Ας ξεφορτωθούμε το ζωνάρι (από Paul Krugman)

Ξέρω, ξέρω… «Τι σ’έπιασε κι άρχισες τις μεταφράσεις και τις αναδημοσιεύσεις;» θ’αναρωτηθείτε… Απλά, τελευταία, έχω αρχίσει να βρίσκω άρθρα εξαιρετικών αναλυτών (πολιτικών και οικονομικών) που λένε πράγματα που θα ήθελα κι εγώ να πω, για να εξηγήσω στον κύκλο μου τι παραμύθια του πουλάνε οι νεοφιδελεύθεροι (όχι, δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος) απατεώνες (είτε της μπλογκόσφαιρας, π.χ. το γνωστό ελεεινάκι, είτε της δημοσιοκαφρίλας, π.χ. ΔΟΛ, ΣΚΑΪ κ.α.) που με το φανατισμό χιλίων σαϊεντολόγων και το θράσος χιλίων πιθήκων παρουσιάζουν το μαύρο  για άσπρο και το ψέμα για αλήθεια. Σήμερα λοιπόν, σας δίνω ένα υπέροχο – και σύντομο – άρθρο του νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman (ο οποίος είναι ακαδημαϊκός πρώτης: πρωτοβάθμιος καθηγητής στο Princeton University, που σημαίνει ότι, σε αντίθεση με κάποιους άλλους που δεν θα κατονομαστούν εδώ, πήρε διδακτορικό και έχει πραγματικό επιστημονικό έργο), το οποίο δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 12 Μαρτίου 2012 στους New York Times με τίτλο «Losing The Belt» και αφορά το γνωστό σε όλους μας παραμυθάκι που λέει «το κράτος είναι χρεωμένο, πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι» και το οποίο έχω βαρεθεί να ακούω και να διαβάζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Απολαύστε:

.

Μερικοί άνθρωποι μου έχουν ζητήσει μια γρήγορη, εύκολη εξήγηση της διαφοράς μεταξύ μιας κυβέρνησης και μιας οικογένειας – βασικά, να τους εξηγήσω τι δεν πάει καλά με το επιχείρημα πως, όταν οι καιροί είναι δύσκολοι, η κυβέρνηση πρέπει να σφίγγει το ζωνάρι.

.

Το ετοιμάζω. Αλλά ίσως να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την Ελλάδα για να δείξουμε στα γρήγορα το κεντρικό νόημα.

.

Άλλωστε, θα μπορούσατε να δείτε την Ελλάδα σα μια οικογένεια που ξόδεψε πολλά, χρεώθηκε, και της οποίας τα μέλη τώρα πρέπει να κάνουν όλα τα πράγματα που κάνουν οι οικογένειας όταν βρίσκονται σ’αυτή τη θέση: κόβουν τις μη ουσιώδεις δαπάνες, αναβάλλουν την ιατρική μέριμνα και τα άλλα μεγάλα έξοδα, παραιτούνται από τις δουλειές τους και μειώνουν τα εισοδήματά τους – Ωπ, για μια στιγμή.

.

Αυτό είναι το κλειδί, φυσικά. Όταν μια οικογένεια σφίγγει το ζωνάρι δεν αποχωρούν τα μέλη της από τις δουλειές τους. Όταν μια κυβέρνηση σφίγγει το ζωνάρι της σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση, βγάζει πολύ κόσμο από τις δουλειές τους· και αυτό είναι αρνητικό ακόμη και από τη στενά οικονομική οπτική της ίδιας της κυβέρνησης, αφού μια συρρικνούμενη οικονομία σημαίνει μικρότερα έσοδα.

.

Τώρα, θα μπορούσατε να πείτε ότι οι περικοπές δημοσίων δαπανών δεν κοστίζουν στ’αλήθεια θέσεις εργασίας – δηλαδή, θα μπορούσατε, αν  είχατε περάσει τα τελευταία χρόνια σε μια σπηλιά ή σε ένα συντηρητικό think tank, αποκομμένοι από κάθε πληροφορία για το πώς λειτουργεί η λιτότητα στην πράξη. Γιατί τα αποτελέσματα των πολιτικών λιτότητας στην Ευρώπη ήταν το καλύτερο μάθημα που θα μπορούσατε να παρακολουθήσετε στη μακροοικονομική, και χωρίς εξαίρεση οι μεγάλες περικοπές δημοσίων δαπανών ακολουθήθηκαν από μεγάλες μειώσεις του ΑΕΠ.

.

Γι’αυτό, ξεφορτωθείτε το ζωνάρι· είναι πολύ κακή μεταφορά.

.

Κατόπιν αυτών, νομίζω ότι μπορείτε πια να καταλάβετε ότι όλη αυτή η υπέρ της λιτότητας και του «σφιξίματος του ζωναριού» προπαγάνδα που ακούτε κάθε μέρα και που «τεκμηριώνεται» με τον ανόητο παραλληλισμό ενός κράτους με ένα νοικοκυριό ή με μια επιχείρηση είναι τουλάχιστον έωλη, ειδικά δε όταν (α) τα ίδια τα στελέχη της κυβέρνησης που την προπαγανδίζουν διάγουν βίο προκλητικά πολυτελή με χρήματα που σίγουρα δεν έβγαλαν από κάποια πραγματική εργασία, αλλά από μίζες και λοβιτούρες, σπαταλούν δημόσιο χρήμα για να προσλαμβάνουν στρaτούς παχυλά αμειβομένων κομματικών τσανακογλειφτών και κηφήνων που παριστάνουν τους «συμβούλους», αλλά στην πραγματικότητα είναι αργόμισθοι του κερατά, επιβάλλουν τις πολιτικές τους με μεθόδους που ούτε οι χουντικοί δε θα τολμούσαν να χρησιμοποιήσουν, και ανήκουν σε κόμματα που έχουν καταφεσώσει τους πάντες, (β) οι ίδιοι οι δημοσιοκάφροι που σας περνάνε αυτήν τη γραμμή είναι ξεδιάντροποι υπάλληλοι «επιχειρηματιών» που χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμυρίων, αν όχι δισεκατομμύρια, στην εφορία, στα ασφαλιστικά ταμεία και στους εργαζομένους τους (αλλά η dolce vita, dolce vita!), είναι πολυθεσίτες και παρασιτούν εις βάρος σας μέσω των payrolls (πότε θα τα βγάλετε στη φόρα ρε λαμόγια γαμώ τα προσωπικά σας δεδομένα;).

.

Shortlink: http://wp.me/p3Ayp-43O

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s