ως Zeitmesser, Chronometreur, αλλά και με χίλια-δυο άλλα ψευδώνυμα: ένα ψυχοπαθές υποκείμενο που ισχυριζόταν πότε ότι ήταν… υψηλόβαθμος στρατιωτικός, πότε ότι ήταν καθηγητής συνταγματικού δικαίου, πότε ότι ήταν καθηγητής πανεπιστημίου (γενικώς) και έβριζε όλους τους υπόλοιπους χρήστες, συχνότατα δε με απειλές κατά ζωής. Το συγκεκριμένο άτομο είχε φάει κάπου 500 ban από τα διάφορα αυτοκινητιστικά φόρουμ (ακόμη κι από τα φόρουμ της μάρκας αυτοκινήτου που είχε έφαγε πόρτα), αλλά επέμενε! Τέτοια ακριβώς επιμονή και εμμονή παρουσιάζει και ο Νοσφεράτος.

      Ποιες είναι όμως οι διαφορές του Νοσφεράτου από τον Χρονομέτρη;

      1. Ο Νοσφεράτος ξέρει να παίζει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ το παιχνίδι της συγκεκαλυμμένης προσβολής.
      2. Ο Νοσφεράτος ξέρει πολύ καλά να αυτοπαρουσιάζεται ως κατατρεγμένος από τους «κακούς».
      3. Ο Νοσφεράτος ξέρει να εντοπίζει άτομα που μπορεί να παραμυθιάσει και να γλείψει για να τα έχει με το μέρος του.

      Τα κοινά τους;

      1. Εμμονή με πρόσωπα τα οποία στοχοποιούν.
      2. Χρήση κλίκας για οργάνωση διαδικτυακού lynch mob.
      3. Άμεση προσφυγή στη συκοφαντία.
      4. Χρήση IP anonymizers για να επανέρχονται παρά την επανειλημμένη αποβολή τους από κάπου.
      5. Χρήση πολλαπλών ψευδωνύμων και ψεύτικων ταυτοτήτων για να παριστάνουν ότι έχουν «μπούγιο».
      6. Και, βεβαίως, απίστευτη ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ.

      Πρόκειται για ένα πολύ ύπουλο άτομο που πρέπει να αποβληθεί από το σύνολο της μπλογκόσφαιρας. Κι εδώ είναι ακριβώς που χρειάστηκε να γίνουμε κι εγώ και ο Omadeon πολύ κακοί με αρκετούς που νομίζουν ότι είναι σωστή η τήρηση ίσων αποστάσεων – ΟΧΙ, δεν επιτρέπεται ΚΑΝΕΙΣ να τηρήσει ίσες αποστάσεις από το συκοφάντη και τον συκοφαντούμενο και επίσης η μη χρήση ύβρεων δε συνεπάγεται ότι ο σχολιαστής είναι έντιμος ή κόσμιος. Εδώ είναι που χρειάζεται πολλή δουλειά για να σπάσουν οι παρωπίδες των μελών της μπλογκόσφαιρας.

  38. Παρακαλώ να δημοσιευθούν τα όσα γράφω παρακάτω.

    Αρνούμαι ότι επέστρεψα στο ράντικαλ με άλλες 2 ταυτότητες. Δεν ξέρω από υπολογιστές αλλά φαντάζομαι εύκολα μπορεί να αποδειχθεί.

    Χαρακτήρισα τον Μαρξ αντισημίτη, επειδή ήδη είχα θεωρήσει προκλητική μια δήλωση για τον Χάιντεγκερ, ΑΛΛΑ μόνος μου στη συνέχεια ανακάλεσα κάτι που παραδέχτηκε ο Αντώνης και με καλοσώρισε. Και αυτό μπορεί να αποδειχτεί.

    Για την ομοφοβία μιλούσα γενικά για τα κόμπλεξ της αριστεράς. Αν είναι δυνατόν να κατηγορήσω Δήμο ή Αντώνη για κάτι τέτοιο που δεν τους γνωρίζω καθόλου. Η μόνη επιμονή ήταν στον Αντώνη για το μεταμοντέρνο. Το «οι διαχειριστές του RD είναι ομοφοβικοί» δεν γράφτηκε ποτέ, είναι ερμηνεία του Δήμου. Και αυτό μπορεί να αποδειχθεί.
    » ότι ο ίδιος δουλεύει σε «οικοδομή» «: και αυτό είναι ψευδές
    «οι διαχειριστές είναι ψευδο-διανοούμενοι»: και αυτό ψευδές. Έγραψα «έχετε μια ακαδημαϊκή άποψη για τον προλετάριο»

    Ομαδεόν ήδη ζήτησα συγνώμη για το «ad hominem» . Τώρα το ότι λέω μπούρδες, αυτό τουλάχιστον είναι θέμα επιχειρημάτων.

    Όσο για τη λογοκλοπή , είμαι το ίδιο πρόσωπο.

    Ήδη είπα στον Ομαδεόν, ότι αναγνωρίζω το λάθος μου, ότι δηλ. «σε μπλογκ εισήλθα με ¨φορουμίστικη» συμπεριφορά» και δε σεβάστηκα τα χωράφια τους όπως με «κατηγόρησε» ο Αντώνης. Ζητώ και για αυτό συγνώμη.

    Φυσικά δεν έχω καμία σχέση όμως να παρουσιάζομαι ως προβοκάτορας από την φιλελεύθερη αριστερά.

    Για τα παραπάνω θεώρησα απαραίτητο ότι πρέπει να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
    Δεν έχω επισκεφτεί το ράντικαλ περίπου μια μέρα. Ελπίζω να σταματήσει την προβοκάτσια.
    Καλό θα ήταν να το δημοσιεύσουν αυτό για να εξισορροπηθούν τα πράγματα.

    Ευχαριστώ

    • @Αναρμόδιε

      Κατ’ αρχήν συγνώμη που δεν είδα ότι το σχόλιό σου ήταν σε αναμονή. Φυσικά και είναι δεκτό (έστω και μετά από αρκετή ώρα).

      Τη διένεξή σου με το Radical Desire δεν την παρακολούθησα από την αρχή κι έτσι υπάρχουν ακόμη σημεία αξεκαθάριστα. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχεις καμία σχέση με το Νοσφεράτο (που τον ξέρω καλά, άλλωστε).

      Προβληματίζομαι επίσης μήπως μερικά σχόλια που αποδίδονται σε σένα ΔΕΝ ήταν δικά σου, τελικά. Πολύ πιθανό είναι να ήταν του Νοσφεράτου (που είναι εξακριβωμένο ότι κάνει χρήση πολλαπλών διευθύνσεων και ψευδωνύμων για κακό σκοπό).

      Για τον Μαρξ υπάρχει ένα γνωστό κείμενό του που θεωρείται κάπως αμφιλεγόμενο από πολύ κόσμο. Το επικαλούνται αντισημίτες, αλλά κάποιοι άλλοι το υπερασπίζονται ότι δεν ήταν αντισημιτικό. Είναι στα θέματα που θέλω να ψάξω, αλλά όχι το πιο σημαντικό.

      Επιβεβαιώνω ότι ζήτησες συγνώμη για όσα λες, αλλά δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη ακόμη για τα υπόλοιπα (που λες).

  39. Thanks, είμαι κυριολεκτικά εξαντλημένος.*.. Αλλά όποτε μπορείς και έχεις το χρόνο άφησε το ίδιο σχόλιο στο αντίστοιχο thread http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/radical-desire.html κάπου δίπλα σε σχόλιο του Ομαδεό. Έτσι θα μπορέσω να σε βάλω στο white-list των σχολιαστών και θα κάνεις συγχρόνως της καλή πράξη της ημέρας🙂.

    ***Η ιστορία αυτή πάει πολύ πίσω τουλάχιστον από Μάιο και δεν αφορά μόνον τον επίτιμο αλλά συρφετό «διανοούμενων» [Κοίτα το σχόλιο κάτω από την ανάρτηση «Κλειστό λόγω Λύσσας» (Closed on account of rabies)]. — A, και η περίφημη ανάρτησή του με τίτλο «Αιρεσιάρχης» δεν αφορά εσένα ως «Αιρετικό», αλλά εμένα λόγω τής ταινίας του Anger και Μπαντιού (άβυσσος η ψυχή…). Τετέλεσται…

  40. No comment. Το θέμα λήξαν. Stay away from the blog, είσαι persona non grata. Έκανες κατάχρηση του χρόνου και της φιλοξενίας μας. Τα υπόλοιπα μου είναι παντελώς αδιάφορα.

      • Δύσκολα διαγράφουμε σχόλια εμείς, Δήμο…

        Οπως είπε κι ο Greek Rider εδώ… μοχθούμε πιο πολύ, ενίοτε πέφτουν και βρισίδια και συζητήσεις ΠΟΛΛΩΝ σχολίων (μέχρι και… 414 σχόλια σε κάποια φάση). Μάλλον… συνηθίσαμε!🙂

        Χαλάρωσε, δεν είναι ο «αναρμόδιος» η ΚΥΡΙΑ απειλή για το μπλογκ σας κατά τη γνώμη μου. Τουλάχιστον ΤΩΡΑ….

        Υ.Γ. Απάντησα στον Αναρμόδιο εδώ
        https://omadeon.wordpress.com/2010/07/14/nosferatos-lasponei-kazaki/#comment-42096

  41. ok Ευχαριστώ που ακούστηκε η φωνή μου.

    ΑΠλώς να πω ότι δεν είμαι ούτε καν 2ουσα απειλή Ομαδεόν.

    Αλλά συμφωνώ να λήξει το θέμα.
    Τέλος.

    • Καλημέρα,
      ΟΚ, καλό παιντί φαίνεσαι κι εσύ..

      Μόνο που… με σένα ΔΕΝ «άρχισα» ΑΚΟΜΗ. (χαχαχα)

      Εχω σώσει ΟΛΑ σου τα σχόλια σε ειδικό «κλώνο της συζήτησης» που είχαμε μαζί: http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_35.html
      …όπου ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλα σου τα σχόλια σβήστηκαν, π.χ. το εξής (που εμφανίζει αντί του «Αναρμόδιος» την γενική ιδιότητα «guest»)
      http://radicaldesire.blogspot.com/2010/09/blog-post_35.html#comment-80300693

      Ε, θα τα αναρτήσω κάπου σύντομα (μαζί με τα δικά μου) και θα τα…. αναλύσω ΟΛΑ.:mrgreen:
      (censorship-free)

      Υοu have… κουφed me [*], very very much.🙂
      _________
      [*] = «με κούφανες»:mrgreen:

  42. ok.
    Poλύ ευχαρίστως να συνεχίσουμε τη συζήτηση, μαζί με άλλους.

    Στείλε μου ειδοποίηση όταν θα τα ανεβάσεις.

    • Μάλλον δεν το εξήγησα καλά….

      ΔΕΝ θα υπάρξει ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ «συνέχεια της συζήτησης».
      Ξέχασέ το…

      Θα υπάρξει ΜΟΝΟ μια ΕΚΤΕΝΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ της ΗΔΗ υπάρχουσας «συζήτησης» (εισαγωγικά ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ) σε ΜΕΤΑ-επίπεδο. Μια επικέντρωση αυστηρά και μόνο στο ΜΕΤΑ-επίπεδο του ΗΔΗ συντελεσμένου (και… «τελειωμένου») «διαλόγου».

      ________

      Υ.Γ.
      ΔΕΝ θα σας επιτρέψουμε άλλο να μας… ΠΡΗΖΕΤΕ τα ΑΡΧΙΔΙΑ😈 με το ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ SOFTWARE που τρέχει στο ΤΡΕΛΛΑΜΕΝΟ ΜΥΑΛΟ σας. (wannabe-«αποδομητές» της ίδιας της Ειλικρίνειάς μας… ΝΕΑΝΤΕΡΝΤΑΛ)
      🙂
      Kαι θα υπάρξουν ΠΟΛΛΕΣ Χριστοπαναγίες ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ λογοκρισία, όχι Λουδίτικος καθωσπρεπισμός και… τ’ αρχίδια του Καράμπελα (ή του… Λακάν).:mrgreen:

    • Συγνώμην αναρμόδιε, το γράφω αυτό… περίπου 2 χρόνια μετά, στο διάστημα των οποίων ξεπεράσαμε τη μικρή μας διένεξη και γίναμε διαδικτυακοί φίλοι, αλλά και ιδεολογικοί σύμμαχοι. χαχαχα🙂

  43. Σημαντικό θεωρώ αυτό το παλιό ποστ, για πολλούς λόγους…
    όχι μόνο γιατί επίκεντρο έχει ένα παλιό άρθρο του Καζάκη που…. δοξάστηκε εκείνη την εποχή και αναπαράχθηκε από πολλά μπλογκ (ακόμη και από το Radical Desire, την εποχή που δεν είχε… λενινισθεί τελείως) αλλά γιατί σε αυτό εδώ το ποστ είχε παρουσιαστεί κι ένα σημαντικό βίντεο με τον Νοαμ Τσόμσκυ, που αφορούσε την ανυπαρξία… οράματος στην αριστερά.

    Προ ημερών, βρήκα κι άλλα δύο βίντεο με τον Τσόμσκυ που ασκούν κριτική στον Λένιν και στο λενινισμό. Σκέφτηκα λοιπόν να τα παραθέσω εδώ, χωρίς άλλο σχόλιο. Τα βίντεο είναι ΠΟΛΥ ενδιαφέροντα και τα συμπεράσματα δικά σας…

    1)

    2)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s