Ποιος χρειάζεται το «Made In Greece»;

Σήμερα βρήκα ένα κάπως παλιότερο, αλλά απόλυτα επίκαιρο άρθρο του Paul Krugman με τίτλο «Making Things In America«. Το άρθρο προφανώς αφορά την περίπτωση των ΗΠΑ, αλλά μου θύμισε όλα όσα θυμάμαι ότι συνέβησαν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια με τη μεθοδευμένη αποβιομηχάνισή της. Και όχι, για την αποβιομηχάνιση της Ελλάδας δε φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε η παλαβή Αριστερά, όπως θα βιαστούν να σας πουν αμέσως-αμέσως κάτι Μανδραβέληδες, Πρετεντέρηδες και λοιποί ψιττακοί. Ούτε βέβαια οι απεργίες των αριστερών συνδικαλιστών στις οποίες έριχνε κάποτε την ευθύνη από τις σελίδες των 4 Τροχών ο Κώστας Καββαθάς.

Γράφει λοιπόν ο Krugman στην αρχή κιόλας του άρθρου του:

Some years ago, one of my neighbors, an émigré Russian engineer, offered an observation about his adopted country. “America seems very rich,” he said, “but I never see anyone actually making anything.”

Και συνεχίζει στη δεύτερη παράγραφο λέγοντας ότι αυτή η παρατήρηση του Ρώσου μετανάστη μηχανικού γινόταν όλο και πιο ακριβής όσο περνούσε ο καιρός.

That was a bit unfair, but not completely — and as time went by it became increasingly accurate. By the middle years of the last decade, I used to joke that Americans made a living by selling each other houses, which they paid for with money borrowed from China. Manufacturing, once America’s greatest strength, seemed to be in terminal decline.

Μετά, αναφέρει ότι τελευταία παρατηρείται μια αναστροφή του κλίματος με επαναφορά ενός (μικρού αυτήν τη στιγμή) μέρους της παραγωγής σε αμερικανικό έδαφος και μάλιστα παρά τις προσπάθειες της Δεξιάς (εννοεί το ρεπουμπλικανικό κόμμα, του οποίου η τρέχουσα ιδεολογία βρίσκεται στο χώρο που, με ελληνικούς όρους, θα λέγαμε ότι οριοθετείται από το Λά.Ο.Σ., τη Χρυσή Αυγή, ενώ βάζει – σα γνήσιο φασιστικό κόμμα – τα συμφέροντα των πολύ μεγάλων επιχειρηματιών πρώτα και όχι αυτά των πολιτών).

Εδώ είναι που σταματώ για λίγο να παραθέτω στοιχεία από το άρθρο του Krugman κι αρχίζω να λέω αυτά που έχω διαπιστώσει. Ας πάρουμε πρώτα απ’όλα τις ΗΠΑ. Ξεκινώ από την αμφιλεγόμενη εταιρεία πληροφορικής Unisys. Αυτή η εταιρεία έχει στο ενεργητικό της κάμποσα σκάνδαλα. Τι θέλετε να πρωτοαναφέρω; το ηθικά και λογικά επιλήψιμο πατεντάρισμα του αλγορίθμου συμπίεσης δεδομένων LZW και την ιστορία με το φορμά αρχείων εικόνας .GIF; Την πρόσληψη του λομπίστα Jack Abramoff που, στα πλαίσια των λομπιστικών δραστηριοτήτων του, είχε διαπράξει κακουργηματικές πράξεις; Τις υπερκοστολογήσεις που αποκάλυψε η Washington Post;

Όπως καταλαβαίνετε, η Unisys είναι μια απολύτως… ηθική και αξιοπρεπής εταιρεία, με μπόλικα χοντρά σκανδαλάκια στο ιστορικό της. Όρεξη να’χετε να διαβάζετε.

Αλλά το πιο ωραίο δε σας το είπα ακόμα… Σύμφωνα με δηλώσεις του Richard Marcello, προέδρου «τεχνολογίας, συμβουλευτικής και λύσεων ολοκλήρωσης» της Unisys το 2009, η εταιρεία υπερηφανευόταν για τις απολύσεις Αμερικανών εργαζομένων. Συγκεκριμένα (πάντα με πηγή τη Wikipedia – την αγγλική, γιατί η ΕΛ-ληνική είναι ένα μάτσο χάλια, καθώς συντάκτες της είναι κυρίως ακροδεξιοί, προπαγανδιστές της Εκκλησίας, κομματόσκυλα και διευθυντές fan clubs παντελώς ασήμαντων «τραγουδιστών» και «ηθοποιών», με αποτέλεσμα η ποιότητά της να είναι υπό του μηδενός):

2009: Unisys Boasts about firing American workers; «We were able to eliminate a whole bunch of actually U.S.-based jobs and kind of replace them with two folks out of India» (Richard Marcello, president of technology, consulting, and integration solutions).

Να σκίσω τα πτυχία μου τώρα ή αργότερα; Τι σκατά μας μαθαίνανε στα πανεπιστήμια και στα πολυτεχνεία; Στη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, στο Στρατηγικό Προγραμματισμό, στα Συστήματα Διοίκησης Ι & ΙΙ δε μας μαθαίνανε ότι σκοπός της διοίκησης μιας επιχείρησης είναι η ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας;

Δε μας μαθαίνανε στα πανεπιστήμια ότι πρέπει να δίνουμε το δικαίωμα στον εργαζόμενο να είναι περήφανος για τη δουλειά του; Τι σκατά περήφανος να είναι για τη δουλειά του όταν δουλεύει ανασφάλιστος, με «μισθό» της πλάκας (τώρα και με την Τρόικα για δικαιολογία – ακούτε εκεί στη ΝΕΟΓΑΛ;), χωρίς δικαιώματα και έχοντας διαρκώς τη δαμόκλειο σπάθη της για ψύλλου πήδημα απόλυσης πάνω από το κεφάλι του γιατί «υπάρχουν τουλάχιστον δέκα (σ.σ. εξαθλιωμένα) άτομα που θέλουν απεγνωσμένα αυτή τη θέση» και με εργατικά κέντρα που συγκαλύπτουν τις λαμογιές των επιχειρηματιών;

Λέω εγώ τώρα.

Οι αμερικανικές εταιρείες έδιωξαν την παραγωγή στο εξωτερικό. Ξέρω κι άλλα, πολλά παραδείγματα, τα οποία μπορώ να αναλύσω διεξοδικά με πολλές λεπτομέρειες, αλλά δε θέλω να κάνω υπερβολικά μακροσκελές το άρθρο με ηροδότειες παρεκβάσεις. Θυμηθείτε όμως λίγο τι ανέφερε ο Krugman στην αρχή του άρθρου του: ο μετανάστης φίλος του του είπε ότι οι ΗΠΑ δείχνουν πολύ πλούσιες, αλλά κανείς δε φαίνεται να παράγει κάτι.

Σας θυμίζει αυτό κάτι από την απατηλή λάμψη του lifestyle που ζήσαμε από το 1990 ως το 2008; Σας θυμίζει τη γκλαμουριά τη χτισμένη πάνω στο απόλυτο τίποτα που προπαγάνδισαν οι εκδότες (και οι οικονομικοί και πολιτικοί υποστηρικτές αυτών) περιοδικών όπως τα ΚΛΙΚ, Nitro, Max, 01 και δε συμμαζεύεται;

Το αποκορύφωμα όλων αυτών εγώ το έζησα όταν ήμουν τριτοετής φοιτητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Ήταν το 1997, όταν έγινε μια ημερίδα της ΕΕΔΕ στο συνεδριακό κέντρο του ιδρύματος, στην παλιά Γαλλική Σχολή των Χανίων. Ομιλητής (το όνομά του μου διαφεύγει πλέον) ήταν ένας κύριος του οποίου «χθαμαλόν το στήθος πέφυκεν» – με άλλα λόγια ο σωματότυπός του θύμιζε Ευάγγελο Βενιζέλο και Θεόδωρο Πάγκαλο. Ήταν η εποχή που οι συνάδελφοί μου από το τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (αλλά και οι ΗΜΜΥ) άρχισαν να δέχονται σαγηνευτικό το κάλεσμα του τότε ανερχόμενου εργαστηρίου χρηματοοικονομικής διοίκησης (όπως λεγόταν τότε). Τότε άρχισαν να εισάγονται στη φοιτητική μας ζωή όροι όπως «financial engineering» (δηλαδή σχήμα Ponzi και τζόγος της κακιάς ώρας). Ο ομιλητής της ΕΕΔΕ, αφού μας έκανε μια μακροσκελή εισαγωγή για τα πρώτα βήματα της εταιρείας σε μια Ελλάδα που θεωρούσε στη δεκαετία του ’70 τους «μάνατζερ» ατζέντηδες σκυλούδων και προαγωγούς ιεροδούλων (τώρα πια καταλαβαίνω πόσο δίκιο είχαν οι παλιοί σ’εκείνη τους την αντίληψη), μας είπε τα εξής αμίμητα:

  1. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη βιομηχανικής, βιοτεχνικής και αγροτικής ανάπτυξης και κακώς γκρινιάζει ο Καββαθάς (που τότε οι «4 Τροχοί» δεν είχαν ακόμα καταρρεύσει ποιοτικά). Αρκεί να πουλάει τουρισμό, χρηματιστηριακές υπηρεσίες και μεσογειακή διατροφή.
  2. Το τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης πρέπει να μετονομαστεί σε «Μηχανικών Διοίκησης και Παραγωγής».
  3. Το μέλλον είναι στο financial engineering.

ΟΚ, καταλαβαίνω ότι πρωτοετείς, δευτεροετείς, τριτοετείς προπτυχιακοί σαφώς δεν είχαν εμπειρία για να αμφισβητήσουν τα λεγόμενά του. Όταν ο τρόπος διδασκαλίας της Πολιτικής Οικονομίας σ’έχει κάνει να σιχαθείς τον Μαρξ και δεν έχεις καταλάβει τι εστί Κέινς, Χάγεκ, Μάλθους, Σμιθ, Ρικάρντο κλπ, δύσκολα μπορείς να καταλάβεις τις μπούρδες που αμολά από το βήμα ο εν λόγω κύριος. Τα έλεγε ωραία – θα μπορούσε ακόμα και ψυγεία σε Εσκιμώους να πουλήσει. Αλλά αυτά που έλεγε ήταν μπούρδες.

Δε βρέθηκε όμως ούτε ένας από τους παριστάμενους καθηγητές να του πει «για στάσου. Από ‘boom and bust cycles’ έχεις ακούσει καθόλου; Όταν οι φούσκες που διαφημίζεις σκάσουν, τι θα κάνουν οι απόφοιτοί μας; Με τι θα ζήσουν;». 14 χρόνια μετά, διαπιστώνω ότι εκείνη η ημερίδα ήταν μέρος μιας πολύ καλά ενορχηστρωμένης προπαγάνδισης της μεθοδευμένης αποσύνθεσης του παραγωγικού ιστού της χώρας και της καταλεηλάτησης της μεσαίας τάξης μέσα από το σύστημα της χρηματιστηριακής φούσκας (με ηθικούς αυτουργούς την Τράπεζα της Ελλάδος, τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη με τους οικονομικούς του τσάρους και τους οικονομικούς αναλυτές της τηλεόρασης που λέγανε στον κόσμο «πάρτε καταναλωτικά δάνεια για να τα παίξετε στο χρηματιστήριο»). Εκείνη η ημερίδα ήταν μια μέρα ντροπής για το Πολυτεχνείο Κρήτης, λόγω της βροντερής σιωπής των καθηγητών απέναντι στην προπαγάνδα της ΕΕΔΕ.

Τι κοινό έχουν όμως όλοι αυτοί; Ακόμη κι αν δεν το παραδέχονται, οι ιδέες που εφαρμόζουν είναι αυτές του Milton Friedman (οικονομικού μέντορα του Χιλιανού δικτάτορα Πινοσέτ). Είναι νεοφιλελεύθεροι και, βαθιά μέσα τους, ακροδεξιοί. Υπέρ της εξαθλίωσης των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων και της οικονομικής και πολιτικής ενίσχυσης μιας νέας χρηματοοικονομικής και βιομηχανικής φεουδαρχίας, η οποία έχει τα μεσαία και χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα για δουλοπάροικους (κολίγους). Όλοι αυτοί οι καλαμαράδες και πολιτικάντηδες (και μαζί τους και οι τσανακογλείφτες τους από τη μεριά του Λά.Ο.Σ. και οι μπράβοι τους της Χρυσής Αυγής) είναι από Χατζηαβάτηδες μέχρι μέντορες των νεοτσιφλικάδων. Στην καλύτερη λοιπόν περίπτωση είναι δειλοί, στη χειρότερη είναι αρχιαπατεώνες.

Δυστυχώς, η Αριστερά σιώπησε. Τις λίγες φορές που βγήκε να μιλήσει, μίλησε χωρίς να ξέρει ακριβώς τι γίνεται, γιατί δεν παρακολούθησε τις εξελίξεις κι έτσι δεν ήξερε τα νέα κόλπα ούτε πώς να αντικρούσει τις μπαρούφες των απατεώνων.

Αυτοί οι «κύριοι» προπαγάνδισαν μια Ελλάδα που παράγει μόνο αέρα κοπανιστό και πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Αυτήν την Ελλάδα έχτισαν. Κατάντησαν τους νέους χλιδάνεργους. Προπαγάνδισαν την ενασχόληση με ασημαντότητες όπως το πού πήγε διακοπές η Μαρή Σαντάλ, αν ο κανακάρης του Έκπτωτου είναι περιζήτητος γαμπρός ή όχι, με το αν φάνηκε η ρώγα της έτσι ή της γιουβέτσι πρωϊνατζούς ή αν θα πάρουν το πρωτάθλημα οι Βούλγαροι, τα Σκουλήκια, οι Γαύροι, οι Βάζελοι ή οι Χανούμισσες κι αν ο τάδε ή ο δείνα βλάκας που κλωτσάει ένα τόπι (κι απορώ πού στο διάολο βρίσκονται τόσα λεφτά για το συμβόλαιό του) χριστοπανάγισε το διαιτητή. Με συγχωρείτε, είναι σοβαρά θέματα αυτά για να ασχολείται ο κόσμος και για να προβάλλονται και στην τηλεόραση (όπου – τι σύμπτωση… – βγαίνουν σα μαϊντανοί φιλοναζί και νεοναζί στα μεσημεριανάδικα να κουτσομπολέψουν και να πουν γι’αυτούς οι κυρά-κατίνες «αχ καλέ τι ωραία που τα λέει, θα τον ψηφίσω!»); Σοβαρολογούμε τώρα;

Η Ελλάδα του Τίποτα χτίστηκε από τους νεοφιλελεύθερους για τους νεοφιλελεύθερους και για τους υπερπλούσιους. Είναι μια χώρα που πληρώνει αδρότατα (και μαύρα) το κάθε ξέκωλο (αρσενικό, θηλυκό ή ενδιάμεσο) της TV. Μια χώρα που κλείνει εργοστάσια, που αφαιρεί θέσεις εργασίας, που κλείνει πανεπιστήμια, που ετοιμάζει δίδακτρα και φοιτητικά δάνεια-ισόβια δεσμά, μια χώρα που δεν θέλει να δώσει μέλλον στο μέλλον της, γιατί προτιμά να ταΐζει τα παράσιτα της κοινωνικής πυραμίδας: αυτούς που υπαγορεύουν την οικονομική πολιτική της και, παρ’όλο που τους γίνονται όλα τα χατίρια, εξακολουθούν να πραγματοποιούν τους εκβιασμούς τους.

Πόσο συνεισφέρουν στην οικονομία οι μετανάστες (που φταίνε για όλα…) με τα παράβολά τους κάθε χρόνο είπαμε; Κάπου 50 εκατομμύρια ευρώ! Πολύ περισσότερα απ’όσα πληρώνουν σε φόρους οι εφοπλιστές! Από αυτό καταλαβαίνετε για τι άθλια πολιτική μιλάμε.

Λένε «μειώστε τους μισθούς, τις ασφαλιστικές εισφορές, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα κλπ» για να ενθαρρυνθούν οι βιομήχανοι να διατηρήσουν τα εργοστάσια στην Ελλάδα. Τους γίνεται το χατίρι. Και πάνε στην Κίνα.

Μήπως να πούμε για τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων; Με ποιο θράσος λένε οι απατεώνες της εκάστοτε κυβέρνησης (και οι διάφοροι Σπράοι κλπ) στους ασφαλισμένους ότι «δεν υπάρχουν χρήματα», αν και τα εισέπρατταν κανονικά; Γιατί χαρίζονται χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία στους απατεώνες καναλάρχες, ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών ομάδων και μεγαλοεργολάβους;

Μας λένε «δώστε στις εταιρείες πρόσβαση στα πανεπιστήμια». Πάντα την είχαν. Τα ερευνητικά προγράμματα της ΕΕ και οι προκηρύξεις της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) ζητούσαν πάντα τη συμμετοχή εταιρειών. Αλλά οι νεοτσιφλικάδες είναι τζαμπατζήδες, μπαταξήδες και παράσιτα. Σας προ(σ)καλώ να πάτε στην ιστοσελίδα της ΓΓΕΤ (http://www.gsrt.gr) και να διαβάσετε τις προκηρύξεις. Ποιες δράσεις θέλετε; «Συνεργασία»; «ΠΕΝΕΔ»; Τι τραβάει η ψυχή σας;

Όλες αυτές οι δράσεις ζητούν συμμετοχή εταιρειών. Είτε αμιγώς οικονομική είτε προσφορά ανθρωποωρών είτε συνδυασμό των δυο. Γνωρίζω χαρακτηριστικά την πόρτα που έφαγαν ερευνητές το Πολυτεχνείου Κρήτης από την ασφαλιστική Commercial Value (του γνωστού ομίλου Ασπίς). Η διοίκηση της εταιρείας «δεν είχε» ούτε χρήματα (μιλάμε για ένα ποσό μεταξύ 20.000 και 35.000 ευρώ) ούτε προσωπικό να διαθέσει για να συμμετάσχει στην υλοποίηση προγράμματος από το οποίο θα αποκτούσε τεχνογνωσία και δικαιώματα χρήσης και περαιτέρω εξέλιξης των παραδοτέων. Οι εξελίξεις του 2009 και του 2010 μας έδειξαν πολύ καλά ακριβώς πού προτιμούσε η διοίκηση του εν λόγω ομίλου να «επενδύει» τα κεφάλαιά που είχε στη διάθεσή του.

Τα ίδια ακριβώς γίνονται και σε πάμπολλες άλλες περιπτώσεις ερευνητικών. Πάνε οι μεταπτυχιακοί ή οι υποψήφιοι διδάκτορες (οι καθηγητές δεν πολυασχολούνται) στις εταιρείες, οι οποίες όμως λένε πάντα «ουκ αν λάβοις». Ούτε καν απλά να δηλώσουν ότι θα απασχολήσουν δικό τους προσωπικό (χωρίς στην πραγματικότητα να το κάνουν – όλη τη χαμαλίκα την κάνουν τα κορόιδαοι μεταπτυχιακοί και υποψήφιοι διδάκτορες), οι ώρες απασχόλησης του οποίου υπερεκτιμώνται και υπερτιμολογούνται. Ούτε καν αυτό!

Και μην πει κανείς ότι «φταίει ο φοιτητικός συνδικαλισμός και οι καταλήψεις». Την είχα φάει κι εγώ κάποτε την καραμέλα, αλλά κατάλαβα τι ψευτιά είναι σε πολλές περιπτώσεις. Όταν δεν έχεις ανάγκη εργαστηριακό εξοπλισμό αλλά απλά θες έναν υπολογιστή, λογισμικό και μια σύνδεση διαδικτύου, τη δουλειά την κάνεις κι απ’το σπίτι. Κι όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει.

Ξέρετε γιατί οι εταιρείες δε θέλουν να συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα;

  1. Γιατί φοβούνται ότι υπάρχει περίπτωση να γίνει κανένας έλεγχος και να αποδειχθεί ότι ούτε λεφτά έβαλαν ούτε ώρες προσωπικού.
  2. Γιατί οι διοικήσεις φοβούνται ότι με τη δουλειά θα τεκμηριωθεί η ασχετοσύνη τους και θα υποχρεωθούν (τι ταπεινωτικό!) να στρωθούν να διαβάσουν και να αλλάξουν συνήθειες αντί να πουλάνε μούρη με το επίχρυσο κινητό (πόσο kitsch!) και το Porsche Cayenne.
  3. Όχι μόνο αυτό, αλλά φοβούνται ότι θα ξεβρακωθεί οριστικά η κληρονομική διαδοχή στην ηγεσία πολλών μεγάλων επιχειρήσεων.
  4. Γιατί οι διοικήσεις δεν ενδιαφέρονται για ανάπτυξη τεχνογνωσίας και ουσιαστική ενίσχυση ανταγωνιστικότητας. Η νοοτροπία τους είναι αυτή του εμποράκου που περιγράφουν άψογα στο σχετικό τους τραγούδι τα Ημισκούμπρια. Προσέξτε καλά το τραγούδι, τα λέει πάρα πολύ σωστά.

Και σου έρχεται η αμφισβητήσιμων προσόντων υπουργός Παιδείας (αυτή που απολύει δασκάλους και καθηγητές, διαλύοντας ό,τι απέμεινε από τη μέση και τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά πήγε και πέταξε ένα σωρό λεφτά σε παντελώς άχρηστους διαδραστικούς πίνακες) να φτιάξει έναν βαθύτατα αντιδημοκρατικό νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ που τα κάνει τσιφλίκι της όποιας δράκας κλεπτοκρατών καθηγητών και των συνεργών τους (όπως είχε γίνει επί υπουργίας Αρσένη το Πολυτεχνείο Κρήτης, η υπόθεση του οποίου συγκαλύφθηκε αριστοτεχνικά από τα αθηναϊκά ΜΜΕ). Δε φτάνει δηλαδή που οι εταιρείες έχουν δικαίωμα να δηλώσουν (χωρίς να έχουν ουσιαστικά υποχρέωση να το κάνουν λόγω ανυπαρξίας ελέγχων) ότι θα συμμετάσχουν με ανθρωποώρες (τις οποίες σπανίως προσφέρουν) σε ερευνητικά έργα, τι άλλο θέλουν οι τζαμπατζήδες που τις διοικούν; Να καρπώνονται ακόμα πιο τζάμπα το προϊόν της όποιας έρευνας; Ή μήπως να πληρώνονται απλά βάζοντας το όνομά τους στην αίτηση;

Οι νεοφιλελεύθεροι κατέστρεψαν τη βιομηχανική παραγωγή στην Ελλάδα (σε συνδυασμό και με το αλλοπρόσαλλο και διαρκώς μεταβαλλόμενο φορολογικό καθεστώς, το οποίο όμως πάντα ευνοεί σκανδαλωδώς τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους φοροφυγάδες). Κατέστησαν αδύνατη τη δημιουργία μιας νέας επιχείρησης και την πρόοδό της, για να μην απειλήσει από πλευράς ανταγωνισμού το υπάρχον εταιρικό κατεστημένο. Αφαίρεσαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Σα να μην έφτανε αυτό, με τα έντυπα και τις εκπομπές των προπαγανδιστών τους προώθησαν το σύνθημα «παν έργον όνειδος» και προπαγάνδισαν το πρότυπο του χλιδάνεργου και του χλιδάεργου.

Ειρήσθω εν παρόδω, έμαθα ότι «επιτυχημένος» επιχειρηματίας του χώρου της μόδας και μέγα σούργελο των μεσημεριανάδικων ονόματι Λάκης Γαβαλάς χρωστά πέντε εκατομμύρια ευρώ ΦΠΑ. Κι ακόμα δεν του έχουν κατασχεθεί περιουσιακά στοιχεία… Μπράβο κύριε Βενιζέλο, χίλια μπράβο. Ξεζουμίζετε τον άνεργο και το χαμηλόμισθο και τον μπλοκάκια, αλλά τα αρχιλαμόγια του Τίποτα τα αφήνετε ανέγγιχτα. Επίσης, θα ήθελα πολύ να μάθω αν η φίρμα .LAK του φοροφυγά κ. Γαβαλά παράγει τίποτα από τα υπερτιμολογημένα της προϊόντα στην Ελλάδα. Όχι τίποτε άλλο, αλλά τουλάχιστον να δημιουργήσει και καμιά θέση εργασίας εδώ πέρα. Μήπως τα παράγει σε καμιά Βουλγαρία ή Κίνα ή Μπανγκλαντές ή Ινδονησία με κόστος 5 ευρώ το κομμάτι και τα πουλάει 500; Λέμε τώρα… Γιατί δε γίνεται οι μεγαλομόδιστροι (αλλά και οι wannabe μεγαλομόδιστροι) να ζουν στην απόλυτη χλιδή χωρίς να έχουν εξωφρενικά ποσοστά κέρδους. Οι ιστορίες που ακούω από βιοτέχνες του χώρου είναι ανατριχιαστικές, με ένα αξιοπρεπούς ποιότητας παντελόνι τζιν να κοστίζει 15 ευρώ να φτιαχτεί στην Ελλάδα και να πωλείται 100 στο μαγαζί, ενώ αν φτιαχτεί στη Βουλγαρία το κόστος πέφτει στα 5 με 7 ευρώ. Αν ο κ. Γαβαλάς δεν έχει καμία παραγωγική δραστηριότητα στην Ελλάδα, τότε είναι σαφές ότι η θέση του (λόγω του ότι είναι φοροφυγάς και μάλιστα καραμπινάτος – εδώ σε κυνηγάνε για 500 ευρώ οφειλές) επιβαρύνεται και θα έπρεπε να του επιβληθεί συνδυασμός απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και κατάσχεσης προσωπικών του τραπεζικών λογαριασμών και περιουσιακών στοιχείων. Κάτι ανάλογο με αυτά που είχε τραβήξει η άλλη γκλαμουροφοροφυγάς η Σοφίτσα η Λόρεν κάποτε.

Η λύση λοιπόν δεν είναι ούτε η γκλαμουριά ούτε ο ψευτογκλαμουριάρικος τουρισμός της σιχαμερής Μυκόνου και της μπαγιάτικής μπαγκέτας των 12 ευρώ και της ξαπλώστρας των 15 ευρώ. Λύση δεν είναι το φορολογικό ξεζούμισμα των νεόπτωχων πολιτών που έτσι κι αλλιώς δε μπορούν να κρύψουν ούτε μισό ευρώ από την εφορία (και παρ’όλα αυτά συκοφαντούνται ως φοροφυγάδες). Λύση δεν είναι τα χάδια προς τους ξεφτίλες του ΣΕΒ, τους εφοπλιστές (πόσα καράβια είπαμε ότι ναυπηγούν στην Ελλάδα;) και τους απατεώνες τραπεζίτες.

Λύση είναι η παραγωγή. Πρέπει η χώρα να επιβάλει στους μεγαλοεπιχειρηματίες να παράγουν προϊόντα στην Ελλάδα. Όχι με «κίνητρα» και φοροαπαλλαγές. Αρκετά έχουν πάρει ως τώρα. Κίνητρα χρειάζονται για τους νέους και τους μικρούς επιχειρηματίες να ξεκινήσουν και να μεγαλώσουν – οι μεγάλοι απλά έχουν γίνει θεόχοντρα τσιμπούρια. Όχι με περαιτέρω διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων. Χύθηκε αίμα για το δικαίωμα του εργαζομένου στην αξιοπρέπεια. Απαιτούνται αυστηρές ποινές για τους φοροφυγάδες, για τα λαμόγια με τις offshore. Κατασχέσεις προσωπικών περιουσιακών στοιχείων και τραπεζικών λογαριασμών. Απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, γιατί όχι; Πολύ χαϊδέψαμε Ψωμιάδηδες και λοιπούς.

Η χώρα χρειάζεται παραγωγή. Αγροτική, βιοτεχνική, βιομηχανική. Ο τουρισμός έπεται, κι ας λέει η ΕΕΔΕ ό,τι θέλει. Όχι όμως με καταστροφή του περιβάλλοντος, έτσι; Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Κι ας τελειώνουμε με το παραμύθι της οικοδομής. Η ανάπτυξη της οικοδομής είναι συνέπεια της ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας. Δεν είναι η οικοδομή μοχλός ανάπτυξης. Είδαμε τις φούσκες που έσκασαν σε ΗΠΑ και Ισπανία και τώρα σκάνε κι εδώ.

Και για να έχουμε παραγωγή, χρειαζόμαστε τεχνογνωσία για να φτιάχνουμε καλά προϊόντα, που να θέλει ο κόσμος να τα αγοράσει – να τα παίρνει επειδή αξίζουν τα λεφτά τους, όχι απλά επειδή είναι φτηνά. Και να εξάγουμε. Άρα απαιτείται ενίσχυση και βελτίωση της μέσης και ανώτατης εκπαίδευσης. Της δημόσιας. Μη μου λέτε για κολέγια και μαλακίες, αυτά είναι μπούρδες και το τι γίνεται εκεί δεν περιγράφεται με λόγια. Και τα πανεπιστήμια δεν έχουν ανάγκη από μανατζαραίους. Ζημιά κάνουν, γιατί είναι αρπάχτρες και το μόνο που κοιτάνε είναι πώς θα πάρουν τα μπόνους τους  και πώς θα κάνουν καμιά αρπαχτή. Αφήστε που δεν ξέρουν και δε θέλουν να μάθουν πώς λειτουργεί ένα πανεπιστήμιο και τι ρόλο επιτελεί.

Ήρθε λοιπόν η ώρα να επαναφέρουμε το «Made In Greece». Μήπως αυτό απαιτεί και εγκατάλειψη του φετίχ που λέγεται ευρώ; Το νόμισμα είναι εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής. Αν δεν το ελέγχεις και δε μπορείς να ασκήσεις νομισματική πολιτική, τότε τι σόι εργαλείο είναι;

Shortlink: http://wp.me/p3Ayp-3GH

31 comments

  1. Αιρετικέ ξέρω ότι διέκοψες πολύ εντατική εργασία για να γράψεις το άρθρο, οπότε… μπράβο σου.

    Διάβασα το άρθρο του Κρούγκμαν που παραθέτεις στην αρχή. Δεν λέει κάτι τρομερό, απλώς… διάφορες κοινοτοπίες που μάλλον έχουν λειτουργικό σκοπό να… πει κι έναν καλό λόγο για τον Μπερνάνκη και τον Ομπάμια, μετά από τόση… γκρίνια (από τον Κρούγκμαν) – συνήθως δικαιολογημένη βέβαια. Δηλαδή…
    Ορθώς άφησε (λέει) ο Ομπάμιας το δολάρια να _πέσει_, έτσι ώστε να καταστεί η παραγωγή στην Αμερική πιο συμφέρουσα και αρχίσει να δουλεύει η καρδιά της, η αυτοκινητοβιομηχανία. ΑΥΤΟ λέει. Τίποτε άλλο (ουσιαστικό) δεν είδα να λέει.

    Είναι πολύ… πονεμένο θέμα, αυτό που άνοιξες. Φυσικά… δεν είναι μόνο ένα, είναι πολλά θέματα, μαζί.

    Οι συγκρίσεις δεν μπορούν να γίνουν καν, μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής, με πολύ ελάχιστα πράματα κοινά. Ηδη από το 1991/92/93 η Ελλάδα είχε επισήμως προοριστεί για τουριστικό θέρετρο της Ε.Ε. (πολύ πριν το ευρώ). Ποτέ δεν είχε προοριστεί να παράγει τίποτα, σχεδόν… έχοντας φυσικούς πόρους ήλιο, θάλασσα, τουρισμό (μαζί με μερικά αγροτικά προϊόντα όπως το λάδι, κλπ).

    Οι μειώσεις μισθών και εργατικών δικαιωμάτων, σαν αποτέλεσμα λιτότητας και… ηλιθιότητας, δεν προσφέρουν τίποτε ουσιαστικό στην παραγωγή. Μόνο μια ψευδαίσθηση ανταγωνιστικότητας προσφέρουν (και κάποια ελαφρά βελτίωση σε όσους εξάγουν). Κυρίως βοηθάνε ΑΧΡΗΣΤΕΣ εταιρείες να επιβιώσουν λίγο ακόμη, ξεζουμίζοντας περισσότερο υπαλλήλους, χωρίς άλλη βελτίωση που να μετράει, όπως στην τεχνογνωσία ή στην ποιότητα παραγωγής κλπ.
    (Αυτό ψήνεται να γίνει ποστ κι από μένα, προσεχώς)

  2. Λες Αιρετικέ κάπου

    Να σκίσω τα πτυχία μου τώρα ή αργότερα; Τι σκατά μας μαθαίνανε στα πανεπιστήμια και στα πολυτεχνεία; Στη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, στο Στρατηγικό Προγραμματισμό, στα Συστήματα Διοίκησης Ι & ΙΙ δε μας μαθαίνανε ότι σκοπός της διοίκησης μιας επιχείρησης είναι η ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας;

    Ψέματα σας λέγανε, φυσικά. ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ μπούρδες. Χέστηκε η καπιταλο-φοράδα στο αλώνι, αν υπάρχει «ανάπτυξη», ΑΚΟΜΗ περισσότερο αδιαφορεί για «θέσεις εργασίας» (που είναι ΚΟΣΤΟΣ γι’ αυτήν). Είναι κωμικό να νομίζουμε ότι έχει τέτοιο στόχο. Αυτό είναι ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΑ μόνο, ούτε καν επιθυμητή, διότι (όπως ξέρεις καλά) μοναδικός σκοπός είναι το κέρδος.

    ΜΟΝΟ οι ίδιοι οι εργαζόμενοι έχουν συμφέρον να δουλεύουν (κι αυτό όχι για την ίδια τη δουλειά, αλλά για την… αμοιβή). Η κάθε εταιρεία έχει συμφέρον να κερδίζει ολοένα και περισσότερα με ΛΙΓΟΤΕΡΗ εργασία (=κόστος). Απορώ ΠΩΣ δεν γίνεται αυτό άμεσα κατανοητό και σε… «σχολές διοίκησης επιχειρήσεων»… χαχαχα -Ισως γιατί ΑΝ το δεχτούν, θα έπρεπε να παραδεχτούν ότι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ είδος επιχείρησης που εκπληρώνει όσα λένε είναι η συναιτεριστική, που πραγματικά έχει στόχο ανάπτυξη και εργασία, αφού από αυτά ζει. (Ισως και παράγοντας για τον εαυτό της, αν είναι «ολιστικού τύπου» κοινότητα).

  3. Στην Ελλάδα η παραγωγή ουσιαστικά καταστράφηκε, στις ΗΠΑ σχεδόν καταστράφηκε και το ρίξανε στη φούσκα της οικοδομής, στη φούσκα των δανείων, στη φούσκα των dotcoms. Εδώ βέβαια για τεχνολογία δε μιλάμε καν. Πού να καταλάβει από τεχνολογία ο μπετόβλακας κανακάρης του εργοστασιάρχη που, για να διαδεχτεί το μπαμπά, πήγε κι αγόρασε ένα πτυχίο από κολέγιο της πούτσας;

    Ο Κρούγκμαν έχει όντως το ελάττωμα ότι βρίσκεται μέσα στο παιχνίδι του αμερικανικού δικομματισμού – η ρεπουμπλικάνος θα είσαι ή δημοκρατικός. Λέει όμως ορισμένες αλήθειες: η αποδυνάμωση του παραγωγικού ιστού των ΗΠΑ έφερε ανεργία και κατέστρεψε την ανάπτυξη της χώρας. Όσο για την υποτίμηση του δολαρίου, ναι, είναι συμφέρουσα για τις αμερικανικές εξαγωγές. Υπό τον όρο πάντα ότι μιλάμε για «made in the USA» προϊόντα, όχι για «made in China/Indonesia/Mexico/Bangladesh & packaged in the USA».

    Το άρθρο του Κρούγκμαν δε λέει πράγματα που χρειάζονται IQ > 150 για να τα καταλάβει κανείς. Απλά είναι τέτοιος ο ορυμαγδός της ακροδεξιάς-νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας που απλά, λογικά (έστω και κοινότοπα) άρθρα σαν κι αυτό αποτελούν ευχάριστη έκπληξη. Τράβα σύγκρινέ το με τις μπούρδες των σχολιαστών του Σκάι ή της νυν και αεί ΥΕΝΕΔ ή της Καθημερινής.

    Χώρια που μου θύμισε κάτι που με έκαιγε εδώ και καιρό. Ήθελα ν’ανοίξω κάποια θέματα. Το θέμα της βιομηχανικής παραγωγής. Το θέμα της μεθοδευμένης αποβιομηχάνισης της χώρας. Το ρίξιμο της ευθύνης για την αποβιομηχάνιση στην «παλαβή Αριστερά» (εδώ έχουμε ένα μεγάλο και χρόνιο ατόπημα και από τον Κώστα Καββαθά, του οποίου κάποτε ήμουν αναγνώστης). Το θέμα της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα και της εταιρικής συμμετοχής. Το θέμα της βλαχογκλαμουριάς που προπαγανδίστηκε από Κωστόπουλους, Τσαγκαρουσιάνους, Ζαμπούνηδες κλπ.

    • Ναι, ναι… συμφωνώ σε ΟΛΑ εδώ.

      Και… μία απλή απόδειξη του ΠΩΣ τα εργατικά δικαιώματα, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κλπ. …ΩΦΕΛΟΥΝ την παραγωγή (αντίθετα με τις απόψεις Καβαθά).

      -Απλούστατα, ΑΝ μια εταιρεία βασίζεται στο ποιοτικό προσωπικό και στην καλά αμειβόμενη ποιοτική εργασία (αν και σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα)… τώρα με το μνημόνιο και τις μειώσεις μισθών παντού, κλπ. υποχρεώνεται να ανταγωνιστεί ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ που απλώς ξέρουν να ξεζουμίζουν υπαλλήλους ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ. (χωρίς πραγματική ποιότητα και ανταγωνιστικότητα σε διεθνές επίπεδο).
      ________
      Το αποτέλεσμα είναι…
      [1] Είτε να ΚΛΕΙΣΕΙ η αντικειμενικά πιο ποιοτική (και ΔΙΕΘΝΩΣ ανταγωνιστική) εταιρεία, αν σέβεται τους υπαλλήλους της και τον εαυτό της και αρνηθεί να γίνει «άρπα-κόλα» σε όλα…
      [2] Είτε να ΧΑΛΑΣΕΙ, να αρχίσει να «κλέβει» κι αυτή από τους υπαλλήλους (ή από δω κι απο κεί) ή να ρίξει την ποιότητά της κλπ. προκειμένου να επιβιώσει στο «γκέτο» της τοπικής αγοράς, της Ελλάδας ή έστω της Ε.Ε. (όπου η Γερμανία δεν καταδέχεται καν να αγοράσει από εμάς).

  4. Sorry, που παρεμβαίνω αλλά δεν αντέχω την πρόκληση. Το θέμα του Αιρετικού πιστεύω ότι είναι στην κατεύθυνση του «τι κάνουμε;» και για αυτό είναι καίριο και συναρπαστικό.
    1. Η Αμερική είχε χάσει τις παραδοσιακά οριζόμενες παραγωγικές δυνάμεις της από την ιστορία με τους Γιαπωνέζους. Θυμηθείτε την διακράτηση μόνον των πατεντών από τις Αμερικάνικες εταιρίες και όλες οι κατασκευές στην ποιοτική Ιαπωνία την δεκαετία ’90. Άραγε στην κλασική οικονομία η πατέντα ποια θέση είχε στην παραγωγική διαδικασία;
    2. Το κάθε imperium θέλει μία εσωτερική «βιομηχανία» ώστε να πληρώνει το μπαρούτι για τα κανόνια του Κοδρικτώνα στo Ναυαρίνο. Τότε ήταν οι τραπεζίτες που είχαν δώσει τα δάνεια με εγγύηση τα Εθνικά Κτήματα. Μετά από καιρό υπήρξαν οι πετρελαϊκές που καουμπόικα έδρασαν και έφτασαν οι ΟΤΕδες να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις στην Χιλή της ITT. Σήμερα ποια «βιομηχανία» πληρώνει για μπαρούτι στις Ε.Π.Α.; Μα φυσικά αυτή που αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί ή αυτό έκαναν; Η Χρηματοοικονομική. Όλα τα κεφάλαια του κόσμου κάνουν μία βόλτα από Νέα Υόρκη για να λιαστούν. Ακόμη και για να πάρουν ένα κωλόχαρτο που θα τους γράφει αν είναι τρία Άλφα κωλόχαρτα τα ίδια… (http://www.bbc.co.uk/news/technology-14616899 κάτι για τις κωλοτράπεζες που δείχνει να είναι πολύ γάτες για να πεθάνουν με την μία. «Wikileaks’ statement went on to state that Mr Domscheit-Berg had also deleted 5 gigabytes of data relating to Bank of America, the internal communications of 20 neo-Nazi organisations and US intercept information for «over a hundred internet companies.»»
    3. Πότε από καταβολής Νεοελληνικού Κράτους υπήρξε συντονισμένη ενέργεια για οργάνωση και σχεδιασμό Του; Μόνο επί Καποδίστρια και ήταν η αιτία του τέλους του. Έκτοτε όλοι έβαλαν μυαλό και δεν ξανασχολήθηκαν. Κάποιοι αλητήριοι στοχαστές όπως ο Μπάσης με την Βαριά του Βιομηχανία πήγαν από κει που ΄ρθαν με συνοπτικές διαδικασίες, για υπενθύμιση στους νεώτερους. Ο Καζάκης όταν λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν πέτυχε η Απελευθέρωση αφού ακόμα σήμερα χρωστάμε, δεν έχει δίκιο;
    4. Η Ελλάδα του σήμερα: Έχουμε εξαντλήσει όλη μας την Μαγκιά στο «από το δικό μου μετερίζι θα σταθώ εμπόδιο στους άλλους τους κακούς». Είμαι στον ιδιωτικό τομέα δεν θα αφήσω να μου το παίζουν Μάγκες οι του Δημοσίου κλέβοντάς μου τον ιδρώτα. Ψηλώνετε τους φόρους, χαμηλώνω την ταμειακή με επιστροφές. Είμαι στον δημόσιο τομέα και δεν θα αφήσω κανέναν να μου το παίξει Μάγκας και να βγάλει αναπηρική που δεν την δικαιούται. Θα κόψω τις αναπηρικές. Το εγκυρότατο http://www.disabled.gr έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι αν και γνωρίζει καταστρατηγήσεις και απάτες δεν τις γνωστοποιεί γιατί η αντιμετώπιση της Διοίκησης διαχρονικά είναι πονάει χέρι κόψω κεφάλι μαζί και το επίδομα σε όλους. Είμαστε δεικτικοί στα λάθη των άλλων, αλλά παρκάρω όπου βρω και στα @@ μου οι άλλοι.
    5. Τι κάνουμε; Αφού από πάνω προς τα κάτω τζιζ, τότε από κάτω προς τα εμπρός. Όλοι μας έχουμε κάποιο μερίδιο στο δίκιο. Σου αναγνωρίζω το δικό σου στα μισά. Σε βοηθάω με όλες μου τις δυνάμεις για να γίνουν αυτά αποδεκτά. Δε θα πετύχουμε κάτι καλύτερο από ότι τώρα; Αν πάλι εσύ φανείς Μαλάκας και δεν αναγνωρίσεις ότι και ‘γω έχω κάπου δίκιο, – τι να πω; Κάντο από ευγένεια ρε μαλάκα! τι θυμάσαι τη λέξη; Σου λέει κάτι σαν έννοια; ή χάθηκε η σημασία της στο ψωμοτύρι του Μαλάκα, μαλάκα, μαλάκα.

    (Για την επανάληψη της λέξης ζητώ συγνώμη. Εδώ και καιρό έχω πιάσει ένα μαραφέτι στα χέρια μου και παιδεύομαι να βρω γιατί δεν δουλεύει. Όλα δείχνουν ότι άμα ξεκινήσει γίνεται Η Μηχανή Παραγωγής αλλά… Τι μια θεωρώ ότι η ΕΥΓΕΝΕΙΑ είναι η καλύτερη μέχρι να μου πει ο φίλος η ΖΩΗ είναι ποιο ωραία σαν γκόμενα, αλλά νιώθω ότι δεν μιλάμε για γυναίκες… Ρε παιδιά, γιατί ψυχανεμίζομαι ότι η λύση και το πρόβλημα είναι αναμετάξυ μας; )

    • Αγαπητέ Ολογιστή, πολύ ζουμερό το σχόλιό σου, ΚΑΙ με σημαντικά λινκς.

      Μη ζητάς συγνώμη, γράφε ελεύθερα. Τέτοια σχόλια είναι πολύτιμα…

      Για την αλητεία του Domscheit-Berg έχω ήδη ενημερωθεί και πρόκειται για μεγάλο καθίκι. Εχει δίκιο ο Ασάνζ που τον καταγγέλλει, πιθανότατα σε όλα.

      • Είπα να βγω και ‘γω στην Παρανομία ενόψει Σεπτέμβρη και γράφω κάνα λογισμό ή παραλογισμό σε blog.
        Σε ευχαριστώ για τα λόγια σου εδώ και εκεί.
        Για το θέμα WL δυστυχώς έχω βάλει bold στην Bank of America😉

  5. Επανέρχομαι κατ’αρχάς για να ευχαριστήσω τον Ολογιστή για το σχόλιό του που επαναφέρει κάποιους προβληματισμούς που είχα συχνά. Οι ΗΠΑ ήταν λογικό να χάσουν το παιχνίδι από τους Ιάπωνες. Όποιος μελετήσει Διοίκηση Ολικής Ποιότητας και ειδικά το πώς οι Αμερικανοί γύρισαν την πλάτη στον Deming, του οποίου η διδασκαλία βρήκε πρόσφορο έδαφος στην Ιαπωνία (πριν αυτή παραδοθεί ολότελα στον αμερικανοτραφή κορπορατισμό των προβεβλημένων στελεχών που οδήγησε σε – ελπίζω όχι ανεπανόρθωτες, αν και δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος – ζημίες τη βιομηχανία της), θα καταλάβει πολλά για το τι έγινε και πώς.

    Αναφέρω στο άρθρο ότι υπάρχει μια παρανόηση σχετικά με τον υποτιθέμενο βλαπτικό ρόλο της Αριστεράς στη βιομηχανία. Η κυρίαρχη αφήγηση (η οποία ξεκίνησε ήδη από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, κυρίως από φασιστικές φυλλάδες όπως ο «Ελεύθερος Κόσμος», και τελικά επεκράτησε χάρη στην αέναη επανάληψη των μυθευμάτων με την ανοχή και το σιγοντάρισμα των mainstream ειδησεογραφικών διαύλων) λέει ότι «η Αριστερά με το συνδικαλισμό και τις απεργίες κατέστρεψε τη βιομηχανία στην Ελλάδα».

    Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο.

    Στην πραγματικότητα, ήταν οι ΠΑΣΟΚοι συνδικαλιστές/εργατοπατέρες που εξευτέλισαν (χτίζοντας εν τω μεταξύ καριέρες πάνω στις πλάτες των εργατών, τους οποίυς ξεπούλησαν) την απεργία και τις εργατικές κινητοποιήσεις, με αιτήματα που συχνά ήταν πέρα για πέρα παράλογα. Αυτό το παραμύθι κράτησε σ’όλη τη δεκαετία του ’80 (κατά την οποία κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ποτέ δεν υπήρξε αριστερό), γιατί το κόμμα ήθελε να εκβιάσει καταστάσεις στη βιομηχανία και να κάνει αυτό κουμάντο, στήνοντας ένα δικό του μηχανισμό διαπλοκής, βάζοντας δικά του τσιράκια παντού. Εννοείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν απόλυτα υπόλογος για όλα αυτά και τον θεωρώ ηθικό αυτουργό.

    Οι πιο «δυναμικοί» στο ξεκίνημα κινητοποιήσεων σε όλους ανεξαιρέτως τους κλάδους ήταν οι ΠΑΣΟΚοι, οι οποίοι βέβαια δεν αργούσαν να ξεπουλήσουν τους εκπροσωπούμενους από αυτούς. Τους ζήσαμε και στην ΟΛΜΕ, έζησα και τους σιχαμερούς ΠΑΣΠίτες (και τους ΔΑΠίτες) μεταξύ 1997 και 2000 στο Πολυτεχνείο Κρήτης και μπορώ να μιλήσω και με ονόματα.

    Ακόμα κι όταν τα αιτήματα ήταν δίκαια και σωστά, ξεκίναγαν «δυναμικά», αλλά μετά πουλάγανε φοιτητές, εργάτες, καθηγητές κλπ για να πάρουν ανταλλάγματα και να σπρώξουν δικούς τους σε καίριες θέσεις. Δεν ήταν λοιπόν η Αριστερά (ΚΚΕ, ΚΚΕ Εσωτερικού, ΚΚΕ Εξωτερικού, ΚΟΔΗΣΟ, Συνασπισμός) που κατέστρεψε τη βιομηχανία, αλλά το νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων νεοφιλελεύθερο, νεποτικό, νεοφεουδαρχικό ΜΠΑΤΣΟΚ.

    Οι δε αφηγήσεις που έχω διαβάσει κατά καιρούς για το πώς οδηγήθηκε η Τεοκάρ στο κλείσιμο είναι αποκαλυπτικές για τη σαπίλα αυτού του μορφώματος, του οποίου τώρα οι μεγαλοστελεχάρες, με προεξάρχοντα τον Πάγκακο, ρίχνουν το φταίξιμο για όλα τα δεινά στην Αριστερά (και από δίπλα σιγοντάρουν οι νεοναζί του Λά.Ο.Σ. – μη βιαστείτε να φωνάξετε φάουλ για τη γενίκευση, ψάξτε λίγο παλιότερες δηλώσεις του Καρατζαφύρερ και τι στελέχη έχει στο κόμμα και θα καταλάβετε).

  6. Πολλές αλήθειες μαζεμένες. θυμάσαι καίρια σημεία που κάθε λογικός άνθρωπος τα λογάριαζε σαν καταστροφικές επιλογές.
    Λυπάμαι -αυτό αισθάνομαι – γιατί κατανοώ το βάρος που φέρει ένας άνθρωπος που βρίσκεται μόνος μέσα σε τέτοια ατμόσφαιρα.
    Και τώρα τι;ποιο είναι το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να βρούμε και απαντήσεις μετά τις διαπιστώσεις.

  7. Αγαπητοί φίλοι, Αιρετικέ & Omadeon,
    Καλησπέρα.
    Μάλλον, καλύτερα, Καλημέρα.

    Είπα να περάσω κι απόψε μια βόλτα απ΄το «σπίτι» σας. Έτσι, να σας δω, να μάθω νέα σας.

    Σας έφερα και γλυκά. Εξαιρετικά αφιερωμένα.

    Σας τα παραδίδω με την ευχαρίστηση της επίσκεψης.

    “Μέτωπο Παιδείας προτείνουν οι Φοιτητές”. Μιλάει στο “ΒΗΜΑ” ο Πρόεδρος της ΕΦΕΕ κ. Χρήστος Παπουτσής (27-01-1980): “οι Φοιτητές ζητούν ισότιμη συμμετοχή στις αποφάσεις… Οι Καταλήψεις ήταν επιβεβλημένες. Οι Φοιτητές δείξαμε την αντίθεσή μας σε αυτό που πήγαινε να περάσει. Ακολουθήσαμε διάφορες μορφές πάλης για να χτυπήσουμε το νόμο. …Άλλη πρότασή μας είναι η εξασφάλιση-μια για πάντα- του Πανεπιστημιακού Ασύλου, που συνεχώς παραβιάζεται ή απειλείται απ΄τις αστυνομικές αρχές “.
    (BlackMediterraneanPirate 07-09-2011 02:45
    short link wp.me/pPn6Y-am4 )

    Ανοίγω και το πακετάκι, για να σας δελεάσω:

    http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/09/07/%CE%BC%CE%AD%CF%84%CF%89%CF%80%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BF%CE%B9-%CF%86%CE%BF%CE%B9%CF%84%CE%B7%CF%84/

    Φιλικά & Συντροφικά & Αδερφικά Χαιρετίσματα
    &
    Μεγάλη Εκτίμηση,

    BlackMediterraneanPirate-Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα
    http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/author/blackmediterraneanpirate/

    • Ευχαριστούμε θερμά φίλε πειρατή (και εκ μέρους του Αιρετικού[*], που ενημερώθηκε αν και έλειπε).

      Πολύ καλό εύρημα για τον Παπουτσή η ανάρτησή σου.
      ________
      [*] Γράφουν και άλλοι στο μπλογκ μας αλλά τον τελευταίο καιρό σπάνια.

  8. Να παραθέσω και εγώ τα δικά μου και ας τα σχολιάσετε.
    Α. Όλοι οι προλαλήσαντες έχουν τα δίκια τους από την σκοπιά του καθενός.
    Β. Όλοι οι προλαλήσαντες έχουν άδικο σε πολούς από τους στοχασμούς τους από την σκοπιά αλλουνού.
    Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι η κουλτούρα του πολιτισμού μας είναι η κουλτούρα της ζούγκλας με το δίκιο του ισχυροτέρου και ο καθένας για την πάρτη του.
    Όπως πολύ σωστά προειπώθηκε «η λύση και το πρόβλημα είναι αναμετάξυ μας» και είναι οι διαφορές που μας έχουν εισχωρήσει στο μυαλό μας ο περίγυρός μας (η κουλτούρα μας). Αναλογιστείτε από που προέρχεται η βία…Από τις ανισότητες. Όσο μεγαλύτερες τόση μεγαλύτερη και η βία. Υπάρχουν κοινωνίες που έχουν 0% εγκληματικότητα ή βία στον πλανήτη. Τί λείπει σε αυτές; Η ανισότητα. Φυσικά ο μεγαλύτερος παράγοντας ανισότητας είναι το ίδιο το χρήμα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από πιο παλία.
    Το αρχικό άρθρο έχει την εξής παραδοχή που δυστυχώς ανατρέπει όλα τα αναφερόμενα. Ξεχωρίζει τις ΗΠΑ από την Κίνα σαν δύο διαφορετικούς παίχτες. Στην πραγματικότητα και στο πλαίσιο την σημερινής παγκοσμιοποίησης απλά δεν είναι. Είναι ένας παίχτης διπρόσωπος. Ας μην ξεχνάμε ότι έχουν το ίδιο νόμισμα και ο ένας εξαρτάται πλήρως από τον άλλο. Η Αμερική ως χρηματοπιστωτικός γίγαντς κόβει χρήμα (δανειζεται στην πραγαματικότητα από FED) το χρησιμοποιεί για να αγοραζει υλικά προιόντα από Κίνα που τα παράγει με πολύ φτηνό κόστος (εργατικό και περιβαλλοντικό) και αν καταρεύσει η αγορά των ΗΠΑ θα καταρρεύσει και της Κίνας ως αποτέλεσμα. Όσον αφορά τα απόθεματα σε $ είναι μάλλον αέρας κοπανιστός αφού αν η Κίνα προσπαθήσει να τα βγάλει στην αγορά το μόνο που θα κάνει είναι να τα υποτιμήσει και να μην μπορεί να παράγει ως αποτέλεσμα μη ικανότητας αγοράς ενέργειας και Α ύλες. Είναι ακριβώς το ίδιο σκηνικό με το δίδυμο Αγγλίας-Γερμανίας προ του Α παγκοσμίου πολέμου. Οι άγγλοι είχαν τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και οι Γερμανοί την παραγωγή.
    Επομένως δεν μπορεί να πει κανείς ότι οι Αμερικάνοι δεν παράγουν. Ο Αμερικανικός λαός δεν παράγει αλλά πρέπει να διαθέσει στην αγορά την Κινεζική παραγωγή και αυτή είναι οι τωρινή οικονομία των ΗΠΑ. Για ναμπορέσει να μοχλευθεί και να ικανοποιήσει την παραγωγή μπήκε στο παιχνίδι η ιδιοκτησία, Η οικιστική βιομηχανία γιγάντωνε αυτά τα δύο μέτωπα τα οποία όμως επειδή δεν ήταν αληθινά είχανε ταβάνι. Κάποτε θα έφτανε το μπαμ με αποτέλεσμα ως συνήθως σε όλη την ανθρώπινη ιστορία την φούσκα να την πληρώσουν οι φορολογούμενοι και ποτέ οι υπαίτιοι. Το ίδιο μοτίβο ακολούθησε όλος σχεδόν ο δυτικός κόσμος για την ενδυνάμωση της μόχλευσης σε ένα παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο.
    Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθεί ο παράγοντας «εταιρία». Στην εταιρία δεν υπάρχει ηθική και φυσικά Ν1 είναι το κέρδος. Κέρδος=μειωμένο κόστος με οποιοδήποτε τίμημα. Επομένως είναι λογικότατο στο σύστημά μας που όλοι επιζητούμε τα πάντα φθηνότερα οι εταιρίες να παράγουν όπου μπορούν φθηνότερα με το χαμηλότερο κόστος και το μέγιστο κέρδος.Στην πραγματικότητα η χειρονακτική εργασία έχει σβήσει προπολλού σε παραγωγικές μονάδες του δυτικού κόσμου και έρχεται και η σειρά της διοίκησης και πώλησης οσονούπο. Οι μηχανές είναι οι εργάτες των «αγγαριεών» του σήμερα. Ελάχιστο κόστος, μέγιστη απόδοση σε χρόνο και ποιότητα, χωρίς διακοπές. Επομένως το να γκρινιάζουμε για έλειψη παραγωγής και εργατικό δυναμικό είναι λίγο ουτοπικό πια στην εποχή μας. Στην πραγματικότητα οι μεταβολές γίνονατι καθημερινά χωρίς να τις πολυκαταλαβαίνουμε και στην συνέχεια ψάχνουμε γιατί ανεβαίνει η ανεργεία και μειώνεται το εισόδημα.
    Στην εποχή της μηχανοποίησης της επαναλαμβανόμενης εργασίας (όχι δημιουργικής) το σύστημα εργασία με χρηματικό αντιτιμό για επιβίωση έχει σοβαρά προβλήματα υποστήριξης. Δεν μπορούν οι πολίτες να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο σύστημα στην εποχή μας.
    Ήρθε η ώρα τηε αλλαγής. Για να γίνει η αλλαγή πρέπει η ανθρωπότητα από ζούγκλα να γίνει συμβιωτική και με τους συνανθρώπους μας αλλά και με το όλο περιβάλλον μας. Η πρώτη αλλαγή όμως θα γίνει μέσα μας.

    • Αγαπητέ Δημήτρη καλώς ήλθες…

      Ο συγγραφέας (Αιρετικός) ίσως απαντήσει αλλά… έχει πνιγεί στη δουλειά αυτή την περίοδο.

      Κοίτα, επί της ουσίας, σε ΠΟΛΥ γενικό επίπεδο, συχνά συμβαίνει αυτό που λες στην αρχή

      Α. Όλοι οι προλαλήσαντες έχουν τα δίκια τους από την σκοπιά του καθενός.
      Β. Όλοι οι προλαλήσαντες έχουν άδικο σε πολούς από τους στοχασμούς τους από την σκοπιά αλλουνού.

      Αυτό είναι γενικά σωστό, αν και δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμο, είναι σχεδόν… κοινότοπο ή ταυτολογία.
      Π.χ. από τη σκοπιά ενός… φασίστα (χεχε) ΟΛΟΙ εδώ έχουμε άδικο κι αυτός κατέχει το απόλυτο δίκιο.,

      Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Ότι η κουλτούρα του πολιτισμού μας είναι η κουλτούρα της ζούγκλας με το δίκιο του ισχυροτέρου και ο καθένας για την πάρτη του.

      ΟΧΙ φίλε μου.
      -Πρώτον… όχι απαραίτητα (δηλαδή οι διαφορές απόψεων ΔΕΝ σημαίνουν «κουλτούρα της ζούγκλας» ΟΥΤΕ «δίκιο του ισχυροτέρου», ΟΥΤΕ και «ο καθένας για την πάρτη του») – γενικά μιλώντας.
      -Δεύτερον… ΕΙΔΙΚΑ εδώ, σε ΑΥΤΟ ΕΔΩ το μπλογκ, ΟΛΑ αυτά τα… λάθη που απαρίθμησες είναι _λάθη εξ ορισμού_.
      Δηλαδή…
      οι διαφορές απόψεων
      ΔΕΝ σημαίνουν «κουλτούρα της ζούγκλας»
      ΟΥΤΕ «δίκιο του ισχυροτέρου»,
      ΟΥΤΕ και «ο καθένας για την πάρτη του».

      Απολύτως και εντελώς και… «δια ροπάλου»,

      ΤΙ εννοώ δια ροπάλου? Εννοώ ότι ακολουθούμε πολιτική Μηδενικής Ανοχής σε Λάσπη και σε φανερά Λογικά Σφάλματα ή Ψεύδη.

      Παραδόξως… ανεχόμαστε ΚΑΙ τη ζούγκλα, ΔΕΝ απαγορεύουμε τις βρισιές. Οποιος βρίζει χωρίς λόγο είναι ηλίθιος και εκθέτει μόνο τον εαυτό του. ΑΝ όμως βρίζει δικαιολογημένα, εξετάζεται πάντα η ΑΙΤΙΑ.
      Χρειάστηκα φίλε… 16 χρόνια πείρας στο διαδίκτο για να καταλήξω εδώ, σε αυτά τα πράματα.
      Και… ΑΝ αυτό το μπλογκ είχε ολισθήσει σε «κουλτούρα της ζούγκλας» ή σε «δίκιο του ισχυροτέρου» ή στο «καθένας για την πάρτη του» θα έπρεπε μάλλον να το ΚΛΕΙΣΩ το μπλογκ, αμέσως (χεχε).
      Εκείνο που δεν σκέφτηκες ίσως είναι ότι ΚΑΙ οι απόλυτες γενικεύσεις απαγορεύονται εδώ, «δια ροπάλου».
      Με το… πλαστικό αυτό ρόπαλο χτυπάω ΚΑΙ το δικό μου κεφάλι, όποτε τυχόν τις κάνω (χεχε).
      Μπήκες
      1. κάνοντας απόλυτες γενικεύσεις (που ΔΕΝ ισχύουν, ούτε καν γενικά, παρά μόνο στατιστικά στην ευρύτερη κοινωνία)…
      2. …καταρρίπτοντάς τες, ακολουθώντας τη Λογική Πλάνη του «αχυρένιου επιχειρήματος»
      http://en.wikipedia.org/wiki/Strawman
      3. Ωστε να αποδείξεις τα συμπέρασματά σου. Ας το δούμε λοιπόν (παρά το λάθος των 1, 2).

      Αναλογιστείτε από που προέρχεται η βία…Από τις ανισότητες. Όσο μεγαλύτερες τόση μεγαλύτερη και η βία. Υπάρχουν κοινωνίες που έχουν 0% εγκληματικότητα ή βία στον πλανήτη. Τί λείπει σε αυτές; Η ανισότητα. Φυσικά ο μεγαλύτερος παράγοντας ανισότητας είναι το ίδιο το χρήμα.

      -ΑΠΟΛΥΤΑ σωστό, κατ’ εμέ. Οποιος έχει αντίρρηση… καλή του τύχη (χεχε).

      (βέβαια… αυτό είχε ισχυριστεί και ο Παπανδρέου επανειλημμένα ΚΑΙ υποκριτικά, π.χ. στο βίντεο ΕΔΩ).

      Μετά είπες,…

      Το αρχικό άρθρο έχει την εξής παραδοχή που δυστυχώς ανατρέπει όλα τα αναφερόμενα. Ξεχωρίζει τις ΗΠΑ από την Κίνα σαν δύο διαφορετικούς παίχτες. Στην πραγματικότητα και στο πλαίσιο την σημερινής παγκοσμιοποίησης απλά δεν είναι. Είναι ένας παίχτης διπρόσωπος.

      ΠΟΛΥ επικίνδυνη οπτική γωνία, αντί να εξετάσει τις σχέσεις τους, εξισώνει εξ ορισμού δύο ανόμοια μέρη ενός συστήματος.

      Ας μην ξεχνάμε ότι έχουν το ίδιο νόμισμα και ο ένας εξαρτάται πλήρως από τον άλλο.

      OXI, δεν έχουν το ίδιο νόμισμα, από καμία άποψη. Οχι μόνο κατ’ όνομα ή σε είδος currency (δολάρια – γιουάν) αλλά και γενικότερα. Π.χ. η Κίνα πιέζει για ένα εναλλακτικό διεθνές νόμισμα από το δολάριο (και σήμερα έγινε ντόρος για προστατευτισμό που ασκεί στη δική της αγορά, ειδικά σε είδη Εναλλακτικής Ενέργειας).
      Η απόλυτη εξίσωση και τσουβάλιασμα που κάνεις μεταξύ Η.Π.Α. και Κίνας δεν νομίζω ότι βοηθάει ιδιαίτερα. Αυτά που απαριθμείς πιο κάτω, λίγο-πολύ… ΗΔΗ τα ξέρουμε.

      Η Αμερική ως χρηματοπιστωτικός γίγαντaς κόβει χρήμα (δανειζεται στην πραγαματικότητα από FED) το χρησιμοποιεί για να αγοραζει υλικά προιόντα από Κίνα που τα παράγει με πολύ φτηνό κόστος (εργατικό και περιβαλλοντικό) και αν καταρεύσει η αγορά των ΗΠΑ θα καταρρεύσει και της Κίνας ως αποτέλεσμα. Όσον αφορά τα απόθεματα σε $ είναι μάλλον αέρας κοπανιστός αφού αν η Κίνα προσπαθήσει να τα βγάλει στην αγορά το μόνο που θα κάνει είναι να τα υποτιμήσει και να μην μπορεί να παράγει ως αποτέλεσμα μη ικανότητας αγοράς ενέργειας και Α ύλες.

      Πολύ σωστά μέχρι εδώ…

      Είναι ακριβώς το ίδιο σκηνικό με το δίδυμο Αγγλίας-Γερμανίας προ του Α παγκοσμίου πολέμου. Οι άγγλοι είχαν τα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και οι Γερμανοί την παραγωγή.

      Δεν ξέρω αν ισχύει απόλυτα αυτό, αλλά… έτσι κι αλλιώς δεν εμπόδισε τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο (χεχε).

      Επομένως δεν μπορεί να πει κανείς ότι οι Αμερικάνοι δεν παράγουν. Ο Αμερικανικός λαός δεν παράγει αλλά πρέπει να διαθέσει στην αγορά την Κινεζική παραγωγή και αυτή είναι οι τωρινή οικονομία των ΗΠΑ.

      Φυσικά και δεν παράγουν τίποτε σημαντικό, πια, οι Αμερικάνοι (ΣΧΕΤΙΚΑ μιλώντας ή στατιστικά, όχι απόλυτα).

      Και.. ΣΙΓΑ μην εξισώσουμε τώρα… διαδικασίες διανομής με πραγματική παραγωγή. Ετερον – εκάτερον.

      […]

      Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προστεθεί ο παράγοντας “εταιρία”. Στην εταιρία δεν υπάρχει ηθική και φυσικά Ν1 είναι το κέρδος. Κέρδος=μειωμένο κόστος με οποιοδήποτε τίμημα. Επομένως είναι λογικότατο στο σύστημά μας που όλοι επιζητούμε τα πάντα φθηνότερα οι εταιρίες να παράγουν όπου μπορούν φθηνότερα με το χαμηλότερο κόστος και το μέγιστο κέρδος.

      E ναι, αλλά όπως θα ξέρεις… με μαθηματική ακρίβεια αυτός ο τρόπος λειτουργίας οδηγεί σε τεράστια προβλήματα και γενικό αδιέξοδο.

      Στην πραγματικότητα η χειρονακτική εργασία έχει σβήσει προπολλού σε παραγωγικές μονάδες του δυτικού κόσμου και έρχεται και η σειρά της διοίκησης και πώλησης οσονούπο. Οι μηχανές είναι οι εργάτες των “αγγαριεών” του σήμερα. Ελάχιστο κόστος, μέγιστη απόδοση σε χρόνο και ποιότητα, χωρίς διακοπές. Επομένως το να γκρινιάζουμε για έλειψη παραγωγής και εργατικό δυναμικό είναι λίγο ουτοπικό πια στην εποχή μας.

      Εδώ έχεις κάποιο μεγάλο δίκιο. Το θέμα είναι ΠΟΥ παράγεται κάτι και ΠΩΣ και με ΤΙ κόστος και ΤΙ κέρδη και με ΠΟΙΟ σκοπό.
      ΟΧΙ η εργασία αυτή καθ’ εαυτή (που θα μπορούσαμε άνετα να δουλεύουμε όλοι λιγότερο σε συνθήκες κάποιου ιδανικού δημοκρατικού σοσιαλισμού).

      Στην πραγματικότητα οι μεταβολές γίνονται καθημερινά χωρίς να τις πολυκαταλαβαίνουμε και στην συνέχεια ψάχνουμε γιατί ανεβαίνει η ανεργία και μειώνεται το εισόδημα.

      Ε, ναι, αλλά… όσοι είμαστε λίγο ψαγμένοι όπως εσύ, ξέρουμε ότι αυτό συμβαίνει εξ ορισμού λόγω των ιδιοτήτων του ΙΔΙΟΥ του τρέχοντος συστήματος. Μέχρι να γίνουν οι εργάτες… συν-ιδιοκτήτες, αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει (και όχι μόνο).

      Στην εποχή της μηχανοποίησης της επαναλαμβανόμενης εργασίας (όχι δημιουργικής) το σύστημα εργασία με χρηματικό αντιτιμό για επιβίωση έχει σοβαρά προβλήματα υποστήριξης. Δεν μπορούν οι πολίτες να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο σύστημα στην εποχή μας.

      ΠΑΡΑ πολύ σωστά. Προσυπογράφω 100%

      Ήρθε η ώρα της αλλαγής. Για να γίνει η αλλαγή πρέπει η ανθρωπότητα από ζούγκλα να γίνει συμβιωτική και με τους συνανθρώπους μας αλλά και με το όλο περιβάλλον μας. Η πρώτη αλλαγή όμως θα γίνει μέσα μας.

      Ε, ναι. Αλλά… οάσεις στη «ζούγκλα των ιδεών» _υπάρχουν_, φίλε.
      – Οπως κι εμείς εδώ.:mrgreen:

      _______________________
      Και τώρα λίγο… αυτο-λιβάνισμα, αλλά… με κοινωφελή σκοπό
      (περί Κίνας)

      • Να συζητήσουμε λίγο. Ευχαριστώ για το καλοσώρισμα. Όσον αφορά για το πρώτο ότι είναι γενικότητες και ότι θίγω το μπλόκ θεωρόντας ότι είναι ζούγκλα… μάλλον με παρεξηγήσατε. Απλά διαβάζοντας το σχόλια αύτο που έβγαλα (και μάλλον μιλώ αντικειμενικά) είναι ότι ο καθένας από την σκοπιά του είχε την άποψή του (συμπεριλαμβανομένου και εγώ) και φυσικά είναι αποτέλεσμα των βιομάτων του. Ο υπάλληλος-εργάτης κατά του ιδιοκτήτη, ο ιδιοκτήτης κατά των Δ.Υ, οι Δ.Υ κατά των φοροφυγάδων κ.ο.κ. Αυτό πάει σπιράλ γύρω γύρω μέχρι τον πάτο που απλά όλοι είναι νεκροί.

        Το πρόβλημα της παραγωγικότητας δεν είναι Ελληνικό, ούτε Αμερικανικό αλλά παγκόσμιο και το εξηγώ παρακάτω στα της «εταιρίας».

        Δεν είμαι κατά αυτών να εξηγηθώ εξ’αρχής. Θεωρώ ότι όλα έχουν τον χρόνο και τον τρόπο τους και μας προάγουν με κάποιο τρόπο (αυτό είναι μεγάλη συζήτηση που δεν γίνεται στα πλαίσια ενός μπλοκ). Απλά για τους λόγους που πολύ περιληπτικά παρέθεσα θεωρώ πως το χρηματικό σύστημα και η ελεύθερη αγορά έφτασε στο τέλος της και πρέπει να βρούμε κάτι καινούριο.

        Πρέπει να βρούμε τι είναι αυτό που είναι παγκοσμίως κατανοητό, ποιά είναι η κοινά αποδεκτή από όλους γλώσσα και τί είναι αυτό που λύνει προβλήματα στην πραγματικότητα. Τι είναι αυτό που μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα του σημερινού ανθρώπου. Σίγουρα δεν είναι η θρησκεία, ή η πολιτική.

        Τώρα όσον αφορά την Κιναμερική, είναι ευρέως αποδεκτό ότι μέχρι πρότεινως (πριν την κρίση του 2007) οι οικονομολόγοι την θεωρούσαν το παράδοξο φαινόμενο αυτό. Ναι η Κίνα έχει δικό της νόμισμα που όμως δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει περαν των εσωτερικών συναλλαγών αφού είναι δεσμευμένο με το δολλάριο και αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν μόνο το τελευτάιο. Δεν έχει αποθεματικά σε γουαν αλλά σε δολλάρια. Επομένως η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχει δικό της νόμισμα. Αυτός είναι και ο λόγος που πρωτοστατεί στην καθιέρωση του SDR ή όπως αλλιώς θελήσουνε να το ονομάσουνε. Αυτό δεν συνέβει και στο παρελθόν με την Γερμανία; Ο βιομηχανικός γίγαντας θα θελήσει να πάρει το πάνω χέρι. Αυτός έιναι και ο λόγος που οι αναλυτές εμπλέκουν την Κίνα στον μεγάλο πόλεμο αν έρθει.

        Επίσης όλα τα παρακάτω (που τα ξέρετε) είναι βασικά για την εξήγηση των από πάνω και την σύνδεση με τα συμπεράσματα.

        Τον χαρακτηρισμό «λάθος» τον χρησιμοποιώ πολύ σπάνια πια αφού δεν υπάρχει λάθος ή σωστό αλλά διαφορετικές οπτικές γωνίες. Εσείς στο μπλόκ σύμφωνα με τα προαναφερθέντα σχόλια μάλλον τον χρησιμοποιείτε πολύ και φυσικά γνωρίζετε πολλά, αλλά τα κρατάτε μεταξύ σας. Εγώ απλώς θεώρησα συνετό να δώσω ίσως μια αλλη οπτική που δεν διαφάνονταν από το αρχικό κείμενο και τα σχόλια.

        Συγνώμη για την παρέμβση. Δεν θα σας ξαναενοχλήσω.

        • Δεν αποτελεί ενόχληση, καθόλου, φίλε Δημήτρη…
          ΟΥΤΕ το πρώτο σου σχόλιο, ούτε (ακόμη περισσότερο) το δεύτερο,
          αλίμονο…

          Μην παρεξηγείς το παιγνιδιάρικο στυλ μου.
          Είπες πολλά σωστά πράματα και ελάχιστη σημασία έχουν οι γενικεύσεις στην αρχή.

          Μετά… είπες ακόμη πιο σωστά πράματα (τώρα).

          Το χαρακτηρισμό «λάθος» ίσως προσωπικά υπερβάλλω μερικές φορές στη χρήση του, αλλά…
          δεν έχω την ψευδαίσθηση της απόλυτης ισχύος του.

          Πολύ πιο σωστά τα διατύπωσες και τα εξήγησες, τώρα, τα περί Αμερικής Κίνας.
          Θεώρησε πως «λάθος» ήταν η προηγούμενη διατύπωσή σου (κατ’ εμέ), όχι η νέα και πληρέστερη.

          Είσαι ευπρόσδεκτος όποτε θέλεις να συζητήσεις ή να φέρεις την άποψή σου, ή πληροφορίες που θεωρείς σημαντικές.
          No problem.

  9. Στην microcosmality μας, δεν φτάνουν καλά κάποιες πληροφορίες όπως μία είδηση στα «ψιλά»: Μετά την είσοδο, στα ουρί του παραδείσου, του οσάμα και ουχί ομπάμα, ή Κίνα προειδοποίησε, ότι «στρατιωτική επέμβαση των Αμερικάνων στο Πακιστάν θα θεωρηθεί Casus belli για αυτήν». Δεν το έχω τσεκάρει από παντού γιατί και γω στην ίδια microcosmality βρίσκομαι. Θεωρώ ότι ο εναγκαλισμός ΕΠΑ-Κίνας είναι δεδομένος και ποιο χρήσιμος τώρα, από ποτέ, αφού Βγαίνοντας η Ευρώπη από το Κάδρο των εισαγωγών, μένει στην Κίνα μόνο ο «Αντίπαλος» για να εισάγει. Τώρα δεν φτάνει μόνο μία πλατεία για τα 100εκ νεόπλουτων Κινέζων αν αρχίζουν να φωνάζουν…
    Από την άλλη όποιος δεν βλέπει ότι μακροπρόθεσμα(;) γεωπολιτικά οι δύο αντί(θετοι)/(παλοι) πόλοι είναι Κίνα vs Δυτικός Κόσμος δεν έχουν μπει ποτέ στο google map. Ελπίζω μακροπρόθεσμα, γιατί η Ινδία παίζει κάποιο ρόλο στο σκηνικό και επειδή, ίσως, το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ για CYBERWAR μας δίνει 10-15 χρονάκια ακόμα…(αυτό το «ίσως», γιατί το πρώτο «σοβαρό» κρούσμα cyberwar από την Κίνα έγινε, όπως την κατηγορούνε…)

    Εν ολίγοις μόνον την σιγουριά μου έκφρασα.🙂😉

    ΥΓ(βρε, τι συνήθεια!) Η Ιαπωνία είχε ακόμη μεγαλύτερη κολεγιά με τους Αμερκάνους λόγω και μεταπολεμικής εισόδου τους στην οικονομία. Ωστόσο το πιστόλι πυροβόλησε… Απόψεις ότι ήταν αυτοπυροβολισμός/αυτοκτονία ή η συνωμοσιολογική άποψη ότι το κρατούσε Αμερκάνος δεν πρόκειται να βρουν την απάντησή τους σύντομα. Οι Γιαπωνέζικες τράπεζες ποιους είχαν μετόχους;;;
    Πόσα χρόνια ακόμα η Ιαπωνία θα παραμείνει γονατισμένη;
    PS. DELETE PREVIUS please (gmai.com)

    • ologistis,
      Όταν… ζωγραφίζεις σπάνια έχω αντίρρηση με τις… πινελιές.

      Πάντως (για να προσθέσω παρεμφερή σκέψη) τα σημερινά φαινόμενα απατούν, διότι…
      …όταν (με το καλό) καταρρεύσει αισθητά η Αμερική, η Κίνα θα ακολουθήσει το γνωστό Δόγμα
      «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται». Θα γίνει το έλα-να-δεις (εκτός αν το γυρίσουν σε κάνα νέο πόλεμο).

      • Ζωφραφιές,πινελιές … με κάνεις να κοκκινίζω περισσότερο!

        Ότι ο Κινέζος μιλάει με όλους και μέχρι BRIC (έστω με S στο τέλος για να γίνουν πολλοί [South Africa 2010]) έχει φτιάξει, είναι γεγονός. Η ιστορία έχει δείξει ότι «Κινήματα Αδεσμεύτων» και «τρίτοι δρόμοι» είναι απλές σφραγίδες αν δεν κάνουν κάτι…
        Και για να θυμηθούμε, από τις κορυφαίες στιγμές “do business in Greece” όταν ο «καπετάνιος» της Cosco ζητάει την επιστροφή του ΦΠΑ και ακούει έκπληκτος τον υπουργό Μας: -έχουμε κάτι τρένα για πούλημα, ΟΣΕ τον λένε, πάρτα!.
        Ο υπουργός Μας που δεν κατάλαβε ότι τo καπέλο που φορούσε ο Κινέζος δεν ήταν του σταθμάρχη… (σκύψε και δες το, μι’άγκυρα και ένα οικόσημο έχει)
        Οι παρόντες δημοσιογράφοι συνειδητοποίησαν, πόσο απλό πράγμα, είναι οι «δουλειές», στα μεγάλα σαλόνια…
        – έχεις να μείνεις κάπου σήμερα; Αν δεν έχεις, έχουμε μία ακρόπολη, αλλά δεν έχει σκεπή. Άμα τη θέλεις, βάλε μια τέντα από πάνω, και μείνε και μέσα, ένα πράγμα.

        Ενώ αντίθετα, έχεις εκείνους, τους ανίδεους κουμπάρους Μας, όπως λέει η κουμέρα μου, όπου απλά ανακοίνωσαν 2,5δις δάνειο από Ρωσία, χωρίς να στείλουν έναν Χριστόφια στην Μόσχα. Μοσχάρια, που δεν έστειλαν έναν Πρωθυπουργό, ρε αδελφέ, για να του πει ο Πούτιν: Καλώς τον! Θα πάρεις κάτι; Όχι, όχι απλά κοιτάζω…

        Λοιπόν, μου έχετε κάνει τα στοιχήματα τσατάλια. Το περασμένο σαββατοκύριακο το είχα παίξει σίγουρο κι έχασα, γιατί ο Μπένυ δεν το θέλει πάνω του.(αρκετά κιλά έχει) Αυτό, δεν πρόλαβα να τζογάρω και βγαίνει το υπουργείο Μας και διαψεύδει ότι θα πει αει σιχτίρ, ο γΑπ, στο μαρτύριο του Σίσυφου(jungle reporter). Ευτυχώς, είδα ότι ο Υπουργείος πηγός Ανωνονιμή, απάντησε στο Zero Hedge και ίσιωσα.
        Βλέπεις σήμερα έληξε το PSI στα λάστιχα του αυτοκινήτου Ελλάδα και ο υπουργός ήταν απασχολημένος, γιατί διάβαζε πιέσεις πολύ κάτω από 90.
        Ίσα που προλαβαίνω να παίξω ένα πενηνταράκι στον ΟΠΑΠ, να βγάλω μία απόδοση 50-50.
        http://www.zerohedge.com/news/market-chatter-greek-default-over-weekend

  10. Μπορεί να είναι kwλόπαιδο, αφού λέει μόνος του ότι είναι Εγωίσταρος αλλά όταν ζωγραφίζει, είναι απλά Καταπληκτικός. Yanis Varoufakis
    Σε shortener για να μην γεμίσει «σπυριά» το post http://goo.gl/OYz0r (translate google για εύκολο διάβασμα)
    Διαφορετικά : goo.gl/9auGt πρωτότυπο (γερμανικά)
    Μην πάρετε πασατέμπο ή άλλα εδέσματα. Τα σχόλια των γερμανών αποζημιώνουν όλα τα γούστα.

    Όχι, ότι δεν έχει ακουστεί ξανά, αλλά έχει άλλη γλύκα να τους λες ότι υπάρχει και «δεύτερη ανάγνωση» σε κάτι που λέει ένας υπουργός σας…

    (Μονόδρομος για την Γερμανία η έξοδος της από την Ευρωζώνη. Χαχαχα)

    • Δεν ίναι ο μόνος που το έχει πει ότι κανονικά είναι η Γερμανία που πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη. Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ μαζί του. Η Γερμανία έχει κάνει απίστευτο κακό στην Ευρωπαϊκή Ένωση την τελευταία δεκαετία.

      • Συμφωνώ απόλυτα. Ήδη τα στοιχήματα παίζονται για την έκπληξη της Αγγλίας(*) και για τα κονέ της Μέρκελ με το R των BRICS που ίσως τους δώσει εκείνη τη λύση για τα νομισματικά αποθέματά τους που προέρχονται από τα θετικά εμπορικά ισοζύγιά τους…

        Το ανέκδοτο του yanis είναι που τους το λέει και αυτοί εκπλήσσονται… (είτε τόσο καλή ιδέα, μπράβο, είτε μπα δεν βλέπω ότι οι πολιτικοί μας θα το κάνουν)

        *υπάρχει ένα που δίνει πολύ μεγάλη απόδοση και θέλει την Αγγλία να παίρνει μέρος στο εγχείρημα μετά το κάζο του γιώργου σώρου

        • Μια και αναφέρθηκε η «Μητέρα Ρωσία», ακόμα θυμάμαι τη φαρσοκωμωδία που παίχτηκε με την παραλίγο εξαγορά της Opel από τη Fiat. Η μεν General Motors (στην οποία ανήκει η Opel) δεν πολυψηνόταν να πουλήσει, η δε Fiat την ήθελε – κι όσο για τους Γερμανούς, αυτοί είχαν κάνει ήδη μέσω του Gerhard Schröder, ο οποίος πλέον δουλεύει στη Gazprom, το deal με τη Magna (που κατασκευάζει εξαρτήματα αυτοκινήτων), εταιρεία ιδιοκτησίας του Ρώσου μαφιόζου Oleg Vladimirovich Deripaska, φιλαράκου του Putin, ιδιοκτήτη βιομηχανιών τσιμέντου και αλουμινίου, καθώς επίσης και της GAZ που φτιάχνει φορτηγά και, παλιότερα, τα τρισάθλια Volga. Κι είχανε βάλει όλο τους τον προπαγανδιστικό μηχανισμό να ταΐζει με ρατσιστικά στερεότυπα το γερμανικό πληθυσμό για τους «μακαρονοφάγους» που δεν είναι άξιοι για τίποτα κλπ κλπ κλπ (ενώ οι μαφιόζοι και τα παρακρατικά καθίκια της KGB είναι) και για «εθνική υπερηφάνεια» και «ανεξαρτησία» που θα χαθεί αν την Opel την πάρουν οι «άχρηστοι» Ιταλοί.

          Τελικά μείνανε με το πουλί στο χέρι, γιατί η GM την κράτησε για τον εαυτό της. Μεταξύ μας, και να κλείσει η Opel, δε θα χαθεί κάτι σημαντικό. Ούτε Lancia είναι ούτε Citroën για να πούμε ότι θα χανόταν κάποια εταιρεία που είχε παρουσιάσει αξιόλογες τεχνολογικές καινοτομίες (ακριβώς το αντίθετο). Ούτε καν τεχνογνωσία δεν έχει: όλη η έρευνα και εξέλιξη γίνεται από τη «μαμά» General Motors κάπου μεταξύ ΗΠΑ και Νοτίου Κορέας. Τζάμπα η ρατσιστική προπαγάνδα, την οποία έχουν πάντα έτοιμη οι «πολιτισμένοι» Γερμανοί. Θέλουν οι απόγονοι των ναζί να κρυφτούν κι ο ρατσισμός δεν τους αφήνει… Τι νομίζατε, μόνον οι Ελληνάρες ζουν με αυταπάτες μεγαλείου (grandeur delusion);

    • Εξαιρετικά καλή η ποιότητα της αυτόματης μετάφρασης φίλε Ολογιστή,
      αλλά… άμα πας στο τέλος της βρίσκεις το σύνδεσμο και προς το… αγγλικό αντίστοιχο
      του κειμένου, από τον ίδιο τον Βαρουφάκη
      http://yanisvaroufakis.eu/2011/09/11/is-greece-finished/

      (βέβαια όπως είπες, «Τα σχόλια των γερμανών αποζημιώνουν όλα τα γούστα.» -χεχε).

  11. Φίλε Ομάδεον
    Έχεις δίκιο για το αγγλικό κείμενο. Γίνομαι και ‘γω κwλόπαιδο όταν ακολουθώ τις twiterιές του Yanis. LoL.
    Απλά, ήταν μία ευκαιρία να διαβάσουμε τον ΕΠΙΚΟ τίτλο:
    Deutschland raus statt Griechenland?
    Η Γερμανία ΟΞΩ αντί της Ελλάδας;
    (αυτό το ραους(τ) του Βέγγου)

    Όσο για τα σχόλια χτες ήταν 5 σελίδες και σήμερα 12 και δεν σταματούν…

    Ο Αιρετικός, (όπως πάντα είμαι fan-ατικός), μας δείχνει ανάγλυφα και μία ιδιαίτερη κολεγιά μεταξύ των «αξύριστων μασχαλών» με τους «αγροίκους που δεν σκουπίζουν τον κwλο τους».

    Φίλε αιρετικέ, επειδή ξέρεις, ότι ξέρω(LoL), ότι κατέχεις απόλυτα το «άθλημα» auto, όποτε βρεις καιρό, γράψε για εκείνη την κρίση στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, με τις μετακινήσεις στελεχών και το σκάνδαλο των βιομηχανικών μυστικών που έπαιρναν μαζί τους. Κάπου εκεί πιστεύω ότι έγινε κουλουβάχατα ο κλάδος αυτοκινήτων στην Ευρώπη και άφησε πάλι Αμερική να οδηγήσει παγκόσμια σε σχεδιασμούς SUV κτλ. Θυμάμαι τότε, ότι μία χίμαιρα αποδείχτηκε, το PanDrive στην Ελλάδα, που για την εποχή του ήταν καινοτόμο σύστημα πλοήγησης (GPS με μεγάλη απόκλιση τότε, γυροσκοπική πυξίδα, «κουτάκια εντοπισμού» στα φανάρια της Αθήνας). Αν θυμάμαι ήταν δεύτερο – τρίτο πανευρωπαϊκά με συνέργιες Ελληνικών Πανεπιστημίων αλλά λόγω εκείνης της κρίσης, δεν προχώρησαν σε συμφωνίες με αυτοκινητοβιομηχανίες και πτώχευσε.

    Κάτι άλλο που παρατηρώ, είναι το φαινόμενο, ότι στην Ιταλία δεν υπάρχει πια Βιομήχανος ιδιοκτήτης. Έχω βαρεθεί να βλέπω holding εταιρίες πχ. τύπου FA Capital SpA που ανήκει φυσικά – φυσικά σε Goldman Sachs Group Inc πίσω από ονομαστές και παλιές βιομηχανίες. Μπροστά βάζουν κανένα CEO από εκείνους που έχουν οικόσημο, αλλά με ελεεινό αριθμό μετοχών και την «τρέχουν» από γραφεία.
    Στην αρχή πίστεψα ότι είναι το μεταβατικό στάδιο της αγοροπωλησίας αλλά κλείνουν δεκαετία με τέτοια σχήματα.
    Αντίθετα στην Γερμανία παρά το ανθρωποκυνηγητό του ΣΔΟΕ, στις τέσσερις τα ξημερώματα, οι βιομήχανοι κρατάνε τα μαγαζιά τους σε προσωπική – οικογενειακή ιδιοκτησία. Πχ στα ρουχαλάκια Λεμμι, ο Lehmann παραμένει με την αγάπη του στα άλογα και την ναζιστική του ιδεολογία, που δεν τον εμπόδισε να φτιάξει την παραγωγή του στην Κίνα, ώστε να μην έχει τουρκάλες και ελληνίδες εργάτριες στο εργοστάσιο.
    Τα γνωστά φίλτρα Μπρίτα παραμένουν σε οικογένεια Hankammer και έχουν τσιτώσει τα νεύρα των στελεχών τους, που ονειρεύονται αμερικάνικα bonus πωλήσεων και όχι οικογενειακές διαταγές για εξασφάλιση της πίστωσης – αλλιώς όχι πώληση.(σορρυ Βολφ, το ‘πα…)

    Βάση στοιχείων ΟΟΣΑ η Γερμανία σε απόλυτα νούμερα είναι η μεγαλύτερη στις εξαγωγές χώρα και ψάχνω το μονοπωλιακό είδος που τους το επιτρέπει.(πχ το green Laser για χάραξη και κόψιμο έως την Ιατρική του εφαρμογή;)

    Στα δικά μας το άκρον άωτον της ξεφτίλας: ο οποιοσδήποτε “σύνδεσμος” μεταξύ Ελλήνων Βιομηχάνων γίνεται Ελληνικών Βιομηχανιών για να καταντήσει Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών γιατί οι συνδρομές δεν φτάνουν για το νοίκι.
    Ο δε πρόεδρος, απαραίτητα, δεν θα πρέπει να έχει βιομηχανία σε λειτουργία, εφοπλιστής χωρίς καράβια, ένα πράμα…

    Εκτός από την χωροθέτηση της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ανθρωπογεωγραφία της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s