Στη χώρα του «ποιος είσαι ρε» και του «θα σου κάνω μήνυση» (απάντηση σε… αχυρένιο επιχείρημα του Μανώλη Ανδριωτάκη)

"Man in straw hat standing on Buddhist id...
Image via Wikipedia

Ο Μανώλης Ανδριωτάκης στηλιτεύει ένα «σκοταδιστικό επιχείρημα υπέρ της ανωνυμίας»:

Διαβάζω εδώ και καιρό ένα επιχείρημα υπέρ της ανώνυμης δημοσίευσης γνώμης κι έρευνας το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι σκοταδιστικό, αντιδημοκρατικό κι εν πολλοίς στρεβλό. Λένε κάποιοι ότι στο Διαδίκτυο, η ανωνυμία μας κάνει να προσέχουμε τα περιεχόμενα κι όχι τις μορφές, να δίνουμε βαρύτητα σε αυτά που λέγονται κι όχι σε αυτούς που τα λένε. Με μια πρώτη ματιά το επιχείρημα φαίνεται βάσιμο. Τέλος στις αυθεντίες, στους σταρ, στους κάθε λογής επώνυμους και διάσημους. Καλωσήρθατε στον ισότιμο κόσμο της ανωνυμίας, όπου κάθε άποψη στέκεται ισότιμα δίπλα στις άλλες, χωρίς τη διαμεσολάβιση των ειδικών, των ειδημόνων, των επαϊόντων. Το Διαδίκτυο και η ανωνυμία ως δομικό χαρακτηριστικό του, δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να διατυπώσει μια άποψη, να δημοσιεύσει μια έρευνα χωρίς να χρειάζεται να πάρει έγκριση από κάπου, κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Σε κάποιες -εξαιρετικές- περιπτώσεις είναι πιθανό να είναι ακόμα και επιβεβλημένη η ανωνυμία. Όμως η ανώνυμη δημοσίευση, σύμφωνα με τους θιασώτες του επιχειρήματος, εξασφαλίζει de facto την ισοτιμία των απόψεων κι όχι μόνο κατά περίπτωση.

Εδώ όμως, η κατάληξη (σε κόκκινα bold) είναι «αχυρένιο επιχείρημα» (Strawman Argument), γνωστή Λογική Πλάνη. Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν (μπορεί να) ισχυρίζεται, ότι «η ανώνυμη δημοσίευση εξασφαλίζει de facto την ισοτιμία των απόψεων κι όχι μόνο κατά περίπτωση« (ιδίως το τελευταίο, που… δεν νομίζω να το υποστήριξε ποτέ, κανείς). Ο κ. Ανδριωτάκης μάλλον το φαντάζεται αυτό, σαν λογικό επακόλουθο της (μισητής για τον ίδιο) ανωνυμίας. Θα εκπλαγώ πολύ, αν μας δείξει ποιός το είπε, αυτό που στηλιτεύει. Αλλά ακόμη και αν είπε κάποιος, τέτοια… μαλακία, απλούστατα μπουρδολογούσε. Επομένως, η «άποψη» που στηλιτεύει ο κ. Ανδριωτάκης είναι «αχυρένια», πολύ βολική για να καταρριφθεί. Δυστυχώς, ο κ. Ανδριωτάκης συχνά καταφεύγει σε… ανωνυμο-ποίηση των αντίθετων απόψεων (με τις δικές του). Δηλαδή, αντί να απαντά σε συγκεκριμμένη άποψη, ενός συγκεκριμμένου ανθρώπου, από συγκεκριμμένη πηγή (παραθέτοντάς την), κριτικάρει πολύ γενικά και αόριστα… «κάποιες» (ανώνυμες?) απόψεις, ή «κάτι που κάπου είπαν κάποιοι», ή «κάτι που άκουσα», «κάτι που διαβάζω, εδώ και καιρό», κ.ο.κ. Τώρα… δεν καταλογίζω δόλο, στον κ. Ανδριωτάκη, γι’ αυτό το σφάλμα, που… αποτελεί φυσική τάση όλων μας (αν δεν το προσέξουμε). Βολεύει το να κατασκευάζουμε εμείς (κατά το δοκούν) τη δική μας εκδοχή απόψεων που κριτικάρουμε. Βολεύει επίσης… το να μη δίνουμε τις πηγές (είτε για να αποφύγουμε συγκρούσεις, είτε για να γλυτώσουμε κόπο). Δυστυχώς όμως, αυτός ο απηρχαιωμένος, προ-διαδικτυακός τρόπος κριτικής (συνηθισμένος και στον Ελληνικό Τύπο, επειδή προφυλάσσει από…. μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση) τρέφει και τη ρητορική του «Αχυρένιου επιχείρηματος«, που αποτελεί λογική πλάνη.

Μάλιστα… η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στον πεπαλαιωμένο, προ-διαδικτυακό τρόπο κριτικής και στον διαδραστικό, διαδικτυακό τρόπο κριτικής (τεκμηρίωσης), είναι (ακριβώς) η παράθεση των πηγών που τεκμηριώνουν μία άποψη, μέσω διαδικτυακών συνδέσμων. Στην προ-διαδικτυακή γραφή δεν υπήρχε τρόπος να γίνει αυτό, παρά μόνο με παραπομπές στο τέλος (που έπρεπε να κοπιάσει πολύ και ο αναγνώστης, αν ήθελε να τις ελέγξει). Για ένα σοβαρό άρθρο με πηγές, στο παρελθόν χρειαζόταν πολλαπλάσιος κόπος, από όσο σήμερα, προκειμένου να ελέγξει και να διασταυρώσει ο αναγνώστης τις πηγές του.

Ας ξαναδούμε κάτι που έγραψε ο Μ.Α.

Τέλος στις αυθεντίες, στους σταρ, στους κάθε λογής επώνυμους και διάσημους. Καλωσήρθατε στον ισότιμο κόσμο της ανωνυμίας, όπου κάθε άποψη στέκεται ισότιμα δίπλα στις άλλες, χωρίς τη διαμεσολάβιση των ειδικών, των ειδημόνων, των επαϊόντων.

Μα… το πρόβλημα δεν είναι ποτέ αυτό. Είναι η κακή συνήθεια (ακόμη και επώνυμων) της ελλιπούς τεκμηρίωσης, ή του… βερμπαλισμού άνευ ουσίας, δηλαδή άνευ ορθού λόγου ή/και άνευ πηγών. Η ανώνυμη άποψη δεν στέκεται ποτέ «ισότιμα» με μία επώνυμη, εξ ορισμού. Αν θέλει ένας ανώνυμος να καταρρίψει μια επώνυμη άποψη οφείλει να δώσει στοιχεία και να καταβάλλει ΠΟΛΥ περισσότερο κόπο, διότι δεν μπορεί να αρκεστεί σε μια καθιερωμένη «προηγούμενη καλή φήμη». Και πάλι, ο κόσμος θα δώσει πιο πολλή σημασία στη δοκιμασμένη, επώνυμη πηγή. Για να πείσει, ή να προβληματίσει, ένας ανώνυμος, υπάρχουν μόνο δύο τρόποι. [1] Είτε να παραθέσει συνδέσμους σε άλλες πηγές, πιο αξιόπιστες  (αν δεν πείθει μέσω του Ορθού Λόγου), [2] Είτε να ανοίξει δικό του μπλογκ, όπου θα συγκεντρώσει και θα παρουσιάσει το δικό του «αιρετικό» υλικό (που ΠΑΛΙ πρέπει να βασίζεται σε εξωτερικές πηγές). Το βάρος της απόδειξης, άλλωστε, βαραίνει εκείνον που αμφισβητεί. Κοντολογίς:

  • Το πεπρωμένο των (τεκμηριωμένων) πηγών, φυγείν αδύνατον!🙂

Δυστυχώς, στη χώρα μας, όπως και σε άλλες (αλλού λιγότερο κι αλλού περισσότερο)… κυριαρχεί ακόμη μια νοοτροπία στρεβλή και πεπαλαιωμένη (ΟΧΙ τόσο πολύ στο διαδίκτυο… όπου μειοψηφίες ερευνούν πηγές, κριτικάρουν ορθολογικά, κλπ.) Στην Ελλάδα, αυτή η στρεβλή νοοτροπία συνοψίζεται στο «ΠΟΙΟΣ είσαι εσύ?«, ή «ΠΟΙΟΣ είναι αυτός που λέει… αυτό-κι-αυτό«. Μια ΜΕΓΑΛΗ αδυναμία για ορθή κρίση μαστίζει το ευρύ κοινό.

  • ΑΥΤΟΣ είναι, κατά τη γνώμη μου,  ο κύριος λόγος που οι Ελληνες μπλόγκερ προτιμούν συνήθως την ανωνυμία. ΟΧΙ η «ανωριμότητά τους«, ΟΥΤΕ η «ανευθυνότητά τους«. Αντίθετα, η ανωριμότητα και ανευθυνότητα της ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ελληνικής κοινωνίας (και ο κίνδυνος να τους… μηνύσει κάποιος, χωρίς λόγο).
  • Ενας άλλος λόγος είναι η… ανεπάρκεια της ευρύτερης ελληνικής κοινωνίας στον ίδιο τον Ορθό Λόγο, τη σωστή χρήση της Λογικής. Αυτό το πρόβλημα (που ξέχασα) είναι ενίοτε αξεπέραστο. Οι περισσότεροι (ή έστω πάρα πολλοί) Ελληνες προτιμούν να πιστεύουν αυτό που τους αρέσει, ή αυτό που τους βολεύει, όχι το λογικά ορθό. Αποτέλεσμα είναι να φυλάγεται κανείς, μη τυχόν και χρειαστεί να αποδείξει ότι… δεν είναι ελέφαντας, κλπ.

Για να πεισθεί ο Ελληνας σε κάτι, πρέπει π.χ. «να το έχει πει ο Θεοδωράκης « (ή ο Μαρξ, ή ο Τάδε…) κ.ο.κ. Το άκρον άωτον αυτής της στρεβλής νοοτροπίας είναι το κωμικό επιχείρημα «μα… το είπε και η τηλεόραση». Τώρα… Δεν θα υπεισέλθω στους σύνθετους λόγους, που αυτή η στρεβλή νοοτροπία, αντί να μειώνεται με την εξάπλωση του διαδικτύου, για την πλειοψηφία των ανθρώπων ίσως και να μεγαλώνει… (ενώ ΚΑΙ στο διαδίκτυο, η Υπερφόρτωση Πληροφορίας ενίοτε μας καταβάλλει, ακυρώνοντας ακόμη και τίμιες προσπάθειες για Ορθή Κρίση…)

Ας δούμε ΤΙ λέει στη συνέχεια ο κ. Ανδριωτάκης.

Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι ό,τι πιο σκοταδιστικό θα μπορούσε κάποιος να φανταστεί. Φυσικά κι έχει μεγάλη σημασία ποιός λέει τί. Η άποψη ενός πυρηνικού φυσικού για ένα θέμα ασφάλειας εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας είναι απείρως πιο σημαντική απ’ την άποψη ενός νεαρού που έχει διαβάσει 2 βιβλία και περνά τον ελεύθερο χρόνο του στα Social Media. Όχι ότι δεν έχει βαρύτητα η άποψή του, κάθε άλλο, αλλά όπως και να το κάνουμε, η γνώμη και η έρευνα ενός ανθρώπου που έχει ξοδέψει χρόνο και χρήμα, που έχει αφερωθεί σε ένα ή περισσότερα ζητήματα κι έχει δεσμευτεί με την υπογραφή του, είναι πολύ πιο βαρύνουσα απ’ τη γνώμη ενός κακοπληροφορημένου, ημιμαθούς πολίτη που πηγαίνει σε δημόσια wi-fi spots για να διανείμει τι σοφία του.

Μα… και πάλι, εδώ, το επιχείρημα είναι αχυρένιο. ΔΕΝ είναι δυνατόν, σοβαρός άνθρωπος να υποστηρίξει αυτό που… στηλιτεύει ο κ. Ανδριωτάκης. Π.χ. η άποψη του διάσημου φυσικού Stephen Hawking ΔΕΝ εξισώνεται, ποτέ, σε βαρύτητα, με την άποψη ενός ανώνυμου μπλόγκερ ή σχολιαστή, αλλά… ούτε και με την άποψη ενός επώνυμου άγνωστου πολίτη, που… «δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του». Πρέπει να είναι κανείς ΠΟΛΥ ηλίθιος για να διατείνεται κάτι τέτοιο. Φυσικά… βολικά ηλίθιος για να καταρριφθεί η άποψή του, παραβιάζοντας ανοιχτές πόρτες (όπως κάνει εδώ  ο κ. Ανδριωτάκης). ΔΕΝ είναι καν θέμα… ανωνυμίας ή επωνυμίας. Είναι θέμα φήμης και τεκμηρίωσης πηγών. Ο κόσμος εμπιστεύεται την καλή φήμη ενός επιστήμονα, επειδή χτίστηκε με κόπο, με τεκμηριωμένες πηγές (διασταυρωμένες από την επιστημονική κοινότητα), επειδή αποδείχτηκε σωστή μέσω πειράματος ή μαθηματικης απόδειξης, κλπ. Ο ανώνυμος συγγραφέας ή ερευνητής επομένως είναι πάντα σε μειονεκτική θέση, απέναντι στον αναγνωρισμένο ή επώνυμο. Ο κόπος που πρέπει να καταβάλλει, προκειμένου να πείσει για κάποια δική του θεωρία, είναι συνήθως πολύ μεγάλος. Πολλαπλάσιος από τον κόπο του αναγνωρισμένου και του φτασμένου. Ομως… δεν είναι καν θέμα ανωνυμίας. Είναι θέμα κύρους και φήμης, πηγών και έργων. Εκείνος που έχει συμφέρον να αποδείξει την άποψή του, είναι ακριβώς ο ασθενέστερος, ο πιο ανώνυμος, ο πιο άγνωστος, ή και ο… εξόριστος.  Επιστήμονες με απόψεις που δεν αναγνωρίστηκαν από αρκετούς άλλους, αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, όπως π.χ. ο Rupert Sheldrake, που πολλοί τον θεωρούν αιρετικό. ΚΑΜΙΑ σχέση με ανωνυμία ή επωνυμία, αυτό. Βέβαια… το κύρος του Sheldrake αν δεν είχε όνομα και επίθετο, θα ήταν ΜΗΔΕΝ

Από άποψη κύρους ή φήμης, πάντα υπερισχύει ο επώνυμος, ή όποιος γίνει επώνυμος, έτσι κι αλλιώς. Κανείς δεν διατείνεται (όπως το παρουσιάζει ο κ. Ανδριωτάκης) πως η ανωνυμία διεκδικεί «ισότητα κύρους με την επωνυμία». Η μη-φανέρωση του ονόματος πρέπει να έχει σοβαρό λόγο. Δεν είναι αποτέλεσμα εξίσωσης με τους επώνυμους, αλλά π.χ. αποτέλεσμα φόβων για εντελώς άλλα πράματα, συνήθως υπαρκτούς κινδύνους. Εδώ ο κ. Ανδριωτάκης αντιστρέφει την πραγματικότητα. Ουσιαστικά καταλογίζει κάτι σαν αυθάδεια, σε όσους υποστηρίζουν την ανωνυμία, λες και το κάνουν για να… «τα ισοπεδώσουν όλα», για να ΕΞΙΣΩΣΟΥΝ την επωνυμία με την ανωνυμία, από άποψη κύρους. Αυτό ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ. Ακόμη και αν μερικοί… αυθάδεις ανόητοι το πιστεύουν, αποτελεί μεγάλη μπούρδα ολκής.

  • Μία… ακριβώς αντίθετη «αυθάδεια» υπάρχει, ή μάλλον… μεγάλη υπεροψία. Ιδού:

Από την άλλη πλευρά, εκείνος που νιώθει ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ απειλημένος από ανώνυμες κριτικές είναι εκείνος που έχει πραγματικές αδυναμίες στις θέσεις του, ή στις πράξεις του, αλλά μέσω επωνυμίας (ή και… πλούτου) προσπαθεί να επιβληθεί στην κοινωνία. Με βάση το όνομά του, ή τον πλούτο και τη δύναμη του (που περιλαμβάνει συχνά και… δικηγόρους). Ετσι και ο μεγιστάν Μπόμπολας έκλεισε ένα ελληνικό σάητ που του ασκούσε κριτική, με μηνύσεις που υπέβαλλε κατά αγνώστων (και κατά του παρόχου) στην Αριζόνα των Η.Π.Α. Στο τέλος το κατάφερε. Aκόμη δεν έχω καταλάβει ΠΩΣ, διότι το θέμα έχει συσκοτιστεί… Οι ανώνυμοι λασπολόγοι μπορεί κάλλιστα να έχουν κι αυτοί δόλο, να καταστρέψουν κάποιον επώνυμο, αλλά… αν δεν φέρουν στο φως σημαντικά στοιχεία, δεν καταφέρνουν τίποτα. Το κοινωνικό πρόβλημα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ οι λασπολόγοι-χωρίς-στοιχεία, αλλά η κοινωνία που κάθεται κι ακούει… λάσπη-χωρίς-στοιχεία.

O  Μανώλης προσπαθεί όμως… να «ισορροπήσει» τα πράματα:

Φυσικά, ούτε το άλλο άκρο είναι υγιές. Η δικτατορία των αυθεντιών και του ελιτισμού, όπου δε λαμβάνεται υπόψη καμία γνώμη αν δεν προέρχεται από κάποιον ειδικό είναι εξίσου προβληματικό φαινόμενο.

Πάααλι καλά. Συμφωνώ !

Όμως εδώ το συγκεκριμένο επιχείρημα υπέρ της ανωνυμίας, έρχεται να νομιμοποιήσει τον όχλο ως διαμορφωτή γνώμης, ως υποκείμενο που γνωρίζει και καθορίζει τις εξελίξεις. Δε μπορώ να φανταστώ τίποτα πιο αντιδημοκρατικό και σκοταδιστικό. Άνθρωποι που καλύπτονται πίσω από μάσκες, ανίδεοι για ένα θέμα, εκφέρουν τις πιο ακραίες και επικίνδυνες απόψεις, χωρίς να φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη για όσα λένε, αξιώνοντας να λαμβάνονται οι απόψεις τους εξίσου σοβαρά μ’ εκείνες ανθρώπων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σε συγκεκριμένα γνωστικά πεδία, που δεσμεύονται δημόσια με την υπογραφή τους αναλαμβάνοντας το ρίσκο ακόμα και να κάνουν λάθος.

Αυτό που οραματίζονται οι οπαδοί της ανωνυμίας είναι ένα καινούργιο σκοτάδι, όπου επώνυμοι άνθρωποι με διαφορετικές ή και αιρετικές απόψεις θα χλευάζονται, θα ακυρώνονται δια της βοής, θα στέλνονται στην πυρά γιατί δεν θα υποστηρίζουν την κοινή δοξασία. Ο ανώνυμος όχλος, σαν το ανώνυμο κοινό των οπαδών σ’ ένα γήπεδο θα άγεται και θα φέρεται απ’ τον πιο δυνατό, τον πιο οργίλο, τον πιο “καπάτσο” ή τον πιο “επαναστάτη”, προς πάσα κατεύθυνση, χωρίς διάλογο, χωρίς έρευνα, χωρίς δημοκρατική διαδικασία. Ο παράδεισος του κομπογιαννίτη και του φασίστα. Αυτό ονειρεύονται άραγε; Έναν εικονικό κόσμο που ο “Τζον23” θα μπορεί να επιτίθεται σ’ έναν ερευνητή και θα τον κατατροπώνει με την βλακεία του; Μια εκδίκηση της αδαημοσύνης και του τσαμπουκά;

Α, ρε Μανώλη… ΠΟΥ νάξερες ότι (στην τελική) δεν έχει σχεδόν καμμία σημασία, το αν ή όχι αυτός ο «όχλος», που σε ανησυχεί, έχει «όνομα και επίθετο». Οι χειρότερες… «σφαγές αθώων» στο διαδίκτυο, γίνονται από επώνυμα άτομα και (ημι-)επώνυμα πλήθη, σε… επώνυμα μπλογκ. Είσαι εκτός πραγματικότητας. Είναι ευτύχημα, για μας τους «αιρετικούς», το ότι ο αντιδραστικός όχλος είναι συνήθως… δειλός (και ανώνυμος). Είναι επίσης… ατύχημα, για μας, το να είμαστε ανώνυμοι ή ψευδώνυμοι (για λόγους… εντελώς διαφορετικούς). Αλλά σε κάθε περίπτωση….

  • ΚΑΜΙΑ αναστολήοχλοκρατικότητας δεν πρόκειται να επιδείξει ποτέ ο «επώνυμος όχλος».
  • Ισα-ίσα, αυτός ο όχλος θα πολεμήσει ακόμη πιο λυσσαλέα τους «αιρετικούς» σκεπτόμενους…
  • …ΑΚΡΙΒΩΣ λόγω της αλαζονείας (του), όταν γίνει όχλος ΕΠΩΝΥΜΩΝ (φασιζόντων).
Enhanced by Zemanta

26 comments

  1. Γεια σου φιλε ομαντεον, καιρο ειχαμε να τα πουμε!
    Για το θεμα αυτο, εγραψα πριν λιγες μερες την εξης αναρτηση
    http://celinathens.blogspot.com/2011/08/blog-post.html
    αν δε την εχεις διαβασει, ριξτης μια ματια.
    Τωρα, για τα επιχειρηματα υπερ της ταυτοποιησης και της καταργησης της ανωνυμιας, τι να πω; Σαθρα και ψευδεπιγραφα και καθεστωτικα και επικινδυνα.
    Αλλα βαριεμαι να μπω στη διαδικασια αποδομησης τους, αλλωστε εγραψα σχετικα στο εδω λινκ..

    Επειδη ειμαι τελειως ασχετος, μπορεις να με διαφωτισεις στο αν μπορουν να μας κανουν τιποτα πλην του να μας κλασουν τα αρχιδια;
    Γιατι αν μπορουν, το πραγμα δυσκολευει. Δε το βλεπω να θελησω να στοχοποιηθω απο τα πασοκικα γλοιωδη φασιστομουτρα.

    • Γειά σου φίλτατε Σελίν….

      1. Μα… το δικό σου ποστ, που παραθέτεις, το είχα ΗΔΗ δώσει στους συνδέσμους ενός προηγούμενου δικού μου, για το ίδιο θέμα, προ ημερών ! χεχε
      https://omadeon.wordpress.com/2011/08/07/klaste-mas-t-arxidia/ (κλικ στην εικόνα ΜΟΛΙΣ μπεις στο ποστ, στο… σήμα του ΜΠΑΤΣΟΚ)

      (Ελαβα κι ένα μέηλ σου αλλά δεν μπορούσα να απαντήσω, τότε, λόγω του ότι ήμουν εντελώς εκτός διαδικτύου αμέσως μετά, και δεν είχα απάντηση σε όσα ρωτούσες)

      3. Πιστεύω ειλικρινά ότι ο Μανώλης Ανδριωτάκης είναι ειλικρινής σε όσα πιστεύει. Εχει προκαλέσει μεγάλες έχθρες, με τις εμμονές του, αλλά ίσως ήρθε ο καιρός να προβληματιστεί ο ίδιος. Εντύπωση μου προξενεί όμως η άποψη του (φανερά ΠΑΣΟΚου) προγραμματιστή Παναγιώτη Βρυώνη, ΤΕΛΕΙΩΣ αντίθετη με την κομματική. Ισως είναι πονηρός ο λόγος που… κατέβηκε το σάητ του…. ΔΙΟΡΘΩΣΗ -ΟΧΙ, ΔΕΝ κατέβηκε. Νάτο το ποστ
      http://vrypan.net/weblog/2011/08/08/6377/

      3. Οσον αφορά τεχνικές παράκαμψης εντοπισμού, υπάρχουν πολλές, μερικές από τις οποίες μαζεύω εδώ
      http://delicious.com/omadeon/anonymity

      • A, ναι, πριν λιγο το ειδα, ελειπα κι εγω αυτες τις μερες και τωρα ειδα τα ποστ σου!
        Για το θεμα αυτο παντως πιστευω οτι τα πραγματα ειναι ξεκαθαρα, η πρασινη χουντα στοχοποιει ανθρωπους που εκφραζουν ελευθερα τη γνωμη τους στο μοναδικο μεσο που μπορουν να το κανουν. Τωρα, οποιος δε το βλεπει αυτο…οι δικαιολογιες μου στερεψαν.
        Ενα μπραβο στον Βρυωνη που διαφωνει.

        Τωρα για τις τεχνικες παρακαμψης εντοπισμου, δε καταλαβα Χριστο ως τεχνολογικος νεαντερταλ, αλλα,οκ, θα δουμε τι θα κανουμε.

        Χαιρετω!

  2. σωστα ολα αυτα αλλα περιττα! ο κ. ανδριωτακης το γραφει σαφως και με bold:

    Δεν επιθυμώ να γνωρίζω τον κάτοχο ενός μπλογκ αν αυτός δεν συκοφαντεί, δεν εκβιάζει κ.λπ.

    τελευταια παραγραφος στο http://andriotakis.wordpress.com/2011/08/09/anonimity_2/

    βεβαια δεν ειναι ειλικρινης, πρωτιστως με τον εαυτο του! απλα, ο καθε ανδριωτακης καιγεται να μαθει ποιος τον «βριζει»! δλδ οχι ποιος τον λεει μαλακα αλλα ποιος του καταρριπτει τα επιχειρηματα του και τον κανει να αισθανεται βλακας απο αινσταιν που πιστευε πως ειναι! (αποδειξη οτι ουτε που του περναει απο το μυαλο να απαιτησει τα προσωπικα στοιχεια των ανωνυμων υμνητων των αποψεων του😆 )
    σκοπος του βεβαια ειναι να χρησιμοποιησει εναντιον του αντιρρησια οχι μονο διαφορα ad hominem επιχειρηματα (εισαι καμπουρης ρε, που πας ρε καραμητρο, κλπ) αλλα το ιδιο το σιδερενιο κρατος και να τον συντριψει οχι μονο σε ιδεολογικο επιπεδο αλλα και σε προσωπικο με καθε δυνατο τροπο! ει δυνατον να τον εξαφανισει απο προσωπου γης! (παλαιοτερα σε καταγγελανε για κομμουνιστη και καθαριζανε! σημερα παιδευονται με μηνυσoυλες… αντιηρωικες εποχες ρε διαολε!😆 )

    p.s. μια υποκατηγορια φανατικων της επωνυμιας ειναι οσοι νιουμπηδες κοτσαρανε ως μη οφειλαν το ονοματακι τους φορα φατσα στο web απο καθαρη αγνοια και ματαιοδοξια! δεν υποννοω βεβαια οτι ο συγκεκριμενος κ. ανδριωτακης ανηκει σε αυτη την κατηγορια – ο ανθρωπος οπως ειπα σε ανυποπτο χρονο ειναι τζεντλεμαν!

    • Το επιχείρημα

      «Δεν επιθυμώ να γνωρίζω τον κάτοχο ενός μπλογκ αν αυτός δεν συκοφαντεί, δεν εκβιάζει κ.λπ.»

      ισοδυναμεί ΛΟΓΙΚΑ με το

      «Επιθυμώ να ξεσκεπάσω τον κάτοχο ΚΑΘΕ μπλογκ που ΕΓΩ θεωρώ πως (με) συκοφαντεί, ή (με) εκβιάζει κ.λπ.»

      Επομένως λογικά ισοδυναμεί με το επιχείρημα
      «ΑΠΕΙΛΩ ΟΛΟ τον κόσμο να κάτσει φρόνιμα» κλπ. κλπ.

      Ε, λοιπόν, α στο διάολο από δω χάμου… να γίνουμε ΟΛΟΙ ανώνυμοι να τελειώνει το θέμα. Εννοώ ΤΕΧΝΙΚΑ ανώνυμοι. Δυστυχώς έχει κόστος καθυστέρησης, κλπ. αλλά…
      μάλλον κάποια στιγμή πρέπει να το κάνουμε σε ΜΑΖΙΚΗ κλίμακα,
      αν μη τι άλλο σαν πράξη Πολιτικής Αντίστασης και Ανυπακοής.
      (civil disobedience)

  3. κα βασικα παρασυρθηκα: στην ουσια το πασοκ (ενοψει της ιστορικης συγκυριας – η εξουσια και το κατεστημενο γενικοτερα) θελει να επιβαλλει λογοκρισια στο ιντερνετ νετα σκετα! χρησιμοποιει προς τουτο ως προσχημα τους «ανωνυμους κουκουλοφορους του ιντερνετ» (η τους παιδεραστες σε αλλες φασεις!)και στηνει την καταλληλη προπαγανδα! το θεμα ειναι πιασαρικο, πολυπλοκο, δυσκολο και επιπλεον αναμοχλευει και ασυνειδητους και παραλογους ψυχολογικους μηχανισμους, δλδ σηκωνει πολυ σκονη! ετσι ενω ολοι κοιταμε σε λαθος κατευθυνση και αναλωνουμε χρονο και ενεργεια σε ατερμονες συζητησεις για ενα ζητημα που αποκλειεται να εχει χρυση τομη… τα νωτα μας μενουν ακαλυπτα!😆

  4. Η ανωνυμια ειναι το εσχατο δικαιωμα καθε ανθρωπου να προστατευει τα προσωπικα του δεδομενα στο διαδικτυο . Υπαρχει ομως μια σαφης εξαιρεση που ισχυει απο την συσταση της αρχης του πολιτικου διαλογου στον αρχαιο κοσμο και στην εκκλησια του δημου …Η ψηφος με αναταση της χειρος , εχει υψιστη σημασια στην διαμορφωση της λαικης κυριαρχιας .Ειναι το φυσικο δικαιωμα του ρητορα , να αμειβεται με την αναγνωριση των αλλων , για την εκουσια συμμετοχη στα κοινα , οχι παθητικα , αλλα ενεργητικα , ειναι η καταθεση ψυχης που μετραει σαν επιβραβευση η απορριψη , ολων οσων συμμετεχουν στον κοινο αγωνα για την λυση των προβληματων μιας κοινοτητας χωρις αλλη παρεμβαση παρα μονο την εμπρακτη αποδοχη της συνισταμενης ιδεας , αυτης που ενωνει τους αλλους και που εξορισμου σμυλευεται μεσα απο διαλογο και αντιπαραθεση. δεν νοειται λοιπον «το μανα εξ’ουρανου » σε μια συλλογικη δραση …Ειναι ενα κομματι απο τον εαυτο μας που θυσιαζεται για το συλλογικο συμφερον , ειναι το κοινωνικο μας συμβολαιο που διαμορφωνεται απο μας και απο καμμια αλλη προυπαρχουσα η προισταμενη εξουσια .Η ισοτητα , θεμελιωδης συνθηκη καθε δημοκρατικης διαδικασιας απαιτει προσωπο , παραδειγμα και πειθω , ειναι το φως που φωτιζει το σκοταδι και ποτε το αντιθετο …

  5. @κ. Παναγιώτη Κανελλόπουλε, λέτε

    Η ανωνυμια ειναι το εσχατο δικαιωμα καθε ανθρωπου να προστατευει τα προσωπικα του δεδομενα στο διαδικτυο . Υπαρχει ομως μια σαφης εξαιρεση που ισχυει απο την συσταση της αρχης του πολιτικου διαλογου στον αρχαιο κοσμο και στην εκκλησια του δημου …Η ψηφος με αναταση της χειρος , εχει υψιστη σημασια στην διαμορφωση της λαικης κυριαρχιας… […]

    Συμφωνώ απόλυτα, με τη διαφορά ότι… το ψηφιακό αντίστοιχο της «ψήφου δια ανατάσεως χειρός» ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ πια αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων! (ενώ ακόμη και τώρα, η ψήφος κάθε πολίτη είναι ΜΥΣΤΙΚΗ).

    Δηλαδή, είναι απόλυτα εφικτή η άμεση δημοκρατία με ψηφιακές μεθόδους ΚΑΙ με διασφάλιση απόλυτης ανωνυμίας του κάθε χρήστη. Αυτό είναι σχεδόν προφανές.

    Π.χ. κανείς δεν ξέρει τα προσωπικά σας στοιχεία όταν παραγγέλνετε κάτι μέσω διαδικτύου, πλην της τράπεζάς σας. Για να χρησιμοποιηθούν, τα στοιχεία αυτά, πρέπει _και_ η τράπεζα να γίνει… ρουφιάνος. Φυσικά… όλοι ρουφιανεύουν και παρακολουθούν τους πάντες σήμερα, κ.ο.κ. αλλά αυτό είναι ΑΛΛΟ θέμα. Το θέμα είναι… ότι σε μια διαφορετική, υγιέστερη αμεσο-δημοκρατική κοινωνία, το «δίκτυο ψηφοφορίας» ΔΕΝ θα είχε καμία σύνδεση με άααλλα δίκτυα, κλεπταποδόχων ή διακινητών προσωπικών στοιχείων, μπάτσων, κ.ο.κ.

    Δεν ξέρω τώρα, αν το ερευνητικό πρόγραμμα «Περικλής» μεριμνά για απόλυτη ανωνυμία, αλλά είναι ενδιαφέρουσα πρόταση Αμεσης Δημοκρατίας
    http://anarmodios.wordpress.com/2011/08/10/1-410/
    http://www.ntua.gr/periklesnet/page3/page3.html
    http://anarmodios.wordpress.com/2011/08/07/1-409/

  6. καλημερα Ομαδεον , κατανοεις φανταζομαι την σημασια της φρασης «δημοσιο προσωπο » ετσι ? κατα συνεπεια οποια προβληματαυππαρχουν σημερα στο διαικτυο σχετικα με τις εμπορικες η χρηματιστηριακες συναλλαγες μεσω πιστωτικων καρτων κυριως , απο μια μικρη ομαδα οικονομικων εγκληματιων , δεν μπορει να δεχθουμε αμαχητι , να αλλαξουν την ροη της δημοκρατικης διαδικασιας ,ουτε φυσικα να αφαιρεσουμε το δικαιωμα στα ατομα που αφιερωνουν τον χρονο τους , την ζωη τους ολοκληρη συχνα για να αγωνιζονται για τα κοινα ,αντι γα το πως θα γεμιζουν τον κουμπαρα τους !
    Ειχα προτεινει στο διαλογος του πασοκ , να απαγορευθει η συμμετοχη στο φορουμ με ανωνυμια και αντ’αυτου προτιμησαν τοτε να βαλουν λουκετο γιατι καποιοι επωνυμοι ψαρευαν ψηφους βαζοντας καποιους ανωνυμους να με βριζουν ασυστολα για να με φιμωσουν !

    • Λυπάμαι κ. Κανελλόπουλε, αλλά… ΔΕΝ βγάζω νόημα από ορισμένα που λέτε.
      Να είστε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ σαφής και ΕΥΘΥΣ.

      Εδώ δεν είμαστε ΠΑΣΟΚοι (ούτε πρώην, ΟΥΤΕ νυν). Τους ΠΑΣΟΚους τους τρώμε για… μπρεκφαστ. ΔΕΝ χρειαζόμαστε να «βάζουμε ανώνυμους» να τους βρίζουν. Τους βρίζουμε ΚΑΙ μόνοι μας. Είμεθα βάρβαροι, όπου χρειάζεται.

      Από που κι ως που, τώρα να προτείνετε «υποχρεωτικές επωνυμίες» και ΠΟΥ?
      Στη φωλιά του Διαβόλου, πήγατε να προτείνετε… καζάνια? ααα χα χα χα

      «Υποχρεωτική ΑΝΩΝΥΜΙΑ», λέμε (ποστ του Πιτσιρίκου, πολύ σπαρταριστό, το ψάχνω για να… γελάσετε και λίγο)

    • Οπότε… _γιατί_ ενοχλεί και εκλαμβάνεται τόσο σαν απειλή, η ανωνυμία?

      ΘΕΩΡΗΜΑ
      Η ανώνυμη γραφή ΔΕΝ ενοχλεί επειδή είναι ανώνυμη.
      Ενοχλεί ΜΟΝΟ όταν είναι ΠΙΟ ισχυρή.

      ΑΠΟΔΕΙΞΗ

      Αν η ανώνυμη γραφή… έχει χαμηλότατο κύρος, λόγω της απουσίας του ονόματος, αν δηλαδή έχει τόσο μεγάλο «χάντικαπ», ή αναπηρία…
      τότε… από ΠΟΥ αντλεί την (όποια) δύναμή της?

      Υπάρχουν μόνο 2 περιπτώσεις
      1. Είτε ΕΧΕΙ επιχειρήματα ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΑ από το «κύρος του ονόματος».
      2. Είτε οι αναγνώστες ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ να κρίνουν, επηρεάζονται εύκολα, κλπ.

      Το [2] ακυρώνεται,
      διότι δεν μπορούμε να ζούμε σε… «νηπιαγωγείο», για πάντα.

      Απομένει λοιπόν το [1].
      Ο.Ε.Δ.
      (όπερ έδει δείξαι, Το θεώρημα έχει αποδειχτεί.)

      Επομένως (συμπέρασμα)
      Η ανωνυμία ενοχλεί, διότι… ΠΑΡΟΛΟ που έχει (όντως) μειωμένο κύρος, _έχει_ και δυνατότητα να προβάλλει επιχειρήματα (ή στοιχεία) ΠΙΟ ισχυρά από ονόματα,
      (ικανά να αναπληρώσουν το «χάντικαπ» της έλλειψης κύρους από το μη-όνομα)

      Επίσης…
      Ενοχλεί διότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΕΙΛΗΘΕΙ (με βία ή καταστολή, εκβιασμούς, μηνύσεις, κλπ.)
      _____
      Λήμμα. Ο έχων όνομα, δηλαδή… ΔΕΝ αφήνει υπόνοιες για κίνητρα? Ο λόγος που ανήκει σε πρόσωπα με όνομα και επίθετο, όπως… Παπανδρέου, Πάγκαλος, Παπακωσταντίνου… είναι καθαρός από κακά κίνητρα???
      – ΟΧΙ [=Δεν «καθαρίζει λόγω ονόματος»]
      (==> Το θεώρημα επαληθεύτηκε) χαχαχα

      Ουφφφ… Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια.:mrgreen:

  7. μα πως ακυρωνεις με ελφαρυα την καρδια το 2 , οταν μια χωρα δηλωμενη απο το 2000 σαν επιγειος παραδεισος στην οικονομια της , με πλαστα στοιχεια , ψηφιζουν ανωνυμα τοσες φορες οι ιδιοι πολιτες που οταν «ακουν εστω την λεξη χρεωκοπια , πετανε τα παπουτσια τους στον πρωθυπουργο που κερδισε ηδη μια απλη παραταση απο την επισκεψη του κλητηρα και τον πληστηριασμο της εθνικης μας περιουσιας ? κατα την γνωμη σου , αν καθε λογης καθικι , ανωνυμα κανει οτι εκανε επωνυμα ο κοσκωτας , ο κοκαλης , ο λαμπρακης τοσα χρονια τωρα κυβερνωντας το παρακρατος απο τα μμε , σε ποια χωρα θα ζεις αυριο και ποσοι ανακριτες , θα αναλαβουν και με τινος τα χρηματα , να αποκαταστησουν την αληθεια ψαχνοντας μεσα στο σκοταδι ? γιατι να προστατευεται παντα ο δραστης καιποτε το θυμα στην συνεχεια της ιστοριας ? θα τολμουσα να φνταστω ακομα και την ψηφο στις εθνικες εκλογες να γινεται με αιτιολογηση και με ανοιχτες διαδικασιες οπως στην βουλη ! τι παραπανω εχουν οι βουλευτες απο αυτους που τους εκλεγουν ?

    • οι πολιτες δεν ψηφιζουν ανωνυμα, ψηφιζουν μυστικα! για τους ιδιους προφανεις λογους που σχολιαζουν ανωνυμα στο ιντερνετ!

    • Τόχετε προσεγγίσει το θέμα… λίγο στραβά από την αρχή, κατ΄εμέ. Σχεδόν όλα όσα αναφέρετε στο σχόλιό σας, εκφράζουν έντονη αγωνία για εξω-διαδικτυακές κοινωνικές καταστάσεις που ΔΕΝ αφορούν καν το διαδίκτυο, ΟΥΤΕ το αν ή όχι οι σχολιαστές και/ή μπλόγκερ είναι επώνυμοι ή ανώνυμοι.

      Ποτέ δεν ειρωνεύομαι την άγνοια ή την απειρία, γιατί… είναι προϋπόθεση για τη γνώση (χεχε). Ολοι ξεκινήσαμε από εκεί, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε. Ο πανικός λόγω άγνοιας των ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ προβλημάτων του διαδικτύου, δεν είναι πάντως… καλός σύμβουλος.

      Στο νέο άρθρο μου εδώ στο μπλογκ… χυδαιολογώ ασυστόλως
      https://omadeon.wordpress.com/2011/08/14/blogs-are-the-enemy/
      χαχαχα

  8. δεν αγνοω τιποτα απο αυτα που μου καταλογιζεις φιλε ομαδεον ..το αντιθετο….απλα ,εστω κι αν για πολλους , το προφιλ μου τους θυμιζει Δον Κιχωτη , εντοιτοις οι μυλοι με τους οποιους ασχολουμαι δεν αλεθουν αλευρι, αλλα συνειδησεις , προσπαθωντας να ξυπνησουν την πεινα μας , οχι για ψωμι , αφου συνηθισαμε πια στο βρωμικο η το δανεικο , αλλα για αυλες αξιες που ισως μπορουν να μας κανουν πιο ευτυχεις απο τις υλικες αν τις ξανα-ανακαλυπταμε …θυμαμαι την πρωτη φορα που τα ειπαμε μαζι , ειχαμε πιασει τον Σολωμο και ενα μονο στιχο απο τον εθνικο μας υμνο για να βγαλουμε μεσα απο τις λεξεις τα πραγματικα μηνυματα του ποιητη ! αυτο επρεπε σημερα να γινεαι σε ολα τα σχολεια της ελλαδας ! η βια η βια , αλλαζει νοημα με τα ιδια ακριβως γραμματα ….ειναι η δυναμη του συναισθηματικου λογου που υπερβαινει κατα πολυ την οποια δυνατοτητα του γραπτου για να γινεται αντικειμενο λατρειας

    • κ. Κανελλόπουλε, δεν αμφιβάλλω ότι οι συγκρούσεις στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα όταν υπάρχει σημαντική συναισθηματική φόρτιση ή ιδεαλισμός και (απο την άλλη πλευρά) κακεντρέχεια ή σνομπισμός ή άδικη ειρωνεία σε αντιπάλους, κ.ο.κ.
      …[αυτές οι συγκρούσεις] προκαλούν πολύ μεγαλύτερη οδύνη ή και ζημιές, από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως, παρόλο που οι φανατικοί θιασώτες της ελευθερίας της έκφρασης μερικές φορές τείνουν να υποβαθμίζουν σοβαρά το πρόβλημα αυτό, διότι φοβούνται ότι θα προκαλέσει καταστολή ή λογοκρισίες.

      Εγώ ο ίδιος, όπως εξήγησα σύντομα και σε σχόλιο, στον κ. Ανδριωτάκη, είχα υποστεί κάποτε τεράστια ομαδική επίθεση λάσπης, που συνεχιζόταν επί πολλούς μήνες, και προκάλεσε πραγματικές ζημιές (δυσφήμηση λογισμικού που έφτιαχνα τότε, κ.ο.κ.) ενώ είχα κάνει και το λάθος της εισόδου στο διαδίκτυο χωρίς καμία προφύλαξη ταυτότητας, κλπ. Χρειάστηκαν χρόνια, για να ξεπεραστεί (ή να ξεχαστεί) αυτή η περιπέτεια, αλλά θεωρώ πως έμαθα πάρα πολλά από το ξεπέρασμά της. Και σήμερα, όσα γράφω δεν είναι προΪόν θεωρητικολογιών εξ αποστάσεως αλλά… απόσταγμα πραγματικής πείρας, μακροχρόνιου προβληματισμού ΚΑΙ αυτογνωσίας (λέμε).

      Οπότε, σε όσα λέτε δεν έχω αντίρρηση, αλλά μου φαίνεται πως επικεντρώνεστε κάπως λανθασμένα σε προσωπικές οδύνες. Ο μη-σεβασμός της οδύνης του άλλου είναι πολύ κοινό φαινόμενο στο διαδίκτυο, όπως άλλωστε είναι και… το αντίθετο, δηλαδή ο άκρατος εγωκεντρισμός κάποιων άλλων, που βλέπουν τους πάντες σαν απειλή, καταλήγοντας παρανοΪκά. Η παράνοια, όπως και η λάσπη, ενισχύονται από το διαδίκτυο τόσο πολύ, ώστε σχεδόν κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν γλυτώνει από δαύτες. Η πιο συνηθισμένη συκοφαντία που βλέπουμε σε φόρουμ και χώρους συζητήσεων, είναι, γι’ αυτό το λόγο, η… τρέλα. Σχεδόν οι πάντες, όταν διαφωνούν έντονα, αποδίδουν τρέλα στον αντίπαλο. Και το διαδίκτυο λειτουργεί σαν… ενισχυτής ή πολλαπλασιαστής Τεχνητής Τρέλας.

      Αν μπείτε λοιπόν σχεδόν οπουδήποτε, σε μια συζήτηση, με το πραγματικό σας όνομα, κι αρχίσετε να μιλάτε για προσωπικά θέματα που σας καίνε, ή ακόμη και για κοινωνικές αδικίες όπου εμπλέκεται και δική σας συναισθηματική φόρτιση… τότε… αν δεν προσέξετε ΠΑΡΑ πολύ τον τρόπο που θα επικοινωνήσετε… εντός ελάχιστου χρόνου είναι ΣΧΕΔΟΝ σίγουρο ότι θα βρεθούν άτομα να σας κάνουν επίθεση, ή να σας ειρωνευτούν άδικα, ή νας ρίξουν λάσπη, ή να κάνουν τα πάντα προκειμένου να σας διώξουν, κ.ο.κ.
      Φυσικά, αυτό το σύνηθες φαινόμενο, είναι πολλαπλάσιας έντασης αν ο χώρος των συζητήσεων έχει ανέντιμους ή ψεύτες ή και καθ’ έξιν συκοφάντες, κ.ο.κ.

      Το θέμα αυτό είναι τεράστιο. Εγινε θέμα αρκετών βιβλίων, ερευνών, κλπ. Ομως πρέπει κάποτε να το αποσυνδέσουμε εντελώς, από το άλλο θέμα, που μας καίει ΤΩΡΑ, σαν διαδικτυακή κοινότητα, δηλαδή το θέμα της _Ανωνυμίας_.

      ΔΕΝ γλυτώνει κανείς από τη λάσπη, και ιδίως… δεν γλυτώνει με το να γίνουν όλοι οι άλλοι που τον συκοφαντούν «επώνυμοι». Εχω δει άπειρα παραδείγματα και ξέρω τι σας λέω.

      Ενας εύκολος τρόπος πάντως, για να γλυτώσει κανείς τα χειρότερα, είναι απλούστατα να παραμείνει ανώνυμος. Κι αν έχει πολλά να πει, ας τα γράψει σε ένα μπλογκ ΕΠΙΣΗΣ ανώνυμο. Δεν είναι τέλεια λύση αυτή η τακτική, αλλά ίσως η καλύτερη μεταξύ ατελών λύσεων.

      Αν όμως, τελικά, έχει ένας άνθρωπος μεγάλη προσωπική ανάγκη να εκφραστεί επώνυμα, διότι π.χ. έχει αδικηθεί κοινωνικά και θέλει να διαμαρτυρηθεί για τις αδικίες που υπέστη… με το πραγματικό του όνομα και επίθετο, τότε… η γνώμη μου είναι πως πρέπει να ξεκινήσει ένα σάητ ή μπλογκ όπου θα οργανώσει και θα παρουσιάσει το υλικό του συστηματικά. ΔΕΝ υπάρχει άλλος τρόπος. ΔΕΝ είναι δυνατόν να περιμένει κανείς πως θα… διαμαρτυρηθεί επιτυχώς μέσω σχολίων σε άλλα μπλογκ ή σάητ. ΔΕΝ έχει καταφέρει κανείς, ποτέ, να αποσπάσει κοινωνική αποδοχή με αυτό τον τρόπο, εκτός αν ήταν απλώς μικρή και πρόσκαιρη συμπάθεια, περιορισμένη και βραχύβια. Οι ασχολούμενοι με σοβαρές αδικίες, λοιπόν, πρέπει ΠΑΝΤΑ να τις παρουσιάζουν οργανωμένα ΚΑΙ τεκμηριωμένα σε ΕΙΔΙΚΕΣ ιστοσελίδες. Αλλιώς…. είναι πολύ πιθανό να υποστούν τα χειρότερα στο διαδίκτυο, ΕΙΤΕ σαν επώνυμοι, ΕΙΤΕ και σαν ανώνυμοι. Στην τελική, το ίδιο κάνει.

      Εγώ δεν σας ρώτησα αν είναι το πραγματικό σας όνομα «Παναγιώτης Κανελλόπουλος», και όχι ψευδώνυμο, ή αν είστε συγγενής του… γνωστού πολιτικού. Αυτό είναι μάλιστα… τόσο δευτερεύον ώστε ΔΕΝ με ενδιαφέρει. Με ενδιαφέρει να επικοινωνούμε σωστά, να καταλαβαινόμαστε. ΤΙΠΟΤΕ άλλο.

  9. ο φοβος ειναι φιλος μεν του ζωου που κρυβουμε μεσα μας για νας κραταει στην ζωη , αλλα σαν Ελληνες ,μαθαμε να τον υπερβαινουμε οταν η ζωη σκυφτη , υποδουλη και χωρις συναισθημα κατανταει φυλακη του πνευματος και της ψυχης μας , ενα κλουβι μεσα στο οποιο μονο το κρεας θρεφεται ..αντε και το πιο φτηνο απο τα παθη μας ….αυτο της αναπαραγωγης …

    • Εδώ διαφωνώ κάπως μαζί σας, αλλά το θέμα είναι άσχετο. Δεν είναι προνόμιο των Ελλήνων η υπέρβαση του φόβου.Υποθέτω πως το ξέρετε άλλωστε… (όπως και το ότι κανένας ήρωας δεν είπε ποτέ πως «δεν φοβάται καθόλου»).

      Υπάρχουν, ωστόσο, διαδικασίες ψυχολογικής _άρνησης_ του φόβου, που τον μετατρέπουν σε προσπάθεια ΕΛΕΓΧΟΥ των Αλλων, ή της Πραγματικότητας. Κι αυτές οι (συνήθως μη-συνειδητές) ψυχολογικές διαδικασίες μαστίζουν το ΕΙΔΟΣ μας, ανεξάρτητα από εθνικότητες.

      Το διαδίκτυο χειροτερεύει το πρόβλημα, διότι είναι χώρος ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ και δεν μπορεί να τον ελέγξει κανείς. Οσα σχόλια και να κόψει, δεν μπορεί ποτέ να εμποδίσει τη δυσάρεστη ή την αντίθετη άποψη, ή και την επικίνδυνη, από το να εκφραστεί. Και η άρνηση αυτού του σκληρού γεγονότος τολμώ να πω ότι είναι και συνηθισμένο κίνητρο για τη μανιώδη ανάγκη να επιβληθεί παντού επωνυμία. Φυσικά τη βλέπω ΚΑΙ σε σας, αυτη τη διαδικασία.

      Δεν είναι τίποτε σοβαρό. Συμβαίνει και στις… καλύτερες οικογένειες. Και στον κολυμβητή ακόμη, που βλέποντας την τρικυμία θα ήθελε να… ελέγξει τη θάλασσα. Το… κολύμπι (απο)φυγείν αδύνατον. χαχαχα

  10. η συζητηση μας διεξαγεται αναμεσα σε ενα ιδεαλιστη και ενα υλιστη .καποτε μας μαθαιν τα παπαγαλακια των κομματων να εντασουμε τον πρωτο στην δεξια και τον δευτερο στην αριστερα . εγω ομως ημουνα παντα αθεος χριστιανος ! καταλαβαινω οτι ερχονται για να «σκοτωσουν τον χρονο τους » στο διαδικτυο , με ενα «τρελος » καθαρισαν ….ομως αυτο δεν τους δικαιωνει εκ των υστερων , γιατι ο κοσμος δεν φτιαχτηκε απο λογκους αλλα απο τρελους ! να σου πω μερικους ? Λεωνιδας , Σωκρατης [η αν προτιμας ο θρασυδειλος πλατωνας ] , ο Χριστος , ο Αρης Βελουχιωτης , ο Τσε , ο Χιτλερ , ο Νορβηγος ! Ο Νορβηγος φονιας ? ναι αυτος ! γιατι εξαιτιας του 100 νεα αστυνομικα τμηματα θα φτιαχτουν συντομα στην νορβηγια για να προστατευουν απο αλλους «τρελους » αυτους που θυσιαστηκαν εστω και χωρις να το επιλεξουν για να φτιαξουν με τον φονια το σκηνικο ! Γιατι δυστχυως ομαδεον ετσι φτιαχτηκε απο τον κοσμο , το συμπαν .καποτε πιστευαμε οτι η σεληνη ηταν γυναικα …ο αρης πολεμιστης και η αφροδιτη η θεα της ομορφιας . σημερα ξερουμε που περιπου τελειωνει το συμπαν αλλα ο κοσμος , ισως να μην το μαθουμε ποτε γιατι δεν εχει συνορα ….

  11. Ντροπή σας κύριε Κανελλόπουλε να επικαλείσθε τον θρασύδειλο Θανάση Κλάρα, που αντί να δηλώσει λεβέντικα το όνομά του στην νόμιμη Διοίκηση του στρατηγού Τσολάκογλου και τους Γερμανούς αρμοστές, κρυμμένος πίσω από ψευδώνυμο Άρης Βελουχιώτης προέβη εις εγκληματικές ενέργειες ενάντια στη νόμιμη Διοίκηση και τη Γερμανική Προστασία.
    Επίσης θα έπρεπε να ντρέπεσθε να επικαλείσθε τον άλλο εκείνο θρασύδειλο, τον Ερνέστο Γκουεβάρα, ο οποίος κρυμμένος πίσω από το ψευδώνυμο «che» δηλαδή «ε, εσύ!» επίσης προέβη σε εγκληματικές ενέργειες απέναντι στη νόμιμη και αναγνωρισμένη κυβέρνηση του Μπατίστα.
    Ομοίως και για τον Γιεσού Μπαρ Γιοσέφ, ο οποίος εκρύφθη πίσω από πάμπολλα ψευδώνυμα, Χριστός (Μεσσίας), Ο Ων, Ο Υιος του Θεού, ο Υιός του ΠΑτρός, ο Εμμανουήλ, εξαπατών και ψευδόμενος ακόμα και απέναντι στην ίδια τη Ρωμαϊκή αρχή.
    Να προσέχετε ποιούς χρησιμοποιείτε σαν παραδείγματα, γιατί τα επιχειρήματά σας είναι ήδη σαθρά και θα διαλυθούν τελείως.

    • Πιγκουίνα,

      ΧΑΧΑΧΑ…. οκ,

      Μεταπτυχιακό
      Μontpellier ΙΙΙ
      Έτος αποφοίτησης: 1977 · ψυχολογια /βιο-γεωγραφια

      http://el-gr.facebook.com/panayotis.canellopoulos

      Αυτός ο μεγάλος ρουφιάνος, το φατσοβιβλίο, ΛΥΝΕΙ απορίες….
      Δεν είναι τυχαίο που πουλάει και τα προσωπικά δεδομένα του… στη CIA.

      (Και μετά συζητάμε ΚΑΝ για επωνυμία…)
      Ανωνυμία uber alles, δια ροπάλου…

      _____________
      2η απορία,
      ΤΙ είναι αυτό εδώ? Λίστα φίλων ή… πελατολόγιο ? (1907 φίλοι !!!)
      http://www.facebook.com/panayotis.canellopoulos?sk=friends&v=friends
      _______
      Πρόβλημα στατιστικού υπολογισμού / Fuzzy logic(?)

      -Δεδομένου ότι έχω ΜΟΝΟ 1 κοινό φίλο, με κάποιον που έχει 1907,
      θάπρεπε να υπολογιστούν οι ομοιότητες σαν 1 διαιρούμενο από το 1907?
      (που βγάζει περίπου μισό τις χιλίοις)…?

      ή σαν 1 διαιρούμενο με 84 (πλήθος των δικών μου φίλων)?
      ΧΑΧΑΧΑ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s