η Λύση και το Πρόβλημα είναι Αναμετάξυ μας

Είμαι Διεθνιστής, τι να κάνουμε…


Διαβάζω Μαρκές και βλέπω το πεπρωμένο της Λατινικής Αμερικής.
Ακούω τι λεει ο Σαμπ-κομαντάντε και  βλέπω τον Τσε να ανάβει το πούρο του.
Διαβάζω Ελύτη και βρίσκω τι άφησε να συμπληρώσουμε εμείς:
Μία Ελιά, ένα Αμπέλι, ένα Καράβι … και έναν ΕΜΠΟΡΟ για να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα for god sakes(αμερικανιστί) ή Marx sake(κνιτιστί).

Μπορώ, τώρα, να μιλήσω Τοπικά…

Αν πιστεύεις σε «καθαρότητα φυλής» θα το δεις στο DNA.
Αν ο Δαρβίνος περνούσε από εδώ, πηγαίνοντας Γκαλαπάγκος, θα έβρισκε την εξέλιξη του Ανθρώπου emporius.
Αν σταματούσες μια στιγμή να παρατηρήσεις τι κάνεις, θα έβλεπες εμπορικές πράξεις μπροστά σου.
Ζητάς και σου καλύπτει την ανάγκη, ο μεσάζοντας έμπορος (υπάλληλός Σου) της Δημόσιας Διοίκησης.
Προσφέρεις το οτιδήποτε περιμένοντας το αντάλλαγμα, της εμπορικής σου πράξης.
Είσαι ο μόνος, στον πλανήτη, που είδες τον Έμπορο να σου προσφέρει ναρκωτικά και τον διακινητή του ως άρρωστο ντιλέρι.
Σαν τους καλούς εμπόρους παζαρεύεις σε κάθε σου συναναστροφή.
Στον πολιτικό ζητάς ρουσφέτι και εκείνος ανταλλάσει την ψήφο σου με είδος.
Όταν δεν βλέπεις το εμπορικό κίνητρο του άλλου καθώς σου προσφέρει κάτι, το μάτι σου γυαλίζει και γυρίζει,
Τι θα κερδίσει ο πούστης και μου κάνει το καλό;

Έλα τώρα πάντα το ήξερες και πάντα το ήθελες.
Όμως, όπως η Διαλεκτική θέλει, την αντίθεση να προσδιορίζει και την θέση,
η απουσία άλλου δρόμου σε κάνει να ξεχνάς το αλισβερίσι που Σου έγινε Μονόδρομος.
Τον βιομήχανό Σου τον έκανες πρόεδρο όταν πούλησε την βιομηχανία,
τον επιχειρηματία Σου πλούσιο όταν εμπορεύεται επιχειρήσεις.
Τον πολιτικό Σου τον έκανες ηγέτη όταν αγοράζει και πουλάει τα όνειρά σου και
στο παιδί Σου έμαθες να ανταλλάσει από μικρό:
την προσοχή που δεν του έδινες,
την αγάπη που σου ζητούσε,
την επιβράβευση που σε δώρο φαινόταν.

Εδώ είμαστε. Είσαι ένας Έμπορος ολκής. Πάμε παρακάτω.
                                                                             

Είσαι όμως και το χώμα που θα ενώσει εκείνες τις ρίζες του Αμπελιού και της Ελιάς, στα θεμέλια του Κόσμου σου στην Νέα Ελλάδα.
Είσαι και το έρμα που θα γεμίσει τα ύφαλα του Καραβιού για να μπορέσει στις Θάλασσες του Κόσμου να γλιστρήσει.

Πάρτο χαμπάρι εσύ μας έφτασες εδώ, ΟΧΙ γιατί ήσουν Έμπορος, όπως η Φύσις Σου προστάζει, αλλά γιατί ήσουν Έμπορος ΚΑΚΟΣ.

Στην Νέα Ελλάδα του Ποιητή να βάλεις την Δίκαιη Τιμή.

Έλα να βρούμε το Δίκαιο Εμπόριο στις ψυχές μας, έλα να βγούμε με δύο τιμές μαζί.

Τόσο μου Κόστισε και τόσο το Πουλάω

6 comments

  1. Συγχαρητήρια φίλε Ολογιστή.

    Το στυλ σου το βρίσκω… καταπραϋντρικό για τις πολιτικές κτηνωδίες και ασχήμιες που ζούμε.

    Επίσης ποιητικό (αν κι αυτό είναι… πλεονασμός να το πω).🙂

    Υ.Γ. Μπήκα στις ρυθμίσεις και έκανα το ποστ «Μόνιμο στην πρώτη σελίδα». Αυτό το κάνουμε γενικά για κάθε ποστ, επί ένα διάστημα. Κι οφείλεται στο ότι… όταν υπάρχει έστω και ένα τέτοιου είδους ποστ, όλα τα άλλα εμφανίζονται από κάτω του. Εμείς θέλουμε να εμφανίζονται ορισμένα παλιά ποστ στην πρώτη σελίδα (εν προκειμένω, το της «χειμερινής κολύμβησης») αλλά χωρίς να εμποδίζουν τα καινούργια ποστ από το να μπαίνουν πρώτα στη λίστα. Οπότε (εφόσον δεν μας το επιτρέπει η WordPress) το κάνουμε με το να κάνουμε «πρώτη μούρη» ΚΑΘΕ νέα ανάρτηση. (Αν δεν κατάλαβες λόγω έλλειψης πείρας, μην ανησυχείς, θα στο εξηγήσω καλύτερα).

  2. Χαχα, μου θύμισε μια πολύ ωραία ελληνική ταινία, όπου και η γυναίκα είναι εμπόρευμα:

    [http://www.youtube.com/watch?v=mJ4aOGmCa4M&feature=related]

    Κατά τα άλλα, παντού τα πάντα, εδώ είναι ο Παράδεισος κι η Κόλαση εδώ.

    +++++++++++

  3. Γιώργο, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
    και για το «χεράκι» που έβαλες… (το επιζητούσα και μάλιστα «χέρι»🙂 )

    Για το ποιητικό μην επιμείνετε δεν θέλω πολλά για να δηλώσω ποιητής… φανφάρας.

    Και ενώνεται με το σχόλιο της @κ.κ. που χάρηκα που γέλασε αλλά ταυτόχρονα εντόπισε την απουσία της Γυναίκας Εμπόρου και δέξου το @κ.κ. σαν πρόκληση να προσθέσεις την ματιά Της…

    • Ναι, η γυναίκα ως εμπόρευμα εμπορεύεται τον εαυτό της. Η πιο ολοκληρωμένη έκφραση αυτού είναι η πόρνη. Αλλά διαπερνά όλο το φύλο, σε μικρότερες ή μεγαλύτερες δόσεις. Ο ρόλος του εμπορεύματος είναι εμπεδωμένος, είναι δεύτερη φύση κι έτσι εξηγείται αυτό το παράδοξο. Έτσι όπως συμβαίνει και με το θύτη και το θύμα, κάποια στιγμή το θύμα παύει να αντιδρά, μπαίνει στο ρόλο τόσο που δεν μπορεί να ξαναβγεί, ακόμα και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. Έχει γράψει γι αυτό και ο Μπέκετ, στο Περιμένοντας τον Γκοντό.

      • χμ! Το βάρυνες! Δεν ξέρω αν επικίνδυνα ή όχι αλλά ο άνθρωπος που μπορεί «να διάλεξα βιτρίνα στη ζωή μου» θα διαφωνήσει σφόδρα με κάτι τέτοιο.
        Όχι για τίποτα άλλο, αλλά της έχω πει ότι πουλάω καθημερινά τον εαυτό μου σε ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν το συμφέρον τους και πρέπει να τους οδηγείς χεράκι – χεράκι εκεί. Σε αυτούς τους ανθρώπους χάνω την αυτοεκτίμησή μου και δεν κοστολογώ σωστά τον εαυτό και με αγοράζουνε πολύ φτηνά.
        Κατά συνέπεια για να μην ονομάσει εμένα «φτηνή πόρνη» θα διαφωνήσει μαζί σου…🙂

  4. Και λίγος ποιητής φανφάρας χρειάζεται, και λίγο συναίσθημα. Τόσος ορθολογισμός, τόσος ωφελιμισμός και χρηστικότητα – ξεραθήκαμε.

    Στην νέα Ελλάδα είχαμε εμμονή με την Τιμή στο μεγάλο παζάρι και χάσαμε την Αξία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s