Περί Χοιρινών… Μπέηκον, που θάβουν το Debtocracy !

Ισορροπημένη κριτική στο Debtocracy, σπάνια και εξαιρετική, έκανε ο φίλος μας Τέκυ Τσαν (εδώ). Αν δεν ξέρετε ποιος είναι ο Τέκυ… κόβεστε στα οικονομικά (και στα μπλογκερικά) ενώ σας «κόβω» και για μεταξεταστέους, στην ίδια τάξη, οπότε ξεχάστε και τη «Νέα Τάξη» (ή άλλα… βίτσια που χαλάνε τη μελέτη)!🙂 Στον Τέκυ έγραψα, λοιπόν, τα εξής:

omadeon 11/04/19 12:26

Σε γενικές γραμμές Τέκυ, συμφωνώ με την κριτική σου, γιατί είναι καλοπροαίρετη, ισορροπημένη, χωρίς περιττά… λίπη, θερμίδες και χοληστερόλη! :) χαχαχα

Κάτι γουρούνια που το θάψανε το ντοκυμαντέρ κακόβουλα, ελπίζω να χρησιμεύσουν για μπέηκον και λαρδί στο μέλλον.

Αν και ήμουν από εκείνους που το εκθείασαν ανεπιφύλακτα και το ζητωκραύγασαν, το ντοκυμαντέρ, ΔΕΝ βρίσκω όσα λες αντιφατικά με τις επευφημίες μου, διότι ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ εγώ ΔΕΝ τσίμπησα, ΔΕΝ το θεώρησα «μαγική λύση» ή «μαγικό ραβδί», κλπ. Ολα αυτά τα εξέλαβα (εξ ορισμού) ως διαφημιστικές υπερβολές και ΘΕΜΙΤΗ προπαγάνδα (για το καλό μας, δηλαδή… υγεία, μακροζωία και ευεξία, κλπ. κλπ.)

Εκείνο που ίσως σου διέφυγε όμως, είναι μια λεπτομέρεια
Η «Χρεοκρατία» δεν προβάλλει (εγωκεντρικά) σαν λύση τον εαυτούλη της, αλλά προβάλλει… 100% ΑΛΤΡΟΥΙΣΤΙΚΑ τη μοναδική ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ που εξαρτάται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και μόνο από όλους μας, από το ίδιο το κοινό. Είναι η απλούστατη εκείνη λύση που λέγεται:
1) ΑΛΛΑΞΕ ΜΥΑΛΑ
και
2) Κάντο μόνος σου, βλάκα (with a little help from your friends, stupid).

Στο μεταξύ, πήξαμε στα παχύδερμα… μανδραβελο-ειδή, που θάβουν πάρα πολύ άδικα τη «Χρεοκρατία» (π.χ. σαν «προπαγάνδα»)… αντί να κοιτάνε τα δικά τους χάλια (π.χ. σαν παπαγαλάκια που είναι οι ίδιοι)!  Γουρούνια με ανθρώπινο προσωπείο, άχρηστα ακόμη και για μπέηκον! Γουστάρω να χέσω κάθε… μπουχέσα, που θάβει έτσι άδικα τη «Χρεοκρατία» (ή οποιαδήποτε ανάλογα αξιόλογη δουλειά), αλλά… βαριέμαι. Προς το παρόν, θα παραθέσω δηλώσεις ανθρώπων που… ΔΕΝ θεωρώ γουρούνια ή «μανδραβελο-ειδείς«, αλλά… πλανεμένους συνοδοιπόρους χοίρων (είτε ακούσιους είτε και εκούσιους). Π.χ. του Πάνου Ζέρβα, που σχολίασε ευθαρσώς, μόλις είδε τη «Χρεοκρατία»: 

 «Πρόκειται για ένα απολύτως προπαγανδιστικό ντοκυμανταίρ. Και αυτό το οδηγεί στην αυτο-αναίρεση, καθώς μειώνει στο ελάχιστο την αξιοπιστία του«

Δηλαδή: «-Aααχ, συγνώμη!… έκλασα απρόσεκτα, γιατί παράφαγα στην ταβέρνα χθες, μαζί με το Βαγγέλη, το φίλο του Βενιζέλου» (ή/και άλλους εκπροσώπους κομμάτων, κλπ.)

Χαχαχα!…😈 Σοβαρά, τώρα, ο… τιτανο-τεράστιος ογκόλιθος πολιτικής σύνεσης και μετριοπαθούς ωριμότητας, ο κ. Πάνος Ζέρβας, γνωσθός Οικωλογικός πολιτικός Φάρος σθεναρής Αντίστασης κατά του «Αριστερού Μπετοβλακισμού» (και υπέρ της Αποκαταστάσεως των… Ταγμάτων Ασφαλείας!!!)... δεν έχει τίποτε καλό να πει, δια το… άμοιρον αυτό ντοκυμαντέρ των φτωχο-ταλιμπάν  (όπως η Αυτού-Ασημαντότης-Ενώπιον-του-Πάνου, σύντροφος Άρης Χατζηστεφάνου)? Π.χ.έεεστω βρε παιδί μου-έναν καλό λόγο, για την παρουσίαση / αποκάλυψη του Απεχθούς Χρέους του Ιράκ? Εκείνου του χρέους  που ποτέ δεν ξεπληρώθηκε (αλλά και ποτέ δεν ονομάστηκε «απεχθές», έτσι ώστε να μη «ζηλέψουν» άλλες χρεωμένες χώρες

Αλλά… ξέχασα, με βάση την Ιδεολογία (πλέον) του Οικωλογο-Πανο-Καλυβισμού, ΑΝ θέλετε να θεωρηθείτε «αξιόπιστοι», ΔΕΝ έχει την παραμικρή σημασία το ΤΙ υποστηρίζετε. Αρκεί… ΑΠΛΩΣ να τα λέτε κόσμια, ευγενικά, με σεβασμό για το κατεστημένο (και για ΚΑΘΕ βλάκα με αντίθετη άποψη), όμορφα  και περιποιημένα (έτσι ώστε… «κουβέντα να γίνεται»!…). Ah, well, I’m afraid «Debtocracy» does NOT qualify (it’s too passionate and too extreme)! Τέλος πάντων, είπε μετά:

 «Η κεντρική ιδέα είναι εντελώς ανεδαφική και επικίνδυνη. Γιατί επιχειρεί να λύσει το πρόβλημα φέρνοντας την Ελλάδα σε αντίθεση με την υπόλοιπη ανθρωπότητα«

-Καλά, ΤΙ λέει εδώ ο Πανάρας? -ΠΟΙΑ «αντίθεση» με ΠΟΙΑ «υπόλοιπη ανθρωπότητα»? «Ανθρωπότητα» θεωρεί τα παχύδερμα, τους μεγαλο-τραπεζίτες? Και ΠΟΙΑ ιδέα θεωρεί «ανεδαφική και επικίνδυνη»? Την Ε.Λ.Ε. (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου) που αναγνωρίζει ο ίδιος (πιο κάτω)… ή την ιδέα της -έστω μερικής- Στάσης Πληρωμών?

3. «Δε λέω ότι έχασα την ώρα μου παρακολουθώντας τη “Χρεοκρατία”, αλλά …σχεδόν«.

Αααχ, ΤΙ μας λες? «Σχεδόν»? Δηλαδή… πόσο τοις εκατό? -Δέκα? -Είκοσι? Κόψε κάαατι, ρε μεγάλε, κόψε κάτι! Ε, φανταστείτε… πόσο χάσανε την ώρα τους, εκείνοι που φτιάξανε τη “Χρεοκρατία”, ΑΝ υπολόγιζαν πως θα έβρισκε απήχηση και σε τέτοια άτομα!

Ολη η συζήτηση που ακολούθησε, μετά από αυτές τις μπούρδες ολκής, αν και έχει κάποιες εκλάμψεις, περιέχει αρκετά σχόλια που είναι για τα μπάζα. Μπορείτε να βρείτε εκεί, πολλά παρόμοια μαργαριτάρια. Τόσο πολύ αηδίασα, ώστε… χθες αφαίρεσα ΚΑΙ τυπικά, από τη λίστα των μελών (του ομαδικού blog) μας, κάποιον θαμώνα της Καλύβας, που… πέρυσι το καλοκαίρι μας είχε κάνει το blog μας… «καλοκαιρινό»!🙂 Παρακαλάει ΠΟΛΥ καιρό να τον βγάλω από μέλος, έτσι κι αλλιώς (ο «Δύστροπη Πραγματικότητα»). Να πάει λοιπόν στο διάολο, και αυτός και η Καλύβα (του)! Ουστ από δω χάμου, δηθενικοί καλυβο-παρλαπιπαδόροι υποκριτές, ψευτο-σαλονάτοι βρωμό-γατοι, θαμώνες… σκουπιδοτενεκέδων!

(κι ακόμη… ΔΕΝ έπιασα στο στόμα μου το… Μανδραβέλαρο, κ.ά. γουρουνοειδή…)

Πηγή:  http://panosz.wordpress.com/2011/04/18/debtocracy/   (και… σόρυ, αλλά δίνω μόνο έμμεσο text-link , γιατί… βαριέμαι επισκέψεις από εκεί, που θα μας φάνε πολύ χρόνο με τις μαλακίες τους).

14 comments

  1. Και εμένα δεν με κάλυψε το ντοκυμαντέρ του Χατζηστεφάνου αλλά διαβάζοντας κάποιες από τις κριτικές (από τα δεξιά) σαν αυτή που παρέθεσες, αρχίζει να μ’αρέσει το Debtocracy. Αφού το σιχάθηκαν τα κυριλλάτα μηδενικά, πρέπει να είναι καλό.🙂

    • ΕΤΣΙ ακριβώς, φίλε Maximilien…

      Κοντολογίς ΔΩΡΕΑΝ τους χάρισαν, κοτζάμ γάϊδαρο, κι εκείνοι… τον κοίταζαν στα δόντια (αντί να παραπονεθούν πως χρειάζονται… άλογο)!🙂

      • Και εμένα δεν με κάλυψε το ντοκυμαντέρ του Χατζηστεφάνου αλλά διαβάζοντας κάποιες από τις κριτικές (από τα δεξιά) σαν αυτή που παρέθεσες, αρχίζει να μ’αρέσει το Debtocracy. Αφού το σιχάθηκαν τα κυριλλάτα μηδενικά, πρέπει να είναι καλό.

        Με αυτο συμφωνω απολυτα, σε περιπτωση που πατησα «απαντηση» κατω απο αλλο σχολιο.

        • Από ό,τι φαίνεται πολλοί συμφωνούμε. Ακόμη και ο παλαίμαχος, σοβαρός μπλόγκερ old-boy:

          http://old-boy.blogspot.com/2011/04/m.html
          ————————-
          Mπλεξοκρατία

          Το «Debtocracy» είναι κατά τον Πάσχο Μανδραβέλη «εξόχως προπαγανδιστικό. Οι παραγωγοί του κ.κ. Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη προφανώς ασπάζονται την άποψη ότι σκοπός των ντοκιμαντέρ είναι να αλλάξουν τον κόσμο όχι να τον ενημερώνουν».

          Δεν ξέρω ποιός είναι ο σκοπός των ντοκιμαντέρ. Μπορούμε να τον ψάξουμε. Μπορούμε δηλαδή να ψάξουμε να βρούμε από που άραγε προκύπτει ότι είναι αθέμιτο ένα ντοκιμαντέρ να θέλει να αλλάξει τον κόσμο. Να προσκομιστούν δηλαδή στοιχεία που να λένε: ορίστε, τα ντοκιμαντέρ που παγκοσμίως διακρίνονται και βραβεύονται είναι ντοκιμαντέρ χωρίς κανενός είδους ατζέντα, είναι ντοκιμαντέρ χωρίς κανενός είδους στόχευση, είναι ντοκιμαντέρ που δεν επιδιώκουν να αλλάξουν ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου.

          Ακόμη περισσότερο μπορούμε να ψάξουμε να βρούμε από πού άραγε προκύπτει ότι ο σκοπός των ντοκιμαντέρ είναι να ενημερώνουν τον κόσμο. Μήπως τα έχουμε μπερδέψει με τίποτα άλλο; Χμ. Με τι να πούμε; Να πούμε με τα δελτία ειδήσεων;

          Ας δούμε τι λέει σχετικά με τα τελευταία η υπ’ αρ. 1/21.2.2006 οδηγία του Ε.Σ.Ρ: «Κατά το άρθρο 3, παρ. 22 και το άρθρο 8, παρ. 4 του Ν.2328/1995, οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί στη διάρθρωση του προγράμματος και ιδίως των ειδησεογραφικών εκπομπών και των εκπομπών πολιτικού διαλόγου, έχουν την υποχρέωση να διασφαλίζουν την πολιτική πολυφωνία και την παρουσίαση των απόψεων των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όμως, κατά την ειδικότερη διάταξη του άρθρου 14, παρ, 1 του Π.Δ/τος 77/2003, τα δελτία ειδήσεων πρέπει να συντάσσονται με ακρίβεια, αντικειμενικότητα και με τη μεγαλύτερη δυνατή πολυμέρεια. Από τις διατάξεις αυτές του νόμου σαφώς προκύπτει ότι τα δελτία ειδήσεων και ειδικότερα τα κεντρικά δελτία ειδήσεων των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, από τα οποία κυρίως ενημερώνονται οι πολίτες περί των πολιτικών πραγμάτων της χώρας, πρέπει να διασφαλίζουν την πολιτική πολυφωνία και την προσήκουσα παρουσίαση των απόψεων των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».

          Ο αθέμιτος -φευ και παράνομος- σκοπός των δελτίων ειδήσεων προκύπτει λοιπόν κάπως ευκολότερα από τον αθέμιτο σκοπό των ντοκιμαντέρ. Οπότε, όποιος παρακολουθεί τον τελευταίο χρόνο το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού εθνικής εμβέλειας ΣΚΑΪ, μπορεί παραφράζοντας τα λόγια του Πάσχου Μανδραβέλη να αναρωτηθεί αν οι υπεύθυνοι του δελτίου ασπάζονται την άποψη ότι ο σκοπός του δελτίου τους είναι να αλλάξουν τον κόσμο και όχι να τον ενημερώσουν.

          ————————–

  2. Γιατί να παραπονεθούν ότι χρειάζονται άλογο; Για να παραπονεθείς, πρέπει πρώτα να βιώσεις μια έλλειψη, ξέρω γω, μια δυσανεξία, κάτι που σε ενοχλεί και θέλεις να το αλλάξεις ή να το εξαλείψεις. Οι «διανοούμενοι» και μπουρδολόγοι του διαδικτύου, και μάλιστα αυτοί που νομίζουν ότι διαθέτουν διανοητικές αρετές και αναλυτικές ικανότητες (ενώ το μόνο που διαθέτουν είναι μοχθηρία και ένα υπερτροφικό εγώ) δεν έχουν τα @@ιδια να πουν, «ναι, γουστάρουμε αυτή την «γενοκτονία» του Μνημονίου γιατί θα μας εξευρωπαΐσει, θα μας εκμοντερνίσει -ακόμα και αν χρειαστεί να αυτοκτονήσουν εκατοντάδες οικογενειάρχες- έτσι ώστε, εμείς οι κομπλεξικές προσωπικότητες να μην νιώθουμε σαν τις Μαρίες Αντουανέτες ανάμεσα στην παρισινή πλέμπα». Αυτοί είναι οι «πολέμιοι του δογματισμού» που αποστρέφονται τον φανατισμό (των άλλων βεβαίως βεβαίως) και τρέμουν περιδεείς στο τρίξιμο του συστήματος γιατί σε ένα τέτοιο σύστημα σαν το δικό μας ευδοκιμούν τέτοια φρούτα. Γεμίσαμε μικρούς Μίχες, Omadeon…

  3. Ναι, κατάλαβα τι ήθελες να πεις, βασικά, το σχόλιο περί αλόγου μου βγήκε, αφού έριξα μια ματιά στο λινκ που παρέθεσες στο τέλος. Δεν αξίζει να ασχοληθεί κανείς περισσότερο με τέτοια φυράματα.

    Να πω την αλήθεια, συμφωνώ σε αρκετά από τα σημεία της κριτικής του «Γατουλέα». Βέβαια, το ΒΗΜΑ με την γκαιμπελική τακτική που το διακρίνει (άθλημα στο οποίο επιδίδεται και η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) χρησιμοποίησε την κριτική του Γατουλέα η οποία θεωρεί το «Debtocracy» λιπόψυχο για να αποδείξει (σε δεύτερη ανάγνωση) ότι το ντοκυμαντέρ είναι ακραίο και ανεδαφικό. Γιαυτό και ο «δημοσιοκάφρος» παραθέτει μόνο το εισαγωγικό μέρος της κριτικής και όχι την ουσία της (όπως θα έκανε αν είχε εντιμότητα). Π@@ιές των δημοσιοκάφρων.

    Παρεμπιπτόντως, αν και παρακολουθώ το μπλογκ σου πολύ καιρό (είχα σχολιάσει ένα βιντεάκι που ανέβασες στο youtube με τον Μπιθικώτση σε trance), είναι η πρώτη φορά -νομίζω- που σχολιάζω. Και σε αυτό πρέπει να αναγνωρίσω την συμβολή του μπλογκ της Καλύβας. Καλώς σε βρήκα λοιπόν.

    • Ναι, ναι, για να είμαι 100% δίκαιος, η Καλύβα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εντελώς για πέταμα. Ισα-ίσα, έχει και τις καλές στιγμές της, τα θετικά της, κ.ο.κ.
      (ενώ κι εγώ ήμουν αφοσιωμένο μέλος της κάποτε).

      Είναι πονεμένη παλιά ιστορία η Καλύβα για μένα, κι αποφεύγω όσο΄το δυνατόν να ασκώ κριτική στον Πάνο, διότι είχαμε προ ετών μια μεγάλη διένεξη που με μόχθο ξεπεράστηκε, αργότερα…
      Και παραμένω συνδρομητής μέσω μέηλ στην Καλύβα, που με κρατάει ενήμερο για τα ποστ της, που (λέω και πάλι) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ (όλα) για πέταμα…

      Μόνο που αυτή τη φορά θεωρώ πως το παράκανε ο Πάνος, στην αφ’υψηλού κριτική. Και βαριόμουν να μπω εκεί να του τα πω λιγάκι, άσε που είναι δυσάρεστο το χειμερινό κολύμπι σε παραλία με… τσούχτρες στη θάλασσα!! χεχε

      Για ΟΛΑ τα υπόλοιπα που είπες, αναλύοντας συμπυκνωμένα ΤΙ «παίζει» (και τι έπαιξε, όσον αφορά το «Βήμα», κλπ.) χαίρομαι διότι συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ και δεν θα τάλεγα καλύτερα!🙂

  4. Σεβαστό και καταλαβαίνω τι θες να πεις. Anyways, εμένα πάντως το συγκεκριμένο στυλάκι (όπως και κάποιες βαθυστόχαστες ατάκες περί ταγματασφαλιτών και ΕΑΜ παλιότερα) μου φέρνει ναυτία. Γούστα, είναι αυτά.🙂

    • Και όμως, καταλαβαίνω ΚΑΙ εγώ ΑΚΡΙΒΩΣ τι θες να πεις με το «ναυτία», και τις «βαθυστόχαστες ατάκες περί ταγματασφαλιτών και ΕΑΜ»…

      Είναι σκληρή δουλειά, νάναι κανείς δίκαιος, π.χ. να νιώθει ΚΑΙ ναυτία ΚΑΙ την υποχρέωση να αναγνωρίζει τα θετικά άλλων (που την προκαλούν). [*]

      Πάντως… καλωσόρισες σε ένα μπλογκ που θεωρώ ιδιαίτερα ανοιχτόκαρδο ΚΑΙ ειλικρινές, με λίγους και καλούς συζητητές!🙂

      ____
      [*] είναι ίσως ΚΑΙ λάθος αυτό, βέβαια… Κι ακόμη δεν μίλησε ο φίλος Αιρετικός για το θέμα, όπου έχει… πολύ πιο ξεκάθαρες ΚΑΙ απόλυτες απόψεις!😈

      • Ξεκινώ απ’τον αστερίσκο σου κι εξηγούμαι ότι με παράγκες και παραγκοκυραίους αρνούμαι ν’ασχοληθώ.

        Σε ό,τι αφορά το Debtocracy: Κι εγώ θα ήθελα να έβλεπα τίποτα καθηγηταράδες οικονομικών απ’αυτούς που έχουν βολευτεί καλά απ’το τραπεζικό σύστημα να ξεβρακώνονται on camera και να γίνονται ρόμπες ξεκούμπωτες.

        Οι ιδέες που προτάσσει είναι ουσιαστικά αυτονόητες, δηλαδή (α) ν’ανοίξουμε τα τεφτέρια να δούμε πόσα χρωστάμε, σε ποιους τα χρωστάμε, γιατί τα χρωστάμε, με τι διαδικασίες χρεωθήκαμε, αν ήταν νόμιμες και σωστές οι διαδικασίες που μας οδήγησαν σ’αυτά τα χρέη ή έγιναν τίποτα λαθροχειρίες και λαμογιές, αν, αν, αν… και (β) να δώσουμε ένα σαφές μήνυμα ότι χρέη που προέρχονται από παρανομίες δε θα πληρωθούν.

        Πάμε τώρα στην αναδιάρθρωση/επαναδιαπραγμάτευση χρέους και στην παύση πληρωμών.

        Κάτι που δε μας λένε τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και η κυβέρνηση η ίδια είναι ότι η αναδιάρθρωση δεν είναι υποχρεωτικό να αφορά όλες τις οφειλές. Για παράδειγμα, το κράτος δεν έχει κανένα λόγο να αναδιαρθρώσει (περαιτέρω) τα χρέη του προς τους πολίτες (απλήρωτους συμβασιούχους, ασφαλιστικά ταμεία κλπ). Έχει όμως κάθε λόγο να σταματήσει να πληρώνει συμμορίες όπως η Goldman Sachs.

        Η επαναδιαπραγμάτευση έπρεπε να είχε ήδη γίνει την επομένη των εκλογών του Οκτωβρίου 2009. Αλλά βέβαια αυτό θα απαιτούσε έναν άλλο πρωθυπουργό που να είναι σοβαρός: όχι αυτόν που έσκουζε για «Τιτανικούς», που άφηνε τον Προβόπουλο να σορτάρει τα ομόλογα μέχρι θανάτου, που προέβη σε συνταγματική εκτροπή με το παρανόμως ψηφισθέν και επιβληθέν Μνημόνιο, που έβαλε ένα πρώην στέλεχος της Goldman Sachs επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους και που κατέλυσε το πολίτευμα δίνοντας στον Παπακωνσταντίνου εξουσίες που μόνον απόλυτος μονάρχης θα μπορούσε να έχει.

  5. Χμ, δεν είμαι σίγουρος αν έχει να κάνει με το να είναι κανείς δίκαιος ή άδικος. Έχω και εγώ -καλώς ή κακώς- «απόλυτες» απόψεις (που είναι η άνω τελεία όταν τη χρειάζεσαι χαχα) απόλυτες μόνο και μόνο επειδή είναι αναπόσπαστο μέρος γενικότερων, φιλοσοφικών ας πούμε, αντιλήψεων.🙂

    Να σαι καλά, φίλε. Διαβάζω πάντα με ενδιαφέρον τα άρθρα και τα σχόλια στο μπλογκ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s