Σε υπεράσπιση Γ. Δελαστίκ και Αντας Ψαρρά (παρά τα ασήμαντα λάθη τους)

Η μάστιγα της αριστεράς είναι η λάσπη. Το έχω πεί πολλές φορές. Πολλές φορές βάλλουν αριστεροί κατά άλλων αριστερών, όχι για κάποιο βάσιμο λόγο, αλλά επειδή βρήκαν αφορμή να θάψουν κάποιον άλλο αριστερό, που δεν ανήκει στο δικό τους κόμμα, οργάνωση, ή παρέα. Π.χ.


Σ’ αυτή την ανάρτηση, θα καταδείξω ότι ορισμένες άδικες κριτικές, τόσο κατά της Αντας Ψαρρά (μέλος του «Ιού»), όσο και κατά του Γιώργου Δελαστίκ… δεν έχουν βάση, παρά μόνο μικρά, σχετικά ασήμαντα λάθη αυτών των δύο αρθρογράφων, που και οι δύο (καθένας με το δικό του τρόπο) έχουν συμβάλλει πολλά στην έντιμη αριστερή δημοσιογραφία και στους λαϊκούς αγώνες:

Αντα Ψαρρά (σκίτσο του Θανάση Πέτρου)
Αντα Ψαρρά (σκίτσο του Θανάση Πέτρου)
Γιώργος Δελαστίκ
Γιώργος Δελαστίκ

Θα ξεκινήσω από τον Γιώργο Δελαστίκ, που πρόσφατα υπέστη δριμύτατη κριτική από αρκετά αριστερά blog (και τσουβαλιάστηκε με τον Τάκη Φωτόπουλο), κυρίως λόγω της πονηρής χρησιμοποίησης αποσπασμάτων ενός άρθρου του από την προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής. Με την «κριτική» που υπέστη από την «iefimerida» ή από φιλο-κυβερνητικούς κύκλους, καθώς και την εφημερίδα «Εθνος», δεν θα ασχοληθώ, γιατί δεν αξίζει τον κόπο, ενώ σ’ αυτούς ήδη απάντησε κι ο ίδιος.


Το πρώτο λινκ που έδωσα προηγουμένως, είναι σε άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά, ο οποίος κάνει μια εξαιρετική κριτική στο γνωστό άρθρο του Τάκη Φωτόπουλου (που αναδημοσίευσε η Χρυσή Αυγή) αλλά πιστεύω ότι αδικεί πολύ τον Δελαστίκ. Νομίζω ότι ο Δημήτρης Ψαρράς παρερμήνευσε σοβαρά τον Δελαστίκ, αλλά σ’ αυτό φταίει και ο ίδιος ο Δελαστίκ που δεν ξεκαθάρισε κάτι σημαντικό στο αρχικό άρθρο του… κάτι που όμως ξεκαθάρισε πλήρως σε δεύτερο άρθρο του. Γράφει λοιπόν ο Δημήτρης Ψαρράς, σε μία από τις πιο έντιμες πρόσφατες κριτικές κατά του Δελαστίκ:

Οσο για τον Γ. Δελαστίκ…[…] αυτός εφαρμόζει, λέει, ως θεμελιώδες αφετηριακό σημείο της ανάλυσής του το ερώτημα: «Ποιος ωφελείται πολιτικά από το έγκλημα;;;». Και παρατηρεί με διδακτικό ύφος: «Από πολιτική σκοπιά (από πολιτική, όχι από αστυνομική σκοπιά, γιατί μπορεί να αποδειχθούν γεγονότα που ανατρέπουν τις πολιτικές εικασίες) πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης, εκτός πια αν με κάτι τα εκβίαζαν άλλοι κύκλοι». Αυτό είναι το συμπέρασμά του επειδή «η Χρυσή Αυγή υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης». Και ο αρθρογράφος καταλήγει διατυπώνοντας «αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής». Η συλλογιστική αυτή δεν παίρνει καθόλου υπόψη της την αυστηρά ιεραρχική και στρατιωτική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και υιοθετεί το δικό της επιχείρημα ότι έδρασε μόνο του το απλό μέλος ή ακόμα χειρότερα, ακολουθώντας εντολές άλλων.

Πράγματι, όσα επισήμανε ο Ψαρράς σε αυτό το απόσπασμα φαίνονται εκ πρώτης όψεως σωστά. Αναμφίβολα, υπήρξαν κάποια λάθη (του Δελαστίκ). Ομως πρόκειται μάλλον για εκφραστικά λάθη, ή αθώες παραλείψεις, όχι για λάθη ουσίας… μέσα σε ένα άρθρο που (αρχικά) ήταν αυθόρμητη ζωντανή κουβέντα, μία συνέντευξη του Δελαστίκ από τον Κώστα Αρβανιτη στο «Ράδιο Κόκκινο 105.5», στις 19/9/2013. Εκείνη η συζήτηση μετατράπηκε αργότερα (από τον Δελαστίκ?) σε γραπτό κείμενο… κάπως απρόσεκτα (θάλεγα), διότι… έπρεπε να βελτιωθεί με κάποιες προσθήκες (ή, έστω, disclaimers). Πολύ πριν ξεσπάσει ο ντόρος γύρω από το άρθρο, είχα ανεβάσει εκείνη τη συνέντευξη στο YouTube. Ορίστε την και πάλι:

Ας δούμε όμως, τώρα, ΤΙ έγραψε ο Δελαστίκ σε επόμενο άρθρο του για το ίδιο θέμα, μία μέρα πριν γράψει ο Δημήτρης Ψαρράς την κριτική του (οπότε αποκλείεται να επηρεάστηκε από αυτή ο Δ.). Βάζω bold στα πιο σημαντικά: (Πέμπτη 26/9/2013, μία μέρα πριν το άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά)

…Αναφορικά με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής αυτονόητο είναι για τους αναγνώστες του Πριν ότι όχι μόνο αυτή διαμορφώνει τα μέλη της σε παρακρατικό στρατό επίδοξων δολοφόνων αλλά και δεν έχει τον παραμικρό δισταγμό να κάνει όλη την βρόμικη δουλειά για το σύστημα το βαθύ κράτος και διάφορα κέντρα εξουσίας που υποκρίνεται ότι πολεμά. Υπάρχει αριστερός που να αμφιβάλλει αν η ηγεσία μιας νεοναζιστικής οργάνωσης μπορεί αδίστακτα να διατάξει μέλη της ακόμη και να δολοφονήσουν κάποιον είτε με δική της πρωτοβουλία είτε εκτελώντας εντολές άλλων κέντρων, πολιτικών ή επιχειρηματικών; Δεν ενόχλησε όμως το άρθρο του Πριν την κυβέρνηση επειδή δεν στάθηκε στα εντελώς αυτονόητα και κοιονότοπα για τους αναγνώστες του χαρακτηριστικά της Χρυσής Αυγής. Την ενόχλησε επειδή προχώρησε πέρα από το προφανές των πολιτικών και ποινικών ευθυνών της Χρυσής Αυγής και έθεσε επί τάπητος το θέμα ότι η Χρυσή Αυγή δρα εγκληματικά και με δική της πρωτοβουλία αλλά και κατόπιν εντολών από άλλα κέντρα εξουσίας. Ενοχλεί εντονότατα την κυβέρνηση η επισήμανση ότι πρέπει να δούμε αν ο χρυσαυγίτης δολοφόνος έδρασε κατ’ εντολήν της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής ή αν εκτελούσε διαταγή άλλων κέντρων η οποία διαταγή φυσικά πέρασε μέσα από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Όταν τώρα αποδεικνύεται ότι πληθώρα αστυνομικών συγκάλυπταν την δράση της Χρυσής Αυγής και γι’ αυτό καθαιρούνται από την κυβέρνηση (ανεξαρτήτως των πολιτικών σκοπιμοτήτων του Σαμαρά που τώρα αποκαλύπτει κάποιους από τους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ που έκαναν στραβά μάτια στη δράση της Χρυσής Αυγής) καθόλου παράδοξη δεν είναι η επισήμανση αυτή και καμιά συγκάλυψη δεν προσφέρει στην Χρυσή Αυγή. Το άρθρο του Πριν δεν ενοχλεί την κυβέρνηση Σαμαρά γενικά κι αφηρημένα. Την ενοχλεί επειδή η κυβέρνηση έχει ήδη οργανώσει κι επιχειρεί τώρα να επιβάλει ένα νέο πλαίσιο πολιτικής δράσης, σαφώς πιο αυταρχικό, προκειμένου να αντιμετωπίσει την διαρκώς ογκούμενη λαϊκή οργή εναντίον της…

Τα σημεία όπου έβαλα έντονα γράμματα είναι “όλα τα λεφτά”. Ε, δεν χρειάζεται και πολλή ανάλυση τώρα, για να διαπιστώσει κανείς ότι έτσι αναιρούνται τα περισσότερα από όσα καταλόγισε ο Δημήτρης Ψαρράς στο άρθρο του Δελαστίκ. Συγκεκριμμένα, αποδεικνύεται αβάσιμο το συμπέρασμα του Ψαρρά ότι…

…Η συλλογιστική αυτή δεν παίρνει καθόλου υπόψη της την αυστηρά ιεραρχική και στρατιωτική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και υιοθετεί το δικό της επιχείρημα ότι έδρασε μόνο του το απλό μέλος ή ακόμα χειρότερα, ακολουθώντας εντολές άλλων.

Οπως είχα εξηγήσει, απαντώντας στο εξής σχόλιο, του blog «enosy»:

ΕΟΣ (Ενωση Οπαδων της ΣΥΡΙΖΑ) 25 Σεπτεμβρίου 2013 – 2:54 μ.μ.

Είδες πως τελειώνει το άρθρο του Δελαστικ; – Το σοβαρότερο είναι ότι πυκνώνουν τις αναπόδεικτες –μέχρι στιγμής, τουλάχιστον– αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Ίδωμεν… Τέτοια γραμμή υπεράσπισης ούτε ο Γκέμπελς δεν θα μπορούσε να κατασκευάσει! Το να βλέπεις μόνον το πρόβλημα με τον Τάκη Φωτόπουλο και όχι με τον Δελαστίκ, σημαίνει ότι περισσότερο μετράνε οι προσωπικές αντιθέσεις με τον Τ.Φ. παρά η πολιτική σκέψη…

@ΕΟΣ Οχι, δεν νομίζω…

Το κύριο πραγματικό λάθος του Δελαστίκ, στο απόσπασμα που παραθέτεις, είναι ότι ξέχασε να τονίσει ότι η ΙΔΙΑ η Χρυσή Αυγή, εξ ολοκλήρου, θα μπορούσε κάλλιστα να εξυπηρετεί συμφέροντα και «να εκτελεί εντολές άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών από την ηγεσία της». Για την ακρίβεια, αυτό ακριβώς κάνει [η Χ.Α.], π.χ. όταν εξυπηρετεί συμφέροντα εφοπλιστών στο Πέραμα ή όταν δρα σαν μαντρόσκυλο του συστήματος, ή όταν μετατρέπεται σε εφεδρεία των ΜΑΤ για να εντείνει την καταστολή, ή όταν ψηφίζει υπέρ της πώλησης βραχονησίδων (και υπαναχωρεί μετά από πίεση, όπως αποδεικνύει ένα video που είχα φτιάξει). Αναμφίβολα, η προσέγγιση του Δελαστίκ είναι ελλιπής, άστοχα διατυπωμένη και από τη φύση της προβληματική, σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες… Ομως δεν απόρησε o Δελαστίκ (όπως ο Φωτόπουλος) για τους λόγους που… «κυνηγάει λυσσαλέα τη Χ.Α. η υπερεθνική σιωνιστική ελίτ» (=ρε την καημένη τη Χ.Α. που είναι θύμα κι αυτή της ίδιας πάντα παγκόσμιας συνωμοσίας επειδή είναι γνήσια «μη-συστημικό κόμμα» κ.ο.κ.) Θα μπορούσα να επεκταθώ ΠΟΛΥ περισσότερο… […]

Εξάλλου, το ότι ο Δελαστίκ ενόχλησε σοβαρά την κυβέρνηση θάπρεπε να μας προβληματίσει, όπως και το ότι απειλήθηκε επίσημα από το “Εθνος”.


Για την επίθεση του Αντώνη Μπαλασόπουλου στην Αντα Ψαρρά

Ο καθηγητής συγκριτικής λογοτεχνίας Αντώνης Μπαλασόπουλος (blog Lenin Reloaded), όχι μόνο εξαπέλυσε μπαράζ άδικων άρθρων (λιβέλλων) κατά του Δελαστίκ, αλλά… πήρε στo κυνήγι και την Αντα Ψαρρά του «Ιού», για ένα σύντομο άρθρο της, με βάση την άποψή του ότι…

Ένα καλό μέρος για να αρχίσει κανείς είναι νομίζω η απόρριψη ως αβάσιμης και αντιεπιστημονικής της έννοιας της «συνομωσιολογίας» ως αναλυτικού εργαλείου. Δηλαδή, η παρατήρηση ότι η «συνομωσιολογία» αποτελεί στην πραγματικότητα ψευδοέννοια πολιτικής ανάλυσης και κριτικής…

-σε άρθρο του με τον βαρύγδουπο, «διδακτικό» τίτλο Προς μια μεθοδολογία της πολιτικής ανάλυσης: Σκέψεις με αφορμή πρόσφατη αρθρογραφία για τη Χρυσή Αυγή (Ι).

Σ’ αυτό το άρθρο ο Μπαλασόπουλος, ως… φανατικός προπαγανδιστής του ΚΚΕ στο διαδίκτυο (αλλά και μη-μέλος του κόμματος, που… με τέτοιους «φίλους» στο διαδίκτυο, το ΚΚΕ δεν χρειάζεται… εχθρούς) παραθέτει τρία «επιχειρήματα» (α), (β), (γ), κατά της χρήσης του όρου «συνωμοσιολογία», όπου δεν λέει τίποτα καινούργιο (αν τα ελέγξετε) και είναι ΟΛΑ εκτός θέματος, διότι δεν καταρρίπτουν τη χρήση του όρου συνωμοσιολογία, αλλά… καταρρίπτουν την πίστη σε συνωμοσίες. Δηλαδή, παραθέτει επιχειρήματα κατά των… συνωμοσιολόγων(!), όχι κατά όσων τους χαρακτηρίζουν συνωμοσιολόγους (χαχαχα).🙂

Μετά, ο Μπαλασόπουλος συμπεραίνει:

Συνεπώς, τι ακριβώς σημαίνει «συνομωσιολογία»; Τίποτε απολύτως, είναι η απάντηση, εκτός από έναν βολικό τρόπο να «ξεφορτωθεί» κανείς μονολεκτικά αυτό το οποίο δεν αποδέχεται για τον οποιονδήποτε λόγο. Ο καθένας μπορεί να ονομάσει «συνομωσιολογία» ό,τι αγαπά και με τον τρόπο αυτό να το απαξιώσει αυτόματα και χωρίς επιχειρηματολογία βασισμένη σε έλλογους συλλογισμούς ή/και σε αποδεικτικά στοιχεία ή έστω αποχρώσες ενδείξεις…

Ομως η Αντα Ψαρρά έχει δίκιο. Η συνωμοσιολογία είναι υπαρκτή (και πολιτικά σημαντική). Χαρακτηριστική περίπτωση συνωμοσιολόγου είναι… ο ίδιος ο Μπαλασόπουλος, που έδωσε (άλλο ένα) ρεσιτάλ πολιτικών παρανοήσων και λάσπης στο άρθρο του «Οργανόγραμμα του φασιστικού συμπλέγματος πίσω από την δολοφονική επίθεση στο Πέραμα». Δείτε εκεί και το διάλογο, ιδίως τα σχόλιά του προς τους αγρίως συκοφαντημένους (από τον ίδιο) γνωστούς και έντιμους μπλόγκερ Γαλαξιάρχη και Lascapigliata, που τους λασπώνει σαν «φασίστες» (κλπ.) πλάθοντας (όπως και σε άλλα κείμενά του) ένα σωρό γελοίες συνωμοσιολογικές ιδεοληψίες εις βάρος τους. Αλλά και το άρθρο του Μπαλασόπουλου, πάνω από εκείνο τον γελοίο διάλογο, είναι για τα μπάζα, όταν τσουβαλιάζει σαν «Δευτερογενή ιδεολογικό βραχίονα» μέσα στο «οργανόγραμμα του φασιστικού συμπλέγματος» πίσω από την επίθεση της Χρυσής Αυγής στο Πέραμα... το σύνολο των «αντιεξουσιαστών» και «αριστεριστών» (εισαγωγικά δικά του) «και τα δικά τους Μέσα (ιστολόγια, μέσα κοινωνικής δικτύωσης)».

Στα προηγούμενα, δεν εξάντλησα την κριτική ανάλυση των λαθών του Μπαλασόπουλου. Π.χ. σε ένα άλλο σημείο του ίδιου άρθρου, αποδίδει… φιλο-καπιταλιστικό δόλο στη χρήση του επιθέτου «ασύδοτος» για τον καπιταλισμό (που χρησιμοποιεί πολύ σπάνια και διεξοδικά η Αντα Ψαρρά). Για τον κ. Μπαλασόπουλο, έναν μανιχαϊστικό νεο-σταλινιστή που τα βλέπει όλα… μαύρο-άσπρομαύρο-κόκκινο), η ίδια η χρήση της λέξης «ασύδοτος», για κάποιο είδος καπιταλισμού αποτελεί κωμική ταυτολογία, ή περιττολογία, αφού… ΟΛΟΣ ο καπιταλισμός είναι εξ ορισμού εκμεταλλευτικός, άρα και ασύδοτος. Για έναν άλλον μαρξιστή όμως, πιο ανοιχτόμυαλο, υπάρχουν και σοβαρές διαφορές, ανάμεσα π.χ. στον καπιταλισμό της Χιλής και σε εκείνον της Νορβηγίας, η (πιο γενικά) ανάμεσα στον (σκέτα-) εκμεταλλευτικό καπιταλισμό και σε έναν ασύδοτα-εκμεταλλευτικό καπιταλισμό (π.χ. της σημερινής… Κίνας). Αλλά… ψιλά γράμματα, αυτά, για έναν δογματικό μύωπα που ασχολείται συχνά με την κατα-λάσπωση όλων των άλλων (πλην ΚΚΕ).

Θα ρωτήσετε, τώρα… «ΠΟΥ έκανε λάθος η Αντα Ψαρρά;» (έστω και «ασήμαντο»)?

  • Απλούστατα, στο ότι χρησιμοποιώντας πολύ γενικές (αν και θεμιτές) κατηγοριοποιήσεις, όπως «συνωμοσιολόγοι», κλπ. δεν γλύτωσε από το σφάλμα της γενίκευσης που επισκιάζει σημαντικές διαφορές (π.χ. μεταξύ Τάκη Φωτόπουλου, Γιώργου Δελαστίκ, ή άλλων). Πρόκειται για ασήμαντο λάθος, αν μιλάμε γενικά. Καθίσταται  όμως σημαντικό (μεθοδολογικό) λάθος, όταν χρησιμοποιηθεί (από άλλους, συνήθως) για τσουβαλιάσματα και/ή άδικες κριτικές κατά συγκεκριμμένων προσώπων, όπου… μερικές φορές, οι διαφορές είναι πιο σημαντικές από τις ομοιότητες. Αλλά… ΙΣΩΣ συνεχίσω αυτή την ανάλυση σε επόμενο άρθρο.

____________

One comment

  1. Ο Τάκης Φωτόπουλος έγραψε έναν ακόμη λίβελλο, κατά… των πάντων (πλην του ιδίου),
    http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/synomosiologies-kai-ptosi-ap-ta-synnefa-tis-antas-psarra

    -όπου παραπληροφορεί (όπως και ο Μπαλασόπουλος) και συκοφαντεί το άρθρο της Αντας Ψαρρά.
    http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2013/2013_09_29.html

    Λέει για το άρθρο της Αντας Ψαρρά ο Τ.Φ. (με δικά μου bold σε σημαντικά σημεία)

    …Ελπίζω να μην δούμε ακόμη και το ΚΚΕ να παραμερίζει, για χάρη της ενότητας σε παρόμοιο ψευτο-Μέτωπο, ακόμη και τις θεμελιακές διαφορές του από την εκφυλισμένη «Αριστερά» στα κρίσιμα θέματα εξόδου από την ΕΕ και το Ευρώ…

    Μια απόπειρα «θεωρητικής» θεμελίωσης της ανάγκης παρόμοιου αντιφασιστικού Μετώπου έγινε προ ημερών όταν υποστηρίχθηκε η θέση ότι για την οικονομική καταστροφή δεν έχει καμιά σχέση η παγκοσμιοποίηση, η ΕΕ, το Ευρώ κ.λπ.. Όλα αυτά, σύμφωνα με ένα άρθρο ενός μέλους των Ιών (που πρωτοστάτησαν να κλείσουν την Ελευθεροτυπία με προφανή στόχο να στήσουν την εφημερίδα-μαιμού που αποτελεί την ναυαρχίδα της εκφυλισμένης «Αριστεράς») είναι «συνωμοσιολογίες».Σύμφωνα με το άρθρο[2] αυτό που θα μπορούσε να διεκδικήσει Νόμπελ οικονομικών για την (ανοηταίνουσα) πρωτοτυπία του, η απώτερη αιτία της οικονομικής καταστροφής είναι ο ανερχόμενος φασισμός και οι συνέπειές του!

    Εδώ ο Τ.Φ. συκοφαντεί και διαστρεβλώνει. Διότι…
    -Κατ’ αρχάς, το άρθρο της κ. Ψαρρά ΔΕΝ χαρακτήρισε σαν «συνωμοσιολογία» την αντίθεση στο Ευρώ ή στην «παγκοσμιοποίηση» (=του κεφαλαίου, υποθέτω). Αλλά… _έστω_ και αν εκλάβουμε κάτι που έγραψε η Α.Ψ. υπέρ της «Ευρώπης των λαών» σαν αμυδρά παρεμφερές (που δεν είναι) …
    …και πάλι αποτελεί κατάφορη διαστρέβλωση του άρθρου της [και «αχυρένιο επιχείρημα»] ότι (δήθεν) η απώτερη αιτία της οικονομικής καταστροφής είναι ο ανερχόμενος φασισμός και οι συνέπειές του!. Ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο η Αντα !!!

    Συγκεκριμμένα η κ. Ψαρρά έγραψε (κριτικάροντας έμμεσα Τάκη Φωτόπουλο και Γιώργο Δελαστίκ):

    Βολικές δημοσιογραφικές αναλύσεις με μπόλικο μυστήριο που διατυπώνονται έτσι στα κουτουρού και γοητεύουν περισσότερο από τη «βαρετή» πραγματικότητα. Οι δολοφονίες μεταναστών, η δράση των χρυσαυγιτών, η συνεργασία αστυνομίας και Χ.Α., η ρατσιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ κατά των μεταναστών και της Αριστεράς, το πνίξιμο κάθε αντίστασης, η κατάρρευση του κοινοβουλευτισμού, η διαφθορά και η ασυδοσία του κεφαλαίου δεν οφείλονται ούτε σε ύποπτα κέντρα ούτε στο Μνημόνιο της υποτέλειας ούτε καν στην οικονομική κρίση. Ολα τα παραπάνω είναι αυτά που δημιούργησαν και τα μνημόνια και την οικονομική κρίση και το πεδίο δράσης της μισαλλοδοξίας πάνω στο σκηνικό του φόβου.

    Οποιος θέλει, διαβάζει ΣΩΣΤΑ τα προηγούμενα, ελπίζω με κάποια βοήθεια και από τα δικά μου bold

    Αν και διαφωνώ σε κάποια πράματα κι εγώ, με την κ. Ψαρρά, ΔΕΝ παραβλέπω ότι ανάμεσα στις αιτίες που αναφέρει είναι «η διαφθορά και η ασυδοσία του κεφαλαίου» (=που περιλαμβάνει και πολύ μεγάλες τράπεζες ή εταιρείες, αν θυμηθούμε τα αίτια της κρίσης του 2008 στην Αμερική). Και είναι ΣΩΣΤΗ αυτή η αναφορά εκ μέρους της, όσο κι αν δυσανασχετεί κανείς (όπως ο Αντώνης Μπαλασόπουλος) για τη χρήση της λέξης «ασυδοσία».

    ΟΚ. Τώρα… ΠΟΥ διαφωνώ εγώ, με την κ. Ψαρρά?

    -Βασικά θα καταλόγιζα σαν λάθος (διατύπωσης) στην κ. Ψαρρά ότι προσπαθεί να ενώσει (ρητορικά) ανόμοια και ετερόκλητα κοινωνικά φαινόμενα, όπου (σε πρώτη ανάγνωση) δεν έχει σχέση με τις αιτίες για τα _μνημόνια_ (ειδικά) η… συνεργασία αστυνομίας και Χ.Α., ή ο ρατσισμός, και μερικά άλλα που αναφέρει.. Ομως δεν είπε αυτό! Το _πραγματικό_ λάθος της, είναι ότι προσπαθεί να μιλήσει για _πάρα_ πολλά πράματα, _όλα_ μαζί, σε _μία_ μόνο παράγραφο. Διότι (προσέξτε) το συμπέρασμα της δεν αφορά ΜΟΝΟ τα μνημόνια, αλλά ΚΑΙ «το πεδίο δράσης της μισαλλοδοξίας πάνω στο σκηνικό του φόβου».

    Βασικά, σε συμβολισμό Τυπικής Λογικής, η κ. Ψαρρά ΔΕΝ κάνει λάθος.
    Δηλαδή:
    -Το επιχείρημά της ΔΕΝ είναι
    «Α, Β, Γ είναι αιτίες για Κ» (όπου Κ=οικον.καταστροφή ή κρίση),
    αλλά ότι:
    «Α, Β, Γ είναι αιτίες για… Κ, Μ και Φ»
    (όπου Μ=μνημόνια, Κ=κρίση, Φ=πεδίο δράσης της μισαλλοδοξίας πάντω στο σκηνικό του φόβου»).

    Αλλά ο Τ.Φ. δεν αρκείται σε ορθολογική κριτική. Πάει πιο πέρα, στη διαστρέβλωση των προηγουμένων, όταν καταλογίζει ΨΕΥΔΩΣ στο άρθρο της Α.Ψ. την άποψη ότι η απώτερη αιτία της οικονομικής καταστροφής είναι ο ανερχόμενος φασισμός και οι συνέπειές του! (κάτι που δεν έγραψε ποτέ η Αντα Ψαρρά).

    Το μοναδικό σημείο του, όπου βρίσκω ότι έχει _κάποιο_ δίκιο ο Τ.Φ. για το άρθρο της Αντας Ψαρρά (και το είχα εντοπίσει στο άρθρο της πολύ πιο πριν) είναι εκεί που λέει

    Και για να εμπεδώσει μάλιστα ένα ηθικό δίδαγμα, που μοιάζει με πληρωμένη διαφήμιση της ΕΕ που θα ζήλευε και ο…Μπαρόζο, τονίζει: «Μην ξεχνάμε ότι τα ακροδεξιά και τα ναζιστικά μορφώματα δεν είναι ούτε τυχαία ούτε ξεχωριστά από «ειδικές» φωνές ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση των Λαών και στην προτεινόμενη περιχαράκωση του κάθε κράτους στα δικά του μίζερα χαρακτηριστικά και στα δικά του κλειστά σύνορα».

    Ε Ναι, μόνο που η αναφορά στην Ε.Ε. _των_λαών_ διαφέρει σημαντικά από την _σκέτη_ Ε.Ε.
    (τουλάχιστον στην αντίληψη πολλών ανθρώπων της αριστεράς που πιστεύουν στο όραμα μιας «Ευρώπης των λαών»).

    Η “Ε.Ε. των λαών” αποτελεί συστατικό (μέρους) της αριστερής πολιτικής που είναι ασφαλώς συζητήσιμο, κατ’ άλλους ανέφικτο σήμερα, κ.ο.κ.
    …αλλά είναι εκτός θέματος εδώ πέρα.

    Είναι επίσης συζητήσιμο, αν μπορεί να υλοποιηθεί μια εθνική ανεξαρτησία χωρίς “μίζερα χαρακτηριστικά” και χωρίς (απόλυτα) “κλειστά σύνορα”.

    Κατά τη γνώμη μου είναι λιγάκι φάουλ αυτή η σύνδεση (μεταξύ ακροδεξιάς και αντι-ΕΕ), δεν άρεσε ούτε και σε μένα.

    Επίσης το άρθρο της Α.Ψ. είναι πολύ μικρό και ίσως ήθελε επεκτάσεις.

    Εκεί που έχει απόλυτο δίκιο είναι στην ύπαρξη μιας αρρωστημένης συνωμοσιολογίας, βέβαια. Αλλά ορισμένες συνεπαγωγές που κάνει ο κ. Τάκης ΔΕΝ ισχύουν. Είναι εκτός λογικής. Τραγικό φαινόμενο είναι να ξέρει κανείς τόσα πολλά και να γράφει ένα σωρό βιβλία… χωρίς να σέβεται στοιχειώδεις λογικούς κανόνες.
    (αλλά γι’ αυτά ίσως μιλήσω σε επόμενο άρθρο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s