Ο Πολυπολιτισμικός Ρατσισμός (κατά τον Zizek) και η δική μας… Φοβική Μονο-Κουλτούρα

Slavoj Žižek (b. 1949) - Slovenian philosopher...
Image via Wikipedia

Το ακόλουθο εδάφιο του Ζίζεκ  δίνει έναν αριστερό ορισμό της πολυ-πολιτισμικότητας. Ορισμό σχεδόν άγνωστο στην ελληνική Ιδεόσφαιρα (μέχρι τώρα) που ίσως να φανεί  παράδοξος, αντιφατικός,  ακόμη  και… ύποπτος:

Multiculturalism is evidently an inverted and un-confessed form of “distant” racism: “respecting” the identity of the other, conceiving the other as an “authentic” closed community against which he, the multiculturalist, maintains a distance made possible by his privileged universal position.

In other words, multiculturalism is a form of racism which empties the position of all positive content (the multiculturalist is not an open racist, he doesn’t oppose the other’s particular values of his own culture), but nevertheless preserves this position as an empty and privileged essence of universality, from which the other specific cultures can be adequately appreciated:
multiculturalism’s respect for the specificity of the other is the most fficient means of reaffirming his own superiority.

Slavoj Žižek

Μετάφραση (δική μου)

Η Πολυπολιτισμικότητα είναι προφανώς μια αντεστραμμένη και ανομολόγητη μορφή “απόμακρου” ρατσισμού:  Ο “σεβασμός” για την ταυτότητα του Αλλου, που αντιλαμβάνεται τους Αλλους σαν μία “αυθεντική” κλειστή κοινότητα, ενάντια στην οποία, εκείνος (ο πολυπολιτισμιστής), κρατάει μία απόσταση, η οποία γίνεται εφικτή λόγω της δικής του προνομιούχας καθολικής (οικουμενικής) κατάστασης.

Με άλλα λόγια, η Πολυπολιτισμικότητα είναι μία μορφή ρατσισμού, η οποία αδειάζει αυτή τη θέση από κάθε θετικό περιεχόμενο (ο πολυπολιτισμιστής δεν είναι φανερός ρατσιστής, δεν αντιμάχεται τις ιδιαίτερες αξίες της κουλτούρας του Αλλου), αλλά παρόλ’ αυτά, συντηρεί αυτή τη θέση (του) σαν μία κενή (περιεχομένου) και προνομιούχα ουσία μιας οικουμενικότητας, έτσι ώστε από αυτή τη θέση οι άλλες, οι συγκεκριμένες κουλτούρες μπορούν να εκτιμηθούν με επάρκεια: Ο σεβασμός της  Πολυπολιτισμικότητας απέναντι στην Ιδιαιτερότητα του Άλλου, είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος για να επιβεβαιώσει (ο πολυπολιτισμιστής) τη δική του Ανωτερότητα.

– Σλαβόι Ζίζεκ

Πηγή/Source: Slavoj Žižek: Multiculturalism or the cultural logic of multinational capitalism, in: Razpol 10 – glasilo Freudovskega polja, Ljubljana 1997.

.
Στην Ελλάδα, ο καυγάς για το πάπλωμα (της πολυπολιτισμικότητας) είναι εξαιρετικά απλοϊκός και μανιχαϊστικός. Δηλαδή…

1. Από τη μία πλευρά, οι αντιρατσιστές, που στηρίζουν την πολυ-πολιτισμικότητα σαν κάτι αυτονόητα καλό, ανθρωπιστικό, προοδευτικό. Γι’ αυτούς, το σημαντικότερο πρόβλημά μας, είναι να πεισθεί και ο λαός ότι είναι καλό πράμα η πολυ-πολιτισμικότητα. Τότε (και μόνον τότε)… όλα θα πάνε καλά.
2, Από την άλλη πλευρά, οι πατριώτες (όχι απαραίτητα ακροδεξιοί) πολέμιοι της πολυ-πολιτισμικότητας, που τη θεωρούν σαν κάτι αυτονόητα κακό ( “δημιούργημα της Νέας Τάξης”, κ.ο.κ.) και ανησυχούν, διότι η “ταυτότητα” του ελληνικού έθνους (όπως και άλλων) απειλείται από την κακή πολυ-πολιτισμικότητα.

Ειδικά  η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων, θεωρεί επίσης (αν και ΔΕΝ το ομολογεί καθαρά) ότι το αντίθετο της πολυ-πολιτισμικότητας είναι η μονο-πολιτισμικότητα. Κάτι… σαν τη μονογαμία, ένα πράμα!  Βασικά ο εθνικός ιστός κινδυνεύει, διότι π.χ. αν… πάει στο περίπτερο για τσιγάρα, μπορεί και να ΜΗ γυρίσει πίσω (στη σύζυγο).

  • Εντύπωση μου έκανε επίσης, ότι κάποιος σχολιαστής στους “Σχολιαστές χωρίς Σύνορα”, ειλικρινής ανθρωπιστής, μόλις άκουσε πρώτη φορά για τον Ζίζεκ, ανησύχησε για το αν τελικά, ο Ζίζεκ είναι “υπέρ ή κατά” της πολυπολιτισμικότητας, επισημαίνοντας πως… ΑΝ ο Ζίζεκ στηρίζει την πολυπολιτισμικότητα (αλλά απλώς αντιμάχεται την υποκρισία) τότε… όλα θα πάνε καλά.

Ομως, ΔΕΝ πάει έτσι…

  •  Π.χ. αυτό που εσείς οι αντιρατσιστές θεωρείτε… καλόείναι κακό[=η πολυπολιτισμικότητα] Αλλά… ΟΧΙ για τους λόγους που φοβάστε εσείς οι πατριώτες [δηλαδή «απειλή για την εθνική ταυτότητα«] (Αντίθετα, η εμμονή στην «εθνική ταυτότητα» θα… θεριέψει, αν γίνει “αυτό που φοβάστε” -ξέρετε ΤΙ)
  • Και αυτό που εσείς οι πατριώτες θεωρείτε κακό, είναι όντως κακό. [δηλαδή η πολυπολιτισμικότηταΑλλά… για λόγους που δεν έχετε φανταστεί ποτέ: – Διότι είναι μορφή ρατσισμού !
  • Με άλλα λόγια, ο πολυπολιτισμιστής“ το παίζει υπεράνω”, γιατί απλώς “ανέχεται” τον (κατώτερο) Αλλο και τις “πολιτιστικές ιδιαιτερότητές του”, αλλά μόνο υποκριτικά, θυμίζοντας το γνωστό ανέκδοτο “οι μαύροι είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου”.

Ο νοών νοείτω   αι o ΜΗ κατανοών παρανοείτω!)  8)

  • Disclaimer: Η υπόλοιπη ανάρτηση… δεν απευθύνεται σε «ψαγμένους». Κατ’ εξαίρεσιν, σήμερα θέλω να γίνω λίγο… λαϊκιστής, να γράψω κάτι που θα καταλάβει ακόμη και ο πιο άσχετος. Γιατί; Διότι… το κακό έχει παραγίνει. Αν δεν μιλήσουμε πιο απλά σε απλούς ανθρώπους, την κάτσαμε τη βάρκα, συν-μπλογκεράδες σύντροφοι. ΔΕΝ θέλω όμως να μιλήσω για τη μετανάστευση σήμερα. Πρέπει να επικεντρωθούμε στο θέμα της κουλτούρας, διότι εκεί βρίσκονται (κατ’ εμέ) και οι χειρότερες παρανοήσεις. ΑΝ κατανοήσουμε σωστά τη διαμάχη μεταξύ πολυ-πολιτισμικότητας και μονο-κουλτούρας, τότε (και μόνο τότε) υπάρχει ελπίδα να συζητήσουμε πιο εποικοδομητικά και το μεταναστευτικό ζήτημα. Αν ΔΕΝ την κατανοήσουμε, θα είμαστε πάντα εκτός θέματος. Διότι… εντελώς άλλα πράματα θα συζητάμε και εντελώς άλλα θα εννοούμε (ή θα φοβόμαστε).

_______________________

Ο κρυμμένος ρατσισμός της «Πολυπολιτισμικής Ανεκτικότητας»

Στον πολυπολιτισμικό παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, η γκετοποίηση των ξένων είναι φυσικό επακόλουθο. Οι ξένοι βρωμάνε, αλλά [εμείς οι πολυπολιτισμικοί καπιταλιστές] δεν τους το λέμε ευθέως. Αλλωστε ΤΙ μας νιάζει εμάς, κι αν βρωμάνε? Τη δουλειά μας θέλουμε να κάνουνε. Υπερασπιζόμαστε τις “ιδιαιτερότητές τους” [δηλαδή τα δικαιώματά τους να είναι… βρωμιάρηδες] ακριβώς επειδή η δική μας (ανώτερη) Κουλτούρα είναι πιο καθαρή, προτάσσοντας αντιρατσιστικές, ανθρωπιστικές αξίες. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι αξίες είναι κενές περιεχομένου. Δηλαδή, κατά βάθος είμαστε άδειοι τενεκέδες, αλλά μας γεμίζει να βλέπουμε τόσους φουκαράδες, εκεί έξω, σε δικά τους γκέττο. Βρωμιάρηδες με “ιδιαιτερότητες”, που (απλώς) ανεχόμαστε. Τους ανεχόμαστε, όχι επειδή “είμαστε καλοί” (αυτό είναι υπεράνω αμφισβήτησης, αυτονόητο ΔΕΔΟΜΕΝΟ) αλλά… για να δικαιώσουμε την Απόλυτη Ανωτερότητα του Δικού μας Πολιτισμού σε ΟΛΑ. Και μ’ αυτό τον τρόπο, κρατάμε επίσης όλους αυτούς τους βρωμιάρηδες κάτω από Έλεγχο.  Κοντολογίς, αυτή η ιδεολογία [του Πολυπολιτισμικού καπιταλισμού] είναι Αντι-ρατσισμός-γιαλατζί και κρυφός ρατσισμός μαζί, χέρι χέρι… και με τους ναζί:

Η Υπόγεια Σχέση Πολυπολιτισμικότητας και… Νεοναζί

Η πολυπολιτισμικότητα είναι λοιπόν η ιδεολογία του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, που μερικές φορές υπερασπίζεται τη μετανάστευση, αλλά μόνο όταν… συμφέρει. Μόλις σταματήσει όμως να συμφέρει (π.χ. επειδή η αγορά εργασίας κορέστηκε, ή επειδή υπάρχει ανάγκη αποπροσανατολισμού και απόσπασης προσοχής από αντι-λαϊκές πολιτικές), αυτός ο (κρατικά ενισχυμένος) Πολυπολιτισμικός Καπιταλισμός, δεν διστάζει να υποκινήσει μέχρι και… εγκληματικά πογκρόμ κατά των μεταναστών, μέσω της προπαγανδιστικής μηχανής του, ή μέσω των υπογείων διασυνδέσεών με τους πιο φονικούς ρατσιστές τραμπούκους, ή ακόμη και… τυχαία, αν θέλετε (=χάρις στο Μίσος που έσπειρε). Η “παράνομη ερωτική σχέση” ανάμεσα στον πολυπολιτισμικό “ανθρωπιστικό” νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και σε ρατσιστές Νεοναζί, δεν χρειάζεται “συνωμοσία” για να υπάρξει. Υπάρχει ήδη, εκ των πραγμάτων, είτε σαν υπόγεια διασύνδεση [π.χ. Νεοναζί στα ΜΑΤ] είτε και σαν προπαγανδιστική στρατηγική [π.χ. προώθησης της ακροδεξιάς στα κανάλια], είτε και σαν φανερή (πλέον) επίσημη πολιτική [παραχωρήσεων και διευκολύνσεων σε ρατσιστές]. Εκ πρώτης όψεως, αυτή η διασύνδεση μπορεί να φανεί παράδοξη, αντιφατική, απίστευτη, “συνωμοσιολογική”, ακατανόητη στους πολιτικά αφελείς (τόσο στους “πολυ-πολιτισμικούς” αφελείς, ΟΣΟ ΚΑΙ στους «αντι-πολυπολιτισμικούς» αφελείς). Παρόλ’ αυτά, αυτή η υπόγεια σχέση είναι γεγονός πιστοποιημένο, χωρίς καμία ανάγκη… “νεοταξικών δολοπλοκιών” για να υπάρξει. Υπάρχει εκ των πραγμάτων, αναδύεται νομοτελειακά, υλιστικά και συμφεροντολογικά, επειδή… τα έχει όλα και συμφέρει (χέρι-χέρι, κλπ). Στη δική μας χώρα είναι… γνωστό το έργο. Πάλιωσε πια.

Πολιτιστικός Πανικός Ταυτοτήτων = Το καλύτερο προϊόν της “Νέας Τάξης”

Το τεράστιο πρόβλημα του παγκοσμιοποιημένου πολυπολιτισμικού καπιταλισμού (γιατί ΑΥΤΟΣ είναι το πρόβλημα και ΟΧΙ η μετανάστευση)… ΔΕΝ μπορεί να λυθεί με σαθρά ιδεολογήματα και με απατηλούς, κίβδηλους τρόπους, που επινοούνται και προωθούνται προπαγανδιστικά… από τον ίδιο τον πολυπολιτισμικό καπιταλισμό. Και υπάρχει ένα τέτοιο ιδεολόγημα, που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ πως θα λύσει το “πρόβλημα της μετανάστευσης”, “πολεμώντας την πολυ-πολιτισμικότητα” μέσω της υπεράσπισης των ελληνικών (μονο-πολιτισμικών) αξιών: Tην Εθνική Ταυτότητά μας, την Ιστορική μας Συνέχεια, τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό, το σουβλάκι, το ελληνάδικο [=σκυλάδικο] που “αντιστέκεται στην Παγκοσμιοποίηση της Μουσικής”, ή ακόμη και το “έξω οι ξένοι” (που τολμάνε να το πουν ΜΟΝΟ οι πιο αγριεμένοι), κλπ. Ε, αν νομίζετε κάτι τέτοιο, πάει, τα χάσατε τα λεφτά σας. Αυτά τα νομίσματα είναι κίβδηλα,  έργα παραχαρακτών.

Η Φοβική Μονο-πολιτιστική Κουλτούρα ΔΕΝ είναι «Λύση»

Στη δική μας περίπτωση ειδικά, ο ελληνικός (φιλοσοφικός κυρίως) πολιτισμός, που ένωσε δημιουργικά ένα σωρό διαφορετικές αρχαίες κουλτούρες κάποτε, δεν χρειάζεται άμυνα (δηλαδή αμυντικότητα) για να υπάρξει. Υπήρξε κάποτε, σαν αρχαίος Ορθός Λόγος, που άγγιξε την οικουμενικότητα (με όλες τις ατέλειές του), γι’ αυτό και επηρέασε. Αλλά κανείς μας δεν έχει δικαίωμα να νιώθει “περήφανος” γι’ αυτόν. “Περήφανος” πρέπει να νιώθει ο καθένας, για όσα κατορθώνει ο ΙΔΙΟΣ, μόνο. Η Αρετή προγόνων, όπως και η Φιλοσοφία τους, ΔΕΝ κληρονομείται αυτομάτως, ΔΕΝ είναι σαν το δυάρι ή το εξοχικό κάποιου θείου που πέθανε. Από ΕΜΑΣ εξαρτάται, το να… μαθαίνουμε και να ξαναβρίσκουμε ΚΑΘΕ στιγμή έναν Οικουμενικό Ανθρωπισμό, που ΔΕΝ είναι πια μόνο ελληνικός, αλλά ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ. Αλλά… έτσι και πιστέψουμε το παραμύθι (της ακροδεξιάς) ότι αυτός ο γνήσιος, ο οικουμενικός ανθρωπισμός, είναι “Τέχνασμα της Νέας Τάξης”… θα την πατήσουμε και θα μείνουμε… στην ίδια τάξη: Μεταξεταστέοι (και ρατσιστές ταυτόχρονα).

Βέβαια, ο Ζίζεκ δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους πάσχοντες από (μονο-)πολιτισμική φοβία και αμυντικότητα, όσους ανησυχούν τόσο υπερβολικά για την “απώλεια Εθνικής Ταυτότητας”, ώστε… φαντασιώνονται πως υπάρχει μία (σχεδιασμένη άνωθεν) “εθνομηδενιστική συνωμοσία”, για να τους καταστρέψει. Το ΑΝΤΙΘΕΤΟ αυτής της Συνωμοσίας υπάρχει. Ω, ναι. Μπορεί και να τρίβετε τα μάτια σας τώρα, μερικοί, αλλά…

Η Καπιταλιστική Πολυπολιτισμικότητα ενθαρρύνει τη Μονο-κουλτούρα !

Αν και…  πολλοί διαφωνείτε, δεν υπάρχει καμία παγκόσμια συνωμοσία για την καταστροφή των πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων, κανενός λαού, διότι απλούστατα δεν χρειάζεται. Δεν συμφέρει κανέναν. Οι λαοί ισοπεδώνονται, βέβαια, έτσι κι αλλιώς, αλλά αυτή η ομογενοποίηση είναι μια απλή παρενέργεια του παγκοσμιοποιημένου πολυπολιτισμικού καπιταλισμού. Ανεπιθύμητη παρενέργεια, μάλιστα (για τον ίδιο, που… προσπαθεί συχνά να την μετριάσει).

  • Αντίθετα, υπάρχει μια παγκόσμια, συνειδητή καλλιέργεια μιας (υποτιθέμενης) «ανοχής στην ιδιαιτερότητα» του κάθε Εθνους. Η «πολυπολιτισμική ανεκτικότητα» δεν αφορά μόνο μετανάστες ή μειονότητες. Αφορά και έθνη, ή χώρες.

Το ΔΝΤ δεν ήρθε εδώ για να μας «αφαιρέσει την κουλτούρα». Για εντελώς άλλα πράματα ήρθε. Αλλά… όσον αφορά τον δικό μας «ιδιαίτερο πολιτισμό», αυτός όχι μόνο δεν καταπιέζεται αλλά (ενίοτε) ενθαρρύνεται κιόλας, όπως ενθαρρύνονται και οι πολιτιστικές ιδιαιτερότητες όλων των άλλων Εθνών.  Ο Παπανδρέου, καθώς προσκυνάει το εικόνισμα με επιδεικτική ευλάβεια, είναι το πιο εύγλωττο μήνυμα της Πολυπολιτισμικής Παγκοσμιοποίησης: Σεβασμός και προώθηση της «ιδιαίτερης κουλτούρας» του κάθε (εξαρτημένου και ρημαγμένου) έθνους:

Η “παγκόσμια συνωμοσία” (ΑΝ μας επιτραπεί ο όρος) είναι λοιπόν η καλλιέργεια άπειρης “πολυπολιτισμικής ανοχής”, απέναντι σε όλες τις “εθνικές ιδιαιτερότητες” (ακόμη και τις δικές μας). Διότι…  ΚΑΙ εμείς, «μαύροι» είμαστε! Κάθε βλάβη στις “εθνικές ιδιαιτερότητες” του κάθε… βρωμιάρη κωλο-λαού, είναι τεράστια ζημιά, που στενοχωρεί αφάνταστα τον Πολυπολιτισμικό Καπιταλισμό. Γιατί; Διότι χάνει… κέρδη(!), κάθε φορά που δεν εξυπηρετούνται οι “ιδιαιτερότητές μας”, οι “ιδιαίτερες ανάγκες” μας. Π.χ. γι’ αυτό ακριβώς, η… Microsoft έχει φροντίσει, σε κάθε υπολογιστή, να υπάρχει ΚΑΙ η δική μας γλώσσα! :mrgreen: Καταλάβατε τώρα? “Κατάλαβα” να λέτε….

  • Από την άλλη πλευρά, ο Εθνικός Πολιτιστικός Πανικός (“κατά της Νέας Τάξης”), όποτε εμφανίζεται (είτε αυθόρμητα, είτε και… σκόπιμα. αρκετές φορές) βοηθάει αφάνταστα την ίδια τη… Νέα Τάξη (ΑΝ σας αρέσει αυτός ο… αδόκιμος όρος). Γιατί? Διότι… όσο περισσότερο (μονο-)πολιτισμικό πανικό νιώθουμε, τόσο περισσότερο θα τρέξουμε ΑΜΕΣΩΣ να καταναλώσουμε το Τοπικοποιημένο Παγκόσμιο Πολιτισμικό Προϊόν, του δικού μας “ιδιαίτερου πολιτισμού”. Καταλάβατε τώρα… βρωμιάρηδες? “Κατάλαβα” να λέτε…

Επομένως, ο μελιστάλακτος πολυ-πολιτισμικός καπιταλισμός… ανέχεται (και ενισχύει) ΟΛΕΣ τις “τοπικές ιδιαιτερότητες” (και τις δικές μας ακόμη) των… βρωμιάρηδων υποτελών υπηκόων του. Είναι μεγαλόψυχος, στην “ανοχή” που επιδεικνύει, απέναντι στις “ιδιαιτερότητες” των υπηκόων του (και των υποτελών Εθνών του).  Με την εμφάνιση Μονο-πολιτισμικού Πανικού, μπορεί να στρέφει την προσοχή αλλού. ΟΧΙ στα ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΑ, ή τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, τα οποία ΠΑΡΑΧΑΡΑΣΣΕΙ και πιθηκίζει, και τα οποία θα έπρεπε να είναι ΗΔΗ, εξ ορισμού απολύτως ΙΔΙΑ για ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από καταγωγή, εθνότητα, ή πολιτισμό, αλλά [η ενίσχυση δίνεται] στις “ιδιαιτερότητες” , στην ικανοποίηση των… εθνικών βίτσιων του καθενός. Δηλαδή του κάθε… Μονο-πολιτισμικού βρωμιάρη (που π.χ. νομίζει πως μιλώντας ελληνικά και όχι αγγλικά διασώζει τη “γλώσσα του”, λες και το πρόβλημα είναι αυτό, κ.ο.κ.). Μην ανησυχείτε, λοιπόν. Την Εθνική σας ταυτότητα ΔΕΝ τη χάνετε.  H Microsoft έχει ΗΔΗ φροντίσει, και για το πολυτονικό! :mrgreen:

_______________

Τo ΠΙΟ ΚΑΥΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ (για περισσότερο στοχασμό):

  • ΤΙ είναι αυτό που «φοβάται», η πολυπολιτισμική καπιταλιστική ανεκτικότητα, περισσότερο από κάθετι; (εκτός από την… κατάρρευση του καπιταλισμού);

ΑΠΑΝΤΗΣΗ (κι ας… μην αρέσει)

-Προφανώς «φοβάται» την αμφισβήτηση της Οικουμενικότητας (αγγλιστί «UNIVERSALITY», «UNIVERSALISM») ή της «Καθολικής Αλήθειας», την οποία (υποτίθεται ότι) ενσωματώνει. ΟΧΙ την κάθε τοπική ή εθνική κουλτούρα. Αυτή δεν τη φοβάται. Ισα-ίσα… την «αγαπάει» και την ενθαρρύνει. Ισα-ίσα, η οποιαδήποτε  εμμονή στην εθνική ή τοπική κουλτούρα απομακρύνει το ενδεχόμενο της ΟΛΙΚΗΣ και ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ αμφισβήτησης του πολυπολιτισμικού καπιταλισμού. Οι αποικιοκράτες ΔΕΝ φοβούνται ιθαγενείς που υπερασπίζονται… πιρόγες (ή και χάντρες). Φοβούνται τον μορφωμένο μαύρο, εκείνον που μιλάει τη δική τους (παγκόσμια) γλώσσα εξίσου καλά και μπορεί να στοχάζεται πιο οικουμενικά. Κοντολογίς ο παγκοσμιοποιημένος πολυπολιτισμικός καπιταλισμός «φοβάται» μην τυχόν και γίνουμε… πιο γνήσια παγκόσμιοι και οικουμενικοί, από τον ίδιο. (και τα εισαγωγικά στη λέξη «φοβάται» μπήκαν γιατί… αυτή η φοβία, όταν εκφράζεται από συγκεκριμμένους ανθρώπους, δεν είναι καν… απαραίτητα συνειδητή). 

  • Συμπέρασμα: Κάθε αμυντικότητα υπεράσπισης «πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων» είναι περιττή και βλαβερή. Μέσα στο τοπικό επίπεδο του καθενός μας (αλλά και παγκόσμια) πρέπει να ξανα-ανακαλύψουμε την οικουμενικότητα, όχι την «εθνική κουλτούρα» μας.
  • Κι αυτό σημαίνει το τέλος όλων των «εθνικών» προσκολλήσεων. Απέναντι στην καταπιεστικά «ανεκτική» πολυπολιτισμικότητα, πρέπει να αντιτάξουμε μια οικουμενική πολυμορφία που να περιέχει τα πάντα.
Enhanced by Zemanta

195 comments

  1. Η πολυπολιτισμικότητα (τι λέξη και αυτή) είναι η πρώτη στάση για την πορεία προς μια παγκόσμια σούπα και ΜΟΝΟΚΟΥΛΤΟΥΡΑ!
    Και μάλιστα μονοκουλτούρα με την διπλή σημασία της λέξης. Πρώτον αυτή της μονοκαλλιέργειας (σε ένα παγκόσμιο σύστημα, δεν χρειάζεται να φυτεύουμε παντού π.χ. σόγια, φυτεύουμε σόγια μόνο στην Αργεντινή, ή λεμόνια στην Αλβανία που λεγε και ο Στάλιν, ή μπαμπάκι και δη μεταλλαγμένο στην Ινδία κλπ. κλπ. κλπ.) και δεύτερον αυτή της μιας κουλτούρας (πολιτισμού) και μάλιστα του κέτσαπ και της πλαστικής πατάτας, της γριάς γκόμενας στυλ Μαντόνας, και του σούπερ Μάτσο που έχει περάσει το 70 αλλά φυστικώνει ακόμα 18άρες γιαλιστερές αγριογκόμενες και πάλι κλπ. κλπ. κλπ. κλπ.
    Ήτοι και δηλαδή , Οργουελ παιδάκι μου! Όταν λέμε ειρήνη εννοούμε πόλεμο και όταν λέμε προστασία οργανισμών εννοούμε την πνευματική ιδιοκτησία και επομένως την απόσυρση του από την φυσική του προστασία, εννοούμε την καταστροφή της ποικιλίας και της ομορφιάς και της ελευθερίας.
    Όταν λέμε ελεύθερη μετακίνηση, εννοούμε εξαναγκαστική μετακίνηση για τον επιούσιο ή για την σωτηρία της ζωής του μετακινούμενου.
    Όταν λέμε ελευθερία της θρησκείας εννοούμε επιβολή του Ισλάμ και θάψιμο όλων των άλλων θρησκειών μικρών και πολύ μικρών.

    Και βέβαια συμφωνώ με τον Τζιζεκ, ανοχή του άλλου υπονοείται ; «Ασε να ζήσει και αυτός ο κακομοίρης»!
    Οπως είπε μια πολύ καλή μου φίλη με τα καρτούν του Δανού κατά του Μωάμεθ «Αφού τους καταπιέζουμε, δεν χρειάζεται να τους προσβάλουμε. Ασ τους στην φτώχεια τους να πιστεύουν στα πιλάφια του Παραδείσου».

    Οσο για το συμπέρασμά σου: » Κάθε αμυντικότητα υπεράσπισης “πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων” είναι περιττή και βλαβερή. Μέσα στο τοπικό επίπεδο του καθενός μας (αλλά και παγκόσμια) πρέπει να ξανα-ανακαλύψουμε την οικουμενικότητα, όχι την “εθνική κουλτούρα” μας»

    σύμφωνα με τη ρήση του μεγάλου κινηματογραφιστή Ρενουάρ: plus c’ est local et plus c’ est universel.
    Οσο πιο τοπικό είναι, τόσο είναι πιο παγκόσμιο.

    και στο δεύτερο: «Κι αυτό σημαίνει το τέλος όλων των “εθνικών” προσκολλήσεων. Απέναντι στην καταπιεστικά “ανεκτική” πολυπολιτισμικότητα, πρέπει να αντιτάξουμε μια οικουμενική πολυμορφία που να περιέχει τα πάντα».
    Οικουμενική πολυμορφία: πολύ σωστά! Πολλές μορφές! Ποιές θα είναι αυτές οι μορφές; Ποια θα είναι η μονάδα που θα συνθέτει την οικουμενική πολυμορφία;

    • Σε ευχαριστώ αγαπητή Αντζετα που σχολίασες εποικοδομητικά.

      Την απάντηση στην τελευταία σου ερώτηση όμως… την έδωσες εσύ η ίδια. Αρκεί να σκεφτούμε ΜΙΑ ακόμη παράμετρο στο «τοπικό» που λέει ο Ρενουάρ
      (η παράθεσή του απάντησε και την ερώτηση τότε…)

      Η απάντηση στο «τι είναι οι πολλές μορφές» είναι ακριβώς η Παγκοσμιότητα ή Οικουμενικότητα που ΠΕΡΙΕΧΕΤΑΙ στο μικρό και στο τοπικό, το οποίο (περίπου σαν φράκταλ) ενσωματώνει τα πάντα. Π.χ. μια μορφή τέχνης που είναι πραγματικά καλή, μιλάει για όλους τους ανθρώπους, ΣΕ όλους. Τους περιέχει ήδη. Είναι πολύμορφη γιατί δεν αποκλείει καμία μορφή κανενός.

      Δηλαδή… κάθε στιγμή, μέσα στο τοπικό και το προσωπικό επίπεδο ακόμη, περικλείεται η παγκοσμιότητα και η οικουμενικότητα των άπειρων πολλαπλών μορφών.
      Είναι βέβαια… μια ιδέα που μπορείς να πεις ότι… με κατατρέχει (δημιουργικά). Γι’ αυτό και ο αρχικός υπότιτλος του μπλογκ ήταν «αναγέννηση πολλαπλών μορφών».

      Να στο πω κι αλλιώς. Η χάραξη ορίων μέσα στην ολότητα, είναι αμυντικό ημίμετρο, στρατηγική συρρίκνωσης που δεν βοηθάει το μέρος (το περικλειόμενο από όρια).

      Γι’ αυτό και π.χ. όταν καταπιέζεται κάποιος διανοούμενος στην Ελλάδα, ή όταν πέφτει ξύλο στο λαό της… κάπου αλλού στον κόσμο κάποιοι στοχάζονται και διακηρύσσουν «Είμαστε όλοι Ελληνες». Είναι και το σύνθημα που επέλεξα για το κανάλι μου στο YouTube. Οχι για να κάνω τους ξένους… Ελληνες, βέβαια. Αλλά για να φτάσουμε σε μία κοινή με αυτούς οικουμενικότητα.

      Η «μονάδα που συνθέτει την οικουμενική πολυμορφία» είναι ο οικουμενικός στοχασμός, ο,τιδήποτε περιέχει όλες τις αλήθειες και οπτικές γωνίες του κόσμου.

      • δεν θα διαφωνήσω καθόλου! Το μικρό είναι ωραίο, αρκεί να σ αφήσουν να το απολαύσεις. Ίσως σε τελική ανάλυση, η ανθρωπότητα ή θα περάσει από το τοπικό ή θα πεθάνει. Και ωστόσο το έθνος σαν συντονιστής του τοπικού, δεν θα έβλαπτε.

        • Χμ… χαίρομαι που συμφωνείς, αλλά θα σου υπενθυμίσω κάτι εδώ.

          Από τη στιγμή που υπάρχει συντονιστής και συντονιζόμενος, υπάρχει και ένας διαχωρισμός μεταξύ τους (και κάποια εξουσία που τον επιβάλλει μέσω βίας κλπ.)

          Μια κοινότητα ανθρώπων, ή και ολόκληρη χώρα δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε «συντονίζεται από κάτι άλλο», εκτός αν εννοούμε (από) κάποια ιδεολογία, ή εξουσία.

          Ωστε μια αυτο-συντονιζόμενη ή αυτο-θεσμοθετούμενη κοινωνία ή χώρα δεν μπορεί να «συντονίζεται από το έθνος», λες κι είναι κάτι ξεχωριστό και υπεράνω από αυτή.

          Βέβαια, αν οι κάτοικοι της χώρας… αρέσκονται να καλλιεργούν ή να εκφράζουν κάποια ιδιότητά τους (Χ, Ψ Ω), μπορούν να το κάνουν.

    • Όταν λέμε ελευθερία της θρησκείας εννοούμε επιβολή του Ισλάμ και θάψιμο όλων των άλλων θρησκειών μικρών και πολύ μικρών.»

      Ε, όχι και επιβολή του Ισλάμ…

      ΚΑΘΕ άλλο. Ισα-ίσα το κατεστημένο της Δύσης κινείται πολύ περισσότερο προς την κατεύθυνση (ιδεολογικά) του… Νορβηγού φονιά Μπρέηβικ, από όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως.
      Δηλαδή προς την κατεύθυνση της ισλαμοφοβίας και της υπερβολικής εχθρότητας απέναντι στο Ισλάμ. Είχα μελετήσει πλήθος στοιχείων για το θέμα, όταν έγραφα το σχετικό ποστ για τον Μπρέηβικ.
      https://omadeon.wordpress.com/2011/07/28/anders-behring-breivik/

      Μάλιστα το «μεγάλο αφεντικό» του φονιά είναι έμμεσα ο David Horowitz, από τους πλέον φανατικούς ακροδεξιούς στυλοβάτες του Αμερικανικού κατεστημένου.
      http://en.wikipedia.org/wiki/David_Horowitz
      David Horowitz

      Το ότι ΘΕΛΟΥΝ οι αρχές να επιδείξουν ανοχή στο Ισλάμ είναι άλλο θέμα. Οφείλεται και στο ότι… δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς.

      Αλλά οποιαδήποτε ιδέα ότι ενισχύεται μεροληπτικά το Ισλάμ μου φαίνεται μάλλον ύποπτη, και σίγουρα υπερβολική.

      Εκτός αν οφείλεται στο… χριστιανισμό του ίδιου του… παρατηρητή / διανοητή. Γι’ αυτό και είμαι εξαιρετικά καχύποπτος με «χριστιανούς κατά της Νέας Τάξης». Εξ ορισμού και απολύτως είναι σε λάθος θέση, γιατί όλα τους φαίνονται σαν να «κυνηγάνε το χριστιανισμό» (αντί να βλέπουν ότι απλώς παρήκμασε και καταρρέει).

  2. Επίσης: Οι αποικιοκράτες ΔΕΝ φοβούνται ιθαγενείς που υπερασπίζονται… πιρόγες (ή και χάντρες). Φοβούνται τον μορφωμένο μαύρο, εκείνον που μιλάει τη δική τους (παγκόσμια) γλώσσα εξίσου καλά και μπορεί να στοχάζεται πιο οικουμενικά.

    Το μαύρο τον μορφωμένο τον έχουν χεσμένο! Και ξέρεις γιατί; Γιατί χει γίνει ήδη δικός τους. Ορα Ομπλαμπλα.

    Αυτόν με τις πιρόγες τον τρέμουν, γιατί μια μέρα θα τους πλησιάσει αγνός και δυνατός όταν αυτοί θα έχουν σαπίσει και θα βρωμάνε θείον!

    • Χμ… εδώ διαφωνούμε. Δεν είναι τυχαίο ότι δολοφονούνται, σποραδικά βέβαια, οι πλέον επικίνδυνοι διανοητικά (όχι μόνο οι ηγέτες). Το να μιλάνε απλώς τη γλώσσα (αγγλική) δεν συνιστά επικινδυνότητα όμως. Απλή προϋπόθεση είναι, τίποτε παραπάνω.

      Ο Ομπάμιας είναι… προσομοίωση μαύρου. ΔΕΝ είναι γνήσιος μαύρος (στο πνεύμα), ούτε στοχάζεται παγκόσμια ενσωματώνοντας τις αγωνίες κάθε κατοίκου της γης. Ενσωματώνει απλώς τις αγωνίες… των τραπεζιτών που τον στήριξαν.

      Παρόμοιος είναι και ο δικός μας… βιονικός και ΔΗΘΕΝ παγκόσμιος ΓΑΠ. Σκυλάκι τραπεζιτών.

      ____________

      Εννοείται ότι σήμερα το “μορφωμένος εξίσου” ΔΕΝ σημαίνει πια “να έχει φοιτήσει στα ίδια πανεπιστήμια”.

      Μπορεί βέβαια να έχει φοιτήσει, και να έχει μείνει αλώβητος από τη χειραγώγηση (αλλά μπορεί και όχι). Κάτι τέτοιο π.χ. έκανε και ο αγαπητός μας καθηγητής Richard D. Wolff. Εμεινε αλώβητος ΚΑΙ στοχάζεται πραγματικά παγκόσμια. Τον ακούμε στην Ελλάδα και μοιάζει σαν να μιλάει ΚΑΙ σε’ εμάς. Λέει αλήθειες που ισχύουν οικουμενικά, κ.ο.κ. Καμμία σχέση με τον… κακό φοιτητή του κάποτε, τον ΔΗΘΕΝ στοχαστή ΓΑΠ.

      Η τελευταία ομιλία του Wolff είναι σκέτη φωτιά. Ενώ μιλάει για θέματα κυρίως της Αμερικής, ενσωματώνει ΚΑΙ την Ελλάδα.
      http://www.rdwolff.com/content/deficits-debts-and-deceptions-brecht-forum-08-23-11

      • ναι την ξέρω! Και τον Βόλφ τον ξέρω.

        Το «Ο Ομπάμιας είναι… προσομοίωση μαύρου». είναι όλα τα λεφτά!.

  3. Κάτι ακόμη…

    Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι ο πολυπολιτισμικός καπιταλισμός ενισχύει τις ιδιαιτερότητες των υπηκόων του, αλλά με σκοπό να κρατήσει για τον εαυτό του τη λεγόμενη «καθολική αλήθεια» (ή οικουμενικότητα, ή universality αγγλικά). Αυτό εξηγεί και ο Ζίζεκ. Π.χ. σου επιτρέπω να λατρεύεις το Μωάμεθ αλλά διότι με αυτό τον τρόπο σε κρατάω «κολλημενο εκεί», κατά κάποιον τρόπο, ενώ εγώ… (υποτιθεται ότι) έχω ξεπεράσει ιθαγενείς όπως εσύ και τις ανοησίες τους…

    Ποια είναι η λύση λοιπόν σε αυτή τη μάχη? ΟΧΙ η… λατρεία του Χριστού ή του Μωάμεθ, αλλά το πλησίασμα σε μια καθολική αλήθεια ισχυρότερη από εκείνη (την κίβδηλη οικουμενικότητα) του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Υπάρχει τέτοιο ισχυρότερο επίπεδο σαν δυνατότητα? Ο Ζίζεκ θεωρεί ότι υπάρχει, ασφαλώς.

    Αν δεν υπάρχει άλλωστε… είναι ανώφελο να νικήσουν πολεμήσουν οι ιθαγενείς με τις «πιρόγες» τους, γιατί θα έχουν χάσει ήδη τη μάχη εκ των προτέρων. Αυτό είναι και το πρόβλημα της ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Υπεραμύνεται της… πιρόγας και χάνει τη μπάλα της καθολικής αλήθειας.

    Η καλύτερη άμυνα (λένε) είναι «η επίθεση». Ποια επίθεση όμως? Οχι η επίθεση με τις πιρόγες (που ο ίδιος ο καπιταλισμός ενθαρρύνει και ανέχεται, γιατί είναι «του χεριού του»). Χρειάζεται μια ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ παγκόσμια επίθεση, καθολική και οικουμενική, πνευματικά ανώτερη του καπιταλισμού.

    Για παράδειγμα (αγαπητή Αντζετα) πολλά από όσα είπες στην αρχή, θα μπορούσε να τα πει σήμερα σχεδόν κάθε άλλος συνειδητός ανθρωπιστής στον κόσμο. Είπες αλήθειες παγκόσμιες, όχι τοπικές. Ενσωματώνεις ΗΔΗ τις «πολλές μορφές» (χεχε). Αρκεί να καταλάβουμε ότι ΑΥΤΟ είναι το όπλο μας (διανοητικά) και όχι οι… πιρόγες και τα… εικονίσματα (που ο κάθε υποκριτής ΓΑΠ μπορεί να… υποκρίνεται πως προσκυνά). Υπάρχουν βέβαια και άλλα όπλα, λαϊκές κινητοποιήσεις, απεργίες, κλπ. (πολύ πιο αποτελεσματικά από τις ιδέες, ΠΡΑΚΤΙΚΑ). Ε, ΚΑΙ εκεί ο καπιταλισμός ΔΕΝ θα άντεχε μια πολύμορφη επίθεση από πολλούς επαναστατημένους λαούς ταυτόχρονα. Ειδικά στην Ευρώπη θα κατάρρεε αμέσως.

    ___________
    Μια Αναγκαία διευκρίνιση.

    Η πολυμορφία και η πολλαπλότητα μπορεί να υπάρχει ΚΑΙ εξωτερικά (σαν πολλαπλότητα μορφών) ΚΑΙ εσωτερικά (σαν πολλαπλότητα π.χ. τρόπων όρασης, αληθειών, κλπ).

    Π.χ.
    1. «Πολλά εργοστάσια / λαοί κλπ. απεργούν μαζί» είναι μια πολλαπλότητα εξωτερική.
    2. «Αλήθειες πολλών λαών /ανθρώπων κλπ. μαζί» είναι πολλαπλότητα εσωτερική.

    (χμ… σαν να μου φαίνεται ότι επανεφευρίσκω μέρος του «Empire» by Negri / Hardt, διότι δεν διάβασα παρά μικρό μέρος του βιβλίου, δυστυχώς).

  4. OLE! New look !!!
    Με κέφια και πολύ ενδιαφέροντα θέματα, παρατηρώ!

    Με ‘γειές!

    Φιλικά & Συντροφικά & Αδερφικά Χαιρετίσματα
    και μεγάλη εκτίμηση,
    ΒlackΜediterraneanPirate-http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

    • Νάσαι καλά φίλε Πειρατή, σε ευχαριστώ θερμά για τα πολύ καλά σου λόγια.

      Το θέμα απλώς το άλλαξα στοιχειωδώς, ελπίζω να βελτιωθεί κι άλλο.

      Εκτιμώ ιδιαίτερα την πολυγραφικότητά σου και το θετικό κλίμα που έχεις καταφέρει στους «Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα».

      Παρεμπτιπτόντως… Πρόγραμμα καταλήψεων ΤΕΙ/ΑΕΙ.
      (το δίνω για άλλους, είναι ποστ του Μεσογειακού Πειρατή).

      Επίσης… σήμερα ΑΥΡΙΟ, Σάββατο, στις 3μμ καλούμαστε στην πλατεία συντάγματος.

      • Στο link που έδωσες για τις καταλήψεις σε ΤΕΙ και ΑΕΙ έχω να επισημάνω το εξής που αφορά το Πολυτεχνείο Κρήτης:

        «Πολυτεχνείο Κρήτης 30/ο8-06/09 (και τα 6 τμήματα με κοινή συνέλευση, αν και έπεσε τηλφ για βόμβα…»

        Οι νεοφιλελεύθεροι-νεοφεουδάρχες φασίστες ξανάρχισαν τις πουστιές τους. Ειδικά για το Πολυτεχνείο Κρήτης έχω πολλά να πω. Κι αν ανοίξω το στόμα μου, πολλοί θα χάσουν τον ύπνο τους.

  5. (χμ… σαν να μου φαίνεται ότι επανεφευρίσκω μέρος του “Empire” by Negri / Hardt, διότι δεν διάβασα παρά μικρό μέρος του βιβλίου, δυστυχώς).

    Απάντηση: Δεν έχασες πολλά. Το βιβλίο καταντάει στο τέλος ένας καλός απολογητής της παγκοσμιοποίησης. Κρίμα. Είναι και αυτός ο Νεγκρι ένα πετραδάκι στο ότι έχω σταματήσει απο πολύ καιρό να ελπίζω σε μια διανόηση υποστηριχτή και εμπνευστή μιας αλλαγής ρότας της ανθρωπότητας.

    Στα υπόλοιπα, κάπου συμφωνώ κάπου όχι!

    Είναι λόγω της πίστης που έχεις στον «καθαρό» διανοούμενο και σε μία τοπικότητα που θα έρθει χωρίς προηγούμενο προστατευτισμό που θα βάλει εμπόδια στην αχαλίνωτη παγκοσμιοποίηση.

    Ενι γουέϊ. Νομίζω ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Συμφωνούμε για το τελικό, αλλά διαφωνούμε για τα ενδιάμεσα στάδια. Αυτή τη διαφωνία είχαν και οι Μαρξιστές του 19ου αιώνα. Απέτυχαν ωστόσο και οι δύο: Και οι αναρχικοί της Ισπανίας, που ήθελαν κατευθείαν κομμουνισμό και οι σοσιαλιστές της πρώην Σ.Ε. που ήθελαν πριν τον κομμουνισμό της δικτατορία του προλεταριάτου που έγινε του κόμματος.

    Για αυτό και γω περιμένω την πιρόγα, όχι την αθωότητα της άγνοιας, όχι με αυτην την έννοια, γιατι και αυτοί απέτυχαν οικτρά και τιμωρήθηκαν με το πιο βάρβαρο τρόπο.
    Αλλά, σε μια ανώτερη κλίμακα, της αποαναπτυγμένης ανθρωπότητας που δεν θα προχωράει με τάνκσ και αυτοκίνητα, αλλά σιγά – σιγά και με το μαλακό, για να μην τρομάζει τα άλλα ζώα.

    • Ομολογώ ότι… κι εγώ βαρέθηκα με τους Νέγκρι και Χάρντ. Στο μεταξύ διάβασα τόσες πολλές κριτικές τους, ώστε… ξενέρωσα.
      Στο προηγούμενο σχόλιό μου απλώς διαπίστωσα ξαφνικά ότι καταλήγω σε μια έννοια «πολλαπλότητας» ή «πλήθους» (multiplicity) που ΘΥΜΙΖΕΙ τη δική τους.
      Τίποτε παραπάνω. Στο μεταξύ ακόμη και ο Ζίζεκ… θεωρεί τους Νέγκρι και Χαρντ περίπου σαν ξενέρωτους απολογητές ιδιοτήτων του καπιταλισμού, κλπ.

      Στα υπόλοιπα που λες βοηθάει ένα ξεκαθάρισμα, το να επικεντρωθούμε σε κάποια ιδέα ή ιδιότητα χωρίς να τη συγχέουμε με άλλες.

      Π.χ.

      1. η ιδέα της πιρόγας είναι ΑΠΛΩΣ μια ατελής αναλογία. Μετά από ένα σημείο προκαλεί και σύγχιση εννοιών.

      2. ΔΕΝ μίλησα για «πίστη σε καθαρό διανοούμενο». Δεν είναι απαραίτητο αυτό. Αλλά… ούτε και βοηθάει μια έννοια… «βρώμικου διανοούμενου» (Χεχε).

      3. Ολα τα λεφτά είναι η ιδέα του Universality (που δεν αντιστοιχεί ακριβώς στο ελληνικό «οικουμενικότητα» ή «παγκοσμιότητα», δεν μεταφράζεται ακριβώς).
      Είναι περισσότερο κάτι σαν μαθηματική έννοια. Θα δώσω λοιπόν ένα απλό μαθηματικό παράδειγμα.

      Εστω ότι κάποιος μαθητής σχολείου μαθαίνει ευκλείδια γεωμετρία και σταματάει εκεί το σχολείο.
      Αγνοεί τη γεωμετρία του Ρήμαν και ο,τιδήποτε άλλο ΔΕΝ διδάχτηκε.
      Η γνώση του είναι ατελής.
      Γίνεται όμως κάτι… χειρότερο από ατελής, όταν επιμείνει π.χ. σε μια συζήτηση ότι «ο ΑΪνστάΪν έλεγε μπούρδες επειδή η θεωρία του αντιφάσκει με τη Γεωμετρία» (=τη γεωμετρία που ξέρει).
      Δηλαδή, με την «πιρόγα» της ευκλείδειας γεωμετρίας δεν μπορεί να καταλάβει το… αεριωθούμενο της σχετικότητας.
      Αν επιμείνει στην «πιρόγα», τότε θα χάσει την αλήθεια (του) _συνολικά_ κάποια στιγμή
      μόλις συναντήσει κάτι που ξεπερνάει την «πιρόγα» (της ευκλείδειας γεωμετρίας).

      Αυτά όμως δεν αφορούν «ταχύτητα ανάπυξης», ή τανκς και αυτοκίνητα (που είναι ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετικό θέμα).
      ___________

      Υ.Γ. ΠΟΥ βρίσκεται το Universality στο παράδειγμα που έδωσα? Μα… στο ότι απαιτείται πάντα, η πρόσβαση σε μια (έστω δυνάμει-) Ολική Γνώση. Είναι η δεκτικότητα στις υπόλοιπες μαθηματικές αλήθειες (που δεν είναι απαραίτητο να ξέρουμε βέβαια, αλλά είναι απαραίτητο να ΜΠΟΡΟΥΜΕ να μάθουμε)… που θα βοηθήσει το μαθητή να μην απορρίψει «δογματικά» τον ΑϊνστάΪν επειδή «αντιφάσκει με τη σχολική γεωμετρία» (του Ευκλείδη).

      Ατελές παράδειγμα, αλλά δείχνει ότι το σταμάτημα μέσω ορίων, στη Γνώση, δεν είναι πια εφικτό, όπως άλλοτε, τότε που διαβάζαμε ένα βιβλίο και το θέμα τελείωνε εκεί.

      Σήμερα οι ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ επικοινωνίας και πρόσβασης έχουν καταστρέψει την παλιά σιγουριά του ανθρώπου ότι «όσα ξέρει είναι αρκετά». Ποτέ δεν είναι αρκετά. Τίποτε λιγότερο από την Καθολική Αλήθεια δεν μπορεί να αρκέσει, αλλά και η σχέση μας με την αλήθεια είναι σχετική, όχι απόλυτη.

      Φυσικά είναι ατελή αυτά τα παραδείγματα, αλλά το ίδιο συμβαίνει γενικότερα.

      Η παγκοσμιότητα του καπιταλισμού είναι γυμνή και άδεια, είναι το χρήμα ή το κεφάλαιο. Επειδή είναι ίδιο παντού, εκ των πραγμάτων λειτουργεί σαν καθολικότητα, αλλά… δεν είναι γνήσια.

  6. Από την Αποψη της Πληροφορίας και της Γνώσης, τα πράματα είναι πολύ ξεκάθαρα.

    Ο Joseph Stiglitz κέρδισε το Νόμπελ με διατριβή που αφορούσε τις «ασύμμετρες αγορές», όπου υπάρχει «ασύμμετρη πληροφορία» σε βάρος του ενός (διαπραγματευόμενου / ανταγωνιζόμενου) μέρους. Δεν ξέρω πολλά πράματα για τις λεπτομέρειες αυτής της δουλειάς, αλλά… η ασυμμετρία των αγορών, που οφείλεται σε ασυμμετρία γνώσης δείχνει και τον Πληροφορικό Πόλεμο που ζούμε. Διακύβευμα είναι η κατάκτηση της Καθολικότητας, δηλαδή η πρόσβαση (έστω δυνάμει-) σε ΠΛΗΡΗ γνώση. Μια τέτοια κατάκτηση καθολικότητας ακυρώνει το πλεονέκτημα που έχουν οι «δυνατοί παίκτες». Δεν είναι δυνατότεροι μόνο λόγω οικονομικής ή στρατιωτικής ισχύος. Είναι και λόγω πιο πλήρους γνώσης που έχουν.

    Ο καθηγητής Κώστας Ντουζίνας επικεντρώνεται συχνά στην «οικουμενικότητα» της γνώσης που είχε αναπτύξει η αρχαία Αθήνα. ΤΙ σημαίνει αυτό? Είναι μια Γνώση που έχει γίνει ανεξάρτητη από τον τόπο, όπου αναπτύχθηκε. Γι’ αυτό και υπήρξε δυνατότερη σαν εργαλείο πολιτισμού (ΚΑΙ γεωπολιτικά τους χρησίμευσε). Σήμερα έναν τέτοιο ρόλο, παγκοσμιότητας ανεξάρτητης από τόπο, ή οικουμενικότητας, προσπαθεί να παίξει η Αμερική (αρκετά πετυχημένα μέχρι τώρα). Οπως και η Αρχαία Αθήνα, που αξιοποίησε τους μέτοικους και τις ιδέες άλλων λαών, έτσι και η Αμερική στηρίχτηκε στους εισαγόμενους επιστήμονες και στη συσσώρευση γνώσης από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ομως αυτή η φάση πλησιάζει στο τέλος της, τώρα, διότι δεν είναι απαραίτητο ότι η ανώτερη παγκόσμια Γνώση ανήκει μόνο στην Αμερική. Μια ματιά σε κινέζικες έρευνες π.χ. στην Πληροφορική δείχνει ότι οι Κινέζοι έπαψαν προ πολλού να είναι «μόνο αντιγραφείς». Παράγουν ορίτζιναλ Γνώση. Πριν μερικά χρόνια κινέζικο πανεπιστήμιο κέρδισε το βραβείο του γρηγορότερου αλγορίθμου ταξινόμησης στον κόσμο. (Γι’ αυτό και ο Ζίζεκ κριτικάρει ώρες-ώρες τους Κινέζους πολύ περισσότερο από όσο τις Η.Π.Α. – έχοντας καταλάβει ότι η πραγματική χειρότερη απειλή του μέλλοντος είναι το Κινέζικο πρότυπο αυταρχικού και κρατικά ενισχυμένου καπιταλισμού).

    Universality σημαίνει πολλά πράματα, αλλά το βασικό της γνώρισμα είναι ότι περιέχει το Σύνολο μέσα στο Μέρος. Η αλήθεια ενός εργάτη που καταπιέζεται είναι ίδια για όλους τους εργάτες. Μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφορές σε λεπτομέρειες, αλλά η κατανόηση της εκμετάλλευσης είναι κι αυτή μια «Οικουμενική Γνώση», όχι μια γνώση που ισχύει μερικά ή τοπικά.

    Το πρόβλημα με τη χάραξη (τοπικών) Ορίων είναι ότι εξ ορισμού αποκλείουν κάτι άλλο, που… ΑΝ το είχαμε λάβει υπ΄όψη, θα ανακτούσαμε την Ολότητα ή την Καθολική Γνώση. Ενας «τοπικός πολιτισμός» μπορεί π.χ. να πιστεύει (στατιστικά ή πλειοψηφικά) στο Χριστό και στην Παναγία, ή στον Μωάμεθ, αλλά… αν περιορίσει τη συλλογικότητά του, με μια αυστηρή οριοθέτηση βασισμένη σε αυτά τα χαρακτηριστικά, θα καταντήσει… π.χ. οπισθοδρομική θεοκρατία, μακράν της Οικουμενικότητας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει π.χ. και στο Ισραήλ, που αρχικά είχε ενσωματώσει σχεδόν τα πάντα (που κουβαλούσαν μαζί τους οι Εβραίοι όλου του κόσμου) αλλά σήμερα… εκφυλίζεται σε τυφλή θεοκρατία, που απορρίπτει κάθε τι έξω από τα όρια του σιωνισμού της.

    ΑΥΤΟ είναι και το πρόβλημα της αμυντικότητας των πολιτισμών, ότι δεν είναι πια εφικτή. Δεν έχει πια και νόημα, να επιμείνει κανείς σ’ αυτή. Π.χ. ένας Ινδιάνος είναι φυσικά ελεύθερος να πιστεύει ακόμη και σήμερα, στις δοξασίες των προγόνων του για τη Σελήνη ή τον Ηλιο, αλλά δεν μπορεί να υποκρίνεται πια πως… δεν υπάρχει η αστρονομία. UPDATE: Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον νεοφώτιστο, σύγχρονο Ελληνα «πολυθεϊστή», που… όσο κι αν «πιστεύει στον Ποσειδώνα», δεν θα βρει τίποτε πίσω από τα άγρια τσουνάμια της φύσης!

    Μεγάλο μέρος των «ιδιαιτεροτήτων» κάθε λαού ή έθνους δεν ήταν τίποτε άλλο από σχετικά όρια, που διαχώριζαν το διανοητικό και πολιτιστικό του οικοδόμημα από εκείνα της υπόλοιπης ανθρωπότητας. ΤΙ κάνει λοιπόν ο πολυπολιτισμικός καπιταλισμός? ΕΝΙΣΧΥΕΙ τις ξεπερασμένες πια τοπικές αντιλήψεις και δοξασίες, διότι ΚΕΡΔΙΖΕΙ από αυτές την ίδια την ανωτερότητά του, όπως είπαμε, την οικουμενικότητά του (έστω κι αν αυτή πρακτικά είναι άδεια και κίβδηλη). Ο κατ’ εξοχήν πολυπολιτισμικός βλάκας καπιταλιστής νομίζει ότι κατέχει ο ίδιος την Απόλυτη Αλήθεια επειδή αντιμετωπίζει συγκαταβατικά όλες τις τοπικές αλήθειες όλων των άλλων, τους οποίους θεωρεί υποανάπτυκτους. Αν τον ρωτήσεις ΤΙ πιστεύει, η ίδια η ανοχή στους (κατώτερους) πρωτόγονους άλλους έχει καταστεί (υποκριτική) ιδεολογία του. Αυτό εξηγεί και ο Ζίζεκ.

    Ποιός είναι λοιπόν ο ΣΩΣΤΟΣ τρόπος πολιτιστικής αντίστασης σε αυτή την κίβδηλη Οικουμενικότητα? Ισως είναι η αλίευση μέσα σε κάθετι τοπικό των οικουμενικών αληθειών του, με έναν τρόπο που δεν εκμηδενίζει το τοπικό στοιχείο αλλά το εμπλουτίζει και το ανεβάζει, το κάνει εξίσου δυνατό με το σύνολο της ανθρωπότητας και της Γνώσης. Π.χ. γι’ αυτό και ασχολήθηκα πολύ με την ποίηση του Ελύτη σε προηγούμενες αναρτήσεις [αλλά ΚΑΙ πολύ πριν το διαδίκτυο], εντοπίζοντας και αναδεικνύοντας τα οικουμενικά στοιχεία της. Τα «εθνικιστικά κατάλοιπα» που είχε ο ποιητής ποτέ δεν με ενδιέφεραν, ούτε καν μετράνε – στην τελική.

    Βέβαια η αλίευση της οικουμενικότητας που περιέχει κάθε τι τοπικό, ΔΕΝ φτάνει από μόνη της για πραγματική χειραφέτηση σε τοπικό επίπεδο. [1] Πρώτον διότι προσκρούει σε ο,τιδήποτε τοπικό ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ σε οικουμενικό επίπεδο (π.χ. μηδενική οικουμενική αξία έχει το… σκυλάδικο -χεχε)… και [2] Δεύτερον διότι χρειάζεται και μια άλλη διαδικασία, αντίστροφης κατεύθυνσης, όχι ανάδειξης του οικουμενικού μέσα στο τοπικό, αλλά ενσωμάτωσης του οικουμενικού που βρίσκεται ΕΞΩ από το τοπικό. Π.χ. δεν έχει νόημα πια, επειδή… οι (περισσότεροι) παπάδες απορρίπτουν την Θεωρία της Εξέλιξης, το να αποκλείεται η διδασκαλία της Εξέλιξης στα σχολεία. Αν επιμείνουμε σε τέτοιον αποκλεισμό θα εκπέσουμε πολύ χαμηλότερα της Οικουμενικότητας. Δεν έχουμε καν την επιλογή της «αντίστασης στην παγκοσμιοποίηση», όσον αφορά το χώρο της Γνώσης, της Επιστήμης και των Ιδεών. Είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να εμπλουτίσουμε την αντίληψή μας αντλώντας από την Οικουμενικότητα της ΥΠΟΛΟΙΠΗΣ ανθρωπότητας.

  7. Κι εδώ φτάνω στον πυρήνα της κριτικής που χρειάζεται να γίνει στην Πατριωτική Αριστερά της χώρας μας (και σε κάθε πατριωτική αντίληψη, ή και… «ήπια εθνικιστική»).

    ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι… οι κακές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και της «ομογενοποίησης των πολιτισμών», επιβουλεύτηκαν την τίμια πλην φτωχή Ελλαδίτσα μας, με το να… αφαιρέσουν π.χ. από τα σχολεία της, εκείνες τις «ιδιαιτερότητες» του πολιτισμού της που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ πως είναι αναγκαίες ΣΗΜΕΡΑ για την επιβίωση του τοπικού μας πολιτισμού, ή και του ίδιου του έθνους μας, κλπ. κλπ.

    Στην πραγματικότητα, κάτι πολύ διαφορετικό φαίνεται να έχει συμβεί.
    1. Ο μεν παγκόσμιος καπιταλισμός παραμένει… κτηνωδώς αδιάφορος απέναντι σε κάθε «τοπική κουλτούρα» (όταν δεν παριστάνει και το φίλο ή τον υπερασπιστή της). Μάλιστα… συνήθως επιδιώκει να ενθαρρύνει τις «εθνικές ιδιαιτερότητες», για τους λόγους που εξηγήθηκαν.
    2. Οι δε γραφειοκράτες (τοπικοί υπάλληλοι του καπιταλισμού) που είναι υπεύθυνοι για πολιτιστικά θέματα, ήθελαν να επιτύχουν δύο πράματα κυρίως, όσον αφορά την παιδεία και τον πολιτισμό. Πρώτον να εξυπηρετήσουν την «πολιτική γραμμή» που τους ανατέθηκε (π.χ. προς την κατεύθυνση της «ειρήνης με τους γείτονες», κλπ.) και δεύτερον να κάνουν, όσο μπορούν, _και_ κάτι… καλό, ενσωματώνοντας μέσα στην ελληνική τοπική κουλτούρα _και_ εκείνα τα (λίγο-πολύ) οικουμενικά στοιχεία που (θεωρούν ότι) της λείπουν. Εξού και ο λεγόμενος «εκσυγχρονισμός».

    Ομως η αμυντικότητα της δικής μας τοπικής κουλτούρας έχασε τη μπάλα ακριβώς γιατί έγινε στείρα αμυντικότητα. Αντί να επιχειρήσει μια πραγματική εμβάθυνση οικουμενικών αληθειών που είναι κρυμμένες ΚΑΙ σε τοπικά μας στοιχεία, ώστε να τα «οικουμενικοποιήσει» και να τα ανεβάσει, αναλώθηκε σε γκρίνια, οργή και απελπισία για την κακή πολυπολιτισμικότητα, που είναι έτοιμη να χυμήξει και να μας καταπιεί, μετατρέποντάς μας σε «ομοιόμορφο πολτό». ΑΥΤΟ ακριβώς ήταν το λάθος του… Καραμπελιά, και όλων των άλλων «σταυροφόρων κατά του εθνομηδενισμού».

    Είναι σαν να έπεσαν… θύματα προβοκατόρων, όσοι παρανόησαν με αυτό τον τρόπο. Αποδίδοντας δόλο σε ένα ανύπαρκτο κίνητρο (την ισοπέδωση των πολιτισμών) έχασαν τη στοιχειώδη ισορροπία της αντίληψης του ΤΙ ακριβώς συμβαίνει. Η (όποια) ισοπέδωση είναι απλή παρενέργεια, που είναι και μάλλον ανεπιθύμητη, όπως η… μόλυνση. Την πάτησαν όπως κάποιοι αμερικάνοι συνωμοσιολόγοι που θεωρούν ότι το ατύχημα του πετρελαίου πριν μερικούς μήνες κοντά στην ακτή της Φλόριντα αποτελεί… συνωμοσία για να καταστραφεί η Αμερική. ΑΠΛΗ ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΑ ήταν, αντί αυτού, δηλαδή παρενέργεια ενός αδηφάγου, απρόσεκτου καπιταλισμού, που δεν λαμβάνει στοιχειώδη μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος ή των ανθρώπων (κυρίως λόγω μείωσης _κόστους_).
    ΑΝ μπορούσε η B.P. να αποφύγει τελείως το ατύχημα της διαρροής πετρελαίου, θα το είχε κάνει. Αδιαφόρησε? Πολύ πιθανώς. Ομως, ακόμη κι αν αδιαφόρησε, το έκανε λόγω του κινήτρου του κέρδους, όχι λόγω… «δολοφονικότητας κατά της Αμερικής». Με ακριβώς αντίστοιχο τρόπο, οι υπερασπιστές των ελληνικών παραδόσεων και «ιδιαιτεροτήτων» νομίζουν ότι η… κουλτούρα της Κόκα-Κόλα και η υποτιθέμενη «εσκεμμένη διάλυση της εθνικής ταυτότητάς μας» οφείλονται σε συνωμοσία «της Νέας Τάξης», ή σε… μίσος κατά του ελληνισμού (συνήθως «εβραϊκό», κλπ.)

    UPDATE: Οπως είδαμε πριν, οι «εθνικές ιδαιτερότητες» αποτελούν… εθνικές αναπηρίες, κατά κάποιον τρόπο. Συνιστούν αποκοπή και αλλοτρίωση του εκάστοτε λαού ή έθνους, από τις Οικουμενικές Αλήθειες τις οποίες στερείται. Και… ακριβώς επειδή αποτελούν αναπηρίες, ή δεκανίκια, είναι το καλύτερο όπλο του ίδιου του Πολυπολιτισμικού Καπιταλισμού! Εκείνος, μη πιστεύοντας σε τίποτε, «σέβεται» όλους όσους «πιστεύουν κάτι». Διότι… πιστεύοντάς το, όλοι οι άλλοι χάνουν την επαφή με την Ολότητα και γίνονται (εύκολα ελεγχόμενοι) υπήκοοί του, καθένας στο γκέτο του. (όπου «γκέτο» μπορεί να είναι και… ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΧΩΡΑ!) Ανίκανοι οι «υπήκοοι» να αντιτάξουν εναντίον της πολυπολιτισμικότητας κάτι ουσιαστικό, δηλαδή οικουμενικό, ασχολούνται με τις εκάστοτε… μπουρδολογίες των «πολιτιστικών παραδόσεών τους», κλπ. («μπουρδολογώντας» διότι, ακριβώς, ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ τίποτε Οικουμενικό ούτε καν μέσα στους εαυτούς τους).

    Έτσι, το εγχείρημα της «προστασίας των ιδιαιτεροτήτων μας», είναι από τη φύση του μάταιο, σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ο «εθνομηδενισμός» δεν φταίει, για το ότι… τεμπελιάσαμε να αναδείξουμε την οικουμενικότητα των (όποιων) αξιόλογων στοιχείων της δικής μας κουλτούρας. Σε μεγάλο βαθμό, πρόκειται για προβολή του νου και αντιστροφή εννοιών:
    Η έλλειψη πραγματικής πολιτιστικής παραγωγής (με οικουμενική αξία) απωθήθηκε, στην αντίληψη όσων έριξαν το «μπαλάκι του φταιξίματος» σε… ανύπαρκτο Δόλο για «εκμηδένιση της τοπικής μας κουλτούρας». Δηλαδή… Ποιας κουλτούρας? Μα… εκείνης που είχε πολιτιστικούς προγόνους της την ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ της Αρχαίας Αθήνας!

    ____________
    Σημείωση: Αυτό το σχόλιο, όπως και τα περισσότερα προηγούμενα, αποτελεί απόπειρα κριτικής ΚΑΙ φιλικής εξήγησης, προς καλοπροαίρετα σκεπτόμενα άτομα, που… όπως και η φίλη Αντζε-τα, έχουν σημαντικό κοινό έδαφος με τις ιδέες που εκφράζονται εδώ, αλλά επίσης… διαφωνούν με κάποια πράματα.

    Σε μεγάλο βαθμό έγραψα τα σχόλια και για ΚΑΘΕ ήπιο «πατριώτη αριστερό» που επιθυμεί να κατανοήσει κι εμένα τον… καλοπροαίρετο διεθνιστή, ή «οικουμενιστή», κ.ο.κ.

    Και τα έγραψα διότι η πρόσφατη περίπτωση της… περίεργης αφίσας (και άλλα συμβάντα) ανάδειξε την τεράστια σημασία μιας τέτοιας ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ.

    Ομως, δεν εκφράστηκα 100% όπως ακριβώς θα ΗΘΕΛΑ, γιατί π.χ. κάθε φορά που έκανα χρήση της λέξης «εμείς», κάτι μέσα μου αηδιάζει με αυτό. ΔΕΝ μου αρέσει η γνωστή στάση του «εμείς οι Ελληνες» versus «αυτοί οι ξένοι». ΑΝ τα είχα εκφράσει με το δικό μου τρόπο 100%, όπως θα ταίριαζε π.χ. σε ιδιωτική επικοινωνία με ομοϊδεάτες, θα είχα αποφύγει όσο το δυνατόν αυτό το γαμημένο το «εμείς». Διότι μιλάω σαν ανεξάρτητο άτομο με μοναδική του (τελική) «πατρίδα» την οικουμενική ΑΛΗΘΕΙΑ όλης της ανθρωπότητας.

  8. Λοιπόν Ομαδεόν, κατ’ αρχήν ελπίζω αυτό το μήνυμα να φανεί, γιατί από χτες έχω στείλει 4-5 που είναι άφαντα, πιθανόν φταίει ότι άνοιγα το site από το Firefox.
    Κι εσύ όπως και όλοι μας, έχεις τις προκαταλήψεις σου και τις προτιμήσεις σου – λόγω και βιωμάτων, θυμάσαι που λέγαμε. Βέβαια ο καθένας βλέπει του άλλου και όχι τα δικά του, αλλά γι αυτό συζητάμε οι άνθρωποι, για να καθρεφτιστούμε στον άλλον.
    Ξαναλέω ότι άκουσα λίγο μουσικές σου και μου άρεσε αυτό το mix με Ξυλούρη!!! (το ‘ χεις λίγο κι εσύ το εθνικό ).
    Επίσης ότι έριξα μια ματιά στη θεωρία των μορφών, κατάλαβα το σχήμα, αλλά τα μαθηματικά δεν μου αρέσουν, κι έτσι δεν “το ΄χω” και δεν μπορώ να εμβαθύνω.
    Πού να το πρωτοπιάσω τώρα αυτό που λες εδώ; Φυσικά κάποια πράγματα είναι αυτονόητα. Δεν μιλάμε για περιχαράκωση και απομόνωση, είναι δυνατόν σήμερα; Και το οικουμενικό Ομαδεόν, συγκροτείται έτσι κι αλλιώς από όλα τα ιδιαίτερα, που δεν είναι κατά ανάγκη αντίπαλα, εχθρικά, μπορεί όμως και να είναι π.χ. ο πολιτισμός μας δεν ανέχεται τη θέση της γυναίκας σε κάποιους άλλους πολιτισμούς, π.χ. απαγόρευση μοιχείας και θανάτωση της μοιχού, κλειτοριδεκτομή κ.λπ. Εκεί λοιπόν δεν υπάρχει πεδίο ανοχής, αλλά ο καθένας προσπαθεί να μεταδώσει αυτό που θεωρεί σωστό, και καλά κάνει είναι η γνώμη μου – είμαι γυναίκα εξάλλου και πιστεύω ότι η γυναίκα της δύσης είναι αυτή τη στιγμή η πιο ελεύθερη που έχει υπάρξει, τουλάχιστον στους κατά καιρούς κυρίαρχους πολιτισμούς, όχι ότι δεν υπάρχουν πολλά ακόμα να γίνουν. Τέλος παρένθεσης.
    Λοιπόν το οικουμενικό αποτελείται από τα ιδιαίτερα διαφορετικά και αλλοίμονο αν δεν είναι έτσι, ο κόσμος θα είναι μονότονος και βαρετός. Σήμερα δε, είναι αδύνατη η περιχαράκωση, με το internet, τα δίκτυα κάθε είδους μεταφορών, αναγκαστικά υπάρχει όσμωση. Και ούτε μπορεί ούτε πρέπει να το αποτρέψει κανείς αυτό, είναι η φυσική εξέλιξη του κόσμου αυτή την ιστορική στιγμή. Το πρόβλημα είναι όταν δυνάμεις εκμεταλλεύονται όλο αυτό για να κυριαρχήσουν και να επιβάλλουν αυτό που τους συμφέρει για την εκμετάλλευση και το κέρδος τους. Αυτό είναι ο πολυπολιτισμικός (δήθεν) παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός που λες. Με τον Ζίζεκ δεν βρίσκω να συμφωνώ ούτε να διαφωνώ, όπως το τοποθετεί. Σαφώς ο ρατσισμός και τα φαινόμενα μαζικής μετανάστευσης τα οποία προκαλεί ξεκάθαρα ο ιμπεριαλισμός, οι κατακτητικοί πόλεμοι για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, η φτώχεια λόγω της γνωστής εκμετάλλευσης νότου από βορρά, ακόμα και οι κλιματικές αλλαγές που προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου εξ’ αιτίας της ασύδοτης καπιταλιστικής ανάπτυξης που καταστρέφει τα πάντα, όλα αυτά είναι απ΄ τη μεριά των εκμεταλλευτών του πλανήτη. Ειδικά στην Ελλάδα, όπως όμως και σε άλλες χώρες, η μαζική εισροή μεταναστών μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, ταυτόχρονα η σχεδιασμένη απουσία οποιασδήποτε πολιτικής ένταξης αλλά και τα ζητήματα παροχής ασύλου που επίτηδες δεν δίνεται, για να παγιδεύονται αυτοί οι άνθρωποι εδώ και να ενισχύονται εκρηκτικά φαινόμενα, που υποδαυλίζουν και ο ρατσιστικές ομάδες, όλο αυτό το μείγμα είναι διαλυτικό μιας κοινωνίας, συνεπικουρούμενων και των εγγενών προβλημάτων διάλυσης του κοινωνικού ιστού, καταστροφής του κράτους πρόνοιας κ.λπ.

    Αν μιλήσουμε για τις εντός μιας χώρας σχέσεις, είναι αδύνατο να υπάρξει η απαραίτητη όσμωση, αν δεν δοθεί ο κατάλληλος χρόνος και τρόπος, δηλαδή υπό όρους ειρηνικής συνύπαρξης, αλληλοσεβασμού, χώρου για τον καθένα, αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους, δουλειάς, μιας ανθρώπινης ζωής. Πώς θα γίνει χωρίς αυτά ειρηνική συνύπαρξη των διαφορετικών, ούτε καν των ντόπιων δεν μπορεί.
    Η όποια ανταλλαγή, όσμωση, δημιουργική συνάντηση, θέλει χρόνο, τρόπο, δεν γίνεται με το ζόρι για κανέναν. Γιατί πια δεν θα μιλάμε για δημιουργική συνάντηση αλλά για επιβολή. Όλα τα τοπικά είναι υπέροχα κατά τη γνώμη μου και είναι ο πλούτος, η ομορφιά του κόσμου. Τα όρια είναι απαραίτητα για την συνάντηση, αυτό λένε και έρευνες ανθρωπολόγων σε διάφορους λαούς. Χωρίς όρια δεν υπάρχει πεδίο συνάντησης. Τα εθνικά σύνορα, οι διαφορετικές γλώσσες, σε τίποτα δεν εμπόδισαν μέχρι τώρα να γνωρίζονται οι λαοί μεταξύ τους, να ταξιδεύουν εδώ κι εκεί, να εγκαθίστανται εκεί που θέλουν, όταν θέλουν, τουλάχιστον όχι στο δημοκρατικό κόσμο, στην Ευρώπη π.χ. Και καλό είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι πάντα όταν χρησιμοποιείται είτε το έθνος είτε η διαφορετικότητα για να καλλιεργηθούν τεχνητές αντιπαλότητες που συμφέρουν τα καθάρματα που ορίζουν τις ζωές μας και μόνο την εκμετάλλευση και το κέρδος έχουν στο μυαλό τους. Π.χ. πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων. Οι ίδιοι αυτοί δήθεν ευαγγελίζονται την παγκόσμια κοινωνία, όπως ο ΓΑΠ, και εννοούν να γίνουμε ένας κόσμος αριθμών, καφκικός, οργουελικός, ρεπλίκες, έτσι ώστε οποιαδήποτε αντίσταση, ατομική ή συλλογική να είναι αδύνατη. Ο ρατσισμός, τα φαινόμενα των ομάδων που σωστά λες συνδέονται απευθείας με το κράτος και το παρακράτος, παίζει τον εξής ρόλο κατά τη γνώμη μου: αποδομεί την αξία του ιδιαίτερου πολιτισμού από την άλλη πλευρά, παρουσιάζοντας τον σαν κάτι αρρωστημένο και σιχαμερό, σαν τον δήθεν άλλο πόλο μιας παγκόσμιας, υπέροχης κοινωνίας.
    Ελπίζω να κάνω σαφές τι εννοώ. Αλλά πιο καλά θα το δείξω με μουσικές επιλογές, μια και είσαι μουσικός.

    Δες κάτι πρωτόγονο και original εδώ, πρόσεξε τη μουσική αλλά και το χορό: κατ’ ευθείαν από τα έγκατα της γης:

    Και αυτά: διαφορετικοί λαοί, “μιλάνε” για τον πόνο (απώλεια, προσφυγιά, σκλαβιά) με το δικό τους τρόπο:

    Υ.Γ. Διάβασα το τελευταίο σχόλιο σου αφού είχα γράψει αυτό. Συμφωνώ, γενικά…

    • Αγαπητή… φίλη (όχι… φίλε -χαχαχα) κ.κ.

      Περιληπτικά αναφέρω προς το παρόν ότι…

      1. Τα σχόλιά σου ανακτήθηκαν ΟΛΑ προ ολίγου. Είχαν πάει στο καλάθι του Σπαμ διότι είχαν λανθασμένα κριθεί σαν σπαμ από το… χαζό ρομπότ Akismet, της WordPress. Μπερδεύτηκε λόγω του αριθμού των συνδέσμων που είχε κάθε σχόλιο…

      2. Με ορισμένα είδη ποντιακών χορών είμαι εξοικειωμένος κάπως και με… συναρπάζουν, διότι αποτελούν είδος πρωτόγονου Trance. Και μερικά μάλιστα τα έχω στα υπ’ όψιν για διασκευή σε σύγχρονο… Ποντιακό trance.

      3. Ναι, είμαι εκείνος που λες, αν και… θα έβγαζα τη φωτογραφία από δημόσια θέα, αν δεν ήξερα ότι… έχει ήδη αναπαραχθεί αλλού. ΔΕΝ μου αρέσει η αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων όπως αυτό, αλλά… είναι αργά για ορισμένα από αυτά.

      Θα διαβάσω τώρα τα υπόλοιπα που λες και θα δω τα μουσικά βίντεο που έφερες. Σε υπερ-ευχαριστώ.

      • Αγαπητέ φίλε Omadeon,
        επίσης σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια: τιμή μου!

        Σύμπτωση.

        Νέες Αναρτήσεις (και ιδέες για έμπνευση & νέες δημιουργίες…)

        >>>

        1. >> Πολεμικοί Χοροί 1: Πυρρίχιος
        BlackMediterraneanPirate 03-09-2011 00:00
        short link wp.me/pPn6Y-ahI

        http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/09/03/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%AF-1-%CF%80%CF%85%CF%81%CF%81%CE%AF%CF%87%CE%B9%CE%BF%CF%82/

        2. >> Πολεμικοί Χοροί 2: Πεντοζάλης
        BlackMediterraneanPirate 03-09-2011 00:01
        short link wp.me/pPn6Y-ahN

        http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/09/03/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%AF-%CF%87%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%AF-2-%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B6%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%82/

        Φιλικά & Συντροφικά & Αδερφικά Χαιρετίσματα
        και Μεγάλη Εκτίμηση,
        ΒlackΜediterraneanPirate-http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

      • Υπάρχει εδώ ένα θεμελιώδες γνωσιολογικό πρόβλημα, που κρυβόταν και δεν το είχα αντιληφθεί, αν και… κάτι δεν μου καθόταν καλά.

        (καθώς διαβάζω ΟΛΗ τη συζήτηση για περίπου… δέκατη φορά, αναλύοντας τα πάντα τώρα)

        Λέει η φίλη κ.κ.

        «Και το οικουμενικό Ομαδεόν, συγκροτείται έτσι κι αλλιώς από όλα τα ιδιαίτερα, που δεν είναι κατά ανάγκη αντίπαλα, εχθρικά…»

        Προσέξτε καλά αυτή την «αθροιστικού τύπου» εννοιολογική κατασκευή.
        Εδώ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι το οικουμενικό είναι «άθροισμα ιδιαιτεροτήτων».

        Είναι όμως έτσι?

        Στην… ΕΝΤΕΛΩΣ ξεχαρβαλωμένη νεοελλαδική γλώσσα, όπου δεν μπορούμε πια ΟΥΤΕ ΚΑΝ να σκεφτούμε σαν ΑΝΘΡΩΠΟΙ…
        ναι, ισχύει.

        Στην ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ φιλοσοφική γλώσσα των Αρχαίων, ΔΕΝ ξέρω ειλικρινά ΠΩΣ θα μπορούσαμε να ορίσουμε μια Οικουμενικότητα που είναι παρούσα σαν Ολότητα μέσα στο Μέρος, χωρίς να αποτελεί συσσωρευτικό άθροισμα ιδιαίτερων μερών. ΔΕΝ ξέρω αρκετά αρχαία ελληνικά…

        Στα αγγλικά λέμε απλώς «Universality» και… το θέμα έληξε (σχεδόν).

        ΤΙ θέλω να πω?

        ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1.
        ΔΕΔΟΜΕΝΟ: Η καταπίεση του εργαζόμενου, η εκμετάλλευση, κ.ο.κ. όλα αυτά αποτελούν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

        ΕΡΩΤΗΣΗ-ΚΛΕΙΔΙ: -Μπορούμε, άραγε, να θεωρήσουμε ότι αυτές οι αλήθειες «συγκροτούνται έτσι κι αλλιώς από όλα τα ιδιαίτερα, που δεν είναι κατ’ ανάγκην αντίπαλα, εχθρικά» (μπλα-μπλα-μπλα)…??? (όπως είπε η φίλη κ.κ. για μια άλλη οικουμενικότητα)?

        ΑΠΑΝΤΗΣΗ-ΚΛΕΙΔΙ: ΟΧΙ, καθόλου, με τίποτα…

        Δηλαδή αυτό που ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι εννοούμε (στα νεο-ελλαδικά) με «οικουμενικότητα», έχει φτάσει σε ΤΕΤΟΙΟ σημείο αλλοτρίωσης εννοιών, ώστε δεν μπορούμε καν να το φανταστούμε παρά σαν «αθροιστική συσσώρευση ιδιαιτεροτήτων».

        Στην πραγματικότητα, αυτό ΔΕΝ είναι «οικουμενικότητα», διότι η οικουμενικότητα είναι κυρίως η ΑΛΗΘΕΙΑ που ισχύει ανεξάρτητα από τόπο ΚΑΙ ανεξάρτητα από ΚΑΘΕ (αθροίσιμη) «ιδιαιτερότητα».

        Σκεφτείτε το πληζ. Είναι σημαντικό.
        Την πάτησα κι εγώ, να ΜΗΝ το προσέξω αρχικά (αλλά βέβαια δεν φαντάζομαι έτσι το Universality).

        ________
        Υ.Γ. Multiculturalism is EMBEDDED inside the Modern Greek language. It is a language INCAPABLE of imagining Universality, except as a passive accumulation of particularities. Strangely enough, in modern Greek, Universality is already destroyed by the mind’s conceptualisation of it, lumping together particular objects or qualities, e.g. «cultural identities», that are ALREADY perceived in an alienated, multi-culturalist way.

        Υ.Γ.2 Αν πάμε πίσω στο παράδειγμα που έδωσα, το να σπάσεις την έννοια σε κομμάτια, όπου το ένα κομμάτι είναι «ο εργάτης», το άλλο «ο εκμεταλλευτής», κλπ. …είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΑΤΑΙΟ, ανώφελο. Η Οικουμενικότητα δεν μπορεί να σπάσει σε τέτοια κομμάτια, χωρίς να εξαφανιστεί. Χρειάζεται επίσης ολόκληρη η δομή της για να είναι παρούσα (η δομή της κάθε Οικουμενικότητας, γιατί… υπάρχουν ΠΟΛΛΕΣ).

        Υ.Γ.3 Σε ΟΛΑ τα προηγούμενα, ΑΝ εξακολουθείτε να σκέφτεστε τη λέξη «Οικουμενικότητα» με τον τρόπο που ορίζεται στα ελληνικά λεξικά, ή στην καθομιλουμένη νεοελληνική γλώσσα, θα έχετε ΧΑΣΕΙ το νόημα. ΠΡΕΠΕΙ να τα σκεφτούμε με βάση μια έννοια ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ στη θέση της «οικουμενικότητας», κι αυτή η λέξη ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ στα Νέα Ελληνικά. Εϊναι η λέξη «UNIVERSALITY».

        • Εδώ υπάρχει μια προσβολή στην μητρική μου γλώσσα, την οποία και θα προσπαθήσω να αποκαταστήσω!!! 🙂

          Universality – Union (ένωση) + versality (πολλαπλότητα) Ένωση των πολλαπλών

          Σύμπαν – Συν + παν (άπαν, τα πάντα) Το σύνολο των πάντων

          Σύμπαν = Universe

          Συμπαντικότητα = Universality

          • χεχεχε…

            Λυπάμαι αγαπητή κ.κ. αλλά η συμπαντικότητα σημαίνει κάτι σημαντικά διαφορετικό.

            Δυστυχώς η έννοια του universality / universalism δεν βγαίνει μέσω αυτής της κατασκευής,
            όπου το αποτέλεσμα… απογειώνεται στο σύμπαν !🙂

            Δεν έχει νόημα π.χ. να λέμε «συμπαντικότητα της εκμετάλλευσης», ή «συμπαντικότητα του χρήματος». Ενώ στα αγγλικά «universality of exploitation», «universality of money» είναι σωστά!

            Το πρόβλημα είναι απολύτως άλυτο, εκτός από δύο συμβιβαστικές λύσεις.

            1) Να καταστεί σαφές ότι εννοούμε τη universality κάθε φορά που χρησιμοποιούμε μια παραπλήσια ελληνική λέξη,
            π.χ. τη λέξη «παγκοσμιότητα» ή «οικουμενικότητα» ή «καθολικότητα». (αυτή τη λύση ακολούθησα εγώ, αλλά είναι… μισή).

            2) Να… εισάγουμε τη universality στην ίδια την έκφρασή μας, στα ελληνικά. Αυτό δεν είναι κάτι αντικανονικό.
            Π.χ. και οι αγγλόφωνοι αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη γερμανική λέξη «Weltanschaaung»,
            η οποία δεν υπάρχει καθόλου στα αγγλικά, με αποτέλεσμα όταν γράφουν και μιλάνε αγγλικά,
            να χρησιμοποιούν την ΙΔΙΑ τη γερμανική λέξη ΑΥΤΟΥΣΙΑ μέσα σε αγγλικό κείμενο.
            http://www.answers.com/topic/weltanschauung

            Τώρα… είναι γνωστές οι ανόητες αντιρρήσεις, κατά της εισαγωγής ξένων λέξεων, αυτούσιων, μέσα στην ελληνική γραφή και ομιλία.
            Ειλικρινά όμως δεν κατανοώ αυτές τις αντιρρήσεις, αφού όπως είδαμε μια τέτοια πρακτική συμβαίνει ΗΔΗ σε άλλες γλώσσες.

            Προφανώς η περηφάνεια και η… ελληνοκεντρικότητα ωθούν σε μια αντίληψη εχθρική προς τη «νόθευση» της… Αγίας Ελληνικής με… σκάρτο υλικό από… «κατώτερες γλώσσες», που ως γνωστόν προήλθαν από την εποχή που οι ξένοι τρώγανε βελανίδια κι εμείς κάναμε Παρθενώνες.
            χεχε🙂

            ________….._
            Υ.Γ. (άσχετο) σήμερα έβαλα στην άνω δεξιά γωνία του μπλογκ νέα μπαννεράκια που οδηγούν σε κάποια βίντεο.

          • Για να μην… θεωρηθεί η στάση μου μονομερής ή και… ανθελληνική, αγαπητή κ.κ.
            θα δώσω 2 παλιές αναρτήσεις όπου τα ίδια ακριβώς μεταφραστικά προβλήματα εμφανίστηκαν «αντίστροφα»,

            …δηλαδή για μια αρκετά κοινή ελληνική λέξη, της οποίας ΚΑΜΙΑ 100% σωστή μετάφραση δεν υπάρχει στα αγγλικά,
            πλην μιας αρχαϊκής λέξης που… σβήστηκε από την αγγλική βικιπαίδεια.

            Είναι η λέξη «νοητός» (που προέκυψε όταν μετάφραζα αγγλικά το «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ», του Ελύτη).

            Αρχικά αντιλήφθηκα ότι η λέξη δεν υπάρχει στα αγγλικά (έτσι νόμιζα, τότε…)
            https://omadeon.wordpress.com/2007/06/24/noetic/

            Αλλά… την επόμενη μέρα είχα πληροφορηθεί ότι η λέξη είχε ΗΔΗ εισαχθεί πριν καιρό στα αγγλικά και την… κατάργησαν:
            https://omadeon.wordpress.com/2007/06/25/noetic2/

            ΣΗΜΕΙΩΣΗ. ΑΝ είχε ενδιαφερθεί έστω και ένας Ελληνας να…. σώσει τη λέξη, θα είχε σωθεί (στη Βικιπαίδεια). Δυστυχώς κανείς δεν ενδιαφέρθηκε κι εγώ το πήρα χαμπάρι ΠΟΛΥ αργά.

          • Υ.Γ. Βρήκα κι άλλο ποστ, το ΑΡΧΙΚΟ ποστ, όπου αντιμετώπισα το αρχικό μεταφραστικό πρόβλημα.

            https://omadeon.wordpress.com/2007/06/23/elytis_tran/

            Υ.Γ.2 Υπάρχει επίσης μια… τρομερά ενδιαφέρουσα συζήτηση κάτω από εκείνο το ποστ, λόγω του πολύ διαβασμένου και ενδιαφέροντος κύριου συνομιλητή μου, του μπλόγκερ Zalmoxis.

            Υ.Γ.3 Μεταφέρω εδώ δύο από τα πιο σημαντικά σχόλια που αφορούν ΓΕΝΙΚΑ την εξέλιξη των ανθρώπινων γλωσσών στο μέλλον.

            omadeon Λέει:

            22/11/2007 at 02:15
            Υ.Γ.
            Ζάλμοξη, κάτι σημαντικό που ξέχασα:

            Επειδή τα προβλήματα της σωστής μετάφρασης τα έζησα αρκετά καλά, κάποια στιγμή κατέληξα ότι ο μόνος τρόπος να γίνει σωστή και 99% ακριβής μετάφραση της μίας ανθρώπινης γλώσσας στην άλλη, είναι η… διεύρυνση και αναβάθμιση της ίδιας της γλώσσας σε περισσότερες διαστάσεις, από το χώρο της Λογικής και της Οντολογίας (εννοιολογικά δίκτυα κλπ).

            Κοντολογίς, πιθανολογώ ότι οι άνθρωποι του μέλλοντος θα μιλάνε μέσω μιας άλλης κωδικοποίησης που θα αποτελεί υπερσύνολο της (μέχρι τούδε) ανθρώπινης γλώσσας. Κάτι σαν ανάμειξη λέξεων με κώδικα…
            -και με αυτό τον τρόπο θα μπορούν (όπως οι Κινέζοι στα ιδεογράμματα -ίσως) να εκφράζουν πολλαπλές έννοιες και λεπτές σχέσεις ή διαφορές semantics.

            Απάντηση
            zalmoxis Λέει:

            22/11/2007 at 02:35 e
            Omadeon,

            έχεις 100% δίκιο για την κωδικοποίηση της γλώσσας στο μέλλον. Έτσι είναι!

            Αναφορικά με τη μακροζωία, έχει πολύ μεγάλη σημασία η ελαχιστοποίηση των καύσεων. Μικρότερη θερμιδική πρόσληψη, λιγότερες αναπνοές, δροσερό νερό ναι, όσο δε για την θερμοκρασία περιβάλλοντος, δεν ξέρω αν ισχύει το ευεργέτημα τπυ κρύου. Η ζέστη προσφέρει και αυτή κάποια καλά. Επειδή έχω βρεθεί σε περιβάλλον άνω των 50 – 52 βαθμών υπό σκιά, διπίστωσα τα θετικά της! Η αναπνοή (“ψύχος”)και το οξυγόνο είναι “δίκοπο μαχαίρι”, παρά τα όσα πιστεύονται…

          • Ναι, τρομερά ενδιαφέρον όλο αυτό. Αλλά νομίζω οτι κάθε γλώσσα είναι και άλλη σκέψη, άλλος τρόπος σκέψης, εξού και τα προβλήματα της μετάφρασης γενικά, ταυτόχρονα όμως έχουν και κοινά πράγματα, εξού και γίνεται δυνατό τελικά να υπάρξουν μεταφράσεις, που ως γνωστό είναι μια νέα δημιουργία επί της ουσίας, μόνο το πρωτότυπο είναι το ίδιο. Και ερχόμαστε πάλι σε αυτό που λέγαμε για το μέρος και το όλο, για το universality που περιέχεται στο τοπικό και το αντίστροφο. Νομίζω φαίνεται και στην περίπτωση των γλωσσών, δηλαδή οι γλώσσες γεννήθηκαν μεν από την ίδια μήτρα (ανάγκη έκφρασης, ερεθίσματα από τον κόσμο ), αλλά αυτό έγινε με έναν απίστευτο πλούτο και διαφορετικότητα.

          • Θα διαφωνήσω λιγάκι μαζί σου, φίλη κ.κ. για τον εξής λόγο.

            Ναι μεν είναι περίπου σωστό ότι…
            «κάθε γλώσσα είναι και άλλη σκέψη, άλλος τρόπος σκέψης…»

            …αλλά επίσης είναι δεδομένο ότι αυτό αποτελεί οπτασία, τελικά.
            Γιατί η σκέψη, σαν λειτουργία, είναι ΕΝΙΑΙΑ, έχει Universality κι αυτή.

            Η σκέψη του Ανθρώπου είναι σαν το «διανοητικό του DNA». Και όπως το DNA είναι ίδιο σε όλα τα είδη, έτσι και η σκέψη.

            Αποτελεί οπτασία, η μέχρι τώρα διάκριση των γλωσσών σε διαφορετικές γλώσσες. Π.χ. τόσο η Λογική, όσο και οι γραμματικές δομές (όπως ανακάλυψε και ο Τσόμσκυ) είναι ΙΔΙΕΣ για κάθε άνθρωπο, έμφυτες και σε κάθε μωρό που γεννιέται.
            Ενα μωρό έρχεται στον κόσμο προικισμένο με μια φοβερή Universality σε πολλά επίπεδα, και αργότερα τη χάνει. Αλλοτριώνεται και γίνεται «ελληνάκι» ή «αγγλάκι», κ.ο.κ.🙂

            Εμείς οι ίδιοι, οι δίγλωσσοι που «χρησιμοποιούμε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου για κάθε γλώσσα», στην πραγματικότητα είμαστε εν μέρει βαθιά νυχτωμένοι. Δεν ξέρουμε ακόμη ΠΩΣ θα ήταν μια «Μεγάλη Ενοποίηση».

          • Πού ακριβώς διαφωνείς; Κι εγώ είπα οτι υπάρχουν δομικά στοιχεία κοινά και επί αυτών άπειρες μορφές, όπως ακριβώς με το DNA, είναι ίδιο σε όλα τα είδη, αλλά καθένα από αυτά είναι μοναδικό ταυτόχρονα. Μήπως πρέπει να διαφωνήσεις γιατί με έχεις ήδη «ταξινομήσει» στους «πατριώτες» από την πρώτη μέρα; Ή μήπως γιατί πρέπει να «παραμείνεις» εκεί που έχεις « ταξινομήσει» για κάποιο λόγο τον εαυτό σου;

            Όταν λέω οτι κάθε γλώσσα είναι και άλλη σκέψη, ιδιαίτερη, δεν εννοώ φυσικά πως είναι ξένη με τις υπόλοιπες, αλλά πως έχει και ξεχωριστά στοιχεία π.χ. η λέξη universal, δεν μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά με ακρίβεια, δηλαδή σχηματίζει στο μυαλό αυτού που την προφέρει – σκέφτεται, εικόνες κατά τι διαφορετικές από αυτές που σχηματίζει στο μυαλό μου η λέξη συμπαντικό, παγκόσμιο, έτσι κι αλλιώς η κάθε λέξη κουβαλά – αν την αναλύσουμε, ρίζα κ.λπ. – την ιστορία της έννοιας που σημαίνει. Βέβαια δεν έχω μελετήσει γλωσσολογία, αλλά από τα λίγα που έχω διαβάσει, δεν καταλαβαίνω πού διαφωνούμε; Το μόνο που βλέπω να διαφωνούμε είναι το πώς ονομάζεις εσύ αυτό το ίδιο πράγμα – και αυτό είναι ήδη μια καλή αρχή για την δημιουργία μιας απόστασης: εσύ είσαι αλλεργικός στη ΛΕΞΗ τοπικό, ιδιαίτερο, και εγώ θέλω να την προφέρω στη συζήτηση γιατί δεν βρίσκω να εμποδίζει, αλλά αντίθετα να διευκολύνει τη συνάντηση και την ενότητα (uni-versal). Και επιμένω γιατί επιμένεις κι εσύ να τοποθετείς ένα τείχος μεταξύ της δικής σου και της δικής μου θεώρησης. Ακόμα και τον ίδιο αυτό τον Ελύτη που τόσο έχεις μελετήσει, αναρωτιέσαι για κάποιες δημιουργίες του, όπως το ποίημα από Τα Πάθη που παρέθεσα, επειδή αναφέρονται σε κάποιους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ τόπους – Άθως, Πίνδος – και δεν ταιριάζει αυτό με την ερμηνευτική κατασκευή σου, που αντί να την ανατάξεις, ώστε να χωράνε όλα, προτιμάς να αναρωτιέσαι πώς και έγραψε ο Ελύτης τέτοιο πράγμα, «με προβληματίζει» λες. Ένα άλλο παράδειγμα: λένε ότι τα blues είναι τα ρεμπέτικα της Αμερικής, και είναι. Ήταν οι μουσικές των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων του περιθωρίου, αντίστοιχα στη μια και στην άλλη περιοχή. Για να «διαβάσω» την συγγένεια τους, δεν χρειάζεται να τα καταστρέψω, να βάλω μπουζούκι στα blues, όχι ότι αυτό δεν θα είχε ενδιαφέρον, αλλά η συγγένεια υπάρχει και αλλού, στην καταγραφή μιας δεινής καθημερινότητας, στην αυθεντικότητα.

            Μπορεί να αναζητά κανείς τα κοινά στοιχεία, μια παγκόσμια γλώσσα, ή κάτι τέτοιο, αλλά αυτό σε τι μειώνει την σημασία του ιδιαίτερου; Κατά τη γνώμη μου δεν υφίσταται παγκόσμιο, καθολικό, χωρίς το τοπικό, είναι μια αμφίδρομη και αδιαίρετη σχέση. Ελπίζω να μην σε παρερμηνεύω! Εκτός κι αν υπάρχει μια δομική διαφωνία που εγώ δεν βλέπω.

          • «Εκτός κι αν υπάρχει μια δομική διαφωνία που εγώ δεν βλέπω.»

            Ναι, υπάρχει. Και μάλλον σε αρκετά λεπτά σημεία, από ό,τι βλέπω.

            Δεν τίθεται θέμα «υποβάθμισης του ιδιαίτερου». Τίθεται θέμα ότι κακώς εκτιμάμε το ιδιαίτερο για το ότι ΕΙΝΑΙ ιδιαίτερο. Στην πραγματικότητα η αξία του τοπικού είναι _μόνο_ ο βαθμός που ενσαρκώνει το οικουμενικό.

            ΠΟΙΟ «τοπικό», άλλωστε, σε έναν πλανήτη τόσο στενά συνδεδεμένο με τόση επικοινωνιακή παγκοσμιοποίηση?
            ΟΛΑ είναι τοπικά ΚΑΙ ταυτόχρονα παγκόσμια. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε ΚΑΙ με τις δύο αυτές διαστάσεις ταυτόχρονα.

            Κοίτα… δεν πάσχω εγώ από φοβία ή αμυντικότητα απέναντι στο τοπικό, ή το λαΪκό, ή ακόμη και το εθνικό. Αν είχα… τέτοιο βίτσιο, τότε δεν θα σπαταλούσα τόσα χρόνια διαβάζοντας συνεχώς τον Ελύτη χωρίς να με ενοχλούν «τοπικά» στοιχεία που κάνουν άλλους… αντι-εθνικιστές να «βγάζουν σπυράκια».

            Από τη στιγμή που νιώθει κανείς όμως ότι «το τοπικό απειλείται», το βλέπει εξ ορισμού αμυντικά. Από ΤΙ ακριβώς «απειλείται»? Π.χ. μια (κακόγουστη) διαφήμιση της κόκα-κόλα απειλεί κι εμένα, που δεν τη βλέπω σαν τοπικό σκουπίδι αλλά… παγκόσμιο.

            Και η γλώσσα κρίνεται από τα αποτελέσματά της, σαν μέσο επικοινωνίας και ανάπτυξης του νου. Το ότι οι «ιδιαίτερες (τοπικές) γλώσσες» είναι σήμερα σοβαρά περιορισμένες, δεν φαίνεται να σε προβλημάτισε καθόλου, γιατί νοιάζεσαι κυρίως να υπερασπιστείς τις «ιδιαιτερότητές τους».

            Ας μην τραβάμε την αναλογία με το DNA στα άκρα, διότι σαν ανθρωπότητα έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε ακόμη μέχρι να φτάσουμε σε μία πραγματικά επαρκή διεθνή γλώσσα, η οποία πάλι δεν θα αποκλείει τις τοπικές διαλέκτους αλλά θα γίνει καλύτερη λίνγκουα φράνκα από τη σημερινή (αγγλική). Για επιστημονικά και φιλοσοφικά θέματα και πολλά άλλα, είμαι σίγουρος ότι θα χρειαστεί ριζοσπαστική αναβάθμιση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ γλώσσας με κώδικα Τυπικής Λογικής. ΗΔΗ το χρειαζόμαστε κάτι τέτοιο και δεν το έχουμε, δυστυχώς.

            Εχεις φαγωθεί με την ιδέα σου ότι σε «ταξινόμησα στους πατριώτες». Μα… δεν είναι θέμα ταξινόμησης αλλά ιδεών. ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΝΕΣΑΙ στην «άμυνα της ιδιαιτερότητας», μερικές φορές, ενώ κατ’ εμέ αυτό δεν έχει νόημα. Διότι η καλύτερη άμυνα του τοπικού είναι ακριβώς η ανάδυση της οικουμενικότητας που περιέχει. Μόνο που… ΟΤΑΝ γίνει αυτό, παύει πια το τοπικό να είναι _μόνο_ τοπικό και γίνεται _κυρίως_ οικουμενικό.

          • Πού ακριβώς διαφωνείς;

            Ας επιχειρήσουμε να το δούμε λίγο αναλυτικά…

            Κι εγώ είπα οτι υπάρχουν δομικά στοιχεία κοινά και επί αυτών άπειρες μορφές, όπως ακριβώς με το DNA, είναι ίδιο σε όλα τα είδη, αλλά καθένα από αυτά είναι μοναδικό ταυτόχρονα.

            ΔΕΝ είναι μόνο θέμα σκέτης, άδειας, αφηρημένης «δομής». Υπάρχει εδώ κάτι ποιοτικά διαφορετικό, από τα απλά «δομικά στοιχεία». Καλύτερη αναλογία ίσως είναι τα μαθηματικά fractals. Αυτό που ΕΚΦΡΑΖΕΙ το τοπικό είναι στην πραγματικότητα ΗΔΗ οικουμενικό, αλλά περιορισμένο μέσω αποκλεισμού κάποιων οικουμενικών στοιχείων τα οποία ΔΕΝ περιέχει ή αποκλείει.

            Οι διαφορές των μορφών παραμένουν ισχυρότερες όταν ενισχυθεί η οικουμενικότητά τους, αλλά… τότε δεν έχει και νόημα η διατήρηση των ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ. Π.χ. μπορεί να σου αρέσει η Ποντιακή μουσική, αλλά ΑΝ ακούσεις τοπικές μουσικές άλλων λαών και δεν έχεις… προκατειλημμένο αυτί (χεχε) είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξεις να ακούς περισσότερο την τοπική μουσική κάποιου άλλου λαού (ίσως Κέλτικη μουσική). ΓΙΑΤΙ τα παιδιά «προτιμούν» τις τοπικές μουσικές τους και… ανέχονται ακόμη και τις παραφωνίες ή τα πιο μπανάλ κομμάτια? Διότι χειραγωγούνται ή κατέληξαν λόγω συνήθειας, ότι αυτή η μουσική «είναι καλύτερη». Ομως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Ποτέ δεν είναι.

            Ο Θεοδωράκης (σαν μουσικός) τα ξέρει αυτά, γιατί κάποτε είχε τολμήσει να πει πως «ελάχιστα ρεμπέτικα έχουν μουσική αξία» και… πέσανε όλοι πάνω του να τον ΦΑΝΕ. Ομως είχε δίκιο. Αν δεν είσαι… σκληροπυρηνικός ρεμπέτης, πολλά ρεμπέτικα, τα περισσότερα, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν έχουν την παραμικρή μουσική αξία, ενώ ορισμένα ΕΧΟΥΝ. Ποια έχουν αξία? Ακριβώς εκείνα που εκφράζουν οικουμενικά στοιχεία, από μουσική άποψη (ή άλλη).

            Η οικουμενικότητα ΔΕΝ είναι ενιαίο πράμα, ούτε «πολυπολιτισμικός πολτός». Στον τομέα της κουλτούρας είναι μια πολύμορφη οργανική σύνθεση των πάντων, αλλά και μια έκφραση αρχέτυπων συστατικών που βρίσκονται πίσω από κάθε τοπικότητα. Και είναι αρχέτυπα ακριβώς γιατί είναι οικουμενικά. Π.χ. ένας άγγλος καθηγητής πληροφορικής βρήκε τη γραμματική δομή των φράκταλς που «γεννάνε» τα limericks, την πιο διαδεδομένη λαΪκή μουσική της Αγγλίας. (εϊχα κάνει και σχετικό ποστ). Αυτό σημαίνει ότι πίσω από τη λαϊκή μουσική της Αγγλίας υπάρχει (όπως πάντα) κρυμμένη οικουμενικότητα. Αν τώρα ΒΡΕΙΣ αυτή την οικουμενικότητα και την απελευθερώσεις, θα την ενώσεις και με άλλες, και θα πάψει να είναι μόνο αγγλική. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες τοπικές μουσικές του κόσμου.

            Η τοπικότητα δεν μπορεί να ενοχλήσει κανέναν, παρά μόνο στο βαθμό που ενίοτε αρνείται αμυντικά την οικουμενικότητά της. Αυτό είναι αυτο-καταστροφική διαδικασία, όμως. Οδηγεί στην παρακμή, στον ξεπεσμό και στη ΓΚΕΤΟΠΟΙΗΣΗ κάθε τοπικής κουλτούρας. Παραδόξως, το συμφέρον της πολυπολιτισμικότητας είναι ακριβώς αυτό, δηλαδή να παραμείνει κάθε τοπική κουλτούρα «σκέτα τοπική».

            Ο Θεοδωράκης κατάφερε να γράψει οικουμενικής αξίας μουσική, αξιοποιώντας τοπικά μουσικά στοιχεία, το οποία όμως ξεπέρασε, κάνοντας κάτι καλύτερό τους που να στέκει, από μουσική άποψη, στο αυτί κάθε λαού. UPDATE: Για την ακρίβεια, ο Θεοδωράκης ΒΡΗΚΕ τα οικουμενικά στοιχεία θαμμένα μέσα στα τοπικά, τα απελευθέρωσε και τα ΑΝΕΔΕΙΞΕ σε οικουμενικό επίπεδο (προσθέτοντας και δικά του στοιχεία). Αυτό μοιάζει με γκρέμισμα τοίχων, αλλά από τα μέσα προς τα έξω, όχι από τα έξω προς τα μέσα.

            Το DNA είναι περιορισμένο σαν αναλογία. Αλλωστε… κι ένας φασίστας δέχεται το DNA αλλά αυτός θέλει να μας κρατήσει χωρισμένους, επικαλούμενος «φυσικές διαφορές» (μεταξύ εθνών, κλπ.) Για την ακρίβεια πρέπει να προσέχουμε με το DNA γιατί υπάρχει και αρνητική χρήση της αναλογίας του (προς την κατεύθυνση του διαχωρισμού).

            Μήπως πρέπει να διαφωνήσει γιατί με έχεις ήδη “ταξινομήσει” στους “πατριώτες” από την πρώτη μέρα; Ή μήπως γιατί πρέπει να “παραμείνεις” εκεί που έχεις « ταξινομήσει» για κάποιο λόγο τον εαυτό σου;

            Απορώ που τα σκέφτηκες καν αυτά. ΤΕΛΕΙΩΣ λάθος. Αλλωστε δεν είχα και τρομερές διαφορές, κάτι λεπτά σημεία μόνο. Να ταξινομήσω τον εαυτό μου? χαχαχα… δυσκολότερη δουλειά δεν υπάρχει.Μόνο ΠΟΛΥ στοιχειώδεις και γενικές ιδιότητες μπορεί κάποιος να ταξινομήσει στον ίδιο του τον εαυτό. Η συνείδηση είναι εξ ορισμού το ξεπέρασμα των ταξινομήσεων και κάθε διαχωρισμού.

            Όταν λέω οτι κάθε γλώσσα είναι και άλλη σκέψη, ιδιαίτερη, δεν εννοώ φυσικά πως είναι ξένη με τις υπόλοιπες, αλλά πως έχει και ξεχωριστά στοιχεία π.χ. η λέξη universal, δεν μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά με ακρίβεια, δηλαδή σχηματίζει στο μυαλό αυτού που την προφέρει – σκέφτεται, εικόνες κατά τι διαφορετικές από αυτές που σχηματίζει στο μυαλό μου η λέξη συμπαντικό, παγκόσμιο, έτσι κι αλλιώς η κάθε λέξη κουβαλά – αν την αναλύσουμε, ρίζα κ.λπ. – την ιστορία της έννοιας που σημαίνει.

            Ναι, ναι, ναι, αλλά προ ημερών εσύ ήσουν που είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την… εισβολή της αγγλικής γλώσσας στα ελληνικά, τα οποία θεωρείς ότι «κινδυνεύουν», κ.ο.κ. ΚΛΑΣΣΙΚΗ αμυντικότητα σε τέτοια θέματα, θάλεγα, αλλά… δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία.
            Ε, τώρα λοιπόν σου θέτω ΕΥΘΕΩΣ το ΚΑΥΤΟ ερώτημα (που απέφυγες μέχρι τώρα).

            -Είσαι ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ, του να χρησιμοποιούνται ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή ελληνική γλώσσα, όπως χρησιμοποιούνται ΗΔΗ, αυτούσιες μη-αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή αγγλική?
            Αυτό το ερώτημα πρέπει να τίθεται ξανά και ξανά, και… όποιος απαντήσει «λάθος» ας ΜΗΝ παραπονεθεί ποτέ, αν του προσάψουμε πολιτιστική αμυντικότητα, ή κάποια δόση αχρείαστου «πατριωτισμού».

            Βέβαια δεν έχω μελετήσει γλωσσολογία, αλλά από τα λίγα που έχω διαβάσει, δεν καταλαβαίνω πού διαφωνούμε;

            Διαφωνούμε σε κάποια πράματα που νόμιζα ελάχιστα, αλλά… σήμερα αναρωτιέμαι αν είναι ΠΙΟ θεμελιώδη. Οπως το «καυτό» ερώτημα προηγουμένως…

            Το μόνο που βλέπω να διαφωνούμε είναι το πώς ονομάζεις εσύ αυτό το ίδιο πράγμα – και αυτό είναι ήδη μια καλή αρχή για την δημιουργία μιας απόστασης: εσύ είσαι αλλεργικός στη ΛΕΞΗ τοπικό, ιδιαίτερο, και εγώ θέλω να την προφέρω στη συζήτηση γιατί δεν βρίσκω να εμποδίζει, αλλά αντίθετα να διευκολύνει τη συνάντηση και την ενότητα (uni-versal).

            ΠΟΙΟΣ σου είπε ότι έχω τέτοια «αλλεργία»? Για την ακρίβεια έχω… όντως αλλεργία σε ορισμένα μπουζουκο-άσματα και γενικά μου χτυπάει στα νεύρα το πιο πολύ μπουζούκι, αλλά… υπάρχουν και εξαιρέσεις.🙂

            Ας είμαστε ΣΟΒΑΡΟΙ. ΠΟΛΥ φτηνή ερμηνεία έδωσες στις επιφυλάξεις μου για τη χρησιμότητα τέτοιων αποσπασμάτων του Ελύτη σαν αυτό που έφερες…

            ___________
            Βρήκα το παλιό ποστ για την αγγλική «λαΪκή μουσική» (limericks).

            https://omadeon.wordpress.com/2007/09/20/kevin_jones/
            Η Αναδυόμενη Γραμματική Δομή Της Μουσικής (Η Μουσική Και Μαθηματική Έρευνα Του Kevin Jones) 20/09/2007

            ________
            Η δική μου προσωπική αναζήτηση για «μουσικές οικουμενικότητες» εκφράζεται στο κείμενο (ΚΑΙ μουσικά παραδείγματα) εδώ
            http://www.omadeon.com/music/atlantean_style.html
            (An introduction to the Principles of «Atlantean Music Style»)
            ΤΟ ξαναείδα προ ολίγου, μετά από χρόνια, το κείμενο και το βρίσκω κάπως ατελές, ενίοτε… και λίγο υπερβολικό. Nobody’s perfect!🙂
            Από τα ψηφιακά δείγματα πάντως, εκεί, ίσως τα πιο καλά είναι οι εναλλακτικές αναπτύξεις του DJ Tiesto – «The Anthem».

          • Λες

            Ακόμα και τον ίδιο αυτό τον Ελύτη που τόσο έχεις μελετήσει, αναρωτιέσαι για κάποιες δημιουργίες του, όπως το ποίημα από Τα Πάθη που παρέθεσα, επειδή αναφέρονται σε κάποιους ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ τόπους – Άθως, Πίνδος – και δεν ταιριάζει αυτό με την ερμηνευτική κατασκευή σου, που αντί να την ανατάξεις, ώστε να χωράνε όλα, προτιμάς να αναρωτιέσαι πώς και έγραψε ο Ελύτης τέτοιο πράγμα, «με προβληματίζει» λες…

            Μα… δεν αναρωτήθηκα καθόλου, μα καθόλου «πως και έγραψε ο Ελύτης τέτοιο πράμα».
            OYTE καν είπα ότι «με προβληματίζει» το ΓΕΓΟΝΟΣ ότι το έγραψε. ΤΙΠΟΤΑ τέτοιο…
            (αναφέρθηκες στο σχόλιό μου ΕΔΩ βέβαια).

            Αναρωτήθηκα βέβαια, «πως και έγραψε ο Ελύτης» κάτι… άααλλο, εντελώς διαφορετικό. Εκείνο το απόσπασμα που μας έφερε το αλενάκι, όταν πρωτομπήκε.. Και ακόμη δεν αποκλείω εντελώς, 100% να το έγραψε, αλλά ήταν πραγματικά ασυνεπές με το υπόλοιπο έργο του και συνιστά αντίφαση (ίσως λόγω μεγάλης ηλικίας, δεν ξέρω, ΑΝ τελικά το είχε πει, πράμα ΠΟΛΥ απίθανο, λόγω του εγκωμίου σε «πατέρες της εκκλησίας», που ποτέ δεν συνήθιζε). Η μητέρα του Αιρετικού είναι φιλόλογος πάντως και έχει όλα τα βιβλία του Ελύτη σπίτι της, με ιδιαίτερη αγάπη για το έργο του. ΑΜΕΣΩΣ αποφάνθηκε ότι το απόσπασμα που μας έφερε η αλενάκι, το πρώτο, αποκλείεται να το έγραψε ο Ελύτης.

            Για εντελώς άλλα πράματα προβληματίζομαι, όσον αφορά τον κόσμο που ΔΙΑΒΑΖΕΙ τον Ελύτη ΣΗΜΕΡΑ και αδυνατεί να τον καταλάβει, ή συνήθως τον παρερμηνεύει «εθνικιστικά». Νόμιζα ότι μετά από τόση… πολυλογία μου, έπρεπε να είναι σαφές ΤΙ με προβληματίζει.

            Π.χ. ο σημερινός μέσος εθνικιστής ή και πατριώτης, δεν έχει τα βιώματα και τις ευαισθησίες που είχαν οι άνθρωποι τον καιρό του Ελύτη, οπότε δημιουργεί έναν τεχνητό φανατισμό στο φαντασιακό επίπεδο (για να αναπληρώσει το κενό που νιώθει) και νομίζει ότι ο Ελύτης μπορεί αυτό το εσωτερικό του κενό να το γεμίσει. Ετσι συστηματικά αποφεύγει (εκείνος, όχι εγώ) όλα τα «περίεργα» ή «αιρετικά» ή δυσνόητα εκείνα του Ελύτη που ανατρέπουν την ιδεολογική του σκλήρυνση και επιλέγει να παπαγαλίζει μόνο τα πιο ΕΥΚΟΛΑ και «βατά» αποσπάσματα, εκείνα που μιλάνε για βουνά και παραλίες ή βότσαλα, ακόμη και για Αγίους ώρες-ώρες. Και θεωρεί τον Ελύτη «χριστιανό» χωρίς να έχει προβληματιστεί ποτέ π.χ. για το περιβόητο «να επιστρέψουμε τα ξύλα του σταυρού στο δάσος», ή το άλλο, «όλες οι θρησκείες λέγανε ψέματα και ο Ανθρωπος είναι αθώος».

            Δυστυχώς ο Ελύτης έζησε σε εποχές όπου έπρεπε κανείς να μην προκαλεί _φανερά_ τον κατεστημένο χριστιανισμό και τον εθνικισμό. Ηθελε και ο ίδιος να διαδοθεί το έργο του και να «αλλάξει τον αναγνώστη από τα μέσα», όχι με φανερή ιδεολογική αντιπαράθεση. Και είχε αποφασίσει συνειδητά ποτέ να μη συγκρουστεί φανερά με το κατεστημένο. Ηθελε να κερδίσει τη μάχη σαγηνεύοντας το κοινό του, όχι μαστιγώνοντάς το.

            Αγαπούσε τη χώρα του βέβαια, αυτό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλά δεν ήθελε να προκαλέσει φανατισμούς, ούτε και να «μπει στο μάτι» της εκκλησίας. Ειδικά το δεύτερο είναι ίσως κι ένας παραπάνω λόγος, που τα «αντιχριστιανικά» μηνύματά του ήταν συνήθως συγκαλυμμένα. Μερικά όμως δεν τα έκρυψε καθόλου.

            _________
            Κάτι ακόμη.
            Δεν είμαι σίγουρος αν ευσταθεί 100% αυτή η υποψία, αλλά… ο Ελύτης είχε (παραδόξως) και μια… ΑΝΤΙ-εθνικιστική ιδεολογική στάση, με την ίδια περίπου έννοια που οι διεθνιστές και αριστεροί της εποχής του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ύψωναν ελληνικές σημαίες αλλά δεν έπαυαν να πολεμούν κατά των εθνικιστών!

            Σήμερα αυτό ΔΕΝ το κατανοούμε εύκολα, βέβαια. Η «ελληνικότητα» του Ελύτη περιείχε επίσης ΚΑΙ έναν… επαναστατικό διεθνισμό, αν λάβουμε υπ΄όψη τη «Μαρία Νεφέλη». Είπα «δεν είμαι σίγουρος» γιατί δεν αποκλείεται να πέρασε περιόδους, όπου αυτό το στοιχείο είχε υπερισχύσει μέσα του και άλλες περιόδους, που δεν είχε υπερισχύσει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το στοιχείο ήταν υπαρκτό. Ηθελε πρωτίστως να πολεμήσει τον μεροληπτικό εθνικισμό μέσω της Συμπαντικής Δικαιοσύνης, την οποία ταύτιζε με τον Ερχομό της Θεάς Μούσας, ξεχωριστής και υπεράνω από τους Ελληνες, τα πάθη των οποίων γνώριζε ο ποιητής και (όπως και η Θεά-Μούσα) ήθελε να τους απελευθερώσει. ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ βρήκα, σε αυτά τα πλαίσια για το «Ποίημα-Χρησμός» αριθμός 11, στο «Μικρό Ναυτίλο», ΕΠΙΤΗΔΕΣ κρυπτογραφημένο κάπως, ώστε να ΜΗ διαβαστεί από… άσχετους:
            https://omadeon.wordpress.com/2007/11/29/nautilos1/
            ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (Από Τον “Μικρό Ναυτίλο”): – “Και Με Φως Και Με Θάνατο”, Ένα Ποίημα-Χρησμός!

    • Αγαπητή κ.κ.

      Κατ’΄αρχήν να σε ευχαριστήσω και πάλι για τα καλά σου λόγια και τον κόπο που έκανες να ερευνήσεις τις… πολλαπλές εμμονές μου (χεχε).

      Σήμερα οργίστηκα όμως με τον εαυτό μου, όχι με σένα (μην παρεξηγείς) διότι έχω πέσει εν μέρει στην ίδια παγίδα, όπως εσύ και ΟΛΟΙ, εννοιολογικά. Ευτυχώς όχι πάντα… γιατί υπάρχουν και τα… αγγλικά που μερικές φορές με σώζουν από τέτοια μπερδέματα. Το μπέρδεμα το εξήγησα στο προηγούμενο σχόλιο. Την ίδια εννοιολογική κατασκευή βρήκα και σε άλλο σημείο του σχολίου σου. Εδώ.

      Λοιπόν το οικουμενικό αποτελείται από τα ιδιαίτερα διαφορετικά και αλλοίμονο αν δεν είναι έτσι, ο κόσμος θα είναι μονότονος και βαρετός….

      Χμ… λυπάμαι που το λέω, αλλά κάτι δεν πάει καθόλου καλά εδώ. Είναι ένα κοινό λάθος που κάνουμε, μπροστά στα μάτια μας. Θα μου επιτρέψεις να χαρακτηρίσω το προηγούμενο εδάφιο σαν… ιδεολογική έκφραση της πολυπολιτισμικότητας !!! Γιατί?

      ΟΧΙ, το οικουμενικό ΔΕΝ «αποτελείται από τα ιδιαίτερα διαφορετικά», που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ πως κάνουν τον κόσμο «λιγότερο μονότονο και βαρετό». Αυτό είναι το ΒΑΣΙΚΟ πολυπολιτισμικό λάθος μας.

      ΤΟ οικουμενικό είναι σαν «fractal» (στα μαθηματικά) και περιέχεται ΜΕΣΑ στο κάθε τοπικό, έχοντας την ίδια δομή παντού. Και είναι η παγκοσμιότητα αυτής της δομής που το κάνει οικουμενικό. Ο κόσμος ΔΕΝ γίνεται λιγότερο βαρετός με την ανοχή και τη συνύπαρξη (αλληλο-εξουδετερωμένων) ιδιαιτεροτήτων. Ο κόσμος γίνεται βαρετός όταν ο Νους του ανθρώπου «κολλάει» σε κάποια ιδιαιτερότητα (μερικής ή μη-οικουμενικής αξίας) και δεν βλέπει το ΟΛΟΝ της παγκοσμιότητας ή οικουμενικότητας μέσα στο κάθε τι, ΜΕΣΑ στην κάθε ιδιαιτερότητα.

      Αυτό ισχύει επίσης και τις τοπικές μουσικές, όπως π.χ. την Ποντιακή μουσική. Είπα και πριν ότι την εκτιμώ βέβαια, αλλά την εκτιμώ τελείως διαφορετικά από τον τρόπο που την λατρεύουν μερικοί… κολλημένοι Πόντιοι (οι οποίοι συνήθως δεν αντιλαμβάνονται ούτε και τις σποραδικές… παραφωνίες της Ποντιακής μουσικής). Για μένα η Ποντιακή μουσική έχει αξία ΜΟΝΟ στο βαθμό που περιέχει ΚΑΠΟΙΑ οικουμενικά στοιχεία, από μουσική άποψη.

      Να στο πω διαφορετικά. To DNA είναι ίδιο, ακριβώς ίδιο σε άνθρωπο ή μικρόβιο, σε δομή, και όμως ο τρόπος που συγκροτείται σε σύνθετους οργανισμούς δημιουργεί και τις μεγάλες διαφορές μεταξύ τους. Το DNA είναι λοιπόν μια οικουμενικότητα (ανάμεσα σε άλλες).
      Αν το DNA δεν είχε κάποτε αρχίσει να σχηματίζει πολυπλοκότερες ενώσεις και πολυκύτταρους οργανισμούς, η εξέλιξή του θα είχε σταματήσει.
      Η δημιουργική σύνθεση και ενοποίηση, δεν έγινε «αθροιστικά» με συνύπαρξη χαμηλών σταδίων εξέλιξης σε πολλά ζώα (στην ίδια…ζούγκλα). Είναι και η εξέλιξη της δομής του DNA προς την κατεύθυνση καλύτερων και πολυπλοκότερων οργανισμών. Αυτή είναι μια άλλη οικουμενικότητα.
      Επίσης το DNA δεν χρειάζεται «ανοχή σε ιδιαιτερότητες», αφού τις περιέχει ΗΔΗ μέσω της διαφορετικής δομής των μορίων του σε κάθε οργανισμό.

      Γι’ αυτό εκείνο που κάνει την Ποντιακή μουσική ενδιαφέρουσα για μένα είναι η προοπτική να πάψει να είναι… (μόνο) Ποντιακή, να μεταλλαχτεί και να ενωθεί με τις δομές άλλων μουσικών εξελικτικών διαδικασιών, ώστε να σχηματίσει κάτι σαν παγκόσμιας αξίας «οικουμενικό μουσικό οργανισμό».

      Οι ιδιαιτερότητες αναδύονται έτσι κι αλλιώς από τη στιγμή που υπάρξει ενοποιητική εξέλιξη σε επίπεδο οικουμενικό. Η παθητική και καταπιεστική ανοχή μιας «συνύπαρξης ιδιαιτεροτήτων» αποτελεί λοιπόν σημαντικό εμπόδιο για την ΕΞΕΛΙΞΗ των δομών.

  9. Δεν τα σβήνετε παρακαλώ τα χθεσινά μου σχόλια; Ναι μεν η επανάληψη είναι μήτηρ της μαθήσεως, αλλά όταν πρόκειται και κάτι σημαντικό! 🙂

    Ευχαριστώ.

    • Μα… δεν σβήνονται σχόλια σε αυτό το blog, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις (π.χ. ακραίας λάσπης).

      Είχες πει, κυρίως…

      Στέλνω 3 link για τη γλώσσα, με αφορμή σχόλιο σου στη Σεισάχθια:

      http://abnet.agrino.org/htmls/E/E010.html

      http://abnet.agrino.org/htmls/E/E009.html

      http://users.ntua.gr/nborbil/Article1.htm

      Μα… λεξικογράφος (ψηφιακών λεξικών / λογισμικού μετάφρασης) ήμουν κάποτε! Το επιχείρημα ότι πολλές αγγλικές λέξεις έχουν ελληνική προέλευση το είχα χρησιμοποιήσει και στην Αγγλία, αρκετά συχνά, σε σχετικές συζητήσεις. Συχνά προκαλούσε έκπληξη στους Αγγλους φίλους μας ο αριθμός αυτών των λέξεων. Το δεύτερο λινκ που έφερες επιβεβαιώνει την αρχική μου διαισθητική εκτίμηση κάποτε (γύρω στο 20% έλεγα τότε).

      Το τρίτο λινκ έχει ένα προβληματάκι όμως. Εντεχνα συγχέει συνολικό αριθμό λέξεων με «τύπους λέξεων». Είναι γνωστό αυτό το κολπάκι, σε όσους θέλουν να φουσκώσουν τον αριθμό των ελληνικών λέξεων. Λένε «70 εκατομμύρια τύπους λέξεων» αλλά αποσιωπούν αν περιλαμβάνουν… διπλά, δηλαδή πολλές εμφανίσεις της ίδιας λέξης.
      Κάποια στιγμή παραδέχεται ένα νούμερο κοντύτερα σε εκείνο που λέει και ο Νίκος Σαραντάκος (220 χιλιάδες αρχαίες λέξεις), αλλά και πάλι μάλλον το φουσκώνει κάπως, από ό,τι είδα.

      Για μένα πάντως αυτά είναι επιχειρήματα υπέρ της εκμάθησης… ξένων γλωσσών σε μικρή ηλικία. Οπως είναι ευκολότερο να κατανοήσει κανείς τα ιταλικά, αν ξέρει ήδη κάποια γαλλικά, με αντίστοιχο τρόπο (αν και όχι εξίσου εύκολο) είναι να μάθει και τα αγγλικά (όπου γύρω στο 20% των λέξεων έχουν ελληνική ρίζα).

      Τάσσομαι αναφανδόν υπέρ μιας γενικευμένης διγλωσσίας ή και πολυγλωσσίας.
      Τα αγγλικά θάπρεπε να διδάσκονται από το νηπιαγωγείο.
      Και με τη βοήθεια τεχνολογίας.

      Αν ένα παιδί μάθει καλά μια ξένη γλώσσα σε ηλικία κάτω των 10 ετών (αν θυμάμαι καλά) μπορεί να μάθει μετά πολύ ευκολότερα και άλλες γλώσσες.
      Επίσης σε ηλικία κάτω των 8 ετών(?) συμβαίνει κι ένα άλλο, εκπληκτικό φαινόμενο. Οι μυς του στόματος που ελέγχουν την προφορά, αποκτούν ικανότητα για συνειδητό έλεγχο, με αποτέλεσμα τέλεια εκμάθηση και της προφοράς.
      Ενώ στα μονόγλωσσα παιδιά αυτοί οι μυς παύουν να υπακούουν σε συνειδητό έλεγχο, στα δίγλωσσα παιδιά συνεχίζει ο συνειδητός έλεγχος μέχρι και τα γεράματα.

      Αποτέλεσμα? Οταν ένας δίγλωσσος ακούσει προσεκτικά μια άλλη ξένη προφορά (οποιαδήποτε)… τότε πολύ εύκολα μπορεί και να τη μιμηθεί, ξεγελώντας ότι είναι… μητρική του γλώσσα, όταν την προφέρει (ακόμη και αν… δεν καταλαβαίνει καν ΤΙ λέει, σε αυτή τη γλώσσα). Ετσι απόκτησα ένα χόμπυ, τη… συλλογή προφορών ! χεχε

      Να μιλήσω για τις… διαφορετικές περιοχές των εγκεφάλων μας, που αποδεδειγμένα ΕΙΝΑΙ διαφορετικές για κάθε γλώσσα που μιλάμε? Για το γεγονός ότι όταν σκέφτεσαι σε δεύτερη γλώσσα, σούρχονται και διαφορετικά συναισθήματα ή συνειρμοί? Θα… φαινόταν σαν να καβαλάω κάνα καλάμι. ΧΑΧΑΧΑ….

      Οπότε… ωραίος ο Μπαμπινιώτης, ωραία και η Ελληνική, αλλά… όποιος γίνει δίγλωσσος θα ωφεληθεί ακόμη περισσότερο.

      Είναι ΕΓΚΛΗΜΑ οι Ελληνες σήμερα να μην κατανοούν την οικουμενικότητα που κουβαλάνε μέσω της γλώσσας τους,
      ή να φοβούνται μην τυχόν και τη χάσουν.

      Τα περί λεξιπενίας κλπ. δεν τα αγοράζω,
      διότι ξέρω από πρώτο χέρι ότι και το λεξιλόγιο της Αγγλικής εργατικής τάξης είναι ακόμη πιο φτωχό.
      Τουλάχιστον στην Ελλάδα δεν έχουν τόσο μεγάλες διαφορές στη γλώσσα,
      οι διαφορετικές κοινωνικές τάξεις όσο στην Αγγλία. Κάαατι είναι κι αυτό….

      • Το theme έχει αρχίσει και μου αρέσει πάρα πολύ. Λες να έχω κάτι γιατρέ μου;
        Το δε θέμα με εξιτάρει για να καταγράψω κάποιες σκέψεις.
        Όσον αφορά την γλώσσα που είναι και θεμέλιο στοιχείο πολιτισμού θα παίξω το παιχνίδι των ειδικών. Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο των bilingual(ελληνιστί) παιδιών που μεγαλώνουν Ελλάδα και έχουν ως οικογενειακή γλώσσα τα Αγγλικά να έχουν τρομερά φτωχές επιδόσεις στην έκθεση. Οι γλωσσολόγοι – παιδαγωγοί μιλούν για κάποια στάδια στην παιδική ηλικία που πρέπει να μπετοναριστούν οι ικανότητες ομιλίας και οι δυνατότητες δημιουργίας νοήματος ώστε να αποτελέσουν τις βάσεις της εγκεφαλικής λειτουργίας του Λόγου. Γουάου, τι ορισμός!
        Προφανώς εννοούν ότι οι φθόγγοι(ήχοι) μίας γλώσσας θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί από το παιδί. Εδώ και αρκετό καιρό λένε ότι ο ήχος στα Ελληνικά έρχεται από πιο «βαθιά» ενώ ας πούμε στα Αγγλικά πολύ πιο «πάνω». Μετά είναι ο τρόπος δημιουργίας της πρότασης. Τι πάει πρώτο και τι δεύτερο, μα πάνω από όλα το ύφος που δημιουργείτε επιλέγοντας μέρη του λόγου. Για παράδειγμα, η ελληνική, λένε, ότι τείνει στις αφηρημένες έννοιες και την χρησιμοποίησή τους σε κάθε πρόταση, ενώ η αγγλική (ιδίως αμερικάνικη) έχει την τάση να πηγαίνει στο συγκεκριμένο κατευθείαν.
        Οι διαφορές ανάμεσα στις γλώσσες είναι αυτές που μπορεί να δημιουργήσουν ανισορροπία στην λειτουργία του Λόγου ενός παιδιού. Ξεπέρασαν την παλιά αντίληψη ότι μετά την απόλυτη κατάκτηση της μητρικής γλώσσας(8 χρονών) θα πρέπει να μπαίνουν στα χωράφια κάποιας άλλης. Βάζουν ως προϋπόθεση η επόμενη γλώσσα να έχει το δυνατόν ίδιους φθόγγους(ήχους) με την μητρική. Όχι τον τρόπο δομής ίδιο (δηλ γραμματική). Στην Ελληνική γλώσσα η ποιο κοντινή σε ήχους είναι η Ιταλική. Χρειάζεται μόνο τα βλάχικα λιιι και νιιι στα gl και gn. Η Γερμανική είναι η ποιο κοντινή σε γραμματικούς τύπους αλλά κανείς δεν τολμά να θέλει να την αγγίξει το παιδί σε μικρή ηλικία. Έπειτα έρχονται οι συγγενείς γλώσσες που στην Ιταλική είναι φυσικά οι Λατινογενείς (Ισπανικά κτλ) καθώς και η Γαλλική. Μετά το πέρασμα από αυτές τα Αγγλικά φαντάζουν παιχνιδάκι γιατί, εκτός από το «αποκλείεται να σε tyrannize» για να θυμηθούμε τον Ζολώτα, βάλε πόσες γαλλικές και λατινικές λέξεις έχουν, εκτός των ελληνικών. Με μία παρακαταθήκη τριών – τεσσάρων γλωσσών μπορεί μετά να μπει σε άγνωστα ηχητικά και όχι μόνο νερά Γερμανικών, Σλαβικών γιατί όχι Κινέζικων…
        Οι ειδικοί ενώ δηλώνουν σίγουροι ότι υφίσταται «χάρτης» για να φτάσει το παιδί στον στόχο της πολυγλωσσίας, ντριπλάρουν τον συνομιλητή τους και λένε ότι και επιλογή άλλου δρόμου δεν είναι κακή. Για τα ελληνικά δεδομένα αυτό κρύβεται πίσω από το ιστορικό συλλογικό ή τις τοπικές ιστορικές προσλήψεις. Μην το πείτε πουθενά αλλά Τούρκικα, Σλαβικές γλώσσες και εκείνα τα αρβανίτικα για την Αλβανική μπορούν να γίνουν κάλλιστα το Άλλο μονοπάτι.
        Βιωματικά: Πόσο δίκιο έχει ο Ομάδεον όταν λέει ότι «…διαφορετικές περιοχές των εγκεφάλων μας, που αποδεδειγμένα ΕΙΝΑΙ διαφορετικές για κάθε γλώσσα που μιλάμε». Ο άνθρωπος σκέφτεται με εικόνες. Που δεν είναι ακριβώς ζωγραφιές αλλά περισσότερο με «στοιχειώδη κομμάτια συγκεντρωμένων στοιχείων». Έτσι λοιπόν ο «άρονωπθς» όπως έδειξαν τελευταία μπορεί σε ένα κείμενο να αναγνωρίσει λέξεις με μπερδεμένα γράμματα. (ενδιαφέρον! Όταν το κείμενο έχει όλες τις λέξεις με μπερδεμένα λειτουργεί τέλεια η κατανόηση. Όταν κάποιες είναι και κάποιες όχι, μπερδεύεται αρκετά). Αυτή η «εικόνα» της λέξης δημιουργεί συνάψεις με γειτονικές λέξεις για την έννοια της κτλ κτλ. Άρα σκέφτεσαι στην άλλη γλώσσα…

        ΥΓ. Στην Ελλάδα δεν έχουμε τόσα πολλά Αγγλάκια και άρα το φαινόμενο της έκθεσης ισχύει για τα Αμερικανάκια που λένε την Μαντόνα Μα(ν)τάνα.
        ΥΓ1.Όλη αυτή η κουβέντα των ειδικών κατέληξε στην υπουργική ντιρεκτίβα να δηλώσουν οι γονείς την προτεινόμενη γλώσσα. Η πλειοψηφία τους θα δημιουργήσει τμήματα και ΑΝ υπάρχει καθηγητής της γλώσσας θα. Τμήματα της Αγγλικής μόνον και δόξα το θεό τους αν λειτουργήσουν όλα…
        Άλλωστε η υπουργός Διαμαντοπούλου – sorry, Μπαμπινιώτης(WL) εννοούσα – δεν έχει κρύψει ότι εφόσον ο στόχος είναι τα Αγγλικά ας πάμε εκεί κατευθείαν με τον δύσκολο τρόπο.
        ΥΓ2. Για να ιντριγκάρω την κουβέντα θα ήθελα να ρωτήσω για τις διαφορές μεταξύ των αγγλικών του Τσόμσκι και του Ζίζεκ. Ας πούμε ότι εμένα τα κείμενα του Ζίζεκ μου δίνουν την εντύπωση του μεταφρασμένου και έτσι μπορώ να δικαιολογήσω το ότι δεν είναι ευκολοχώνευτα από το Αγγλόφωνο κοινό τους. Πρόταση στα ελληνικά που χρήζει, ήδη, ερμηνείας τι σημαίνει ευκολοχώνευτο, τι εννοεί το ποιητή για εντύπωση κτλ κτλ.
        ΥΓν. Η καλύτερη επιλογή theme, έως τώρα, μπράβο. Και Subjects φυσικά – φυσικά…

        • Λυπάμαι που θα σε διαψεύσω αγαπητέ μου Ολογιστή, σε κάτι συγκεκριμένο που αναφέρεις στην αρχή…

          …θα παίξω το παιχνίδι των ειδικών. Έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο των bilingual(ελληνιστί) παιδιών που μεγαλώνουν Ελλάδα και έχουν ως οικογενειακή γλώσσα τα Αγγλικά να έχουν τρομερά φτωχές επιδόσεις στην έκθεση.

          Αυτό ίσως ισχύει, αλλά… για εντελώς διαφορετικούς λόγους, από εκείνους που φαντάστηκαν οι (Ελληνες) «ειδικοί». Π.χ. κοινωνικούς λόγους καθώς και ανεπάρκειες στην Παιδεία. Σε ένα άλλο σχόλιο είχα δώσει πληθώρα συνδέσμων που αποδεικνύουν τα ΑΝΤΙΘΕΤΑ από όσα λένε οι (Ελληνες) «ειδικοί».
          https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-60857

          Οι γλωσσολόγοι – παιδαγωγοί μιλούν για κάποια στάδια στην παιδική ηλικία που πρέπει να μπετοναριστούν οι ικανότητες ομιλίας και οι δυνατότητες δημιουργίας νοήματος ώστε να αποτελέσουν τις βάσεις της εγκεφαλικής λειτουργίας του Λόγου. Γουάου, τι ορισμός!

          ΠΟΛΥ απλά λένε μαλακίες και πρέπει να τους κράξει η ΔΙΕΘΝΗΣ κοινότητα γλωσσολόγων – παιδαγωγών. ΝΑ μην πω ότι τα λένε από λαΪκισμό και από ανάγκη να μην πάνε κόντρα στο ισχύον «ελληνοκεντρικό» παιδαγωγικό κατεστημένο. Φέρε λινκ, ετοιμάζω εγώ τη… σούβλα.😈

          Ο Μπαμπινιώτης ειδικά, που κακώς τον έχει σε εκτίμηση και μια φίλη που σχολιάζει εδώ, είναι μεγάλος λαοπλάνος πολιτικάντης. Πάει με τα νερά ΟΛΩΝ. Δεν θα τον χάλαγε να πει τις χειρότερες μπούρδες αν κρίνει ότι αυτό θα βοηθήσει την καλή του φήμη. Τόχει κάνει σε περιπτώσεις που τον «¨τσάκωσε» ο Νίκος Σαραντάκος να μπουρδολογεί. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες τώρα, θα τις βρω όμως…

          Προφανώς εννοούν ότι οι φθόγγοι(ήχοι) μίας γλώσσας θα πρέπει να έχουν κατακτηθεί από το παιδί. Εδώ και αρκετό καιρό λένε ότι ο ήχος στα Ελληνικά έρχεται από πιο «βαθιά» ενώ ας πούμε στα Αγγλικά πολύ πιο «πάνω». Μετά είναι ο τρόπος δημιουργίας της πρότασης. Τι πάει πρώτο και τι δεύτερο, μα πάνω από όλα το ύφος που δημιουργείτε επιλέγοντας μέρη του λόγου. Για παράδειγμα, η ελληνική, λένε, ότι τείνει στις αφηρημένες έννοιες και την χρησιμοποίησή τους σε κάθε πρόταση, ενώ η αγγλική (ιδίως αμερικάνικη) έχει την τάση να πηγαίνει στο συγκεκριμένο κατευθείαν.

          ΟΧΙ. Ο συνδυασμός αγγλικής και ελληνικής είναι ιδανικός γιατί ακριβώς είναι εντελώς διαφορετικές, πιάνουν και τα 2 άκρα του «φάσματος» εννοιών και ήχου, οπότε εξασφαλίζουν μεγάλη πληρότητα και στις δύο γλώσσες (ΑΝ βέβαια διδαχτεί το παιδί ΚΑΙ τις δύο γλώσσες σωστά). Επίσης έχει σημασία να ασκείται πρακτικά ΚΑΙ στις δύο γλώσσες. Αυτό είναι το πιο δύσκολο βέβαια, αν ζει στην Ελλάδα και δεν έχει αγγλόφωνους φίλους.

          Οι διαφορές ανάμεσα στις γλώσσες είναι αυτές που μπορεί να δημιουργήσουν ανισορροπία στην λειτουργία του Λόγου ενός παιδιού.

          ΟΧΙ, καμία ανισορροπία. Ξέρω από πρώτο χέρι ότι το ΑΝΤΙΘΕΤΟ συμβαίνει, δηλαδή μια ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ των λειτουργιών του Λόγου (ΚΑΙ της ικανότητας για εντελώς διαφορετικές προφορές).

          αλλά… επειδή κάτι τέτοια κυκλοφορούν στο Ελλαδιστάν και ήθελα να τα προλάβω, είχα δώσει και το τεράστιο πλήθος συνδέσμων (που αποδεικνύουν το αντίθετο).

          Ο Ζίζεκ μιλάει με βαριά μεσογειακή προφορά «διεθνή αγγλικά», αλλά με στο θέμα που ασχολείται οι έννοιες είναι πολύ προχωρημένες και… ΙΔΙΕΣ διεθνώς. Μπορεί να μιλάει και να γράφει χωρίς πρόβλημα βέβαια, αλλά… οι κολλημένοι αγγλόφωνοι ίσως να ενοχλούνται ή να μη τον καταλαβαίνουν.

          • Σχόλιο στη σεισάχθεια:
            [Μετά το υπερόπλο Μπέβατρον ήρθε η σειρά του Υπερόπλου της Γλώσσας.
            Τα κεφαλαία ΜΟΝΟΝ αρχαία Ελληνικά χωρίς τόνους και πνεύματα έγιναν από τους Αλεξανδρινούς απογόνους lingua Franca με την πρόσθεση σημείων στίξης κτλ για να βοηθηθούν οι βάρβαροι της αυτοκρατορίας να την μιλήσουν.
            Τι ήμουνα και τι κατάντησα;
            Αυγό, το έμαθα στο δημοτικό και όταν είπα ας δεχτώ σωστό και το αβγό που είδα κάποτε, με διορθώνει το πιτσιρίκι: ο Μπαμπινιώτης(υπουργός παιδείας: WikiLeaks) το επανέφερε στο ΜΟΝΟ σωστό ΑΥΓΟ. Το δε Τραίνο, το έκανε τρένο γιατί δεν χρειάζεται πια να μας θυμίζει την ορθογραφία της ξενικής λέξης. (σ.τ.μ. γιατί;;;)
            Αυτά είναι ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ που παίρνονται ερήμην μας λόγω της ΑΠΑΘΕΙΑΣ μας.
            Για την αποκατάσταση της σκέψης του Κορνήλιου χωρίς τις υπερβολές που ακυρώνουν την εγκυρότητα (τουλάχιστον) του εδώ κειμένου ανατρέξτε:

            σελ 24 και έπειτα.
            Φυσικά – φυσικά και οι προηγούμενες σελίδες άκρως ενδιαφέρουσες και εντός θέματος…
            Το ρήμα τραινάρω με κάνει να σκέφτομαι ότι πρέπει χωρίς χρονοτριβή να συμφωνήσω με τον @OMADEON στο σημείο που λέει : «Καμία συνωμοσία κατά της ελληνικής ή για τη δολοφονία της δεν υπάρχει». Μία παράφραση μόνο στην άποψή του για την ανάγκη «τέλειας γνώσης της Αγγλικής». Χρειάζεται να μπορείς να μεταφέρεις τις έννοιες και τα νοήματα από την γλώσσα ΣΟΥ στην lingua franca της εποχής σου. Όπως κάνει και ο Ζίζεκ (που σου αρέσει!) μπορείς να υψώνεις την λέξη στο επίπεδο του αντικειμένου βάζοντας «εισαγωγικά» και δεν αφήνεις τον κάτοικο του Bristol να νομίσει ότι μιλάς στην γλώσσα που βιώνει και αναπτύσσει στην περιοχή του. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να μπορείς να εκφραστείς στην γλώσσα ΣΟΥ.]
            Έβαλα το σχόλιο για να γίνει και αυτό σεντόνι (LoL) και για να μην έρθει κάνας 11888 και σου πει αυτός σε βρίζει εκεί…(LoL)
            Για λόγους τάξεως ας πω ότι δεν με λένε Αλλενάκι (συμπαθέστατο) και δεν πιστεύω σε Τέλειες Γλώσσες αλλά δυστυχώς και σε Τέλεια Γνώση της γλώσσας(για σένα χτυπά η καμπάνα LoL)
            Επιστημονικά θα πρέπει να επαναλαμβάνεις το πείραμα της τέλειας γνώσης διαρκώς μέχρι να βρεις ότι μία λέξη πχ της Αγγλικής δεν την γνωρίζεις.(Διαφωτισμός) Ο απλούστατος λόγος είναι ότι μία μη-νεκρή γλώσσα δημιουργεί νέες λέξεις. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι όλες τις λέξεις μίας γλώσσας αποκλείεται να τις θυμάται κανείς. Η Ιταλική παροιμία λέει «Ξέρω ότι Θυμάμαι» και πάει λέγοντας.
            Ξέρω ότι σε αδικώ κατάφωρα και σπεύδω να διορθώσω.
            Γνώση μίας γλώσσας είναι να μπορείς να εκφράσεις το οτιδήποτε σκεφτείς με τις λέξεις της. Αποφεύγω σαν το διάολο το λιβάνι να το ονομάσω «Τέλεια γνώση» γιατί: ο Ρουμελιώτης είπε «εσείς εκεί κάτω στενίστε» και η κόρη του ζητώντας διευκρινήσεις μας έδωσε την ευκαιρία να μάθουμε ότι το στενάχωρα δημιουργεί και το ρήμα αυτό, όταν η γλώσσα είναι ζωντανή.
            Η γλώσσα πρέπει να δημιουργεί συνάψεις με τις λέξεις της για να μπορεί να εκφέρει Λόγο. Για τις ιδιότητές της ο Κορνήλιος επ’ ευκαιρία με καλύπτει και πιστεύω ακράδαντα και εσένα.
            Μακριά από εμένα η αποφυγή ξένων γλωσσών στην Παιδεία όπως και από τους ειδικούς (έστω και έλληνες). Σε προσχολική ηλικία δημιουργούνται οι βάσεις του λόγου και άσε με να πιστεύω ότι γίνεται μεγάλη συζήτηση για δίγλωσσες οικογένειες και τον τρόπο προσέγγισης του παιδιού στην γλώσσα του κάθε γονέα.
            Ήδη είπα ότι έχει εγκαταλειφτεί – και σωστά – το 8 χρονών για εκμάθηση νέας γλώσσας. Τι λένε; Ή τι είπαμε σε πολλές συγκεντρώσεις (έστω και κομματικέςLoL) μεταξύ ειδικών και παιδαγωγών (μιλάμε για μάθηση) : Είναι πιο σωστό παιδαγωγικά να πας από το γνωστό στο επόμενο κοντινό του παρά στο ξένο που δεν θα δημιουργήσει συνάψεις εύκολα. Όχι οι παιδαγωγοί, είπαν ότι δεν είναι μονόδρομος αυτός. Οι γλωσσολόγοι είπαν ότι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα της εκφοράς του λόγου από διαφορετικό σημείο από της Ελληνικής γλώσσας αν θέλουμε κάποτε να μιλούν τα παιδιά μας με σωστή προφορά. Η κυρία έχει κάνει καταπληκτική δουλειά και για αυτή έχω και links(LoL). Δυστυχώς έχω επιλέξει τον στόχο της πολυγλωσσίας και είμαι φιλικά διακείμενος με τους παιδαγωγούς που θέλουν την «γραμμική» συνέχεια στην μάθηση των γλωσσών.
            Επιτέλους βρήκα θέμα διαφωνίας μαζί σου.
            Μεταξύ μας δεν με χαλάει το γεγονός από την προφορά να καταλαβαίνουν ότι δεν είμαι γηγενής ίσως γιατί το θεωρώ και δείγμα ειλικρίνειας απέναντι στον συνομιλητή μου.(δήλωση, ότι δεν έχουμε τις ίδιες παραστάσεις, ένα πράγμα)

            Υγ. επειδή βρήκα διαφωνία μαζί σου για το ότι πρέπει πρώτα το Ελληνάκι να μάθει Ιταλικά και όχι Αγγλικά θα σου στείλω καπάκι κείμενο για το θέμα «πολυπολιτισμικός» για τιμωρία. Το Αλλενάκι ξεστράτησε την κουβέντα την ώρα που το ετοίμαζα.
            ΥΓ1. εξ υπακούετε ότι προλαβαίνεις να με μπανάρεις πριν συνεχίσω να απλώνω σεντόνια στα φιλόξενά σας σύρματα…LoL
            ΥΓ2. Τα Αγγλικά τέταρτη ή πέμπτη γλώσσα κατά σειρά γιατί ΕΤΣΙ.

          • φίλε μου τι εννοείς «για λόγους τάξεως ας πω ότι δεν με λένε Αλλενάκι» κλπ?

            που εμπλέκομαι εγώ εδώ στη συζήτησή σας;

          • @Αλλενάκι
            Έγραψα: «…Για λόγους τάξεως ας πω ότι δεν με λένε Αλλενάκι (συμπαθέστατο) και δεν πιστεύω σε Τέλειες Γλώσσες …».
            Επίσης: «Το Αλλενάκι ξεστράτησε την κουβέντα την ώρα που το ετοίμαζα»
            Ρωτάς: «που εμπλέκομαι εγώ εδώ στη συζήτησή σας;»
            Αντιρωτάω: Που εμπλέκεσαι εσύ εδώ στην συζήτηση;
            Βλέπεις κάποιο ερώτημα προς εσένα; Σου ζητείται κάπου η εμπλοκή σου;
            Οι αναφορές είναι απλώς περιγραφικές και τίποτε άλλο. Εσύ πιστεύεις σε Τέλεια Ελληνική γλώσσα και η Ελληνοκεντρική σου θέση δημιούργησε ένα ξεστράτισμα στην κουβέντα.
            Η μόνη παρεξηγήσιμη έννοια θα μπορούσε να βγει από ερμηνεία της λέξης (συμπαθέστατο) και για αυτό σπεύδω: αφορά εσένα ως πρόσωπο γιατί διέκρινα μία ευγένεια στον τρόπο που εκφράζεσαι. Δεν αφορά το ομώνυμο blog allenaki όπου ενώ θα μπορούσε να μου ήταν συμπαθής η θέση που παίρνει (Αντι IMF), δυστυχώς, στάζει περισσότερο από όσο αντέχω ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ.

            Υγ. Sorry, για την καθυστέρηση στην απάντηση, ήμουν αλλού…

          • Ναι, φίλε ολογιστή έχεις δίκιο εδώ, αν και στο θέμα της ωφέλειας από την διγλωσσία δεν κατάλαβα αν συμφωνείς ή όχι…. χεχε

            Κοίτα, τείνω να υπερβάλλω ώρες-ώρες, ή και εκ πρώτης όψεως να γενικεύω. Π.χ. προ ολίγου είπα αφοριστικά «είμαστε χώρα εθνικισταράδων προδοτών»
            (κλπ.) καθώς… διαβάζω την προδοσία των Παλαιστινίων από τη χώρα μας, μέσα από τα Wikileaks

            Σε συνδυασμό και με τις ψευτιές που διαδίδουν ΕΛ-ληνες τουρκοφάγοι νέας κοπής… Κοσέρ-εθνικιστές (και τους πιστεύει και το αλενάκι, πολύ κακώς)… τα πήρα στο κρανίο μαζί με τον πρωΪνό καφέ.
            Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η γενίκευση που έκανα ΙΣΧΥΕΙ.
            Εξ ορισμού, εννοείται ότι αποτελεί γενίκευση και υπερβολή. E, δεν θα την κάνω και… αφίσα κιόλας.
            ΑΝΤΙΘΕΤΑ, κανονικά δεν θα την έγραφα, ή και μπορεί να την έσβηνα. Την άφησα γιατί δεν μου αρέσει να κρύβω τις ατέλειές μου.

            Επομένως (ή αλλιώς) ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ «τέλεια γνώση», καμίας «τέλειας γλώσσας» και μπορείς να θεωρήσεις όσα είπα πριν ΚΑΠΩΣ υπερβολικά.

            Θάπρεπε να είχα πει «επαρκής γνώση» ή «λειτουργικά σωστή», ή κάτι άλλο.
            Mea Culpa. Καλή σου μέρα.

            (το ΤΙ έκανε το αλενάκι να «τσιμπήσει» αδυνατώ να το καταλάβω, πάντως ΔΕΝ διάβασα όσα λες σαν επίθεση προς εκείνη).

          • Δεν το εξέλαβα ως επίθεση, παραξενεύτηκα μόνο για την εμπλοκή του ονόματός μου στο άσχετο, «δε με λένε Αλλενάκι» κλπ. τίποτα άλλο.

            Για το «διάλεξαν στρατόπεδο οι Παλαιστίνιοι» όπου πρόσθεσες ένα σχόλιο στην ανάρτηση της απογραφής, είναι για την επίθεση στο στόλο του Μαβί Μαρμαρά, το 2010 οπου και πανηγύριζαν για τους απελευθερωτές Τούρκους, ενώ οι Έλληνες έχουν «τρέξει» το παλαιστινιακό όσο λίγοι.

            Αυτό έγινε πολύ πριν το πασοκ καλέσει τον μπίμπι εδώ, για το οποίο θέμα έχω πλακωθεί με το Φαήλο πολύ άσχημα.

          • ΑΚΟΜΗ περισσότερες ψευτιές, σόρυ.

            1. Η Ελλάδα ΠΡΟΔΩΣΕ τους Παλαιστίνιους πολύ πριν το Πλοιαράκι για τη Γάζα. Με τη στάση του κράτους μας στον Ο.Η.Ε. και την πλήρη ευθυγράμμιση με ΗΠΑ/Ε.Ε.

            ΔΕΝ διαβάζεις τα ΣΤΟΙΧΕΙΑ
            βγαίνει αμείλικτη μέσα από τα Wikileaks η ΠΡΟΔΟΣΙΑ των Παλαιστίνιων από το κράτος μας:

            Οι ΗΠΑ πιέζουν και τελικά η Ελλάδα ψηφίζει για πρώτη φορά στην ιστορία της εναντίον των Παλαιστινίων στον ΟΗΕ – για την έκθεση Goldstone και την άγρια πολεμική επιχείρηση κατά αμάχων στη Γάζα.
            http://www.thepressproject.gr/searchlabdetails.php?type=wiki&ref=09ATHENS1595

            2. Οι Ελληνες Εθνικισταράδες ΕΠΙΣΗΣ πρόδωσαν τους Παλαιστίνιους το 2009, σχεδόν αμέσως την αλλαγή στάσης της Τουρκίας (υπέρ τους). Διότι δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ ιερό και όσιο πλην της Τουρκοφαγίας. Τα ζήσαμε αυτά ΚΑΙ εδώ στο blog, όπου ήρθαν πρώτη φορά φανατικοί εθνικιστές… τρολ υπερ του Ισραήλ, ελάχιστο διάστημα μετά τη Σφαγή της Γάζας.

            3. Οι Παλαιστίνιοι δεν «πανηγύριζαν» _μόνο_ για τους Τούρκους (που στο κάτω-κάτω της γραφής τους βοήθησαν πολύ περισσότερο ΚΑΙ έχυσαν αίμα για αυτούς)… αλλά για ΟΛΑ τα μέλη της Αποστολής στη Γάζα, φυσικά ΚΑΙ για τους Ελληνες.

            Εναντι πινακίου φακής… Τουρκοφαγίας, οι Ελληνες εθνικιστές ΠΡΟΔΩΣΑΝ τις οικουμενικές ανθρωπιστικές αρχές. Και μετά ρίχνουν στο φταίξιμο στο «ευχαριστώ» των Παλαιστίνιων, συκοφαντώντας τους κιόλας, επειδή έδειξαν ΠΟΛΥ ανώτερο επίπεδο πολιτισμού[*] από τη γουρουνίσια ελληναράδικη συμφεροντολογία.

            [*] «Ανώτερο επίπεδο πολιτισμού»¨διότι δεν σταμάτησαν να έχουν απολύτως φιλικά αισθήματα ΚΑΙ προς τους Ελληνες, διαχωρίζοντας Ελληνες από… υποτελή Ελληναράδικη Πολιτική όπως του Παπανδρέου.

            Υ.Γ. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι Ο,ΤΙ πιο επικίνδυνο υπάρχει, μετά τους φασίστες. Συμφεροντολόγος και πραγματιστής εθνικισταράς, ηγέτης του Δικτύου 21 (το οποίο είχε καταγγείλει κάποτε ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ο… Μίκης Θεοδωράκης, για φασιστοειδείς πρακτικές).

          • δεν μπορώ να συνεχισω συζητηση με έναν που βρίζει συνεχώς για ψευτιές

            δεν ήξερα την έκθεση Goldstone και πότε ψήφισε το ελληνικό κράτος το σχέδιο στον ΟΗΕ, δεν το έχω παρακολουθήσει σε αυτό το επίπεδο

            εγώ γράφω για τη συμπαράσταση του ελληνικού λαού στους παλαιστίνιους τόσα χρόνια

            οι Ελληνες πάντως δεν πρέπει να γίνονται παρακολούθημα τουρκων σε αποστολές αλληλεγγύης

            τόσα χρόνια μόνοι τους τις οργάνωναν

            αλλά δεν έχει νόημα άλλο η συζήτηση Ομαντεόν μαζί σου πραγματικά

            άντε καλέ μου, δεν έχω όρεξη να χαλάσω το Σ/Κ.

          • δεν μπορώ να συνεχισω συζητηση με έναν που βρίζει συνεχώς για ψευτιές

            1. Εγώ δεν είπα ΕΣΕΝΑ ψεύτρα όμως. Αρα ΜΗ με συκοφαντείς, κιόλας, ότι σε «έβρισα». ΑΛΛΟΥ αυτά.
            2. Σου απέδειξα ότι πιστεύεις ΨΕΥΤΙΕΣ πέραν πάσης αμφιβολίας. Αν αυτό το θεωρείς «βρισιές» είσαι… απερίγραπτη.
            3. Κάνεις ΛΑΘΟΣ, αν νομίζεις ότι μπορείς να λες τη μέρα νύχτα, και να υποστηρίζεις την ψευτιά, αλλά να ΜΗ την αποκαλούμε «ψευτιά» μην τυχόν και… το πάρεις προσωπικά και «θιχτείς».

            Α, και το «Βρίζει συνεχώς» που είπες, αποτελεί ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ.
            Επιμένεις να ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙΣ τις ΨΕΥΤΙΕΣ, την ΙΔΙΑ στιγμή που ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ… ότι ΕΙΝΑΙ ψευτιές πέραν πάσης αμφιβολοίας.
            ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι «τη βγάζεις καθαρή» επικαλούμενη το ότι η λέξη «ψευτιές» αποτελεί «βρισιά». Ε, ΔΕΝ τη βγάζεις καθαρή. Με αυτό τον τρόπο ΓΙΝΕΣΑΙ ψεύτρα. ΔΕΝ φταίει κανείς.

            δεν ήξερα την έκθεση Goldstone και πότε ψήφισε το ελληνικό κράτος το σχέδιο στον ΟΗΕ, δεν το έχω παρακολουθήσει σε αυτό το επίπεδο

            Μα… ΠΡΟΦΑΝΩΣ και ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ, πολύς κόσμος δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτε, τον καιρό που εμείς (και μερικοί άλλοι) κάναμε απεγνωσμένα ποστ ΕΚΚΛΗΣΗΣ για το θέμα.
            https://omadeon.wordpress.com/2009/11/02/support-the-goldstone-report/
            [Υπογράψτε Στήριξη Της Έκθεσης Γκόλντστοουν Για Τη Γάζα (ΕΠΕΙΓΟΝ Θέμα… Εντελώς Θαμμένο Από Τα Ελληνικά ΜΜΕ) 02/11/2009]

            ΟΛΑ τα ποστ για την Εκθεση Γκολντστοουν εδώ: https://omadeon.wordpress.com/?s=Goldstone

            οι Ελληνες πάντως δεν πρέπει να γίνονται παρακολούθημα τουρκων σε αποστολές αλληλεγγύης
            τόσα χρόνια μόνοι τους τις οργάνωναν

            ΔΕΝ έχεις ιδέα τελικά ΤΙ είναι η «αποστολή για τη Γάζα». Εϊναι ΔΙΕΘΝΗΣ προσπάθεια με ηγετικά στελέχη… αντι-σιωνιστές Εβραίους.
            ΘΑ ήθελες προφανώς να ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ οι Ελληνες τους Παλαιστίνιους ακόμη χειρότερα, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ τους χωρίς καθόλου υποστήριξη, (σπρώχνοντάς τους ΚΑΙ περισσότερο προς την Τουρκία) μόνο και μόνο επειδή σημαντικό μέρος εκείνης της αποστολής ήταν Τούρκοι.

            αλλά δεν έχει νόημα άλλο η συζήτηση Ομαντεόν μαζί σου πραγματικά

            Α, κατάλαβααα… εγώ θα πληρώσω, τη ΔΙΚΗ ΣΟΥ εθελοτυφλία πάλι.
            Κοιίτα…
            ΜΙΑ χαρά συζητούσαμε και ΧΩΡΙΣ εσένα.
            ΕΣΥ έχεις πρόβλημα να συζητάς σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ
            (που σέβεται την αλήθεια). Οχι εγώ.

            Ξέρεις να συζητάς με τυφλά γουρούνια μόνο, ίσως. Πρόβλημά σου (και του εθνικισταρά Κρανιδιώτη)

            άντε καλέ μου, δεν έχω όρεξη να χαλάσω το Σ/Κ.

            ΔΕΝ είμαι «καλός σου», και εύχομαι να κάνει «κλικ» το μυαλό σου στο ΠΟΣΟ βρώμικα σκέφτεσαι.

            Τελικά όμως… -Και γιατί να ΜΗ χαλάσει το ΔΙΚΟ ΣΟΥ Σ/Κ?
            Οι Παλαιστίνιοι, που ΕΣΥ συκοφάντησες, και συκοφαντείς ακόμη (αρχικά άθελά σου λόγω άγνοιας)…
            …ΤΙ σου φταίνε να συνεργείς στο δράμα τους πιστεύοντας ΚΑΙ προπαγανδίζοντας αποδεδειγμένες ψευτιές εναντίον τους?

            Αν ηρθες στο διαδίκτυο ΜΟΝΟ για να περνάς καλά, πήγαινε σε κανένα τσατ ή κλαμπ γνωριμιών μέσω διαδικτύου.

          • Υπήρξα αυστηρός απέναντί σου, αλλά θεωρώντας ότι ίσως μέσα στα παραληρήματά σου να υπάρχει έστω και ένα μικρό ψήγμα εντιμότητας και ειλικρίνειας, δεν σε αντιμετώπισα αγενώς. Διαπιστώνω τώρα ότι δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο να είμαι ευγενής απέναντί σου. Με κάθε λέξη που γράφεις, με κάθε άγγιγμα των δαχτύλων σου στο ταλαίπωρο πληκτρολόγιο που απορώ πώς δεν επαναστάτησε ακόμα, αποδεικνύεις ότι είσαι ο ορισμός της κυρά-Κατίνας και της γυναικούλας: δηλαδή του ηλίθιου θηλυκού που δέχεται πρόθυμα να παίζει με τους φόβους του ο κάθε απατεώνας της ακροδεξιάς, που έχει απενεργοποιήσει τον εγκέφαλό του και, σα χαλασμένος δίσκος πικάπ ή σαν κασέτα που έχει το ίδιο περιεχόμενο και στις δυο πλευρές κι έχουμε βάλει το κασετόφωνο στο auto reverse, επαναλαμβάνει τις ίδιες μαλακίες που έχουν καταρριφθεί εδώ και αιώνες.

            Γι’αυτό κυρά-Κατίνα (και χέστηκα αν θα με πουν σεξιστή – στη συκοφαντία είμαι συνηθισμένος, ξερά σκατά στον τοίχο δεν κολλάνε) έχω να σου πω τα εξής:

            1. Δεν έχεις καμία απολύτως δικαιολογία να μη γνωρίζεις την έκθεση Goldstone. Ακόμα και τα καθεστωτικά ΜΜΕ έκαναν εκτενέστατες αναφορές σ’αυτήν. Το αν εσύ προτιμάς να ζεις στον ΕΛ-ληναράδικο ισλαμοφαγικό-τουρκοφαγικό μικρόκοσμο των φαντασιώσεων διαφόρων εθνικοπαραφρόνων είναι δικό σου πρόβλημα. Όπως ακριβώς δε δικαιολογούμε ένα πρεζόνι που δεν έχει επαφή με τον κόσμο επειδή έχει κλειστεί στον ψεύτικο παράδεισο της φούντας, της άσπρης σκόνης ή άλλων ουσιών έτσι δεν έχεις κι εσύ καμία απολύτως δικαιολογία να λες «δεν ήξερα»: Εσύ επέλεξες να δηλητηριάσεις το μυαλό σου με τα σκατά και τα τοξικά απόβλητα των εθνικοπαραφρόνων τους οποίους έχεις θεοποιήσει και των οποίων τις μαλακίες έρχεσαι να μας αραδιάσεις εδώ.

            2. Αποδείχθηκε πια πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Ελλάδα άλλαξε τη στάση της και, από εκεί που ήταν κατά του σιωναζιστικού ισραηλινού απαρτχάιντ, πήγε και το υποστήριξε. Τι περίμενες λοιπόν να κάνουν οι Παλαιστίνιοι; Να μας πουν κι ευχαριστώ που οι προδοτικές μας κυβερνήσεις συνεργάστηκαν με τους φασίστες;

            3. Διαρκώς αποδεικνύεις ότι είσαι κολλημένη στα σκατά: ε λοιπόν, μολονότι η στρατιωτική απειλή της Τουρκίας είναι απολύτως υπαρκτή, η ισλαμοφαγία και η τουρκοφαγία των ΕΛ-λαδεμπόρων και των εθνικοπαραφρόνων είναι από γελοία μέχρι απολύτως επικίνδυνη. Σοβαρά ρε, με τι θα πάνε οι δικοί μας οι τουρκοφάγοι να πολεμήσουν; Με αεροπλάνα που έχουν 40% διαθεσιμότητα και έλλειψη πυρομαχικών; Με F-16 που, χάρη στον Τσοχατζόπουλο, έχουν ελαττωματικά συστήματα αυτοπροστασίας; Με ραγισμένα και χωρίς πυρομαχικά Leopard 2; Με απαρχαιωμένα M60 και Μ48; Με κονσερβοκούτια BMP-1; Με αερόστρωμνα που απλά δε λειτουργούν; Με τι; Για κουνήστε τα κεφάλια σας ρε ζώα!

            4. Αποδεικνύετε επίσης όλοι εσείς που μου καμώνεστε τους υπερπατριώτες ότι μόνο πατριώτες δεν είστε, γιατί αξίες σας δεν είναι οι ελληνικές αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της προστασίας του ικέτη – αλλά προτάσσετε το μίσος προς τον ξένο, το φόνο του ικέτη (αυτό μαρτυρά το μένος σας – και το δικό σου προσωπικά – προς τους «λάθρο», όπως τόσο προσβλητικά, φασιστικά και ρατσιστικά αποκαλείτε αυτούς που τα αφεντικά σας ξεσπίτωσαν), το «του εχθρού μου ο εχθρός κολλητός», τον χυδαίο καιροσκοπισμό, τον περιορισμό των πολιτικών και ατομικών ελευθεριών. Δεν είστε Έλληνες ρε, μπαστάρδια των ταγματαλητών και των δοσιλόγων είστε.

            Σκατά στα μούτρα σας και σκατά στους τάφους σας.

    • Υ.Γ. Ορίστε και οι σύνδεσμοι που μάζεψα για την… ιδιαιτερότητά μου (χεχε)

      http://www.delicious.com/omadeon/bilinguals?setcount=50
      (στοιχεία για δίγλωσσους)

      Israeli study suggests existence of distinct language areas in the brain
      J-List side blog: The Bilingual Brain

      Welsh Assembly Government | Bilingualism boosts the brain …
      «Bilingualism has many advantages for us here in Wales, and we need to make the most of our inheritance. Those parents who help their children to become bilingual from an early age could be raising their chances of a healthy old age. In a highly competitive world, Wales needs all the brain power it can get».

      Learning second language changes the brain (Bilingual people have more grey matter in key region) (pdf)

      Daily Herald | How your brain becomes bilingual — it’s child’s play
      New research is showing just how children’s brains can become bilingual so easily, findings that scientists hope eventually could help the rest of us learn a new language a bit easier.

      Bilingualism increases grey matter in the parts of the brain that process language (Bonjour Saskatchewan)

      Does The Personality Of Bilingual People Change When The Language Does? – Scientific Blogging | Eureka! Science News

      People who are bicultural and speak two languages may actually shift their personalities when they switch from one language to another, according to new research

      Being Bilingual Could Protect Your Brain – Medicine Online
      Being fluent in two languages could protect against age-related cognitive decline, says a study in the June issue of Psychology and Aging.

      Bilingual Folks Have Both Languages Present – Neurology (Brain and Nerve) Conditions, Diseases, Medications, Procedures, Tests, Treatment, Prevention, and Prognosis Information on MedicineNet.com

      Brain Bridges – Being bilingual makes you «more cognitively flexible,» by building bridges in the brain.
      Being bilingual may not make you smarter, but it makes you «more cognitively flexible,» by building bridges in the brain.
      Bilingual people can’t ‘turn off’ a language entirely – Yahoo! India News

      Ghent University psychologists have found that knowledge of a second language actually has a continuous impact on native-language reading.

      In study, bilingual brains stay sharp longer – ADC | Research

      Research: Language selection in bilingual people | Wellcome Trust
      A specific area of the brain may be responsible for language selection in bilingual people.

      Being Bilingual Boosts Brain Power

      Do Bilingual People Have Distinct Language Areas in the Brain? | News | Rehab Management

      (τα μετέφερα εδώ για να τονίσω ΟΡΙΣΜΕΝΑ από αυτά περισσότερο)

        • @κ.κ.
          Ααα χαχαχα… φοβερό βίντεο – διαφήμιση !

          Κοίταζα προ ολίγου τα λινκ στα κείμενα που έφερες, πιο καλά…
          Ισως αδίκησα λίγο το τρίτο λινκ, διότι δεν φαίνεται να είναι πρόθεσή του να φουσκώσει τον αριθμό των λέξεων.

          Γενικά τα λινκ είναι «ένα κι ένα». Το δεύτερο με τα στατιστικά του είναι εντυπωσιακό,
          ενώ το πρώτο (του Μπαμπινιώτη) δεν παύει να εκπλήσσει με την ετυμολογία του.

          Είχα μάθει τη λέξη «πόνος» πριν από το «pain» και… θεώρησα αυτονόητο ότι συνδέονται μεταξύ τους,
          αλλά με λάθος τρόπο, διότι Το «ποινή» δεν το είχα συνδέσει με τον «πόνο». Ευτυχώς υπάρχει και ο Μπαμπινιώτης.
          (για πολιτικά θέματα τον θεωρώ… μπαμπουίνο, αλλά στη γλώσσα είναι μπαμπάς της λεξικογραφίας).

          Πάντως έχει και άλλες… επιδόσεις Λόγου. Μιλούσε στην Αμερικανική πρεσβεία:
          http://www.thepressproject.gr/searchlabdetails.php?ref=09ATHENS407
          Περίληψη στα ελληνικά: «Ο Μπαμπινιώτης ενημερώνει την αμερικανική πρεσβεία για το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, την «υπέρμετρη πολιτικοποιήση» των φοιτητών και το άσυλο.».

          Πηγή όπου τα βρήκα αρχικά: http://kanali.wordpress.com/2011/09/02/wikileaks_co_09/
          («WikiLeaks συνέχεια : Ποιοι έδιναν αναφορά στην Αμερικάνικη Πρεσβεία…»)
          Κι εκεί…
          Γίνεται το έλα να δεις,
          με σκυλάκια, πεκινουά και κανίς ! ΧΑΧΑΧΑ….

          • Εντάξει, δεν ξέρω, κρίμα πάντως αν είναι έτσι, γιατί είναι συμπαθής ο άνθρωπος και αγαπάει αυτό που κάνει. Μερικές φορές ξέρεις τέτοιους ανθρώπους τους κουβαλάνε κι όλας εδώ κι εκεί και τους μπλέκουνε στις βρωμιές τους.

  10. Να παραπέμψω λίγο εδω;
    http://www.rationalrevolution.net/articles/capitalism_culture.htm

    Κι ένα δειγματάκι (ξέρουμε αγγλικά, θαρρώ):

    Not only this, but Corporate America is now the main provider of racial and gender «identity».

    Perhaps one of the greatest marketing strategies of the past 15 years has been the selling of «cultural identity», packaged for consumer consumption and driven by profit motive.

    Companies know women and minorities spend money too, and if you want to get their money then you have to tell them what they want to hear. They have taken the «attitude» of feminists and civil rights leaders and packaged it for resale.

    Today, women and minorities are among the most materialistic subgroups who are the most highly marketed to. Many women and minorities have become extreme supporters of capitalism because it is Corporate America that has actually catered to their desires more than anyone else.

    Corporate America tells women exactly what anyone would want to hear – that they are strong, powerful, beautiful, intelligent, spiritual beings who only need to buy Nike gear to show the world how empowered they are. Capitalists feed on the insecurity of the disenfranchised to sell them the idea of enfranchisement.

    • Φοβερό νέο Πιγκουίνα. ΤΙ άλλο θα δούμε?

      χμ…. Πολυτονικό… γκέη πληκτρολόγιο, διακοσμημένο σεμνά με δικέφαλους αετούς σε χαρούμενο ροζ φόντο. Με διακριτικά εθνόσημα από τη νεολαία Μεταξά, και ειδικό πλήκτρο επέκτασης για να ακούτε τον εθνικό ύμνο (όποτε σας έρχεται πατριωτική ορμή) φροντίζει για τις ιδιαίτερες ανάγκες σας.
      Πληροφορίες πωλήσεων: http://xrysipsoli.wordpress.com 🙂
      (ε, ντάξει, αυτό ήταν αστείο…)

      Αλλά η Βιομηχανία Κατασκευής (εθνικών και άλλων) Ταυτοτήτων είναι πολύ σοβαρό και υπαρκτό θέμα.

  11. Omadeon, τι θα γινει, θα γραψεις ποτε κατι που να διαφωνω και να αρχισω τα αντεπιχειρηματα;)
    Λοιπον, οσα εγραψες εδω στην αναρτηση και στα σχολια, πρεπει να διδασκονται στα σχολεια.
    Συγχαρητηρια, καιρο ειχα να διαβασω τοσο συγκλονιστικες και βαθυστοχαστες αληθειες, αν σε διαβαζε ο Ζιζεκ θα ηταν περηφανος για τους «σπορους» που φυτρωνει στα μυαλα εκεινων που τον διαβαζουν.
    Δεν εχω να συμπληρωσω το παραμικρο.

    • Νάσαι καλά αγαπητέ μου Celin. Η στήριξή σου είναι έμπνευση, γιατί είχα ΚΑΙ εσένα στο μυαλό μου, όταν έγραφα το κείμενο.
      Εσύ είχες τονίσει την ανάγκη πρώτος, του να μιλήσουμε στους απλόύς ανθρώπους.

      Πάντως… δεν είναι τέλειο το κείμενο, έχει και πλεονασμούς λέξεων ή υπερβολές, αλλά… βαρέθηκα να τις κρύψω ή να τις «σενιάρω».
      Το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ μετράει, κι αν το εγκρίνεις τόσο απόλυτα, μάλλον είναι ΟΚ.

  12. Καλό μήνα Omadeon.
    Celin καλό μήνα.

    Διάβασα ολόκληρη την αμέσως προηγούμενη ανάρτηση ΚΑΙ τα σχόλια και δεν σχολίασα, όπως ζήτησες.

    Ενδιαφέρουσα εδώ η κριτική αποκάλυψη της υποκρισίας αυτού που ονομάστηκε «πολυπολιτισμικότητα» multiculti kitchen…

    Μόνο για τον Ελύτη που αναφέρεις στην προηγούμενη ανάρτηση θέλω να δώσω ένα απόσπασμα:

    «Από πολύ νωρίς είχα πλήρη συνείδηση της σημασίας που έχει ο Ελληνισμός, και το ρόλο που μπορεί να παίζει στη διεθνή κοινωνία.

    Ο Ελληνισμός σχηματίζει μία δύναμη που εκτείνεται πολύ πιό πέρα απο τα όρια ενός συγκεκριμένου κράτους…

    Το δέντρο του Δυτικού πολιτισμού, είναι ποτισμένο από τις πηγές της ελληνικής κληρονομιάς. Μιας κληρονομιάς με περιεχόμενο της τις ηθικές και ποιοτικές ρίζες, που τις καλλιέργησαν η σοφία των αρχαίων Ελλήνων -από το ένα μέρος, και από το άλλο η αρετή των Πατέρων της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Από κεί πηγάζουν τα διδάγματα της αγάπης,οι ιδέες της ελευθερίας, η αξιοπρέπεια του ατόμου.

    Οδυσσέας Ελύτης._

    Ειναι οικουμενικός μεν ποιητής, αλλά Ελληνοκεντρικός ως εκει που δεν πάει άλλο…

    • Αλλενάκι γειά σου.

      Ξέρεις, η λέξη «Ελληνοκεντρικός» που χρησιμοποιείς εδώ πέρα, δεν έχει την ίδια έννοια για όλους τους ανθρώπους, ούτε έχει σήμερα την ίδια έννοια που θα είχε την εποχή που ζούσε ο Ελύτης (και το 1985 όταν μου έδωσε τη χαρά να τον… συναντήσω προσωπικά, και να μιλήσουμε περίπου πέντε ώρες).

      Ασφαλώς και ήταν επικεντρωμένος στον Ελληνισμό ο Ελύτης, αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζουμε σήμερα, ούτε και 100% με τον τρόπο που… νόμιζε ο ίδιος !!!

      Για τον Ελύτη, το Ελληνικό πνεύμα ήταν πρωτίστως μια οικουμενική ανθρωπιστική φιλοσοφία. Ηταν και μια παράδοση, που διατηρήθηκε γραπτώς από τα έργα των αρχαίων μέχρι σήμερα. Είχε κι ένα σχέδιο στο μυαλό του για ενοποίηση, που ήθελε να κατορθώσει, έτσι ώστε να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις που προκαλούσαν διχασμό και να επέλθει επιτέλους μια αναγέννηση, όχι μόνο ελληνική αλλά και παγκόσμια. Ηταν μεγαλεπήβολο το σχέδιο, δεν αμφιβάλλω γι’ αυτό. Ηταν και εν μέρει… καταδικασμένο να αποτύχει. Το μόνο που επιτεύχθηκε, για το λαό και γενικότερα, είναι η καταβρόχθιση και η πλήρης διαστρέβλωση των ιδεών του Ελύτη, σήμερα, από καθαρά εθνικιστικούς και στενόμυαλους κύκλους που δεν καταλαβαίνουν ΚΑΝ αυτό που επικαλούνται. Στα ελληνικά σχολεία… ασελγούν πάνω στο έργο του ΣΗΜΕΡΑ.

      Χμ… Επειδή με Ελύτη μεγάλωσα και σε αυτόν κατέφυγα όταν είχα ένα σωρό πνευματικές ανησυχίες, ξέρω ΤΙ σου λέω. Και το να πούμε σήμερα, στη σημερινή κατάσταση πόλωσης και ηλιθιότητας και σύγχισης, έτσι… σκέτα και στεγνά ότι ήταν «Ελληνοκεντρικός» ο Ελύτης, αποτελεί χονδροειδή παραχάραξη του συνολικού έργου του.
      Διότι εντελώς άλλα εννοούμε σήμερα με τη λέξη αυτή. Και δεν κολλάει πια με τα υπόλοιπα συστατικά του έργου του, όπως την οικουμενικότητα που ορθώς ανέφερες.

      Με τον Ελύτη ασχολήθηκε και η (κομμουνιστικών / διεθνιστικώγ ιδεών) Λιλή Ζωγράφου κάποτε, γράφοντας το εξαιρετικό «Ηλιοπότης Ελύτης», όπως και ο «αντι-εθνικιστής» (σήμερα απεχθής νεοφιλελεύθερος) Νίκος Δήμου, γράφοντας κι αυτός ένα βιβλίο γι’ αυτόν. Στην Ελύτη κατέφυγε και ο ανθρωπιστής… ακραίος αντι-εθνικιστής Θανάσης Τριαρίδης, για να βρει μέσα στην ποίησή του εκείνη την σπάνια οικουμενική ανθρωπιστική τρυφερότητα, που δεν έβρισκε εύκολα σε άλλα ελληνικά ποιήματα. Εγραψε κι αυτός δοκίμια για τον Ελύτη, σκουπίζοντας από το πρόσωπό του τις… ροχάλες που έτρωγε ταυτόχρονα, την ατέλειωτη λάσπη ότι ήταν «προδότης» ή «πράκτορας», κ.ο.κ.

      Θα μπορούσα να γράψω κι εγώ βιβλίο για τον Ελύτη ή έστω κάποια δοκίμια, και είχα προγραμματίσει να το κάνω, από τότε που ξεκίνησα το μπλογκ (γράφοντας στο μεταξύ πολλές αναρτήσεις σαν ‘προθέρμανση’), Και θα το έκανα, αν δεν είχαμε άλλες ατυχείς προτεραιότητες, σήμερα με την Κρίση, το ΔΝΤ και τους λακέδες μεγα-τραπεζιτών.

      Ο Ελύτης πέθανε βέβαια το 1996 και τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε (όπως πολλοί άλλοι) πιο «συντηρητικός». Εγώ πρόλαβα να τον γνωρίσω ΠΡΙΝ του πάρει τα μυαλά και τα σηκώσει η «ελληνοκεντρικότητα» κάποιων άλλων… που ήταν σκέτοι καραγκιόζηδες, αλλά λόγω αθωότητας δεν τους είχε πολυ-καταλάβει (όπως ο Σαμαράς). Και αν αναφέρεσαι σε τέτοιου είδους «ελληνοκεντρικότητα» ασφαλώς και δεν έχει καμμία σχέση με τον οικουμενικό, διεθνιστικό ανθρωπισμό της «Μαρίας Νεφέλης» (έργο του 1977).

      Ισως το πιο μεγάλο λάθος του Ελύτη ήταν η ελπίδα του ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει αθόρυβα, κάτω από την επιφάνεια, μια… Καινούργια Θρησκεία, κατά κάποιον τρόπο. μια Νεο-εποχική Θρησκεία βασισμένη στη Θεά-Μούσα, που να ενσωματώσει μέσα της ΚΑΙ όλα τα ανθρωπιστικά στοιχεία του Χριστιανισμού. Πίστευε πως αυτή η μετάλλαξη θα γινόταν αθόρυβα. Ετσι δήλωσε «χριστιανός», κάποια στιγμή, κατά τη γνώμη μου κακώς, γιατί δεν ήταν ακριβώς η αλήθεια, ενώ… αν η εκκλησία μάθαινε ΤΙ πραγματικά πιστεύει, θα τον είχε αφορίσει μετά βδελυγμίας!🙂

      Τώρα…Το ΤΙ πραγματικά πίστευε ο Ελύτης, προσπάθησα να το φέρω στο φως και σε αναρτήσεις αυτού του blog. Μια ανάλυση (και μετάφραση στα αγγλικά) που είχα κάνει, έχει «εγκριθεί» και από «ειδικούς», επώνυμα άτομα που σχολίασαν εδώ, και έκαναν μεταπτυχιακή εργασία σε παρεμφερές θέμα. Η ανάρτηση ήταν:
      https://omadeon.wordpress.com/2007/06/28/elytis_goddess1/
      (δες και τη συζήτηση)

      Τέλος, ήταν ΚΑΙ Μασώνος.:mrgreen: Κι όπως πολλοί Μασώνοι δούλευε κι αυτός για μια εντελώς δική του «Νέα Τάξη» (στον πνευματικό κόσμο). Οι περισσότεροι μασώνοι ασχολούνται βέβαια με… μάσες, ή με καραγκιοζιλίκια και… ποδίτσες (ή ακόμη και… στρατιωτικά πραξικοπήματα -π.χ. στην Ιταλία η στοά Π2) Ο Ελύτης δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τέτοιες μικρότητες ή συμφέροντα.

      • το απόσπασμα εκεί το βρήκα και εγώ
        θα ρωτήσω όμως που βρέθηκε, διότι δεν έχω μπει στα σάιτ του λιακόπουλου, ούτε του Φουράκη ούτε του Γκιολβα που υποθέτει ο Αιρετικος

        ποιος μπορει να ερμηνευσει τον Ελύτη άραγε, οι μεγάλοι ποιητές είναι οικουμενικοί γιατι στα μήκη και τα πλάτη της γης προσλαμβάνονται κάθε φορά διαφορετικά
        το ότι ήταν μασώνος δεν το γνώριζα

        υπάρχει και αυτό το απόσπασμα πάντρεμα ελληνοκεντρικότητας και χριστιανισμού

        «…Σε χώρα μακρινή και αναμάρτητη τώρα πορεύομαι.
        Τώρα μ’ ακολουθούν ανάλαφρα πλάσματα
        με τους ιριδισμούς του πόλου στα μαλλιά
        και το πράο στο δέρμα χρυσάφισμα.
        Μες στα χόρτα προβαίνω, με το γόνατο πλώρη
        κι η ανάσα μου διώχνει απ’ την όψη της γης
        τις στερνές τολύπες του ύπνου.
        Και τα δέντρα βαδίζουν στο πλάϊ μου, εναντίον του ανέμου.
        Μεγάλα μυστήρια βλέπω και παράδοξα:
        Κρήνην, την κρύπτη της Ελένης.
        Τρίαινα με δελφίνι το σημάδι του Σταυρού.
        Πύλη λευκή το ανόσιο συρματόπλεγμα.
        Όθε με δόξα θα περάσω.
        Τα λόγια που με πρόδωσαν και τα ραπίσματα έχοντας
        γίνει μυρτιές και φοινικόκλαρα:
        Ωσαννά σημαίνοντας ο ερχόμενος…
        Και γιαλόν απέραντο, από μαγγανεία ωραίων ματιών βρεμένο..”
        ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

        • Αλενάκι, ΤΙ εννοείς «ΠΟΥ βρέθηκε»? ΧΑΧΑΧΑ….🙂😈 ΠΟΥΘΕΝΑ δεν «βρέθηκε».
          Απλώς επινοήθηκε. Είναι ψέμα, πως το λένε? (ή ίσως… προσθέτοντας «σάλτσα» σε κάποιο άλλο κείμενο του Ελύτη).

          ΔΕΝ χρειάζεται να μπαίνεις σε σάητ του Λιακόπουλου ή του Φουράκη, ή όλων των άλλων τρελλαμένων.
          Εχει ΗΔΗ φροντίσει αυτό το μπλογκ που διαβάζεις (όπως πολλά άλλα) να σου… πασάρει την «αλήθεια» των δασκάλων του.
          …Να σε ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙ όπως γουστάρει.

          Το ΑΚΡΩΣ αιρετικό «πιστεύω» του, ο Ελύτης το έχει εκφράσει και στο ποίημα «Προπατορικός Παράδεισος».
          (θα φέρω στοιχεία γι’ αυτό αργότερα…)

          Δεν χρειάζεται να… φέρνεις πάγο στους εσκιμώους ή… γλαύκα στην Αθηνά.

          Το ποίημα που έφερες ΤΩΡΑ (προφανώς θεωρώντας το «χριστιανικό») περιέχει βαθιές «μπηχτές» κατά του χριστιανισμού.
          Μπορείς να τις αντιληφθείς? Δεν είναι εύκολο, κανείς δεν είπε ότι είναι εύκολο.

          • Θα το ρωτήσω αυτό που λες, για το κείμενο αυτό ότι ειναι ψέμα.

            Για το ποίημα τώρα: δεν το θεωρώ ακριβώς «χριστιανικό», αλλά βρίθει από στοιχεία υπερβατισμού και χριστιανικότητας παντρεμένα με Ελληνικότητα:

            » σε χώρα ΜΑΚΡΙΝΗ και ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΗ»…
            Μεγάλα ΜΥΣΤΗΡΙΑ βλέπω και ΠΑΡΑΔΟΞΑ:
            Κρήνην, την κρύπτη της Ελένης.
            ΤΡΙΑΙΝΑ με δελφίνι το σημάδι του ΣΤΑΥΡΟΥ…
            Πύλη ΛΕΥΚΗ το ανόσιο συρματόπλεγμα.
            Όθε με ΔΟΞΑ θα περάσω.
            Τα λόγια που με πρόδωσαν και τα ΡΑΠΙΣΜΑΤΑ έχοντας
            γίνει ΜΥΡΤΙΕΣ και φοινικόκλαρα:
            ΩΣΑΝΝΑ σημαίνοντας ο ερχόμενος…»

            Δεν έχω καταλάβει, ενοχλεί την αριστερά αν ο Ελύτης είχε ελληνοκεντρικές ή χριστιανικές αναφορές ή επιρροές στο έργο του;

          • Πραγματικά μιλάμε για πρόβλημα βασικής κατανόησης κειμένου. Το θέμα δεν είναι αν «ενοχλεί την Αριστερά» κάτι. Το θέμα είναι αν ισχύει ή όχι. Και ΟΧΙ, επειδή και εγώ και ο Omadeon είμαστε άνθρωποι που έχουμε γνωρίσει τον Ελύτη και τον έχουμε μελετήσει, ο άνθρωπος ΔΕΝ είχε ΕΛ-ληνοκεντρικές (ειδικά του στυλ αρχαιογκαγκά-Σείριος-ΕΛ-Έψιλον και το κακό συναπάντημα) αναφορές, ούτε αγαπούσε το χριστιανισμό (ο οποίος έτσι κι αλλιώς ως θρησκεία, νοοτροπία και κουλτούρα είναι απολύτως ασύμβατος με κάθε τι ελληνικό – άλλωστε, ο μισελληνισμός των «αγίων πατέρων» της Εκκλησίας όχι απλά βγάζει μάτι, αλλά προκαλεί το κοινό αίσθημα). Ότι όμως ο Ελύτης ήταν Έλληνας ποιητής και είχε επηρεαστεί από την κουλτούρα της Ελλάδας, αυτό είναι αυτονόητο. Αλλά ΕΛΕΟΣ, φτάνει πια με την αρχαιογκαγκά ηλιθιότητα και τη μάστιγα του ελληνοκεντρισμού.

          • Αλενάκι,
            ΦΥΣΙΚΑ και είχε ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΕΣ (όχι ελληνοκεντρικές) ΚΑΙ χριστιανικές αναφορές ΚΑΙ επιρροές ο Ελύτης.

            Αλλά… αυτά που ξέρεις, να τα ΚΟΨΕΙΣ, γιατί ΔΕΝ θα σου βγουν σε καλό.
            Την κατινίστικη συκοφαντία ΚΑΙ αναιδή προβολή του νου σου, στην τελευταία γραμμή του σχολίου σου, ΔΕΝ έχω κανένα σκοπό να την ανεχτώ:

            Δεν έχω καταλάβει, ενοχλεί την αριστερά αν ο Ελύτης είχε ελληνοκεντρικές ή χριστιανικές αναφορές ή επιρροές στο έργο του;

            Προσπαθώ, χρόνια τώρα να ΔΙΑΣΩΣΩ την ποίηση του Ελύτη από παρανοήσεις. Ακόμη και αριστερές παρανοήσεις, ναι.
            Εδωσα ΜΑΧΗ ενάντια σε μια από αυτές, π.χ. εδώ
            omadeon.wordpress.com/category/elytis/page/2008/06/24/elytis-and-laing/
            https://omadeon.wordpress.com/2008/06/24/elytis-and-laing/
            (διορθώθηκε εκ των υστέρων)

            ΕΣΕΝΑ μπορεί να σε ενοχλεί ότι ο Ελύτης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ αυτό που σε μάθανε, αυτοί που σου γέμισαν το μυαλό σου ΑΧΥΡΟ.

            ΔΕΝ καταλαβαίνεις την ποίησή του ούτε κατά διάνοιαν.
            Απλώς ακούς όμορφες λέξεις όμορφα βαλμένες σε ομοιοκαταληξίες.

          • Omadeon ερώτηση έκανα. Απορία έχω αν ενοχλεί την αριστερά.

            Την κατινίστικη προβολή εσύ την έκανες.
            Και τι εννοείς «ΔΕΝ θα μου βγούν σε καλό»; Με απειλείς;

            Δεν τραβαω κανένα ζόρι να αποδείξω ότι ο Ελύτης ήταν ή δεν ήταν Ελληνιστής ή Ελληνοκεντρικός ή Ελληνοχριστιανός ή αριστερός ή διεθνιστής.

            Ειλικρινά. Ερώτηση έκανα. Διαβάζω καμιά φορά Ελύτη και λέω αυτό που σκέφτομαι για την ποίησή του.

            Αλλά δεν έχει νόημα η συζήτηση νομίζω με επιθετικά άτομα.

            Έκανα μεγάλο λάθος. Είχα πει στη συζήτηση για την απογραφή ότι δεν θα ξανασχολιάσω.

            ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΡΕΒΗΝ.

          • Αλενάκι με τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του διαλόγου
            και με το ΚΑΨΙΜΟ του ορθού λόγου ΔΕΝ βγαίνει τίποτε, ποτέ.

            …και ΔΕΝ θα τη βγάλετε καθαρή, όσοι τα κάνετε αυτά.

            ΦΥΣΙΚΑ και είναι απειλή.
            Για ΟΛΟΥΣ.

            Υ.Γ. και ΜΗΝ πουλάς τρέλα, ΔΕΝ είναι «τόσο απλό το θέμα», όταν προσπαθείς να ρίξεις το «μπαλάκι» στον άλλον. Η κατινιά ήταν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ δική σου, ΠΟΛΥ σαφής συκοφαντικός υπαινιγμός.

          • Αντί να θες να «βγεις κι από πάνω» ενώ τα σκάτωσες πήγαινε διάβασε κάνα σύνδεσμο που έδωσα πριν.
            omadeon.wordpress.com/category/elytis/page/2008/06/24/elytis-and-laing/
            https://omadeon.wordpress.com/2008/06/24/elytis-and-laing/
            Δεν θα σου κάνει κακό.

            Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει μηδενική ανοχή στην ψευτιά και στην παραβίαση του Ορθού Λόγου.
            Αν σου φαίνεται εσένα αυτό «μαγκιά», τότε πάω πάσο.

    • Μπορείς αλλενάκι να μας φέρεις την πηγή γι’ αυτό το «απόσπασμα Ελύτη» που έγραψες?

      Κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτό. Δεν αποκλείω να το έγραψε ο ποιητής προς το τέλος της ζωής του, αλλά αμφιβάλλω αν συνέστησε ποτέ τέτοια… εμπιστοσύνη στους «πατέρες της εκκλησίας», ιδίως την εποχή που πήρε το Νόμπελ και για αρκετά χρόνια μετά. Δεν αποκλείεται να είναι και παραχαραγμένο το απόσπασμα.

      ____________
      Υ.Γ. Βρήκα το απόσπασμα με αναζήτηση, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο εξής blog

      http://visionsbeyondthestars.blogspot.com/

      -στη στήλη αριστερά, (scroll down a little) όπου παρατίθεται ΟΛΟ το απόσπασμα που έφερε το αλλενάκι, ΟΠΩΣ το έφερε, με την υπογραφή «Οδυσσέας Ελύτης» από κάτω, αλλά… ΧΩΡΙΣ ΠΗΓΗ.

      Ας σημειωθεί ότι αυτό το μπλογκ είναι… ΕΝΤΕΛΩΣ τρελλαμένο, ανήκοντας στην κατηγορία των…. εξωγήινων «ελληνοκεντριστών» που πιστεύουν ότι… ήρθαμε από το Σείριο. Είναι ένα μπλογκ με οφθαλμοφανείς ΜΠΟΥΡΔΕΣ.

    • Θα σου μιλήσω αυστηρά – γιατί εγώ είμαι πολύ λιγότερο ευγενής από τον φίλτατο Omadeon. Το απόσπασμα αυτό που παραθέτεις αποτελεί επινόηση μουρλαμένων εθνικιστικών-μυστικιστικών κύκλων της Ελλάδας. Δηλαδή απατεώνων επιπέδου Γεωργίου Γκιόλβα, Δημοσθένη Λιακόπουλου, Ιωάννη Φουράκη, Παντελή Γιαννουλάκη κι άλλων πολύ ύποπτων ατόμων. Σοβαρά, σταμάτα να διαβάζεις μαλακίες. Βλάπτουν ανεπανόρθωτα τον εγκέφαλο και την ψυχική σου υγεία. Και ό,τι διαβάζεις να το περνάς από πολύ ψιλή κρησάρα.

      Στο σπίτι μου έχουμε όλα ανεξαιρέτως τα βιβλία του Ελύτη (η μητέρα μου είναι μεγάλη θαυμάστριά του) και τέτοιο πράγμα ο Ελύτης δεν έγραψε ποτέ και πουθενά.

      Σοβαρά, ξέκοψε από τους απατεώνες που πουλάνε «αντινεοταξιτισμό» ενώ υπηρετούν εμπόρους όπλων, λαθρεμπόρους καυσίμων, διεθνείς τοκογλύφους και άλλα λαμόγια που έχουν καταληστέψει τη χώρα, πότε συνεργαζόμενοι με τον Τούρκο κατακτητή, πότε με τον Αμερικανό και πότε με το Γερμανό. Τράβα μια γραμμή και πες «ΟΧΙ» στους απατεώνες.

      • Αιρετικέ εγώ θα σου μιλήσω ευγενικά αν και δεν θάπρεπε.

        Δεν έχω διαβάσει ποτέ τα σάιτ που αναφέρεις αλλά ούτε και υποδεικνύω σε κανένα με ποιο σάιτ θα συνδεθεί ή τι βιβλία θα διαβάσει όπως καλή ώρα εσύ τώρα.
        Κράτησε τις υποδείξεις σου λοιπόν.

        Έμποροι όπλων ξεφυτρώνουν εκεί που δεν το περιμενεις και δεν υπάρχει αποκλειστικότητα σε αυτό… ούτε και στη «λαμογίαση»…

        Ο «αντινεοταξιτισμός» είναι υπαρκτό ιδεολογικό αντιπαγκοσμιοποιητικό ρεύμα και αν ορισμενοι το εκμεταλλεύονται για να πουλήσουν άλλου είδους πραμάτεια δεν με απασχολεί.
        Και στο όνομα της κάθε ιδεολογίας μπορεί να έγιναν τέρατα. Αυτό δεν ακυρώνει την όποια αξιακή βάση μιας ιδεολογίας.

        • Θα έπρεπε να σε απασχολεί τι προσπαθεί να κάνει εις βάρος σου ο καθένας που σου πουλά όλη αυτήν την παράνοια και το ψέμα που υιοθετείς λέγοντας το κλασικό γυναικουλίστικο «δε μ’ενδιαφέρει τι άλλο προσπαθεί να πετύχει ο τάδε, μου αρκεί που εμένα με εκφράζει» – αν για κάθε φορά που μια γυναίκα της μπλογκόσφαιρας (γιατί σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες τη βλέπω να λέγεται αυτή η μπούρδα) μου πλασάρει αυτήν τη δικαιολογία μου δίνανε κι από μια δεκάρα, τώρα θα’μουν πιο πλούσιος απ’τον Bill Gates.

          Και ναι, έχω κάθε δικαίωμα να πω σε οποιονδήποτε ότι αυτά που διαβάζει είναι μπούρδες. Επίσης, έχοντας μελετήσει τα σχόλιά σου δεν έχω πολλούς λόγους να πιστέψω ότι δεν «ενημερώνεσαι» από μουρλαμένα ιστολόγια εψιλονισμένων και λοιπών απατεώνων. Όσο για το «ιδεολογικό αντιπαγκοσμιοποιητικό ρεύμα», σε ενημερώνω ότι εκπροσωπείται επίσης κι από τον απατεώνα αντισημίτη ακροδεξιό Glenn Beck που τελευταία, ως ισλαμοφάγος που είναι, υιοθετήθηκε από την (ακροδεξιά) ισραηλινή κυβέρνηση (άλλωστε οι σιωνιστές είχαν πίτσι-πίτσι ακόμη και με τους ναζί).

          • Δεν έχει νόημα η συζήτηση όταν δεν μιλάμε με παρρησία, υπευθυνότητα ΚΑΙ σεβασμό της αλήθειας, όπου και αν βρίσκεται.

            Π.χ. συζήτηση μεταξύ φανατικών προπαγανδιστών ΔΕΝ έχει νόημα. Γι’ αυτό και την αποφεύγουν (όταν δεν τσακώνονται, απλώς).

            Εμείς ΔΕΝ αποφεύγουμε τη συζήτηση. Ισα-ίσα την καλλιεργούμε με φροντίδα, ώστε η αλήθεια να βγαίνει από όσα λέγονται. Με βάση στοιχεία, χρήση λογικής και… αν τύχει και διαφωνούμε, τουλάχιστον μέσω ξεκαθαρίσματος ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ διαφωνούμε. Και με τον αιρετικό διαφωνώ κατά καιρούς, αν και σπάνια στο μπλογκ. Και με το φίλο μου χριστιανό μπλόγκερ «Μανιτάρι του Βουνού» διαφωνούμε, αλά… επικεντρωνόμαστε στα πολλά κοινά που έχουμε, ΠΕΡΑ από ιδεολογίες και «-ισμούς». (Διότι με εκείνον μοιράζομαι πολλές ΑΡΧΕΣ και ανθρωπιστικές ΙΔΕΕΣ, όχι ιδεολογίες –έχει διαφορά η ιδέα από την ιδεολογία για μένα).

            Αν έχεις εθιστεί σε ένα άλλο είδος «συζήτησης» που λειτουργεί με προβολές του νου, με ψευτιές ή ΛΑΘΟΣ στοιχεία (που γίνονται πιστευτά λόγω εθελοτυφλίας, συνήθως ιδεολογικής ή ιδεοληπτικής)… εεε… τότε ΔΕΝ φταίμε, ΕΣΥ φταις. Που θέλεις καλά και σώνει να φέρνεις ό,τι μπούρδα βρήκες σε κάποιο αποδεδειγμένο… βόθρο «ιδεών» που διαβάζεις αλλά… δεν νιώθεις καμμία τύψη ούτε ενόχληση για τους τόνους ψεμάτων που καταναλώνεις.
            Ε, από κει και πέρα αν θίχτηκες επειδή ο αιρετικός σου «μίλησε αυστηρά», αυτό είναι δευτερεύον θέμα. Εγώ στη θέση σου θα έλεγα ένα «σόρυ, λάθος, μη βαράτε» (και θα τελείωνε το θέμα). Εσύ όχι. Θες μανιωδώς να βγεις από πάνω.
            Μιλάς για ευγένειες αλλά είσαι αγενής απέναντι στην ίδια την αλήθεια και στον ορθό λόγο.

            Από κει και πέρα, να τη χέσω την ευγένεια, αν αφήνει να περνάει αλώβητη η προπαγάνδα και η ψευτιά. Εδώ… δεν έχω αφήσει ησύχους ακόμη και ομοϊδεάτες (όπως είδες). Νομίζεις ότι μπορεί ποτέ να αφήσω τέτοια λάθη χωρίς κριτική?

            ΔΕΝ εγγυάται και κανείς ότι σου οφείλει καμία ευγένεια. Αλλά… αν λέει κανείς μαλακίες και το παίξει ΚΑΙ αγενής, έεε…. τότε τρώει καζούρα και μπινελίκια. Να είσαι ευγνώμων που αυτό ΔΕΝ έγινε εδώ. Σεβασμός του άλλου δεν σημαίνει συμφωνία και… ανοχή απέναντι στη μαλακία που έκανε.

            Εν πάσει περιπτώσει, σε ευχαριστώ που διάβασες τα δύο ποστ και… ΕΛΠΙΖΩ ΑΜΥΔΡΑ ότι έμαθες κάτι αληθινό από όλα αυτά. Γιατί αν τα χρησιμοποίησες ΜΟΝΟ για να δικαιώσεις προκαταλήψεις ή γενικεύσεις, κλπ. τότε… δεν ωφελήθηκες και κανέναν δεν ωφέλησες.΄

            Εδώ ΔΕΝ έχουμε ιδεολογικά κολλήματα, όσο μπορούμε. Κριτικάρουμε τους πάντες και ΑΠΕΙΛΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΥΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ κάθε ψευτιά, οπουδήποτε κι αν τη βρούμε.

            Δεν νομίζω ότι σε έθιξα, είπα αυτό που θεωρώ αληθές.

          • Τι το συνεχίζεις Omadeon?…

            έγραψα εδώ τη γνώμη μου για τον Ελύτη -ρώτησα έναν αριστερό, δηλαδή εσένα, μια απορία που έχω, διότι ο Ελύτης και το Αξιον Εστί είναι το «ιερό τοτέμ» κατά κάποιο τρόπο της αριστεράς, και ρώτησα αν ενοχλείται η αριστερά από τις ελληνοχριστιανικές αναφορές ή επιρροές και εισέπραξα λοιδωρίες ότι «υπάρχει πρόβλημα βασικής κατανόησης του κειμένου», βρισιές ότι «συκοφαντώ» ότι «χειραγωγούμαι» οι μισές λέξεις των σχολίων είναι «μαλακίες» «ψευτιές» «εμμονές» «ιδεοληψίες» «κάνω παρέα με απατεώνες» «τα σκάτωσες» «γυναικουλίστικα» «ψυχασθένειες» και απειλές

            μπορώ και γω να μιλήσω έτσι και χειρότερα, αλλά σέβομαι το γεγονός ότι είμαι στο ιστολόγιό σου

            άστο καλύτερα αγόρι μου…

          • και τώρα σκέφτομαι ότι η επιθεση αυτή μπορεί να έγινε διότι ίσως θεώρησες ότι «ξέρω», ότι δηλαδή έχω διαβάσει τα ποστ σου για τον Ελύτη και ότι «πάτησα σκόπιμα το κουμπί» δηλαδή ότι σε προβόκαρα

            κανένα ποστ σου για τον Ελύτη δεν έχω διαβάσει ούτε και ήταν «μπηχτή» η αναφορά στον Ελύτη, σε αυτό το κομμάτι που ανέβασα εγώ διακρίνω τις επιρροές που είπα

            αλλά συζήτηση με αυτή την επιθετικότητα και μπινελίκια δεν γίνεται

          • Αντιστρέφεις αιτία και αποτέλεσμα.

            ΔΕΝ έγιναν τα πράματα όπως τα λες. Εγιναν ως εξής.

            1. ΠΡΩΤΑ έφερες το απόσπασμα που διάβασες στο τρελαμμένο σκουπιδο-μπλογκ, το οποίο ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣΑΙ αν είσαι σοβαρός άνθρωπος να διαβάζεις καν… (κι αυτό σου επεσήμανε ο αιρετικός, πολύ σωστά μιλώντας, αν και «αυστηρά»)

            2. Μετά σου εξήγησα ΠΟΛΛΑ πράματα, πολύ σχολαστικά, αλλά ΔΕΝ τα έλαβες υπ΄όψη

            3. Και μετά έθαψες ΟΛΑ αυτά που σου είπα με μια «πονηρή» δήθεν ερώτηση που αποδίδει σε μένα προκατάληψη λόγω αριστεράς, και τίποτε άλλο.

            Ε, κάνε ένα κλικ στο λινκ να δεις ΑΝ χαρίζομαι στις… μαλακίες της αριστεράς.
            https://omadeon.wordpress.com/2008/06/24/elytis-and-laing/

          • πάλι τα ίδια

            με κουράζεις Οmadeon,

            για το απόσπασμα σου είπα θα ρωτησω, αυτά που έγραψες για τον Ελύτη τα έλαβα υπόψη μου – ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΙΠΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ «ΤΟΛΥΠΕΣ» ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΣΤΟΝ ΕΛΥΤΗ!

            Όσον αφορά τον Αιρετικό, στο πρώτο σχόλιό του απάντησα κανονικά. Στο δεύτερο όπου συνεχίζει με προσωπικούς μισογύνικους χαρακτηρισμούς δεν έχει νόημα η συνέχιση της συζήτησης.

            ΔΕΝ απέδωσα σε σένα την προκατάληψη, ΕΣΥ ΕΚΑΝΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΤΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΕΤΣΙ, αν ήταν θα σου είχα απευθύνει ευθεία ερώτηση, ρώτησα αν έχει πρόβλημα η Αριστερά και αν μπορεί να μονοπωλείται ένας ποιητής, αυτό ήταν το νόημα της ερώτησης.

          • Ασχέτως του θέματος, εδώ υπάρχει ένα σεξιστικό σχόλιο, και λυπάμαι που αποκάλυψα το φύλο μου, εμπιστευόμενη το blog, ενώ συνήθως δεν το κάνω – γνωρίζοντας οτι η ελληνική – και όχι μόνο – κοινωνία, στη συντριπτική της πλειοψηφία είναι σεξιστική. Θεωρώ αυτό το σχόλιο προσβλητικό, παρά το ότι δεν απευθύνεται σε μένα και επειδή ξέρω πόσο βαθιά είναι ριζωμένες οι αντιλήψεις για τέτοια ζητήματα, δεν επιχειρώ καν να το αντικρούσω. Απλώς τίθεται για μένα θέμα εμπιστοσύνης.

          • Μόλις επέστρεψα από μια βραδυά έξω με φίλους.
            Αγαπητή κ.κ. μην διαβάζεις τον αιρετικό με τόσο… «πολιτικά ορθό τρόπο».

            Τα θέματα φύλου έχουν λίγο-πολύ ξεπεραστεί ανάμεσά μας. ΔΕΝ μειώνεται πουθενά η εκτίμησή μας για τις γυναίκες με τέτοια σχόλια, αν και δεν τα εγκρίνω προσωπικά και έχω διαφωνήσει έντονα με τον Αιρετικό, λέγοντάς του ότι ΚΑΠΟΙΑ στιγμή, έτσι όπως εκφράζεται, μερικές φορές (επίτηδες χωρίς πολιτική ορθότητα), είναι μοιραίο να παρεξηγηθεί. Θα… σου εξηγήσω ΠΩΣ το βλέπω το θέμα.

            Σήμερα ζούμε μια εποχή που η αυτόνομη και έξυπνη γυναικεία προσωπικότητα χαίρει τεράστιας αναγνώρισης, τουλάχιστον σε κύκλους ανθρώπων όπως εμείς, που θεωρούμε την ισότητα των δύο φύλων επιβεβλημένη. Εκείνο που λέει κατά βάθος, ο αιρετικός είναι το εξής, νομίζω (γενικότερα). Λέει ότι «σε κατακρίνω διότι θεωρώ πως οπισθοδρομείς και ΔΕΝ μιλάς / σκέπτεσαι / φέρεσαι σαν αυτόνομο και σοβαρό άτομο, όπως θα έπρεπε να είναι κάθε γυναίκα ή άντρας ΣΗΜΕΡΑ. Αντί αυτού θεωρώ πως πηγαίνεις πίσω στο χρόνο, σε μια εποχή που οι γυναίκες (φυσικά λόγω της σεξιστικής καταπίεσης) φερόντουσαν με πονηριές και με «κόλπα» που τις υποβιβάζουν (κλπ). Απαιτεί δηλαδή από τις γυναίκες να σταθούν στο ύψος τους. Να μην ξαναγυρίσουν στη νοοτροπία και στις συνήθειες όπου τις είχε κάποτε εξωθήσει ή στριμώξει ο σεξισμός.

            Ζούμε μια μετα-σεξιστική εποχή. ΟΧΙ μια μετα-ρατσιστική όμως. Ο σεξισμός εξακολουθεί να υπάρχει βέβαια, σε διαφόρων ειδών διακρίσεις, στη δουλειά, στην καθημερινή ζωή, στη σεξουαλική κακοποίηση, κλπ. …αλλά στο χώρο των ιδεών και του πνεύματος, οι γυναίκες που θέλουν να είναι σκεπτόμενες ΚΑΙ απελευθερωμένες μπορούν να το κάνουν, 100%. Οπως κάνει και η φίλη μας η πιγκουίνα που χαίρει τεράστιου σεβασμού από όλους, ΚΑΙ από τον αιρετικό φυσικά.

            Τώρα… ΓΙΑΤΙ ονομάζω την εποχή μας «μετα-σεξιστική» (ή και «μετα-φεμινιστική»)?
            -Διότι η ιδεολογία του σεξισμού έχει ηττηθεί κατά κράτος, δεν υπάρχει τρόπος να ξανα-επιβληθεί. Το μόνο που μπορεί πια να επιβληθεί είναι ωμή πρακτική αδικία και καταπίεση (στην ευρύτερη κοινωνία, όχι εδώ).

            Αντίθετα με το σεξισμό, όμως, που έχει ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ιδεολογικά, που δεν στέκει και δεν υφίσταται καν (στο χώρο των ιδεών), ο ρατσισμός ΔΕΝ έχει τελειώσει, καθόλου, στον ιδεολογικό τομέα, δυστυχώς. Παραρτήματα γυναικείων δικαιωμάτων έχουν, τώρα πια, ακόμη και τα νεοναζιστικά κόμματα. Παραρτήματα… φυλετικών δικαιωμάτων ΟΧΙ.

            Εκτός βέβαια… αν είναι κανείς μπετόβλακας, παρωχημένης εποχής σεξιστής που υποτιμάει τη νοημοσύνη των γυναικών χωρίς λόγο, πια.

            Το σεξιστή ΔΕΝ πρέπει να τον βλέπεις στη συμπεριφορά ενός άντρα προς γυναίκες που κάνουν σοβαρά φάουλ. Εκεί πρέπει να τους φερθεί ΕΞΙΣΟΥ αυστηρά όπως θα φερθεί και σε έναν άντρα. ΔΕΝ θα τους επιτρέψει να «τη γλυτώσουν» λόγω μιας υποτιθέμενης «γυναικείας αδυναμίας», διότι τέτοιο πράμα σαν δικαιολογία ή σαν πραγματικότητα, ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ πια. Μπορεί και να τους θυμίσει να ΜΗ φέρονται πια «κατινίστικα» (δηλαδή με τον τρόπο που φερόντουσαν οι ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΕΣ γυναίκες του παρελθόντος).

            Το σεξιστή, αντίθετα, θεωρώ πως τον βλέπει κανείς πολύ καθαρά στον τρόπο που μισεί και υποβαθμίζει τις ΣΩΣΤΕΣ γυναίκες, εκείνες που είναι είτε το ίδιο είτε περισσότερο αυτόνομες, ελεύθερες, έξυπνες και σοβαρές σαν προσωπικότητες. Και… έννοια σου, έτσι και δει ο Αιρετικός ένα τέτοιο «αντράκι» (που υποτιμά τις γυναίκες κλπ.)… το ΤΙ μπινελίκια θα του ρίξει, ίσως δεν μπορείς να φανταστείς (και δεν λέγονται κι εύκολα).

            Το θέμα αξίζει να συζητηθεί εκτενέστερα, μια άλλη φορά. Είναι πολύ σοβαρό θέμα.

            Με επιτήδεια χρήση κάποιων ανακλαστικών ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΗΣ πολιτικής ορθότητας, ένα σωρό φάουλ που κάνουν γυναίκες στο διάλογο μπορούν να σκεπαστούν και να συγχωρηθούν χωρίς λόγο, ενώ ΔΕΝ θα έπρεπε να συγχωρούνται διότι τα ΙΔΙΑ μέτρα και σταθμά πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψη και για τα δύο φύλα.

            Καμία γυναίκα δεν επιτρέπεται να κοροΪδεύει (τους άλλους ή τον εαυτό της) και αυτή η κοροΪδία να γίνεται αποδεκτή μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκα. Δυστυχώς αυτό συμβαίνει όμως αρκετά συχνά στα μπλογκ. Ισως πρόσεξες ότι τόσο ο αναδυόμενος γαλαξίας όσο και ο ρουφιάνος του ο 11888 επικαλέστηκαν (δήθεν) «θιγμένες γυναίκες» (από μένα) προκειμένου να νομιμοποιήσουν την αναίσχυντη λογοκρισία απόψεων που επέβαλλε ο πρώτος. Μέχρι και για την Xanadu ειπώθηκε ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ ότι την είχα βρίσει. Στην πραγματικότητα, την είχα κριτικάρει κόσμια ΚΑΙ επαινέσει. Η δε «κούλα» δύο φορές μίλησε, αλλά ΚΑΙ τις δύο φορές είπε απίστευτες (και προσβλητικές) μπούρδες, που ΔΥΣΚΟΛΑ θα τολμούσε να πει άντρας χωρίς να φάει μπινελίκια. Υπάρχει δυστυχώς στο διαδίκτυο ΣΗΜΕΡΑ ένας ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟΣ σεξισμός στις συζητήσεις (και ένας κρυμμένος «πατριωτικός» σεξισμός στην ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ορισμένων… αρσενικών βλακών).

            Από αυτό το μπλογκ πέρασαν και μίλησαν αρκετές γυναίκες εξαιρετικά αξιόλογες, αυτόνομες σαν προσωπικότητες, αξιοπρεπείς, κλπ. που έγιναν ΑΠΟΛΥΤΑ σεβαστές. Η πιγκουίνα δεν είναι η μόνη μας φίλη. Καθόλου δεν κινδυνεύεις να υποβαθμιστείς επειδή αποκάλυψες ότι είσαι γυναίκα. Αλλά οι γυναικείες πονηριές και «υπεροψίες λόγω φύλου» που ανήκουν στο χρονοντούλαπο της σεξιστικής ιστορίας ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ καμμία θέση εδώ. Και εφόσον ο Αιρετικός θεώρησε κάτι τέτοιο, έπραξε τα ανάλογα….
            (τουλάχιστον έτσι το ερμηνεύω εγώ).

            UPDATE: Επίσης… το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός (ή γυνής) σοφού/σοφής. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η πρώτη φορά, που το αλενάκι φέρνει εδώ παραπομπές σε παραποιημένα κείμενα μεγάλων προσωπικοτήτων, επειδή τις βρήκε σε άλλα… σκουπιδο-μπλογκ. Δυστυχώς πιστεύει ό,τι διαβάζει, εκεί, χωρίς διασταύρωση στοιχείων ή έρευνα. Κουράστηκα να ξεδιαλύνω ένα άλλο ΠΑΡΑΜΥΘΙ (δήθεν «γραπτού του Μάρξ») που είχε φέρει εδώ κάποτε (και δεν της είχα μιλήσει καθόλου άσχημα γι’ αυτό, τότε). Το παραμύθι το είχα ξεσκεπάσει εδώ:
            https://omadeon.wordpress.com/2011/05/11/greek-census/#comment-56127
            (ε, ο Αιρετικός δεν έχει όμως… και υποχρέωση, να ανέχεται το ίδιο είδος τραγικού φάουλ, ξανά και ξανά, χωρίς _αυτεπίγνωση_ του «δράστη»).
            Το ΜΟΝΟ που την απασχολεί είναι το άγχος (για να μην πω «μίσος») για το μεταναστευτικό. Πραγματικά ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ την προηγούμενη φορά
            https://omadeon.wordpress.com/2011/05/11/greek-census/#comment-55901
            https://omadeon.wordpress.com/2011/05/11/greek-census/#comment-56175
            …και ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ διατεθειμένος να ξανα-ανεχτώ συκοφαντίες για «αριστερά πιστοποιητικά» που δήθεν απαιτώ
            https://omadeon.wordpress.com/2011/05/11/greek-census/#comment-56184

            ______________
            Υ.Γ. Στις διαδικτυακές κοινότητες ισχύει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, από όσο «εκεί έξω». Π.χ. ο κατ’ εξοχήν φαλλοκράτης σεξιστής που βασίζεται στη βία ή τον υπαινιγμό βίας για να επιβληθεί, στο διαδίκτυο είναι εκ των πραγμάτων αφοπλισμένος. Αντίθετα ο ύπουλος ψεύτης ή υποκριτής λασπολόγος, κλπ. μπορεί να κάνει σχεδόν Ο,ΤΙ θέλει. Κοινωνιολογικά, λοιπόν, τείνει να συμβαίνει το εξής. ΓΕΝΙΚΑ τα ύπουλα μέσα και η λάσπη κυριαρχούν. Και επίσης οι ΕΜΜΕΣΕΣ ή ΠΛΑΓΙΕΣ επιθέσεις, που γλυτώνουν τον κακό χαρακτηρισμό σαν υβριστικές. Ε, επειδή οι γυναίκες, παραδοσιακά, έχουν χειραγωγηθεί να εκφράζονται πολύ πιο έμμεσα ή πλάγια στις διενέξεις, αλλά και επειδή δεν υπάρχει άμεση οπτική επικοινωνία, που λειτουργεί θεραπευτικά για όλες τις πλάγιες τακτικές, στο διαδίκτυο ορθώς παρατηρεί ο Αιρετικός τον τεράστιο αριθμό γυναικών που δεν εκφράζονται με σωστό τρόπο (αλλά απαιτούν να γίνουν σεβαστές ΕΠΕΙΔΗ είναι γυναίκες – συμπληρώνω εγώ).

            Αυτά ίσως εξηγούν κάποια φαινόμενα. Από την άλλη πλευρά, ο σημερινός σεξιστής στο διαδίκτυο, τείνει είτε να είναι μπετόβλακας (όπως είπα) που μειώνει τις γυναίκες, είτε να είναι όμως και… μελιστάλακτος _δήθεν_ υποστηρικτής τους. Τα φαινόμενα απατούν. Ενας τέτοιος «μελιστάλακτος σεξιστής» «αντι-νεοταξίτης πατριώτης» (που είχε ξεσκεπάσει η Πιγκουίνα κάποτε) υπονοούσε φρικώδη πράματα για τις γυναίκες, που κατά βάθος τις θεωρεί… κουνέλες παραγωγής μελλοντικών στρατιωτών, αλλά… εκ πρώτης όψεως, ή σε πρώτη ανάγνωση, η σεξιστική του ξεφτίλα ΔΕΝ φαινόταν.

            Η «πολυπολιτισμική καταπιεστική ανεκτικότητα» είναι ιδεολογία που δρα ανάμεσά μας, ΟΧΙ μόνο από πάνω μας. Γι’ αυτό και ο Ζίζεκ λέει κάπου, ότι δεν είναι καθόλου «αντι-ρατσιστικό» να… ανεχόμαστε π.χ. τις μπούρδες των ισλαμιστών και να τους φερόμαστε με επιλεκτική ανοχή. Πρέπει να τους κριτικάρουμε ΕΞΙΣΟΥ όπως και τους δικούς μας παπάδες, ΑΝ θέλουμε να ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ την πραγματική «ισότητα μαζί μας», των μουσουλμάνων. Με παρόμοιο τρόπο, το ίδιο ισχύει και για ατοπήματα γυναικών. Αλλά στη… «σαλονάτη» και «πολιτικά ορθή» μπλογκόσφαιρα, οι μπούρδες που λένε γυναίκες γίνονται πολύ πιο αποδεκτές ΕΠΕΙΔΗ είναι γυναίκες (και οι «επιθέσεις» εναντίον τους καταδικάζονται για τον ίδιο λόγο περισσότερο). Είναι μια άρρωστη κατάσταση, αλλά… ακριβώς αντίστροφη από τα συνηθισμένα ΕΚΤΟΣ διαδικτύου. Εκεί ο σεξισμός υπάρχει έντονος, ακριβώς επειδή είναι ΚΑΙ παράλογος, ή επιβάλλεται με βίαια ή εξουσιαστικά / θεσμικά μέσα.

          • Σεξισμός δεν είναι το να επισημαίνει κανείς ότι χαμηλής νοημοσύνης (κι εδώ περιλαμβάνεται και η πολιτική νοημοσύνη) άτομα επιλέγουν να αποδέχονται χοντροκομμένες και ήδη καταρριφθείσες ψευτιές και να τις προπαγανδίζουν με έναν τρόπο που αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της σοβαρής ψυχασθένειας απλά επειδή τους εκφράζουν. Ούτε είναι σεξισμός το να επισημαίνει κανείς ότι ένα εξοργιστικά μεγάλο ποσοστό αυτών των ατόμων είναι γυναίκες (άλλωστε, η κοινωνία μένει πίσω όχι μόνο λόγω του φαλλοκρατισμού των ανδρών, αλλά κυρίως γιατί τα σεξιστικά στερεότυπα πρώτες επιλέγουν να τα υπηρετήσουν και να τα επιβάλουν γυναίκες: στις κόρες τους, στις φίλες τους κ.α. – Σύνδρομο Στοκχόλμης και βάλε).

            Σεξισμός δεν είναι το να αποκαλείς κυρά-Κατίνα την κυρά-Κατίνα που αρνείται να σκεφτεί, που αρνείται να δει την πραγματικότητα και ασμένως αποδέχεται το ψέμα, την αδικία, το ρατσισμό και το φασισμό, γιατί αυτό το σύστημα εκφράζει την καθημερινή ρουτίνα στην οποία μεγάλωσε κι αποτελεί μια «safe zone» πέρα από την οποία φοβάται να ξεστρατίσει (εάν έχει μυαλό, γιατί η quintessential γυναικούλα συνήθως έχει την ίδια εγκεφαλική δομή με τα «αρσενικά» που συναντά κανείς στον ακροδεξιό χώρο – αν τη βγάλεις λοιπόν από αυτήν τη «safe zone» της δουλείας, θα βγάλει αμέσως Blue Screen Of Death).

            Η κυριολεξία λοιπόν δεν είναι σεξισμός. Ξέρεις τι είναι σεξισμός;

            Το να αποδέχεται η γυναίκα το ρόλο του θεματοφύλακα ενός άδικου συστήματος. Το να υιοθετεί τις παπαριές της ακροδεξιάς (που πιο σεξιστικό κατασκεύασμα από την ακροδεξιά δεν υπάρχει). Το να αποδέχεται το ρόλο της νοητικά υποταγμένης (για να μην πω εγκεφαλικά νεκρής) συσκευής αναπαραγωγής φασιστικών στερεοτύπων, κλείνοντας μάτια κι αυτιά (για εγκέφαλο δε συζητώ καν, έχει απενεργοποιηθεί προ πολλού κι έχει απαγορευθεί η πρόσβασή του σε πόρους συστήματος όπως η αιμάτωση που παρέχει η καρδιά) στα γεγονότα.

            Αυτά είναι σεξισμός.

            Και ναι, η γυναικούλα και η κυρά-Κατίνα για τις οποίες μιλώ είναι σεξίστριες ολκής.

          • Αφού μπήκατε στον κόπο να μου απαντήσετε ευγενικά, θα ανταπαντήσω επίσης το ίδιο.
            Λοιπόν το σχόλιο ήταν αυτό εδώ: “… λέγοντας το κλασικό γυναικουλίστικο “δε μ’ενδιαφέρει τι άλλο προσπαθεί να πετύχει ο τάδε, μου αρκεί που εμένα με εκφράζει” – αν για κάθε φορά που μια γυναίκα της μπλογκόσφαιρας (γιατί σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες τη βλέπω να λέγεται αυτή η μπούρδα) μου πλασάρει αυτήν τη δικαιολογία μου δίνανε κι από μια δεκάρα, τώρα θα’μουν πιο πλούσιος απ’τον Bill Gates”.

            Εδώ δεν σχολιάζεται -κριτικάρεται, αυτό που λέει ένα συγκεκριμένο άτομο, το αλλενάλι, εν προκειμένω, αλλά γίνεται ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ, αποδίδοντας το όποιο φάουλ, όχι στις επιλογές του συγκεκριμένου πρόσωπου, αλλά στο φύλο του συλλήβδην: “ κλασικό γυναικουλίστικο”, “ σχεδόν αποκλειστικά από γυναίκες τη βλέπω να λέγεται αυτή η μπούρδα”. Αυτό είναι διαχωρισμός, δηλαδή ανήκει στην κατηγορία του σεξισμού, ρατσισμού. Αν π.χ. ξέραμε ότι το αλλενάκι είναι μαύρος, και αποδίδαμε την όποια επιλογή του στο χρώμα του, μιλάμε για ρατσισμό. Πώς θα σας φαινόταν αν αντίστοιχα απέδιδα τώρα αυτό το σχόλιο στο ότι είσαι άντρας Αιρετικέ, και όχι σε προσωπική σου επιλογή; Για την κατινιά, μπορεί κάλλιστα να είναι και αντρική συμπεριφορά, η έκφραση προέρχεται από γυναικείες συμπεριφορές κυρίαρχες κάποιες εποχές λόγω της κοινωνικής θέσης της γυναίκας, αλλά σήμερα αποδίδεται σε συμπεριφορές ανεξαρτήτως φύλου. Πρέπει δε να ξέρετε ότι αυτά τα κοινωνικά κατάλοιπα δεν αλλάζουν όσο εύκολα νομίζουμε, επιβιώνουν για δεκαετίες και αναπαράγονται μέσα από την οικογένεια και όχι μόνο. Άρα, οι γυναίκες είναι σε ένα διαρκή αγώνα με τον έξω κόσμο αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό, με αυτά που διδάχτηκαν εμμέσως ή αμέσως, στην προσπάθεια να απελευθερωθούν. Και ότι η Ελλάδα, με μια συγκεκριμένη ιστορική διαδρομή, ήταν ακόμα πιο πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη, σκεφτείτε π.χ. πότε καταργήθηκε η προίκα, που δεν ξέρω αν έχει καταργηθεί και εντελώς στην πράξη, αλλά μιλάμε για το κομμάτι της πολιτείας.
            Αν δεν ξέρατε το φύλο του συγκεκριμένου σχολιαστή, πώς θα απαντούσατε στα ίδια ακριβώς που γράφει και τώρα; Ποιο επιχείρημα θα είχατε; Ή δεν θα είχατε; Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι καταχραστήκατε την πληροφορία που εκείνη σας εμπιστεύτηκε, όχι μόνο σε εσάς φυσικά. Και επειδή η γυναίκα επί χιλιάδες χρόνια ήταν, στο επίπεδο των δυο φύλων, το καταπιεζόμενο και μάλιστα βάναυσα, οφείλει κανείς, εφ΄ όσων διατείνεται ότι είναι πολέμιος των κάθε είδους διακρίσεων, να είναι πολύ προσεκτικός σε τέτοια ζητήματα, και να μην ξεφουρνίζει ότι του έχουν μάθει ουσιαστικά, αυτό που εδραιώθηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια και επομένως δεν αλλάζει έτσι εύκολα, δεν αρκούν οι νόμοι, ούτε φτάνουν λίγες δεκαετίες. Το ίδιο ισχύει για όλες τις κοινωνικές ομάδες που καταπιέστηκαν στα βάθη της ιστορίας. Γι αυτό, όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους άλλου χρώματος, άλλης θρησκείας, άλλης σεξουαλικής προτίμησης, είμαστε προσεκτικοί, όχι γιατί υποτιμούμε τις συγκεκριμένες προσωπικότητες, αλλά για να μην μεταφέρουμε άδικα σε αυτές προκαταλήψεις. Επομένως δεν μιλά κανείς εχέφρων και αξιοπρεπής άνθρωπος εδώ για προνομιακή μεταχείριση, το αντίθετο, μιλά για μεταχείριση ανεξαρτήτως τέτοιων χαρακτηριστικών, και μόνο αν ο άλλος το θέσει ως επιχείρημα, για κάποια βιώματα βίας και καταπίεσης που έχει, μπορεί να γίνει μια συζήτηση με βάση την ιδιαιτερότητα του, αλλά αυτό ισχύει το ίδιο για όλους τους ανθρώπους.
            Ξαναλέω, αν δεν έγινε κατανοητό: τι επιχειρήματα θα χρησιμοποιούσατε στην ίδια ακριβώς συζήτηση αν δεν ξέρατε το φύλο; Ε, η δική μου απαίτηση, από ανθρώπους που θεωρώ προοδευτικούς, είναι να χρησιμοποιήσουν τα ίδια αυτά. Και επειδή έχω γράψει καιρό σχόλια σε blogs, χωρίς να αφήνω να φανεί το φύλο μου, προτιμώντας να χρησιμοποιώ το γένος της λέξης ΑΝΘΡΩΠΟΣ, που επίσης είμαι, και μάλιστα πριν να είμαι γυναίκα, είμαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ, επομένως δεν ψεύδομαι όταν λέω για τον εαυτό μου «αυτός», σας πληροφορώ ότι μια χαρά γίνεται, καμιά διαφορά δεν υπάρχει.

            Κάποτε είδα στο θέατρο με την Λυδία Κονιόρδου, τη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη. Δεν ξέρω αν υπάρχει στο πρωτότυπο κείμενο έτσι ακριβώς ή πρόκειται για θεατρική απόδοση, αλλά έτσι κι αλλιώς θεωρείται πως ο Παπαδιαμάντης κατέγραψε σε αυτό το έργο του τη φρικτή κοινωνική κατάσταση της γυναίκας της εποχής του και του τόπου του. Λέει λοιπόν η πρωταγωνίστρια, η Φόνισσα: «όλη μου τη ζωή ήμουνα δούλα: όταν ήμουν μικρή, ήμουνα δούλα του πατέρα μου, μετά έγινα δούλα του άντρα μου, και τώρα είμαι δούλα των παιδιών μου». Δεν έχουν περάσει από τότε παρά 100 χρόνια μόνο.

            Μην επεκταθούμε, μεγάλο το θέμα όπως λέει και ο Ομαδεόν, με αφορμή κάποια ανάρτηση σας ίσως πούμε περισσότερα. Κατά τα άλλα, συμφωνώ μαζί σας στη παραπάνω συζήτηση και όχι με το αλλενάκι, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

            Και για να κλείσω πιο σχετικά αλλά και πιο όμορφα, το πρωί ξεφύλλιζα Ελύτη – μου δώσατε το έναυσμα – και βρήκα κάτι ωραίο για τη μνήμη, που είχαμε κουβεντιάσει κάποια στιγμή. Το αντιγράφω:

            ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΜΟΥ στα βουνά

            και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους

            και πάνω τους η μνήμη καίει

            άκαυτη βάτος.

            Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω.

            Ταράζεται ο καιρός

            κι απ΄τα πόδια τις μέρες κρεμάζει

            αδειάζοντας με πάταγο τα οστά των ταπεινωμένων.

            Ποιοί, πώς, πότε ανέβηκαν την άβυσσο;

            Ποιές, ποιών, πόσων οι στρατιές;

            T’ ουρανού το πρόσωπο γυρίζει κι οι εχθροί μου έφυγαν μακριά.

            Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω.

            Εσύ μόνη απ’ τη φτέρνα τον άντρα γνωρίζεις

            Εσύ μόνη απ’ την κόψη της πέτρας μιλάς.

            Εσύ την όψη των αγίων οξύνεις

            κι εσύ στου νερού των αιώνων την άκρη σύρεις

            πασχαλιάν αναστάσιμη!

            Αγγίζεις το νου μου και πονεί το βρέφος της Άνοιξης!

            Τιμωρείς το χέρι μου και στα σκότη λευκαίνεται!

            Πάντα πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη.

            Πάντα πάντα τη λάμψη περνάς

            για να φτάσεις ψηλά τα βουνά τα χιονόδοξα.

            Όμως τι τα βουνά; Ποιος και τι στα βουνά;

            Τα θεμέλια μου στα βουνά

            και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους

            και πάνω τους η μνήμη καίει

            άκαυτη βάτος!

            ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΤΑ ΠΑΘΗ

          • Υπάρχει ένα φαινόμενο που θέλει πολλούς οδηγούς να προβλέπουν με βεβαιότητα ότι στο προπορευόμενο οδηγάει γυναίκα.

            Ο ποιο εύκολος τρόπος οδήγησης είναι ο «επιθετικός»: Μπαίνω αριστερά το πατάω και κοιτάω εμπρός.
            Ο ποιο δύσκολος τρόπος είναι ο «αμυντικός». Κάθομαι δεξιά και τσουπ το σταθμευμένο και πίσω καθρεφτάκι, αν έρχεται ο «επιθετικός» για να αλλάξω λωρίδα κτλ κτλ.
            Η παραλλαγή (variante) σε αυτούς τους δύο τύπους είναι ο τύπος γυναίκας με «αμυντικό» τρόπο οδήγησης που όμως δεν της καίγεται καρφάκι για τις συνέπειες των αντιδράσεων της, επάνω σου. Δεν πάνε το αυτοκίνητο, εκείνο τις πηγαίνει και αλλάζουν λωρίδα ενώ σε έχουν δει και θεωρούν αυτοδίκαια, ότι και εσύ τις είδες και πρέπει να παραχωρήσεις προτεραιότητα. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις που εδραιώνουν τον κανόνα είναι κάτι γέροι πάνω από τα 75 με επιτόπου αναστροφές σε επαρχιακούς δρόμους.
            Αυτή η γενίκευση του κανόνα που θέλει συγκεκριμένες ηλίθιες συμπεριφορές να οφείλονται σε γυναικείο τιμόνι καλά κρατεί.
            Μιλάει για όλες τις γυναίκες; Φωτιά θα πετάξει αυτή που είναι δίπλα μου, ΟΧΙ. Από το υπερσύνολο των γυναικών οδηγών, ένα υποσύνολο.
            Στατιστικά δεδομένα δείχνουν ότι το 95% των ανδρών οδηγούν επιθετικά ενώ στις γυναίκες ένα 15% μετά βίας. Βάση φύλου η οδική συμπεριφορά; Διόλου απίθανο, ή έτσι προκύπτει εμπειρικά.
            Οι γυναίκες οδηγοί είναι ηλίθιες. Γενίκευση. Απαράδεκτη και καθόλα ψεύτικη.
            Οι γυναίκες οδηγοί είναι σωστές. Σε λίγο θα πεις και οι άντρες οδηγούν καλά.
            Οι Ηλίθιες γυναίκες οδηγοί είναι επικίνδυνες. Λογικά σωστό το βρίσκω και ας είναι γνήσιο υποσύνολο των ηλίθιων Οδηγών.
            Δηλαδή η μικρή Αλήθεια δεν αλλοιώνει την ουσία της αν δεν περιέλαβες και το κομμάτι εκείνο που την κάνει ολόκληρη αλήθεια.

            ΥΓ. Με αυτό το παράδειγμα προσπαθώ να μαζέψω τα ασυμμάζευτα που αφήνουν πίσω τους ο Αιρετικός (κατά κόρον LoL) και ο Ομάδεον με ποιο συμμαζεμένο τρόπο όταν φτάνουν στα όρια της γενίκευσης στην προσπάθειά τους να πουν στον άλλο ΞΕΚΟΛΛΑ.
            Θυμάμαι που είχε μαζευτεί εδώ ένα πιτσιρίκι (αγόρι) με ωραία βίντεο αλλά και με την πετριά των ufo.net τουλάχιστον. Πώς να του πεις ότι βλέπεις τις δυνατότητές του αλλά αυτό το κόλλημα δεν το αντέχεις; Ξεκινάς το μπινελίκι μέχρι εκεί που φτάνει, μήπως και ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΙ.
            Κατά τα άλλα, μεγάλα παιδιά είναι οι Admins του blog ας προσέχουν τις σεξιστικές τους υπερβολές, κινδυνεύουν να μην βρουν γκόμενα μέσω του site τους.LoL
            ΥΓ1. Η πληθώρα της πληροφορίας και μάλιστα της οποιασδήποτε έχει κάψει πολλά μυαλά αγοριών και κοριτσιών.
            ΥΓ2. Σκέψη του υστερόγραφου. Θα φάνταζε ποιο όμορφο αν δεν υπήρχε μία σχέση συντεχνιακή λόγω φύλου εσένα και στην Αλλενάκι. Για παράδειγμα μπορείς να φωνάξεις για ανεπίτρεπτες γενικεύσεις και κατηγοριοποιήσεις προσβλητικές. Τότε μαζί σου αναφανδόν, ως Καλαματιανός, που αν τους πω καμία μ@λακία θα πρέπει ολόκληρη η πόλη μετά να κρυφτεί απ’ την ντροπή της για όσα της σούρουν που με γέννησε. LoL.

          • Σχέση συντεχνιακή λόγω φύλου ανάμεσα σε μένα και στο Αλλενάκι; Μήπως δεν διάβασες προσεκτικά τι γράφω; Τέλος πάντων, σε συγχωρώ🙂 επειδή είσαι από μια όμορφη, παραθαλάσσια πόλη 🙂

          • Αγαπητή κ.κ.
            Αυτά τα όμορφα και λογικά τα λες επειδή ΔΕΝ σου έχει πει ΑΚΟΜΗ ο Αιρετικός την… άποψή του για τους… άντρες στο διαδίκτυο.😈
            Ε, δεν ΜΠΥΡάζει. Θα.. σου την πει αύριο.

            Εγώ σου έθεσα κάποιες άλλες πτυχές του ζητήματος που δεν είδα να σε προβλημάτισαν, γιατί επικεντρώθηκες στον «κλασσικά πολιτικά ορθό» συλλογισμό σου στην αρχή. Με αυτή τη λογική σχεδόν τίποτε δεν έπρεπε να συζητάμε που να αποτελεί δεδηλωμένη ιδιότητα του άλλου, παρά μόνο ΓΕΓΟΝΟΤΑ και ΑΛΗΘΕΙΕΣ. Ε, προσωπικά δεν με πειράζει, αυτό. Μπορώ να τα βγάλω πέρα με σκέτα και ωμά γεγονότα και αλήθειες.

            Ισως θάπρεπε να σε προβληματίσει ο λόγος που γνωστή ΔΗΘΕΝ ¨»γυναίκα και λεσβία μπλόγκερ» που έγραφε κατεβατά στο διαδίκτυο πριν καιρό κάπου στη μέση ανατολή, αποδείχτηκε τελικά πως ήταν… άντρας.😉

          • Οσον αφορά αυτό το απόσπασμα του Ελύτη, είναι βέβαια απόλυτα επικεντρωμένο στο λαό και στη «λαΪκή μνήμη».

            Εχω προβληματιστεί πολύ με αποσπάσματα σαν κι αυτό. Πιστεύω ότι στη σημερινή εποχή διαβάζονται τελείως διαφορετικά, με συνήθως… αρνητικά αποτελέσματα. Διότι αυτού του είδους η συλλογική μνήμη στις μέρες μας ακυρώνεται λόγω της διάχυσης ταυτοτήτων και Γνώσης, λόγω του διαδικτύου σε μεγάλο βαθμό που διαμορφώνει νέες ταυτότητες και λόγω παρανοήσεων, κ.ο.κ.

            Το working hypothesis όπου τείνω να καταλήξω πάντως για το είδος της συλλογικής λαΪκής μνήμης στην οποία αναφέρεται εδώ ο Ελύτης, είναι πολύ διαφορετικό από κατεστημένα δόγματα περί «εθνικής συνείδησης». Τα έγραψα σε ποστ

            https://omadeon.wordpress.com/2008/03/11/ethnic/
            («Morphic Fields and Ethnic Consciousness»)

  13. Και μιας και ο λόγος για semantics γραφής,
    η ερώτηση ήταν:

    «Δεν έχω καταλάβει, ενοχλεί την αριστερά αν ο Ελύτης είχε ελληνοκεντρικές ή χριστιανικές αναφορές ή επιρροές στο έργο του;»
    Είναι σαφές ότι εδώ διατυπώνεται απορία για την ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΕΝΙΚΑ, όχι για σένα ως αριστερό, γεγονός που ο Αιρετικός αντελήφθη και γι’αυτό η απάντησή του είναι σε τελείως διαφορετικό νοηματικό κλίμα από τη δική σου προσβλητική και επιθετική απάντηση.

    Αν η ερώτηση ήταν ειρωνική ή προβοκατόρικη, θα ήταν διαφορετικά διατυπωμένη και «διακοσμημένη» με άλλα στοιχεία στίξης, όπως:

    «Ενοχλείται μήπως η αριστερά αν ο Ελύτης είχε ελληνοκεντρικές μπλα μπλα μπλα αναφορές, δεν κατάλαβα!»

  14. ΟΚ, για τη στάση της αριστεράς απέναντι στον Ελύτη, ή το πρόβλημα που έχει / δεν έχει (μέρος της αριστεράς) μαζί του, κλπ.

    1. Κατ’ αρχας, το «Αξιον Εστι» και άλλα έργα του Ελύτη, που μελοποιήθηκαν από το Θεοδωράκη, υπήρξαν για περίοδο πολλών ετών… λάβαρα της αριστεράς.
    Επίσης το «Ενα το Χελιδόνι» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ εθνικιστικό ποίημα, ούτε καν χριστιανικό. Εϊναι μάλλον αντι-χριστιανικό ΚΑΙ αριστερό, θα έλεγα. Εχει παρεξηγηθεί από πολύ κόσμο, τόσο εθνικιστές, όσο και αντι-εθνικιστές. Οι παρεξηγήσεις που έγιναν είναι εξαιρετικά χονδροειδείς. Το μετέφρασα κάποτε (εκ νέου) στα αγγλικά και σαν τραγούδι το έκανα trance remix. Ε, Νομίζει κανείς ότι… θα τα έκανα όλα αυτά… αν τα λόγια του «με ενοχλούσαν» σαν «εθνικιστικά»? ΟΧΙ βέβαια!!!…. Ημαρτον….
    https://omadeon.wordpress.com/category/about-mikis-theodorakis-and-my-trance-remixes-of/

    2. Ενα ΜΕΡΟΣ της αριστεράς, παρόλ’ αυτά, τα τελευταία χρόνια, πραγματικά ΕΧΕΙ πρόβλημα με τον «ελληνοκεντρισμό» του Ελύτη (εισαγωγικά απαραίτητα). Πρώτος και καλύτερος, ο γνωστός Ακης Γαβριηλίδης, που ανήκει στην _πιο_αδιάλλακτη_ «αντι-εθνικιστική αριστερά». Με τον ίδιο, που έγραψε κι ένα βιβλίο… θαψίματος Ελύτη, Μίκη και Σβορώνου (όλων μαζί) είχα κάνει και μεγάλες συζητήσεις, εδώ στο μπλογκ, Σε μερικές απόψεις μου άλλαξα από τότε (2007), όχι όμως σημαντικά. Ολα είναι εδώ
    https://omadeon.wordpress.com/category/ecology-of-mind-and-hypertext/%CF%83%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%BA%CE%B7-%CE%B3%CE%B1%CE%B2%CF%81%CE%B9%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7/

    __________ Κάτι καινούργιο όμως, που… προέκυψε από την πρόσφατη «μικρο-διένεξη» _____________

    Αντιλήφθηκα ΠΟΙΟΣ είναι ο σοβαρός λόγος που ένα μέρος της αριστεράς σήμερα έχει πραγματικό πρόβλημα με τον Ελύτη. Για μένα τέτοιο πρόβλημα δεν υπήρξε ποτέ και δεν υπάρχει (όπως δεν υπήρξε και για… τη Σουηδική Ακαδημία που τον βράβευσε για τον ανθρωπισμό του, ΟΧΙ για κάποιον εθνικισμό). Διότι είμαι εξοικειωμένος με το έργο του Ελύτη, τόσο ώστε δεν με πείραξαν ποτέ και τα «εθνικιστικά κατάλοιπα» που εκφράζει, που και που (όπως τα ονομάζω). Για την πιο σύγχρονη όμως… δογματικά αντι-εθνικιστική αριστερά, αυτά τα «εθνικιστικά κατάλοιπα» αποτελούν ίσως μεγάλο πρόβλημα. Εξ αιτίας τους… αδυνατούν να καταλάβουν κι αυτοί σωστά τον Ελύτη.

    Στις εθνικιστικές παρανοήσεις για τον Ελύτη, προστέθηκαν τελευταία ΚΑΙ οι αντι-εθνικιστικές. Π.χ. ο Ακης Γαβριηλίδης που θέλησε να βγάλει τον Ελύτη μέχρι και… θρήσκο χριστιανό λάτρη της χριστιανικής ενοχής, νεκρόφιλο πατριώτη (και άλλες… ΜΠΟΥΡΔΕΣ που είναι ψευδείς σε σημείο εξοργιστικό). ΞΑΝΑδίνω το λινκ γιατί οι ιδέες του πρέπει να διαδοθούν: https://omadeon.wordpress.com/2008/06/24/elytis-and-laing/

    -ΠΟΙΟΣ είναι λοιπόν ο σοβαρός λόγος που η αντι-εθνικιστική αριστερά απορρίπτει τόσο φανατικά τον Ελύτη (ένα μέρος της, όμως, γιατί… ένα άλλο μέρος της, όπως ο αντι-εθνικιστής λογοτέχνης Θανάσης Τριαρίδης… ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΛΑΤΡΕΥΕΙ τον Ελύτη, δεν κολώνει καθόλου). ΟΚ. Θα σας πω ΤΙ σκέφτηκα.

    Πιστεύω ότι πολλοί Ελληνες «ιδεολόγοι» έχουν μεγάλο πρόβλημα να αναδείξουν το «οικουμενικό» μέσα στο «τοπικό» (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ιδέα _και_ αυτού εδώ του ποστ).

    Δεν τους πέρασε ποτέ από το μυαλό κάτι τέτοιο, ίσως, στους πιο πολλούς. Ετσι δεν έκαναν ποτέ την επίπονη λογοτεχνική και φιλοσοφική δουλειά του να ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΣΩΣΤΑ τα ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΑ στοιχεία μέσα στον Ελύτη (όπως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις «τοπικών» δημιουργών με οικουμενική αξία). Οι μεν εθνικιστές τον βάφτισαν ομοϊδεάτη και ησύχασαν (μέσα στο ψέμα αυτό, γιατί περί ψέματος πρόκειται). Οι δε αντιεθνικιστές τον βάφτισαν «εθνικιστή» και τον… αφόρισαν, τον απέρριψαν ολοκληρωτικά (όπως ο Γαβριηλίδης, ο οποίος… παραδέχεται ότι ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΝ το πιο σημαντικό «ποίημα-μανιφέστο» του Ελύτη, το «Προπατορικός Παράδεισος». Δηλαδή… έγραψε ολόκληρο βιβλίο που θάβει έναν ΠΟΛΥ μεγάλο οικουμενικής αξίας ποιητή σαν «νεκρόφιλο πατριώτη», ΧΩΡΙΣ να έχει διαβάσει τα πιο σημαντικά του ποιήματα, χωρίς να έχει πάρει χαμπάρι την οικουμενική αξία του, κ.ο.κ.)

    Εχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία, να ΒΛΕΠΟΥΜΕ το οικουμενικό μέσα στο τοπικό. Να εκτιμάμε την οικουμενική αξία (για όλη την ανθρωπότητα) έργων που μπορεί, σαφέστατα, να έχουν κάλλιστα ΚΑΙ έντονο εθνικιστικό περιεχόμενο (όχι απλώς «ελληνο-κεντρικό» ή «ελληνίζον», κλπ).

    Για έναν κριτικό λογοτεχνίας, όμως, δεν έχει καν σημασία το ότι ο Εζρα Πάουντ ήταν δεδηλωμένος φασίστας. ΕΦΟΣΟΝ έγραψε ΚΑΙ οικουμενικής αξίας ποιήματα, αυτά αναγνωρίζονται, ακόμη και από αριστερούς κριτικούς (που δεν έχουν προκαταλήψεις). Βέβαια… δεν είναι και πολλά αυτά, ούτε και με εντυπωσίασαν ιδιαίτερα, όταν διάβασα μερικά από αυτά. Αλλά είμαι βέβαιος ότι ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ.

  15. ΟΚ, σας αφήνω τώρα… γιατί πάω σινεμά με φίλους. Σχόλια ελεύθερα όπως πάντα (πλην καινούργιων σχολιαστών, που μπαίνουν σε αυτόματη αναμονή).

    Καλό βράδυ !🙂

  16. Το Αξιον Εστί και το Ενα το Χελιδόνι σαφώς και είναι αριστερά ιδωμένα στο πλαίσιο της εποχής.

    Και η Αυλή των Προβάτων αριστερότατη, εναντίον του εμφυλίου.

    Και κάτι τελευταίο, για το «σκουπιδομπλογκ» που λες,
    εξαιρετική κατά τη γνώμη μου ανάρτηση
    h**://visionsbeyondthestars.blogspot.com/2009/04/blog-post_28.html

  17. «Αποδεικνύετε επίσης όλοι εσείς που μου καμώνεστε τους υπερπατριώτες ότι μόνο πατριώτες δεν είστε, γιατί αξίες σας δεν είναι οι ελληνικές αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της προστασίας του ικέτη – αλλά προτάσσετε το μίσος προς τον ξένο, το φόνο του ικέτη (αυτό μαρτυρά το μένος σας – και το δικό σου προσωπικά – προς τους “λάθρο”, όπως τόσο προσβλητικά, φασιστικά και ρατσιστικά αποκαλείτε αυτούς που τα αφεντικά σας ξεσπίτωσαν), το “του εχθρού μου ο εχθρός κολλητός”, τον χυδαίο καιροσκοπισμό, τον περιορισμό των πολιτικών και ατομικών ελευθεριών. Δεν είστε Έλληνες ρε, μπαστάρδια των ταγματαλητών και των δοσιλόγων είστε. (HERETIC)»

    ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΩ ΞΑΝΑ και ΞΑΝΑ

    • Ο ποιο πατριδολάγνος στρατηγός, ξέρει ότι πρέπει να φορέσει τα παπούτσια του εχθρού για να δει από ποιο σημείο του Έβρου θα μπει ο Τούρκος. Ο πρώτος τυχαίος «πατριώτης», αν φορέσει τα παπούτσια του Αλβανού, θα δει να τον οδηγούν εδώ, γιατί τα 600 ευρώ το μήνα είναι μισθός ΠΡΥΤΑΝΗ στην χώρα του. Αν τα παπούτσια είναι Κινέζικα, σαν αυτά που φορούσαν στο πλοίο από την Λιβύη, που έπιασε Κρήτη και δεν μπορούσαν να αγοράσουν μπουκαλάκι νερό με 0,50 λεπτά, γιατί ο μηνιαίος μισθός τους ήταν, βάση ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗΣ συμφωνίας, 12,5 ευρώ, καταλαβαίνει γιατί κάποιοι από αυτούς, τα έβγαλαν και έπεσαν στην θάλασσα, ώστε να δουλέψουν Ελλάδα με μισθό ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ το ΜΗΝΑ. Οι λάθρο φταίνε που τα κωλοπάπουτσά τους, τους οδηγούν εδώ…

    • E, ναι. Και πρέπει να ακούγεται ξανά και ξανά… ειδικά αυτό. Αποσυνδέοντάς το από _συγκεκριμένα_ πρόσωπα, όπως το αλενάκι (που… πήγε να «παίξει» με τη φωτιά και κάηκε λιγάκι το… φουστάνι της🙂 …αλλά η ίδια δεν έπαθε τίποτα).
      Διότι…

      «Το νου σας, τα παιδιά και τα εγγόνια της απάρνησης είναι όλα τους μπάσταρδα»
      – ™ Ελύτης (Μαρία Νεφέλη)

      Και η «λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα» – ™ Elytis, πάλι, πρέπει ξανά να ακουστεί.

      Εκείνος ο Αρχαίος… Αναρχικός Πρίγκηπας, που «κουβαλάει στα στήθια του εκατό αιώνες, αλλά είναι νέος σαν το τριαντάφυλλο που πρωτοείδε το φως της ημέρας.»

      «…κατάλαβα ότι όλες οι θρησκείες λέγανε ψέματα και ο Ανθρωπος είναι αθώος»
      – ™ Ελύτης, «Ο Μικρός Ναυτίλος».

      Ελύτης, Ελύτης, Ελύτης… Οι Σουηδοί ΞΕΡΑΝΕ ποιον και ΤΙ βραβεύανε. ΕΜΕΙΣ δεν ξέρουμε !🙂

      ______________
      (φεύγω για παραλία σε λίγο, θα τα πούμε αργότερα)

      • Άσχετο αλλά μπορεί και σχετικό είναι μία προτροπή φίλου για να επιλέγω νεκρούς ως «πρότυπα». Έλεγε λοιπόν ότι είναι πολύ βολικό να διαλέγεις κάποιον όταν πεθάνει γιατί αδυνατεί με νέες του πράξεις ή λόγους να βγάλει λάθος την εντύπωσή σου για αυτόν. Φαντάσου, ας πούμε τον Ελύτη, να έλεγε σήμερα ο Χριστός δεν αναστήθηκε ποτέ και τι θα σήμαινε για τους «χριστιανούς» που η Δοξαστική, τους τράβηξε σε αυτόν.
        Ο ποιητής είναι αυτός που κάνει άλματα στο άπειρο και γυρνώντας μας φέρνει εικόνες. Από πούθε βγαίνει ο ορισμός; Μα από την εις άτοπο λογική ότι αν αναφερόταν σε συγκεκριμένα θα χρησιμοποιούσε πεζογραφική πένα με συνδέσεις στην πρόσληψη μίας πραγματικότητας έστω και φανταστικής. Είναι συγκεκριμένος σε αυτό που σου δημιουργεί και όχι σε αυτό που σου λέει.
        Για παράδειγμα ο Ελύτης μου δημιουργούσε μία απέχθεια για τις λέξεις που χρησιμοποιούσε που ήταν πομπώδεις και είχαν υπερβολικό στόμφο για τα γούστα μου αλλά ότι πρέπει για την Βαγκνερική αντίληψη του Μίκη. Ότι κι αν απαντήσει κάποιος για την επιλογή μου, ανταπαντώ γούστο μου και καπέλο μου. (φιρί – φιρί το πάω για καυγά μαζί σου! LoL)
        Ο λυρισμός μίας Γώγου που μίλησε για κάποια μοναξιά που γυρίζει – γυρίζει με άγγιξε περισσότερο, γιατί χρησιμοποιούσε τετριμμένες λέξεις που όμως με κάνανε να αισθανθώ.
        Ένας ανώνυμος ισπανόφωνος ποιητής που μεταφράζεται σε οποιαδήποτε γλώσσα γιατί ποιεί με καθημερινές λέξεις: λέει για μία Άννα που στο σπίτι πάνω στις Άνδεις σιδερώνει πουκάμισα και το αεράκι μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο και της ανεμίζει τα μαλλιά. Αυτή η εικόνα για ορισμένους όπως εγώ είναι αρκετή και δεν έχει καμία ανάγκη από επικολυρικά επίθετα και εμβατηριώδεις προσδιορισμούς.
        Ο τύπος έκανε μακροβούτι στο άπειρο, βούτηξε μέχρι τις Άνδεις και γλιστρώντας από το ανοιχτό παράθυρο της χάιδεψε το μαλλί ενώ εκείνη σιδέρωνε. Πως το ξέρω; Μα με πήρε μαζί του διαβάζοντας αυτό το ποίημα…

        ΥΓ. Μια ζωή μ@λακίες πέντε λεπτά ποίηση που λέγαμε στα αμφιθέατρα.LoL

        • Χμ… εδώ βλέπω καθαρά την άποψή σου φίλε ολογιστή.
          Είναι και θέμα γούστου ή ταμπεραμπέντου και αισθητικής, αυτά τα πράματα…

          Δεν είμαι πια ΤΟΣΟ φανατικός με τον Ελύτη. Μέχρι και πρόπερσι ίσως και να ήμουν…
          Δεν είμαι τόσο φανατικός υπέρ του…
          κυρίως γιατί έχω αηδιάσει με τις επιπτώσεις του πρακτικά, ΣΗΜΕΡΑ. Τον τρόπο που χρησιμοποιείται, κ.ο.κ.
          Πήγε να προκαλέσει μια «μετάλλαξη» στο νεοελληνικό συλλογικό τρόπο αντίληψης και προκάλεσε τέρατα.
          Σε πολύ κόσμο, μέσω ανάγνωσης Ελύτη, αντί να ξεπεραστεί ο ενοχικός χριστιανισμός ενσωματώθηκε μέσα στον εθνικισμό, μεταλλαγμένος.

          Το πομπώδες που λες δεν με ενοχλεί, ίσως γιατί… έμαθα καλύτερα ελληνικά κάποτε, μέσω του Ελύτη,
          ίσως και γιατί… μου αρέσουν οι βαρύγδουποι ήχοι της Trance, τα λεγόμενα «πριόνια»…
          (αν υπάρχει ΚΑΙ μελωδία που να συνοδεύει τον επικό ρυθμό).
          ή ίσως και γιατί δουλεύω με εννοιολογικά σύμπαντα και ο Ελύτης σ’ αυτά τα θέματα είναι αστείρευτη πηγή έμπνευσης.
          Είναι ένας αστροναύτης στο σύμπαν της γλώσσας.
          Ισως για μερικούς απωθητικός… δε λέω… σαν… πύραυλος της NASA !!!🙂

          • «…θέμα γούστου…»
            (φιρί – φιρί το πάω για καυγά μαζί σου! LoL)
            Γαμώτο!😉

            τώρα ακούω Χατζηδάκης μεριά Rene Aubry γιατί είναι ΑΛΓΕΡΙΝΗΣ καταγωγής ΓΑΛΛΟΣ. LoL

          • Πως αντέχεις μουσική που ξενερώνει…
            Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι…
            χαχαχα

            Μουσική που δεν χορεύεται, είναι σαν λαός που δεν ονειρεύεται.

  18. Δεν είχε ιδέα ίσως, ο ποιητής, ότι είχε εκφράσει την οικουμενική ΤΑΞΙΚΗ συνείδηση ΟΛΗΣ της ανθρωπότητας.
    Γιατί γεννήθηκε Ελληνας και ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ελληνας σύμφωνα με τις οικουμενικές αρχές του.

    Σήμερα όμως, τα όνειρα της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ετοιμάζονται να πάρουνε εκδίκηση.

    Αυτάαα…

  19. Για να μην μείνουν εντυπώσεις, αν και δεν έχει νόημα με το μισογυνισμό «κυρα κατίνα» «ηλίθια» «σκατά στους τάφους σας» που του επιστρέφονται ως έχουν.
    Και δίκιο να έχει κάποιος έτσι το χάνει. Και μένει το ερώτημα ποιος έκαψε τελικά στη συζήτηση το «φουστάνι» του ή τη «γούνα» του προκειμένου για άντρα.

    Μπορει αυτός να θεωρεί κυρα κατίνες όσες γυναίκες δεν θέλουν τους γέρους γονείς τους να ζουν τρομοκρατημένοι και κλειδαμπαρωμενοι στο κέντρο της Αθήνας και να μην τολμουν οι γυναίκες να κυκλοφορήσουν μετά τις 5 το απόγευμα το χειμώνα και να τις βλέπεις βιαστικά βιαστικά σφίγγοντας στο χέρι το χέρι του μικρού παιδιού να το πηγαίνουν στο φροντιστήριο δύο δρόμους παρακάτω, μπορεί να του αρέσει η κατάσταση αυτή. Έτσι εκφράζει αυτός το φεμινισμό του και το σεβασμό του στις γυναίκες.

    Η συζήτηση για την απογραφή ξεκίνησε στις 11 Μαίου. 15 Μαίου έφερα το περιφημο χιλιοαναπαραγμένο απόσπασμα του Μαρξ και στις 18 Μαίου μετά από έρευνα του ο Ομαντεόν απέδειξε ότι είναι παραποιημένο. Ούτε και αυτός το ήξερε, ούτε και εγώ.
    ____________________

    Omadeon Λέει:
    18/05/2011 at 12:55

    Το θέμα δεν είναι όλα αυτά που λες, Αλλενάκι, εδώ.
    Το θέμα του σχολίου μου, είναι η ευκολία με την οποία γινόμαστε ΟΛΟΙ θύματα απάτης και παραποίησης, κάτι που έχει απασχολήσει συχνά το μπλογκ μας πιο γενικά. Και… ΔΕΝ είναι η πρώτη φορά που την πάτησα κι εγώ, γιατί το κείμενο αυτό που έφερες το ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΒΙΑΣΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟ. Αυτά που λέει ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ λάθος βέβαια. Εντελώς λάθος είναι π.χ. η λέξη “λαθρομετανάστευση”, την οποία σκέφτηκα κάποια στιγμή ότι… ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να την είχε πει ο Μαρξ (και έκανα την έρευνα που οδήγησε σε όσα έφερα).»
    ΚΛΠ. ΚΛΠ.

    Και εγώ λοιπόν θύμα παραπληροφόρησης αλλά και ο Ομαντεόν, και δη ανεξαρτήτως της ανάρτησης και ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, το ήξερε το απόσπασμα από παλιότερα. Δε λες πάλι καλά που το έφερα -εντελως τυχαία και πάνω στη συζήτηση- και σου δόθηκε ευκαιρία να το ψάξεις.
    _________________

    Για το θέμα του αποσπάσματος του Ελύτη που έφερα σε αυτή τη συζήτηση θα ρωτήσω το φίλο μπλόγκερ που το βρήκε, αλλά κάνει αναρτήσεις σπάνια και ανοιγει τα μέιλ ακόμα πιο σπάνια. Μπορείς να του στείλεις εσύ ερώτηση αφού είναι τόσο σπουδαίο θέμα για σένα Ομαντεόν.

    Σκέφτομαι ότι μπορεί να είναι από συνέντευξη, διότι είδα μια συνέντευξη τώρα του Ελύτη στην Ηρώ Σγουράκη για την ΕΤ ή ΕΡΤ και μιλάει για παρόμοια θέματα, για την Ελληνικότητα την Ευρώπη και τη Δύση («η εσωτερική αυλή ένός νησιώτικου σπιτιού, ο κήπος ενός μοναστηριου»), επίσης θα γίνουν ή έγιναν φέτος το καλοκαίρι τα θυρανοίξια μιας εκκλησίας της Παναγίας – ήταν η επιθυμία του και φρόντισε η σύντροφός του να την εκτελέσει.

    Ψέματα είναι και αυτά;

    Αυτά γράφηκαν για να μην μείνουν εντυπώσεις ότι φέρνω εδώ ψευτιές – ή ότι ίσως το κάνω εσκεμμένα να φέρνω ψευτιές.

    Ήταν λάθος που συμμετείχα εξ αρχής στη συζήτηση.

  20. Για να μην μένουν εντυπώσεις ότι φέρνω ψευτιές ή ότι μπορει να το κάνω και εσκεμμένα, και γιατί έχω χάσει δύο φορές το σχόλιο – το ανεβάζω και χάνεται – όποιος θέλει να ανατρέξει στη συζήτηση για την απογραφή όπου ο κάτοχος του ιστολογίου λέει σε σχόλιο ότι το απόσπασμα για τον Μαρξ που ήταν παραποιημένο το γνώριζε και αυτός από παλιότερα και είχε και αυτός πιστέψει βιαστικά ότι ήταν αληθινό.

    Μετά πάνω στη συζήτηση έκανε έρευνα και βρήκε ότι είναι παραποιημένο.
    Θύμα και αυτός παραπληροφόρησης θύμα και εγώ. Αλλά σε μένα το ανάθεμα ότι φέρνω ψευτιές.

    Για τον συνεργάτη του που βρίζει σκαιά «στους τάφους σας» του επιστρέφονται ως έχουν εν ζωή.
    Και δίκιο να έχει κάποιος, έτσι το χάνει.
    Είναι κατίνες όσες δεν θέλουν οι γονείς τους να ζουν τρομοκρατημένοι και κλειδαμπαρωμένοι μέσα στο άθλιο κέντρο της Αθνήνας, φεμινισμός είναι να μην τολμούν οι γυναίκες να βγουν έξω μετά τις 5 το απόγευμα το χειμώνα μόνες τους, μπορεί να μην τους νοιάζει να τις βλέπουν να σφίγγουν το χέρι του εγγονού τους τρομαγμένα και βιαστικά βιαστικά να το πηγαίνουν στο φροντιστήριο δύο δρόμους παρακάτω.

    Για το απόσπασμα του Ελύτη από το φίλο μπλόγκερ διατηρώ μια επιφύλαξη και θα τον ρωτήσω, αλλά κάνει αναρτήσεις σπάνια, δύο ή τρεις φορές το χρόνο και ούτε τα μέιλ του κοιτάει.

    Σκέφτομαι όμως μήπως είναι από συνέντευξη, διότι ψάχνοντας τώρα είδα μια συνέντευξη του Ελύτη στην ΕΤ ή ΕΡΤ στην Ηρώ Σγουράκη με θέμα «Ελληνικότητα, Ευρώπη και Δύση» η άποψη του Ελύτη, όπου κινείται στο ίδιο πνεύμα πάνω κάτω.
    Επίσης διάβασα ότι φέτος το καλοκαίρι του 2011 έγιναν ή θα γίνουν τα θυρανοίξια μιας μικρής εκκλησίας της Παναγίας. Ήταν επιθυμία του και ανέλαβε να την εκτελέσει η σύντροφός του Ι. Ηλιοπούλου.
    Ψέματα είναι και αυτό; Τα θυρανοίξια;

    Όχι ότι έχει κανένα νόημα η συζήτηση πιά, ήταν λάθος μου από την αρχή που συμμετείχα εδώ.

    Τώρα αν αυτό που κάηκε ήταν φουστάνι και όχι γούνα (ή γεννειάδα) από τη συζήτηση με τις βρισιές «κατίνες» «σκ. στους τάφους και στα μούτρα σας» και ένα σωρό άλλες, ας κρίνουν όσοι διαβάζουν.

    • @Αλλενάκι
      U wrote: “Είναι κατίνες όσες δεν θέλουν οι γονείς τους να ζουν τρομοκρατημένοι και κλειδαμπαρωμένοι μέσα στο άθλιο κέντρο της Αθνήνας, φεμινισμός είναι να μην τολμούν οι γυναίκες να βγουν έξω μετά τις 5 το απόγευμα το χειμώνα μόνες τους, μπορεί να μην τους νοιάζει να τις βλέπουν να σφίγγουν το χέρι του εγγονού τους τρομαγμένα και βιαστικά βιαστικά να το πηγαίνουν στο φροντιστήριο δύο δρόμους παρακάτω.” ΟΧΙ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙΝΕΣ

      EINAI ΚΑΤΙΝΕΣ όσες δεν καταλαβαίνουν: «Ο πρώτος τυχαίος «πατριώτης», αν φορέσει τα παπούτσια του Αλβανού, θα δει να τον οδηγούν εδώ, γιατί τα 600 ευρώ το μήνα είναι μισθός ΠΡΥΤΑΝΗ στην χώρα του. Αν τα παπούτσια είναι Κινέζικα, σαν αυτά που φορούσαν στο πλοίο από την Λιβύη, που έπιασε Κρήτη και δεν μπορούσαν να αγοράσουν μπουκαλάκι νερό με 0,50 λεπτά, γιατί ο μηνιαίος μισθός τους ήταν, βάση ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗΣ συμφωνίας, 12,5 ευρώ, καταλαβαίνει γιατί κάποιοι από αυτούς, τα έβγαλαν και έπεσαν στην θάλασσα, ώστε να δουλέψουν Ελλάδα με μισθό ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ το ΜΗΝΑ. Οι λάθρο φταίνε που τα κωλοπάπουτσά τους, τους οδηγούν εδώ…»

      EINAI ΚΑΤΙΝΕΣ όσες δεν καταλαβαίνουν: (…αυτούς που τα αφεντικά σας ξεσπίτωσαν… ) από Αιρετικό.

      ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙΝΕΣ όσες αρνούνται ότι θα έτρεχαν Αλβανία για μισθό 5.000 τον μήνα και στην Κίνα για 48.000 τον μήνα.

      • Και επειδή οι κατίνες του Ταχτσή έδωσαν πολλά στην ελληνική πεζογραφία αλλά και στην ελληνική ανθρωπολογία ας διορθώσω τον όρο.
        Είναι ΑΚΡΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΤΟΜΑ αυτά που δεν θέλουν να δουν ή έχουν κάψει το μυαλό τους και δεν μπορούν να δουν ότι δεν φταίει ο μετανάστης που έρχεται ΕΔΩ. ΓΚΕ ΓΚΕ;

        Όποτε μπορέσεις ακολούθα και καμία είδηση από το αστυνομικό δελτίο για κάναν πεινασμένο Έλληνα που βουτάει από το σουπερ μάρκετ.
        Στην Λουϊζιάνα το έλυσαν στα γρήγορα: Ο Αράπης looting, ο λευκός περισώζει, το ίδιο τσουβάλι με την πραμάτεια στο κεφάλι.
        Υπάρχει ένα καλό blog που παρακολουθεί την εγκληματικότητα. Ξέρεις εσύ!

        • I give up. ΔΕΝ παίζεται το μίσος που έχει το αλενάκι για τους «λάθρο» (και τους «λαθρομεταναστολάγνους» αριστερούς)_.
          Επίσης, το ΦΟΝΙΚΟ ιδεολόγημα που πιστεύει είναι η εξίσωση «μετανάστες = στρατός κατοχής».
          (που έχει προωθήσει και το κρυπτο-φασιστικό «Ρεσάλτο», ο κυρ-Θύμιος κ.ά.)
          Αλλά… ακόμη κι έτσι υπήρχε ελπίδα να επέλθει μια αλληλο-κατανόηση, όπως άλλωστε πρέπει και να ήλπιζε ο Celin.
          Βασισμένη στο μοναδικό εργαλείο που έχουμε, την επικοινωνία με Ορθό Λόγο.

          Ε, ντάξει δε λέω ότι πρέπει να είναι κανείς και… τέρας τετράγωνης λογικής,
          αλλά τουλάχιστον να σέβεται τη διαφορά αλήθειας και ψεύδους.
          Αν πιστεύει κάτι αποδεδειγμένα ψευδές και όταν το ξεσκεπάζεις… ζητάει και ρέστα,
          τότε ΔΕΝ έχει νόημα η επικοινωνία. Εχει πλέον ακυρωθεί. Διότι, στη λογική,
          «από ψευδή πρόταση ΟΛΑ έπονται».

          Βαριέμαι να της απαντήσω και για το άλλο… κοτσάνι που τσαμπουνά λίγο πιο πάνω, εδώ.
          Το εξηγώ πάντως, σε σένα, και ΑΝ θέλει, ας διαβάσει ΤΙ θα σου πω τώρα.

          Νομίζει (ή συκοφαντεί) ότι αποκρύπτω το ότι… ακόμη κι εγώ είχα ξεγελαστεί από εκείνο το παραποιημένο εδάφιο του Μαρξ.
          Μα… ΙΣΑ-ΙΣΑ, δεν το κρύβω καθόλου ότι ξεγελάστηκα. Το θεωρώ σοβαρό πλήγμα κατά του Ορθού Λόγου,
          ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί ακόμη κι εγώ στην αρχή ξεγελάστηκα.

          Το θέμα είναι αλλού. Οτι μετά από εκείνο το περιστατικό, όλοι θα πρέπει να ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
          Και το αλενάκι δεν έκανε καμία τέτοια προσπάθεια, φυσικά.
          Αντίθετα χαρακτηρίζεται από ΜΗΔΕΝΙΚΟ σεβασμό στο ΤΙ είναι αληθές και ΤΙ ψευδές.
          Είναι ικανή να ρίξει τη χειρότερη λάσπη για να «δικαιωθεί».
          Οι λογικές αντιστροφές που κάνει είναι πρωτοφανείς.

          Αν κάθε φορά που αποδεικνύουμε ένα ψέμα μας κατηγορούν ότι… βρίζουμε κιόλας,
          ή (έστω) θεωρούν πως AN βρίσουμε το ψέμα ακυρώνεται, όσοι τα λένε αυτά είναι ΒΑΘΙΑ νυχτωμένοι.

          • Είναι ένα φαινόμενο που πολλαπλασιάζεται (θυμήσου κείμενο Τσόμσκυ) και βλέπω μία προσπάθεια για «τράβηγμα» εκείνων που θέλουμε ακόμη και από υπαρκτά κείμενα. Η περίπτωση της Olympia στο Σεισαχθια με τον Κορνήλιο που δεν νομίζω να συμφωνεί ποτέ η μία άποψη με την άλλη…
            Ακόμη και στο site της αναπαράγει(;) είδηση ότι ο φονιάς του μετανάστη (μετά την δολοφονία του Μανώλη) πιάστηκε γιατί τεμάχιζε άλλους Πακιστανούς και είπε ότι ο δολοφονημένος που νομίζαμε ότι πήγε από χρυσά αυγά ήταν ντιλέρι και για αυτό τον σκότωσε.
            1. αν είχε γίνει έτσι τα καθεστωτικά θα είχαν ΒΟΥΙΞΕΙ.
            2. αν φας λίγο ξύλο και πηγαίνεις για έναν φόνο λες και άλλους δύο. Αλλά πάλι θα είχαν ΒΟΥΙΞΕΙ.
            Είναι από κείνα που να το πιάσεις και που να το αφήσεις.

            Τι κυκλοφοράει τελικά!

          • Το δυστύχημα φίλε ολογιστή, με το διαδίκτυο…
            είναι ότι η ψευτιά και η παρανόηση πολλαπλασιάζεται, δυστυχώς, πάρα πολύ εύκολα, ακόμη και αυτομάτως.

            ΓΙ’ αυτό και είναι σκέτη ΔΥΝΑΜΙΤΙΔΑ η οποιαδήποτε εμμονή σε ψευτιές,
            παρά το γεγονός ότι ξεσκεπάζονται 100%.

            Κι είναι ΔΥΣΚΟΛΗ η δουλειά του ξεσκεπάσματος.
            ΚΑΤΙ ήξερε κι ο Ελύτης όταν έλεγε «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή».

            Από ένα καπρίτσιο, έναν φτηνό εγωϊσμό, ή μια χαζή εθελοτυφλία,
            τα πάντα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα,
            με μια ολοκληρωτική επικράτηση του ανορθολογισμού και του ψεύδους.
            ΑΥΤΑ τα πράματα είναι ο πραγματικός μας χειρότερος εχθρός.

            Οποιος το καταλάβει αυτό όμως, αλλάζει τελείως, κάποια στιγμή ΚΑΙ εσωτερικά.
            Αρχίζει και ΠΟΝΑΕΙ την αλήθεια, αηδιάζει με το ψέμα.

  21. έχω πρόβλημα και με τη σύνδεση έχω πρόβλημα και με το pc όπου γράφω, στενή και μικρή οθόνη

    η σύνδεση είναι της πλάκας και κόβεται συνέχεια

  22. Αλλενάκι ΔΕΝ διάβασα καν τα τελευταία σχόλιά σου. Θα τα διαβάσω αργότερα. BΑΡΙΕΜΑΙ τώρα.

    Διότι ξεκινάς πάαααλι με ένα ΨΕΜΑ, που δείχνει απίστευτου μεγέθους στρεψοδικία και ισχυρογνωμοσύνη, σε σένα.

    Προσπαθείς να «κάνεις τη δασκάλα ηθικής διαδικτύου» στον Αιρετικό με το να επισημάνεις ότι δήθεν…

    Για να μην μείνουν εντυπώσεις, αν και δεν έχει νόημα με το μισογυνισμό “κυρα κατίνα” “ηλίθια” “σκατά στους τάφους σας” που του επιστρέφονται ως έχουν.
    Και δίκιο να έχει κάποιος έτσι το χάνει. Και μένει το ερώτημα ποιος έκαψε τελικά στη συζήτηση το “φουστάνι” του ή τη “γούνα” του προκειμένου για άντρα.

    ΔΕΝ έχεις καταλάβει ΤΙ ισχύει εδώ μέσα και ΤΙ ισχύει γενικότερα.

    ΚΑΝΕΝΑΣ δεν «χάνει το δίκιο του» με τον τρόπο που ΝΟΜΙΖΕΙΣ.

    ΕΣΥ έχασες ΟΛΟ το δίκιο σου από τη στιγμή που αποδείχτηκες υποστηρίκτρια μιας ψευτιάς και μισής.

    Το ΑΝ κανείς θα σε βρίσει τώρα
    (μετά από αυτό και εφόσον ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ στο ΨΕΜΑ)
    και το πόσο χυδαία…
    «επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων».
    Διότι έχεις ασελγήσει πάνω στο ίδιο το «ΣΥΝΤΑΓΜΑ»…

    :mrgreen:

    ********************************************

    Υ.Γ. Εχασες το δίκιο σου ΤΕΛΕΙΩΣ και ΕΝΤΕΛΩΣ από τη στιγμή που αποφάσισες να εθελοτυφλήσεις τελείως στο αυστηρό σχόλιο με ΣΤΟΙΧΕΙΑ εδώ
    https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-60968

      • Σε ευχαριστώ για την απάντησή σου.

        Όταν με το καλό χειροτερέψουν τα πράγματα και δεις ότι στο Πλιάτσικο τρέξουν πρώτοι και δεν αφήσουν τίποτα για εσένα να μην ξεχάσεις: Να τους κατηγορήσεις που είναι πιο πεινασμένοι από σένα και ότι αυτοί φταίνε που τρέχουν πιο γρήγορα. Τότε θα έχεις απόλυτο δίκαιο.
        Εκτός και αν το Λονδίνο δεν πιάνει βραχέα για να δεις που οδηγούνται τα πράγματα…

        • Φίλε δεν απάντησα σε σένα, παρόλο που τα σχόλιά σου αξίζουν απάντησης διότι όντως συζητάς, παρά τη διαφωνία και τη χρήση ειρωνείας. Όπως όμως είπα ήδη ήταν εξ αρχής λάθος η συμμετοχή σε μια τέτοια συζήτηση.
          Απάντησα στον οικοδεσπότη.
          Δεν σε αγνοώ, ίσως κάποια άλλη φορά σε άλλο τόπο να βρεθεί ευκαιρία για ανθρώπινη συζήτηση.

          • Κοίτα να δεις αλενάκι, αυτό ΕΔΩ το σχόλιό σου, ενώ έχει «επιφάνεια ευγενικοφανή»,
            είναι στην πραγματικότητα ένα ΠΟΛΥ μοχθηρό, προσβλητικό ΚΑΙ συκοφαντικό σχόλιο.

            Διότι… ενώ ΕΣΥ αποδείχτηκες ΛΕΡΩΜΕΝΗ
            να πιστεύεις και να προπαγανδίζεις ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΨΕΥΤΙΕΣ (κατά των Παλαιστίνιων τουλάχιστον)
            θες να εκμεταλλευτείς τις αντιδράσεις του Αιρετικού (που δεν χαρίζει κάστανα σε κανέναν) για να βγεις κι από πάνω.
            ΚΑΙ να συκοφαντήσεις εμένα ή το επίπεδο της συζήτησης.

            Κάθομαι και απαντάω στις μαλακίες σου και παριστάνεις ότι δεν αξίζει να απαντάς εσύ σε μένα.
            Εσύ πρέπει να ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙΣ για τις ψευτιές που εξαπλώνεις.
            Αποτελούν δυσώδη ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ που βλάπτει έναν εξαθλιωμένο λαό.

            Το λάθος σου είναι ότι ΔΕΝ είσαι ικανή για ορθολογική και τίμια συζήτηση τελικά.
            Αν δεν κάνει ο άλλος ΤΙΤΑΝΕΙΑ προσπάθεια να σε ανεχτεί τα σκατώνεις ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΑ.

            Αλλά μιλώντας μόνο με τρελαμένους ή ομοϊδεάτες, δεν το παίρνεις χαμπάρι καν.

            Γι΄’ αυτό όμως είναι απαραίτητος ο διάλογος.
            ΟΤΑΝ τον καταργήσουμε, θα έχουμε αυτο-καταργηθεί κι εμείς.

          • αν νομίζεις ότι συζητάς σε όλη αυτή τη συζήτηση, έχω ήδη πάει πάσο, η συζήτηση έχει φθάσει από χτες σε dead end

            μα ακριβώς ΔΕΝ σε συκοφαντώ, απλώς σου θυμίζω ότι είχες πέσει και συ θύμα παραπληροφόρησης για τον Μαρξ, και το θέμα είχε λήξει σε εκείνη τη συζήτηση, και ξαφνικά το επαναφέρεις ότι αναπαράγω δύο φορές ψευτιές,

            δεν πρόκειται να συνεχίσω, ότι και να πεις για παλαιστίνιους όπου εξήγησα εις μάτην ότι δεν ήξερα την επιτροπή γκολντστοουν και την απόφαση του κράτους στον ΟΗΕ, εγώ μίλησα για τη συμπαράσταση του ελληνικού ΛΑΟΥ ότι είναι δεδομένη τόσα χρόνια τώρα, ποιος οργανώνει το στολίσκο δεν το ξέρω, είπα ότι ήθελα η Ελλάδα να μην είναι παρακολούθημα της Τουρκίας σε αυτό, αν είχα παραπληροφόρηση ότι οι Παλαιστίνιοι διάλεξαν στρατόπεδο το παίρνω πίσω, έτσι ελέχθη ευρέως πάντως, ότι διαδήλωναν υπέρ της Τουρκίας, δεν το παρακολουθώ και κάθε μέρα το Παλαιστινιακό, τότε με την έξαρση των βομβαρδισμών το παρακολούθησα αρκετά

            δεν πρόκειται να συνεχίσω ότι και να πεις για μίσος για τους λάθρο ή για μίσος τους λαθρομεταναστολάγνους αριστερούς, που ΔΕΝ ΕΧΩ

            ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΙΑΖΟΥΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΕΣ!!!

            ΔΕΝ ΘΑ ΓΟΥΣΤΑΡΑ ΝΑ ΕΙΧΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ!!!

            ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ;

          • ….εξήγησα εις μάτην ότι δεν ήξερα την επιτροπή γκολντστοουν και την απόφαση του κράτους στον ΟΗΕ,

            Σόρυ, δεν δικαιολογείται να μην τα ξέρει αυτά, όποιος μιλάει και γράφει σε μπλογκ για το θέμα, και εκφέρει και ΑΠΟΨΗ ότι «μας πρόδωσαν οι Παλαιστίνιοι», Μάλιστα… δεν χρειάζονται καν Wikileaks. Ηταν ΗΔΗ γνωστά και μέσα από εφημερίδες, αλλά μέσω Wikileaks βγήκαν στο φως και λεπτομέρειες (πιέσεων κλπ.)

            ….εγώ μίλησα για τη συμπαράσταση του ελληνικού ΛΑΟΥ ότι είναι δεδομένη τόσα χρόνια τώρα,

            Καθόλου δεδομένη για ΟΛΟ το λαό, τώρα πια.
            Πάρα πολλοί «τρέντυ» Ελληνες εθνικιστές ΗΔΗ αποφάσισαν συνειδητά
            να ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ τους Παλαιστίνιους χάριν της συμμαχίας με το Ισραήλ κατά της Τουρκίας.

            .ποιος οργανώνει το στολίσκο δεν το ξέρω,
            …είπα ότι ήθελα η Ελλάδα να μην είναι παρακολούθημα της Τουρκίας σε αυτό,

            Για να ανακεφαλαιώσουμε, οι εθνικιστές ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΑΝ το πόσο διεθνής είναι ο στόλος (για να είναι και αποτελεσματικότερος), τον κεντρικό ρόλο που έπαιξαν σ’ αυτόν αντι-σιωνιστές Εβραίοι, και άλλες εθνότητες. Απλά η Τουρκία είχε σχετικά μεγαλύτερη συμμετοχή από άλλες χώρες.

            …αν είχα παραπληροφόρηση ότι οι Παλαιστίνιοι διάλεξαν στρατόπεδο το παίρνω πίσω,

            Αν τάχθηκαν υπέρ της αναγνώρισης της Βορείου Κύπρου θα ήθελα να το μάθω, αλλά σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση δεν έχει και νόημα να «διαλέξουν στρατόπεδο». Χρειάζονται κάθε βοήθεια από όπου κι αν προέρχεται.

            …έτσι ελέχθη ευρέως πάντως, ότι διαδήλωναν υπέρ της Τουρκίας,

            Σε διάφορα εθνικιστικά σκουπιδο-μπλογκ γράφτηκαν χιονοστιβάδες από τέτοια ψέματα.

            Τα περί ανικανότητάς μου για συζήτηση βλέπω δεν τα αποσύρεις. Αλλά απαιτείς να δεχτώ ότι δεν μισείς τους «λάθρο» για να αρχίσεις να μιλάς. Ε, λοιπόν, ΧΕΣΤΗΚΑ αν μισείς ή δεν μισείς τους μετανάστες εσύ προσωπικά. Με τέτοια παραπληροφόρηση που έχεις άλλωστε, ΟΛΑ τα περιμένει κανείς. Το θέμα είναι ΓΕΓΟΝΟΤΑ, μόνο. Facts.

  23. Το σεντονάκι που όλο το χτενίζω και όλο χειρότερο βγαίνει.

    Πολυπολιτισμικός. Επτά συλλαβές μπας και χωρέσουν τι;
    Νεολογισμοί των νεοπολιτισμένων.
    Στοιχείο πολιτισμού είναι η γλώσσα. Η Θάλασσα στην γλώσσα μας είναι Πλανεύτρα γιατί παίρνει τα παλικάρια μας. Στον Ιταλό θα ήταν πολύ Gay κατάσταση μία τέτοια πρόταση, αφού ονομάζει Ο Θάλαττας(il mare). Το δε βουνό εξογκωμένο από τα σπλάχνα της γης είναι θηλυκό που πρέπει να Την ανέβεις(la montagnia). Ουπς! Τι έγινε; όποτε θέλουνε γίνεται και Ο βούνος;(il monte). Έ για συγκεντρωθείτε. Την μία φορά η Βούνα, την άλλη Ο Βούνος, χάθηκε το ουδέτερο αφού πελαγοδρομείτε; Ναι, χάθηκε και δεν υπάρχει στην γλώσσα τους.
    Ευτυχώς, όμως έχουμε την Αγγλική που θα μας σώσει. Σχεδόν όλοι οι Έλληνες μπορούν να μεταφράσουν μία πρόταση στα αγγλικά. Ας πούμε : «Δείχνεις την εμπάθειά(Empathy???Nope!) σου μιλώντας έτσι για αυτόν». Αν φυσικά πιστέψουμε ότι η κακοποίηση της λέξης είναι μοναδική, έρχεται η Φύσις να κάνει το καθήκον της με το Nature. Η Ομηρική έννοια : ξεχέρσωσε το βοτάνι και του έδειξε την φύση του, αλλαξοπίστησε στο στόμα των Λατίνων και απλά Γεννήθηκε(nascere). Ο ένας λέει Become(Φύσις) και όλοι οι άλλοι born(Nature). Ποιος είναι ο τρελλός;
    Ερώτηξη: Μπορεί κάποιος να διαβάζει τον Καζαντζάκη ή τον Μαρκές ή τον Χεμινγουέι μεταφρασμένο στην γλώσσα του και να τον καταλαβαίνει; NAI.
    ΑΡΑ ΜΠΟΥΡΔΕΣ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΛΩΣΣΑΣ. (Ο Ελύτης πήρε το Nobel επειδή κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τα ελληνικά του- άσχετο)

    Στοιχείο πολιτισμού είναι οι συνήθειες. Αν είσαι ντόπιος θα κουνήσεις το κεφάλι δεξιά και αριστερά για να αρνηθείς σε κάποιον να μιλήσεις. Αν είσαι Βούλγαρος θα το κουνήσεις πάνω και κάτω. Ως Αφρικανός θα σκουπίσεις το μαγαζί σου στην Αθήνα και θα πετάξεις τα σκουπίδια στην μέση ακριβώς του δρόμου. Κουβάλησες την συνήθεια από τον τόπο σου και επειδή οι ντόπιοι τάχα δεν προλαβαίνουν, δεν πρόκειται να δεις πως σκούπιζαν και πως άσπριζαν κάθε άνοιξη την αυλή τους.
    Ερώτηξη: Οι συνήθειες είναι επίκτητες ή εκ γενετής;
    ΑΛΛΑΞΕ ΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΕΣ. (Οι Έλληνες διακρίνονται για την μπέσα τους, την φιλοξενία τους κτλ κτλ – κάτι πράγματα που συνηθίζονταν κάποτε…)

    Το πρόβλημα είναι η ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ.
    Όποιος έχει ζήσει στο εξωτερικό, θυμάται, ότι μετά από λίγο καιρό, αισθάνθηκε ότι «σκεφτόταν» στην άλλη γλώσσα. Μου συνέβη σε λιγότερο από χρόνο. Η λέξη ερχόταν αυτόματα μαζί με τις υπόλοιπες ξένες που την εξηγούσαν. Πως λέμε ελληνο-ελληνικό λεξικό, ένα πράγμα. Μάλιστα χωρίς καμία σύνδεση με αντίστοιχη ελληνική. Σχετικά εύκολα, το ελληνικό κωλοδάχτυλο έγινε ευρωπαϊκό και εκείνο το «θα σου τηλεφωνήσω» έπαιρνε ως επιστέγασμα την χειρονομία που συνηθιζόταν στον τόπο..
    Στην άλλη χώρα, που πήγα μετά, άκουσα ότι είχα λεφτά, γιατί ήμουν μαυριδερός και έμοιαζα για άραβας. Είπα έλληνας και η απλή απέχθεια έγινε περιφρόνηση. Σκέφτηκα basta – ως εδώ. Όταν έμπαιναν στα σπίτια τους, από τις έξι το απόγευμα, εγώ γυρνούσα στους δρόμους τους. Όταν πήγαιναν σαββατοκύριακο για να μην πληρώσουν είσοδο, εγώ γλεντούσα καθημερινές για να μην τους βλέπω.
    Η ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ πρωτίστως είναι ΑΠΟΦΑΣΗ του μετανάστη που διαμορφώνεται από το περιβάλλον που ζει. Είναι λίγο κότα και αυγό, αφού, εάν δεν με θέλεις μία, εγώ δεν σε θέλω δέκα και πάει λέγοντας.
    Το φαινόμενο της Αναγκαστικής μετανάστευσης δημιουργεί άλλες δυναμικές που ακόμη και σε μας υπήρξαν. Οι έλληνες μετανάστες, με το όνειρο της επιστροφής, ακόμη, και σε χώρες πιο «πολιτισμένες» από εμάς. Δεν γουστάρω την χώρα και έρχομαι μόνο για Οικονομικούς λόγους ώστε να μπορέσω να γυρίσω στον τόπο που αγαπάω..
    Φτιάχνω την μικρογραφία της χώρας μου, στο σπίτι μου μέσα και το κορίτσι μου με μαντίλα στο σχολείο, γιατί όταν γυρίσουμε πίσω θα αρραβωνιαστεί, με τον γιό αυτού που δώσαμε τα χέρια, πριν να φύγω.
    Άντε να του μαθαίνεις Γαλλικό Διαφωτισμό καθημερινά, εκείνος δεν πάει ούτε σινεμά, για να μαζέψει τα λεφτά και όπου φύγει – φύγει.

    Όλα τώρα γίνονται για πρώτη φορά; Αμ, δε!
    Υπόθεση εργασίας: Δεν υπάρχει κανείς μετανάστης και μόνο οι ντόπιες φυλές βιώνουν και αναπτύσσουν τις ιδιαιτερότητές τους. Οι φυλές των Νοτίων προαστίων να πρέπει να υποστούν την επέλαση των Δυτικών στην παραλιακή. Τα χουλιγκάνια σε ανεξάρτητες ομάδες να λιώνουν κάθε Κυριακή. Ο νεόπλουτος βλάχος με τον Καρρά στην διαπασών, δίπλα σε εσένα που μεγάλωσες με άριες της Κάλλας και δακρύζεις με τον Καβάκο, όταν παίζει Paganini. Κι αυτοί οι γύφτοι διακόσια χρόνια τώρα να μην τους αγγίζει ο Δαρβίνος και να μην έχουν ανακαλύψει την καρέκλα…
    Ά όχι, αυτό σου το είπαν Διαστρωμάτωση – Κοινωνική Διαστρωμάτωση και είναι άλλο.
    Θαρρείς και η Φάρα δεν έχει τις δικές της συνήθειες και την δική της γλώσσα. Το Περιθώριο θα μιλήσει με την Εκάλη και θα νομίσουν και οι δύο ότι κατάλαβαν;

    Στα επιμέρους, τίποτα καινούργιο δεν προστέθηκε σήμερα. Μόνο, οξύνσεις των αντιθέσεων, φυσικά κάποιες νέες εξωτικές συνήθειες και γλώσσες και ανάγκη για λίγους ακόμα αφορισμούς. Ο Κολωνακιώτης χρειάστηκε να πει ότι δεν είναι άπλυτοι μόνον οι Εξαρχιώτες αλλά και οι Πακιστανοί.
    Νέες αντιδράσεις; Εδώ ομολογουμένως δεν χρειάστηκε καμία καινούργια. Η ίδια απέχθεια και περιφρόνηση που έδειχναν ως αντίδραση στην παρουσία του Διαφορετικού είναι η μόνη αντίδραση. Όπως παλιά για όλα έφταιγαν οι κομουνιστοσυμμορίτες, αφού μας είχαν τελειώσει οι τουρκόσποροι μικρασιάτες, έτσι και σήμερα μας φταίει η κακή μας τύχη που έφερε τους ξένους εδώ.

    Στο ερώτημα πολυπολιτισμικότητα ή όχι; αρμόδιος είναι να απαντήσει ο μετανάστης.
    Έτσι όπως απαντούσε ο Έλληνας πιατάς, στον Ιρλανδό μπάτσο, όταν εκείνος του έλεγε για τους μαυριδερούς που ήρθαν και χαλάνε τον Αμερικάνικο Τρόπο Ζωής: «χέστηκα, εγώ είμαι εδώ! και αυτό δεν μπορείς να το αλλάξεις.»

    Τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει η Παγκοσμιοποίηση;
    Έχει αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε γιατί μας έχει δώσει πρόσβαση σε ανεξάντλητη πληροφορία. Που όμως αενάως θα πρέπει να την ξανα-ορίζουμε ως κομμάτι γνώσης και όχι πλήρη γνώση. Θα πρέπει που και που να σταματάμε και να αφομοιώνουμε τα ψήγματα γνώσης που περιέχει. Μας έχει δοθεί η δυνατότητα ανεξάντλητης ανάλυσης που όμως μας καθιστά πιο απόμακρους από άλλους. Το πόσο θα googlάρεις ένα θέμα και που θα σταματήσεις έχει καταντήσει να δημιουργεί Θέσεις που μας διαφοροποιούν από τους Άλλους. Γεμίσαμε από πληροφορίες για λεπτομέρειες και έχουμε χάσει την πλήρη εικόνα. Δεν κάνουμε Σύνθεση ενοποιώντας τον ορυμαγδό πληροφορίας αλλά χανόμαστε στην λεπτομερή ανάλυση.

    Συμπέρασμα: αυτό που έχω αρχίσει να ψυχανεμίζομαι είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με την ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ και την ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ μας…

    ΥΓ.(πως θα μπορούσε να λείπει;) Δεν με ενδιαφέρει η εθνικότητα της μάνας που χτυπάει το παιδί της στην μέση της Πατησίων. Μπορεί το ντον ντούιτ να μας έκανε να φανούμε γελοίοι, αλλά οι χειρονομίες μας την έπεισαν να το σταματήσει. Οι «του ένοπλου» είπαν ότι ο νταβατζής Νιγηριανός είναι εχθρός. Φυσικά – φυσικά.
    Αντιμετώπιση, θέλουν, τα κοινωνικά προβλήματα και όχι, οι ρετσέτες των τεχνηέντως δοθέντων ψευδοδιλλημάτων «θέλουμε Πολυπολιτισμική ή όχι την κοινωνία μας;». Την θέλουμε απλά κοινωνία ΜΑΣ για να μπορούμε να κάνουμε κάτι.
    ΥΓ2. Οι δύο χώρες(χώροι) που υπήρξα μετανάστης και όχι τουρίστας είναι η Ρώμη και η Πάντοβα αντίστοιχα. Για περισσότερες πληροφορίες Λίγκα του Βορρά ενταύθα

    • Πολύ ζουμερό σεντόνι… ΣΤΡΩΣ’το το καλά να το ΚΑΝ ποστ!!!

      Οι προβληματισμοί αυτοί είναι πολύ σημαντικοί, γιατί γίνονται με πνεύμα ΚΑΙ ρεαλισμού ΚΑΙ ανθρωπισμού.

      Το σύνηθες λάθος της αριστεράς ίσως είναι η αποκοπή από το ρεαλισμό μαζί με έναν εθελοτυφλικό ανθρωπισμό, ώρες-ώρες.
      Αλλά αν λείψει το ένα από τα δύο, είτε ο ρεαλισμός είτε ο ανθρωπισμός, πάμε όλοι χαμένοι κατά διαόλου…

      Οι μετανάστες ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «στρατός κατοχής». Μάλλον σαν όμηροι πρέπει να θεωρηθούν, ανθρώπινη ασπίδα του αδηφάγου καπιταλισμού.

      Μία παράγραφός σου με ενδιαφέρει ιδιαίτερα, κι αφορά κάτι εντελώς διαφορετικό…

      Τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει η Παγκοσμιοποίηση;
      Έχει αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε γιατί μας έχει δώσει πρόσβαση σε ανεξάντλητη πληροφορία. Που όμως αενάως θα πρέπει να την ξανα-ορίζουμε ως κομμάτι γνώσης και όχι πλήρη γνώση. Θα πρέπει που και που να σταματάμε και να αφομοιώνουμε τα ψήγματα γνώσης που περιέχει. Μας έχει δοθεί η δυνατότητα ανεξάντλητης ανάλυσης που όμως μας καθιστά πιο απόμακρους από άλλους. Το πόσο θα googlάρεις ένα θέμα και που θα σταματήσεις έχει καταντήσει να δημιουργεί Θέσεις που μας διαφοροποιούν από τους Άλλους. Γεμίσαμε από πληροφορίες για λεπτομέρειες και έχουμε χάσει την πλήρη εικόνα. Δεν κάνουμε Σύνθεση ενοποιώντας τον ορυμαγδό πληροφορίας αλλά χανόμαστε στην λεπτομερή ανάλυση.

      Εδώ αναφέρεσαι στην Υπερφόρτωση Πληροφορίας, καθώς και στην Επικοινωνιακή και Γνωστική Παγκοσμιοποίηση, η οποία δεν μπορεί να σταματήσει.

      Αν δεν αλλάξουμε, ΕΜΕΙΣ θα φταίμε. ΟΧΙ η παγκοσμιοποίηση της γνώσης και του διαδικτύου.

      Και ΥΠΑΡΧΕΙ μέθοδος και τρόπος να αλλάξουμε,
      google «attention economy».

      • Ομολογώ ότι βρήκες το ποιο αχτένιστο σημείο.
        Για τον απλό λόγο ότι δεν ξέρω τι θέλω να πω ή καλύτερα δεν ξέρω που θέλω να το πάω.
        attention economics ταιριάζει για την διαχείριση της πληροφορίας σε ευχαριστώ για το google it!

        απλά σαν εικόνα που ίσως δίνει μία αγωνία που έχω για δική μας «αντίδραση» στην παγκοσμιοποίηση
        Ο Βαρουφάκης λέει: μιλάμε όλοι για το ξύλο που το μισό είναι βυθισμένο στο νερό και το άλλο στον αέρα.
        Μία «αντίδραση»(;) μήπως διαλύσουμε τις διαθλάσεις…

        Και έρχεται ο @celin και λέει κάτι στο ίδιο μήκος κύματος(νομίζω)
        Προσωπικές μου ανησυχίες είναι και οι ορισμοί.
        Σήμερα όλο το κεφάλαιο είναι «συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης»
        Έχουν κεφαλαιοποιήσει το ΜΕΛΛΟΝ μας.
        Δεν είναι ο παλιός καπιταλισμός που θα του παίρναμε την μηχανή παραγωγής και όλα δικά μας.
        Θέλω να μιλάω για Κυρίαρχους και κυριαρχούμενους.
        Μήπως και δούμε ποιος κρατάει το ξύλο από τις άκρες.

        Η επιμονή μας να ψάχνουμε τις λεπτομέρειες του ξύλου που είναι μπροστά μας και το βιώνουμε ως μοναδική αλήθεια.
        Μέσα στο νερό; Μέσα στο νερό. Και δώστου επιχειρήματα για να τονώσουμε την θέση μας που είναι ότι ποιο εύκολο να βρεθούν.Αν δεν υπάρχουν και ορισμένα, κακό δικό τους, τα φτιάχνουμε, έχουμε τα μέσα.(δεδομένα)

        Λίγο περισσότερο, ο ποιητής, να περιγράψει την εικόνα που βλέπει και θα μας πει ότι ένα κομμάτι του ξύλου από αυτό που βρίσκεται στον αέρα χάνεται μέσα στο σύννεφο της πατριωτικής αιθαλομίχλης. Ποιο κάτω στο νερό θα μας πει ότι έχει βουλιάξει στο ίζημα του βυθού που είναι γεμάτο μετανάστες.(πάλι ποίηση)

        • Εκείνο που πολύς κόσμος δεν καταλαβαίνει για τον Ελύτη, ειδικά, φίλε ολογιστή,
          είναι ότι είναι _δεδηλωμένα_ «κατασκευαστική» η φιλοσοφία του, όπως και η ποίησή του.

          Ενα σημαντικό απόφθεγμά του είναι το εξής:
          «Και η αλήθεια φτιάχνεται, όπως και το ψέμα».

          Διαπιστώνω τα όρια αυτής της κατασκευαστικής αντίληψης, πολύ πρόσφατα. Διότι ναι μεν η αλήθεια (με την έννοια της ποίησης, των αφηγήσεων, των εικόνων) κατασκευάζεται όπως και το ψέμα, αλλά υπάρχει και το Universality της αλήθειας που δεν σηκώνει αμφισβήτηση. Και σε αυτό αστόχευσε, ή και το παραμέλησε. Π.χ. αντί να πει «κατασκευάζω εικόνες του νου για να ενοποιήσω τη λαϊκή αντίληψη που με διαβάζει, αλλά… μη με διαβάζετε πάντα κυριολεκτικά», άφησε να εννοηθεί (ίσως και άθελά του) ότι οι εικόνες αυτές είναι κάτι σαν το… «όντως ον».

          Ομως το «σημείο αφετηρίας» του Ελύτη ΔΕΝ είναι η «εθνική συνείδηση» (ή μάλλον «λαϊκή συνείδηση»), διότι… ένα τέτοιο πράμα ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΤΑΙ (όπως σαφέστατα πιστεύει ΚΑΙ ο ίδιος, αξιωματικά και δεδηλωμένα). Το «σημείο αφετηρίας» του, λέει ο ίδιος κάπου (μεταφορικά) ότι είναι «η μέση της θάλασσας», ενώ στο «Αξιον Εστι» αξιοποιεί εικόνες από τον εσωτερικό (του) κόσμο που προηγήθηκαν της γέννησης. Ξέρει πολύ καλά, λοιπόν, ότι όλες οι «μορφές» αναδύονται από το Κενό, και προτείνει / εφαρμόζει μια μέθοδο, ή ποιητική διαδικασία, με την οποία να ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΟΥΝ ποιητικές (και νοητικές) μορφές που δίνουν ΝΟΗΜΑ στη σχετική μας ύπαρξη, κυρίως τη συγκεκριμμένη ύπαρξη μέσα στη συγκεκριμμένη χώρα που τον έχει «κλείσει μέσα στα ψηλά βουνά», κλπ. Μιλάει δηλαδή από την οπτική γωνία του «ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ Νου» – κοσμοπολίτη, που ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΗΚΕ σε μια κοινή μοίρα ή εμπειρία με μια συγκεκριμμένη συλλογική λαϊκή συνείδηση, και της προσφέρει τις ποιητικές του «υπηρεσίες» περίπου σαν εξωγήινος, μόνο που αυτή ακριβώς την «εξωγήινη» ταυτότητά του την ταυτίζει με τον οικουμενικό ανθρωπιστικό ελληνισμό. Είναι ένα σουρεαλιστικό κατασκευαστικό εγχείρημα, τίποτε άλλο.

          Παραδόξως, η άκρως κατασκευαστική φιλοσοφία του Ελύτη, που βασίζεται σε μορφές, οι οποίες αναδύονται κυριολεκτικά από το τίποτα (ή το μη-ον) είναι τελείως αντίθετη με τον ουσιοκρατικό, essentialist χαρακτήρα των ερμηνεύσεών του, από τους περισσότερους αναγνώστες. Είναι επίσης (σαν κατασκευστικότητα) ο πλέον προσφιλής στόχος και των… «αντι-εθνομηδενιστών», οι οποίοι δεν πιστεύουν ότι π.χ. η εθνική συνείδηση «κατασκευάζεται στο φαντασιακό επίπεδο» και ΕΚΕΙ ακριβώς διαφωνούν με τους (δήθεν) «εθνομηδενιστές» (=οπαδούς της κατασκευαστικότητας) !
          Αυτό το παράδοξο αποπειράθηκα να το αναλύσω εδώ
          https://omadeon.wordpress.com/2008/06/23/constructivism-of-elytis/
          («Η Κατασκευαστική Φιλοσοφία Του Οδυσσέα Ελύτη Και η…. Παράνοια Του Δηθεν-ικού Αντι-Εθνομηδενισμού»)

          Κατά κωμικό τρόπο, οι πολέμιοι της «κατασκευαστικότητας» και οι «Σταυροφόροι κατά του Εθνομηδενισμού» ενίοτε υπολογίζουν τον Ελύτη σαν αιώνιο σύμμαχό τους, προτάσσοντας την ποίησή του σαν «υπόδειγμα ελληνικότητας» (και ουσιοκρατικής, μη-κατασκευαστικής αντίληψης του έθνους). Αυτό είναι όμως κωμικό, για κάποιον που ξέρει καλά την κατασκευαστικότητα του Ελύτη, ή τον τρόπο που δεν έχει αυταπάτες αλλά ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ κατασκευάζει τον Κόσμο του, κυριολεκτικά εκ του μηδενός.

          Για τον Ελύτη, η «ελληνικότητα» είναι αποτέλεσμα Συμπαντικής Συμπόνοιας από μια αφετηρία Οικουμενική και Κατασκευαστική. Γι’ αυτό και ζητάει… έλεος, ή ενδιαφέρον για τη χώρα του, αντί δόξας («μη σας παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου»). Αλλά ο αληθινός κόσμος του ΔΕΝ είναι η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ χώρα, αν στοχαστούμε πιο βαθιά το «Αυτός είναι ο ΚΟΣΜΟΣ, ο Μικρός, ο Μέγας».

  24. Omadeon, να βαλω μια πινελια αισιοδοξιας στη συζητηση;
    Εγω οπως λες, επιμενω στην αναγκαιοτητα διαλογου μεταξυ Αριστερας και μη αριστερων. Μονοδρομος, ολα τα αλλα ειναι να χαμε να λεγαμε.
    Η μοναδικη απαραιτητη κοινη συνισταμενη πρεπει να ειναι η αντιθεση στο γαλαζοπρασινο δωσιλογισμο. Και οχι μονο η αντιθεση, αλλα και η διαθεση ανατροπης του. Εξοδος απο το Ευρω, την ΕΚΤ και τη ναζιστο-νεοφιλελευθερη ΕΕ.

    Οταν συζηταει ενας αριστερος με εναν μη αριστερο, κατα 80% η συζητηση θα καταληξει σε αδιεξοδο, μπορει και σε εκνευρισμο, μπορει και σε μια ενδομυχη σκεψη τυπου «ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΩ ΑΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΚΡΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ»
    Η πινελια αισιοδοξιας εδω ειναι οτι ακομα κι αν η συζητηση οδευει προς αδιεξοδο, ακομα κι αν φαινομενικα ο συνομιλητης μας δεν εχει κανει ουτε μισο βημα απο τις αρχικες του θεσεις,
    εξαιτιας ομως της συζητησης, εχουν εισβαλλει -οχι τοσο στο συνειδητο αλλα στο- υποσυνειδητο του, οι αποψεις που ακουσε απο εμας.
    Μπορει λογω εγωισμου να μην το παραδεχτει, αλλα την επομενη φορα που θα αναρωτηθει πανω στο συγκεκριμενο θεμα της συζητησης, οι αποψεις που ακουσε απο τον αλλον, εχουν χαραχτει μεσα του
    (Αλλιως δε θα ξεκινουσε καθολου τον διαλογο, φοβουμενος μη «προσηλυτιστει»)

    Μιλας με καποιον σημερα και σου λεει τις Α αποψεις (εσυ του λες τις δικες σου),
    μιλας αυριο με τον ιδιο και σου επαναλαμβανει ακριβως τις ιδιες Α αποψεις,
    ομως αυτες οι αποψεις, μπορει να ειναι φαινομενικα ιδιες, αλλα ουσιαστικα δεν ειναι. Δεν ειναι γιατι εχει ηδη εμφιλοχωρησει το ¨»μικροβιο» της αλλης αποψης.
    Και η αποψη του καθενος, οταν δοκιμαζεται σε διαλογο, παυει να ειναι κατι στατικο και απολιθωμενο. Ακομα κι αν δε το θες εσυ ο ιδιος, η αποψη σου γινεται κατι το δυναμικο , το εξελιξιμο.

    Δεν το εκφραζω καλα, αλλα ελπιζω να γινω κατανοητος. Ειμαι απολυτως βεβαιος οτι αυτο που λεω, ειναι πραγματικο, οτι συμβαινει στο μυαλο ολων μας.
    Δε θελουμε να το παραδεχτουμε αλλα οταν εισερχομαστε σε διαλογο με καποιον μη-ομοιδεατη, επηρεαζομαστε απο καποια λογια του που διαπιστωνουμε οτι μπορει τελικα να μην ειναι μπουρδες. Και μπορει να επιμενουμε λυσσαλεα στο ποιημα μας, ομως η «δουλεια» εχει γινει..ηδη το «ποιημα» μας αρχιζει να μεταλλασσεται, να εξελισσεται, να εμπλουτιζεται.

    Καταλαβαινω οτι αυτο το σχολιο μπορει να εκληφθει ως μνημειο ισορροπισμου γιατι ειναι γενικολογο και δε παιρνει θεση στην εδω διαμαχη,
    ομως δεν ειναι ισορροπισμος και μπουρδολογια τυπου «ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΑΘΟΥΝ»
    αυτη ειναι μια στρατηγικη που εχω επιλεξει να ακολουθησω στη παρουσια μου εδω, στα μπλογκς. Γιατι νιωθω οτι υπηρετω εναν ανωτερο σκοπο
    (Ελπιζω να μην εχω αρχισει να το χανω το μυαλο:))
    Και ο ανωτερος σκοπος δεν ειναι η προπαγανδα και το να γινουν οι μη-αριστεροι, αριστεροι.
    Ο ανωτερος σκοπος ειναι το γκρεμισμα του τοιχους της προκαταληψης, το ανοιγμα στη διαφορετικη αποψη
    (Οχι δεν εχουν ολες οι αποψεις την ιδια βαρυτητα και ορθοτητα, αλλα το ανοιγμα στη διαφορετικη αποψη σημαινει αποδοχη του πολεμου των ιδεων, και οταν οι ιδεες πολεμουν ειναι καλο γιατι η πειστικοτερη θα νικησει. Ετσι θεωρω οτι το ανοιγμα στη διαφορετικη αποψη δε πρεπει να με φοβιζει, εμενα που πιστευω οτι ειμαι σε καλο δρομο οσον αφορα την ανευρεση των αιτιων της κρισης)

    Και Ο πραγματικα ανωτερος σκοπος ειναι η συνεπεια των παραπανω. Ειναι η συναδελφωση μεταξυ των Ελληνων. Και οταν γινει αυτο, θα καταλαβουν ολοι ποιος ειναι ο κοινος εχθρος. Η ριζα του Κακου. Ο πρωταιτιος της επερχομενης εξαθλιωσης.
    Οχι, δεν ειναι ο Πακιστανος, οχι δεν ειναι ο δημοσιος υπαλληλος, οχι δεν ειναι οι Εβραιοι,
    Ειναι Ο Βαρδινογιαννης, ο Λατσης, ο Ροθτσαιλντ, ο Ροκφελερ, ο Προβοπουλος, ο Τρισε, η Μπλακροκ ως μετοχος στην Εθνικη Τραπεζα..
    …δηλαδη, με μια λεξη, ο Καπιταλιστης.

    ΥΓ Καλο μηνα και σε σενα Αλλενακι.

    • Celin έχει πολλά να σου πει ο Αιρετικός… αύριο, γιατί είναι εκτός έδρας και αυτή τη στιγμή χωρίς διαδίκτυο.

      Εγώ θα σου πω ευθέως ότι αυτό το ευγενικό και καλοπροαίτερο σχόλιό σου αποτελεί σοβαρότατο φάουλ.

      ΜΑΖΕΨΕ τον «ισορροπισμό σου» λιγάκι.

      Στην περίπτωση αλήθειας και αποδεδειγμένου ψέματος ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ίσες αποστάσεις ΟΥΤΕ κατά διάνοιαν.

      Το ΜΟΝΟ που μπορείς να πεις σε ένα άτομο που συμπαθείς και θέλεις να μη στενοχωρηθεί για τέτοια φάουλ είναι π.χ.
      «σόρυ, σε συμπαθώ, σ’ αγαπώ, σε εκτιμώ, κλπ. κλπ. αλλά… ένα κι ένα δεν κάνουν τρία, κάνουν δύο, και δεν μπορείς και να κατηγορείς τον άλλον ότι «σε βρίζει» (ή να τον συκοφαντείς ότι είναι ανάξιος για συζήτηση κλπ.) επειδή επισημαίνει ότι το 1+1=3 είναι ψευτιά

      Ο Αιρετικός θα σου την πει… λίγο διαφορετικά.😉

      Τα λέμε. Θενκς για τις ευχές. Ανταποδίδω.

  25. Μα εχει κανα νοημα να μιλησω για το αυτονοητο; Το σχολιο μου ηταν γενικολογο γιατι βαριεμαι να μπω σε λεπτομερειες και να κατσω να γραψω τα σφαλματα στα οποια υποπιπτει εδω το Αλλενακι, και ουτε με ενδιαφερει κατι τετοιο.
    Ειμαι διατεθειμενος να κανω και λιγο τον μαλακα, προκειμενου να γινει αυτος ο διαλογος που θελω.
    Μπορω να γινω οσο επιθετικος θελεις και με οποιον θελεις, και το εχω πραξει αμετρητες φορες και στο διαδικτυο και στη ζωη,
    αλλα οταν πιστευω οτι ειναι συμφεροτερο να κανω και λιγο τα στραβα ματια, θα το κανω αλλες τοσες αμετρητες φορες και παραπανω.

    Να πω οτι τα σχολια του Αιρετικου δεν εχουν καμια σχεση με σεξισμο και μισογυνισμο; Αυτονοητο ειναι κι αυτο και το εξηγησες εσυ στην ιδιαιτερα επεξηγηματη και μακροσκελη σου απαντηση για την επιβεβλημενη καταρριψη των politically correct στερεοτυπων.

    Φιλε μου, η δικια μου ευγενεια δεν ειναι απο αδυναμια η απο δειλια, ειναι απο επιλογη κι απο τακτικη.

    Δε μπορω να γραψω τωρα τα συγκεκριμενα σφαλματα του Αλλενακιου γιατι δεν εχω χρονο. Παντως και μονο που δε καταλαβαινει οτι το προβλημα ειναι ο καπιταλισμος, και μονο που σχολιαζει σε σχολιο κατοπινο του δικου μου για λαθρομεταναστες που
    «ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΙΑΖΟΥΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΕΣ!!!
    ολη η σκεψη της ειναι ενα μεγαλο φαουλ.
    Τι ισορροπιες κραταω;
    Δεν ειμαι ισορροπιστης, Απογοητευμενος ειμαι που δε καταλαβαινει οτι δε μπορει να γενικευει τοσο πολυ, που καταδικαζει ενα με δυο εκατομμυρια ανθρωπους για τα εγκληματα καποιων λιγων χιλιαδων, που δε καταλαβαινει οτι τετοιες γενικευσεις οδηγουν σε ασχημα συμπερασματα περι συλλογικης ευθυνης που ολοι ξερουμε ποιοι εισηγαγαν, που στρεφει την οργη της στον αδυναμο και τον ανημπορο αντι να τη στρεψει στα σιχαματα της γαλαζοπρασινης συμμοριας και στις μεγαλες βρωμοδυναμεις της δυσης που καταστρεφουν τις χωρες των ανημπορων,
    που δε βλεπει τη μεγαλη εικονα, που που που που

    Τι να γραφω;τα αυτονοητα;
    ασε να αυτοπαραμυθιαστουμε λιγο οτι θα ανοιξει το μυαλο των ανθρωπων, μπας και το παραμυθι παψει καποτε να ναι παραμυθι και γινει πραγματικοτητα.

    Και δεν τα γραφω αυτα για να μη μου τη μπει ο Αιρετικος, ουτε προσπαθω να το «σωσω»
    Στοματακι εχω να απαντησω στον οποιονδηποτε, ο,τι και να μου πει, ειτε ειναι διαδικτυακος φιλος οπως θεωρω κι εσενα αλλα και τον Αιρετικο, τις αποψεις του οποιου παρακολουθω και γουσταρω,
    ειτε ειναι παραπλανημενος, ειτε καθεστωτικο τσιρακι κλπ

    • Ε, ντάξει μίλησα λίγο «ξερά» και με «ψυχρή λογική», ίσως γιατί… περνάω μέρες ολόκληρες μελετώντας διαδικτυακούς διαλόγους, τους διαβάζω πια σαν έναν… ΕΝΙΑΙΟ «λογικό χώρο» και… τραβάω τα μαλλιά μου !!!

      Για μένα φίλε Celin το συναίσθημα είναι συναίσθημα αλλά ο διάλογος είναι Λόγος και ο Λόγος είναι ΚΩΔΙΚΑΣ, Λογισμικό Λογικής.

      Χρειάζομαι νέα εργαλεία, πάει τελείωσε. ΔΕΝ μπορώ να υποφέρω πια την περιορισμένη οπτική γωνία που έχει κάθε σχολιαστής σε μια συζήτηση. Θα ήθελα να βλέπει το ΣΥΝΟΛΟ της συζήτησης αντί το μέρος όπου συνήθως μεροληπτεί ή εκφέρει «απόψεις» κλπ.

      ΔΕΝ υπάρχουν απόψεις. Υπάρχουν μόνο γεγονότα και λογικές κατασκευές.

      Ερχονται τα ρομπότ. Και εγώ είμαι… ΥΠΕΡ !!!🙂

    • Αγαπητέ Celin καλημέρα, γράφεις «και μόνο που σχολιάζει σε σχόλιο κατοπινό του δικού μου για την εγκληματικότητα κλπ κλπ»
      Δεν σε αγνοησα αν αυτό εννοείς, το διάβασα το σχόλιό σου, αλλά όπως έγραψα δεν ήθελα να συνεχίσω τη συζήτηση εδώ, δεν έχει κανένα νόημα, ούτε ακόμα και πάνω σε ένα τόσο πολιτισμένο σχόλιο όπως το δικό σου.
      Αυτό που έχω μονο να παρατηρήσω πάνω στο δικό σου σχόλιο είναι ότι ναι, με σένα όχι απλώς μπορώ να συζητήσω, αλλά νοιώθω τη συναδέλφωση μας.

      Σε κάποια άλλη στιγμή, σε άλλο τόπο μπορεί να γίνει αυτό.

      • ..ούτε ακόμα και πάνω σε ένα τόσο πολιτισμένο σχόλιο όπως το δικό σου.

        ΠΩΣ τολμάς αλενάκι και μας ΒΡΙΖΕΙΣ πρωί πρωί με τον αηδιαστικό και συκοφαντικό αυτό τρόπο?
        ….και ζητάς και ρέστα από πάνω?

        ΠΟΙΑ σχόλια «Δεν είναι πολιτισμένα» γαμώ το χριστό μου?
        Εσύ δηλαδή, που ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ την ψευτιά είσαι «πολιτισμένη»?
        https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-60968

        Να το ΧΕΣΩ τον «πολιτισμό» της ψευτιάς και του υποκριτικού καθωσπρεπισμού.

        ______________
        @Celin, καλή… επιτυχία!😉 Ο Αιρετικός έχει ΠΟΛΛΑ να σου πει…

        ΄

      • Δοκίμασα και πολύ ευχάριστη έκπληξη με τις επιλογές σου στη μέταλ μουσική.
        Την ίδια περίπου χρονική στιγμή που ανέβασα το cause in the dark is easier to see είδα ότι το είχες ανεβάσει κι εσύ και είναι το αγαπημενο σου κομμάτι.
        Αλλά και πολλές άλλες μουσικές επιλογές που είδα στις αναρτήσεις σου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα.
        Με κάποιον που διακρίνεται από αυτήν την ποιότητα λεπτότητας αντίληψης, ίσως έτσι εξηγείται η καλή συνεννόηση που είχαμε στη συζήτηση περί απογραφής, παρά τη διαφορά όχθης.

        Εάν θέλεις και όποτε θέλεις, στείλε μου ένα ανώνυμο σχόλιο στο ιστολόγιο για να δώ το e–mail σου. Δεν θα εμφανιστεί δημόσια, γιατί πάντα τα καινούργια μηνύματα περνάνε από έλεγχο. Ή αν θέλεις, ζήτησε το δικό μου e–mail από τον οικοδεσπότη εδώ, ο οποίος πρέπει να το έχει και τον καλώ να σου το δώσει, αν το έχει ακόμα και αν του το ζητήσεις.

  26. Ο ίδιος γράφεις παραπάνω ότι το σχόλιο του ειναι ευγενικό και καλοπροαίρετο.
    Εγώ απαγορεύεται να πω ότι το σχόλιό του είναι πολιτισμένο και να τον ευχαριστήσω γι αυτό, παρόλο ότι αναφέρεται σαφώς σε μένα και διατυπώνει την κάθετη διαφωνία του.
    Ο άλλος λόγος που δεν σχολίασα στο σχόλιο του Celin ήταν αυτός, δλδ. ότι και να πω τροφοδοτείται φωτιά. Δεν ήταν ότι τον αγνόησα.

    Αφήνω σε σένα να αποφασίσεις ποια είναι τα πολιτισμένα και ευγενικά και τα μη πολιτισμένα σχόλια.
    Όποιος έχει μάτια βλέπει.

  27. Επειδή ο εμετικός καθωσπρεπισμός της υποκριτικής (και βαθύτατα ρατσιστικής, σεξιστικής και κατινίστικης, αλλά μην το πείτε κανενός) κοινωνίας μας έχει εξαπλωθεί σα γάγγραινα και σαν καρκίνος στο διαδίκτυο, πρέπει να βάλω λίγο τα πράγματα στη θέση τους, εκμεταλλευόμενος τη δεκαπενταετή (και πλέον) εμπειρία μου στο διαδίκτυο.

    Όπως είχε πει ο μέγιστος Oscar Wilde, «κύριος είναι αυτός που ξέρει πότε να είναι αγενής«.

    Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ευγένεια το να αντιμετωπίζεις με γλυκύτητα και με κυριλέ προσφωνήσεις βαρύτατες – για να μην πω εγκληματικές – προσβολές που αποτελούν εγκλήματα κατά αξιών όπως εντιμότητα, αξιοπρέπεια και ήθος. Αντίθετα, είναι ευγένεια και ένδειξη αξιοπρέπειας να διαολοστείλεις αυτούς που διαπράττουν αυτές τις προσβολές.

    Ποιες είναι αυτές οι προσβολές που αξίζουν κραξίματος;

    1. Η επιμονή στη διάδοση ψευδών, ειδικά όταν τα ψεύδη έχουν ήδη καταρριφθεί.
    2. Η συκοφαντία.
    3. Η πολιτική των «ίσων αποστάσεων» απέναντι σ’αυτές τις δυο βαρύτατες προσβολές.

    Αυτές είναι οι αρχές που εφαρμόζουμε σ’αυτό το ιστολόγιο. Έχει καταστεί σαφές ήδη ότι δε χαριζόμαστε ούτε εγώ ούτε ο Omadeon σε κανέναν.

    Η αλλενάκι αποδεικνύει με τα πιο πρόσφατα σχόλιά της ότι όχι απλά είναι γυναικούλα και κυρά-Κατίνα, αλλά μια μέγιστη attention whore που γνωρίζει πολύ καλά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών στο ίντερνετ είναι αγάμητοι χλέμπουρες, παντελώς ανίκανοι να βρουν γκόμενα εκτός διαδικτύου (είτε γιατί κομπλάρουν με το που θα βρεθούν μπροστά σε γυναίκα είτε γιατί είναι losers και οι γυναίκες γενικά σιχαίνονται – και καλά κάνουν – τους losers), οι οποίοι, μόλις δουν γυναικείο ψευδώνυμο σε φόρουμ, μπλογκ ή chat, αμέσως αρχίζουν τα αηδιαστικά σαλιαρίσματα και τις ψευτοευγένειες: παριστάνουν τον «ιππότη» που, ελπίζοντας ότι η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου (που συνήθως είναι o κάτοχος, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) θα τους κάτσει, γίνεται σκυλάκι της και, ακόμα κι όταν ο/η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου λέει μαλακίες, παραμύθια της Χαλιμάς, συκοφαντεί κόσμο ή γενικά φέρεται σα Θεόδωρος Πάγκαλος (για να μην πω γουρούνι και προσβάλω τα συμπαθέστατα και νοστιμότατα τετράποδα), παίρνουν το μέρος της ή, στην καλύτερη περίπτωση, ακολουθούν πολιτική «ίσων αποστάσεων». Η πολιτική των ίσων αποστάσεων ακολουθείται όταν ο ταλαίπωρος ανήρ (που, όπως προανέφερα, εκτός διαδικτύου δεν έχει σεξουαλική ζωή και προσπαθεί να αποκτήσει μέσω διαδικτύου) βλέπει ότι ο/η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου έχει καταφανώς άδικο, αλλά (α) του αφήνει υποσχέσεις και υπονοούμενα ότι ίσως και να του κάτσει ή/και (β) ο ίδιος έχει τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση ώστε πιστεύει πως, αν δεν γίνει σκυλάκι του/της κατόχου του γυναικείου ψευδωνύμου, δεν πρόκειται να δει χαρά στα σκέλια του.

    Με απλά λόγια, η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών στο διαδίκτυο είναι λιγούρια. Δε με πιστεύετε; Γραφτείτε σε ένα φόρουμ αυτοκινήτου ή ποδοσφαίρου με γυναικείο ψευδώνυμο. Σας εγγυώμαι ότι θα λυθείτε στο γέλιο με το πόσο πρόθυμοι είναι οι άνδρες εκεί μέσα να γίνουν γελοίοι, γλοιώδεις, σκυλάκια, ακόμα και να καταστρέψουν το κλίμα μέσα στο φόρουμ για χάρη κάποιου ατόμου που γράφει με γυναικείο ψευδώνυμο. Αν μάλιστα, όπως έκανε με το εντελώς κατινίστικο σχόλιό της η αλλενάκι, αφήσετε στους λιγούρηδες υπονοούμενα ότι ίσως και να σας αρέσει κάποιος, τους έχετε στο τσεπάκι. Τότε είναι η ευκαιρία σας να τον αξιοποιήσετε για να τσακωθεί με κάποιον που δε γουστάρετε. Τότε θα κάνετε ένα φόρουμ μπάχαλο, με τους μισούς άνδρες να τσακώνονται με τους άλλους μισούς, προκαλώντας τελικά πλήρη κατάρρευση της κοινότητας. Το πιο ωραίο είναι ότι δεν είναι καν ανάγκη να είστε όντως γυναίκα για να το πετύχετε, αν και αυτό θα σας διευκολύνει πολύ να πείσετε τα θύματά σας.

    Το σκηνικό αυτό το έχω δει αρκετές φορές να επαναλαμβάνεται. Μιλάμε για περισσότερες επαναλήψεις κι από τις «Τρεις Χάριτες» και το «Κωνσταντίνου και Ελένης».

    Ναι λοιπόν, υπάρχει χοντρό κυρά-κατιναριό και πουταναριό στο διαδίκτυο. Και το απέδειξε το αλλενάκι με το φέρσιμό του.

    Αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, η κάθε κυρά-Κατίνα βρίσκει και τα κάνει. Αν δεν έβρισκε το αλλενάκι και το κάθε αλλενάκι πρόσφορο έδαφος στη λιγουροσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανδρών που, λιγούρηδες όντες, παριστάνουν τους πουτσαράδες στο διαδίκτυο, αλλά «όρνιθα παίρνουν» κι αυτοί, δεχόμενοι να γίνουν σκλαβάκια, σκυλάκια, πειθήνια όργανα ενός γυναικείου ψευδωνύμου (που δεν είναι καν ανάγκη να ανήκει σε γυναίκα), με τη φρούδα ελπίδα ότι μπορεί να καταφέρουν, δεχόμενοι να χάσουν την αξιοπρέπειά τους, να γαμήσουν επιτέλους, δε θα μπορούσαν να χειραγωγούν ηλίθιους άνδρες (που ΝΑΙ, οι περισσότεροι άνδρες είναι από ηλίθιοι μέχρι IQ ραδικιού).

    Θυμηθείτε τι έγινε με τη… λεσβία μπλόγκερ από τη Συρία που τελικά ήταν ένας παντρεμένος άνδρας από τις ΗΠΑ. Ω ναι, κλασική περίπτωση που κάποιος εκμεταλλεύτηκε το πόσο λιγούρηδες είναι οι άνδρες στο διαδίκτυο για να πουλήσει παραμύθι: στο διαδίκτυο, αν γράφεις με γυναικείο ψευδώνυμο, αυτομάτως γίνεσαι πολύ πιο πιστευτός, ακόμα κι αν λες μαλακίες – και θα βρεις πολύ πιο εύκολα υπερασπιστές, που θα σπεύσουν να προστατεύσουν την «καημένη» τη γυναίκα που «της έχουν ορμήξει οι κακοί σεξιστές». Το ότι βέβαια όλοι αυτοί οι «ιππότες» της πορδής στην πραγματικότητα ελπίζουν ότι έτσι θα καταφέρουν να κάνουν σεξ με την/τον κάτοχο του γυναικείου ψευδωνύμου (στη φαντασίωσή τους νομίζουν ότι είναι γυναίκα, αν και συνήθως αυτό δε συμβαίνει) στην πραγματικότητα ενεργούν άκρως ιδιοτελώς και με εντελώς υποκριτικό τρόπο, σαν τα «καλά παιδιά» που συμφωνούν με ό,τι μπούρδα τους πει κάποια γυναίκα, γίνονται δεκανίκια και παρηγορήτρες της, ελπίζοντας ότι έτσι αυτή θα δει «τι καλά παιδιά που είναι» και πόσο ανταποκρίνονται σ’αυτά που λέει ότι θέλει και θα καταφέρουν επιτέλους να κάνουν κανονικό σεξ αντί να παίζουν βουκολική φλογέρα στην τουαλέτα – άλλοι γελοίοι και υποκριτές κοπρίτες από εκεί…

    • o μισογυνισμός σου δεν έχει όρια τελικά

      «ο διανοουμενος χρειάζεται ή επιστρατεύει χιλιάδες λέξεις για να πει κάτι που μπορεί να λεχθεί με ελάχιστες»

      συμπαθώ το Celin από την πρώτη συζήτηση στην απογραφή, είχε διαφανεί η συμπάθεια στην επικοινωνία, τουλάχιστον από την πλευρά μου, και τον διαβάζω πότε πότε, με εξέπληξε δε πολύ ευχάριστα για τη μουσική του

      θέλω το email του να τον ρωτήσω αν θα μου επέτρεπε να τον βάλω -κάποτε- στους συνδέσμους του μπλογκ μου – και χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είχε υποχρέωση να με βάλει και αυτός αν δεν ήθελε-

      αυτή την πολύ απλή σκέψη και συμπάθεια εσύ τη λέρωσες, ουδέποτε ο Celin επιχείρησε κάποια προσέγγιση με μένα, και τώρα πάλι απέφυγα όσο μπορούσα να του απαντήσω για τους λόγους που προανέφερα

      • απορώ δε πως επινόησες αυτά τα εξωφρενικά, όταν ο Celin ξεκάθαρα έγραψε ότι διαφωνεί με μένα!!!

        αυτή η διαφωνία όμως ΔΕΝ επηρεάζει τη δική μου εκτίμηση και συμπάθεια στο πρόσωπό του

        καιρό σκέφτομαι να τον βάλω στους συνδέσμους μου, αλλά δεν είχα τολμήσει να του το ζητήσω ακόμα, τον διαβάζω συνήθως από το peri patris, γιατί στο μπλογκ του όταν μπαίνω καθυστερεί πολύ να ανοίξει και παγώνει, δεν ξέρω γιατί, μου συμβαίνει με πολλά μπλογκ της πλατφόρμας του blogger

        • ήθελα δε να τον ρωτήσω αν μπορώ και θέλει να τον βάλω στους συνδέσμους μου, διότι θεωρώ ότι έτσι πρέπει να γίνεται, μπορεί κάποιος να μη θέλει να είναι συνδεδεμένος σε ένα μπλογκ, ή κάποιος να αισθάνεται ότι έτσι «εκβιάζεται» κατά κάποιον τρόπο να με βάλει και αυτός, ενώ δεν θέλει

        • Α πάγαινε από εδώ μωρή φασίστρω να πούμε… Άντε, αποκάλυψες γι’άλλη μια φορά και τι ακροδεξιά μαλάκω είσαι, που διαβάζεις και το φασιστομπλόγκ το «Περί Πάτρης». Αν ήταν πιο έμπειρος ο Celin θα σε είχε πάρει χαμπάρι από πολύ πιο πριν και θα σε είχε κάνει πέρα. Εγώ σε διαολοστέλνω κιόλας, αρχιψευταρού, μαστόρισσα της συκοφαντίας και κυρά-Κατίνα ΟΛΚΗΣ. Άντε τράβα τώρα να κλαφτείς πουθενά αλλού, τέτοιου είδους πουτανιές εδώ δεν περνάνε, ηλίθια drama queen.

      • Σ’έτσουξε που αποκαλύφθηκε το μέγεθος της παπάτζας που πουλάς και της χυδαιότητας με την οποία προσπαθείς να χειραγωγήσεις κόσμο, μωρή ρατσίστρια, αρχιψεύτρα και μαστόρισσα της συκοφαντίας κυρά-Κατίνα;

          • ΠΩΣ «επιστρέφονται» δηλαδή «οι χαρακτηρισμοί»?
            Μετρητοίς?
            Με δόσεις?
            Με επιτόκιο ΕΚΤ ή Τ.τ.E?

            ΓΙΑ ξεκαθάρισε, να ‘ ούμε…😈

            __________
            @Αιρετικέ, έχω εδώ μια επιταγή, πληρωτέα πρoς «εκείνον που αποκαλύφθηκε η παπάτζα που πουλάει και η χυδαιότητα με την οποία προσπαθεί να χειραγωγήσει κόσμο, ο μωρός ρατσιστής, αρχιψεύτης, μάστορας της συκοφαντίας»… αλλά ΔΕΝ φαίνεται καθαρά το όνομα.

            Μήπως είναι ο Φαήλος? Ο φάκτορας του αντινιουζ?
            Για δες, αν μπορείς να διαβάσεις το όνομα… που σβήστηκε

            Οποιος θέλει υπογράφει εδώ… και εισπράττει (1 euro):
            https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-60968

          • Ακόμα εδώ είσαι μωρή καραφασίστρω αρχιψεύτρα, μαστόρισσα της συκοφαντίας και της στρεψοδικίας; Ουρτ λέμε ρε! Και τα πουτανίστικα και τα «γλυκά μάτια» κομμένα, δεν είμαστε νιούμπηδες εδώ μέσα να μασάμε από τις μπούρδες σου.

      • Αλλενάκι (προς Αιρετικό):

        o μισογυνισμός σου δεν έχει όρια τελικά…

        Ε, Καλά, η βλακεία σου τελικά, Αλενάκι, είναι αυτό που ΔΕΝ έχει όρια.

        Εδώ ο… σεξιστικός Αιρετικός μας υβρίζει συλλήβδην, ΚΑΙ ημάς τους άνδρες,
        ως… αγάμητα λιγούρια,😛 …κι εσύ ζητάς από πάνω και ρέστα?🙂
        (Ααααα ρε Αιρετικέ… σεξιστήηη…. ισονομικέεε….)😈

        ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ εντόνως, εκ μέρους της Ενωσης Ανδρών Αφρικανών (με λευκό δέρμα βέβαια)

        Ορίστε τα,
        ΠΑΡΤΕ τα τώωωρα, σεξιστές:
        Η αλληλεγγύη των λαών νικά και όλα τα κακά σκορπά: ΖΗΤΩ η Αφρική:

        • Δεν με ενδιαφέρει αν βρίζει συλλήβδην τους άντρες Ομαντεόν, επειδή αναφέρεται στο σχόλιό μου προς τον Celin έχω υποχρέωση να ξεκαθαρίσω ότι συμπαθώ και εκτιμώ το Celin ως αριστερό άνθρωπο και ότι ΟΥΔΕΠΟΤΕ ο Celin με προσήγγισε, επομένως τι μαλακίες γράφει ότι «θα έπρεπε να με είχε κάνει πέρα»!

          Θα μου απαγορέψει να συμπαθώ έναν αριστερό ο Φρικτός Ιεροεξαταστής!

          • Πάλι στρεψοδικείς μωρή καραφασίστρω αρχιψεύτρα και μαστόρισσα της συκοφαντίας;

            Σου απαγορεύω να συκοφαντείς. Σου απαγορεύω να λες ψέματα. Σου απαγορεύω εδώ μέσα να προσπαθείς να χειραγωγήσεις κόσμο εκμεταλλευόμενη τις ηλίθιες αδυναμίες των ανδρών στο διαδίκτυο. Με άλλα λόγια, σου απαγορεύω τα κυρα-κατινίστικα, πουτανίστικα κόλπα σου. Κατάλαβες ή να στο κάνω φραγκοδίφραγκα;

          • ρε άι στο διάολο!

            ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και… βρίσε ελεύθερα! Χίλιες φορές προτιμότερο είναι από την υποκρισία την ψευτιά και την ΕΜΜΕΣΗ χυδαιότητα.

            Παρεμπιπτόντως (μικρή ενημέρωση για τους κανόνες συμπεριφοράς σε αυτό το μπλογκ).

            Το βρισίδι ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ, υπό τον όρον να είναι… τίμιο (δηλαδή να μην περιέχει π.χ. λάσπη ή διαστρεβλώσεις)
            και ΙΔΙΩΣ αν έχει αιτία κάποια σοβαρή αδικία ή συκοφαντία ειπωμένη με οποιονδήποτε τρόπο (ακόμη και «ευγενικοφανή»).

            Προσωπικά το αποφεύγω, και έτσι… αν κάτσει κανείς να μετρήσει πόσες φορές σε έβρισα εγώ, μάη ντήαρ,
            είναι πολύ ελάχιστες και σχετικά ήπιες. Π.χ. εϊπα «κατινίστικο» ένα σχόλιό σου που ΠΡΑΓΜΑΤΙ δεν ήταν έντιμο (να το πούμε ήπια).

            Ο Αιρετικός έχει άλλο στυλ, και έτσι… μπορείς να ανοίξεις ειδικό «φάκελλο» με τις βρισιές του, οι οποίες θεωρώ πως είναι μάλιστα… δικαιολογημένες (αν και θα τις απέφευγα και θα τις αποθάρρυνα). Παριστάνω κι εγώ τον ευγενικό ορισμένες φορές, αλλά… όχι πάντα.

            Και επειδή είσαι αγύριστο κεφάλι ισχυρογνωμοσύνης, που δεν παραδέχεται καμμία από τις συνεχείς συκοφαντικές διαστρεβλώσεις που κάνει, ΠΟΛΥ καλά κάνει κι ο Αιρετικός να σε βρίζει (κατ’ εξαίρεσιν).

            Αλλά από την αλήθεια του διαλόγου (και γενικότερα) ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ξεφεύγει (σε αυτό το μπλογκ). ΑΝ χρειαστεί κάνουμε και ειδικά ποστ. Κι αν όχι εδώ, τότε στο «μετα-μπλογκ» http://metaomadeon.wordpress.com

          • Υ.Γ. Μια από τις πιο εκνευριστικές και ευρέως διαδεδομένες ΨΕΥΤΙΕΣ στο διαδικτυακό διάλογο είναι η γενίκευση

            «εσύ βρίζεις συνέχεια», ή «μόνο βρισιές γράφεις»

            ..η οποία είναι προπαγανδιστικό ψευδολόγημα ολκής, όταν π.χ. σε συζήτηση εκατοντάδων σχολίων υπήρξαν μόνο 1-2 βρισιές (και συνήθως σχετικά ήπιες, κατά κανόνα σαν απάντηση σε πολύ πιο βρώμικη «ευγενικοφανή» λάσπη, αλλά ο «υβριστής» πρέπει να ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΤΕΙ εξ αιτίας του σαν ΠΟΛΥ γενικά «υβριστικός»).

            Βέβαια, το ιδανικό είναι να ΜΗ βρίζουμε καθόλου, ούτε καν ήπια ή «κατ’ εξαίρεσιν», οπότε τέτοιου είδους συνηθισμένη λάσπη δεν μπορεί να βρει αφορμή για να πιαστεί από αυτή…

            Ομως η πείρα έδειξε ότι ΑΝ είναι κανείς 100% ειλικρινής, φτάνει η στιγμή που η λάσπη (ΑΝ εμφανιστεί) χρήζει απάντησης την οποία είναι σχεδόν αδύνατον να δώσει κανείς ΧΩΡΙΣ να βρίσει ή έστω να προσβάλλει, ή να ειρωνευτεί, κλπ.

            Ετσι είναι αναπόφευκτη αναγκαιότητα να συνειδητοποιήσουμε αυτό το πρόβλημα, που αποτελεί γάγγραινα στο διαδικτυακό διάλογο…

          • Κοίτα Ομαντεόν, βλάκας δεν είμαι… δεν θα με παρασύρει αυτός σε ύβρεις αυτής της στάθμης κιόλας… του επιστρέφονται ατόφιες.

            Αλλά από το σπίτι μου ΔΕΝ βρίζαμε, θες το πιστεύεις, θες δεν το πιστεύεις, έτσι δεν βρίζω συνήθως, όχι ότι ΔΕΝ γίνεται, δεν παριστάνω την αγία, αλλά γίνεται σπάνια, στο διαδίκτυο ελάχιστες φορές έχω βρίσει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, και όταν έχει γίνει, μου έχουν διαγράψει το σχόλιο γιατι «του ΓΑΜΗΣΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ» ενός.

            Η συζήτηση όμως με ύβρεις δεν γίνεται, το έγραψα τόσες φορές, έχει πιάσει dead end από χτες. Εσύ ΔΕΝ ξεκίνησες με τέτοιες ύβρεις, δεν μπορώ τώρα να θυμάμαι, απλά αυτό που έκανες είναι ότι συστηματικά απομόνωνες μια φράση και ξεκίναγες επιθετικά.

            ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΠΛΕΟΝ.

            ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΜΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ ΚΑΙ ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ, ΔΕΝ ΤΡΕΧΕΙ ΚΑΣΤΑΝΟ.

            ΚΙ ΕΓΩ ΣΥΜΠΑΘΩ ΤΟ CΕΛΙΝ KAI ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ ΟΥΔΕΤΕΡΗ, ΟΥΤΕ ΚΡΥΟ ΟΥΤΕ ΖΕΣΤΗ. ΑΣΧΕΤΩΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ.

            Τώρα με κάποιον σαν κι αυτόν που βρίζει έτσι από το δεύτερο σχόλιο γυναικουλίστικα κατίνες πουτάνες whore αν τον είχα μπροστά μου θα είχε φάει ΠΕΤΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ.

            Αλλά σε εικονικές προσωπικότητες δεν μπερδεύω τόσο πολύ το εικονικό και το πραγματικό διότι είναι δύο ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ πράγματα!

            Εξάλλου ο άνθρωπος αυτός θα πάθει ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ… δεν έχει νόημα η συζήτηση μαζί του και το κατάλαβα από το δεύτερο σχόλιό του, γιατί το πρώτο ήταν ΚΟΣΜΙΟ παρά τη διαφωνία και του απάντησα.

            Για τις διαστρεβλώσεις επιμένεις, ενώ ξέρεις ότι τουλάχιστον στο απόσπασμα του ΜΑΡΞ είχαμε παραπλανηθεί ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ, ΕΙΧΕ ΛΗΞΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ και μαζί με μας είχαν παραπλανηθεί και χιλιάδες άλλοι, ενώ για το απόσπασμα του Ελύτη είπα ότι διατηρώ μια επιφύλαξη, και θέλω να το ρωτήσω.

            ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ, νομίζω…

            Να μην επαναλαμβάνω τα ίδια, για τους Παλαιστίνιους δεν ήξερα την πρόσφατη απόφαση του ελληνικού κράτους,
            ούτε θέλω η Ελλάδα να γίνεται παρακολούθημα της Τουρκίας σε αυτό,

            ΑΛΛΑ ΚΡΑΤΗΣΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΡΩΤΗΣΕΣ ΑΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΗ Β. ΚΥΠΡΟ,
            ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ, ΟΧΙ,
            ΚΡΑΤΗΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ,
            ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΒΟΗΘΕΙΑ.
            ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΩΣΤΟ.

            Άλλωστε το άρθρο με τα σπίτια τους από ΠΗΛΟ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑ ΜΟΔΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, εγώ το πρωτοέγραψα στο διαδίκτυο, το 2009.

            Και βαριέμαι τώρα να φέρω εδώ διάλογό μου από το αντι όπου υπερασπίζομαι τους Παλαιστίνιους για τους βομβαρδισμούς και επί Μαβί Μαρμαρά.

            Αν τώρα η πρόθεσή του ειναι να με «ξεσκεπάσει» κάποιο λάθος κάνει αν νομίζει ότι οι άνθρωποι χειραγωγούνται έτσι εύκολα από εμένα. Τους υποτιμά.
            Και ας αποφασισει τελικά, χειραγωγούμαι είμαι ηλίθια, ή χειραγωγώ. Και τα δύο δεν γίνεται.

            Γράφω στο ΜΠΛΟΓΚ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΧΗΜΑΤΙΣΕΙ ΓΝΩΜΗ βάσει των πληροφοριών που έχω πρόσβαση τέλος πάντων, και αν πειστώ ότι είναι λάθος, αλλάζω τη γνώμη μου.

          • Μας τάχεις πρήξει κανονικά Αλενάκι, με τις τσιριχτές σου κραυγές «βρισιές, βρισιές, βρισιές».

            ΠΟΙΕΣ βρισιές γαμώτο? Ντάξει, αν το πρόβλημα ήταν ο Αιρετικός μόνο, θα τούλεγες ένα «άει στο διάολο» και τελείωνε το θέμα. Ο λόγος όμως που επιμένεις είναι διότι.. ., θέλεις «ΚΑΙ την πίτα γερή ΚΑΙ το σκύλο χορτάτο». Δηλαδή θες ΚΑΙ να συκοφαντείς ή να διαστρεβλώνεις ΚΑΙ να δικαιώνεσαι ΧΩΡΙΣ να σε θίγουν,

            Eχεις κάνει ένα ασυγχώρητο φάουλ, ισοδύναμο με αμέτρητες βρισιές.
            Είναι μεγάλη πληγή του διαδικτύου, αυτό που έκανες.
            -Εχεις απαντήσει σε μια _απόδειξη_ ότι κάποια πράματα είναι ψευτιές, μέσω της λάσπης ότι αυτή η απόδειξη ήταν «βρισιές».

            ΔΕΝ βγαίνεις ποτέ από τη συζήτηση, αν δεν νιώσεις δικαιωμένη, π.χ. μέσω της ψευτιάς ότι είμαι… ανίκανος για συζήτηση ή της άλλης ψευτιάς ότι σε έβριζα συνέχεια, κ.ο.κ. Ε, έτσι ΔΕΝ θα νιώσεις καλά και δεν θα βγεις ποτέ κι από το ΤΕΛΜΑ του ψέμματος στο οποίο βουλιάζεις μόνη σου.

            Η ειλικρίνεια αποτελεί… πεπρωμένο, φυγείν αδύνατον. ΑΝ χρειαστεί θα αφιερώσω στο θέμα ΚΑΙ ειδικό (μετα-)ποστ ξεκαθαρίσματος.

            Οσο για εκείνο που λες «στο σπίτι μου δεν βρίζουν»… τυχαίνει να ΜΗ βρίζαμε ΟΥΤΕ στο δικό μου. Μόνο που… το διαδίκτυο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ σπίτι σου ή σπίτι μου, είναι συνάθροιση ιδεών και διαλόγων όπου τέτοιοι καθωσπρεπισμοί περιττεύουν.

            ΚΑΙ εγώ μεγάλωσα σαν παιδί μεσο-αστικής τάξης, ΧΩΡΙΣ βρισίδια στο περιβάλλον μου, κλπ. Κάποια στιγμή όμως αντιλήφθηκα ότι αυτές οι αντιλήψεις του μεσο-αστικού περιβάλλοντός μου είναι λάθος, γιατί κανένας πραγματικά αξιοπρεπής εργάτης ή εργαζόμενος δεν ανέχεται τη λάσπη στην καθημερινή ζωή. Οι περισσότεροι αντιδρούν ιδιαίτερα υβριστικά σε λάσπη και ΚΑΛΑ κάνουν. Τη θεωρητική τεκμηρίωση όσων ανακάλυψα λοιπόν, σε διάστημα πολλών ετών, την παραθέτω εν μέρει στο εκτενές σχόλιό μου ΕΔΩ
            https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61061

          • ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΒΡΙΣΙΔΙ ΟΜΑΝΤΕΟΝ, ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ.

            ΟΧΙ ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ.

            ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΒΡΙΖΕΙ ΠΟΥΤΑΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΟΥ ΒΡΙΣΩ ΤΗ ΜΑΝΑ.

            ΠΑΝΤΩΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 200 ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΓΩ ΚΙ ΕΣΥ ΒΡΗΚΑΜΕ ΕΝΑ ΣΠΟΤ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΒΑΛΤΟ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΠΩΣ ΠΙΟ ΝΗΦΑΛΙΑ.

            ΧΑΡΙΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΣΧΟΛΙΑ.

            ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΩ ΑΠΟ ΔΩ ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ…

          • Αλενάκι, ΔΕΝ τη βγάζεις καθαρή με ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ σε κεφαλαία.

            Κάθομαι και σου εξηγώ πράματα με ειλικρίνεια και ορθολογισμό και εσύ επιμένεις να τα συκοφαντείς σαν «παραλήρημα».

            Ε, ΔΕΝ θα τη βγάλεις έτσι καθαρή, ΠΩΣ το λένε? Το γινάτι βγάζει μάτι, και το ΔΙΚΟ ΣΟΥ «μάτι» βγάζεις.

            Σου είπα ότι η συκοφαντία απαγορεύεται δια ροπάλου. ΑΝ χρειαστεί, θα γίνει και ΕΙΔΙΚΟ ποστ.

          • αυτός παραληρεί Ομαντεόν, όχι εσύ, γράφει παρακάτω για φόρουμ αυτοκινήτου, μήπως νομίζει ότι είμαι αυτή, δεν είμαι, ας ηρεμήσει λίγο

            γεια σου

          • Δυστυχώς η WordPress δεν δίνει αρκετό βάθος εδώ, αλλά τέλος πάντων….

            Λυπάμαι αλλά η αναφορά σε φόρουμ αυτοκινήτου είναι απόλυτα συγκροτημένη και λογικά συνεπής με τα υπόλοιπα λεχθέντα του αιρετικού, και… παρά το ακραίο στυλ του, ΔΕΝ υπάρχει καμία ένδειξη «παραληρήματος».

            Η συκοφαντία του άλλου ότι «παραληρεί» είναι κοινός τόπος στο ιντερνέτ, αλλά… τουλάχιστον ας εκφραστεί μέσα στα πλαίσια γενικότερων υβρεολογίων, όπου… συμψηφίζεται κάπως, ΟΧΙ σε υποτιθέμενα «ευγενικά» και «σοβαρά» σχόλια… ευγενικοφάνειας. Διότι στην τελευταία περίπτωση συνιστά βαριά συκοφαντία [σκέτο] και ΟΧΙ… βαρβάτες ανθρώπινες ύβρεις εν βρασμώ ψυχής.:mrgreen:

            Υ.Γ. Το ότι το Αιρετικός ΔΕΝ «παραληρεί» αλλά εκφράζεται συγκροτημένα ΚΑΙ με λογική συνέπεια είναι νομίζω προφανές σε ΚΑΘΕ αναγνώστη που θα διαβάσει το μακροσκελές του σχόλιο εδώ
            https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61040

            Υ.Γ.2 Καθώς ξαναδιαβάζω το σχόλιο όπου απαντώ, διαπιστώνω ότι η φράση…

            μήπως νομίζει ότι είμαι αυτή, δεν είμαι, ας ηρεμήσει λίγο

            …είναι ΚΑΙ αυτή συκοφαντία, ψυχρό-αιμη και ύπουλη μάλιστα, γιατί υποβάλλει στον αναγνώστη την ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΗ ιδέα ότι ο άλλος παρανόησε και είναι «εκτός εαυτού». Ε, λοιπόν, ο Αιρετικός όταν βρίζει ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «εκτός εαυτού», ούτε βρίζει ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ. Οσο για την άλλη ιδέα (σύγχισης ταυτοτήτων) δεν ισχύει με τίποτα. ΔΕΝ συνεπάγεται και εκ των συμφραζομένων (του Αιρετικού).

          • Τι έγινε μωρή καραφασίστρω αρχιψεύτρα, μαστόρισσα της συκοφαντίας; Σου τέλειωσε πια η ευγένεια όταν είδες ότι δεν περνάνε πια οι στρεψοδικίες και τα πουτανίστικα κολπάκια σου; Στο ξαναλέω και ΧΩΝΕΨΕ ΤΟ, είτε σ’αρέσει είτε όχι:

            Εδώ πουτανιές, κατινιές και πουστιές δεν περνάνε.

            1. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η ψευτιά.
            2. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η συκοφαντία.
            3. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η στρεψοδικία.
            4. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η ψευτοευγένεια που υποκρύπτει προσβολή και υποτίμηση της νοημοσύνης του άλλου.
            5. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η πουτανίστικη-τσουλίστικη προσπάθεια να κερδίσεις τη συμπάθεια κάποιου άλλου πουλώντας του γοητιλίκι. Σου ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ τις πουτανιές που έχω δει σε φόρουμ αυτοκινήτου, εκ των οποίων μάλιστα έμαθα ότι ένα διαλύθηκε εξαιτίας αυτής της τακτικής μιας συγκεκριμένης γυναίκας, η οποία είναι γνωστή στο χώρο εργασίας της ως πολύ μεγάλη κατίνα, τσούλα και ανακατώστρα που γουστάρει να κάνει τους πάντες μαλλιά κουβάρια. Κι όχι μόνο σ’εσένα, αλλά σε οποιονδήποτε και οποιαδήποτε.

            Προσωπικά, ελάχιστα μ’ενδιαφέρει αν είσαι πραγματικά γυναίκα ή αν είσαι άντρας που παριστάνει τη γυναίκα. Μ’ενδιαφέρει η εμετική, αηδιαστική και πρόστυχη τακτική σου. Εδώ αυτά απαγορεύονται. Άμα θες να κλαφτείς, τράβα πουθενά αλλού.

          • Αιρετικέ οι περισσότεροι τυχαίοι αναγνώστες που θα μπουν ξαφνικά εδώ, σε ΑΥΤΟ το σημείο της συζήτησης, και θα διαβάσουν το σχόλιό σου… πιθανότατα δεν θα το καταλάβουν, ή θα το κατακρίνουν, παρασυρόμενοι από μια φυσική απέχθεια προς το βρισίδι, αρκετά κατανοητή και κοινή.
            Ομως γι’ αυτούς ειδικά, ή όποιον άλλον δεν καταλαβαίνει, θα γράψω και μια επεξήγηση…

            1. Οι 4 θεμελιώδεις κανόνες που προτείνει ο Αιρετικός (και ο πέμπτος που ωστόσο είναι δύσκολο να υλοποιηθεί)… αποτελούν ΚΑΙ εγγύηση, σε ένα διαδικτυακό διάλογο, ότι λόγοι για ύβρεις ή συγκρούσεις ΔΕΝ θα υπάρξουν, παρά μόνο μέσα στα πλαίσια της θεμιτής αντιπαράθεσης ιδεών. Δηλαδή χωρίς ψέμα ή συκοφαντία ή στρεψοδικία (και ψευτοευγένεια που τα πλασάρει) ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και λόγος για καυγάδες στο διαδίκτυο. Οι καυγάδες καταργούνται εν τη γενέσει τους. Διαφωνίες ΜΠΟΡΟΥΝ να υπάρξουν, αλλά όχι καυγάδες και μπάχαλο.

            2. Η υβριστικότητα στο διαδίκτυο, αν και αποτέλεσε πρόβλημα για σειρά ετών, μπορεί πια να θεωρηθεί ΑΜΕΛΗΤΕΟ γεγονός, συγκρινόμενο με τη λάσπη, το ψέμα, τη στρεψοδικία, κλπ. (κανόνες 1…4). Στην πραγματικότητα, πρέπει να αποποινικοποιηθεί εντελώς η εξύβριση, ακόμη και σαν αδίκημα της καθημερινότητας (όπως έχουν προτείνει και νομικοί διεθνώς). Εκείνος που βρίζει ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ είναι ΗΛΙΘΙΟΣ και αυτομάτως πρέπει να θεωρείται και ηλίθιος, Επιβαρύνει μόνο τον εαυτό του, ΔΕΝ αποτελεί πρόβλημα για κανέναν. Εκείνος όμως που βρίζει για κάποιο σοβαρό και συγκεκριμμένο λόγο, πρέπει πια να απο-ενοχοποιηθεί εντελώς σε ΚΑΘΕ περίπτωση. Σε ΚΑΘΕ περίπτωση πρέπει να εξετάζονται και οι αιτίες. ΚΑι αν οι αιτίες εμπίπτουν στους κανόνες 1…5 που αναφέρθηκαν, τότε ο «υβριστής» πρέπει ΚΑΙ να δικαιώνεται απολύτως πανηγυρικά.

            3. Η σκέτη απέχθεια προς το βρισίδι είναι ΑΣΤΙΚΗ και καπιταλιστική προκατάληψη. Για δοκιμάστε φίλοι και φίλες… να ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΕ στα καλά καθούμενα έναν τίμιο και περήφανο, αξιοπρεπή εργάτη, και… δείτε αν σε χρόνο ΜΗΔΕΝ θα εισπράξετε την πρέπουσα «υβριστική» απάντηση. Τα μπινελίκια σας θα τα φάτε σίγουρα, σε τέτοια περίπτωση. ΠΩΣ λοιπόν περιμένετε… να ΜΗ φάτε μπινελίκια ΚΑΙ στο διαδίκτυο, π.χ. όταν πετάτε λάσπη ή διαδίδετε ψεύδη? Γι’ αυτό το λόγο (και όχι μόνο) το «τίμιο βρισίδι» στο διαδίκτυο ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ και πρέπει να απο-ενοχοποιηθεί.

            (Αυτά λέω κι εγώ με… επίσης 16+ χρόνια πείρας στο διαδίκτυο).

          • Κι είσαι τόσο, μα τόσο εξοργιστικά ηλίθια, που δε μπόρεσες να καταλάβεις ούτε το αστείο του Omadeon. Αλλά δεν έχω δει ποτέ φασίστα να έχει χιούμορ. Τράβα ξανά στους ακροδεξιούς βόθρους σου, έγινες εντελώς βαρετή και γραφική.

  28. Κι επειδή η καραφασίστρω, αρχιψεύτρα, μαστόρισσα της συκοφαντίας και της στρεψοδικίας έχει μπει στο τριπάκι του «να έχει την τελευταία λέξη» και να αποκρύψει το ξεμπρόστιασμα του κατιναριού της, ρίχνω copy-paste για να μη χαθεί η ουσία κάτω από τα παραληρήματα και τις κλάψες της:

    Επειδή ο εμετικός καθωσπρεπισμός της υποκριτικής (και βαθύτατα ρατσιστικής, σεξιστικής και κατινίστικης, αλλά μην το πείτε κανενός) κοινωνίας μας έχει εξαπλωθεί σα γάγγραινα και σαν καρκίνος στο διαδίκτυο, πρέπει να βάλω λίγο τα πράγματα στη θέση τους, εκμεταλλευόμενος τη δεκαπενταετή (και πλέον) εμπειρία μου στο διαδίκτυο.

    Όπως είχε πει ο μέγιστος Oscar Wilde, «κύριος είναι αυτός που ξέρει πότε να είναι αγενής«.

    Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι ευγένεια το να αντιμετωπίζεις με γλυκύτητα και με κυριλέ προσφωνήσεις βαρύτατες – για να μην πω εγκληματικές – προσβολές που αποτελούν εγκλήματα κατά αξιών όπως εντιμότητα, αξιοπρέπεια και ήθος. Αντίθετα, είναι ευγένεια και ένδειξη αξιοπρέπειας να διαολοστείλεις αυτούς που διαπράττουν αυτές τις προσβολές.

    Ποιες είναι αυτές οι προσβολές που αξίζουν κραξίματος;

    1. Η επιμονή στη διάδοση ψευδών, ειδικά όταν τα ψεύδη έχουν ήδη καταρριφθεί.
    2. Η συκοφαντία.
    3. Η πολιτική των «ίσων αποστάσεων» απέναντι σ’αυτές τις δυο βαρύτατες προσβολές.

    Αυτές είναι οι αρχές που εφαρμόζουμε σ’αυτό το ιστολόγιο. Έχει καταστεί σαφές ήδη ότι δε χαριζόμαστε ούτε εγώ ούτε ο Omadeon σε κανέναν.

    Η αλλενάκι αποδεικνύει με τα πιο πρόσφατα σχόλιά της ότι όχι απλά είναι γυναικούλα και κυρά-Κατίνα, αλλά μια μέγιστη attention whore που γνωρίζει πολύ καλά ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών στο ίντερνετ είναι αγάμητοι χλέμπουρες, παντελώς ανίκανοι να βρουν γκόμενα εκτός διαδικτύου (είτε γιατί κομπλάρουν με το που θα βρεθούν μπροστά σε γυναίκα είτε γιατί είναι losers και οι γυναίκες γενικά σιχαίνονται – και καλά κάνουν – τους losers), οι οποίοι, μόλις δουν γυναικείο ψευδώνυμο σε φόρουμ, μπλογκ ή chat, αμέσως αρχίζουν τα αηδιαστικά σαλιαρίσματα και τις ψευτοευγένειες: παριστάνουν τον «ιππότη» που, ελπίζοντας ότι η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου (που συνήθως είναι o κάτοχος, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) θα τους κάτσει, γίνεται σκυλάκι της και, ακόμα κι όταν ο/η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου λέει μαλακίες, παραμύθια της Χαλιμάς, συκοφαντεί κόσμο ή γενικά φέρεται σα Θεόδωρος Πάγκαλος (για να μην πω γουρούνι και προσβάλω τα συμπαθέστατα και νοστιμότατα τετράποδα), παίρνουν το μέρος της ή, στην καλύτερη περίπτωση, ακολουθούν πολιτική «ίσων αποστάσεων». Η πολιτική των ίσων αποστάσεων ακολουθείται όταν ο ταλαίπωρος ανήρ (που, όπως προανέφερα, εκτός διαδικτύου δεν έχει σεξουαλική ζωή και προσπαθεί να αποκτήσει μέσω διαδικτύου) βλέπει ότι ο/η κάτοχος του γυναικείου ψευδωνύμου έχει καταφανώς άδικο, αλλά (α) του αφήνει υποσχέσεις και υπονοούμενα ότι ίσως και να του κάτσει ή/και (β) ο ίδιος έχει τόσο χαμηλή αυτοεκτίμηση ώστε πιστεύει πως, αν δεν γίνει σκυλάκι του/της κατόχου του γυναικείου ψευδωνύμου, δεν πρόκειται να δει χαρά στα σκέλια του.

    Με απλά λόγια, η συντριπτική πλειοψηφία των ανδρών στο διαδίκτυο είναι λιγούρια. Δε με πιστεύετε; Γραφτείτε σε ένα φόρουμ αυτοκινήτου ή ποδοσφαίρου με γυναικείο ψευδώνυμο. Σας εγγυώμαι ότι θα λυθείτε στο γέλιο με το πόσο πρόθυμοι είναι οι άνδρες εκεί μέσα να γίνουν γελοίοι, γλοιώδεις, σκυλάκια, ακόμα και να καταστρέψουν το κλίμα μέσα στο φόρουμ για χάρη κάποιου ατόμου που γράφει με γυναικείο ψευδώνυμο. Αν μάλιστα, όπως έκανε με το εντελώς κατινίστικο σχόλιό της η αλλενάκι, αφήσετε στους λιγούρηδες υπονοούμενα ότι ίσως και να σας αρέσει κάποιος, τους έχετε στο τσεπάκι. Τότε είναι η ευκαιρία σας να τον αξιοποιήσετε για να τσακωθεί με κάποιον που δε γουστάρετε. Τότε θα κάνετε ένα φόρουμ μπάχαλο, με τους μισούς άνδρες να τσακώνονται με τους άλλους μισούς, προκαλώντας τελικά πλήρη κατάρρευση της κοινότητας. Το πιο ωραίο είναι ότι δεν είναι καν ανάγκη να είστε όντως γυναίκα για να το πετύχετε, αν και αυτό θα σας διευκολύνει πολύ να πείσετε τα θύματά σας.

    Το σκηνικό αυτό το έχω δει αρκετές φορές να επαναλαμβάνεται. Μιλάμε για περισσότερες επαναλήψεις κι από τις «Τρεις Χάριτες» και το «Κωνσταντίνου και Ελένης».

    Ναι λοιπόν, υπάρχει χοντρό κυρά-κατιναριό και πουταναριό στο διαδίκτυο. Και το απέδειξε το αλλενάκι με το φέρσιμό του.

    Αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, η κάθε κυρά-Κατίνα βρίσκει και τα κάνει. Αν δεν έβρισκε το αλλενάκι και το κάθε αλλενάκι πρόσφορο έδαφος στη λιγουροσύνη της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανδρών που, λιγούρηδες όντες, παριστάνουν τους πουτσαράδες στο διαδίκτυο, αλλά «όρνιθα παίρνουν» κι αυτοί, δεχόμενοι να γίνουν σκλαβάκια, σκυλάκια, πειθήνια όργανα ενός γυναικείου ψευδωνύμου (που δεν είναι καν ανάγκη να ανήκει σε γυναίκα), με τη φρούδα ελπίδα ότι μπορεί να καταφέρουν, δεχόμενοι να χάσουν την αξιοπρέπειά τους, να γαμήσουν επιτέλους, δε θα μπορούσαν να χειραγωγούν ηλίθιους άνδρες (που ΝΑΙ, οι περισσότεροι άνδρες είναι από ηλίθιοι μέχρι IQ ραδικιού).

    Θυμηθείτε τι έγινε με τη… λεσβία μπλόγκερ από τη Συρία που τελικά ήταν ένας παντρεμένος άνδρας από τις ΗΠΑ. Ω ναι, κλασική περίπτωση που κάποιος εκμεταλλεύτηκε το πόσο λιγούρηδες είναι οι άνδρες στο διαδίκτυο για να πουλήσει παραμύθι: στο διαδίκτυο, αν γράφεις με γυναικείο ψευδώνυμο, αυτομάτως γίνεσαι πολύ πιο πιστευτός, ακόμα κι αν λες μαλακίες – και θα βρεις πολύ πιο εύκολα υπερασπιστές, που θα σπεύσουν να προστατεύσουν την «καημένη» τη γυναίκα που «της έχουν ορμήξει οι κακοί σεξιστές». Το ότι βέβαια όλοι αυτοί οι «ιππότες» της πορδής στην πραγματικότητα ελπίζουν ότι έτσι θα καταφέρουν να κάνουν σεξ με την/τον κάτοχο του γυναικείου ψευδωνύμου (στη φαντασίωσή τους νομίζουν ότι είναι γυναίκα, αν και συνήθως αυτό δε συμβαίνει) στην πραγματικότητα ενεργούν άκρως ιδιοτελώς και με εντελώς υποκριτικό τρόπο, σαν τα «καλά παιδιά» που συμφωνούν με ό,τι μπούρδα τους πει κάποια γυναίκα, γίνονται δεκανίκια και παρηγορήτρες της, ελπίζοντας ότι έτσι αυτή θα δει «τι καλά παιδιά που είναι» και πόσο ανταποκρίνονται σ’αυτά που λέει ότι θέλει και θα καταφέρουν επιτέλους να κάνουν κανονικό σεξ αντί να παίζουν βουκολική φλογέρα στην τουαλέτα – άλλοι γελοίοι και υποκριτές κοπρίτες από εκεί…

  29. Πω πω τί γίνεται ρε παιδιά! Διάβασα κάτι απαντήσεις του Ομαδεόν σε μένα, ετοιμαζόμουν να απαντήσω κάτι ευγενικό ο κακομοίρης (ο άνθρωπος!), μετά διάβασα και τα παρακάτω .. κόλαση, χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα…που τώρα ..δεν ξέρω σε τι να αναφερθώ!!!

    Λοιπόν, θα περιοριστώ σε αυτά που .. ξέρω, για τα άλλα, δεν ξέρω ο κακομοίρης (ο άνθρωπος!) διότι και η εμπειρία μου στο διαδίκτυο είναι πολύ μικρότερη του Αιρετικού.

    Λοιπόν, αγαπητέ Ομαδεόν

    Αυτές τις λίγες μέρες που συνομιλούμε διαδικτυακά, έχω καταλάβει οτι είμαστε κάπως ασύμβατοι στον τρόπο σκέψης. Εσύ βρίσκεσαι σε μια διαδικασία φιλοσοφική θα έλεγα, εγώ πάλι όχι. Τόσο για τον Ελύτη, την πολυπολιτισμικότητα, όσο και για άλλα που έτυχε να ανταλλάξουμε απόψεις, κάτι τέτοιο νομίζω συνέβει. Δεν είναι οτι δεν διάβασα ή δεν μελέτησα ή δεν κατάλαβα τα σχόλια και τις παραπομπές σου σε αναρτήσεις σας. Τα διάβασα όσο το δυνατό προσεκτικά και μάλιστα καταλαβαίνω πώς σκέφτεσαι, και δεν διαφωνώ καν. Απλώς καμιά φορά νομίζω οτι εγώ αλλού θέλω να επικεντρωθώ, γιατί αυτό με απασχολεί σε αυτή τη φάση, το θέτω σαν προτεραιότητα, όπως φαντάζομαι κι εσύ αντίστοιχα. Δεν διαφωνώ π.χ. σε αυτό που λες για το universality, ούτε ότι υπάρχει η οικουμενική αλήθεια, μια κοινή ουσία, μέσα στο κάθε επιμέρους – δεν ξέρω αν το αποδίδω βέβαια όπως θα ήθελες, αλλά έτσι το κατάλαβα. Αλλά και δεν βρίσκω να αντιφάσκει αυτή η θεώρηση με τη δική μου, ότι δηλαδή, την ίδια στιγμή, όπως το όλο περιέχεται στο μέρος, συμβαίνει και το συμμετρικό. Εγώ δεν μίλησα πουθενά για άθροισμα, γιατί αυτή η λέξη δεν είναι η σωστή φυσικά. Το universal δεν είναι ξερό άθροισμα επιμέρους διαφορετικών, είναι γόνιμη συνάντηση διαφορετικών, σε συνεχή αλληλεπίδραση, όσμωση, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο μικρόκοσμο, επειδή αναφέρεσαι σε DNA. Όλο αυτό μεταλλάσσεται αέναα. Και ναι, τα φαινομενικά διάφορα, έχουν μια κοινή ουσία, αλλιώς πώς θα συναντιόταν; Αυτό όμως που κάνω τώρα είναι ολίγον ερασιτεχνική φιλοσοφία, αν και κάπως έτσι το σκέφτομαι. Θέλω να πω ότι δεν διαφωνώ σε κάτι μαζί σου, αλλά απλώς εγώ το λέω κάπως αλλιώς, και δεν ξέρω αν αυτό πειράζει, δηλαδή είναι όντως βαρετό να μιλάμε όλοι με τον ίδιο τρόπο, να λέμε ακριβώς τα ίδια. Ακούω αυτό που λες, κάτι μπορεί να το επεξεργαστώ περισσότερο, άλλο όχι, ίσως το ίδιο και ο καθένας.
    Νομίζω ότι έχεις μια τάση να βρεις ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, την μια την μοναδική, την universal. Εγώ έχω βρει τη δική μου αλήθεια, όσο μπορώ την επικοινωνώ, με διάφορες αφορμές, αλλά η δική μου αλήθεια είναι και να μην βάζω στενά πλαίσια στους άλλους, ότι ο πλούτος του κόσμου περιγράφεται από όλους μας και δεν είναι ανάγκη να τον περιγράψω μόνος μου (ο άνθρωπος!). Ακριβώς όμως γι αυτό το λόγο, δεν με πειράζει αυτό που κάνεις εσύ, δεν διαφωνώ, το παρακολουθώ με ενδιαφέρον. Π.χ. για τον Ελύτη, μου αρέσει που υπάρχει μια συζήτηση γι αυτόν εδώ. Εμένα μου αρέσει για ένα λόγο, βλέπω κάτι σε αυτόν, εσένα για άλλον, του τρίτου για άλλον. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ δεν το βρίσκω αυτό και τόσο κακό, δηλαδή δεν είναι ανάγκη να σε πείσω για το τι θέλει να πει ο ποιητής! Εξάλλου η τέχνη είναι ακριβώς αυτό, ανοιχτή και ελεύθερη για τον καθένα, δεν εννοώ φυσικά για πολιτική καπηλεία και προπαγάνδα, εννοώ τον ιδιώτη αναγνώστη της ποίησης ή θεατή της ζωγραφικής. Εμένα ο Ελύτης μου αρέσει για τις αναφορές του στο ελληνικό τοπίο και πώς αυτό είναι κομμάτι ενός κόσμου, του ανθρώπινου κόσμου, στην ποίηση του. Κ αυτό γιατί κι εγώ είμαι μέτοχος αυτού του τοπίου και το θεωρώ κομμάτι της ζωής μου. Έχω περισσότερο την ανάγκη να το απολαύσω αυτό και να μοιραστώ αυτή την απόλαυση με άλλους, και λιγότερο να ανακαλύψω την υπέρτατη αλήθεια. Αυτά, πολύ φιλικά πάντα!

    Προς Αιρετικό

    Φαντάζομαι ότι και στο διαδίκτυο συμβαίνουν αντίστοιχα πράγματα με την πραγματική ζωή, με όλους τους περιορισμούς αλλά και τις ιδιαίτερες δυνατότητες του μέσου. Είναι ένα πρόβλημα ότι δεν υπάρχει φυσική επαφή, και εκεί γύρω πλέκονται διάφορα… ευτράπελα. Όσο φυσικά πιο προσεκτικός είναι κάποιος και όσο γίνεται σιγά σιγά πιο έμπειρος, τόσο μπορεί να προφυλάξει τον εαυτό του από ανεπιθύμητα πράγματα. Βέβαια μιλάω σαν σχολιαστής, όχι σαν blogger.

    • Αγαπητή κ.κ.

      ΔΕΝ διαφωνώ κι εγώ ότι υπάρχει γόνιμη συνάντηση ή σύνθεση διαφορετικοτήτων, αρκετές φορές, αλλά… αν είναι σωστή, τότε παύει όπως καταλαβαίνεις να αποτελεί και «παθητική αθροιστικότητα».

      Επίσης κάτι άλλο, σαν σημείωση.
      ΔΕΝ ψάχνω τη «μία και μοναδική Αλήθεια» ή το «Απόλυτο» ή μια μοναδική Universality.
      Μάλιστα το «κλειδί» εδώ είναι ότι υπάρχουν… άπειρες διαφορετικές Universalities ταυτόχρονα.

      Είναι παράδοξο, αλλά… αληθινό.
      Αντιστοιχεί περίπου με την μαθηματική ανακάλυψη ότι υπάρχουν «πολλά είδη Απείρου».

      Με ενδιαφέρει η διαλεκτική σύνθεση ιδεών, ΚΑΙ των δικών σου ιδεών φυσικά. Δεν αποκλείω τίποτε.
      ΟΣΟ υπάρχει ειλικρίνεια, η ίδια η ζωή μας ανταμείβει αυθόρμητα με τέτοιες συνθέσεις.

      Ακόμη και… εκεί που δεν το περιμένουμε (και όχι απαραίτητα στο χώρο των ιδεών).

      _______
      UPDATE: Για όποιον θέλει να δει ένα σημαντικό προηγούμενο σχόλιο,
      στο οποίο… απάντησες «διαλεκτικά», ήταν νομίζω αυτό
      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61030
      UPDATE 2: Ενα άλλο σχόλιό μου, που… κουράστηκα να ξαναβρώ
      (και εν μέρει αναφέρθηκε και σ’ αυτό η κ.κ.) ήταν για τον Ελύτη, αυτό εδώ:
      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61038

  30. UNIVERSALITY expressed by William Blake:

    «to see the universe in a grain of sand
    and heaven in a wild flower
    hold infinity in the palm of your hand
    and eternity in an hour»

    – ™ William Blake

    • Α τι ωραία, ποιός μπορεί να διαφωνεί με αυτό;

      Έψαξα να βρω κάτι ανάλογα καλό. Υπάρχει ένα πολύ ωραίο βιβλίο, “Η ποιητική του χώρου» του Gaston Bachelard. Από το κεφάλαιο «Η εσωτερική απεραντοσύνη», αντιγράφω ένα στίχο του Rilke (σ. 208):

      «Ο κόσμος είναι μεγάλος, αλλά μέσα μας

      είναι βαθύς σαν τη θάλασσα»

      Και επίσης από το ίδιο, δυο στίχους κάποιου Noel Bureau (σ.195):

      «Κοιμόταν πίσω από ένα χορτάρι

      Για να μεγαλώνει τον ουρανό»

      Για τις συναλλαγές του μικρού και του μεγάλου….

      • Ε, ναι, ναι, ναι…

        Πλην όμως (ΚΑΙ ατυχώς) φίλη κ.κ.
        Τέτοιες ευαισθησίες και λεπτές έννοιες… ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ ανάμεσα στον αρσενικό πληθυσμό.

        Διότι η κοινωνία μας χειραγωγεί να είμαστε ΕΡΓΑΛΕΙΑ της παραγωγικής διαδικασίας, ενώ τις γυναίκες τις αφήνει ΛΙΓΟ πιο ανενόχλητες, να έχουν τις δικές τους ευαισθησίες. Γι’ αυτό και ΥΠΑΡΧΟΥΝ διαφορές των φύλων, γι’ αυτό και ΠΡΕΠΕΙ να είσαι ΠΕΡΗΦΑΝΗ για τα θετικά του φύλου σου.

        Ολοι είμαστε… μετα-σεξιστές.
        Και το άπειρο… πολλαπλό.

        • Είμαι υπερήφανη για διάφορα πράγματα αλλά όχι για το φύλο μου. Αισθάνομαι άνθρωπος, πρόσωπο, διαφορετικό από άλλα πρόσωπα, ανεξαρτήτως φύλου. Δεν αντιλαμβάνομαι τον κόσμο ως άνδρες και γυναίκες, πιο πολύ κάνω άλλους διαχωρισμούς, τελευταία κυρίως σε καλούς και κακούς ανθρώπους…. Μάλλον είμαι κι εγώ μετα – σεξιστής!

          • Θα στο πω αλλιώς τότε…
            ΔΕΝ είναι το ίδιο το φύλο μας για το οποίο πρέπει να «είμαστε περήφανοι»…
            Αυτό το είπα ΛΑΘΟΣ, τελικά.
            Πρέπει να είμαστε περήφανοι για τις θετικές ιδιότητές μας, γνωρίζοντας όμως και τη σχέση τους με την προέλευσή τους. Μία από αυτές είναι και το φύλο μας, σε σχέση και με τις κοινωνικές διαδικασίες πάντα, γύρω από αυτό.
            Π.χ.
            Υπάρχει μια ολόκληρη φεμινιστική φιλολογία γύρω από τις «θηλυκές ιδιότητες» που θα έπρεπε να υπάρχουν ΚΑΙ στους άντρες, όπως η δεκτικότητα, ή η τρυφερότητα (χωρίς καθόλου να χάνουν οι άντρες τον ανδρισμό τους). Αυτά δεν είναι απλά θέματα, και δεν είναι λύση το «κόψιμο με μαχαίρι» κάθε αναφοράς στο φύλο σαν «σεξιστικής». Πρέπει κάποτε ΚΑΙ οι άνδρες να μάθουν να είναι π.χ. πιο τρυφεροί στα παιδιά τους. Να πούμε ψέματα, ότι οι γυναίκες ΔΕΝ είναι? Ημαρτον…🙂

          • «…για τις θετικές ιδιότητές μας, γνωρίζοντας όμως και τη σχέση τους ή την προέλευσή τους. Μία από αυτές είναι και το φύλο μας, σε σχέση και με τις κοινωνικές διαδικασίες πάντα, γύρω από αυτό»

            Ναι!

  31. Αιρετικε, οσα γραφεις για τα λιγουρια του διαδικτυου που ξερογλειφονται για ενα ξεροκομματο συμπαθειας απο γυναικες κλπ, ειναι σωστα.
    Σκληρα αλλα σωστα. Ειναι μεν πολυ pathetic αυτο, αλλα εγω δε θα καθομουν να μιλησω τοσο σκληρα για αυτους γιατι ανθρωπινο ειναι οταν στη ζωη για τον χ η ψ λογο. οι γυναικες σε φτυνουν, να προσπαθεις να κερδισεις εστω δυο γλυκα λογια συμπαθειας.
    Απο κει και περα, ολα αυτα δε με αφορουν και δεν τα εκλαμβανω οτι με αφορουν. Αποκλειεται να εχεις σχηματισει αυτη την εντυπωση για μενα απο τη στιγμη που εχεις διαβασει και λιγα σχολια μου στα οποια πουθενα δε δινω την εντυπωση οτι ψαχνω για ξεροκομματα συμπαθειας η να βρω γκομενα εδω μεσα.
    Ουτε το email μου δεν εχω σε κοινη θεα. Τη διαδικτυακη επαφη προτιμω να τη κραταω διαδικτυακη, μονο 2-3 ατομα εχω γνωρισει απο κοντα.
    Ουτε γυναικα λοιπον ψαχνω εδω ουτε φιλους. Συμπαθης ειμαι, 2 μετρα παλικαρι ειμαι, δεν μου εχουν λειψει στη ζωη μου τιποτα απο τα δυο.

    Τωρα,
    κι εδω το σχολιο γινεταιι γενικο κι απευθυνεται γενικα σε ολους,
    ,για τη πολιτικη των ισων αποστασεων, να πω οτι τη θεωρω λανθασμενη και μου ειναι αν οχι απεχθης, παντως αντιπαθητικη. Πιστευω οτι δε σηκωνει το πραγμα ισορροπιες, ουτε αστικες ευγενειες, ουτε να μιλαμε με το σεις και με το σας. Εγω δε γεννηθηκα κομμουνιστης, αλλα τωρα στηριζω με τα χιλια το ΚΚΕ, τη ψαχνω οσο μπορω, προσπαθω να ανοιξω τα ματια ανθρωπων ειτε φιλων ειτε απο το διαδικτυο και στη προσπαθεια αυτη δε κανω συμβιβασμους, ουτε τσιριτσαντζουλες. Οποιος με διαβαζει, το γνωριζει.
    Απλα, εγω θα επιλεξω το πως θα μιλαω. Εγω θα επιλεξω αν θα ειμαι ευγενης, αν θα ριχνω παναγιες, χριστους,. μπινελικια η κομψα σχολια. Εγω.
    Εγω θα επιλεξω αν θα βρισω καποιον, εγω θα επιλεξω αν θα κρατησω τη γνωμη μου για μενα, αν θα κανω το μαλακα λιγο μπας και βρω πεδιο συνεννοησης,
    αν θα μιλησω χοντροκομμενα, ειλικρινα η ωραιοποιημενα.

    Επισης, πιστευω οτι εχω πολλα να μαθω ακομα. Υστερα απο πολλες εκατονταδες βιβλια που ειχα διαβασει στη ζωη μου, συνειδητοποιησα περσυ οτι δεν ειχα καταλαβει παρα ελαχιστα, οτι ημουν τυφλος και το διαδικτυο μου ανοιξε τα ματια. Ξανα προσπαθησα να μαθω τα πραγματα απο την αρχη, και συμμαχος σε αυτο το εγχειρημα ηταν ΚΑΙ αυτο το μπλογκ, ειναι πολυτιμη η συνεισφορα αυτου του μπλογκ και ΟΛΩΝ των συγγραφεων του κι αυτο θελω να το δηλωσω προς πασα κατευθυνση. Βγαλτε συμπαθειες η αντιπαθειες απεξω και εστιαστε στα οσα γραφονται, οχι στα μπινελικια ουτε καν στους διαξιφισμους.

    Κι επειδη αναφερθηκε το μπλογκ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ, δε χρειαζεται να πω εδω οτι ειμαι ιδεολογικα αντιθετος σχεδον με το συνολο των αναρτησεων του.
    Ειδα ομως καποτε οτι με εχει βαλει στη λιστα συνδεσμων του. Μαζι με εμενα, και το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ, νομιζω και το RADICAL DESIRE.
    Kατευθειαν το εβαλα κι εγω στη δικια μου λιστα συνδεσμων.
    Το μπλογκ αυτο εχει αναδημοσιευσει 2-3 αναρτησεις μου, μεταξυ αλλων κι αυτη εδω
    http://celinathens.blogspot.com/2011/06/blog-post_30.html
    (Κανω λαθος Ομαντεον η πριν λιγες μερες ειχες εκφρασει κι εσυ τη χαρα σου που μια αναρτηση σου δημοσιευτηκε ταυτοχρονα απο αυτο το μπλογκ κι απο το ΙΝΤΥΜΗΝΤΙΑ; Ειχες γραψει για μια αναδημοσιευση σε πατριωτικο μπλογκ, δε θυμαμαι αν ηταν αυτο η καποιο αλλο)
    Γουσταρω παρα πολυ τη κινηση του. Χαιρομαι παρα πολυ που η συγκεκριμενη αναρτηση διαβαστηκε απο ανθρωπους που ουδεμια ιδεολογικη συγγενεια εχω.
    Αυτη η αναρτηση με εκφραζει, αυτο που περιγραφω σε αυτην προσπαθω να κανω. Εγω με τις ελαχιστες, ασημαντες, μηδαμιινες δυναμεις μου.
    Να μιλησω με αυτον που μας χωρισουν τειχη. Και ειμαι στοχοπροσηλωμενος σε αυτο και θα ακολουθησω αδιστακτα, μεχρι κεραιας αυτο που εχω στο μυαλο μου, τον λιγο χρονο που πια εχω,διχως παρεκκλισεις και λοξοδρομησης.

    Αλλενακι, μιας που εγραψα για συνδεσμους, δε θα ειχα κανενα προβλημα να με βαλεις στη λιστα συνδεσμων σου.

    Θα πω κατι που θα ακουστει αλλοκοτο, γραφικο η δε ξερω κι εγω, αλλα θα το πω. Αν δεν αγαπησουμε ο ενας τον αλλον, τη πουτσησαμε, θα μας γαμησουν ασαλιωτα. Θελω οχι μονο να βρω πεδιο συνεννοησης, με τον πατριωτη, με τον πρωην δεξιοπασοκο, με τον αναρχα, με τον απολιτικ,
    αλλα θελω να τους αγαπησω κιολας. Θελω να τους αγαπησω δυνατα κι απρουποθετα. Θελω να νιωσω κοντα τους, θελω να γινουμε μια γροθια και να ριξουμε τη χουντα.
    Δε γεννηθηκα στο Γουντστοκ, ξερω πως ακουγεται αυτο, ξερω οτι μπορει να προκαλει μεχρι και λυπηση.
    Αλλα μονο ετσι, μονο ετσι, θα μπορεσουμε να κανουμε κατι. Αλλιως, αν σκοτωθουμε μεταξυ μας, καλυτερα να ανοιξουμε τα ποδια απο τωρα στον Κατακτητη.
    (Και στο καλεσμα αυτο μονο οι νεοφιλελευθεροι και οι φασιστες δεν εχουν θεση)

    • Αγαπητέ Celin

      Επειδή έχω κι ένα ελάττωμα (τουλάχιστον) της… πολυλογίας, θα προσπαθήσω να στα πω σύντομα.

      1. Το πρόβλημα είναι ότι… ΕΣΥ, το ΞΕΡΕΙΣ ότι δεν είσαι καλαμπόκι, αλλά… οι κότες ΔΕΝ το ξέρουν!🙂
      (και ο νοών νοείτω, ο δε… μη-κατανοών παρανοείτω)

      2. Relax, don’t do it, if you want to come!🙂

      3. Το άλλο πρόβλημα είναι ότι ορισμένα πράματα αποτελούν τόσο σημαντικά φάουλ στο διάλογο, ώστε δεν επιτρέπεται να ΜΗΝ τα επισημαίνουμε. Αν έστω και ΕΝΑ άλλο άτομο υποκριθεί (ή κάνει το μαλάκα κλπ.) απέναντι σε τέτοια φάουλ, τότε το πρόσωπο που κάνει το φάουλ αποθρασύνεται, νομίζοντας ότι αυτό που έκανε είναι ΟΚ, ή ότι «κάποιοι συμφωνούν» άρα μπορεί και να τη γλυτώσει.

      Θα μου πεις τώρα… να αποφύγουμε τον καυγά. ΝΑΙ, θα συμφωνήσω. Αλλά τότε βρες τρόπο να χτυπάς καμπανάκι χωρίς καν να θίγεις τον δράστη.
      Θα σου θυμίσω κάτι για τα… μικρά παιδιά. Αν δούμε να πλησιάζει ένα μικρό παιδί με σπίρτα που άναψε, μια… στοίβα σανό, ή ένα βενζινάδικο, πρέπει ΠΑΝΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ να του πάρουμε το αναμμένο σπίρτο από το χέρι. ΔΕΝ είναι ανάγκη βέβαια να… χειροδικήσουμε ή να βρίσουμε.

      _______
      Για όλα τα άααλλα που είπες συμφωνώ απολύτως. Ειδικά για το Περι Πάτρης συμφωνώ και επαυξάνω. Μάλιστα είχα ένα σύντομο διάλογο από έναν δικό τους άνθρωπο, εντελώς καλοπροαίρετο, που ήρθε εδώ και πολύ εύκολα… παρανόησε χωρίς λόγο (αλλά η παρεξήγηση λύθηκε). Δεν έχω δει όλα τα ποστ τους, αλλά πιστεύω ότι υπάρχουν και ντόμπροι και καλοπροαίρετοι ανάμεσά τους, που ίσως δεν καταλαβαίνουν καθόλου το ενδεχομένως ακροδεξιό περιεχόμενο κάποιων συγκεκριμμένων ποστ. Οπότε… δεν είναι θέμα όπου συμφωνώ 100% με τον Αιρετικό.

      • Φιλε ομαντεον, το ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ το διαβαζω πολυ συχνα, εχω κανει εναν μικρο διαλογο με τον ανθρωπο που το εχει και ειδα οτι ειναι πολυ καλοπροαιρετος και καθολου αντικομμουνιστης, μαλιστα θυμαμαι οτι εχει δημοσιευσεις και αναρτησεις αλλων κομμουνιστων. Αναδημοσιευει συχνα αναρτησεις που διαφωνω 1.000.000%,, στη λιστα συνδεσμων του θα δεις ιστολογια ακραια, καμια σχεση με ο,τι μπορουμε να συνεννοηθουμε.
        Αλλα, σου ειπα, με εβαλε στη λιστα συνδεσμων και κατευθειαν το εβαλα κι εγω. Τη θεωρησα γενναιοψυχη κινηση και δεν υπηρχε περιπτωση να μην ανταποδωσω. Απο οτι εχω καταλαβει το ιστολογιο ειναι ακομματιστο και πατριωτικο
        (Με ενα μεγαλο συΝ, την απυθμενη απεχθεια που εχει για το ΛΑΟΣ!:)

        Τα φαουλ που λες, ναι, πρεπει να υπογραμμιζονται. Το επραξα με το δευτερο μου σχολιο, το πρωτο τωρα που το ξαναδιαβαζω, εχεις δικιο, παραηταν light
        και για το καλο του συνομιλητη μας, οφειλουμε να ΜΗΝ ειμαστε τοσο light.

        Το relax δεν το καταλαβα ,αλλα δε πειραζει, σωστο ειναι κι αυτο, λιγο relax ειναι απαραιτητο!

        • Το relax δεν το καταλαβα ,αλλα δε πειραζει, σωστο ειναι κι αυτο, λιγο relax ειναι απαραιτητο!

          Ηθελα να σου πω απλώς… «χαλάρωσε», αλλά μπερδεύτηκε η γλώσσα μου με το τραγούδι των «Frankie Goes to Hollywood», κι είπα να σε… ιντριγκάρω λιγάκι με μουσικές προεκτάσεις ! χαχαχα🙂

    • Υ.Γ. Θα προσθέσω κάτι άλλο, φίλε Celin… που μόνο πολύ πρόσφατα συνειδητοποίησα (αν και επί 16 περίπου χρόνια ήταν κρυμμένο σε λανθάνουσα μορφή γνώσης, κάπου μέσα στο μυαλό μου)…

      Η διαπροσωπική κουλτούρα του «σκεπτόμενου διαδικτύου» (μπλογκ και φόρουμ κλπ.) είναι δυστυχώς… ΜΙΚΡΟ-ΑΣΤΙΚΟ δημιούργημα. Και σαν τέτοιο περιλαμβάνει και το μικρο-αστικό ήθος της «ευπρέπειας» και του «μη-βρίζετε» κλπ. και ΟΛΗ τη δυσώδη υποκρισία που εμφανίζεται συχνά και σε ορισμένους… μικρο-αστικούς κύκλους «κοινωνικά αναρριχόμενων καθωσπρεπιστών».

      Η απλή αλήθεια είναι ότι… ΚΑΝΕΝΑΣ περήφανος και ντόμπρος εργάτης, δεν θα ανεχτεί ποτέ να τον συκοφαντήσει κανείς, στην πραγματική ζωή. Και η απλή αλήθεια είναι ότι τις λίγες, ελάχιστες φορές που μπήκαν τέτοιοι άνθρωποι στο διαδίκτυο και είδαν τη λάσπη και την υποκρισία που κυκλοφορεί ανενόχλητη…
      εκφράστηκαν με το χειρότερο τρόπο, ΣΧΕΔΟΝ πάντα…
      βρίζοντας, ξεχέζοντας και (τελικά) φεύγοντας.

      Αυτό το τελευταίο ειδικά πρέπει να μας προβληματίσει πολύ. ΙΔΙΩΣ τον τελευταίο καιρό που οι παρενέργειες της ακατάπαυστης υποκρισίας και λασπολογίας έχουν οδηγήσει σε διογκώμενα φαινόμενα «ιδιωτικής καταστολής της ελευθερίας έκφρασης», κλπ. κλπ.

      Ο γυαλός δεν αρμενίζει στραβά. ΕΜΕΙΣ στραβά αρμενίζουμε. ΓΙ’ αυτό και πρότεινα έναν εντελώς καινούργιο τρόπο προσέγγισης του θέματος της διαδικτυακής συμπεριφοράς, από τα «καθιερωμένα». Στα σχόλια εδώ, κυρίως:

      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61061

      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61063

      (και στους συνδέσμους που περιέχουν)

      Τέλος… έχω πολλά να πω κι εγώ για το ΕΙΔΙΚΟ θέμα που έθιξε ο Αιρετικός, αλλά… αν δεν χρειαστεί, ΔΕΝ θα μιλήσω.

      Θα προειδοποιήσω όμως… κάθε ενδιαφερόμενο / ενδιαφερόμενη (ΟΧΙ εσένα φίλε Celin γιατί… τα ξέρεις αυτά μάλλον), ότι…
      😈 ΕΤΣΙ ο διαδικτυακός διάλογος μετατρέπεται σε μηχάνημα… «Ακτίνων Χ»
      που βγάζει στο φως ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΕΣ χαρακτήρων, όπου ΟΛΑ αποκαλύπτονται, έτσι κι αλλιώς.
      :mrgreen:
      -Αλλά αυτό είναι «δώρο» που αποκτιέται ΜΟΝΟ μέσω της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ειλικρίνειας.
      Ουδέν κρυπτόν της ψυχής εν διαδικτύω.

      • Για τις τελευταίες αράδες σου
        Λαβράκι ή τσιπούρα;

        Από εχτές είχα γράψει αλλά ποτέ δεν έστειλα
        =======================================
        Διαβλέπω μία ΕΜΜΟΝΗ σου να επιζητάς το GTFOOH.
        ΓΙΑΤΙ:
        Είπες το χριστοδούλικο «δεν ήξερα γιατί …τότε δεν διάβαζα». ΟΚ.
        Μετά που το έμαθες;
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        Σου είπανε Ξεκόλλα: εγώ
        «Θα μπορούσα να συζητήσω αλλά!»
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        Σου είπανε Συζήτα: @κ.κ. διαφωνώ
        «Θα μπορούσα να συζητήσω αλλά!»
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        Σου είπανε Συζήτα: @celin διαφωνώ
        «Θα μπορούσα να συζητήσω αλλά!»
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        «Όλο φεύγω και ακόμα είμαι δω».
        1,2,3.. ν φορές.
        Αυτό δεν αποτελεί τον ορισμό της ΤΡΟΛΛΙΑΣ , μπορεί όμως να εκγλυφθεί ως τέτοια.
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        Εμμονές που εμφανίζονται σε κατάσταση παροξυσμού
        «…δεν θέλω να σκοτώνουν γέρους…»
        «… γριές…»
        «…παιδιά…»

        «…σκυλιά…» (δεν το έχεις βάλει, το κάνουν οι Φιλιππινέζοι – ΟΛΟΙ)
        Υπάρχει κάποιος ή κάτι (ufo) εδώ μέσα που έχει βγάλει το «Δεν» στις προτάσεις σου και πρέπει να μας τις αραδιάσεις όλες;
        Υπάρχει κάτι (μόνο ufo) εδώ μέσα που μπορεί να σε παρακολουθήσει;(κακιούλα)
        «Κουνήσου απ’ την θέση σου». (ΑΡΗΣ)
        Τίποτα εσύ.

        Είδα το αυτόματο bot της WP έχει ανέβει στο μπλοκάκι σου.
        Για απλές αναδημοσιεύσεις (με δικές σου υπογραμμίσεις) έχεις πολλά χτυπήματα.
        Μπράβο σου.
        Τι ακριβώς θέλεις;
        ==========================
        Είδα όμως μία Νιρβάνα μπροστά μου, που οποιοσδήποτε αναδυόμενος θα παρεξηγιόταν…

        Να περάσω αργότερα; Θα είναι στο πανέρι;

        • Αυτό λέγεται…»Τέχνη του (δια)λόγου».

          ΔΕΝ ευθύνομαι για τα bots.
          Απλά επιζήτησα μια ισορροπία, ένα ξεδιάλυμα.
          Πάω για μπάνιο τώρα και δεν πα να γαμηθούν και τα bot και τα robot…

          Τα λέμε αργότερα. (και θα… μελετήσω το κρυπτικό σου σχόλιο περισσότερο ΜΕΤΑ το κολύμπι)

          • Α, τίποτα μην δίνεις σημασία.

            Απλά την κατηγορώ ότι είναι μέρος ενός ring που με ανατροφοδοτήσεις δημιουργεί μία κατάσταση.
            Θα μπορούσα να πω και μέλος ενός ring αλλά ποσώς με ενδιαφέρει…
            Τώρα ότι ζητάει το GTFOOH από εσάς δεν κρύβεται.
            Τέτοια εμμονή καταντά απροκάλυπτα επιδίωξη για κάτι.
            Απραξία σε σχέση με τον αναδυόμενο γαλαξία είδα από την πλευρά σας και
            με «προβολές του νου» νόμισα ότι η υπομονή σας είχε σκοπιμότητα…

            Over and out

          • Σε μένα απευθύνεσαι Οlοgistis? Το σχόλιο είναι κάτω από του Ομαντεόν.
            Είσαι λάθος σε όλη τη σκέψη σου.

            Για το δικό μου μπλοκάκι λες bot και που είναι να το δώ. Είναι τα top posts μήπως; Δεν το ξέρω το bοt. Δείξε μου που είναι.

            Για μένα λες ορισμος της τρολλιάς;

            Αν εννοείς οτι ειμαι εδώ για να γίνονται χτυπήματα στο μπλογκ λάθος, κανένα χτύπημα δεν έγινε, κίνηση ελάχιστη, η συνηθισμένη για τέτοια μέρα.

            – Αν είναι η ερώτηση για μένα- να μην το ρωτήσω και να μην απαντήσω ;
            – Αν φύγω όπως λες, θα αφήσω αναπάντητη την κατηγορία για ring.
            – Αν σε ρωτήσω, είμαι όλο εδώ, δεν φεύγω, ενδεχομένως τρολιά.
            Τι απόλα τελικά;
            Κατ’ αναλογίαν αυτό ισχύει και για τα υπόλοιπα σχόλια.
            Αν τα αφήσω αναπάντητα, μένει αιωρούμενη μια εντύπωση, αν απαντήσω ,»είμαι όλο εδώ και δεν φεύγω»

            Σε πολλά σχόλια δεν απάντησα, όχι ότι τα αγνόησα, και στην κ.κ. θα ήθελα να απαντήσω αλλά της είπες μετά για συντεχνίες λόγω φύλου και σκέφτηκα, «άστο καλύτερα… η γυναίκα τι δουλειά έχει να μπλέκει σε ιστορίες που δεν έχει σχέση…»
            Τον Celin τον ευχαρίστησα, διότι έχουμε περισσότερη επικοινωνία, και σε σένα εξήγησα ότι μπορεί να μιλήσουμε άλλη φορά.

            Αλλά στου Ομαντεόν δεν γινόταν να μην απαντήσω γιατί είναι και αυτός επίμονος.
            Στον άλλον που κλιμάκωσε να τον αγνοήσω τελείως ήθελες;

            Δεν είμαι μέλος κανενός ring, αν εννοείς το Αντί, και τον αναδυόμενο δεν τον ξέρω.

            Η απάντησή μου στην κατηγορία σου είναι τρολιά; Και αυτό που κάνεις τώρα δα πως λέγεται; Ξέρεις να μου πεις;

        • Το πιο βαθυστόχαστο ερώτημα που έθεσες φίλε Ολογιστή… (αααχ ΤΙ ωραίο μπάνιο ήτανε….)
          …είναι το δίλημμα «λαβράκι, ή τσιπούρα»?

          Και ΔΕΝ είναι απλό… γαστρονομικό ή φιλοσοφικό ερώτημα.
          Είναι προβοκατόρικο κοάν του Ζεν Βουδισμού.
          (και κατά κάθε εγωισμού).

          Διότι… και ποιός δε θάθελε (γιατί να το κρύψομεν άλλωστε)?…να είχε πιάσει λαβράκι?:mrgreen:

          Ομως εδώ θα σε απογοητεύσω. Είμαι αναφανδόν υπέρ της… τσιπούρας !!! χαχαχα…

          ΓΙΑΤΙ?

          Μα… γιατί ΑΝ μεν ήτανε λαβράκι και σπάνιο μάλιστα,
          άαααντε τώρα τρέχα να πείσεις τα εκατομμύρια των διαδικτυαζομένων πως… αξίζει να το φάνε.
          ΑΝ όμως ήτανε απλή τσιπούρα, κατά προτίμηση μάλιστα… ιχθυοτροφείου (δραπέτισα προφανώς)…
          τότε υπάρχει ελπίδα να είμαστε ΗΔΗ κοντά σε ολόκληρο ιχθυοτροφείο από τέτοιες τσιπούρες
          και νάχουμε υλικό μπόλικο και χορταστικό, που δεν το ξέραμε.

          Να το κάνω πιο λιανά λοιπόν.
          Προτιμώ χίλιες φορές οι εμπνεύσεις μου να είναι ΗΔΗ γνωστές και καθόλου καινούργιες,
          έτσι ώστε να υπάρχει προοπτική να τις μοιραστούμε με πολλούς άλλους ανθρώπους που ΗΔΗ τις σκέφτηκαν…
          …παρά νάχω το Γολγοθά μπροστά μου,
          του να ενημερώσω και να πείσω ανθρώπους που ΔΕΝ τις σκέφτηκαν
          και να μην υπάρχει κανείς που να έχει ΗΔΗ πιάσει το ΙΔΙΟ νόημα.:mrgreen:

          • Χορταστικό!
            Αλλά έχω δώσει over and out οπότε να επανέλθω δεν μπορώ.

            Κανονικά ήταν ερέθισμα από εδώ:
            Αλλά πως τα φέρνει το κοεν …
            Κολλάει και εδώ. νομίζω…

            Στην πεζοπορία τα ονομάζουμε μονοπάτια,
            στην μουσική ταξίμια,
            και σε καμία προσωπική αναζήτηση ατραπούς.
            (Οι δρόμοι της καθημερινότητας, οδηγούν άραγε που;)
            Σαν τους πολεοδόμους χαράσσουμε τους δικούς μας,
            που θα μας οδηγήσουν στην «κοσμάρα» μας,
            την Άλλη Ουτοπία.
            Σαν χτίστες επιλέγουμε τα τούβλα.
            Βουτάμε στις μάντρες υλικών
            και ψάχνουμε τις ποιότητες,
            που η «αποψάρα» μας ζητάει.
            Ψωνιστήκαμε στην ιδέα ότι φτιάχνουμε Αππία οδό
            Ή το πετρέλαιο σώθηκε, δεν έχω δυνάμεις να κουνηθώ;
            Κάπου εκεί έρχεται η ανάγκη
            να δούμε πάλι αυτά τα blueprints,
            γιατί η Ιθάκη μας
            ξεθώριασε από την πολυκαιρία.
            Ανάλογα την περίπτωση,
            για να νιώσουμε πάλι γεμάτοι,
            διαλέγουμε το Στερέωμα
            που μας βολεύει να σταθούμε.
            Θες να είναι μες στο μπαλόνι που το Ανθρώπινο κοιτά;
            Ο ποιητής που βιωματικές εικόνες δίνει,
            για να φωτίσει την σκιά σου,
            ότι είσαι και Αυτό.
            Θες όξω απ’ το μπαλόνι να ατενίζεις από μακριά;
            Ο ποιητής βλέπει το Όλο
            και μέρος του Όλου σε ονομάζει,
            Όλο και συ.

            Ο Ελύτης θα δοξάσει το Υπερβατικό.
            Αλληλούια.
            Τώρα βλέπω και ‘γω…
            Κάποιος άλλος ποιητής θα χλευάσει:
            «κουράδα» που πλέει στο Σύμπαν θα με ονομάσει.
            Τώρα το βλέπω και ‘γω.

            Κάπως έτσι, σαν τα ζαγάρια,
            ξαναξεκινάμε να προχωράμε.
            Ως την επόμενη καμπή.
            Για αλλαγή πορείας;
            Μα θα ‘ναι η πίστη μας η μεγάλη στην ΙδεοΠλασία,
            ή μήπως το «φλασάκι» που άναψε ο ποιητής;

            Για το Ανθρώπινο ρε γ@μώτο!

            *τα υπόλοιπα στις πολλαπλές μορφές και τις φυσαλίδες αντίληψης, μήπως και το αναπάντητο απαντηθεί, αν το Όλο είναι το ένα ή το μηδέν.

            ΥΓ. Αυτό που από την μεριά μου ξεκίνησε ως απλό «πικάρισμα» προς εσένα για το Θέμα Ελύτης εξελίχτηκε σε κάτι ανέλπιδα καλό.
            Σου ξύπνησε την βαθιά γνώση που έχεις για τον Ποιητή και άρχισε να ξεχύνεται το φως Του από τις χαραμάδες των γραπτών σου. (και άλλων συνομιλητών φυσικά-κ.κ.)
            Είδε το Όλο (Universality το είπες;) έχεις δίκιο και άλλο τόσο όταν λες «και σε αυτό αστόχευσε, ή και το παραμέλησε» αλλά ίσως να άφησε και κάτι να γίνει, οι πλάτες που σηκώνουν βουνά, εκεί οι «μες το μπαλόνι» σηκώσουν και Όλο το Στερέωμα.
            (Προσοχή – Προσοχή: όχι τέλεια γνώση. Να αποφεύγονται οι γενικεύσεις.🙂

            ΥΓ1. Το Υπερσύνολο της Ελληνικής γλώσσας κατέγραψε την γλώσσα του Ελύτη, του Σεφέρη, των ποιητών.
            Για 4.000 χρόνια το υπερσύνολο Ελληνική Γλώσσα καταγράφει [Γνήσια Υποσύνολα]
            Ο Ελύτης ήταν βαθύς γνώστης της Ελληνικής γλώσσης; ΝΑΙ
            Χρησιμοποίησε όλο το φάσμα της; Επ’ ουδενί!
            Πχ. Από την αργκό του Ηλία Πετρόπουλου δεν στράγγιξε ούτε μία λέξη για να την κολλήσει στον Λόγο του.
            Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να χρησιμοποιεί ολόκληρο το φάσμα της οποιασδήποτε γλώσσας.

            ΥΓ2. Ο «Καραβίας», που λέει κ’ ένας φίλος, γράφοντας «Λαμαρίνα» ξέφυγε από την Ελληνική Γλώσσα; Κάτι πρέπει να γίνει και η ΜικροΜάλακη να δώσει εντολή στην intracom για γκουγκλάρω, τσατάρω, τουιτεράρω, φαιισμπούκι, κτλ να μην μου τα βγάζει λάθος όταν γουαρντάρω.

          • Από χθες το βλέπω το σχόλιό σου φίλε ολογιστή, και το διάβασα αρκετές φορές.
            Δεν απάντησα γιατί ελάχιστα έχω να προσθέσω…
            Λυπάμαι μόνο που… στο διαδικτυακό διάλογο τα καλύτερα σχόλια, συνήθως μένουν αναπάντητα.
            ΟΠΩΣ κι αυτό.

            Το έπαθλο των σωστών σχολίων είναι η σιωπή συνήθως, γιατί οι άνθρωποι αρέσκονται σε διαφωνίες…

            Ενυγουαίη… τάσσομαι αναφανδόν υπέρ του εμπλουτισμού της ελληνικής με ξένες λέξεις.
            Το… ισοζύγιο εισαγωγών για τις λέξεις είναι θετικό, άρα… δεν επιτρέπεται να φοβηθούμε τις εισαγωγές λέξεων.

            Και μια σημείωση (ευχαριστώντας σε και για τα καλά σου λόγια)… που αφορά τον Ελύτη.

            Ενας λόγος που ασχολήθηκα τα τελευταία χρόνια με τον Ελύτη είναι… αρκετά ασυνήθιστος.
            Είναι ότι ο Ελύτης, επειδή εκ πρώτης όψεως φαίνεται υπερβολικά «ελληνοκεντρικός»,
            τείνει να ΑΠΩΘΕΙ όσους Ελληνες έχουν απορρίψει τον «ελληνοκεντρισμό» και σκέφτονται μη-εθνικιστικά, κ.ο.κ.
            και με αυτό τον τρόπο χάνουν το νόημα, στερούνται την ουσία αυτού του ποιητή, μια ουσία τόσο παγκόσμια,
            ώστε πήρε και Νόμπελ κάποτε.

            Ο Ελύτης είναι και ένα «κλειδί» για την κατανόηση της διαδικασίας με την οποία ο νους του ανθρώπου…
            κατεβαίνει από το διάστημα στη γή, προσγειώνεται σε έναν τόπο και μοιράζεται τις εμπειρίες των άλλων ανθρώπων εκεί.
            Δεν έχει σημασία που αυτός ο τόπος είναι η Ελλάδα, γιατί θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε τόπος.
            (με την επιφύλαξη βέβαια ότι αν δεν ήταν η Ελλάδα αυτός ο τόπος, τότε και η ποίηση θα ήταν σημαντικά διαφορετική).
            Γεγονός είναι όμως ότι η ΜΕΘΟΔΟΣ ισχύει ανεξάρτητα από τόπο και χρόνο,
            οπότε δεν αποκλείω κάποιοι ξένοι φιλέλληνες να μιμήθηκαν τη μέθοδο του Ελύτη γράφοντας για το δικό τους τόπο ή πατρίδα.

            Υπάρχει κάτι μέσα στη διαδικασία αυτή που έχει ήδη απογειωθεί πολύ πέρα από τις κοινωνιολογικές θεωρίες για το έθνος,
            κάτι που αντιστέκεται σθεναρά στις υπάρχουσες ερμηνείες και εξηγήσεις. Κάτι που αφορά τη συλλογική συνείδηση,
            τον τρόπο που αναδύεται, κ.ο.κ.

            Αν κανείς θεωρήσει το σχηματισμό της συλλογικής συνείδησης αμελητέο, θα διαψευσθεί σχεδόν τελείως από τον Ελύτη. Το πιο πιθανό βέβαια, τότε, είναι να τον απορρίψει π.χ. σαν «εθνικιστή» (αν είναι π.χ. φανατικά αντι-εθνικιστής).

            Ευτυχώς όμως για μένα, όταν ξεκίνησα την ανάγνωση του Ελύτη, είχα ξεκαθαρίσει μέσα μου ότι είναι οπτασία η κάθε ΑΥΣΤΗΡΑ εθνική συνείδηση, και μάλιστα χρησιμοποίησα συνειδητά τον Ελύτη για να καταλάβω ΠΩΣ νιώθει ένας «πραγματικός έλληνας» (κάποιος που έχει γαλουχηθεί μέσα σε μια ιδεατή «πραγματική ελληνική κουλτούρα»).

            Αρχισα να διαβάζω Ελύτη, τότε… με το λεξικό στο άλλο χέρι, για να μάθω ΠΩΣ είναι, what is it like, to «feel Greek».🙂
            !!!
            Αυτό δεν… το έμαθα ποτέ, βέβαια [*] (χεχε). Εμαθα όμως κάτι παραπλήσιο. Εμαθα τη διαδικασία του νου με την οποία μπορεί κανείς να «φτιάξει ταυτότητες» και πολλά άλλα (και λέξεις βέβαια).

            _____________
            [*] «δεν το έμαθα ποτέ», διότι… απλούστατα η ιδεατή, ιδανική κατάσταση του να νιώθει κανείς την «πραγματική ελληνική κουλτούρα», ΔΕΝ νομίζω ότι υπάρχει πουθενά. Απλώς οι… ελληνοπρεπείς και ελληνόψυχοι ΠΑΡΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ και υπνοβατούν. Πιθανολογώ ότι ΟΥΤΕ ο ίδιος ο Ελύτης δεν το ένιωσε ποτέ αυτό 100%, αν και… προσπάθησε (ιδίως όταν ερωτεύτηκε τη Μαρία που ήταν η έμπνευση και για τη «Μαρία Νεφέλη»).

          • Υ.Γ. Ο ίδιος ο Ελύτης κάποτε, την ημέρα εκείνη που μου χάρισε λίγες ώρες από το χρόνο του, προσκαλώντας με σπίτι του (Σκουφά 23) για να τα πούμε από κοντά… μου είχε πει ΔΥΟ πράματα.

            1. ότι… δεν γίνω ποτέ ποιητής, αλλά θα παραμείνω είτε μόνο… σατιρικός ποιητής, είτε… μέτριος και ασήμαντος ποιητής. (ΣΩΣΤΟ αυτό -χεχε).🙂

            2. ότι… δεν έχω μάθει σωστά ελληνικά, εφόσον δεν ξέρω αρχαία και έχω ελλείψεις στο λεξιλόγιό μου.

            ΓΙΑΤΙ με κάλεσε σπίτι του? Διότι… του είχα στείλει ένα σατιρικό ποίημα με τίτλο… «Αντάξιον Εστί». Ζητώντας μάλιστα και συγνώμη, αν τυχόν θιχτεί. Του είχα θέσει κάποια κοινωνικά προβλήματα υπ’ όψη, και γράφοντας μια… χιουμοριστική παρωδία του «Ενα το Χελιδόνι», στο «Αξιον Εστί», είχα την ελπίδα πως τα είχα εκφράσει αρκούντως καλά ώστε να… αξίζουν το κόπο ο ΙΔΙΟΣ να ασχοληθεί. Και πράγματι ασχολήθηκε.

            Θα φέρω λινκ αργότερα σε ένα κείμενο που αφηγείται εκείνη τη συνάντηση, καθώς και το ίδιο το… σατιρικό ποίημα, «Αντάξιον Εστί».
            ___________
            (λίγο αργότερα)

            Το βρήκα,
            http://omadeon.5gbfree.com/writings/antaksion_esti.html
            Μία παλιά απροσδόκητη συνάντηση με τον Οδυσσέα Ελύτη
            (και η χιουμοριστική παρωδία «Αντάξιον Εστί»)

            (και το ποίημα είναι πιο κάτω με scroll down, αν βιάζεται κανείς)

            (προσωρινό σάητ, σχετικά αργό, λόγω καταστροφής του παλιού μου σάητ http://omadeon.com από… χάκερ. ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι οδηγείται κανείς στο http://omadeon.5gbfree.com αν αρχικά πάει στο http://omadeon.com αλλά… έχει προβλήματα αυτή η μετάβαση. Εχω αγοράσει χώρο αλλού στο διαδίκτυο όμως και θα τα μεταφέρω αλλού σύντομα).

  32. Ο ιδιος ρατσισμος διακατεχει ολους,πολυπολιτισμικοφιλους και οχι,ετσι λεω εγω.Οταν προσπαθεις να γενικοποιησεις και να κατηγοριοποιησεις ανθρωπους ,εισαι ενα καλο δειγμα ναζι(κανοντας χρηση ακριβως αυτου του ιδιου χαρακτηριστικου που ολοι εχουμε ,της ταξινομησης σε ομαδες για να κατανοησουμε)
    Καθε ατομο εχει την δυνοτοτητα να μεταβαλλεται σε ολη του την ζωη ,και το να θεωρει κανεις σταθερες τετοιου ειδους συμπεριφορες ,το εχει χασει.
    μια απλη περιγραφη ειναι το οτι κοιταμε ολοι να κανουμε συνθηκολογηση στον πολεμο της επιβιωσης ,με οσους μας φαινονται δυνατοι ,και οτι θα μας βοηθησουν.η με οσους μπορουμε να εχουμε σαν υποδεεστερους.ισοτιμη σχεση μεταξυ ατομων διαφορετικων φυλων ,εκτος του συστηματος ,ειναι εφικτες και πολυ πολυ χρησιμες για ολους τους εμπλεκομενους.Αλλα οχι σε επιπεδο φυλη 1 φυλη 2.σαν ατομα.Αλλα οταν δεν καταλαβαινει κανεις την αναγκη για ατομικοποιηση της ευθυνης ,για ατομικη συμμετοχη στα κοινωνικα δρωμενα της γειτονιας του ,και παει να μιλησει για τον πλανητη ,τοτε αστο .εγω εχοντας ζησει σε πολλες πολυπολιτισμικες κοινωνιες (αν και παντου υπαρχουν ρατσιστες ,καθε ειδους ,υποκινουμενοι παντα απο το χρημα,το κερδος το προσωπικο,μην χασω το ψωμι μου σου λεει ο αλλος απο τους ξενους που δουλευουν για πιο λιγα,αυτο ειναι το θεμα .
    για να νοιωθαμε ολοι ισοτιμοι και να απαιτουσαμε ολοι τα ιδια για την δουλεια μας.για να μην ειχαμε τις μικροτητες του κερδους ,της δηθεν καλυτερεψης της ζωης μας)
    Πολλα λογια για το τιποτα.Πολυπολιτισμικες κοινωνιες ειναι ολες πλην των νησων στον ειρηινικο ωκεανο που μενουν μια οικογενεια στο καθε νησι.ολοι οι αλλοι ζουμε ανακατεμενοι ,αλλα συνεχως νοιωθουμε ανασφαλειες και καταφευγουμε σε παλια μοντελα οπως αυτο της μονο πολυ διαφορας.
    Δεν ειμαστε ομαδες;,ειμαστε μοναδες.εκτος αν εισαστε τοσο φοβισμενοι …

    • @sollis

      Velkome to aur blog [heavy German accent here]

      Arbeit Macht Frei.🙂:mrgreen:

      Ο ιδιος ρατσισμος διακατεχει ολους,πολυπολιτισμικοφιλους και οχι,ετσι λεω εγω.Οταν προσπαθεις να γενικοποιησεις και να κατηγοριοποιησεις ανθρωπους, εισαι ενα καλο δειγμα ναζι…

      Ναι, αλλά… εδώ έχουμε αυτο-αναφερόμενη πρόταση. (self-reference)

      1. Ο ίδιος ρατσισμός διακατέχει όλους… [γενίκευση]

      2. Οταν προσπαθείς να γενικοποιήσεις...[συνεπαγωγή] — τότε —-> είσαι καλό δείγμα ναζί
      ________________________________
      3 Συμπέρασμα ===>
      όποιος λέει όλα αυτά είναι καλό δείγμα ναζί !!!

      χαχαχα….🙂
      Ντάξει, εν μέρει είναι και αστείο, αλλά…
      Δεν νομίζεις φίλε sollis ότι η ιδιότητα του «ναζί» χρειάζεται και λιγουλάκι περισσότερα… ιδιαίτερα χαρακτηριστικά?
      (από το να «γενικεύεις» και να «κατηγοριοποιείς»)

      Εγώ έτσι νομίζω.
      Διότι… Αααν το πάμε έτσι,
      κι ο μπακάλης μου κι ο μανάβης και πολλοί άλλοι… ναζί είναι, κι αυτοί.

      Κοντολογίς, ΟΧΙ, δεν νομίζω ότι η λειτουργία της γενίκευσης,
      την οποία άλλωστε όλοι κάνουμε (σε κάποιο βαθμό, ΕΣΤΩ και «στατιστικά»)…
      …αποτελεί αναγκαία ΚΑΙ ικανή συνθήκη για το να είμαστε «ναζί».

      Πολλα λογια για το τιποτα.

      ΠΟΙΑ λόγια ακριβώς?

      Πολυπολιτισμικες κοινωνιες ειναι ολες πλην των νησων στον ειρηινικο ωκεανο που μενουν μια οικογενεια στο καθε νησι. ολοι οι αλλοι ζουμε ανακατεμενοι, αλλα συνεχως νοιωθουμε ανασφαλειες και καταφευγουμε σε παλια μοντελα οπως αυτο της μονο πολυ διαφορας.

      ΣΩΣΤΟ αυτό. 100%

      Δεν ειμαστε ομαδες;,ειμαστε μοναδες.

      Whatever.Μην ξεχάσεις όμως τότε, να δεις λίγο ΚΑΙ αυτά εδώ
      http://delicious.com/omadeon/collective😉

      εκτος αν εισαστε τοσο φοβισμενοι …

      όοoπα… 8)
      εδώ το δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού ΠΩΣ ξεπετάχτηκε?:mrgreen:

      _____________
      Υ.Γ. Φίλε sollin, σε ευχαριστώ που σου άρεσε το ποστ.
      Εύχομαι να ΜΗΝ παρεξηγήσεις όμως την… παιγνιδιάρικη απάντηση.

  33. επίσης δεν μου έβγαλε αυτές τις τρεις ημέρες κανένα μήνυμα η WordPress ότι ειμαι στα botd top posts, κάπως έτσι τέλος πάντων, που βγάζει όταν ένα μπλογκ ή ένα ποστ ανεβαινει ψηλά

    αλλά όμως δεν κοίταξα κιόλας να σου πω την αλήθεια, δεν το παρακολουθώ συνέχεια, μπορεί να βγει μια στιγμή και μετά πάλι να κυλησει το ποστ σε κάτω θέση και να φύγει από τα top posts

  34. επίσης δεν είναι απλές αναδημοσιεύσεις
    τα πιο πολλά ποστ εiναι δικά μου, δεν έχω μετρήσει αλλά μπορώ να σου βγάλω ένα ποσοστό, πάνω από 50% 60 %, βίντεο και φωτο βάζω για ανάπαυλες μία δύο φορές το μήνα και αναδημοσιεύσεις συνήθως από Κωνσταντίνος, Εγκληματικότητα, από Ολυμπία.
    Από του Αντινιους έχω κάνει τις λιγότερες αναδημοσιεύσεις δε.

  35. Επίσης, πρώτη φορά σχολίασα εδώ όταν ο Ομαντεόν πήρε πρωτοβουλία και αναδημοσίευσε το Μάιο το ποστ μου για την απογραφή και εκεί έμαθα τον Σελίν.
    (πριν από ένα χρόνο είχα βάλει εγώ το βίντεό του Ομαντεόν με τον Κάιζερ)

    Στο ποστ για την απογραφή είχαν δημιουργηθεί εντάσεις κυρίως με τον 11888, έληξαν μεν, και είχα πει στον Ομαντεόν ότι δεν θα ξανασχολιάσω.

    Το ποστ αυτό και το άλλο της αφίσας όμως το βρήκα ενδιαφέρον, και άφησα εδώ το απόσπασμα για τον Ελύτη, ορμώμενη από το θεμα, «πολυπολιτισμικότητα και εθνική κουλτούρα»

    • Ναι, η «εθνική κουλτούρα» είναι για σένα προφανώς κάτι σαν… εξαρτημένο ανακλαστικό.

      Ομως το θέμα της ανάρτησης ΔΕΝ είναι καν αυτό.
      Είναι «(φασισμός ρατσισμός στην) πολυπολιτισμικότητα και φοβική μονο-κουλτούρα«.

      Κοίτα, βαριέμαι αλλά… πρέπει, είμαι υποχρεωμένος να διορθώσω
      μια άααλλη εκκρεμούσα συκοφαντία που πέταξες
      λόγω άααλλου εξαρτημένου ανακλαστικού σου,
      του να δαιμονοποιείς την επίθεση σαν «παραλήρημα»,

      Πέραν αυτού, δεν έχω τίποτε να μοιράσω μαζί σου, αλενάκι.

      Από δύο σχόλια γενικεύεις στα εκατό, κλπ. αλλά αυτά τα βίτσια δεν είναι μόνο δικά σου, είναι γνωστά…:mrgreen:

      _______________
      Υ.Γ. Επειδή η συζήτηση έχει γίνει δυσανάγνωστη,
      το σχόλιο που πρέπει να απαντήσω είναι αυτό
      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61067

      Και επίσης ένα σχόλιο όπου δίνω τη δική μου άποψη περί «εθνικής κουλτούρας» και Ελύτη είναι αυτό
      https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61038

  36. Φίλε omadeon
    Ανοίγεις ένα μεγάλο θέμα, τόσο από ψυχολογικής, όσο και από κοινωνικής πλευράς. Τον τελευταίο καιρό τυχαίνει να διαβάζω το εξαιρετικό βιβλίο «Αυτοκρατορία» των Hardt και Negri, στο οποίο αναλύονται όλες οι πτυχές της σύγχρονης, μετα-μοντέρνας παγκοσμιοποίησης. Τα συμπεράσμαστα που καταλήγουν είναι παρόμοια με τα δικά σου, οτι δηλαδή η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση δεν νικιέται με μια επιστροφή στα εθνικά κράτη, αλλά με τη μετατροπή της, εκ των έσω, σε μια περισσότερο ανθρώπινη και δίκαιη κατάσταση.

    • Φίλε Ανορθόδοξε, πίστεψέ το ή όχι… προ ολίγου σε σκεφτόμουν, καθώς έβαζα στη θέση τους και τους συνδέσμους / blog-roll ! και βλέποντας τον δικό σου θυμήθηκα ότι έχουμε καιρό να τα πούμε.

      Δεν είμαι σίγουρος όμως ότι το εγχείρημα των Νέγκρι και Χάρνττ είναι επιτυχημένο εντελώς, αν και σίγουρα μπορεί να μας μάθει νέους τρόπους προσέγγισης. Για τον Ζίζεκ είναι σχεδόν… τελειωμένο εγχείρημα. Δυστυχώς, όπως είπα και στην αρχή της συζήτησης, διάβασα μόνο μερικές δεκάδες σελίδες του βιβλίου που διαβάζεις, συμφωνώντας μαζί του, αλλά… στην πορεία επηρεάστηκα από κριτικές αναλύσεις και δεν το συνέχισα (αν και θα το κάνω).

      Η «πατριωτική αριστερά» έχει βέβαια απορρίψει τους Νέγκρι και Χάρνττ για διαφορετικούς λόγους, διότι… χάνουν το «γλυφιτζούρι τους» που είναι η δόξα κι η τιμή της «εθνικής κουλτούρας». Ο Ζίζεκ τους απορρίπτει για πιο συναρπαστικούς και… δυσνόητους λόγους (και φυσικά δεν τους απορρίπτει εντελώς).

      Εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι το universality σε όλα, είναι αναγκαίο να βρεθεί. Και ότι κάθε μωρό που γεννιέται έχει ΗΔΗ αρκετό ποσοστό έμφυτης ικανότητας για universality, την οποία στη συνέχεια χάνει. Αλλά σε μία πολλαπλότητα ή πλήθος χωρίς ενδιαφέρον για universalities, μόνο και μόνο επειδή αποτελεί πλήθος ή πολλαπλότητα, το ίδιο το χαρακτηριστικό της πολλαπλότητας ΔΕΝ συνιστά universality, αλλά… απλή ταυτολογία!🙂

    • Ορίστε μια σχετική απλή κριτική σχολίαση που κάνει ο Ζίζεκ για τους Negri / Hardt.

      http://www.lacan.com/zizblow.htm

      […]
      Hardt’s and Negri’s Empire [1] (as well as its follow-up, Multitude) [2] aims at providing a solution to this predicament: : «The common currency that runs throughout so many struggles and movements for liberation across the world today – at local, regional, and global levels – is the desire for democracy.»(xvi) Far from standing for a utopian dream, democracy is «the only answer to the vexing questions of our day, /…/ the only way out of our state of perpetual conflict and war.»(xviii) Not only is democracy inscribed into the present antagonisms as an immanent telos of their resolution; even more, today, the rise of the multitude in the heart of capitalism «makes democracy possible for the first time»(340). Till now, democracy was constrained by the form of the One, of the sovereign state power; «absolute democracy» («the rule of everyone by everyone, a democracy without qualifiers, without ifs or buts»(237)) only becomes possible when «the multitude is finally able to rule itself»(340).

      The wager of NH here is to repeat Marx. For Marx, highly organized corporate capitalism already was «socialism within capitalism» (a kind of socialization of capitalism, with the absent owners becoming more and more superfluous), so that one only needs to cut the nominal head off and we get socialism. For NH, however, the limitation of Marx was that he was historically constrained to the centralized and hierarchically organized machinical automatized industrial labor, which is why their vision of «general intellect» was that of a central planning agency; it is only today, with the rise of the «immaterial labor» to the hegemonic role, that the revolutionary reversal becomes «objectively possible.» This immaterial labor extends between the two poles of intellectual (symbolic) labor (production of ideas, codes, texts, programs, figures: writers, programmers…) and affective labor (those who deal with our bodily affects: from doctors to baby-sitters and flight attendants). Today, immaterial labor is «hegemonic» in the precise sense in which Marx proclaimed that, in 19th century capitalism, large industrial production is hegemonic as the specific color giving its tone to the totality – not quantitatively, but playing the key, emblematic structural role: «What the multitude produces is not just goods or services; the multitude also and most importantly produces cooperation, communication, forms of life, and social relationships.»(339) What thereby emerges is a new vast domain the «common»: shared knowledge, forms of cooperation and communication, etc., which can no longer be contained by the form of private property. This, then, far from posing a mortal threat to democracy (as conservative cultural critics want us to believe), opens up a unique chance of «absolute democracy» – why?

      In immaterial production, the products are no longer material objects, but new social (interpersonal) relations themselves – in short, immaterial production is directly biopolitical, the production of social life. It was already Marx who emphasized how material production is always also the (re)production of the social relations within which it occurs; with today’s capitalism, however, the production of social relations is the immediate end/goal of production: «Such new forms of labor /…/ present new possibilities for economic self-management, since the mechanisms of cooperation necessary for production are contained in the labor itself.»(336) The wager of Hardt and Negri is that this directly socialized, immaterial production not only renders owners progressively superfluous (who needs them when production is directly social, formally and as to its content?); the producers also master the regulation of social space, since social relations (politics) IS the stuff of their work: economic production directly becomes political production, the production of society itself. The way is thus open for «absolute democracy,» for the producers directly regulating their social relations without even the detour of democratic representation.

      The problem here is, at a minimum, triple. First, can one really interpret this move towards the hegemonic role of immaterial labor as the move from production to communication, to social interaction (i.e., in Aristotelian terms, from techne as poiesis to praxis, namely, as the overcoming of the Arendtian distinction between production and vis activa, or of the Habermasian distinction between instrumental and communicational reason)? Secondly, how does this «politicization» of production, where production directly produces (new) social relations, affect the very notion of politics? Is such an «administration of people» (subordinated to the logic of profit) still politics, or is it the most radical sort of depoliticization, the entry into «post-politics?» And, last but not least, is democracy by necessity, with regard to its very notion, non-absolute? There is no democracy without a hidden, presupposed elitism. Democracy is, by definition, not «global»; it HAS to be based on values and/or truths which one cannot select «democratically.» In democracy, one can fight for truth, but not decide what IS truth. As Claude Lefort and others amply demonstrated, democracy is never simply representative in the sense of adequately re-presenting (expressing) a pre-existing set of interests, opinions, etc., since these interests and opinions are constituted only through such representation. In other words, the democratic articulation of an interest is always minimally performative: through their democratic representatives, people establish what their interests and opinions are. As Hegel already knew, «absolute democracy» could only actualize itself in the guise of its «oppositional determination,» as terror. There is, thus, a choice to be made here: do we accept democracy’s structural, not just accidental, imperfection, or do we also endorse its terroristic dimension?

      NH continuously oscillate between their fascination by the global capitalism’s «deterritorializing» power, and the rhetoric of the struggle of the multitude against the One of the capitalist power. The financial capital with its wild speculations detached from the reality of material labor, this standard bête noire of the traditional Left, is celebrated as the germ of the future, capitalism’s most dynamic and nomadic aspect. The organizational forms of today’s capitalism – decentralization of the decision-making, radical mobility and flexibility, interaction of multiple agents – are perceived as pointing towards the oncoming reign of the multitude. It is as if everything is already here, in the «postmodern» capitalism, or, in Hegelese, the passage from In-itself to For-itself – all that is needed is just an act of purely formal conversion, like the one developed by Hegel apropos the struggle between Enlightenment and Faith, where he describes the «silent, ceaseless weaving of the Spirit.» Even the fashionable parallel with the new cognitivist notion of human psyche is not missing here: in the same way brain sciences teach us how there is no central Self in the brain, how our decisions emerge out of the interaction of a pandemonium of local agents, how our psychic life is an «autopoietic» process which, without any imposed centralizing agency (a model which, incidentally, is explicitly based on the parallel with today’s «decentralized» capitalism). So the new society of the multitude which rules itself will be like today’s cognitivist notion of the ego as a pandemonium of interacting agents with no central deciding Self running the show…

      However, although NH see today’s capitalism as the main site of the proliferating multitudes, they continue to rely on the rhetoric of the One, the sovereign Power, against the multitude; how they bring these two aspects together is clear: while capitalism generates multitudes, it contains them in the capitalist form, thereby unleashing a demon it is unable to control. The question to be asked here is nonetheless if HN do not commit a mistake homologous to that of Marx: is their notion of the pure multitude ruling itself not the ultimate capitalist fantasy, the fantasy of capitalism self-revolutionizing perpetual movement freely exploding when freed of its inherent obstacle? In other words, is the capitalist FORM (the form of the appropriation of surplus-value) not the necessary form, formal frame/condition, of the self-propelling productive movement?

      If anything, the problem with NH is therefore that they are TOO MUCH Marxists, taking over the underlying Marxist scheme of historical progress: like Marx, they celebrate the «deterritorializing» revolutionary potential of capitalism; like Marx, they locate the contradiction within capitalism, in the gap between this potential and the form of the capital, of the private-property appropriation of the surplus. In short, they rehabilitate the old Marxist notion of the tension between productive forces and the relations of production: capitalism already generates the «germs of the future new form of life,» it incessantly produces the new «common,» so that, in a revolutionary explosion, this New should just be liberated from the old social form. Marx perceived how capitalism unleashed the breath-taking dynamics of self-enhancing productivity – see his fascinated descriptions of how, in capitalism, «all things solid melt into thin air,» of how capitalism is the greatest revolutionizer in the entire history of humanity; on the other hand, he also clearly perceived how this capitalist dynamics is propelled by its own inner obstacle or antagonism – the ultimate limit of capitalism (of the capitalist self-propelling productivity) is the Capital itself, i.e. the capitalist incessant development and revolutionizing of its own material conditions, the mad dance of its unconditional spiral of productivity, is ultimately nothing but a desperate flight forward to escape its own debilitating inherent contradiction…

      Marx’s fundamental mistake was to conclude, from these insights, that a new, higher social order (Communism) is possible, an order that would not only maintain, but even raise to a higher degree and effectively fully release the potential of the self-increasing spiral of productivity which, in capitalism, on account of its inherent obstacle («contradiction»), is again and again thwarted by socially destructive economic crises. In short, what Marx overlooked is that, to put it in the standard Derridean terms, this inherent obstacle/antagonism as the «condition of impossibility» of the full deployment of the productive forces is simultaneously its «condition of possibility»: if we abolish the obstacle, the inherent contradiction of capitalism, we do not get the fully unleashed drive to productivity finally delivered of its impediment, but we lose precisely this productivity that seemed to be generated and simultaneously thwarted by capitalism – if we take away the obstacle, the very potential thwarted by this obstacle dissipates.

      The mirror-image of this reliance on Marx is NH’s political deadlock. One should shamelessly ask here a naive question: what would «multitude in power» (not only as resistance) be? How would it FUNCTION? Hardt and Negri distinguish two ways to oppose the global capitalist Empire: either the «protectionist» advocacy of the return to the strong Nation-State, or the deployment of even more flexible forms of multitude. Along these lines, in his analysis of the Porto Allegro anti-globalist meeting, Hardt emphasizes the new logic of political space at work there: it was no longer the old «us versus them» binary logic, with the Leninist call for a firm, singular party line, but the coexistence of a multitude of political agencies and positions that are incompatible with each other as far as their ideological and programmatic accents are concerned (from «conservative» farmers and ecologists worried about the fate of their local tradition and patrimony, to human rights groups and agents standing for the interests of immigrants, advocating global mobility). It is, effectively, today’s opposition to global capital that seems to provide a kind of negative mirror-image in relation to Deleuze’s claim about the inherently antagonistic nature of capitalist dynamics (a strong machine of deterritorialization which generates new modes of reterritorialization): today’s resistance to capitalism reproduces the same antagonism. Calls for the defense of particular (cultural, ethnic) identities being threatened by global dynamics coexist with the demands for more global mobility (against the new barriers imposed by capitalism, which concern, above all, the free movement of individuals). Is it, then, true that these tendencies (these lignes de fuite, as Deleuze would have put it) can coexist in a non-antagonistic way, as parts of the same global network of resistance? One is tempted to answer this claim by applying to it Laclau’s notion of the chain of equivalences: of course, this logic of multitude functions, because we are still dealing with RESISTANCE. However, what about when – if this really is the desire and will of these movements – «we take it over?» What would the «multitude in power» look like?

      […]

      However, what about the complex network of material, legal, institutional, etc. conditions that must be maintained in order for the informational «multitude» to be able to function? So, when Naomi Klein writes: «Decentralizing power doesn’t mean abandoning strong national and international standards – and stable, equitable funding – for health care, education, affordable housing and environmental protection. But it does mean that the mantra of the left needs to change from ‘increase funding’ to ’empower the grassroots'» [6] – one should ask the naive question: HOW? How are these strong standards and funding – in short, the main ingredients of the Welfare State – to be maintained? No wonder that, in a kind of ironic twist proper to the «cunning of reason,» Hardt and Negri end their Empire with a minimal positive political program of three points: the demand for global citizenship (so that the mobility of the working force under the present capitalist conditions is recognized); the right to a social wage (a minimal income guaranteed to everybody); the right to reappropriation (so that the key means of production, especially those of new informational media, are socially owned). The irony here is not only the content of these demands (with which, in abstractu, every radical liberal or social democrat would agree), but their very form – rights, demands -, which unexpectedly bring back into the picture what the entire book was fighting against: political agents all of a sudden appear as subjects of universal rights, demanding their realization (from whom, if not some universal form of legal state power?). In short (psychoanalytic terms), from the nomadic schizo outside the Law, we pass to the hysterical subject trying to provoke the Master by way of bombarding him with impossible demands…

      […]

    • Επειδή είναι μεγάλο το σεντόνι της παράθεσης που έδωσα, παραθέτω το ζουμί της, εδώ:

      Hardt and Negri end their Empire with a minimal positive political program of three points:

      [1] the demand for global citizenship (so that the mobility of the working force under the present capitalist conditions is recognized);

      [2] the right to a social wage (a minimal income guaranteed to everybody);

      [3] the right to reappropriation (so that the key means of production, especially those of new informational media, are socially owned).

      The irony here is not only the content of these demands (with which, in abstractu, every radical liberal or social democrat would agree), but their very form – rights, demands -, which unexpectedly bring back into the picture what the entire book was fighting against: political agents all of a sudden appear as subjects of universal rights, demanding their realization (from whom, if not some universal form of legal state power?). In short (psychoanalytic terms), from the nomadic schizo outside the Law, we pass to the hysterical subject trying to provoke the Master by way of bombarding him with impossible demands…

      Αξίζει να διαβαστεί όλο το άρθρο του Ζίζεκ, βέβαια.
      Κάπου στη μέση αναλύει και κριτικάρει εποικοδομητικά τους Ζαπατίστας και τον Μάρκος.
      http://www.lacan.com/zizblow.htm

      Θα ψάξω περισσότερα, και φυσικά θα διαβάσω περισσότερα από τα βιβλία των Hardt / Negri που ΗΔΗ έχω.
      Αλλά φοβάμαι ότι είναι στα απλά πράματα, που «χάνουν λάδια»….

      • Φίλε omadeon
        Δεν έχω διαβάσει ακόμα ολόκληρο το βιβλίο, ειδικά τα κεφάλαια στα οποία οι συγγραφείς προτείνουν. Στον τομέα της ανάλυσης όμως, το βιβλίο τα πάει περίφημα. Μου κάνει εντύπωση πάντως που ο Zizek το κριτικάρει, καθώς στο οπισθόφυλλό του υπάρχει μια διθυραμβική κριτική από τον ίδιο τον… Zizek!

        Μέσα σε όλα τα άλλα, γράφει: «Αφού διαβάσει κανείς της Αυτοκρατορία, δεν μπορεί να μην έχει σχηματίσει την εντύπωση οτι, αν αυτό το βιβλίο δεν είχε γραφτεί, θα έπρεπε να εφευρεθεί. Αυτό που μας προσφέρουν ο Hardt και ο Negri δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια νέα γραφή του Κομμουνιστικού Μανιφέστου σε σχέση με την εποχή μας…»

        • Χεχε…

          Τάχει αυτά ο Ζίζεκ, κριτικάρει και όσους αρκετούς που θεωρεί λίγο-πολύ ομοϊδεάτες, αλλά επίσης τους επαινεί. Κριτικάρει όμως συνήθως κάποια λάθη τους, δεν τους απορρίπτει ολοκληρωτικά. Με τους Negri και Hardt καθώς και πολλούς άλλους που έχει κριτικάρει ο Ζίζεκ, ΚΑΙ με κείμενα του Ζίζεκ επίσης, σχηματίστηκε ένα βιβλίο πολλών διαφορετικών κειμένων για την «Ιδέα του Κομμουνισμού», υπό την επιμέλεια του καθηγητή Κώστα Δουζίνα (και του Ζίζεκ).

          Γενικά νομίζω ότι συμφωνεί με την ανάλυση, αλλά διαφωνεί με κάποια από τα συμπεράσματα και τις πολιτικές στρατηγικές.

          ______________
          Υ.Γ. Ορίστε το βιβλίο που έλεγα (που έχει editors τον ίδιο τον Ζίζεκ μαζί με τον Δουζίνα)

          http://trove.nla.gov.au/work/38333452

          Υπάρχει αναφορά σ’ αυτό και σε άρθρο του Δουζίνα που είχαμε αναδημοσιεύσει και εδώ στο μπλογκ
          https://omadeon.wordpress.com/2010/12/23/costas-douzinas-the-greek-volcano/

          (μερικές φορές λέω τον Δουζίνα «Ντουζίνα», αλλά είναι λάθος)
          _______________
          Υ.Γ.2
          Τώρα που το σκέφτομαι, έχει πολύ δίκιο ο Ζίζεκ στη συγκεκριμένη κριτική. Λέει δηλαδή…

          -Και ΤΙ έγινε, αν (όπως προτείνουν οι Νέγκρι-Χαρντ) προβάλλουμε σε παγκόσμιο επίπεδο «αίτημα να γίνουμε όλοι πολίτες του κόσμου, υπήκοοι κάποιου… αυτοκρατορικού παγκόσμιου κράτους»?

          1. Αλλάζει τίποτε? 2. Υπάρχει ενδεχόμενο να γίνει δεκτό αυτό και από ποιόν? Από την… «παγκόσμια κυβέρνηση» (φόβητρο και πολλών «αντι-νεοταξιτών»)?

          Το ίδιο περίπου ισχύει και για τα άλλα δύο αιτήματα. Απορεί κανείς με τη… βλακεία τους, παρόλο που η ανάλυση που προηγείται είναι πολύ ενδιαφέρουσα (και από ό,τι ξέρω σωστή). Ε, το «κακό παιδί» ο Ζίζεκ δεν κρατάει ποτέ το στόμα του κλειστό, για τέτοια πράματα, και… καλά κάνει.

  37. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ OMADEON ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΕ 7.9.2011 ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΤΙΣ 12.00

    1 «Αυτό που ΕΚΦΡΑΖΕΙ το τοπικό είναι στην πραγματικότητα ΗΔΗ οικουμενικό, αλλά περιορισμένο μέσω αποκλεισμού κάποιων οικουμενικών στοιχείων τα οποία ΔΕΝ περιέχει ή αποκλείει.»
    Τι εκφράζει το τοπικό; Τι εκφράζει η κέλτικη μουσική; Είναι περιορισμένο μέσω αποκλεισμού κάποιων οικουμενικών στοιχείων τα οποία δεν περιέχει ή αποκλείει. Δηλαδή η Κέλτικη μουσική δεν περιέχει ή αποκλείει κάποια οικουμενικά στοιχεία.
    Δηλαδή οι λαϊκοί μουσικοί, οι ανώνυμοι δημιουργοί κάθε λαού, έχουν αποκλείσει κάποια στοιχεία, χωρίς τα οποία η μουσική τους είναι περιορισμένη και όχι οικουμενική. Πώς συνέβει αυτό; Πώς αποκλείστηκε η οικουμενικότητα από τη λαϊκή δημιουργία; Αλλά και πως γίνεται να μιλάμε τώρα για όλες αυτές τις μουσικές χωρίς να είμαστε ταυτόχρονα Kέλτες, Ιρλανδοί, Σλάβοι, Αφρικανοί, πώς γίνεται και ακούμε και μας αρέσουν οι μουσικές τους αφού έχουν αποκλείσει το οικουμενικό στοιχείο;
    Η γνώμη μου: το οικουμενικό στοιχείο ενυπάρχει πριν βρεθεί κάποιος με γνώσεις π.χ. μαθηματικές που θα το μελετήσει και θα το ονομάσει, και γίνεται αντιληπτό στους ανθρώπους που ακούν τις μουσικές. Είναι άλλο να θέλεις να το αναδείξεις, να το ξεχωρίσεις, να δημιουργήσεις εκ νέου με αυτό. Αλλά αν δεν υπήρχε στις λαϊκές δημιουργίες, δεν θα μπορούσες και να το ανακαλύψεις. Αλλά η μουσική ευτυχώς είναι για όλους τους ανθρώπους, και όχι μόνο για τους ειδικούς, και «μιλά» σε κάτι που ούτε και οι ίδιοι μπορεί να μην γνωρίζουν, αλλά υπάρχει μέσα τους, γιατί από εκεί και γεννήθηκε π.χ. ο ρυθμός που είναι ο χτύπος της καρδιάς.

    2 «Οι διαφορές των μορφών παραμένουν ισχυρότερες όταν ενισχυθεί η οικουμενικότητά τους, αλλά… τότε δεν έχει καν νόημα η διατήρηση των ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ.»
    Όταν λέμε δεν έχει νόημα η διατήρηση των διαχωρισμών τι εννοούμε; Ποιοι είναι οι διαχωρισμoί; Το όνομα μήπως; Το ότι το ένα λέγεται Ποντιακή μουσική και το άλλο Κέλτικη; Ποιοι είναι οι διαχωρισμοί που υπάρχουν σήμερα και δεν έχει νόημα να υπάρχουν;
    Η γνώμη μου: Δεν υπάρχουν διαχωρισμοί. Όλα είναι μουσική, και οι άνθρωποι που γνωρίζουν ένα είδος, οποιοδήποτε είδος και τους αρέσει, το ακούνε, το χορεύουν. Το όνομα καλώς κάνει και διαφέρει γιατί δείχνει την ιστορία του κάθε τι, την προέλευση του, την αναφορά του.

    3. μπορεί να σου αρέσει η Ποντιακή μουσική, αλλά ΑΝ ακούσεις τοπικές μουσικές άλλων λαών και δεν έχεις… προκατειλημμένο αυτί (χεχε) είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξεις να ακούς περισσότερο την τοπική μουσική κάποιου άλλου λαού (ίσως Κέλτικη μουσική). ΓΙΑΤΙ τα παιδιά “προτιμούν” τις τοπικές μουσικές τους και… ανέχονται ακόμη και τις παραφωνίες ή τα πιο μπανάλ κομμάτια? Διότι χειραγωγούνται ή κατέληξαν λόγω συνήθειας, ότι αυτή η μουσική “είναι καλύτερη”. Ομως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Ποτέ δεν είναι.

    «ΓΙΑΤΙ τα παιδιά “προτιμούν” τις τοπικές μουσικές τους και… ανέχονται ακόμη και τις παραφωνίες ή τα πιο μπανάλ κομμάτια»
    Τα παιδιά προτιμούν την Τάμτα απ’ όσο ξέρω, το Heavy metal, το χιπ χοπ, στις πιο λαικές γειτονιές τα σκυλάδικα, επομένως δεν προτιμούν τις τοπικές μουσικές, προτιμούν αυτό στο οποίο εθίζεται το αυτί τους, από ακούσματα στο σπίτι, από μόδες των media, από παρέες.
    «Ομως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Ποτέ δεν είναι.» Δεν είναι ΠΟΤΕ καλύτερη η τοπική μουσική! Αν βέβαια, με απλή λογική, δεν είναι ποτέ καλύτερη η τοπική μουσική, τότε, αφού κάπου είναι τοπική κάθε μουσική, τότε καλύτερη είναι κάθε μη τοπική μουσική. Δηλαδή στην Ελλάδα είναι καλύτερη η Κέλτικη μουσική, στην Ιρλανδία η Ελληνική κ.ο.κ. Υπάρχει άραγε καλύτερη και χειρότερη μουσική; Ή μήπως υπάρχει μουσική και… μη μουσική;
    Η γνώμη μου: όλες οι μουσικές (μουσικές!) είναι όμορφες. Όσο ασκείσαι να τις ακούς, όσο έχεις το βίωμα τους, τόσο τις «διαβάζεις», τις αναγνωρίζεις, τις απολαμβάνεις. Δεν μένει παρά κάποιος να σου τις συστήσει. Μπορεί να μην γνωρίζεις την μουσική του τόπου που κατοικείς και μεγαλώνεις, γιατί στο σπίτι σου ή στα media παίζουν συνεχώς άλλες. Όπως και συμβαίνει πολύ συχνά. Είναι κακό; Είναι, στο βαθμό που χάνεις κάτι καλό που είναι πολύ κοντά σου. Γιατί να ακούς τις τοπικές μουσικές και όχι άλλες; Φυσικά και μπορείς να ακούς τα πάντα. Αν όμως κάποιος πρέπει να διασώσει και αυτές, να γίνει φορέας τους, αυτός θα είσαι εσύ μάλλον, ή κάποιος φιλέλληνας, φιλοιρλανδός κ.λπ. Συνήθως έτσι γίνεται. Αγαπάμε αυτό που μας είναι πιο οικείο. Αν δε σου είναι αυτό οικείο και σου είναι η αμερικάνικη μουσική των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών, όπως συμβαίνει κατά κόρον στον πλανήτη, τότε αυτήν αγαπάς και διασώζεις, τη τραγουδάς, την μαθαίνεις, τη χορεύεις, την διδάσκεις. Αλλά έτσι, οι τοπικές μουσικές γίνονται πιο σπάνιες και άρα πιο πολύτιμες.

    4 Ομως είχε δίκιο. Αν δεν είσαι… σκληροπυρηνικός ρεμπέτης, πολλά ρεμπέτικα, τα περισσότερα, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν έχουν την παραμικρή μουσική αξία, ενώ ορισμένα ΕΧΟΥΝ. Ποια έχουν αξία? Ακριβώς εκείνα που εκφράζουν οικουμενικά στοιχεία, από μουσική άποψη.
    Τι εννοούμε ότι δεν έχουν μουσική αξία; Δεν υπόκεινται σε κάποιους μουσικούς νόμους; Ποιους; Μπορεί να έχουν άλλου είδους αξία π.χ. μνημεία μιας εποχής, μιας κοινωνικής τάξης, καταγραφή. Γιατί να μην τα μελετούμε ως τέτοια; Μπορεί να είναι μελωδικά ή ρυθμικά και να εμπνέουν για χορό. Μήπως θα πρέπει να είσαι ο Θεοδωράκης για να ακούς μουσική και να εμπιστεύεσαι το κριτήριο σου; Η μουσική δεν είναι για τους κοινούς θνητούς; Και οι ρεμπέτες ήταν κοινοί θνητοί και μάλιστα του περιθωρίου, φτωχοί, πρόσφυγες, αγράμματοι, αλλά και δημιουργοί, λαικοί δημιουργοί.

    5 Η οικουμενικότητα ΔΕΝ είναι ενιαίο πράμα, ούτε “πολυπολιτισμικός πολτός”. Στον τομέα της κουλτούρας είναι μια πολύμορφη οργανική σύνθεση των πάντων, αλλά και μια έκφραση αρχέτυπων συστατικών που βρίσκονται πίσω από κάθε τοπικότητα. Και είναι αρχέτυπα ακριβώς γιατί είναι οικουμενικά. Π.χ. ένας άγγλος καθηγητής πληροφορικής βρήκε τη γραμματική δομή των φράκταλς που “γεννάνε” τα limericks, την πιο διαδεδομένη λαΪκή μουσική της Αγγλίας. (εϊχα κάνει και σχετικό ποστ). Αυτό σημαίνει ότι πίσω από τη λαΪκή μουσική της Αγγλίας υπάρχει (όπως πάντα) κρυμμένη οικουμενικότητα. Αν τώρα ΒΡΕΙΣ αυτή την οικουμενικότητα και την απελευθερώσεις, θα την ενώσεις και με άλλες, και θα πάψει να είναι μόνο αγγλική. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες τοπικές μουσικές του κόσμου.
    “Η οικουμενικότητα ΔΕΝ είναι ενιαίο πράμα, ούτε “πολυπολιτισμικός πολτός””. Όχι, δεν είναι πολυπολιτισμικός πολτός, Ποιος είπε ότι είναι πολτός;
    «Στον τομέα της κουλτούρας είναι μια πολύμορφη οργανική σύνθεση των πάντων, αλλά και μια έκφραση αρχέτυπων συστατικών που βρίσκονται πίσω από κάθε τοπικότητα. Και είναι αρχέτυπα ακριβώς γιατί είναι οικουμενικά.» Ναι, έτσι είναι. Είπε κανείς το αντίθετο;

    “Γιατί όμως ένα τέτοιο οικοδόμημα τέρπει το αυτί και τις αισθήσεις;”
    Από εδώhttps://omadeon.wordpress.com/2007/09/20/kevin_jones/
    Γιατί πρέπει όλοι ξέρουμε το γιατί μας τέρπει μια μουσική; Ας το ξέρουν αυτοί που θέλουν να το μάθουν και καλά κάνουν. Δεν έχουν όμως όλοι οι άνθρωποι αυτό το ερώτημα, ο κάθε άνθρωπος έχει άλλα ερωτήματα και κάνει άλλη διαδρομή μέσα στη ζωή. Θα εξακολουθήσει όμως να του αρέσει μια μουσική και ας μην ξέρει το γιατί. Του αρέσει γιατί όντως υπάρχει μια δομή (γραμματική δομή) μια κρυμμένη οικουμενικότητα, που να, την αντιλαμβάνεται, τη νοιώθει μάλλον, όχι με το νου, αλλά ασυνείδητα, και ο μη ειδικός.
    «Αυτό σημαίνει ότι πίσω από τη λαΪκή μουσική της Αγγλίας υπάρχει (όπως πάντα) κρυμμένη οικουμενικότητα. Αν τώρα ΒΡΕΙΣ αυτή την οικουμενικότητα και την απελευθερώσεις, θα την ενώσεις και με άλλες, και θα πάψει να είναι μόνο αγγλική. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες τοπικές μουσικές του κόσμου.»
    Ναι, αυτό είναι ένα καλό επιχείρημα για τους άρρωστους εθνικιστές, ρατσιστές κ.λπ. Για τους κανονικούς ανθρώπους, που δεν έχουν προκαταλήψεις, απλώς έχουν ακούσματα, αρκεί να τους γνωρίσεις και άλλα είδη μουσικής, για να αρχίσουν να τα εκτιμούν, να τα αγαπούν.
    Ναι, θα πάψει να είναι μόνο αγγλική, αλλά ποτέ η μουσική δεν είναι μόνο αγγλική, ως γνωστό είναι μια διεθνής γλώσσα. Είναι όμως και αγγλική, ελληνική κ.λπ. κατά περίπτωση. ΚΑΙ αγγλική, ΚΑΙ ελληνική, γιατί δεν είναι όλα ένας πολτός όπως είπαμε!

    6 «Η τοπικότητα δεν μπορεί να ενοχλήσει κανέναν, παρά μόνο στο βαθμό που ίσως αρνείται αμυντικά την οικουμενικότητά της. Αυτό είναι αυτο-καταστροφική διαδικασία όμως. Ο Θεοδωράκης κατάφερε να γράψει οικουμενικής αξίας μουσική αξιοποιώντας τοπικά μουσικά στοιχεία, το οποία όμως ξεπέρασε, κάνοντας κάτι καλύτερό τους που να στέκει, από μουσική άποψη, στο αυτί κάθε λαού.»
    Ναι, έτσι είναι.
    Εδώ να μιλήσει καλύτερα ο Θεοδωράκης:
    http://archive.enet.gr/online/online_print?id=16943272
    ««Γιατί ήταν η μουσική η δική μου. Η μουσική του λαού μου. Και γιατί ποτέ δεν χώρισα την καλή και γνήσια μουσική με φτιαχτά σύνορα. Εγώ ο ίδιος είχα την ανάγκη να δημιουργήσω συμφωνικά έργα. Χωρίς όμως να εγκαταλείψω το τραγούδι, από το οποίο ξεκίνησα και στο οποίο κατέληξα με το πιο πρόσφατο έργο μου «Ερημιά», που περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Βέβαια γνωρίζω ότι στη Γερμανία λ.χ. (αλλά και αλλού) δεν γνωρίζουν τι σημαίνει για μας τραγούδι. Αλλωστε, το ελληνικό τραγούδι δεν αντιστοιχεί με κανένα είδος ξένων τραγουδιών. Αλλοτε οι Γερμανοί τα αποκαλούσαν Lieder. Κάτι τέτοιο είναι και το δικό μας τραγούδι… Φτάνει μόνο να πω ότι το τραγούδι μας βασίζεται συχνά σε ποίηση πραγματικών και ορισμένες φορές μεγάλων ποιητών, που μ’ αυτό τον τρόπο η ποίησή τους έχει απλωθεί σε όλη την κοινωνία, σε όλο το λαό. Οπου και να πας, στο χωριό, στα νησιά, στα γραφεία, στις οικοδομές, στις διαδηλώσεις, ο λαός μας ψυχαγωγείται, χορεύει και παλεύει για τα δίκια του τραγουδώντας μελωδίες βασισμένες σε λόγια που έχουν γράψει ακόμα και νομπελίστες… Αν αυτό δεν είναι τέχνη, τότε τι είναι τέχνη;»

    7 “Το DNA είναι περιορισμένο σαν αναλογία. Αλλωστε… κι ένας φασίστας δέχεται το DNA αλλά αυτός θέλει να μας κρατήσει χωρισμένους, επικαλούμενος “φυσικές διαφορές” (μεταξύ εθνών, κλπ.) Για την ακρίβεια πρέπει να προσέχουμε με το DNA γιατί υπάρχει και αρνητική χρήση της αναλογίας του (προς την κατεύθυνση του διαχωρισμού).”
    Εσύ αναφέρθηκες στο DNA εδώ: «η σκέψη του ανθρώπου είναι σαν το διανοητικό DNA. Και όπως το DNA είναι ίδιο σε όλα τα είδη, έτσι και η σκέψη.» σχόλιο OMADEON 6.9.11 23.08

    8 Ναι, ναι, ναι, αλλά προ ημερών εσύ ήσουν που είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την… εισβολή της αγγλικής γλώσσας στα ελληνικά, τα οποία θεωρείς ότι “κινδυνεύουν”, κ.ο.κ. ΚΛΑΣΣΙΚΗ αμυντικότητα σε τέτοια θέματα, θάλεγα, αλλά… δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία.
    Ε, τώρα λοιπόν σου θέτω ΕΥΘΕΩΣ το ΚΑΥΤΟ ερώτημα (που απέφυγες μέχρι τώρα).
    -Είσαι ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ, του να χρησιμοποιούνται ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή ελληνική γλώσσα, όπως χρησιμοποιούνται ΗΔΗ, αυτούσιες μη-αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή αγγλική?
    «Ναι, ναι, ναι, αλλά προ ημερών εσύ ήσουν που είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την… εισβολή της αγγλικής γλώσσας στα ελληνικά, τα οποία θεωρείς ότι “κινδυνεύουν”, κ.ο.κ.»
    Πού το λέω αυτό; Φέρε αυτούσια τι είπα. Είπα ότι η αγγλική έχει επισκιάσει τις άλλες γλώσσες. Στο σχόλιο OMADEON 7.9.11 11.53 μου λες ακριβώς το αντίθετο: «το ότι οι ιδιαίτερες (τοπικές) γλώσσες είναι σήμερα σοβαρά περιορισμένες δεν φαίνεται να σε έχει προβληματίσει καθόλου, γιατί νοιάζεσαι κυρίως να υπερασπιστείς τις ιδιαιτερότητες τους».
    «Ε, τώρα λοιπόν σου θέτω ΕΥΘΕΩΣ το ΚΑΥΤΟ»
    ΚΑΥΤΟ πραγματικά!!!!!
    -Είσαι ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ, του να χρησιμοποιούνται ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή ελληνική γλώσσα, όπως χρησιμοποιούνται ΗΔΗ, αυτούσιες μη-αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή αγγλική?
    Ξεκίνησε η διαδικασία των δημοψηφισμάτων ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και δεν το ξέρω;
    Χρησιμοποιούνται ήδη αυτούσιες αγγλικές λέξεις στην καθημερινή ελληνική και μάλιστα κατά κόρον. Λες η ψήφος μου να το αλλάξει αυτό; Λες να τα βάλω με όλο το internet, τα smartphones, τα sms, τα laptop, τα backup, τα pc και δε συμμαζεύεται; Νομίζω το δημοψήφισμα σου είναι σαν αυτό που θέλει να κάνει ο ΓΑΠ, με παραπλανητικά ερωτήματα. Δεν μπορώ να αλλάξω κάτι τόσο ισχυρό, προσωπικά όμως προτιμώ να λέω κινηματογράφος αντί cinema, για να μην ξεχαστεί η λέξη, να γράφω sms (είδες, αμετάφραστο) με ελληνικούς χαρακτήρες, για να μην τους ξεχάσουμε και αυτούς και νομίζω καλά κάνω, γιατί αν περιμένουμε από τα πιτσιρίκια που είναι η εποχή τους αυτή, θα χαθούν για πάντα κάποια πράγματα και δεν υπάρχει λόγος, δεν βλέπω τι ωφελεί να ξεχαστεί μια γλώσσα.

    9 «Ας είμαστε ΣΟΒΑΡΟΙ. ΠΟΛΥ φτηνή ερμηνεία έδωσες στις επιφυλάξεις μου για τη χρησιμότητα τέτοιων αποσπασμάτων του Ελύτη σαν αυτό που έφερες.»

    Εδώ διάβασα το σχόλιο που έχει γραφτεί μετά, στις 7.9.2011 15.15 περίπου, και δεν χρειάζεται να σχολιάσω κάτι γιατί συμφωνώ.

    • Μια πρόχειρη πρώτη απάντηση (παιγνιδιάρικη όμως και φιλική…) σε κάτι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ που ρώτησες

      (εγώ είχα πει)

      1 «Αυτό που ΕΚΦΡΑΖΕΙ το τοπικό είναι στην πραγματικότητα ΗΔΗ οικουμενικό, αλλά περιορισμένο μέσω αποκλεισμού κάποιων οικουμενικών στοιχείων τα οποία ΔΕΝ περιέχει ή αποκλείει.»

      κι εσύ κ.κ. ρώτησες
      Τι εκφράζει το τοπικό; Τι εκφράζει η κέλτικη μουσική; Είναι περιορισμένο μέσω αποκλεισμού κάποιων οικουμενικών στοιχείων τα οποία δεν περιέχει ή αποκλείει. Δηλαδή η Κέλτικη μουσική δεν περιέχει ή αποκλείει κάποια οικουμενικά στοιχεία.

      Μα… ΦΥΣΙΚΑ και η Κέλτικη μουσική ΕΙΝΑΙ περιορισμένη….

      ΦΥΣΙΚΑ και αποκλείει (εκ των πραγμάτων, αν μη τι άλλο…) πολλά αρμονικά στοιχεία, επεκτάσεις μελωδιών ή ρυθμού, μουσικές αναπτύξεις που θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ να έχει, αλλά… δεν έχει, είτε λόγω των συνθηκών (και ιστορικών περιόδων) που φτιάχτηκε, είτε λόγω άγνοιας εκείνων που την έφτιαξαν, είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο.

      Γι’ αυτό ακριβώς, π.χ. το «Tubular Bells» του Mike Oldfield απελευθέρωσε τις ελλείψεις της Κέλτικης μουσικής
      αίροντας τους περιορισμούς που κρατούσαν την Κέλτικη Μουσική περιορισμένη. [update: Εννοείται… όχι ΟΛΗ, αλλά το μικρό μέρος της που ανέπτυξε]
      Και την έκανε… πολύ καλύτερη, με ΦΑΝΕΡΟ τρόπο πολύ πιο οικουμενική.

      Αγαπητή κ.κ. το ερώτημά σου είναι απολύτως λογικό ΚΑΙ διαλεκτικό.

      Ομως τυχαίνει να είχα κάνει κι εγώ το ΙΔΙΟ ακριβώς ερώτημα στο παρελθόν…
      …και η απάντηση που ανακάλυψα (τότε) με… εξέπληξε.

      Δεν είναι μόνο η οικουμενικότητα που υπάρχει, η οποία… υπάρχει.
      είναι και η οικουμενικότητα που θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά… (προσωρινά ή κάποτε) δεν υπάρχει.

      Δεν είναι μόνο όσα βλέπουμε, αλλά και όσα θα μπορούσαμε να δούμε ή να φανταστούμε
      (που… άλλωστε από τα τελευταία, δηλαδή το «φαντασιακό», πηγάζει και το σύνολο του ίδιου του πολιτισμού που ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ).

      Τέλος…
      Πρέπει να λάβουμε υπ΄οψη… όχι μόνο την (περιορισμένη) οικουμενικότητα του «τώρα», ή «τότε», της στιγμής που φτιάχνεται κάτι.
      …αλλά και την ολότητα όλων των χρονικών στιγμών ή πιθανών κόσμων και πολλαπλών δυνατοτήτων
      καθώς και την αενάως εξελισσόμενη πολλαπλότητα… οικουμενικοτήτων
      (που π.χ. από μουσική άποψη σήμερα περιλαμβάνει και τις άπειρες ηχητικές δυνατότητες της ψηφιακής σύνθεσης ήχου)

      Θα σου απαντήσω λοιπόν ΚΑΙ μέσω… Ελύτη

      Ο ΚΗΠΟΣ ΒΛΕΠΕΙ:

      «ένας Πανσέληνος που ζωγραφίζει ενώ δεν υπάρχει Θεός
      και αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο…
      τι νερό κυανό με σπίθες
      πέρα απ’ το φράγμα του ήχου των Σειρήνων
      να μου κάνει νόημα πηδώντας
      έλα, κάπου συντελεσμένη κείται η Τελειότητα
      κι αφήνει να κυλήσει ώσαμε εδώ ρυάκι…

      Ο κήπος βλέπει
      ακούει τους ήχους απ’ τα χρώματα
      τους ιριδισμούς που ένα χάδι αφήνει
      πάνω στο σώμα το γυμνό την ώρα
      που το τραβούν μυριάδες νήματα
      ψηλα μαίνονται τα μηνύματα…»
      – Ελύτης

      Ας προσέξουμε ιδιαίτερα αυτό το ποίημα. ΔΕΝ είναι αυτό που… φαίνεται στους περισσότερους αναγνώστες.
      ΔΕΝ είναι καν «θρησκευτικό» ή «χριστιανικό». Δεν είναι ούτε καν «πλατωνικό» (αν και ο Ελύτης έχει επηρεαστεί και από τον Πλάτωνα και από τον Πλωτίνο ακόμη, τους οποίους είχε μελετήσει στο πρωτότυπο αρχαίο κείμενο φυσικά)…

      Αυτό το ποίημα εκφράζει τη μαγεία της ύπαρξης
      και το ΑΜΦΙΔΡΟΜΟ και ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ της επικοινωνίας
      ανθρώπου και φύσης και πραγματικότητας ΚΑΙ ακόμη και της «δυνάμει πραγματικότητας» όσων δεν έχουν καν γίνει, ακόμη.
      …αλλά θα γίνουν, γιατί «η συντελεσμένη τελειότητα» ΥΠΑΡΧΕΙ
      και εξ ορισμού ακυρώνει κάθε ψευδαίσθηση ατελών τοπικοτήτων…

      Και το αντίθετο… είναι σαν να θέλεις να κλείσεις ένα άστρο σε ένα ποτήρι νερό,
      ή να πιεις τη θάλασσα με το κουτάλι.

      Θεός ΔΕΝ υπάρχει βέβαια, αλλά η ίδια η εμπειρία και η πραγματικότητα ΕΙΝΑΙ θεϊκή.+

      __________________
      Το υπόλοιπο σχόλιό σου αγαπητή κ.κ. πρέπει να το διαβάσω ΠΟΛΥ προσεκτικά.

      Εξυσα μόνο μια επιφάνεια… απαντώντας στην ΑΡΧΗ όσων ειπες.

    • Ουάου… δεν ξέρω από ΠΟΥ ν’ αρχίσω τις απαντήσεις, γιατί άλλωστε έχω και ΠΑΡΑ πολλά να σου πω.

      Διαμαρτύρεσαι βέβαια, έμμεσα, θεωρώντας πως σε αδίκησα κάπου, π.χ. με το «καυτό ερώτημα»

      Είσαι ΥΠΕΡ ή ΚΑΤΑ, του να χρησιμοποιούνται ΑΥΤΟΥΣΙΕΣ αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή ελληνική γλώσσα, όπως χρησιμοποιούνται ΗΔΗ, αυτούσιες μη-αγγλικές λέξεις μέσα στην καθημερινή αγγλική?
      «Ναι, ναι, ναι, αλλά προ ημερών εσύ ήσουν που είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την… εισβολή της αγγλικής γλώσσας στα ελληνικά, τα οποία θεωρείς ότι “κινδυνεύουν”, κ.ο.κ.»

      Θα το βρω το αρχικό τμήμα σχολίου όπου είχες εκφράσει αυτή τη δυσαρέσκεια, να δω αν… σε αδίκησα.

      Ομως ανήκει σε άλλη συζήτηση και είναι κόπος, ενώ άλλωστε… την ίδια δυσαρέσκεια εκφράζεις ΚΑΙ τώρα.
      Με τον τρόπο που την εκφράζεις (δηλαδή _αυτό_ στο οποίο εστιάζεσαι) δεν μπορώ να πω πως έχεις πολύ άδικο (γι ‘αυτό και σου είχα απαντήσει τότε ότι «δεν είμαι σίγουρος»).

      Αλλά είναι λίγο εκτός θέματος αυτή η δυσαρέσκεια, γιατί εστιάζεται στη γενική λεξιπενία και όχι στην αναγκαιότητα διανοητικού ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ, στην οποία αναφερόμουν εγώ (έχοντας υπ’ όψη τα παραδείγματα του «Universality» και του Weltanschauung»).

      Κοντολογίς, το θέμα ΔΕΝ είναι αυτά που γράφεις εδώ, τώρα

      Ξεκίνησε η διαδικασία των δημοψηφισμάτων ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και δεν το ξέρω;
      Χρησιμοποιούνται ήδη αυτούσιες αγγλικές λέξεις στην καθημερινή ελληνική και μάλιστα κατά κόρον. Λες η ψήφος μου να το αλλάξει αυτό; Λες να τα βάλω με όλο το internet, τα smartphones, τα sms, τα laptop, τα backup, τα pc και δε συμμαζεύεται; Νομίζω το δημοψήφισμα σου είναι σαν αυτό που θέλει να κάνει ο ΓΑΠ, με παραπλανητικά ερωτήματα. Δεν μπορώ να αλλάξω κάτι τόσο ισχυρό, προσωπικά όμως προτιμώ να λέω κινηματογράφος αντί cinema, για να μην ξεχαστεί η λέξη, να γράφω sms (είδες, αμετάφραστο) με ελληνικούς χαρακτήρες, για να μην τους ξεχάσουμε και αυτούς και νομίζω καλά κάνω, γιατί αν περιμένουμε από τα πιτσιρίκια που είναι η εποχή τους αυτή, θα χαθούν για πάντα κάποια πράγματα και δεν υπάρχει λόγος, δεν βλέπω τι ωφελεί να ξεχαστεί μια γλώσσα.

      Χμ… ΟΛΑ είναι τελείως εκτός θέματος, σόρυ. Γενικά συμφωνώ, αλλά… έχουμε και καπιταλισμό, όπου δεν διδάσκεται ΟΥΤΕ η ελληνική γλώσσα σωστά, ενώ και η κοινωνική μας ζωή έχει αλλοτριωθεί από χίλιες απόψεις. ΟΧΙ ΕΙΔΙΚΑ στη γλώσσα, αλλά ΚΑΙ σ’αυτή.

      Εγώ ΔΕΝ σε ρώτησα για το «cinema» και το «sms», ή για την οπωσδήποτε (αυτονόητα θετική) προτίμηση για ελληνικές λέξεις, όποτε αυτές _υπάρχουν_, ούτε ρώτησα για τη λεξική φτώχεια (που δεν είναι μόνο θέμα ξένων λέξεων, είναι ΠΟΛΥ γενικότερη).

      Σε ρώτησα αν δέχεσαι, επισήμως και απολύτως, την αναγκαιότητα να εισάγονται ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΕΣ λέξεις από άλλες γλώσσες που δεν έχουν καν μεταφραστεί ποτέ, δεν έχουν κανένα 100% σωστό ελληνικό αντίστοιχο.
      Και από την απάντησή σου φαίνεται πως προτιμάς να ΜΗΝ αντιμετωπίσεις αυτό το απλό ερώτημα ή ενδεχόμενο. Παρεμπιπτόντως κανένας λόγιος δεν δέχτηκε να απαντήσει σε τέτοιο ερώτημα. Διότι η απάντηση όλων των λογίων μας είναι αρνητική, φυσικά. Και ΠΟΛΥ κακώς.
      Δυστυχώς… εδώ και πάρα πολλά χρόνια, κανείς δεν το απάντησε. Και θα συνεχίζουμε να ακούμε για τη λεξιπενία κλπ. αλλά είναι γεγονός ότι _είμαστε_ εθνικά υπερόπτες διότι ΔΕΝ θέλουμε (σε θεωρητικό επίπεδο) καμία ξένη λέξη στη γλώσσα μας, ακόμη και όταν είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ.

      Οι πιτσιρικάδες που λένε ξένες λέξεις δεν μετράνε. ΔΕΝ ενεργούν σύμφωνα με τις επιλογές του κράτους ή της… Ακαδημίας ή του Μπαμπινιώτη. Αλλωστε ΔΕΝ κάνουν αυτό που ρώτησα, κάνουν κάτι εντελώς διαφορετικό (και άχρηστο, χρήσιμο σαν «παράδειγμα προς αποφυγήν» _πάντα_).

      Τώρα…
      Η απάντησή σου ΕΙΝΑΙ αμυντική, αλλιώς δεν θα έκανες την προβολή περί «δημοψηφισμάτων». Εγώ ΔΕΝ σου έκανα δημοψήφισμα. Σου έκανα μια ερώτηση-κλειδί που από την απάντηση σε αυτή την ερώτηση εξάγεται με απόλυτα ορθολογικό τρόπο και η στάση του απαντώντος σε άλλα ερωτήματα, όπως αυτά που αφορούν τον λεγόμενο «πατριωτισμό» (για τον οποίο αισθάνθηκες αδικημένη από μένα).

      Η πλάκα όμως είναι ότι ΟΛΟ το υπόλοιπο σχόλιό σου είναι γενικά πολύ σωστό και χρήζει λεπτομερών απαντήσεων σε ΚΑΘΕ σημείο του. Ρωτάς πολύ λογικά και αμφισβητείς πολλά πράματα επίσης πολύ λογικά. Ομως… έπεσες στην περίπτωση (μ’ εμένα) και… ίσως εκπλαγείς θετικά.

    • Ουάου… είναι πολλά εδώ που δεν απάντησα και θάπρεπε. π.χ.

      2 «Οι διαφορές των μορφών παραμένουν ισχυρότερες όταν ενισχυθεί η οικουμενικότητά τους, αλλά… τότε δεν έχει καν νόημα η διατήρηση των ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ.»

      Όταν λέμε δεν έχει νόημα η διατήρηση των διαχωρισμών τι εννοούμε; Ποιοι είναι οι διαχωρισμoί; Το όνομα μήπως; Το ότι το ένα λέγεται Ποντιακή μουσική και το άλλο Κέλτικη; Ποιοι είναι οι διαχωρισμοί που υπάρχουν σήμερα και δεν έχει νόημα να υπάρχουν;
      Η γνώμη μου: Δεν υπάρχουν διαχωρισμοί. Όλα είναι μουσική, και οι άνθρωποι που γνωρίζουν ένα είδος, οποιοδήποτε είδος και τους αρέσει, το ακούνε, το χορεύουν. Το όνομα καλώς κάνει και διαφέρει γιατί δείχνει την ιστορία του κάθε τι, την προέλευση του, την αναφορά του.

      ΟΚ, «Ποιοί είναι διαχωρισμοί»…

      Διαχωρισμοί είναι ασαφής έννοια, το παραδέχομαι. Αν ρωτήσεις βέβαια τη… γαλλική Νέα Δεξιά του Αλαιν Ντε Μπενουά, θα σου πει πως είναι καλό πράμα, να… «διαχωρίζονται» οι κουλτούρες μεταξύ τους, να ΜΗΝ αναμειγνύονται και «μπασταρδεύουν» κ.ο.κ.

      Ομως διαχωρισμοί υπάρχουν και με άλλη έννοια. Στη μουσική ειδικά εννοούσα αχρείαστους τοίχους προκατάληψης που κρατάνε τους ανθρώπους και τους λαούς μακριά τον έναν από τον άλλον.

      Στο «ζουμί» εκείνης της παραγράφου, του αρχικού σχολίου μου, έμμεσα απαντιέται και το «ΤΙ είναι οι διαχωρισμοί».

      Οι διαφορές των μορφών παραμένουν ισχυρότερες όταν ενισχυθεί η οικουμενικότητά τους, αλλά… τότε δεν έχει και νόημα η διατήρηση των ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ. Π.χ. μπορεί να σου αρέσει η Ποντιακή μουσική, αλλά ΑΝ ακούσεις τοπικές μουσικές άλλων λαών και δεν έχεις… προκατειλημμένο αυτί (χεχε) είμαι σίγουρος ότι θα καταλήξεις να ακούς περισσότερο την τοπική μουσική κάποιου άλλου λαού (ίσως Κέλτικη μουσική). ΓΙΑΤΙ τα παιδιά “προτιμούν” τις τοπικές μουσικές τους και… ανέχονται ακόμη και τις παραφωνίες ή τα πιο μπανάλ κομμάτια? Διότι χειραγωγούνται ή κατέληξαν λόγω συνήθειας, ότι αυτή η μουσική “είναι καλύτερη”. Ομως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Ποτέ δεν είναι.

      Εδώ εννοούσα ότι υπάρχει, κοντολογίς, τεράστια ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ στο μουσικό αυτί του κόσμου (όχι ειδικά των παιδιών, αλλά… είχα στο μυαλό μου παιδιά μιας άλλης εποχής, σε επαρχίες, και ανέφερα τα παιδιά διότι από μικρή ηλικία ξεκινάει και η μουσική χειραγώγησή τους).
      Ξέχασα ότι τα σημερινά παιδιά δεν ακούνε πια κλαρίνα και δημοτικές μουσικές, ΟΚ. Ομως… ακούνε σκυλάδικα (μηδενικής σχεδόν μουσικής αξίας) και χιπ-χοπ (ανύπαρκτου μουσικού… περιεχομένου συνήθως). Επομένως πάλι μιλάμε για διαχωρισμούς (π.χ. «μουσικών φυλών» ροκάδων, χεβημεταλάδων, σκυλάδων) και ΑΚΟΜΗ περισσότερη χειραγώγηση.

      ΠΟΥ διαφωνείς? Μήπως.. στο ότι έθιξα την ιδέα πως ο λαός επιλέγει πάντα «τη σωστή μουσική», όταν… ακούει τη «δική του». ΠΟΙΑ δική του?
      Την… τουρκική αρμονία με ελληνικό στίχο? Ποιά ακριβώς?

      Μάλλον… καμία σχεδόν «σωστή μουσική» δεν επιλέγει (και δεν επέλεξε τα τελευταία… πεντακόσια τόσα χρόνια) ο λαός μας, αλλά…
      ΑΣΤΟΝ να ακούει. Αμα βλέπει τηλεόραση, καλά να πάθει (εγώ πέταξα πριν χρόνια τη δική μου).

      Ο Θεοδωράκης βέβαια θεώρησε χρέος του να αφουγκραστεί προσεκτικά την ελληνική μουσική για να τη σώσει από τα στοιχεία εκείνα που της αφαιρούσαν οικουμενικότητα, και σε γενικές γραμμές πολύ καλά έκανε. Το πόσα χρωστάνε στο Μίκη οι νεοέλληνες δεν το ξέρουν καλά-καλά…

      Εμένα όμως δεν με νιάζει να γίνω αρεστός ή λαΪκιστής. Ο,τι μπορώ να κάνω, το κάνω, αλλά δεν το κάνω για να με δοξάσει ο λαός. Το κάνω ΜΟΝΟ επειδή το νιώθω και με γεμίζει.

      Η μουσική της εποχής μας όμως, η καθαρά λαΪκή μουσική, σήμερα είναι παγκόσμια. Για μένα ειδικά, είναι το trance, αλλά υπάρχουν κι άλλα είδη. Και το παγκόσμιο λαΪκό μουσικό όργανο της εποχής μας, το «μπουζούκι της Γης», είναι η… κάρτα ήχου σε κάθε υπολογιστή.
      ΤΙΠΟΤΕ άλλο δεν χρειάζεται, άλλωστε, σήμερα, για να φτιάξει μουσική κάποιος (πέραν ενός κλαβιέ, που κι αυτό είναι προαιρετικό).

      Εχεις γράψει τόσα και τόσα, που… δεν είναι εύκολο να απαντήσω. Νιώθω ότι με παρεξήγησες σε πολλά. Σου δίνω το DNA σαν αναλογία, μετά το τραβάς στα άκρα… (σε σημείο που η αναλογία παύει να ισχύει) μετά εγώ σου θυμίζω ότι (σαν αναλογία) έχει κι αυτό τα όριά του, και μετά «αποδεικνύεις» ότι… πρώτος εγώ το DNA ανέφερα… Ε, και?

      Ας επικεντρωθώ όμως σε κάτι… κωμικά ουσιώδες.

      Υπάρχει άραγε καλύτερη και χειρότερη μουσική;

      ΤΟΛΜΑΣ και ρωτάς? ΦΥΣΙΚΑ και υπάρχει!
      Ε, ΜΗΝ τα… ισοπεδώνουμε όλα.
      Πάνος Κιάμος και Μπετόβεν… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ίσα κι όμοια!!!
      χαχαχαχα

      Ή μήπως υπάρχει μουσική και… μη μουσική;

      ΦΥΣΙΚΑ και υπάρχει.
      Εξάλλου… ακόμη κι αν δεν υπάρχει (το δεύτερο),
      υπάρχει το… χιπ-χοπ !!! (χεχε -κακίες)

  38. ___________
    Υ.Γ. το προηγούμενο μουσικό βίντεο δυστυχώς είναι ΜΟΝΟ η εισαγωγή από το Album «Tubular Bells».

    Ας δούμε κι αυτό….

    Στο μεταξύ βρήκα (ψάχνοντας για το κομμάτι) και μερικά ρεμιξ.
    Τίποτε σπουδαίο μέχρι στιγμής, αλλά… τα αφήνω εδώ για να μη τα χάσουμε!🙂

  39. ΟΚ, για τα περί μουσικής τώρα…
    κ.κ. Απαντώ στο σχόλιό σου ΕΔΩ.
    https://omadeon.wordpress.com/2011/09/01/monoculture-panic/#comment-61160

    Δηλαδή οι λαϊκοί μουσικοί, οι ανώνυμοι δημιουργοί κάθε λαού, έχουν αποκλείσει κάποια στοιχεία, χωρίς τα οποία η μουσική τους είναι περιορισμένη και όχι οικουμενική.

    ΦΥΣΙΚΑ και έχουν αποκλείσει _κάποια_ οικουμενικά στοιχεία,
    αλλά εξίσου φυσικά έχουν καταφέρει να εκφράσουν κάποια άλλα. (Αλλιώς κανείς δεν θα… άκουγε τη μουσική τους -χεχε)

    ΠΟΥ είναι το πρόβλημα?

    Νομίζουμε κατά βάθος ότι υπάρχει μόνο ΕΝΑ universality. Αυτό είναι ΛΑΘΟΣ.

    Anything can be universal, and there are many universalities; not just one.
    Το είπα αγγλικά γιατί φλόμωσα πια με αυτή την πομπωδέστατη ελληνική λέξη «οικουμενικότητα», που είναι ΛΑΘΟΣ (για το θέμα μας).

    ΑΝ ΔΕΝ εισάγουμε ΑΥΤΟΥΣΙΑ τη λέξη universality στα ελληνικά, ποτέ δεν θα καταφέρουμε να στοχαστούμε σωστά το θέμα.

    Πώς συνέβη αυτό; Πώς αποκλείστηκε η οικουμενικότητα από τη λαϊκή δημιουργία;

    Με προφανείς τρόπους. Κυρίως λόγω έλλειψης γνώσης, αλλά επίσης διότι η λαϊκή δημιουργία δημιουργεί κάτι σαν «μορφικό πεδίο» (κατά Sheldrake) ένα είδος ανασχετικής δύναμης που εμποδίζει την εύκολη εξέλιξη και αλλαγή. Αυτό δεν αφαιρεί καθόλου την αξία της αλλά… διαψεύδει τους απλοϊκούς… μουσικο-λαΪκιστές που θέλουν το λαό να έχει πάντα δίκιο και τη λαϊκή δημιουργία πάντα _μόνο_ σωστή, ή και… πλήρη, ΕΠΕΙΔΗ είναι λαϊκή. Από την άλλη πλευρά συλλογικές διαδικασίες υπάρχουν που πετάνε στα σκουπίδια τυχόν άτεχνα κατασκευάσματα, αλλά ποτέ δεν τα μαθαίνουμε γιατί οι δημιουργοί τους… κράζονται από τον ίδιο το λαό που ενθαρρύνει κάποια άλλα πράματα.

    Εϊναι πάντως δεδομένο ότι η λαϊκή μουσική είναι ατελής, όπως και σχεδόν κάθε άλλη μουσική. Και σαν ατελής επιδέχεται βελτίωσης. Το ότι πολύ σπάνια βελτιώνεται ειδικά η λαϊκή μουσική όμως, είναι γεγονός οφθαλμοφανές. Π.χ. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει καταφέρει να εξελίξει το ρεμπέτικο. Εκεί που ήταν, εκεί ΕΜΕΙΝΕ. Τα ίδια και τα ίδια πάντα. Και ό,τι αξιόλογο υπήρξε, μπορεί να εξελιχτεί μόνο με το να υπερβεί τα όρια του ρεμπέτικου σαν είδος (και ζήτημα είναι).

    Αυτό που σου είπα για το Θεοδωράκη και το ρεμπέτικο ΔΕΝ ΕΙΔΑ να σε επηρέασε καθόλου. Είναι όμως γεγονός (ίσως φέρω και λινκ).

    ΜΗΝ ακούς όμως πάντα ΟΛΑ όσα λέει ο Μίκης όταν δίνει συνεντεύξεις και θέλει να τον εκτιμούν. Σπατάλησε τεράστιο χρόνο της ζωής του για να… μπαλώσει εκείνο το ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟ λάθος (για μένα σωστό) της δήλωσης ότι «τα περισσότερα ρεμπέτικα έχουν ελάχιστη μουσική αξία».

    Αλλά και πως γίνεται να μιλάμε τώρα για όλες αυτές τις μουσικές χωρίς να είμαστε ταυτόχρονα Kέλτες, Ιρλανδοί, Σλάβοι, Αφρικανοί, πώς γίνεται και ακούμε και μας αρέσουν οι μουσικές τους αφού έχουν αποκλείσει το οικουμενικό στοιχείο;

    ΑΧΥΡΕΝΙΟ επιχείρημα εδώ, σόρυ. Δεν είπα ποτέ ότι έχουν αποκλείσει ΕΝΤΕΛΩΣ το οικουμενικό στοιχείο.
    Είπα ότι έχουν αποκλείσει ΚΑΠΟΙΑ οικουμενικά στοιχεία (και εννοείται ότι εκφράζουν κάποια άλλα, είτε φανερά είτε λιγότερο φανερά).

    Η γνώμη μου: το οικουμενικό στοιχείο ενυπάρχει πριν βρεθεί κάποιος με γνώσεις π.χ. μαθηματικές που θα το μελετήσει και θα το ονομάσει, και γίνεται αντιληπτό στους ανθρώπους που ακούν τις μουσικές. Είναι άλλο να θέλεις να το αναδείξεις, να το ξεχωρίσεις, να δημιουργήσεις εκ νέου με αυτό. Αλλά αν δεν υπήρχε στις λαϊκές δημιουργίες, δεν θα μπορούσες και να το ανακαλύψεις.

    Εδώ είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΟΣ!🙂
    Ααα… σόρυ, έχω μια ΠΟΛΥ μεγάλη διαφωνία εδώ:

    Αλλά αν δεν υπήρχε στις λαϊκές δημιουργίες, δεν θα μπορούσες και να το ανακαλύψεις.

    ΤΡΙΧΕΣ κατσαρές. Σιγά μην αγοράζουμε και τις… εμπνεύσεις μας από τη… λαϊκή.

    Ειναι πολύ μεγάλο λάθος ότι δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε κάτι που δεν υπάρχει στις λαΪκές δημιουργίες.

    Το ΑΝΤΙΘΕΤΟ ισχύει.

    ΤΙΠΟΤΕ δεν θα ήταν οι λαϊκές δημουργίες αν δεν ξεκινούσε κάποτε,
    κάποιος… τρελός του χωριού (με μουσικό όργανο) να ΣΥΝΘΕΤΕΙ.
    Να εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο και τις εμπνεύσεις του,
    κυριολεκτικά από το τίποτα.

    Στην πραγματικότητα υπάρχουν και πολλοί άλλοι «τρελοί του χωριού» που ίσως έχουν φτιάξει μουσικά κομψοτεχνήματα, αλλά… είτε επειδή δεν άρεσαν είτε επειδή κανείς δεν τους καταλάβαινε, μείνανε για πάντα ΑΓΝΩΣΤΟΙ.

    Υποτιμάς δηλαδή την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ σχέση της μουσικής με το δημιουργό της.
    Καθώς και το ότι δημιουργείται «ex nihilo». Σε αυτό το σημείο, καλύτερα τα έχει πει ο… Θεοδωράκης.
    https://omadeon.wordpress.com/2007/08/23/cosmic_harmony2/
    —————-

    Αλλά η μουσική ευτυχώς είναι για όλους τους ανθρώπους, και όχι μόνο για τους ειδικούς, και «μιλά» σε κάτι που ούτε και οι ίδιοι μπορεί να μην γνωρίζουν, αλλά υπάρχει μέσα τους, γιατί από εκεί και γεννήθηκε π.χ. ο ρυθμός που είναι ο χτύπος της καρδιάς.

    ΚΑΙ εδώ συμφωνώ.

    __________
    Στην πραγματικότητα το ΤΙ ακριβώς συμβαίνει με τη λαϊκή μουσική δεν το ξέρουμε πάντα. Οπως δεν ξέρουμε πάντα και τους ΔΗΘΕΝ «ανώνυμους» δημιουργούς της. Συνήθως στο χωριό τους κάποτε… ήταν πολύ γνωστοί, αλλά… δεν τους μάθαμε ποτέ εμείς!

    Επίσης το κύριο (φιλοσοφικό?) πρόβλημα είναι χειρότερο από ό,τι φαίνεται.
    -ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ ορισμένα είδη μουσικής στερούνται ΠΟΙΩΝ οικουμενικών στοιχείων σε ΠΟΙΟ βαθμό, έτσι ώστε να μην ακούγονται π.χ. ευχάριστα από άλλους λαούς? Ενώ άλλα ακούγονται τόσο ευχάριστα ώστε εξαπλώνονται και επηρεάζουν και άλλους λαούς? Εδώ το θέμα αφορά την επιστήμη της μουσικής, την αρμονία, κ.ο.κ.
    ΔΕΝ είναι απλό το θέμα. Μόνο πολύ γενική απάντηση θα έδινα, ότι η απελευθέρωση ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ οικουμενικών στοιχείων σε κάποια μουσική, από όσα είχε αρχικά, είναι θετικό πράμα.

  40. Omadeon, για να μην μακρηγορήσω άλλο γιατί δεν θα το αντέξω!

    Κατ’ αρχήν ΔΕΧΟΜΑΙ!! Δέχομαι να μπει η λέξη universality ή όποια άλλη δεν έχει αντίστοιχο στα ελληνικά. Γιατί να μην δέχομαι, δεν καταλαβαίνω;

    Δεύτερον στεναχωρήθηκα σήμερα που δεν φαινόταν με τα σχόλια μου να σε πείθω οτι ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ! Γι αυτό έγραψα αυτή την αναλυτική απάντηση. Αλλά δεν πειράζει, εγώ σε εκτιμώ, είδα και άκουσα πράγματα που φτιάχνεις και είχα εκφράσει την εκτίμηση μου προς το blog και σε ανύποπτο χρόνο για τις μεταφράσεις του Max Kaiser.

    Τρίτον, να ξέρεις οτι έχω από παιδί μια κάποια σχέση με τη μουσική, με την ποίηση, με τον Θεοδωράκη, και έτσι τίποτα από αυτά που συζητάμε δεν μου είναι ξένο και ακατανόητο.

    Αυτά! Πολύ φιλικά και ελπίζω να το καταλαβαίνεις!

    • ΑΑΑ… ΥΠΕΡΟΧΑ.

      ΔΕν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά στον τίμιο διάλογο από τη… λυθείσα παρεξήγηση. ΟΛΑ καλά λοιπόν.

      Dont worry, κι εγώ έφαγα μισή μέρα σχεδόν με το διάλογο αυτό, αλλά ωφελήθηκα γιατί κατάφερα να εκφράσω επιτέλους κάποια πράματα που στοίχειωναν το μυαλό μου εδώ και χρόνια, ίσως.

  41. Τι κάνεις Ομαδεόν; Είδα οτι είσαι παρόν και μπήκα να πω ένα γεια!

    Σου αφιερώνω αυτό το εμψυχωτικό, εγώ τουλάχιστον, τώρα με την όλη κατάσταση, τέτοια ακούω για να στανιάρω… μέχρι να κάνει ξαστεριά!

    Χτες ξαναείδα και τον Τροικανό Ήρωα σου. Πολύ καλός!!!

    • Σε ευχαριστώ θερμά, νάσαι καλά κ.κ.

      Αθελά σου μου θύμισες μια εκκρεμότητα.
      Το Trance Remix του κομματιού που έφερες (Της Δικαιοσύνης Ηλιε Νοητέ),
      _πρέπει_ να βγει κάποια στιγμή ΚΑΙ σε βίντεο.

      Βέβαια… ΗΔΗ ακούστηκε (εν μέρει) σαν μουσική επένδυση του βίντεο «ΤροΪκανός ήρωας 2» , αλλά το περισσότερο δεν έχει ακουστεί. Ακούγεται μόνο μέρος του στην αρχή και πιο πολύ κοντά στο τέλος του βίντεο.

      Ο λόγος που καθυστερώ είναι γιατί ετοιμάζω… εικονική τραγουδίστρια, που θα το τραγουδήσει, ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ και στα αγγλικά.
      Για τα ελληνικά θα δούμε. Το τρέχον ρεμίξ έχει την πρωτότυπη φωνή Μπιθικώτση κ.ά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s