Τα ΜΜΕ και η εκδήλωση του R-project (ΕΣΗΕΑ 19-5-2015, Κόκκινο Δίκτυο)

UPDATE (25-5-2015): Δείτε video με τις ομιλίες Αντώνη Νταβανέλου,  Σόφης Παπαδόγιαννη και Γιώργου Σαπουνά στο σχόλιο ΕΔΩ, καθώς και το νέο σχετικό άρθρο του R-project ‘Τα βίντεο με τις κεντρικές ομιλίες και τις παρεμβάσεις στην εκδήλωση «Σύγκρουση τώρα με τους δανειστές»‘

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του R-project, ήταν «Eξαιρετικά πετυχημένη η εκδήλωση του Rproject.gr» σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, χθες (19/5/2015). «Εξαιρετικά πετυχημένη»; Χμ… εξαρτάται: Κατά την άποψη συντρόφων που συνάντησα εκεί, όχι και τόσο. Μάλλον όχι από αποψη ουσίας. Π.χ. ο Αντώνης Νταβανέλος δεν είπε κάτι ουσιαστικά καινούργιο από όσα είχε ήδη πει και στις 5/4/2015 (και είχα καταγράψει στο εξής βίντεο, με 2500+ θεάσεις).

Βέβαια, με τα κριτήρια παρόμοιων εκδηλώσεων πριν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, ήταν όντως πολύ επιτυχημένη η εκδήλωση. Δυστυχώς, σήμερα είναι μάλλον ανεπαρκής. Αν διαδοθούν τα video των ομιλιών παντού στο διαδίκτυο, κάτι διορθώνεται, αλλά… το πώς θα εμποδιστούν, τότε, τα βοθρο-κάναλα να κάνουν μονταζιέρες είναι άλυτο θέμα. (Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δηλαδή. Μόνη λύση ειναι η επίθεση, διαδίδοντας παντού όλο το υλικό, αντί για μια αμυντική προσπάθεια να εμποδιστεί η διάδοσή του στα κανάλια).

UPDATE: Όπως λέει η αφήγηση του enosy.blogspot.gr,

Είναι αλήθεια ότι οι σύντροφοι του Rproject δεν τα πάνε καλά με το “πλήθος”. Πάντα υποτιμούσαν την συμμετοχή των απλών ανθρώπων που δεν είναι “επαγγελματίες” της πολιτικής στο πολιτικό γίγνεσθαι. Στον ΣΥΡΙΖΑ από την στιγμή που ιδρύθηκε, δεν ήταν υπέρ του “ΣΥΡΙΖΑ των μελών”, αλλά συντάχτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών… […] Οι οργανωτές φαίνεται ότι δεν τρέφουν μόνο “φόβο” απέναντι στο “πλήθος”, αλλά και απέναντι στην “δημοσιότητα”. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ η εκδήλωση γινόταν στην αίθουσα συνεντεύξεων της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών) δεν επέτρεψαν σε αρκετά τηλεοπτικά συνεργεία που είχαν προσέλθει  (αλλά και σε κανέναν άλλον) την λήψη video και ηχογράφησης από την εκδήλωση.

Πήγα κι εγώ εκεί, εξοπλισμένος με κάμερα και τρίποδο, όπως είχα κάνει και στην προηγούμενη εκδήλωση στην Πάντειο, στις 5/4/2015. Είχα ήδη πάρει άδεια να βιντεοσκοπήσω, από γνωστό μέλος του «Κόκκινου Δικτύου» (που νόμιζα ότι εκπροσωπούσε τη συλλογική άποψη όλων), μερικές ημέρες πριν. Δυστυχώς… έπεσα έξω: -Μου απαγορεύτηκε η βιντεοσκόπηση(!) από άλλο μέλος του Δικτύου (προφανώς πιο… υψηλά ιστάμενο) διότι «αποφάσισαν ότι δεν ήθελαν να δώσουν τροφή στα κανάλια» (και στις μονταζιέρες τους)…

Αργότερα, έμαθα ότι πήρε συνέντευξη κάποιο κανάλι από τον Γιάννη Μηλιό, πριν μιλήσει. Τότε.. (απόρησα) -ΤΙ τη θέλανε την απαγόρευση, «να μη μπούνε κάμερες στην αίθουσα»? -Δεν θάταν προτιμότερο να περάσει στο ευρύ κοινό η συλλογική άποψη, μέσα από πλήρεις ομιλίες, αντί για μεμονωμένες απόψεις;

Σε προηγούμενο άρθρο είχα ασχοληθεί εκτενώς με το τραγικό λάθος της μη-καταγραφής σε video του δημοσίου Πολιτικού Λόγου (γενικά) και ειδικότερα της προηγούμενης εκδήλωσης του R-project (που… αν δεν ήμουν εκεί -συμπτωματικά παρών- με κάμερα, δεν θα είχε διαδοθεί πουθενά!).

Πάλι καλά, λοιπόν, που στη χθεσινή εκδήλωση υπήρχε μία μοναδική κάμερα, στημένη από το ίδιο το R-project. (Αν ήξερα ότι υπήρχε, με απαγόρευση για όλες τις άλλες κάμερες, δεν θα είχα κουβαλήσει εκεί τη δική μου). Όπως είπα και στον κάμεραμαν, το πιο σημαντικό θέμα τώρα είναι το πως θα διαχειριστούν το βιντεοσκοπημένο τους υλικό…

  • [1] Αν π.χ. δεν το διαδώσουν παντού στο διαδίκτυο, ιδίως μέσω του YouTube (όπου κάθε video διαδίδεται πολύ εύκολα παντού, με απλά σχόλια σε κάθε blog, κλπ.) τότε η εμβέλεια επιρροής της εκδήλωσης (και επομένως η πρακτική πολιτική αποτελεσματικότητά της) περιορίζεται αφάνταστα, κάτι που συμφέρει τους αντιπάλους του «Κόκκινου Δικτύου» πολύ περισσότερο κι από… μονταζιέρες!
  • [2] Αν περιορίσουν τη διάδοση των ομιλιών με οποιονδήποτε τρόπο, ή αν δεν τηρήσουν τη ρητή υπόσχεσή τους (στο ρεπορτάζ) για πλήρη δημοσιοποίησή τους, αυτό θα κάνει πολλούς εχθρούς να… ανασάνουν με ανακούφιση.
  • [3] Μέσα στο YouTube, αν το R-project διεκδικήσει copyright για δικό του video, τότε μπορεί μόνο να σταματήσει την ολοκληρωτική αντιγραφή, αλλά… δεν μπορεί να εμποδίσει σύντομα αποσπάσματα (με επίκληση «fair use») που ενδεχομένως θα κυκλοφορήσουν από… πονηρές μονταζιέρες.

Το μοναδικό πρακτικό αποτέλεσμα της απαγόρευσης άλλων βιντεο-σκοπήσεων (από ερασιτέχνες) είναι να τους κόψει κάτι… ψωρο-δεκάρες, που θα κέρδιζαν από διαφημίσεις «ad-sense» (και δεν θα εισπράξουν ποτέ, έτσι κι αλλιώς, αν δεν γίνουν… «φίρμες», με ελάχιστο έσοδο… 100 ευρώ -όπως λένε οι κανόνες του Youtube).

  • Επομένως… πάπαλα η πρακτική αξία της απαγόρευσης να μπουν άλλες κάμερες στην αίθουσα

  • (Χώρια που. . . με τη σημερινή τεχνολογία, οποιοσδήποτε μπορεί να τραβήξει βίντεο με μικροσκοπική κάμερα, πρακτικά αόρατη)

Αν, πάλι,  οι διοργανωτές της εκδήλωσης ήθελαν απλώς να περιορίσουν την ενόχληση από τις κάμερες καναλιών, τότε δεν θα χρειαζόταν να απαγορεύσουν όλες τις άλλες κάμερες, ακόμη και τις κάμερες ερασιτεχνών (όπως εγώ) που είχαν άψογη προηγούμενη συνεργασία μαζί τους. Δυστυχώς, φαίνεται ότι ήθελαν και κάτι παραπάνω, τεχνικά ανέφικτο:

  • Νομίζουν ότι με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουν και τις μονταζιέρες!

(ουφ ίσα-ίσα, τώρα ο καθένας λέει ό,τι θέλει για την εκδήλωση, παρουσιάζοντάς την όπως τον βολεύει. Π.χ. το άρθρο της Εφ.Συν., που είναι αναπαραγωγή του άρθρου του R-project δεν αναφέρει σχεδόν καθόλου τη θετική αναφορά ομιλητών σε Έξοδο από το Ευρώ).

UPDATE: Το r-project σήμερα δημοσίευσε (σε μορφή κειμένων):

Παρών στην εκδήλωση, όχι μόνο εντόπισα μέσα στην αίθουσα αρκετούς ανθρώπους που κατέγραφαν ηχητικά την εκδήλωση με τα κινητά τους, αλλά και εγώ ο ίδιος (καλού-κακού) ηχογράφησα τις περισσότερες ομιλίες, με το φακό της  κάμερας σκεπασμένο. Και. . .

  • Αν, στο μέλλον, εντοπίσω οποιαδήποτε αλλοίωση στο περιεχόμενο των ομιλιών, από οποιονδήποτε, οπουδήποτε. . . τότε θα δημοσιοποιήσω το δικό μου ηχητικό αρχείο των ομιλιών, χωρίς δισταγμό!
  • Μέχρι τότε. . . ΔΕΝ θα δημοσιοποιήσω τίποτα, περιμένοντας λίγες μέρες ακόμη (το πολύ μια βδομάδα, όχι παραπάνω). . . μέχρι να τηρήσουν τη ρητή υπόσχεσή τους οι διοργανωτές, για δημοσίευση των (υπόλοιπων) ομιλιών της εκδήλωσης, αλλά. . . όπως ακριβώς έγιναν, χωρίς την παραμικρή αλλοίωση ή περικοπή (και θα επιμείνω σ΄αυτό). [*]

[*] [Εξαιρούνται αυτοτελή αποσπάσματα που δεν διαπράττουν αλλοίωση νοήματος και δεν κρύβουν σημαντικά σημεία, αν και… εκεί αρχίζουν υποκειμενικές κρίσεις και η επιλογή γίνεται αυτομάτως δυνάμει- αναξιόπιστη. Γι ‘αυτό, επιβάλλεται η δημοσιοποίηση της κάθε ομιλίας χωρίς περικοπές, ταυτόχρονα με trailers ή μικρά video με αποσπάσματα]

Την περασμένη φορά είχα δεχτεί (και υπακούσει σε) ιδιωτική «παράκληση» εκ μέρους (συνεργάτη) ενός ομιλητή του Κόκκινου Δικτύου, να σβήσω από δικό μου video τη δημόσια αναφορά του στο όνομα κάποιου προσώπου, μέσα στα πλαίσια καταγγελίας του (όπου είχε απόλυτο δίκιο), αλλά.. εκ των υστέρων ανησύχησε για μηντιακή εκμετάλλευση (ή άλλες δυσάρεστες συνέπειες) της αναφοράς του σε εκείνο το πρόσωπο. Δέχτηκα να σβήσω, τότε, την αναφορά στο όνομαμόνο και μόνο διότι η αναφορά στο όνομα δεν άλλαζε καθόλου τις καταγγελίες που έγιναν (αν και δεν θα δεχόμουν να αλλοιώσω την ουσία των λεχθέντων δημοσίως, οποιουδήποτε).

Την επόμενη φορά, όμως… δεν θα κάνω καμμία αλλαγή σε video με Δημόσιο Πολιτικό Λόγο! ΔΕΝ με ενδιαφέρει πώς θα το κάνετε, σύντροφοι, ή πόσο αξιόλογοι και… μεγάλοι διανοητές είστε. –Θα σεβαστείτε και θα τηρήσετε την Ακεραιότητα του Δημόσιου Πολιτικού Λόγου! Και αν δεν θέλετε να σας χτυπάνε… πονηρές μονταζιέρες, τότε… ΜΗΝ αλλάζετε εκ των υστέρων τίποτα από όσα ήδη είπατε δημόσια, δίνοντας το καλό παράδειγμα, προσφέροντας γνήσιο, 100% αυθεντικό Πολιτικό Λόγο.

  • Μεγάλους Αδελφούς (σε στιλ Orwell) ΔΕΝ ανεχόμαστε, διότι είμαστε τα… ΠΟΛΛΑ μικρά αδελφάκια! :-) 

    wall6_800x238
    Η εικόνα (και το σλόγκαν) είναι έμβλημα των WIKILEAKS
  • ΟΚ?

ΤΕΛΕΙΑ και ΠΑΥΛΑ.

4 comments

  1. Η εκδήλωση του RProject: Τα όρια και οι αντιφάσεις της «αριστερής αντιπολίτευσης» του ΣΥΡΙΖΑ
    http://enosy.blogspot.gr/2015/05/rproject_20.html

    Είναι αλήθεια ότι οι σύντροφοι του Rproject δεν τα πάνε καλά με το “πλήθος”. Πάντα υποτιμούσαν την συμμετοχή των απλών ανθρώπων που δεν είναι “επαγγελματίες” της πολιτικής στο πολιτικό γίγνεσθαι. Στον ΣΥΡΙΖΑ από την στιγμή που ιδρύθηκε, δεν ήταν υπέρ του “ΣΥΡΙΖΑ των μελών”, αλλά συντάχτηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών. Υποτίμησαν αργότερα την σημασία του κινήματος των πλατειών. και σήμερα συνεχίζουν να υποτιμούν ως συμμέτοχο και παραγωγό πολιτικής τον απλό κόσμο. Γιαυτό και στην εκδήλωση υπήρχαν μόνον αντιπροσωπευτικές “ομιλίες” και “παρεμβάσεις” εκπροσώπων ρευμάτων και τάσεων, αλλά δεν δόθηκε λόγος σε κανέναν άλλο και δεν έγινε συζήτηση.

    Τι νόημα είχε λοιπόν η οργάνωση αυτής της εκδήλωσης/συγκέντρωσης; Θα μπορούσαν να την οργάνωναν στα γραφεία τους και να την παρουσίαζαν online, όπως έγινε με την συνέντευξη του Κώστα Λαπαβίστα την προηγούμενη μέρα που την είδαν αρκετά περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους, η οποία οργανώθηκε από ένα άλλο …“project”, το TPP (φαίνεται ότι δεν έχουν εξαντληθεί μόνον τα όρια της ελληνικής γλώσσας στην ονοματοδότηση αντίστοιχων εγχειρημάτων, αλλά και της αγγλικής), . Θα μπορούσαν επίσης να δημοσίευαν στο site τους τα κείμενα των ομιλιών και να τελείωνε εκεί το πράγμα. Όμως μια παρόμοια “δημοσιότητα” δεν ήταν στις προθέσεις των οργανωτών αυτής της “δημόσιας” εκδήλωσης.

    Οι οργανωτές φαίνεται ότι δεν τρέφουν μόνον “φόβο” απέναντι στο “πλήθος”, αλλά και απέναντι στην “δημοσιότητα”. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ η εκδήλωση γινόταν στην αίθουσα συνεντεύξεων της ΕΣΗΕΑ (Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών) δεν επέτρεψαν σε αρκετά τηλεοπτικά συνεργεία που είχαν προσέλθει αλλά (και σε κανέναν άλλον) την λήψη video και ηχογράφησης από την εκδήλωση.

    Όποιος παρακολούθησε την εκδήλωση, θα διαπίστωνε και έναν άλλο πιο μεγάλο “φόβο” που κυριαρχούσε στους οργανωτές αλλά και στους συμμετέχοντες, ο οποίος επισκίαζε τους “φόβους” στους οποίους προαναφερθήκαμε. Ήταν ο φόβος μήπως τους αποδοθεί ο χαρακτηρισμός της “αντικομματικής κλίκας”, η οποία συμπαρατάσσεται με όλους εκείνους που έχουν σαν πρώτο στόχο τους την φθορά της κυβέρνησης.

    Πράγματι αυτός ο φόβος αντικατοπτρίζει μια πραγματική κατάσταση που έχει αρχίσει να εμφανίζεται τόσο στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ όσο και στην ελληνική κοινωνία, και διαμορφώνεται κυρίως από τα μέσα χειραγώγησης της “κοινής γνώμης”…»

    ______________

    Ομιλία Γιάννη Μηλιού (γραπτώς)
    http://rproject.gr/article/na-epimeinoyme-sto-programma-mas

    ______________

    Στάση πληρωμών προς τους δανειστές και εκλογές (Γιώργος Σαπουνάς)
    http://rproject.gr/article/stasi-pliromon-pros-toys-daneistes-kai-ekloges

  2. Βασικές προτάσεις του Κόκκινου Δικτύου-Υπάρχει σχέδιο ρήξης με το σύστημα;

    Ύστερα από τις τελευταίες εξελίξεις, το πρόσφατο Eurogroup και την καταβολή άλλης μιας «αιματηρής» δόσης προς το ΔΝΤ, τη συνεχή σκλήρυνση της στάσης των δανειστών (που ζητούν κάτι περισσότερο και από το μέιλ Χαρδούβελη), οι προσδοκίες ότι μπορεί να υπάρξει «έντιμος συμβιβασμός» με την ιμπεριαλιστική Ευρωζώνη και γενικότερα με τους δανειστές έχουν καταρρεύσει. Το να συνεχίσουμε να επενδύουμε τις προσδοκίες μας, τους πόρους μας και την πολιτική μας ενέργεια σ’ αυτή την προοπτική, είναι πλέον μια τεράστια σπατάλη που οδηγεί με βεβαιότητα στην καταστροφή. Χάνοντας πολύτιμο χρόνο και σπαταλώντας πολύτιμους πόρους (από τις αγωνιστικές διαθέσεις του κόσμου μας μέχρι τα κρατικά ρευστά διαθέσιμα) με την προσδοκία ενός ανέφικτου «έντιμου συμβιβασμού», φτάσαμε αποδυναμωμένοι, χωρίς πυξίδα, με το κόμμα σε «παρένθεση», με τις δυνάμεις μας παθητικοποιημένες, με τον κόσμο μας αμέτοχο παρατηρητή, στο «σημείο μηδέν». Δώσαμε χρόνο και ευκαιρίες στο ηττημένο αστικό – μνημονιακό μπλοκ να ανακτήσει δυνάμεις και να αντεπιτεθεί.

    Είναι φα­νε­ρό, για όποιον εξα­κο­λου­θεί να θέλει να βλέ­πει, ότι έχου­με εγκλω­βι­στεί σε ένα κα­θο­δι­κό σπι­ράλ: σε μια δια­πραγ­μά­τευ­ση όπου σε κάθε φάση της υπο­χρε­ω­νό­μα­στε να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε το πρό­γραμ­μά μας και τον κόσμο μας, σε όλο και κα­τώ­τε­ρο επί­πε­δο.

    Είναι επί­σης σαφές πού οδη­γεί αυτή η κα­τη­φό­ρα. Στο να υπο­χρε­ώ­σουν να υπο­γρά­ψει η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το Μνη­μό­νιο 3, τη συμ­φω­νία που οι δα­νει­στές ετοί­μα­ζαν για συ­νυ­πο­γρα­φή με τους Σα­μα­ρά και Βε­νι­ζέ­λο. Άλ­λω­στε έχει ήδη δια­φα­νεί και η χρο­νι­κή στιγ­μή που θα επι­χει­ρη­θεί αυτή η ποιο­τι­κή κλι­μά­κω­ση της αντε­πί­θε­σης των δα­νει­στών: όταν η κυ­βέρ­νη­ση θα υπο­χρε­ω­θεί να ζη­τή­σει δα­νει­σμό για να πλη­ρώ­σει όχι πλέον τις δό­σεις του χρέ­ους, αλλά τους μι­σθούς και τις συ­ντά­ξεις, τότε -εκτι­μούν ότι- δεν θα έχει την πο­λι­τι­κή δύ­να­μη για να δια­τυ­πώ­σει την πα­ρα­μι­κρή αντίρ­ρη­ση.

    Οι πο­λι­τι­κές συ­νέ­πειες μιας τέ­τοιας στρα­τη­γι­κής υπο­χώ­ρη­σης -για­τί δεν θα είναι πλέον εφι­κτό να μιλά κα­νείς για «συμ­βι­βα­σμό»- θα είναι άμε­σες. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν είναι δυ­να­τόν να με­τα­τρα­πεί σε κόμμα λι­τό­τη­τας. Οι δα­νει­στές δεν θα δε­χθούν, με­σο­πρό­θε­σμα, να πα­ρα­μεί­νει ως «εγ­γυ­η­της» της συμ­φω­νί­ας η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση. Θα απαι­τή­σουν να κα­τα­βλη­θεί και το πο­λι­τι­κό κό­στος της «πε­ρι­πέ­τειας» μετά τις 25 Γε­νά­ρη, εκ­βιά­ζο­ντας για «διεύ­ρυν­ση» της κυ-βέρ­νη­σης και, στα­δια­κά, για με­τε­ξέ­λι­ξή της σε κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής ενό­τη­τας ή αλ­λιώς για ανα­τρο­πή της. Η πο­λι­τι­κή ενερ­γο­ποί­η­ση του Γ. Στουρ­νά­ρα -με το όνει­ρο μιας αλά Πα­πα­δή­μος κυ­βέρ­νη­σης «ευ­ρω­παϊ­κού τόξου»- πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί ως προει­δο­ποί­η­ση.

    Από αυτόν τον φαύλο κύκλο υπάρ­χει διέ­ξο­δος, που όμως γί­νε­ται όλο και πιο δύ­σκο­λη με κάθε εβδο­μά­δα που περ­νά­ει σε απρα­ξία, με κάθε δόση που πλη-ρώ­νε­ται στους δα­νει­στές: Στάση πλη­ρω­μών προς τους το­κο­γλύ­φους – δια­γρα­φή του χρέ­ους, μέτρα πε­ριο­ρι­σμού της «ελευ­θε­ρί­ας» δρα­πέ­τευ­σης των κε­φα­λαί­ων – υλο­ποί­η­ση των συ­νε­δρια­κών απο­φά­σε­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για τις τρά­πε­ζες – φο­ρο­λό­γη­ση του κε­φα­λαί­ου και των πλου­σί­ων για χρη­μα­το­δό-τη­ση μέ­τρων αντι­λι­τό­τη­τας – υπο­στή­ρι­ξη αυτής της πο­λι­τι­κής με κάθε ανα-γκαίο μέσον, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της σύ­γκρου­σης με την ΕΕ και το ευρώ, υλο­ποί­η­ση ενός σχε­δί­ου ρήξης με την ιμπε­ρια­λι­στι­κή Ευ­ρω­ζώ­νη, τους «δα­νει­στές» (δη­λα­δή το διε­θνές σύ­στη­μα), αλλά πρώτα και πάνω απ’ όλα με το ελ­λη­νι­κό αστι­κό – μνη­μο­νια­κό σύ­στη­μα. Η συ­ζή­τη­ση αυτή πρέ­πει να ορ­γα­νω­θεί κα­τε­πει­γό­ντως και να καρ­πο­φο­ρή­σει χωρίς καμία χρο­νο­τρι­βή στον ελά­χι­στο χρόνο που πλέον δια­θέ­του­με.

    Οι θε­με­λιώ­δεις απο­φά­σεις

    Ένα τέ­τοιο σχέ­διο, σχέ­διο μάχης με το σύ­στη­μα, εγ­χώ­ριο και διε­θνές, θα κρι­θεί από τις θε­με­λιώ­δεις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις που θα πά­ρου­με και εφαρ­μό­σου­με ώστε αυτή η σύ­γκρου­ση να είναι νι­κη­φό­ρα. Επει­δή είναι σχέ­διο μάχης, πε­ρι­λαμ­βά­νει αμι­γώς πο­λι­τι­κά μέτρα για τη συ­γκρό­τη­ση και κι­νη­το­ποί­η­ση του δικού μας «σχη­μα­τι­σμού μάχης»: τα­χύρ­ρυθ­μη εφαρ­μο­γή του τα­ξι­κού πυ­ρή­να του προ­γράμ­μα­τός μας, παν­κι­νη­το­ποί­η­ση του κόμ­μα­τος ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και των ψη­φο­φό­ρων – υπο­στη­ρι­κτών του, άμεση απεύ­θυν­ση στις άλλες δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς για μα­ζι­κή – ενω­τι­κή κι­νη­το­ποί­η­ση. Πε­ρι­λαμ­βά­νει ασφα­λώς και πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις για οι­κο­νο­μι­κά ζη­τή­μα­τα. Σε αυτή τη δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία, το κρί­σι­μο είναι να προσ­διο­ρι­στεί τι θέ­λου­με να κά­νου­με στα με­γά­λα και θε­με­λιώ­δη «κε­φά­λαια»: χρέος, τρά­πε­ζες, δη­μό­σιες επι­χει­ρή­σεις, εξα­σφά­λι­ση στρα­τη­γι­κών πόρων για τις κοι­νω­νι­κές ανά­γκες, δια­σφά­λι­ση της επάρ­κειας σε τρό­φι­μα, καύ­σι­μα, φάρ­μα­κα κ.λπ. Η εξει­δί­κευ­ση και «τε­χνι­κή» επε­ξερ­γα­σία των λύ­σε­ων είναι μια υπό­θε­ση απο­λύ­τως εφι­κτή, που όμως ακο­λου­θεί τις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις και τις υπη­ρε­τεί. Το πρό­βλη­μα με τις λύ­σεις και τα σχέ­δια δεν είναι η «τε­χνι­κή» τους επάρ­κεια -που ασφα­λώς χρειά­ζε­ται- αλλά η «επάρ­κεια» του πο­λι­τι­κού και τα­ξι­κού συ­σχε­τι­σμού δύ­να­μης για να υλο­ποι­η­θούν!

    Πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις οι­κο­νο­μι­κού χα­ρα­κτή­ρα

    1. Στάση πλη­ρω­μών προς τους δα­νει­στές – λο­γι­στι­κός έλεγ­χος – δια­γρα­φή του χρέ­ους

    Η στάση πλη­ρω­μών προς τους δα­νει­στές είναι η θε­με­λιώ­δης πο­λι­τι­κή από­φα­ση, η «ιδρυ­τι­κή πράξη» του σχε­δί­ου ρήξης. Έχουν ήδη σπα­τα­λη­θεί πολλά δισ. ευρώ για να πλη­ρώ­νου­με το­κο­χρε­ο­λύ­σια δε­σμεύ­ο­ντας τα ρευ­στά δια­θέ­σι­μα της κε­ντρι­κής κυ­βέρ­νη­σης αλλά και φο­ρέ­ων του ευ­ρύ­τε­ρου δη­μό­σιου τομέα. Στο εξής, δεν πρέ­πει να δια­τε­θεί ούτε ένα ευρώ για τό­κους και χρε­ο­λύ­σια. Όλα τα ρευ­στά δια­θέ­σι­μα του ευ­ρύ­τε­ρου δη­μό­σιου τομέα πρέ­πει να δε­σμευ­τούν για την κά­λυ­ψη θε­με­λιω­δών κοι­νω­νι­κών ανα­γκών. Άμεσα πρέ­πει να κα­τα­στρω­θεί ένα συ­νο­λι­κό σχέ­διο για την ιε­ράρ­χη­ση των προ­τε­ραιο­τή­των και τη λιτή – στο­χευ­μέ­νη αξιο­ποί­η­σή τους. Τα δια­θέ­σι­μα αυτά πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται σαν στρα­τη­γι­κά δια­θέ­σι­μα στην υπη­ρε­σία ενός κοι­νω­νι­κού σχε­δί­ου έκτα­κτης ανά­γκης.

    Η στάση πλη­ρω­μών δεν πρέ­πει να έχει πα­θη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, αλλά να εντα­χτεί σε ένα σχέ­διο για τη δια­γρα­φή του χρέ­ους. Η Επι­τρο­πή για το Λο­γι­στι­κό Έλεγ­χο του Χρέ­ους πρέ­πει να δη­μο­σιο­ποι­ή­σει στο χρόνο που έχει προ­α­ναγ­γελ­θεί (αρχές Ιου­νί­ου) το πρώτο της πό­ρι­σμα που θα τεκ­μη­ριώ­νει ότι το ελ­λη­νι­κό κρα­τι­κό χρέος είναι απε­χθές, πα­ρά­νο­μο, δυ­σβά­στα­κτο κ.λπ. Το πό­ρι­σμα της Επι­τρο­πής να αξιο­ποι­η­θεί ώστε να «νο­μι­μο­ποι­η­θεί» η στάση πλη­ρω­μών και η δια­γρα­φή του.

    2. Άμε­σος δη­μό­σιος έλεγ­χος των τρα­πε­ζών

    Ο επι­κε­φα­λής της Ευ­ρω­παϊ­κής Κε­ντρι­κής Τρά­πε­ζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντρά­γκι απει­λεί διαρ­κώς ότι θα κλεί­σει τη «στρό­φιγ­γα» της πα­ρο­χής ρευ­στό­τη­τας στις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες με κίν­δυ­νο να κα­ταρ­ρεύ­σουν. Ταυ­τό­χρο­να, απει­λεί ότι αν η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν υπο­κύ­ψει στους εκ­βια­σμούς των δα­νει­στών και ο συν­δυα­σμός του κλει­σί­μα­τος της στρό­φιγ­γας από τον ίδιο και πι­θα­νού bank run απει­λή­σει με κα­τάρ­ρευ­ση τις τρά­πε­ζες, θα είναι αυτός που θα επι­βά­λει μέτρα πε­ριο­ρι­σμού στην κί­νη­ση κε­φα­λαί­ων ανά­λο­γα με αυτά που επι­βλή­θη­καν στην Κύπρο το Μάρ­τιο του 2013! Αλλά δεν αρ­κεί­ται σε αυτά: «απα­γο­ρεύ­ει» στο ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, που είναι πλειο­ψη­φι­κός μέ­το­χος σε όλες τις τρά­πε­ζες, να ασκή­σει το δι­καί­ω­μά του να ορί­σει διοι­κή­σεις – απαι­τεί να τις εγκρί­νει αυτός! Τέλος, θε­ω­ρεί μο­νο­με­ρή ενέρ­γεια οποια­δή­πο­τε νο­μο­θε­τι­κή πρω­το­βου­λία της κυ­βέρ­νη­σης αγ­γί­ζει τις τρά­πε­ζες και δεν έχει τη δική του συμ­φω­νία: πλει­στη­ρια­σμοί πρώ­της κα­τοι­κί­ας, «κόκ­κι­να δά­νεια» κ.λπ. Αρ­νεί­ται ακόμη οποια­δή­πο­τε πα­ρέμ­βα­ση στη διοί­κη­ση της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος (ΤτΕ) και του Τα­μεί­ου Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής Στα­θε­ρό­τη­τας (ΤΧΣ). Συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν ιδιο­κτή­της του ελ­λη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος επι­κα­λού­με­νος τη διπλή του ιδιό­τη­τα, του δα­νει­στή και συμ­με­τέ­χο­ντος στην τρόι­κα και του επο­πτεύ­ο­ντος το ευ­ρω­παϊ­κό σύ­στη­μα επο­πτεί­ας των τρα­πε­ζών, στο οποίο έχουν υπα­χθεί οι 4 «συ­στη­μι­κές» λε­γό­με­νες ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες (Πει­ραιώς, Εθνι­κή, Eurobank, Alpha).

    Όλα αυτά κά­νουν φα­νε­ρό ότι οι τρά­πε­ζες είναι ο κε­ντρι­κός μη­χα­νι­σμός εκ­βια­σμού στα χέρια των δα­νει­στών και του εγ­χώ­ριου αστι­κού – μνη­μο­νια­κού συ­στή­μα­τος. Έτσι, ο άμε­σος και πλή­ρης δη­μό­σιος έλεγ­χος του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος είναι θε­με­λιώ­δης προ­ϋ­πό­θε­ση τόσο για να αχρη­στεύ­σου­με το μη­χα­νι­σμό εκ­βια­σμού όσο και για να μπο­ρέ­σου­με να ασκή­σου­με οι­κο­νο­μι­κές πο­λι­τι­κές υπέρ της ερ­γα­σί­ας και όχι του κε­φα­λαί­ου και των το­κο­γλύ­φων.

    Στο πλαί­σιο αυτό, πρέ­πει κα­τε­πει­γό­ντως το ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο να ασκή­σει τα νό­μι­μα δι­καιώ­μα­τά του ως πλειο­ψη­φού­ντος με­τό­χου στις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες και στο ελ­λη­νι­κό χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό σύ­στη­μα συ­νο­λι­κά και να προ­χω­ρή­σει στις εξής ενέρ­γειες:

    • Άμεση το­πο­θέ­τη­ση νέων διοι­κή­σε­ων, που θα απαρ­τί­ζο­νται από στε­λέ­χη πο­λι­τι­κά μά­χι­μα και ηθικά ακέ­ραια, που θα δώ­σουν τη μάχη για το δικό μας στρα­τό­πε­δο και όχι για τους το­κο­γλύ­φους. Άμεση το­πο­θέ­τη­ση νέας διοί­κη­σης στο ΤΧΣ με τα ίδια κρι­τή­ρια. Το ίδιο και στην ΤτΕ. Οι τρό­ποι για να επι­βλη­θούν τέ­τοιες διοι­κή­σεις υπάρ­χουν, αρκεί να πά­ρου­με την πο­λι­τι­κή από­φα­ση να αγνο­ή­σου­με τα «επο­πτι­κά δι­καιώ­μα­τα» του κ. Ντρά­γκι και να συ­γκρου­στού­με με τους μη­χα­νι­σμούς της το­κο­γλυ­φί­ας και της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής λη­στεί­ας.
    • Λήξη μέ­τρων ελέγ­χου της κί­νη­σης κε­φα­λαί­ων: αυτά θα τα πάρει ο πραγ­μα­τι­κός τους ιδιο­κτή­της, το ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, και όχι ο κ. Ντρά­γκι!
    • Υπό την επο­πτεία των νέων διοι­κή­σε­ων, αλλά και της κυ­βέρ­νη­σης, του κόμ­μα­τος και των ερ­γα­ζο­μέ­νων, θα πρέ­πει να ανοί­ξουν τα βι­βλία των τρα­πε­ζών, να απο­κα­λυ­φθούν δη­μό­σια οι «σκε­λε­τοί στην ντου­λά­πα», να κα­ταγ­γελ­θούν και διω­χθούν οι υπεύ­θυ­νοι, να επι­βλη­θούν δια­δι­κα­σί­ες ερ­γα­τι­κού και κοι­νω­νι­κού ελέγ­χου. Με ένα τέ­τοιο σύ­νο­λο ενερ­γειών το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα πρέ­πει να εθνι­κο­ποι­η­θεί στο σύ­νο­λό του.
    • Πρέ­πει να δια­σφα­λι­στούν και να τε­θούν στην υπη­ρε­σία των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών οι στρα­τη­γι­κοί πόροι των τρα­πε­ζών με τα­ξι­κά κρι­τή­ρια.

    3. Εξα­σφά­λι­ση πόρων για τις κοι­νω­νι­κές ανά­γκες

    Η υγεία και η παι­δεία, η κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, αλλά και η ανερ­γία και η εκτε­τα­μέ­νη φτώ­χεια, απαι­τούν στή­ρι­ξη και γεν­ναία δη­μό­σια προ­γράμ­μα­τα για την αντι­με­τώ­πι­ση των μνη­μο­νια­κών πλη­γών. Τα προ­γράμ­μα­τα αυτά χρειά­ζο­νται πό­ρους. Μία βα­σι­κή πηγή για την εξα­σφά­λι­ση τέ­τοιων πόρων είναι η στάση πλη­ρω­μών προς τους δα­νει­στές. Μια δεύ­τε­ρη θα πρέ­πει να είναι μορ­φές έκτα­κτης ει­σφο­ράς πάνω στα κέρδη και το συσ­σω­ρευ­μέ­νο πλού­το:

    • Δέ­σμευ­ση των κερ­δών του ΟΠΑΠ και άλλων επι­χει­ρή­σε­ων που το Δη­μό­σιο δια­τη­ρεί ση­μα­ντι­κά πο­σο­στά ή μπο­ρεί να τις ανα­κτή­σει άμεσα. Κα­ταγ­γε­λία των συμ­βά­σε­ων πα­ρα­χώ­ρη­σης των διο­δί­ων των αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μων. Έκτα­κτη ει­σφο­ρά στην αφρό­κρε­μα των πιο κερ­δο­φό­ρων επι­χει­ρή­σε­ων.

    • «Μα­ζι­κή» ενερ­γο­ποί­η­ση της δια­δι­κα­σί­ας πά­τα­ξης της φο­ρο­δια­φυ­γής με στόχο άμεσα έσοδα για το Δη­μό­σιο.

    • Δια­κο­πή των φο­ρο­α­παλ­λα­γών και των ποι­κί­λων μορ­φών επι­δό­τη­σης του κε­φα­λαί­ου.

    • Επι­βο­λή προ­ο­δευ­τι­κής φο­ρο­λο­γί­ας, με φο­ρο­ε­λά­φρυν­ση της ερ­γα­τι­κής τάξης και των φτω­χών λαϊ­κών στρω­μά­των και γεν­ναία αύ­ξη­ση των φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών για τα κέρδη, το συσ­σω­ρευ­μέ­νο πλού­το, τη με­γά­λη ακί­νη­τη πε­ριου­σία, την εκ­κλη­σια­στι­κή πε­ριου­σία.

    4. Εθνι­κο­ποι­ή­σεις

    Οι εθνι­κο­ποι­ή­σεις στρα­τη­γι­κών επι­χει­ρή­σε­ων και το­μέ­ων της οι­κο­νο­μί­ας είναι απα­ραί­τη­τες για πολύ ση­μα­ντι­κούς λό­γους: Πρώτο, γιατί στις δύ­σκο­λες συν­θή­κες της σύ­γκρου­σης με το εγ­χώ­ριο και διε­θνές σύ­στη­μα θα πρέ­πει ο «μη­χα­νι­σμός» της πα­ρο­χής θε­με­λιω­δών υπη­ρε­σιών που έχουν στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία και είναι ή θα έπρε­πε δη­μό­σιες (ώστε να προ­σφέ­ρο­νται φτηνά ή και δω­ρε­άν και να είναι ποιο­τι­κές και ασφα­λείς), δεν μπο­ρεί να βρί­σκε­ται στα χέρια των κα­πι­τα­λι­στών κερ­δο­σκό­πων. Δεύ­τε­ρο, γιατί αυτή η ανά­κτη­ση του ελέγ­χου στη δη­μό­σια πε­ριου­σία που ιδιω­τι­κο­ποι­ή­θη­κε ή είναι σε δια­δι­κα­σία ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης είναι μια στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή θε­με­λιώ­δης όπως απέ­δει­ξε η διε­θνής πείρα σε όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις σύ­γκρου­σης με τους το­κο­γλύ­φους και το χρη­μα­τι­στι­κό κε­φά­λαιο. Τρίτο, γιατί σε κρί­σι­μους το­μείς όπως για πα­ρά­δειγ­μα τα καύ­σι­μα, τα φάρ­μα­κα κ.λπ. θα ήταν αυ­το­κτο­νι­κό να δια­τη­ρη­θούν τα κα­πι­τα­λι­στι­κά μο­νο­πώ­λια. Ιδιαί­τε­ρα σε συν­θή­κες ρήξης, δεν είναι δυ­να­τόν ένας με­γα­λο­κα­πι­τα­λι­στής να ελέγ­χει τα απο­θέ­μα­τα καυ­σί­μων ή άλλος την πα­ρα­γω­γή και εμπο­ρία φαρ­μά­κων κ.λπ.


    Πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις για τη συ­γκρό­τη­ση πο­λι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού με­τώ­που μάχης

    Η υλο­ποί­η­ση τέ­τοιου τύπου πο­λι­τι­κών απο­φά­σε­ων στον τομέα της οι­κο­νο­μί­ας δεν θα σκο­ντά­ψει στην εξει­δί­κευ­ση, τε­χνι­κή επε­ξερ­γα­σία κ.λπ., αλλά στον πο­λι­τι­κό, κοι­νω­νι­κό και εν γένει τα­ξι­κό συ­σχε­τι­σμό δύ­να­μης για την υλο­ποί­η­σή τους. Προ­ϋ­πο­θέ­τουν λοι­πόν τη συ­γκρό­τη­ση πο­λι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού με­τώ­που μάχης που θα τις επι­βά­λει. Προ­ϋ­πο­θέ­τουν πο­λι­τι­κά μέτρα ώστε η σύ­γκρου­ση να είναι νι­κη­φό­ρα.

    1. Ρήξη με τον κα­νό­να της απο­φυ­γής μο­νο­με­ρών ενερ­γειών – εμπρο­σθο­βα­ρής υλο­ποί­η­ση του προ­γράμ­μα­τός μας

    Το με­γά­λο λάθος της δέ­σμευ­σης, με την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας της 20ής Φε­βρουα­ρί­ου, στην απο­φυ­γή «μο­νο­με­ρών ενερ­γειών» είχε απο­τέ­λε­σμα την ακύ­ρω­ση της προ­ε­κλο­γι­κής δέ­σμευ­σης για άμεση και ανε­ξάρ­τη­τα από τη δια­πραγ­μά­τευ­ση υλο­ποί­η­ση του «προ­γράμ­μα­τος της Θεσ­σα­λο­νί­κης».

    Πρέ­πει άμεσα, χωρίς καμία πλέον σπα­τά­λη χρό­νου, να ανα­κτη­θεί το «δι­καί­ω­μα» στις μο­νο­με­ρείς ενέρ­γειες, δη­λα­δή το «δι­καί­ω­μα» να υλο­ποι­ή­σου­με το πρό­γραμ­μά μας. Αρ­χί­ζο­ντας από τον τα­ξι­κό πυ­ρή­να του «προ­γράμ­μα­τος της Θεσ­σα­λο­νί­κης»: αύ­ξη­ση κα­τώ­τα­του μι­σθού στα 751 ευρώ, απο­κα­τά­στα­ση βλα­βών στις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις και διεύ­ρυν­ση των ερ­γα­τι­κών δι­καιω­μά­των, 13η σύ­ντα­ξη και αφο­ρο­λό­γη­το στα 12.000 ευρώ, 300.000 νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας στο Δη­μό­σιο.

    Τα νο­μο­σχέ­δια για την υλο­ποί­η­ση αυτού του προ­γράμ­μα­τος πρέ­πει να κα­τα­τε­θούν άμεσα στη Βουλή με δια­δι­κα­σί­ες κα­τε­πεί­γο­ντος. Είναι κατ’ αρχάς μέτρα κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης και συ­νέ­πειας στις προ­ε­κλο­γι­κές πο­λι­τι­κές μας δε­σμεύ­σεις. Είναι όμως πάνω απ’ όλα μέτρα απα­ραί­τη­τα για να ανα­κτή­σουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι και τα θύ­μα­τα της ακραί­ας λι­τό­τη­τας αυ­το­πε­ποί­θη­ση και υπε­ρη­φά­νεια, να σπά­σει ο φόβος και η αί­σθη­ση της «αιώ­νιας» αδι­κί­ας, να κερ­δη­θεί και κι­νη­το­ποι­η­θεί στη μάχη η με­γά­λη μάζα της ερ­γα­τι­κής τάξης και των φτω­χών λαϊ­κών στρω­μά­των ώστε να ανα­τρα­πούν από τα κάτω και από τα’ αρι­στε­ρά οι τα­ξι­κοί συ­σχε­τι­σμοί.

    2. Χτύ­πη­μα του μο­νο­πώ­λιου της μνη­μο­νια­κής προ­πα­γάν­δας στο χώρο των μί­ντια

    Είναι πραγ­μα­τι­κά εξορ­γι­στι­κό οι αστι­κές – μνη­μο­νια­κές δυ­νά­μεις να συ­νε­χί­ζουν να έχουν το μο­νο­πώ­λιο της προ­πα­γάν­δας στο χώρο των μί­ντια. Πρέ­πει αυτό το μο­νο­πώ­λιο να χτυ­πη­θεί άμεσα και απο­φα­σι­στι­κά. Η ανα­δρο­μι­κή απαί­τη­ση για απο­ζη­μί­ω­ση από τη μα­κρο­χρό­νια δω­ρε­άν χρήση των δη­μό­σιων συ­χνο­τή­των, ο δια­γω­νι­σμός για την πε­ραι­τέ­ρω χρήση τους, ο άμε­σος έλεγ­χος του δα­νει­σμού των επι­χει­ρή­σε­ων μί­ντια και των ευ­θυ­νών για τα «θα­λασ­σο­δά­νεια», είναι απο­λύ­τως νό­μι­μα μέσα που μπο­ρούν να απο­διαρ­θρώ­σουν σε πρώτη φάση το μη­χα­νι­σμό της αστι­κής – μνη­μο­νια­κής προ­πα­γάν­δας.

    Πα­ράλ­λη­λα, πρέ­πει να οι­κο­δο­μη­θεί ένας πόλος δη­μό­σιας ενη­μέ­ρω­σης με την ΕΡΤ, την ΕΡΤ 3 κ.λπ. Δεν μι­λά­με όμως για μια δομή και λει­τουρ­γία τύπου ΝΕΡΙΤ με, απλώς, άλλο πρό­ε­δρο και άλλο διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λο, αλλά για πραγ­μα­τι­κά δη­μό­σιες δομές, με δη­μο­κρα­τι­κή εσω­τε­ρι­κή λει­τουρ­γία και αυ­το­δια­χει­ρι­στι­κή λο­γι­κή, που θα δώ­σουν φωνή σε αυ­τούς που δεν έχουν φωνή.

    3. Χτύ­πη­μα της φο­ρο­δια­φυ­γής και της δια­πλο­κής

    Το αστι­κό – μνη­μο­νια­κό σύ­στη­μα ήταν τόσο ασύ­δο­το, ώστε η πο­λι­τι­κο-επι­χει­ρη­μα­τι­κή «αφρό­κρε­μα» της αστι­κής τάξης είναι μπλεγ­μέ­νη σχε­δόν στο σύ­νο­λό της σε υπο­θέ­σεις φο­ρο­δια­φυ­γής, φο­ρο­κλο­πής και κάθε λογής σκαν­δά­λων με πολύ με­γά­λο οι­κο­νο­μι­κό αντι­κεί­με­νο. Πρέ­πει άμεσα να ενερ­γο­ποι­η­θούν όλοι οι μη­χα­νι­σμοί και να ανοί­ξουν όλοι οι φά­κε­λοι και υπο­θέ­σεις σκαν­δά­λων, οι λί­στες. Από τον αρ­μό­διο υπουρ­γό, από τη Βουλή κ.λπ.

    Εκτός από τον προ­φα­νή οι­κο­νο­μι­κό στόχο της συ­γκέ­ντρω­σης δη­μό­σιων εσό­δων, πολύ ση­μα­ντι­κός -και ίσως ση­μα­ντι­κό­τε­ρος- είναι ο πο­λι­τι­κός στό­χος: η απο­κά­λυ­ψη των μη­χα­νι­σμών και των πρω­τα­γω­νι­στών, του «πάρτι» της τε­ρά­στιας κερ­δο­σκο­πί­ας που είχε στη­θεί στις δη­μό­σιες δα­πά­νες και τα δη­μό­σια έσοδα, των μη­χα­νι­σμών κά­λυ­ψης της φο­ρο­α­πο­φυ­γής και φο­ρο­κλο­πής, των μη­χα­νι­σμών πο­λι­τι­κής κά­λυ­ψης όλων των προη­γού­με­νων. Η απο­κά­λυ­ψη αυτή θα απα­ξιώ­σει και απο­συ­ντο­νί­σει την πο­λι­τι­κο-επι­χει­ρη­μα­τι­κή «αφρό­κρε­μα» της αστι­κής τάξης.

    4. «Κά­θαρ­ση» στο κρά­τος

    Στους σκλη­ρούς μη­χα­νι­σμούς του κρά­τους, τις δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής και το στρα­τό, αλλά και σε ακόμη πιο σκο­τει­νούς μη­χα­νι­σμούς όπως η ΕΥΠ, οι ακρο­δε­ξιοί και φα­σι­στι­κοί θύ­λα­κοι είναι πολύ ισχυ­ροί αν όχι κυ­ρί­αρ­χοι. Σε αυτό έρ­χο­νται να προ­στε­θούν οι τρα­γι­κά λα­θε­μέ­νες επι­λο­γές της κυ­βέρ­νη­σης, που εμπι­στεύ­τη­κε την πο­λι­τι­κή διεύ­θυν­ση αυτών των μη­χα­νι­σμών σε αν­θρώ­πους της εμπι­στο­σύ­νης του συ­στή­μα­τος. Αλλά και στην κυ­βέρ­νη­ση γε­νι­κό­τε­ρα, ο σο­σιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρος – συ­στη­μι­κός θύ­λα­κας είναι ισχυ­ρός.

    Από κει και ύστε­ρα, το μνη­μο­νια­κό σύ­στη­μα έχει τους δι­κούς του αν­θρώ­πους σε όλο τον ευ­ρύ­τε­ρο δη­μό­σιο τομέα: από τα υπουρ­γεία μέχρι τις διοι­κή­σεις των ΔΕΚΟ, των νο­σο­κο­μεί­ων κ.λπ.

    Κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη προ­βάλ­λουν συχνά σαν δι­καιο­λο­γία ότι «πή­ρα­με την κυ­βέρ­νη­ση, αλλά δεν έχου­με την εξου­σία». Ασφα­λώς όταν παίρ­νεις την κυ­βέρ­νη­ση, δεν έχεις και την εξου­σία, το ζή­τη­μα όμως είναι αν σκο­πεύ­εις να πα­λέ­ψεις για να την πά­ρεις. Μέχρι στιγ­μής οι επι­λο­γές κι­νού­νται στην εντε­λώς αντί­θε­τη κα­τεύ­θυν­ση: αντί να ορ­γα­νώ­νε­ται η μάχη για την εξου­σία, εκ­χω­ρού­νται και τα στοι­χειώ­δη νό­μι­μα δι­καιώ­μα­τα που απορ­ρέ­ουν από την κα­τά­κτη­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής εξου­σί­ας! Εκ­χω­ρή­θη­κε ακόμη και τμήμα της κυ­βέρ­νη­σης -και μά­λι­στα τα «πόστα» με το πιο άμεσο συ­στη­μι­κό εν­δια­φέ­ρον- στον αντί­πα­λο, ενώ συ­νε­χί­ζουν να το­πο­θε­τού­νται σε καί­ριες θέ­σεις άν­θρω­ποι του συ­στή­μα­τος ή και της δια­πλο­κής.

    Εδώ χρειά­ζε­ται άμεσα στρο­φή 180ο! Το συ­στη­μι­κό προ­γε­φύ­ρω­μα μέσα στην κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να απο­δυ­να­μω­θεί και να σπά­σει. Πρέ­πει όλοι οι κρί­κοι του μνη­μο­νια­κού συ­στή­μα­τος (καί­ριες θέ­σεις, διοι­κή­σεις, από το σκλη­ρό πυ­ρή­να των κρα­τι­κών μη­χα­νι­σμών μέχρι τις διοι­κή­σεις των νο­σο­κο­μεί­ων) να σπά­σουν απο­φα­σι­στι­κά και χωρίς χρο­νο­τρι­βή.

    Αυτό πρέ­πει να συ­νο­δευ­τεί από πο­λι­τι­κά μέτρα σε όλη την γκάμα του ευ­ρύ­τε­ρου κρα­τι­κού τομέα: από τη διά­λυ­ση των ει­δι­κών σω­μά­των στην αστυ­νο­μία (ομά­δες ΔΕΛΤΑ και ΔΙΑΣ, ΜΑΤ), την απα­γό­ρευ­ση της οπλο­φο­ρί­ας των αστυ­νο­μι­κών και της χρή­σης χη­μι­κών στις δια­δη­λώ­σεις, μέχρι και τον πο­λι­τι­κό και κοι­νο­βου­λευ­τι­κό έλεγ­χο της ΕΥΠ κ.λπ.

    Μα­κριά από αυ­τα­πά­τες για «εκ­δη­μο­κρα­τι­σμό» των σκλη­ρών θυ­λά­κων του κρά­τους, πρέ­πει με ένα σύ­νο­λο τέ­τοιων μέ­τρων να επι­χει­ρη­θεί η απο­δυ­νά­μω­ση και το χτύ­πη­μα των σκλη­ρών ακρο­δε­ξιών και φα­σι­στι­κών φρα­ξιών και κυ­ρί­ως να δοθεί έτσι «χώρος» στα δη­μο­κρα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα, στα κι­νή­μα­τα αντί­στα­σης και προ­ο­πτι­κά στην άν­θη­ση των συλ­λο­γι­κών μορ­φών «εξου­σί­ας» απ’ τα κάτω.

    5. Κι­νη­το­ποί­η­ση του κόμ­μα­τος ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, του κι­νή­μα­τος, της Αρι­στε­ράς, του διε­θνούς κι­νή­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης

    Πα­ρό­τι τε­λευ­ταία στην αρίθ­μη­ση, είναι η κο­ρυ­φαία προ­τε­ραιό­τη­τα, χωρίς την οποία όλα τ’ άλλα δεν μπο­ρούν να υλο­ποι­η­θούν και άρα χά­νουν το νόημά τους!

    Πρώτα απ’ όλα, το κόμμα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πρέ­πει να βγει από την «πα­ρέν­θε­ση», την αδρά­νεια και την πα­θη­τι­κό­τη­τα. Όχι μόνο πρέ­πει να βρί­σκε­ται ένα βήμα πριν τις εξε­λί­ξεις, αλλά πρέ­πει να ανα­λά­βει την πο­λι­τι­κή διεύ­θυν­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου και του ακο­λου­θού­με­νου πο­λι­τι­κού σχε­δί­ου (η κυ­βέρ­νη­ση είναι όρ­γα­νο του κόμ­μα­τος για την υλο­ποί­η­ση της πο­λι­τι­κής του και του προ­γράμ­μα­τός του, όχι πα­θη­τι­κός πα­ρα­τη­ρη­τής ή εξω­τε­ρι­κός και εκ των υστέ­ρων κρι­τής των κυ­βερ­νη­τι­κών απο­φά­σε­ων!).

    Αλλά αυτό είναι το στοι­χειώ­δες: πρέ­πει το κόμμα ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να κι­νη­το­ποι­η­θεί πο­λι­τι­κά, να ορ­γα­νώ­σει το κί­νη­μα αντί­στα­σης, να χτί­σει κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές συμ­μα­χί­ες, να βγά­λει τον κόσμο στο δρόμο. Το με­γά­λο μας όπλο, αυτό που μπο­ρεί να αλ­λά­ξει απο­φα­σι­στι­κά το συ­σχε­τι­σμό δύ­να­μης, είναι η εί­σο­δος στη μάχη του κό­σμου της Αρι­στε­ράς, του κό­σμου που μα­θαί­νει από την πείρα του ποιοι είναι οι αντί­πα­λοι και δια­λέ­γει το στρα­τό­πε­δο της Αρι­στε­ράς.

    Σε αυτό το πλαί­σιο, πρέ­πει να υπάρ­ξει άμε­σος ανα­προ­σα­να­το­λι­σμός στο ζή­τη­μα των πο­λι­τι­κών συμ­μα­χιών. Χρειά­ζο­νται απο­φα­σι­στι­κές και ει­λι­κρι­νείς πρω­το­βου­λί­ες προς όλες τις δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς, χρειά­ζε­ται ανοι­χτή έκ­κλη­ση προς τις ηγε­σί­ες και τον κόσμο της Αρι­στε­ράς για συ­στρά­τευ­ση στη μάχη. Η αξιο­πι­στία -και άρα η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα- αυτών των πρω­το­βου­λιών και αυτής της απεύ­θυν­σης θα κρι­θεί όχι μόνο ούτε κυ­ρί­ως από τη βού­λη­ση των ηγε­σιών των άλλων ορ­γα­νώ­σε­ων και κομ­μά­των της Αρι­στε­ράς, αλλά από την κα­θα­ρό­τη­τα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, από τη δυ­να­τό­τη­τά του σε μια τέ­τοια βάση να πεί­σει και να εμπνεύ­σει.

    Πρέ­πει επί­σης να επα­νε­νερ­γο­ποι­η­θεί το διε­θνές και ιδιαί­τε­ρα τον ευ­ρω­παϊ­κό κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Δί­νο­ντας ξανά το μή­νυ­μα της αντί­στα­σης και της μάχης, με ανοι­χτή έκ­κλη­ση στα κι­νή­μα­τα και την Αρι­στε­ρά της Ευ­ρώ­πης και πέρα απ’ αυτήν, μπο­ρού­με και είναι από­λυ­τα απα­ραί­τη­το να δώ­σου­με το έναυ­σμα για ένα νέο και πολύ πιο δυ­να­μι­κό κύκλο ανά­πτυ­ξης του κι­νή­μα­τος αλ­λη­λεγ­γύ­ης, του διε­θνούς πο­λι­τι­κού «ντό­μι­νο» που τόσο τρο­μο­κρά­τη­σε τις πρώ­τες δύο βδο­μά­δες ύστε­ρα από τις εκλο­γές τις ευ­ρω­παϊ­κές κα­γκε­λα­ρί­ες.

    Αυτές οι θε­με­λιώ­δεις απο­φά­σεις θα λει­τουρ­γή­σουν σαν οδη­γός και για πολλά άλλα που πρέ­πει να γί­νουν και τα οποία δεν έχει νόημα να προ­βλε­φθούν στις λε­πτο­μέ­ρειές τους. Υλο­ποιώ­ντας ένα τέ­τοιο σχέ­διο ρήξης πάνω σε βα­σι­κά ση­μεία, στην πο­ρεία θα κλη­θού­με να το εξει­δι­κεύ­ου­με, εμ­βα­θύ­νου­με, τρο­πο­ποι­ή­σου­με. Κα­λού­μα­στε να ανοί­ξου­με το δρόμο και όχι να προ­βλέ­ψου­με όλες τις στρο­φές και τις ανα­γκαί­ες προ­σαρ­μο­γές.

    Οι απο­λύ­τως κρί­σι­μες είναι οι θε­με­λιώ­δεις απο­φά­σεις που θα βά­λουν σε κί­νη­ση τις λαϊ­κές δυ­νά­μεις, θα απο­συ­ντο­νί­σουν τον αντί­πα­λο και θα ανοί­ξουν το δρόμο. Πρέ­πει να τις πά­ρου­με χωρίς δι­σταγ­μό και χωρίς καμία χρο­νο­τρι­βή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s