Γερμανικός Εθνοκαπιταλισμός: NKDAP (Nationalen kapitalistischen deutschen Arschlöcher Partei)

Αναβαθμίστηκε το NSDAP σε NKDAP (Nationalen kapitalistischen deutschen Arschlöcher Partei), Εθνικο-καπιταλιστικό Γερμανικό κόμμα καθικιών.

Nationalen kapitalistischen deutschen Arschlöcher Partei =

National-capitalist German Assholes’ Party

bmw_3rd_reich800x640_anim

Γράφει ο αναλυτής Βασίλης Βιλιάρδος, σε πρόσφατο άρθρο του («Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΦΑΣΗ: Η Κύπρος αποτελεί το νέο θύμα του ευρωπαϊκού ολοκαυτώματος – ενώ η 16η Μαρτίου του 2013, όπου αποφασίστηκε η άμεση δήμευση περιουσιακών στοιχείων των Πολιτών, θα μείνει στην Ιστορία ως η ημερομηνία της αρχής του τέλους της Ευρωζώνης και του ευρώ»):

Ένα βαρύ, σκοτεινό «πέπλο» φαίνεται να καλύπτει σταδιακά τον ουρανό της Ευρώπης – με αποτέλεσμα πολλοί να αναφέρονται δυστυχώς στην «αναβίωση του «ναζιστικού φαντάσματος» και της «χιτλερικής Γερμανίας».

Η μία χώρα μετά την άλλη, αφού οδηγείται στη χρεοκοπία, «διασώζεται» από τους δανειστές της – λεηλατείται δηλαδή ο δημόσιος και ο ιδιωτικός πλούτος της, εξαθλιώνεται, εξευτελίζεται και μετατρέπεται σε άβουλη αποικία.

Στα πλαίσια αυτά, «μαυροντυμένοι άνδρες» αναλαμβάνουν απολυταρχικά, αμέσως μετά την υπογραφή της κάθε συμφωνίας «διάσωσης», τη σκιώδη εξουσία – ερήμην των πολιτών και των εκλεγμένων, δειλών ή ενδοτικών, κυβερνήσεων τους, οι οποίες παραδίδουν αμαχητί τα ηνία στους εισβολείς.

Έντονες φράσεις, όπως «χρηματοπιστωτικός ναζισμός» ή «ολοκαύτωμα (holocaust) της ιδιοκτησίας», ακούγονται δυστυχώς από παντού – με τα κινήματα εναντίον του ευρώ να γίνονται συνεχώς ισχυρότερα.

Παράλληλα, αναμένονται τραπεζικές επιδρομές (bank run) σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο – γεγονός που οφείλει να αποφευχθεί, αφού θα οδηγούσε στη χρεοκοπία των τραπεζών, καθώς επίσης στην κατάρρευση του ήδη «ευάλωτου» χρηματοπιστωτικού συστήματος (αν και ίσως αντιμετωπισθεί βραχυπρόθεσμα, αφού η ΕΚΤ θα έχει μάλλον προετοιμάσει μεγάλους «κρουνούς» παροχής έκτακτης ρευστότητας).

Ποιος θα μπορούσε όμως να εγγυηθεί πλέον στους πολίτες την ασφάλεια των καταθέσεων και των υπόλοιπων περιουσιακών τους στοιχείων, όταν «δημεύονται» ερήμην τους από έναν «νεοσύστατο εθνικοσοσιαλισμό», έναν «εθνικοκαπιταλισμό» καλύτερα, με τέτοιον αυθαίρετο τρόπο;

Στην περίπτωση της Κύπρου, δεν δημεύονται μόνο οι καταθέσεις των Κυπρίων στις τράπεζες – αλλά επίσης των Ελλήνων, των Βρετανών και των Ρώσων, με τους τελευταίους να κατέχουν σχεδόν το 50%. Οι καταθέσεις συνολικά είναι της τάξης των 68,4 δις € (Πίνακας Ι), εκ των οποίων τα 30 δις € είναι ασφαλισμένα, ενώ τα 38,4 δις € δεν είναι – σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Τραπεζικές καταθέσεις στην Κύπρο σε δις € – σύνολο 68,4 δις €, σχεδόν τέσσερις φορές το ΑΕΠ της δηλαδή (συγκριτικά στην Ελλάδα θα ήταν πάνω από 800 δις!), στα τέλη Ιανουαρίου 2013:

[…]

Και ο Βασίλης Βιλιάρδος συνεχίζει, στο επόμενο άρθρο του, «ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΟΣ: Η μεγαλύτερη ληστεία στην ιστορία της ανθρωπότητας έχει ήδη ξεκινήσει από την Κύπρο – με τη δήμευση τραπεζικών καταθέσεων σε πολλές χώρες, καθώς επίσης με τη χρεοκοπία της Γερμανίας, να μην αποτελούν καθόλου απίθανες εξελίξεις«:

«Ακόμη και ο πιο συνετός άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει ήρεμα και ειρηνικά, όταν αυτό δεν αρέσει στο γείτονα του«, είχε πει χαρακτηριστικά ο F. Schiller

Στα πλαίσια αυτά, τόσο το παράδειγμα της Κύπρου, όσο και αυτό της Ελλάδας, όπως επίσης των άλλων χωρών που θα ακολουθήσουν, τεκμηριώνει με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο το ότι, δεν υπάρχει τρόπος ειρηνικής συμβίωσης με τη Γερμανία στην Ευρωζώνη.

Εν τούτοις, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να εγκαταλείψει η Ελλάδα το κοινό νόμισμα – πόσο μάλλον να αποδράσουν όλες οι χώρες από το Ευρώ (κάτι που θα συμβεί αργά ή γρήγορα), αφού αρκεί να φύγει μόνο ένας: η Γερμανία.

Χωρίς φυσικά να έχουμε τίποτα εναντίον των Γερμανών πολιτών θεωρούμε ότι, είναι δικό τους θέμα η αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργεί η σημερινή κυβέρνηση τους στους ίδιους – με σημαντικότερο ίσως όλων, την ξαφνική αναβίωση του φαντάσματος του ναζισμού«.

[…]

Με την άποψη ότι «δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να εγκαταλείψει η Ελλάδα το κοινό νόμισμα», έχω σοβαρές αμφιβολίες (όπως πολλοί άλλοι)… αλλά με όλα τα υπόλοιπα που γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος, συμφωνώ απόλυτα. Έτσι κι αλλοιώς, ο Βαρουφάκης υποστηρίζει ότι «Αυτή τη στιγμή η Κύπρος είναι εκτός ευρώ» (από πρακτική άποψη).

Ενα άρθρο-κλειδί για καλύτερη κατανόηση του Γερμανικού οικονομικού επεκτατισμού, ήταν και το «Επίτροποι στις τράπεζες: Άντε και καλή τύχη μάγκες» του Αρη Χατζηστεφάνου. Λέει π.χ.

«…οι νέες τράπεζες θα χρησιμοποιηθούν σαν εργαλεία για την απόλυτη υποδούλωση της χώρας. «Το γερμανικό κεφάλαιο» μας εξηγούσε «θα θελήσει να χρησιμοποιήσει τις τράπεζες για να εξαγοράσει ή να καταστρέψει ελληνικές επιχειρήσεις» που θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν γερμανικά προϊόντα. Η ανατολική Ευρώπη γνώρισε από πρώτο χέρι αυτή την πρακτική όταν τα γερμανικά μεγαθήρια χρησιμοποίησαν τις ιδιωτικοποιημένες τράπεζες για να αφανίσουν την τοπική βιομηχανία στη ζώνη επιρροής του γερμανικού Μάρκου.
Τα μέλη της αστικής τάξης έπεσαν στην παγίδα να πιστέψουν ότι οι ξένοι προστάτες τους θα θελήσουν να τους χρησιμοποιήσουν και στη νέα εποχή όπως είχαν κάνει (κυριολεκτικά σε ορισμένες περιπτώσεις) με τους πατεράδες και τους παππούδες τους. Έπεσαν όμως έξω…»

[…]

«…Αν μέχρι σήμερα και μόνο το σκάνδαλο της Siemens ήταν αρκετό για να μετατρέπει τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ σε πειθήνια όργανα του Βερολίνου, εύκολα μπορεί να υποθέσει κανείς τι θα συμβεί εάν «σκάσουν» τα χρέη των δυο κομμάτων που σύμφωνα με υπολογισμούς του Ρόιτερς ξεπερνούν τα 200 εκ. ευρώ. Καθώς η Γερμανία μετατρέπεται πλέον στον απόλυτο κυρίαρχο του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος οι νέες πολιτικές ελίτ στην Ελλάδα θα πρέπει από σήμερα να μάθουν να αποκαλούν την Μέρκελ «εξοχότατη» αν θέλουν να έχουν χρήματα ακόμη και για να τυπώσουν τις προεκλογικές τους αφίσες…» (Αρης Χατζηστεφάνου, Unfollow Dec.2012)

Ας θυμηθούμε επίσης την περιβόητη Treuhand (πρότυπο και για τη δική μας ΤΑΙΠΕΔ, κατά τον Γιούγκερ και τον Ολι Ρεν)… η οποία ρήμαξε την πρώην Ανατολική  Γερμανία, μετά την πτώση του Τείχους. Εκτός από τα αμύθητα ποσά που χάθηκαν εξ αιτίας της, έκλεινε εσκεμμένα (όπως αποδείχτηκε) όλες τις ανατολικο-γερμανικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν τις δυτικο-γερμανικές. Γιατί λοιπόν να μεταχειριστούν καλύτερα οι Γερμανοί τις κυπριακές ή τις ελληνικές επιχειρήσεις;

Στο μεταξύ, ο Paul Krugman (μετάφραση του άρθρου του ΕΔΩ) τάσσεται αναφανδόν υπέρ μιας εξόδου της Κύπρου από το Ευρώ, αυτή τη φορά ακόμη πιο σίγουρος από όσο ήταν για την Ελλάδα, αν και ο ίδιος δεν πιστεύει ότι θα τολμήσει κάτι τέτοιο η σημερινή Κυπριακή κυβέρνηση. Πρίν όμως πάμε στον Κρούγκμαν, θα κάνω σύντομη διακοπή για….  διαφημίσεις: :mrgreen:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


PAUL KRUGMAN: Cyprus, Seriously

A correspondent whom I respect has (gently) challenged me to say plainly what I think Cyprus should do — leaving aside all questions about political realism. And he’s right: while I think it’s OK to spend most of my time on this blog working within the limits of the politically possible, and relying on a combination of reason and ridicule to push out those limits over time, once in a while I should just flatly state what I would do if given a chance.

So here it is: yes, Cyprus should leave the euro. Now.

The reason is straightforward: staying in the euro means an incredibly severe depression, which will last for many years while Cyprus tries to build a new export sector. Leaving the euro, and letting the new currency fall sharply, would greatly accelerate that rebuilding.

If you look at Cyprus’s trade profile, you see just how much damage the country is about to sustain. This is a highly open economy with just two major exports, banking services and tourism — and one of them just disappeared. This would lead to a severe slump on its own. On top of that, the troika is demanding major new austerity, even though the country supposedly has rough primary (non-interest) budget balance. I wouldn’t be surprised to see a 20 percent fall in real GDP.

What’s the path forward? Cyprus needs to have a tourist boom, plus a rapid growth of other exports — my guess would be agriculture as a driver, although I don’t know much about it. The obvious way to get there is through a large devaluation; yes, in the end this probably does come down to cheap deals that attract lots of British package tours.

Getting to the same point by cutting nominal wages would take much longer and inflict much more human and economic damage.

But is it even possible to leave the euro? The Eichengreen point — that even a hint of exit would cause panicked capital flight and bank runs — is now moot: the banks are closed, and capital is controlled. So if I were dictator, I’d just extend the bank holiday long enough to prepare for the new currency.

OK, what about the bank notes? I’m no kind of expert in such matters, but I’ve heard suggestions to the effect that it might be possible to rush debit cards into circulation, so that business could resume without having to wait for someone to run the printing presses. The government might also be able to issue temporary scrip, IOUs that don’t look like proper bank notes, as a transitional measure.

Yes, it all sounds kind of desperate and improvised. But desperation is appropriate! Otherwise, we’re talking about Greek-level austerity or worse in an economy whose fundamentals, thanks to the implosion of offshore banking, are much worse than Greece’s ever were.

My guess is that none of this will happen, at least not right away, that the country’s leadership will fear the leap into the unknown that would come from euro exit despite the obvious horror of trying to stay in. But as I said, I think euro exit is now the right thing to do.


Σε ένα σύντομο δεύτερο άρθρο του, ο Κρούγκμαν εξηγεί ότι με ένα τωρινό χρέος που σύντομα θα φτάσει το 140% του ΑΕΠ, η Κύπρος δεν θα δει άσπρη μέρα, όσο παραμένει στην Ευρωζώνη, διότι η «εσωτερική υποτίμηση» δεν θα κάνει πιο διαχειρίσιμο το χρέος της:

PAUL KRUGMAN: Debt and Devaluation, Mediterranean Edition

When I talk about Cyprus and the possibility of leaving the euro, one immediate question people raise is what about the government’s debt, which is of course in euros. Wouldn’t an exit make that debt unsupportable, and force default?

There are, I’d say, two answers, one more fundamental than the other.

The less fundamental answer is, what makes you think that Cyprus can avoid default even if it stays on the euro? According to the most recent numbers I’ve seen, the bailout deal will immediately jump Cypriot debt up to 140 percent of GDP, about the same as Greece in 2010 — and as I’ve argued, we’re looking at the likelihood of an even more severe slump plus deflation than Greece has experienced. How is this supposed to work?

The more fundamental answer is, holding the nominal exchange rate fixed and relying on “internal devaluation” rather than devaluation devaluation does not, in fact, help make debt more manageable. Either way, the real value of the debt gets blown up over time — more quickly via devaluation, to be sure, but that’s the flip side of making the necessary cost adjustment faster too.

So the debt is not a good reason to stay on the euro. I guess that if I were arguing for keeping the euro, I would instead be making mainly a political case — basically, that you’ll get better treatment from Brussels and Berlin if you remain a good soldier. But boy, will the cost be high.



  • Στο θέμα του «εθνοκαπιταλισμού» θα επανέλθουμε σύντομα. Δεν χρειάζεται αντι-γερμανισμός, αλλά αντι-ναζισμός και αντι-καπιταλισμός. Και οι αμέτρητοι παλιοί ναζί που γλύτωσαν τις διώξεις ευθύνονται για την επιρροή τους στη σημερινή οικονομική επεκτατική πολιτική της Γερμανίας.

482323_522678697773389_542996130_n
(από το «Ποντίκι» -κλικ για μεγέθυνση)

Στο μεταξύ, μπορείτε να διαβάσετε επίσης:

6 comments

  1. Έχει δίκιο ο Βιλιάρδος οτι το καλύτερο θα ήταν να φύγει η Γερμανία από το ευρώ να ησυχάσουμε. Όσο για το γερμανικό λαό, είναι σα να λέμε οτι δε φταίει ο ελληνικός λαός που είναι υπόδουλος. Σε τελευταία ανάλυση οι λαοί φταίνε – και δεν μιλώ για συλλογική ευθύνη αλλά για την κυρίαρχη τάση, τη συνισταμένη, την πλειοψηφούσα άποψη και στάση. Και οι ηγέτες τους δικό τους γέννημα είναι. Αν δεν ανεχόταν στην πλειοψηφία τους οι Έλληνες αυτές τις κυβερνήσεις, θα είχανε και άλλη μοίρα. Όμως ο γερμανικός λαός στην πλειοψηφία του στηρίζει αυτές τις πολιτικές που βλάπτουν όχι τον ίδιο, αλλά όλους τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς. Αυτή είναι μια τεράστια διαφορά. Εξάλλου σε μεγάλο ποσοστό πρόκειται για τα εγγονάκια των ss. Τι να κάνουμε, μπορεί να μην είναι και τόσο ρομαντικό – αλλά είναι αληθινό.

    • Ετσι είναι, αγαπητή κ.κ.
      Δυστυχώς, υπάρχουν σε κάθε λαό κυρίαρχες τάσεις και πλειοψηφικά υιοθετημένες, επικρατούσες νοοτροπίες, κλπ.

      Είπες επίσης

      Όμως ο γερμανικός λαός στην πλειοψηφία του στηρίζει αυτές τις πολιτικές που βλάπτουν όχι τον ίδιο, αλλά όλους τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.

      Μοναδική μου ένσταση, εδώ, είναι να σου θυμίσω ότι, βάσει στοιχείων, οι κυριαρχούσες επιλογές των Γερμανών βλάπτουν… ΚΑΙ τους ίδιους!
      Είναι δηλαδή αυτο-καταστροφικό για την Γερμανική εργατική τάξη, το να αυταπατάται, τόσον καιρό, ότι έκανε σωστές επιλογές.

      Η λιτότητα στην Ελλάδα μπορεί να είναι ιδιαίτερα φονική, αλλά και στη Γερμανία συνεπάγεται πάγωμα μισθών και σημαντικό ποσοστό φτώχειας. Αν οι Γερμανοί εργάτες είχαν αρνηθεί τους συμβιβασμούς των δικών τους εργατοπατέρων, όλα θα ήταν διαφορετικά σήμερα. Είχαν συμφωνήσει τα συνδικάτα τους για πάγωμα και μειώσεις μισθών με αντάλλαγμα να μη γίνουν απολύσεις, κ.ο.κ.

      Επίσης θα σου θυμίσω ότι σχεδόν κανένας σύγχρονος λαός δεν έκανε σωστές επιλογές (εκείνες που υπερασπίζονται τα συμφέροντά του)… πλην της Ισλανδίας, του Ισημερινού, και ελάχιστων άλλων χωρών.

      Μια κυριαρχούσα νοοτροπία σε βάρος άλλων λαών, δεν είναι παρά είδος εθνικισμού ή ρατσισμού. π.χ. όταν η πλειοψηφία των Γερμανών πείστηκε ότι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες, κλπ. υπέκυψε σε ρατσιστικές παρορμήσεις.

      Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε το λάθος τους, σε βάρος… των ίδιων. Δηλαδή, δεν υπάρχει κάτι στραβό στο «Γερμανικό DNA», αλλά σίγουρα υπάρχει κάτι πολύ στραβό στις κυριαρχούσες αντιλήψεις τους.

      Ενας φίλος στο f/b, o Σπύρος, επεσήμανε (κάπως πιο «πολιτικά ορθός»), αναφερόμενος σε ελιγμούς ΔΗΜΑΡιτών κ.ά. να μας… λασπώσουν σαν αντιγερμανούς ρατσιστές:

      Αυτά τα βλακώδη παπαγαλάκια που ως γνήσιοι οσφυοκάμπτες μιλούν για »Αντιγερμανισμό» ,έχουν χάσει το τόπι και απλά θέλουν να κρύψουν τον ραγιαδισμό τους και τις θέσεις υποταγής που εκφράζει η τρικομματική ακροδεξιά Συμμορία..

      Λοιπόν κανείς αντιγερμανισμός δεν υπάρχει νούμερα..Αντίθεση υπάρχει με τις εγκληματικές επιλογές της Αστικης Γερμανικής τάξης που εκφραστής της ,μεταξύ άλλων ειναι και η Μέρκελ,οχι ως πρόσωπο,αλλά ως πολιτικός..

      Σαφές??

      Και του απάντησα τα εξής, που δεν πρόλαβα να τα ενσωματώσω στο τρέχον ποστ:

      Πάντως η κουλτούρα μετράει, και δεν πείθομαι για την απαλλαγή της Γερμανίας από τη διάχυτη και υπόκωφη επιρροή του ναζιστικού παρελθόντος. Εχουν κι αυτοί τους κρυπτο-ναζί τους, κι είναι ορίτζιναλ, όχι… κακέκτυπα όπως οι δικοί μας.
      […]
      Αν μάλιστα δείτε τη συνέντευξη ενός επιφανούς μέλους της βαθύπλουτης οικογένειας Quandt, μπάζει νερά η επιμονή του να παριστάνει τον αθώο, ενώ είναι κληρονόμος βρώμικης περιουσίας δισεκατομμυρίων που απόκτησε ο παππούς του επιφανής ναζί Γκύντερ Κουάντ. Η οικογένεια αυτή σήμερα έχει το 60% των μετοχών της BMW.
      […]
      Δεν χρειάζεται αντιγερμανισμός, αλλά αντι-ναζισμός και αντι-καπιταλισμός. Και οι αμέτρητοι παλιοί ναζί που γλύτωσαν τις διώξεις ευθύνονται και για την επιρροή τους στη σημερινή επεκτατική πολιτική.
      […]

      Σπύρος:

      Οπως αντιστοίχως οι εδώ δωσίλογοι που έμειναν ατιμώρητοι και μεταλαμπάδευσαν το »πνεύμα» τους σε νεώτερα φυντάνια

      Και μετά είπα:

      Κάνει μπαμ επίσης το παράλογο αυτής της επεκτατικής πολιτικής, που μοιάζει νάναι τυφλή απέναντι στη δική της κατάρρευση, όπως ακριβώς και ο Χίτλερ ήταν τυφλός στο ότι έχανε τον πόλεμο…

      Ενας άλλος, επεσήμανε
      Vassilis M:

      Θυμάστε πριν από μερικές μέρες, όταν ανέβασα στάτους, ότι η καινούργια γραμμή του συστήματος είναι «οι κακοί Γερμανοί φταίνε για όλα» βάζοντας μέσα στο ίδιο κάδρο με Μέρκελ-Σόιμπλε-SPD κτλ ΚΑΙ το Die Linke;;; Τώρα αυτό αναπτύσσεται σε όλους τους τόνους, πλέον…

      Omadeon:

      Κάτι που αφορά τον Κωτούλα, και πέρασε απαρατήρητο, είναι ο θαυμασμός του για την «mitteleuropa», την κεντρο-ευρωπαϊκή οικονομική ζώνη που σχημάτισαν Χίτλερ-Μουσολίνι, κ.ά. – κάτι που μοιάζει σαν να χαίρεται ο ίδιος ότι αναβιώνει σήμερα, μέσω της Γερμανικής ηγεμονίας.
      […]
      Για μένα Σπύρο είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον εκείνο το screen-shot,
      ΑΥΤΟ ΕΔΩ δηλαδή. https://omadeon.files.wordpress.com/2013/03/kotoulas_conclusion3.jpg
      …που ουσιαστικά αθωώνει τον Αξονα. Αντιγράφω την ερμηνεία που είχα δώσει.

      «Κατά τον Κωτούλα, πρέπει να ξεπεραστεί η “πλήρης δαιμονοποίησή του εθνικοσοσιαλισμού” από τις “δυτικές αποικιακές δημοκρατίες” (και την ΕΣΣΔ) οι οποίες (το 1939) χτύπησαν την αναδυόμενη “Κεντρο-ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη” (Mitteleuropa), προάγγελο και μιας “ευρύτερης πολιτικής ένωσης”, υπό την ηγεσία του΄Γ’ Ράιχ. Η “υπέρβαση του εθνικοσοσιαλιστικού παρελθόντος” ήταν λάθος της (ηττημένης πια) Γερμανίας, ήταν μια έννοια πλαστή και “κατασκευασμένη”. Ο Εθνικοσοσιαλισμός πρέπει, επομένως, να απο-ενοχοποιηθεί, έτσι ώστε να…. προοδεύσει η Ευρώπη (της Μέρκελ και του… υποτελούς Σαμαρά) ! [Sieg Heil]:mrgreen:
      Προσέξτε κάτι: Αυτός ο επίλογος, δεν έχει καμμία αντίφαση με την άποψη ότι… δεν ξεκίνησε τον πόλεμο ο Χίτλερ, αλλά τον ξεκίνησαν οι “αποικιακές δημοκρατίες” που είχαν “οικονομικά συμφέροντα” , κατά του Γ΄ Ράϊχ. ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΕΙ καθαρά βεβαια, αλλά με προσεκτική ανάγνωση ΑΥΤΟ βγαίνει, σαν συμπέρασμα. Π.χ. δεν λέει ότι ξεκίνησαν το εγχείρημα κατά της “Κεντρο-ευρωπαϊκής Οικονομικής Ζώνης” (κλπ.) το 1945, αλλά το 1939. Λογικά, δηλαδή, ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος οφειλόταν, από την αρχή, στο “συμφέρον των αποικιακών δημοκρατιών” και της ΕΣΣΔ να εξαφανίσουν την ευημερούσα “Mitteleuropa” του Χίτλερ.»

      https://omadeon.wordpress.com/2013/03/15/kotoula-e-kotoula/

      […]
      Οπως ακριβώς ο Σαμαράς παριστάνει τον αντι-ναζί αλλά το κόμμα του ενισχύει με διάφορους τρόπους τη Χ.Α. και κάνει ό,τι μπορεί για να ικανοποιήσει τα καπρίτσια της, έτσι ακριβώς και το σημερινό γερμανικό κατεστημένο… μυστηριωδώς χάνει φακέλλους νεο-ναζί, αποκλείει δημοσιογράφους από πρόσφατη δίκη ναζί δολοφόνων, και κάνει ό,τι μπορεί για να ικανοποιήσει το νέο ρεύμα «αποκατάστασης της γερμανικής αυτοπεποίθησης», που εκφράζεται σε αμέτρητα νέα εθνικιστικά (αλλά όχι φανερά ναζιστικά) γερμανικά μπλογκ και (ιδίως) YouTube Channels.
      […]
      Ο Κωτούλας είναι μεταλλαγμένος ακροδεξιός, με «ευρωπαΙκό προσανατολισμό», φιλο-γερμανός μέχρι αηδίας.
      […]

      Σπύρος:

      Μα εκεί έγκειται το μεγάλο ενδιαφέρον…Πώς πολλοί που φωνάζουν για Αντιγερμανισμό,κατά βάθος λατρεύουν τα freikorps ,κατ»αναλογίαν

      Omadeon:

      ΜΑ…. φυσικά φωνάζουν για αντι-γερμανισμό, αφού κάνουν υποκλίσεις στη Γερμανία συνέχεια και λατρεύουν τις γερμανικές αξίες. Θέλουν έναν νέο ευρω-γερμανο-ελληνικό εθνικισμό, όπου κάπου χωράνε και την ιδέα της υπακοής χωρών όπως η δική μας, που δεν ξεχνούν ότι τη λάτρευαν κι οι παλιοί «ακραίοι» ναζιστές. Το ιδανικό τους είναι ένα Arbeit Macht Frei, ένας ναζισμός χωρίς τις ακρότητες των ναζί. Σαν… καφές χωρίς καφείνη (επί το… ζιζεκικότερον -χεχε).
      […]
      Πρόσωπο-κλειδί: Ιωάννης Μεταξάς! Ειλικρινής «πατριώτης» (που θαυμάζει κι ο Κωτούλας) που μάλιστα έκανε (δήθεν) και «φιλο-λαϊκά μέτρα» (π.χ. ο γνωστός μύθος για το ΙΚΑ), ενώ χαιρετούσε «δωρικά». Θαυμαστής της (δήθεν) «θετικής πλευράς» του εθνικοσοσιαλισμού, εκείνη που ο Κωτούλας προφανώς συνδέει με την… «κοινωνική» κεντρο-δεξιά. Δεν ΜΠυράζει τώρα που ήταν και δικτάτορας. Το πνεύμα του ζει, τη Νέα Δημοκρατία οδηγεί (και εξωραϊζεται και στο νέο βιβλίο Ιστορίας ΣΤ’ δημοτικού). http://tvxs.gr/node/123804
      […]

  2. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=504547
    Μαλούχος Γεώργιος Π. – Η ευρωζώνη είναι παρελθόν ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 27/03/2013

    Ποτέ άλλοτε στην ιστορία ένα νόμισμα δεν κατάφερε να κάνει τόσο κακό όσο έκανε τα τρία τελευταία χρόνια το δήθεν «κοινό» νόμισμα της δήθεν «ενωμένης» Ευρώπης. Το νόμισμα που «πέτυχε» μόνον να διχάσει και να αναιρέσει ουσιαστικά μια προσπάθεια ενοποίησης λαών και κρατών που κράτησε μισό αιώνα και που ήταν το αποτέλεσμα σκληρότατου πολέμου. Όμως, αυτή τη στιγμή, ακριβώς αυτό ζούμε: τον τρόπο με τον οποίο το ευρώ, λειτουργώντας ως «μεταμφιεσμένο μάρκο», όχι μόνον δεν οδηγεί τελικά σε βαθύτερη ένωση την Ευρώπη, αλλά, αντιθέτως, οδηγεί στη διάσπασή της.

    Χθες, ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ασελμπορν επιτέθηκε σκληρότατα στη Γερμανία, λέγοντας ότι το μόνο που επιδιώκει πραγματικά το Βερολίνο είναι να αποκτήσει την ηγεμονία στην Ευρώπη. Η μικρή χώρα με τον τεράστιο τραπεζικό τομέα, έχει φοβηθεί από τα όσα συνέβησαν με την Κύπρο: και δικαίως, καθώς ο Ολλανδός πρόεδρος του eurogroup Ντάιζενμπλουμ έδωσε προχθές τον τόνο λέγοντας ότι το μοντέλο για την Κύπρο είναι κάτι νέο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά. Πολλοί πίστεψαν ότι πήρε πίσω μετά τις δηλώσεις του, αλλά δεν είναι αλήθεια: αυτά που είπε μετά, δεν αναίρεσαν τα πρώτα, απλώς τα «μαλάκωσαν». Αλλωστε και οι δηλώσεις του επιτρόπου Μπαρνιέ, κινήθηκαν στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση, όπως επίσης και του Φινλανδού πρωθυπουργού Κατάινεν. Την ίδια στιγμή, ο Monde έγραφε ότι η Γερμανία έχει θέσει ως στόχο την ισοπέδωση των χωρών του νότου της Ευρώπης: ίσως επειδή θυμήθηκε ότι η Γαλλία είναι κι εκείνη και χώρα του νότου…

    Όταν γινόντουσαν όλα αυτά, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε εξηγούσε ότι η χώρα του είναι ο «καλός μαθητής» τον οποίοι ζηλεύουν οι άλλοι «κακοί μαθητές» στην Ευρώπη! Εκανε όμως δύο λάθη με αυτή τη δήλωσή του, που ξεπερνά πλέον κατά πολύ τα όρια, καθώς προσβάλει εξόφθαλμα τον ίδιο τον πυρήνα της έννοιας «Ευρώπη» χωρίζοντάς τη, και φυσικά αυθαίρετα, σε αυτές τις δύο γελοίες κατηγορίες.

    Το πρώτο λάθος, είναι ότι η Γερμανία δεν είναι μαθητής: επιμένει να κάνει το δάσκαλο και μάλιστα εκείνου του παλιού τύπου που δέρνει τους μαθητές για να ικανοποιήσει τη διαστροφή του. Το δεύτερο λάθος, ακόμα μεγαλύτερο, είναι ότι η Γερμανία δεν είναι από κανέναν αξιοζήλευτη: είναι πια, ειδικά μετά την υπόθεση της Κύπρου, ας επιτραπεί ο όρος γιατί είναι πραγματικός, απεχθής σε πολλά εκατομμύρια ευρωπαίων, που τη βλέπουν πια ως βίαιη απειλή και ως τίποτε άλλο.

    Με όλα αυτά, ένα είναι πια σίγουρο για όποιον δεν θέλει να κοροιδεύει τον εαυτό του: ότι το ευρώ, είναι στη διαδικασία της αποδόμησης του: ουσιαστικά, είναι ήδη παρελθόν. Η ζημιά που έχει γίνει είναι τόσο βαθειά και τόσο πολυεπίπεδη, που, πλέον, δεν διορθώνεται.

    Καλά θα κάνει λοιπόν η Ελλάδα να το αντιληφθεί αυτό πρώτη απ’ όλους: το δίλλημα δεν είναι πια αν θα φύγει ή θα μείνει η χώρα στο κοινό νόμισμα. Το δίλλημα είναι το πώς θα προετοιμαστεί κατάλληλα για να σταθεί στα πόδια της όταν αυτό θα μπει στη φάση της αποσύνθεσης που αργά αλλά σταθερά έχει ξεκινήσει, όσο κι αν πολλοί δεν τολμούν ούτε να το σκεφτούν. Η ευρωζώνη, όπως τουλάχιστον την ξέραμε, είναι ήδη παρελθόν όχι φυσικά από δικές μας ευθύνες, όπως πολλοί μπορεί να θέλουν ακόμα και τώρα να πιστεύουν: είναι παρελθόν, επειδή οι Γερμανοί με την ηγεμονική μανία τους την έσπρωξαν στο γκρεμό. Κι η Ελλάδα πρέπει να σχεδιάσει το πώς θα επιβιώσει.

    ______________________

    http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=128099&catID=4
    Γερμανία: Ένα πρόγραμμα εναντίον των αντιγερμανικών «προκαταλήψεων» παρουσίασε ο ΥΠΕΞ Βεστερβέλε
    1/3/2012 (πριν ένα χρόνο κι ένα μήνα)

    Το υπουργικό συμβούλιο στο Βερολίνο συζήτησε την Τετάρτη σχετικά με πρόγραμμα αντιμετώπισης του κινδύνου επανεμφάνισης «παλαιών προκαταλήψεων», κατά της Γερμανία, εν μέσω της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη.

    Ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε παρουσίασε στους συναδέλφους του 12σέλιδο έγγραφο όπου τονίζεται ότι με την παρούσα ευρωπαϊκή κρίση «οι αναμοχλεύσεις κακών ιδεών από το παρελθόν αλλά και οι προκαταλήψεις επανεμφανίστηκαν. . . Συγχρόνως, αφυπνίστηκαν σε αρκετά γειτονικά μας κράτη οι φόβοι απέναντι σε μία πανίσχυρη Γερμανία».

    Το πρόγραμμα σημειώνει το κάψιμο, στην Αθήνα, σημαιών της Γερμανίας, καθώς και ναζιστικών συμβόλων. Όπως αναφέρει το πρόγραμμα που παρουσίασε ο Βεστερβέλε, η σημερινή Γερμανία θέλει να βελτιώσει την εικόνα που παρουσίασε στη διαδρομή τού 20ου αιώνα και να πρωτοστατήσει πλέον σε μια εκστρατεία υπέρ «της δημιουργίας κλίματος εμπιστοσύνης ανάμεσα σε γειτονικά ευρωπαϊκά κράτη», τιμώντας παρόμοια δέσμευσή της και εντός των ορίων της ΕΕ, αλλά και διεθνώς.

    Κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει να αποκομίσει κέρδη από την «απάρνηση της Ευρώπης», υπογραμμίζεται στο κείμενο. «Προκύπτει, στην αντίθετη περίπτωση, ανυπόφορο κόστος–πιστωτικό, πολιτικό, ανθρώπινο», επισημαίνει ακόμα. Η γερμανική κυβέρνηση θέλει «να πολεμήσουμε τα στερεότυπα. . . ιδίως τα βρετανικά», σημειώνεται στο πρόγραμμα. «Καμία πρόθεση δεν έχουμε να υιοθετήσουμε ρόλο κυριαρχίας» στην Ευρώπη, ανέφερε στην καθιερωμένη ενημέρωση του Τύπου ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών στο Βερολίνο. «Έχουμε και θα έχουμε, πάντως, ηγετικό ρόλο…σήμερα και στο μέλλον, όμως είναι σπουδαίο αυτός ο ηγετικός ρόλος να μην παρερμηνευθεί», συμπλήρωσε.

    ____________________

    http://www.defence-point.gr/news/?p=38961
    «Αντιγερμανισμό διαπιστώνει το Βερολίνο…» (1η Μαρτίου 2012)

    ______________

    http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=480430
    Φουχτελισμός, το ανώτατο στάδιο του ραγιαδισμού
    ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 22/10/2012

    Ενός κακού μύρια έπονται. Η τρόικα δεν έφερε μαζί της μόνο φτώχεια και ανυποληψία στην Ελλάδα. Έφερε και διάφορους καλοθελητές, οι οποίοι βομβαρδίζουν με νουθεσίες τους ιθαγενείς με στόχο να τους κάνουν βαθμιαία «σωστούς» Ευρωπαίους.

    Ο πολιτικός που ενσαρκώνει περισσότερο από κάθε άλλο αυτό τον «καλοθελισμό» είναι ο Χανς-Γιόαχιμ Φούχτελ, εντεταλμένος της Άνγκελα Μέρκελ για τη γερμανοελληνική συνεργασία στον τομέα της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Ο υφυπουργός εργασίας της γερμανικής κυβέρνησης εφαρμόζει το γνωμικό «οι Έλληνες θέλουν το Γερμανό τους» υπό συνθήκες υποτέλειας – ειδικά απέναντι στο Βερολίνο.

    Προσωπικά, ο κ.Φούχτελ δεν έχει τίποτα το μεμπτό: Το αντίθετο μάλιστα, είναι ένας καλοπροαίρετος πολιτικός, επιστήμων («επιτυχημένος δικηγόρος» όπως λέει ο ίδιος) και άνθρωπος. Επιπλέον είναι φοβερά συναισθηματικός: Όποιος τον είδε να δακρύζει την περασμένη Πέμπτη στη γερμανική Βουλή, όταν η κ. Μέρκελ, αφού τον επαίνεσε για το έργο του στην Ελλάδα, ανέφερε ότι οι Έλληνες τον βάφτισαν «Φούχτολο, ωραίο όνομα», μπορούσε αμέσως να αντιληφθεί ότι είναι γνήσια «ψυχούλα». Τέτοιοι χαρακτήρες-διαμάντια λυγίζουν μόνο υπό την επήρεια ενός καλού λόγου, ή μιας «ξελιγωμένης» γυναικείας ματιάς.

    Επιπλέον, το έργο που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει είναι καθόλα χρήσιμο: Η μεταφορά τεχνογνωσίας από τους γερμανικούς δήμους στους ελληνικούς, και οι συμβουλές προς τους έλληνες παράγοντες της αυτοδιοίκησης για το πώς να αξιοποιήσουν καλύτερα τα κοινοτικά κονδύλια, μόνο καλό κάνουν – κακό πάντως δεν κάνουν.

    Το κακό γι αυτόν είναι όμως ότι το έργο του συντελείται στο πλαίσιο της μετατροπής της Ελλάδας σε ένα οικονομικό «προτεκτοράτο», όπως αυτό αποτυπώνεται στο δεύτερο ιδίως μνημόνιο. Έτσι χάνει κάθε πολιτική νομιμοποίηση, εκφυλίζεται σε θετικό παράπλευρο μέτρο της υποταγής της Αθήνας στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες.

    Σύντομη παρένθεση: Στο «Βήμα της Κυριακής» της 21.10.2012, ο γερμανός κοινωνιολόγος Ούλριχ Μπεκ υπενθυμίζει, ότι οι αποικιοκράτες δεν περιορίζονταν στην υποταγή μιας χώρας, αλλά επιχειρούσαν και να τη νομιμοποιήσουν πολιτικά εκπολιτίζοντας τους κατοίκους της στο πνεύμα του διαφωτισμού. Η Ελλάδα δεν είναι αποικία. Είναι όμως ένα νέο είδος οικονομικού «προτεκτοράτου» στους κόλπους της ευρωζώνης. Η τεχνογνωσία που της προσφέρεται εντάσσεται έτσι αναγκαστικά στο «διαφωτιστικό» πνεύμα των «προτεκτόρων». Κλείνει η παρένθεση.

    Αυτή η αντιφατική φύση της βοήθειας του κ.Φούχτελ θίγει φυσικά και εκείνους που την υποδέχονται

    […bla bla bla…]

    Ταυτόχρονα όμως, οι διαφορετικές στάσεις (με μοναδική ίσως εξαίρεση εκείνη του κ.Μπουτάρη) έχουν και ένα κοινό χαρακτηριστικό: τη λοιδορία – την «ξινή» αντίδραση εναντίον του «ευεργέτη» εκείνων, που ξέρουν, έστω και υποσυνείδητα, ότι η αποδοχή της «ευεργεσίας» δεν είναι θεμιτή. Με αποκορύφωμα τον αναβαπτισμό του κ.Φούχτελ σε «Φώχτολο» (από το δήμαρχο της Καστοριάς Εμμανουήλ Χατζησυμεωνίδη) και «Φουχτουλάκη» (από τον περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη), καθώς και με άλλα λογοπαίγνια από παρόμοιους «εξυπνάκηδες».

    Φταίει σε αυτό και το θύμα; Ίσως στο βαθμό που είναι αφελές. Η αλήθεια είναι ότι ο κ.Φούχτελ έχει και στη Γερμανία τη φήμη αφελούς. Αυτό φαίνεται και από τη χαρά που δείχνει όταν τον λένε «καμηλιέρη» – τίτλο που απέκτησε για την αγάπη του προς τα ωραία τετράποδα, αλλά και για το ότι είχε διοργανώσει το 1992, κατά εντολή του Χέλμουτ Κολ, καμηλοδρομίες στο Βερολίνο με στόχο την προσέλκυση αράβων επενδυτών. Αφέλεια, που υπογραμμίζεται και από τους καγχασμούς των βουλευτών στο Ράιχστακ, που ο ίδιος εξέλαβε καταφανώς ως επευφημίες, όταν η καγκελάριος γνωστοποίησε τη μεταβάπτιση του σε «Φούχτολο». Η περίπτωσή του θυμίζει, από ιλαροτραγική άποψη, τον θρυλικό «Ρέχακλες», όπως είχε ονομάσει η «Bild-Zeitung» το 2004 τον τότε προπονητή της Εθνικής Ελλάδας συνδυάζοντας τα ονόματα Ηρακλής (Χέρκουλες στα γερμανικά) και Ρεχάγκελ. Με τη διαφορά, ότι η αφορμή γι αυτό, ήτοι η νίκη της Εθνικής στο Γιούρο, ήταν τότε πολύ πιο ευχάριστη.

    Οι μόνοι που δεν έχουν όμως το δικαίωμα «στο να λοιδορούν» είναι οι έλληνες δημοτικοί και περιφερειακοί άρχοντες, που επιζητούν τη βοήθειά του. Αυτοί θα έπρεπε να γνωρίζουν, ότι δεν φτύνει κανείς ποτέ το χέρι που τον ταΐζει. Τα δυο μαζί, «φτύσιμο» και «μάσα», στιγματίζουν τους ίδιους. Ο φουχτολισμός τους είναι το ανώτατο στάδιο του εξυπνακίστικου ραγιαδισμού.
    [σημείωση Omadeon: Εδώ κάπου ξέφυγε ο αρθρογράφος… σε ραγιαδισμό ο ίδιος?]

    Όμως υπάρχουν και χειρότερα. Εκείνο που κάνει «σεμνά και ταπεινά» ο κ.Φούχτελ στην αυτοδιοίκηση, το κάνει υπεροπτικά η «Task Force» του Χορστ Ράιχενμπαχ στα υπουργεία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Οι γερμανοί γραφειοκράτες διδάσκουν, κατά παραγγελία των Βρυξελλών, χρηστή διοίκηση στους έλληνες συναδέλφους τους με τον αέρα του ευρωπαίου ξερόλα.

    Όχι ότι δεν υπάρχει και εδώ ανάγκη εκσυγχρονισμού, ή μάλλον, όπως είχαν διαπιστώσει προ καιρού οι ελεγκτές του ΟΟΣΑ, κατεδάφισης του σημερινού και επανοικοδόμησης του ελληνικού κράτους. Σε κάθε άλλη «κανονική» εποχή, η συνδρομή των ευρωπαίων ειδικών θα ήταν ευλογία. Σήμερα όμως, στη σκιά του μνημονίου, αχνίζει «κατάρα».

    Οι προθέσεις των μελών της «Task Force» – να σώσουν την Ελλάδα – είναι βέβαια υπεράνω πάσης υποψίας και όλα κάνουν σίγουρα επιμελώς τη δουλειά τους. Οι πιο ανυπόφοροι είναι ωστόσο εκείνοι που αναπτύσσουν ιεραποστολικό ζήλο και – με ένα μίγμα βουντού και ξερόλα – διορθώνουν, ή ακριβέστερα, συμπληρώνουν την άποψη του κ.Μπεκ περί «διαφωτισμένης» αποικιοκρατίας: Στο διαφωτιστή πρέπει να προστεθεί και ο ορθοπεδικός.

    Ο επιφανέστερος εκπρόσωπος των τελευταίων είναι ο οικονομολόγος Γιενς Μπάστιαν. Σε ομιλία του προ καιρού στο Βερολίνο είχε δηλώσει ο ίδιος ότι όλη του η προσπάθεια συνίσταται στο να μάθει τους Έλληνες να περπατούν. Η αποστολή του, υπαινίχθηκε, θα λήξει, όταν τα αναπρογραμματισμένα πόδια τους θα έχουν συνηθίσει στον ορθό ευρωπαϊκό βηματισμό.

    Το πόσο ζεστά παίρνει τη δουλειά του ο κ. Μπάστιαν φαίνεται και από το ότι δεν περιορίζει την περιπατητική σχολή του στη διοίκηση, αλλά την επεκτείνει και στην επιμόρφωση των ελλήνων δημοσιογράφων. Όπως ανακοίνωσε το αθηναϊκό παράρτημα του χριστιανοδημοκρατικού ιδρύματος Konrad Adenauer Stiftung, ο κ.Μπάστιαν συμμετείχε την περασμένη εβδομάδα, δίπλα, μ.α., στο γερμανό πρεσβευτή Βόλφγκανγκ Ντολτ, σε σεμινάριο του ιδρύματος με θέμα τις «ελληνογερμανικές σχέσεις την εποχή της κρίσης» ενώπιον 20 νέων ελλήνων δημοσιογράφων – με στόχο, προφανώς, τον ορθοπεδικό αναπρογραμματισμό τους σε ιδεολογικό επίπεδο.

    Παρόμοια φαινόμενα θα δούμε, όπως όλα δείχνουν, πολλά στο μέλλον. Το μνημόνιο χρειάζεται πρόσθετα στηρίγματα σε όλα τα επίπεδα – διοικητικά, ιδεολογικά, δημοσιογραφικά. Το πότε θα μπουν στην εκκλησία και το σχολείο είναι μάλλον θέμα χρόνου.
    [σημείωση Omadeon: Το μυαλό σου και μια λίρα, δημιογράφε μου…]

    Όμως αυτό δεν είναι ακριβώς το νόημά της φράσης: «Οι Έλληνες θέλουν τον Γερμανό τους». Αυτό ήταν, στην περίπτωση του Ότο Ρεχάγκελ (όταν η φράση πρωτοέγινε της μόδας), ότι Έλληνες και Γερμανοί συνεργούν ισότιμα με βάση τα ξεχωριστά χαρίσματά τους και με στόχο την κοινή επιτυχία – και πάντως όχι με τρόπο που να ντρέπεται συνεχώς γι αυτήν ο ένας από τους συνεργούς.

    Οι Γερμανοί που θέλουν οι Έλληνες είναι άλλοι: Επίκαιρα, αυτοί που συμβάλλουν στο ξεσκέπασμα των λαθών και των συμφορών του μνημονίου, όπως ο Ούλριχ Μπεκ. Και ιστορικά, οι πατέρες του διαφωτισμού, με πρώτο και καλύτερο τον Ιμάνουελ Καντ. Ο τελευταίος όριζε το διαφωτισμό ως «έξοδο από την αυτοοεπιβαλλόμενη ανωριμότητα», ως πράξη απελευθέρωσης δηλαδή – προσωπικής και συλλογικής. Αυτονομία και αυτοπροσδιορισμός, όχι υποταγή και εξάρτηση – ιδίως και κυρίως σε εποχές κρίσης. Η ιδέα της χειραφέτησης είχε γίνει από τότε κοινό κτήμα και στην Ελλάδα. Και αυτό είναι και σήμερα το ζητούμενο – όχι τα ιδεολογικά «σαπάκια» των Φούχτελ, Μπάστιαν και των άλλων εκπροσώπων του μνημονίου.

    ______________________

  3. Επίσης πολύ καλό το άρθρο της φίλης κ.κ.
    http://kerasiakrinoi.blogspot.gr/2013/03/blog-post_4422.html

    με τη συνέντευξη του Κοντογιώργη…

    ______________________

    http://www.zerohedge.com/news/2013-03-28/buchheit-cyprus-situation-spiralling-down

    When the world’s leading expert on Sovereign debt restructurings believes that the endgame for Cyprus might be another round of restructuring, adding that «I’m not sure this is over,» it is important to listen. With the calmness in Cyprus today more reflective of paralysis than confidence, Lee Buchheit senses that the parameters of how much money will be needed to recapitalize the banks have changed. He tells Bloomberg TV’s Lee Pacchia in this brief clip, «the situation is spiraling down… they’ll need more money because the economy is worse, tax collections less, deposits will flow out when they can flow out.» As for which European nation will be next in need of assistance with its sovereign debt burdens? Buchheit agrees with us that while many are looking to Slovenia, he sees real economic and political problems in both Italy and Spain remaining especially since the EU «have certainly changed the rules of the game.»

    Published on Mar 28, 2013

    Mar. 28 (Bloomberg Law) — The sovereign debt crisis in Cyprus marks the fifth European nation to need a bailout in recent memory, but this crisis is unique because European Union regulators are taking the unprecedented step of taxing bank deposits to finance part of the bailout for the nation’s banks. Lee Buchheit, sovereign debt guru and architect of Greece’s bailouts, tells Bloomberg Law’s Lee Pacchia that despite the drastic measures taken, the endgame for Cyprus might be another round of restructuring. «I’m not sure this is over,» says the Cleary Gottlieb veteran.

    While regulators agreed to tax only uninsured deposits, Buchheit feels they were ‘tone-deaf’ and mistaken to initially suggest seizing insured bank deposits as well. ‘It made the Greek bailout look disciplined and far-sighted,’ he says.

    In addition, the current plan to use uninsured deposits to recapitalize Cypriot banks marks a major shift in the EU regulatory scheme. «They have certainly changed the rules of the game» for future Eurozone bailouts, he says. Whereas the European Central Bank strongly counseled against impacting senior creditors of banks in previous bailouts, regulators have are now shifting the burdens of bank recapitalization from taxpayers to investors and depositors.

    Despite these efforts, however, Buchheit senses that the parameters of how much money will be needed to recapitalize the banks have changed. «The situation is spiraling down…they’ll need more money because the economy is worse, tax collections less, deposits will flow out when they can flow out,» he says.

    As for which European nation will be next in need of assistance with its sovereiegn debt burdens? Buchheit feels that while many are looking to Slovenia, he sees real economic and political problems in both Italy and Spain.

    ___________________________

    http://syrizaaigialeias.blogspot.gr/2013/03/blog-post_28.html

    Ισλανδία: Βγήκαμε από την κρίση γιατί δεν ακούσαμε την Τρόικα
    «Η Ισλανδία κατάφερε να υπερβεί με επιτυχία την κρίση, επειδή την αντιμετώπισε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι χώρες της ευρωζώνης. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν» λέει στην Deutsche Welle σήμερα o πρόεδρος της χώρας Ολ. Γκρίμσον.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s