Υπόθεση Λιγνάδη και #metoo: Κριτική σε «μιμίδια» Νομικισμού

Στα περισσότερα πολιτικά ζητήματα έχω συμφωνήσει (εδώ και χρόνια) με τον συγγραφέα-δικηγόρο Δημήτρη Μπελαντή, τον οποίο γνώρισα και προσωπικά. Αναδημοσίευσα κείμενά του, προώθησα βιβλία του και βιντεοσκόπησα ομιλίες του ανεβάζοντάς τες στο διαδίκτυο, κλπ.

Ακολουθεί πρόσφατη δημόσια ανάρτηση του Δ. Μπελαντή στο facebook, μαζί με ενστάσεις μου, διάσπαρτες ανάμεσα σε τμήματα κειμένου. Δεν είναι το μόνο κείμενό του με το οποίο διαφώνησα πρόσφατα, αλλά είναι ίσως το σημαντικότερο μέχρι τώρα (13/2/2021) διότι (κατ’εμέ) εκφράζει τόσο ξεκάθαρα μία πολιτική ιδεολογία ή «μιμίδιο» που ονομάζω (με δικό μου τρόπο) «νομικισμό». Λέει, λοιπόν…

  • «Πέραν όλων των άλλων παραλείψεων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών αυτήν την περιοδο, μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι σε όλη αυτήν την διογκούμενη ιστορία των καταγγελιών για αδικήματα κατά της σεξουαλικής ελευθερίας, ο ΔΣΑ δεν βγήκε ευθέως να πει τα αυτονόητα στον νομικό μας πολιτισμό».

Καθόλου αυτονόητα δεν είναι, σε μια χώρα όπου… ακόμη δεν έχει ψηφιστεί σωστός νόμος που να ορίζει το βιασμό με βάση τη μη-συναίνεση, αντί με βάση τη χρήση βίας. Δείτε αυτά εδώ:

UPDATE: Στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στη σχετική νομοθεσία, π.χ.

Κακοποίηση-βιασμός-ασέλγεια (21 Ιαν. 2021)

Ο Μπελαντής όμως… συνεχίζει:

Ότι δηλαδή οι δημόσιες καταγγελίες πρέπει να γίνονται σε εύλογο χρόνο από την παραβίαση και να συνοδεύονται από νομικές μηνύσεις, αγωγές προστασίας της προσωπικότητας, και προσφυγές.

Δεν υπάρχει «εύλογος χρόνος» όταν τα θύματα τρομοκρατούνται ή εκβιάζονται (για να σιωπήσουν επί μακρόν) ή χρειάστηκαν πολύ χρόνο για να συνέλθουν από ψυχικά τραύματα που υπέστησαν σε νεαρή ηλικία, κ.ο.κ. και ο «εύλογος χρόνος» για παραγραφή είναι ελληναράδικη ιδιοτροπία, νομική ανωμαλία ολκής.

Ότι καταγγελίες που γίνονται μετά το όριο της νομικής παραγραφής καταδολιεύουν και καταστρατηγούν την δυνατότητα του καταγγελόμενου να υπερασπίσει την αξιοπρέπεια του.

Πολύ απλά, (όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο) δεν θάπρεπε να υπάρχει χρονικό όριο παραγραφής για βιασμούς ή άλλες πράξεις βαρύτατης προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που συχνά αφήνουν βαθιά ψυχολογικά τραύματα στα θύματα. Η παραγραφή ακυρώνει τον «νομικό πολιτισμό» σε τέτοιο βαθμό ώστε… τα θύματα αναζητούν άλλα είδη δικαίωσης (όχι απαραίτητα «εκδίκησης») από την Κατεστημένη Δικαιοσύνη, η οποία άλλωστε… έχοντας κόστος (για μηνύσεις ή αγωγές) τετραψήφια ποσά σε ευρώ, έχει καταστεί προνόμιο των εύπορων κοινωνικών τάξεων.

Οτι αυτά τα αδικήματα είναι σαφώς απεχθή η και απεχθεστατα, αλλά και για τον νόμο και για την ηθική υπάρχουν χρονικά όρια, τα οποία διαφοροποιούν την δικαιοσύνη από την εκδίκηση η την ναρκισσιστική κοινωνική προβολή.

Πολλά επίμαχα σημεία βλέπω εδώ:

  • [1] Συγχέει νόμο με ηθική (ενώ ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι απαραίτητα ηθικό).
  • [2] Επικαλείται «χρονικά όρια» (παραγραφής) που δεν θάπρεπε να υπάρχουν (όπως δεν υπάρχουν π.χ. για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας).
  • [3] Ισχυρίζεται ότι αυτά τα «χρονικά όρια» διαφοροποιούν τη δικαιοσύνη από την «εκδίκηση» ή τη «ναρκισσιστική κοινωνική προβολή», ενώ τίποτα τέτοιο δεν συνεπάγεται. Π.χ. η πλήρης διαύγαση της αλήθειας μπορεί να γίνει σε κείμενα ή αφηγήσεις θυμάτων ακόμη και μετά από δεκαετίες, κλπ.

Ότι στο νομικό μας σύστημα δεν αποδεικνύεται η αθωότητα αλλά η ενοχή. Αρα, αν δεν μπορεί πια να κριθεί η ενοχή σου, και έχεις καταγγελθεί, την έχεις βάψει.

Αυτό είναι καθαρά… «νομικίστικο» επιχείρημα. Η ενοχή δεν αποδεικνύεται (ή καταρρίπτεται) μόνο σε δικαστήρια. Υπάρχει π.χ. και το «Investigative Journalism», ενώ ο διαδραστικός δημόσιος διάλογος στο διαδίκτυο συχνά γίνεται για να αποδείξει ενοχές και αθωότητες προσώπων, ή αλήθειες και ψέματα.

Ο «νομικός πολιτισμός» είναι υποσύνολο του ανθρώπινου πολιτισμού, άρα και των δυνατοτήτων του για δημόσιο διάλογο, παρόλο που ο διάλογος δεν διεξάγεται πάντα έντιμα (π.χ. στο facebook αλλοιώνεται με το μπλοκάρισμα του αντιλόγου). Ο «κίτρινος τύπος» υπήρχε ανέκαθεν και συνεχίζει να υπάρχει, αλλά δεν ακυρώνει το διαχρονικό έργο π.χ. ενός Εμίλ Ζολά που υπερασπιζόταν με πύρινα άρθρα την αθωότητα του Ντρέιφους...

Σε ορισμένα ζητήματα, ή είσαι με το κράτος δικαίου ή είσαι με την αρένα.

Το άκρον άωτον του «νομικισμού» είναι ακριβώς αυτό το δίπολο, ότι [δήθεν] ή είσαι με το κράτος δικαίου, ή είσαι με την «αρένα». Το κράτος δικαίου δεν είναι τέλειο και τις παραλείψεις ή αδικίες του η κοινωνία τις επιλύει συχνά με άλλους τρόπους, όχι απαραίτητα βίαιους, ούτε απαραίτητα συνιστώντες «αρένα» (εκτέλεσης υπολήψεων κλπ.) Πλήθος βιβλίων και έργων τέχνης, αλλά και δημόσιων εκδηλώσεων ή διαμαρτυριών επιχείρησαν αποκατάσταση αληθειών.

Είναι ο ΔΣΑ και η Ολομέλεια των ΔΣ με την αρένα, για να είναι κοινωνικά αρεστοί; Ως πρώην μέλος της διοίκησης του ΔΣΑ, θα προτιμούσα να μην είναι έτσι. Η σιωπή είναι συνενοχή.

Πολύ πιθανώς ο ΔΣΑ (και άλλοι φορείς) βλέποντας το μέγεθος των αναδυόμενων σκανδάλων προτιμούν τη σιγή ιχθύος από το ρίσκο να εκφραστούν λανθασμένα, π.χ. υπέρ μιας «τυπικής δικαιοσύνης» που έχει χάσει το νόημά της ή την αξιοπιστία της…

ΥΓ Γνωρίζω ότι στις εποχές της αρένας το να αντιτίθεται κανείς σε αυτήν δεν είναι δημοφιλές. Δεν είναι σημαντικό για εμένα προσωπικά. Δεν πιστεύω στην δημοφιλία σε βάρος των αρχών και αξιών μου. Σε όλη την ζωή μου έτσι πορεύτηκα, με σημαντικό προσωπικό υλικό κόστος αλλά με ηθική αξιοπρέπεια.

Ε, σιγά τα… ωά!

Το ίδιο το κείμενο Μπελαντή θα μπορούσε κανείς να πει ότι… μεροληπτεί (εμμέσως πλην σαφώς) υπέρ θυτών, ότι απαιτεί (εμμέσως πλην σαφώς) σιωπή και απραξία θυμάτων (μετά από κάποια «χρονικά όρια») και ότι οδηγεί λογικά… σε ολέθριες λογοκρισίες διαμαρτυριών (για εγκλήματα που «παραγράφτηκαν», κ.ο.κ.) αποσιωπώντας απειλές σε θύματα (για να σιωπήσουν) οι οποίες εξόργισαν….. ηγετικό μέλος του «Ρουβίκωνα», που απευθύνθηκε στον… απειλώντα με την εξής ανάρτησή του:

Αυτό έγινε στις 8 Φλεβάρη 2021. Λίγο μετά, στις 9 Φλεβάρη, ο Δ. Μπελαντής αντέδρασε με ποστ όπου κατονομάζει (μεταξύ άλλων) τον «Ρουβίκωνα»:

Ε, τώρα… ενώ το μέλος του Ρουβίκωνα απάντησε σε πραγματικές απειλές που υπέστησαν θύματα… ο συμπαθής δικηγόρος ανησυχεί μόνο για τη μία πλευρά, εκείνη του (φερόμενου ως) θύτη κ. Λιγνάδη.

Προφανώς… κάτι δεν πάει καλά με αυτό το συλλογισμό, ιδίως προερχόμενο από δικηγόρο και διανοούμενο της αριστεράς, με πλούσιο πολιτικό και συγγραφικό έργο (που αναγνώρισα, επαίνεσα, αναδημοσίευσα και προώθησα προσωπικά). Κοντολογίς, δεν μου φαίνεται σωστό το «ξεχύλωμα» του Λόγου σε ακραίες ρητορικές εξάρσεις που στοχεύουν και τσουβαλιάζουν τους πάντες ως Αντιφά μέχρι και… Πολ Ποτ.

UPDATE: (15.02.2021) κλικ εδώ ή στην εικόνα:

  • Η αφίσα εμφανίστηκε μόνο στα Χανιά Κρήτης και δεν την έφτιαξε ο «Ρουβίκωνας». Πρόκειται για ψευδή είδηση από το «Πρώτο Θέμα»! Ο Δ. Μπελαντής έγραψε «είδα ότι ανέβασαν αφίσες με το Λιγνάδη που τον χαρακτηρίζουν σίχαμα» αλλά προφανώς πουθενά δεν είδε την αφίσα εκτός από… αναδημοσιεύσεις της ψευδούς είδησης από το «Πρώτο Θέμα»…

Φυσικά, δεν εγκρίνω παρανομίες ή αδικαιολόγητη βία σε βάρος κάποιου που δεν έχει τελειωτικά αποδειχτεί ένοχος, αλλά… η ταύτιση των επικριτών του με τραμπούκους, φασίστες και γενοκτόνους με ξεπερνάει πολύ δυσάρεστα. Μπορεί να δικαιολογηθεί (σε κάποιο βαθμό) ως συνέπεια του ιδεολογικού «ιού» ή «μιμιδίου» που… πλήττει δικηγόρους, το οποίο ονομάζω «νομικισμό», αν και η δική μου ερμηνεία της λέξης διαφέρει από την καθιερωμένη, σκεπτόμενος το αγγλικό legalistic.

Εξάλλου…

  • Πραγματικά δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα του Δ. Λιγνάδη, παρά τις αφίσες εναντίον του σε σπάνια μέρη των Εξαρχείων στα Χανιά Κρήτης (που δεν ανάρτησαν μέλη του «Ρουβίκωνα»). Εν πάση περιπτώσει, οι αφίσες είναι περισσότερο μια ακρότητα εκτός θέματος
  • Κάθε δημόσιο πρόσωπο σε υψηλή θέση έχει άλλωστε ευρέως γνωστή… φάτσα και δεν στέκει κατηγορία «παραβίασης προσωπικών δεδομένων» για οποιαδήποτε δημόσια αναδημοσίευση της φάτσας του...

Αυτά προς το παρόν (και λίγα είπα) ξεκινώντας από συγκεκριμένο κείμενο, αυτό εδώ:

Στο μεταξύ… πληθαίνουν οι καταγγελίες κατά του (φερόμενου ως βιαστή και παιδεραστή) πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη, όπως και κατά του… πολιτικού σαλτιμπάγκου Παύλου Χαϊκάλη, παρομοίως καταγγελόμενου. Στο τέλος αυτής της ανάρτησης θα βρείτε πολλά σχετικά links.

Εν κατακλείδι…

  • Νομικός πολιτισμός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυπολατρεία «χρονικών ορίων» που ψήφισαν πολιτικάντηδες «νομοθέτες» για παραγραφή βιασμών και άλλων κακοποιήσεων, μετά την οποία… φιμώνονται τα θύματα (αλλιώς θα τα… μηνύσουν θύτες για δήθεν συκοφαντική δυσφήμηση, κάτι που ΜΠΟΡΟΥΝ να κάνουν οι θύτες και αποτελεί ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ απειλή για τα θύματα, που ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ πολύ περισσότερο μιλώντας δημόσια). ΟΛΑ αυτά είναι νομικίστικες… μαλακίες! 😡😎
  • Νομικός πολιτισμός είναι π.χ. μέριμνα για πραγματική δικαιοσύνη μέσω έννομων μέσων, όταν και ΑΝ μπορεί να υπάρξει, έστω εντός ενός… εικονικού «κράτους δικαίου» που σήμερα δεν υπάρχει (παρά μόνο για… φραγκάτους) ή κοντεύει να διαλυθεί.
  • Αυτό που επείγει κατ’εμέ, ΑΝ ψάχνουμε «νομικά» μέτρα, είναι η κατάργηση της παραγραφής για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας, όπως ακριβώς δεν υπάρχει παραγραφή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, παρόλο που πολλοί εγκληματίες τη γλύτωσαν…

-ΑΝ, όμως, δεν υπάρχει τυπική δικαιοσύνη, αρμόδια για απεχθή εγκλήματα π.χ. λόγω «παραγραφής», τότε… όχι μόνο πυροδοτούνται εύλογα τάσεις αυτοδικίας (με τη νομική έννοια), αλλά… ακόμη περισσότερο, η κοινωνία ψάχνει εναλλακτικούς τρόπους για την αποκατάσταση (έστω) της αλήθειας, που σήμερα δεν υλοποιούνται χωρίς ανοιχτό και απολύτως ελεύθερο δημόσιο διάλογο (που έπαψε να υπάρχει πια στο… facebook).

Δείτε περισσότερα:

UPDATE: Και τι θα πει “παραγραφή κακουργήματος”, στο κάτω-κάτω; (δείτε και συζήτηση στα σχόλια)

Μερικές άλλες φωτογραφίες και… καυτές λεζάντες:

Ως γνωστόν, κολλητός και υποστηρικτής του Λιγνάδη είναι ο K. Μαρκουλάκης, πρώην μέλος της «Δράσης» του Στέφανου Μάνου και υποψήφιος επικρατείας στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ, στις προηγούμενες εκλογές. Επίσης όλοι (όπως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης) ήταν συμφοιτητές στο «Αμερικανικό Κολλέγιο».

Τελευταίες σημειώσεις (με updates):

  • Το ότι στο χώρο του Θεάματος είθισται μερικές φορές να προωθούνται νέα άτομα μέσω… υποταγής σε σεξουαλικές ορέξεις απεχθών αφεντικών και… φιρμών, ΔΕΝ συνεπάγεται ότι απαλλάσονται της ευθύνης τους αφεντικά και φίρμες, ΟΠΩΣ ακριβώς δεν απαλλάσσονται μαστρωποί επειδή έπεισαν θύματά τους να γίνουν πόρνες και να «δουλέψουν» γι αυτούς. Ελπίζω να είναι προφανές… 😁🤣
  • Εντύπωση μου έκανε μια πρόσφατη δήλωση Λιγνάδη που αρνείται ότι διέπραξε μαστρωπεία, αλλά… δεν αναφέρει πουθενά κάτι για… παιδεραστεία.
  • […]

13 comments

  1. Μεγάλο το θέμα και πολυδιάστατο.
    Η πρώτιστη αφορά βεβαίως την αίσθηση του Δικαίου και την απονομή της Δικαιοσύνης, η οποία όμως δε είναι απλώς τυφλή, αλλά ταξικά γκαβή κι αυτό το κρατάμε, μια και τελευταία εκτός της ταξικής της διαχείρισης, προχωρά και σε κοινωνικό αποκλεισμό των φτωχών πολιτών από την προσφυγή με τα υπέρογκα ποσά που απαιτεί, σε όλες τς εκφάνσεις, κι αυτό θα πρέπει να μας βάζει σε σκέψη.
    Μια άλλη διάσταση αφορά αυτό καθαυτό το έγκλημα, του βιασμού, που είναι κακούργημα αν και κατά τη συζήτηση του νέου Ποινικού μας κώδικα προσπάθησαν και να το υποβιβάσουν σε πλημμέλημα, που ευτυχώς δεν πέρασε (https://www.star.gr/eidiseis/ellada/463444/o-neos-poinikos-kwdikas-kanei-ton-biasmo-plhmmelhma)

    Ο νόμος, με πολλούς διθυράμβους παινεύτηκε υπέρ του δέοντος από τους εγχώριους ιθύνοντες, που όμως παρέλειψαν να σταθούν στην αξιολόγηση του ακόμα και από τον ίδιο των ΟΗΕ:

    According to Equality Now’s Rape Law Report, which surveyed the legal systems of 82 jurisdictions, of which 73 are UN member states, there are many horrendous gaps in laws that allow rapists to avoid prosecution for rape. Furthermore, the report revealed that Greece is one of the countries where rape laws are failing to protect women.
    The survey by Equality Now found that in at least 9 out of the 82 jurisdictions that it is “legally possible for a perpetrator of rape or sexual assault to escape punishment if he marries the victim.”

    για όποιον θέλει να εντρυφήσει, https://greekreporter.com/2017/03/06/equality-now-report-lists-greece-as-country-with-rape-laws-in-place-that-fail-women/

    Άλλο ένα επίμαχο σημείο του νόμου, κατά την άποψη μου που δεν είμαι νομικός αλλά είμαι γυναίκα και μάνα, είναι ο διαχωρισμός των ανηλίκων θυμάτων βάσει ηλικίας ως τα 15, ενώ δεν διαχωρίζει διόλου τον δράστη, που μπορεί να είναι ηλικιακά όχι μόνο γονέας αλλά και προ γονέας ως προς ένα 16χρονο, ας πούμε, θύμα…

    Βεβαίως ο νόμος είναι νόμος, και βάσει αυτού κρίνει ο Δ. Μπελαντής, δικηγόρος γαρ, αλλά ας μου επιτρέψει ως πολίτη να ασκήσω κριτική για τα κριτήρια με τα οποία γράφτηκε και να επισημάνω πως για πολλοστή φορά δεν προστατεύει επαρκώς τα θύματα και μάλιστα τα ανήλικα. Το θέμα της παραγραφής νομίζω πως το έθεσες εξαντλητικά και ικανοποιητικά.

    Μια άλλη διάσταση αφορά ειδικά στην υπόθεση Λιγνάδη, που δεν είναι απλά ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης αλλά δημόσιο πρόσωπο ως Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, και μάλιστα με κατευθείαν ανάθεση χωρίς καμιά απολύτως νόμιμη διαδικασία και μόνο προσόν το ότι ήταν «κολλητάρι» στο «κολλητάρι» του πρωθυπουργού. Όσον αφορά στις αφίσες του Ρουβίκωνα, εκτός των παροικούντων την Ιερουσαλήμ νομικών, θεωρώ πως οι περισσότεροι το βλέπουν σαφώς ως απάντηση στην νέα βία των απειλών του ισχυρού άνδρα που μας εκπίπτει. Και βεβαίως, έχουμε το προηγούμενο του έτερου κολλητού του Πρωθυπουργού, του κυρίου Ν. Γεωργιάδη, που με εντολή του «‘εφυγε» για να «αφήσει την υπόθεση να ξεχαστεί. Επομένως η υπόθεση έχει και μια άκρως πολιτική υπόσταση, πολύ σοβαρή που προστίθεται στην ήδη βεβαρημένη πολιτική ζωή της χώρας.,

    Τέλος δυο λογάκια και για τον ΔΣΑ, θεωρώ πως αν ήταν ένας φορέας ανεξάρτητος σαφώς θα έπρεπε να πάρει θέση, όχι υπέρ του καταγγελλόμενου ή των καταγγελλόντων, αλλά πρωτίστως να ανοίξει την συζήτηση για τον νομικό μας πολιτισμό. αλλά εδώ δεν είχε το θάρρος να απομακρύνει τον σεισμό σεισμό που έκανε το εντελώς κιτς παρτάκι στα γραφεία του ίδιου του Συλλόγου, θα έχει τα κότσια να ανοίξει τέτοιο θέμα που σπάει και αυγά και δεν δίνει και φράγκα?

    • Ευχαριστώ θερμά Γεωργία για το γόνιμο σχόλιο… και πλούσιο σε λινκς για περαιτέρω αναγνώσεις αλλά και χωρίς τα γνωστά προβλήματα σχολίων στο φέησμπουκ!

      Εδώ όσα γράφουμε θα μείνουν για πάντα, εξίσου ορατά για όλους και όλες.

    • Επίσης το δίλημμα μεταξύ «παραγραφής» και «κατακραυγής» (που είδα να συζητιέται κάπου) είναι άτοπο διότι… δεν έχει καμία διαφορά αν πέρασαν 10 ή… 40 χρόνια μέχρι να φτάσει σε δικαστήριο μια υπόθεση βιασμού.

      Κάθε «κατακραυγή» θα προκύψει (ΑΝ προκύψει) σαν συνέπεια απόφασης του δικαστηρίου, με ακριβώς ίδιο τρόπο είτε έγινε η δίκη 10 χρόνια μετά το συμβάν είτε έγινε 40 χρόνια μετά.

      κοντολογίς, για παντελώς άγνωστο συμβάν δεν υπάρχει δημόσια άποψη, άρα ούτε και «κατακραυγή».

  2. Eγώ σε ευχαριστώ για το βήμα διαλόγου, μια και το φατσοβιβλίο έχει τελευταία εκθρασυνθεί και μάλλον ξαναγυρνάει στον αρχικό του σκοπό που δεν είναι ο «δημόσιος διάλογος». Το θέμα της κατακραυγής έχει κι αυτό εκφάνσεις σύνθετες, που αναδεικνύουν όχι μόνο τον συντηρητισμό αλλά και την υποκρισία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, που βρίσκει καλό άλλοθι στο να μην ασχολείται με την ουσία (σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών, έλλειψη αυτοπεποίθησης, διαλόγου μεταξύ γενεών, πρότυπο κοινωνικής «επιτυχίας δια μέσου μακιαβελλισμού κλπ). Αν μου επιτρέπεις, όμως, εδώ η κατάσταση που έχει προκύψει είναι πρωτίστως και άκρως και πολιτική, και σαφώς η κατακραυγή της δεν είναι υπό αυτό το πρίσμα «κατακραυγή». Τώρα, αν αυτή η ζοφερή ομολογουμένως κατάσταση σταθεί ικανή να ανοίξει ένας κοινωνικός διάλογος που να ικανοποιεί και το λαϊκό περί δικαίου αίσθημα, τουλάχιστον θα μπορούμε να πούμε πως ο πόνος που η ιστορία προκάλεσε «έπιασε τόπο» (μεταξύ μας βέβαια, αμφιβάλλω πολύ)

  3. Μερικά άλλα δημοσιεύματα
    1) https://thefaq.gr/kostas-vaxevanis-quot-dimitris-lignadis-o-daskalos-orthofonias-toy-kyriakoy-mitsotaki-ton-diorise-dieythynti-sto-ethniko-me-antiproedro-ti-theia-tis-marevas-quot/
    Κώστας Βαξεβάνης: “Δημήτρης Λιγνάδης, ο δάσκαλος ορθοφωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τον διόρισε διευθυντή στο Εθνικό με Αντιπρόεδρο τη θεία της Μαρεβας”

    FAQ news by the FAQ team – Saturday, 13 February 2021, 15:27

    2) https://twitter.com/EvangAntonaros/status/1360633831674552323
    Evangelos Α. Antonaros
    @EvangAntonaros
    Α ήταν — όπως διαβαζω — και δάσκαλος ορθοφωνίας του Κυριάκου Μητσοτάκη ο κ. Λιγνάδης;
    Δεν το ήξερα.
    Και σε αυτό τελικα μέτριος αποδείχθηκε.

    3) Στην Αγγλία ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ειδεχθή εγκλήματα (φόνος, βιασμός).
    https://en.wikipedia.org/wiki/Statute_of_limitations#United_Kingdom

    Crimes which are considered heinous by society have no statute of limitations.[2] Although there is usually no statute of limitations for murder (particularly first-degree murder), judges have been known to dismiss murder charges in cold cases if they feel that the delay violates the defendant’s right to a speedy trial.[47] For example, waiting many years for an alibi witness to die before commencing a murder trial would be unconstitutional.[citation needed] In 2003, the U.S. Supreme Court in Stogner v. California ruled that the retroactive extension of the statute of limitations for sexual offenses committed against minors was an unconstitutional ex post facto law.[48]

    4) Πότε παραγράφεται το έγκλημα;» By Σοφία Βογά 15 Νοεμβρίου, 2019

    «…Επέρχεται η παύση της ποινικής δίωξης, όχι η αθώωση όπως συμβαίνει στην έμπρακτη μετάνοια και την υπαναχώρηση από μη πεπερασμένη απόπειρα. Διαπιστώνεται από το δικαστήριο είτε αυτεπάγγελτα, σε κάθε στάση της δίκης ακόμα και στον Άρειο Πάγο κατά την άσκηση αναιρέσεως, σε περίπτωση επέλευσης της παραγραφής μετά την τελεσιδικία και πριν το αμετάκλητο, είτε μετά από υποβολή αυτοτελούς ισχυρισμού από τον κατηγορούμενο.»

    5) https://www.in.gr/2021/02/14/greece/paylos-xaikalis-leptomereies-sok-apo-tis-tesseris-kataggelies-gynaikon-gia-parenoxlisi/
    Παύλος Χαϊκάλης: Λεπτομέρειες-σοκ από τις τέσσερις καταγγελίες γυναικών για παρενόχληση

  4. https://www.ethnos.gr/lifestyle/145876_xespa-o-skinothetis-panos-kokkinopoylos-ftanei-pia-me-toys-emena-den-moy-synebi
    Ξεσπά ο σκηνοθέτης Πάνος Κοκκινόπουλος: Φτάνει πια με τους «εμένα δεν μου συνέβη»

    Φτάνει πια με όσους όσες σχολιάζουν ότι «δεν τους συνέβη» λέει με αυστηρό τόνο ο σκηνοθέτης Πάνος Κοκκινόπουλος.
    Ο σκηνοθέτης του «Κόκκινου Κύκλου», της «10ης Εντολής», του «Ου Φονεύσεις» και τόσων άλλων επιτυχιών σχολίασε σε άλλη ανάρτησή του την παραγραφή τέτοιων απαράδεκτων συμπεριφορών κακοποίησης, γράφοντας: «Δεν πρέπει να υπάρξει ΠΟΤΕ ΠΙΑ παραγραφή».

  5. Και μια και μιλάμε για την παραγραφή, νομίζω πως το ακόλουθο άρθρο είναι άκρως διαφωτιστικό:

    Και τι θα πει “παραγραφή κακουργήματος”, στο κάτω-κάτω;
    […]
    «Το χειρότερο απ’ όλα δε, σ’ αυτή την ιστορία, είναι πως δημιουργεί στον εγκληματία κι αξιώσεις. Αφήνεται η δικαιοσύνη δηλαδή να δαμαστεί απ’ τον πανδαμάτορα, και στο μυαλό του βιαστή, του παιδεραστή, του δολοφόνου, αρχίζει να δημιουργείται ένα αίσθημα “αδικίας” αν του χαλάσεις τη ζωούλα του μετά είκοσι έτη. “Περασμένες ιστορίες, εγώ τώρα έφτιαξα οικογένεια, μπήκα σε μια σειρά, γιατί μου τη χαλάτε; Δεν είμαι πια τέρας. Έκανα λάθος τότε; Ξεχάστε το!”. Πελώριο θράσος, μα κάπου βρίσκει να πατήσει για να το ‘χει. Για να μη νιώθει φόβο, να μη νιώθει απειλή, για να μπορεί να κοιμηθεί χωρίς ανησυχίες…»

    https://www.2020mag.gr/apopseis/626-kai-ti-tha-pei-paragrafi-kakourgimatos-sto-kato-kato

    • Πολύ σημαντικό άρθρο, προσυπογράφω…
      Τώρα…
      Προ ημερών έδωσα ιδιωτικά λινκ στο παρόν [δικό μου άρθρο] στον Δ. Μπελαντή, εξηγώντας ευγενικά ότι δεν θέλω να… λερώσω τον «τοίχο του» (στο facebook) με την κριτική μου.. 😛
      Αρχικά με ευχαρίστησε, μάλιστα, αλλά… αργότερα επανήλθε λέγοντας ότι «διαφωνεί 200%» !!! (ουάου…) 😀
      (προφανώς.. δεν συμφωνεί με τίποτα από όσα έγραψα, ΚΑΙ θάθελε να μου «την πει» με άααλλα τόσα). 😎 😀

      ΟΚ. Εγώ… δεν είμαι τόσο απόλυτoς, πάντως.
      Διότι… διάβασα νέο άρθρο του Δ.Μ. στο «Δρόμο της Αριστεράς»
      https://edromos.gr/limperalkoult-i-dytiki-politiki-orthotita-kata-tis-dysis/

      …και έγραψα θετικό σχόλιο από κάτω, ΧΩΡΙΣ να ζητήσω αναπαραγωγή του σχολίου στο facebook.

      Ωστόσο, το δικό μου «θετικό σχόλιο» περιέχει και μία…προειδοποίηση, που θάπρεπε να σκεφτεί ΣΟΒΑΡΑ.
      Το αναπαράγω εδώ, προσθέτοντας bold στα σημαντικά σημεία κατ΄εμέ.

      Γιώργος Στάθης:
      Μια πρώτη εντύπωση γι’ αυτό το άρθρο είναι πως έχει απόλυτο δίκιο. Υπάρχει όμως ένα προβληματάκι γενικής φύσεως, σε… ο,τιδήποτε «έχει απόλυτο δίκιο» κι αυτό είναι η… λέξη «απόλυτο». Αν δεν υπάρξουν «αντισώματα» για κάθετι «απόλυτο» (π.χ. σε όλα όσα ορθώς κριτικάρει το άρθρο σε γενικό επίπεδο… απόλυτα σωστά)… τότε αργά ή γρήγορα θα βρεθούν τρόποι να «μολυνθεί» με ιδεολογικά «μιμίδια», σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτα και εξίσου απόλυτα (μέσα στον υποκειμενικά ιδεαλιστικό απόλυτο… σχετικισμό τους).

      Η ανικανότητα του σημερινού «πολιτικά ορθού» φανατισμού είναι ακριβώς αυτό, άλλωστε… κι αυτό τρέφει τον μανιχαϊσμό του. «Είτε είσαι μαζί μας, είτε είσαι εναντίον μας» -λέει, θυμίζοντας… πρόεδρο G.W.Bush. Δεν υπάρχουν θετικά συστατικά στον «εχθρό» (πραγματικό ή και τεχνητό). Το άγαλμα του τάδε ιστορικού προσώπου πρέπει να γκρεμιστεί, όχι να πάει στο μουσείο (όπως λέει πολύ σωστά το άρθρο, επισημαίνοντας την αναγκαιότητα αναστοχασμού αντί ολικής απόρριψης), αναγνωρίζοντας και τα θετικά της κριτικής, πριν οργιάσει ο ακραίος δογματισμός που βλέπουμε σήμερα.

      Με το να κατακρεουργηθεί η γραμματική της ανθρώπινης γλώσσας, γράφοντας π.χ. «άνθρωπ@» αντί «άνθρωπος, άνθρωποι…» το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η συσκότιση του στοχασμού, καθώς και η ανικανότητα ανάγνωσης κειμένων του παρελθόντος. Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι… πραξικοπήματα στην επιφανειακή μορφολογία που υπάρχει στη γλώσσα, αλλά η κριτική ανάλυση των εννοιών και μηνυμάτων που αναμεταδίδει.

      Οπότε, πρέπει να ξεπεράσουμε την ακραία απέχθεια για τις… ακραίες απέχθειες του σύγχρονου μανιχαϊσμού για να δημιουργήσουμε «αντισώματα» που θα προλάβουν την επανεμφάνισή του σε άλλες μορφές, ακόμη και μέσα μας. Κάθετι άλλο κουβαλάει τα ίδια ή παρόμοια «μιμίδια».

      • Υ.Γ. Το δικό μου σχόλιο δεν εμφανίστηκε δημόσια ακόμη. Το βλέπω μόνο εγώ προς το παρόν.
        Αυτό φάνηκε περνώντας τη ΔΗΜΟΣΙΑ εμφάνιση του άρθρου σε ασφαλές αντίγραφο
        https://archive.is/Y3UQ3

  6. Υ.Γ. 2 (1/4/2021)
    Το σχόλιό μου στο «Δρόμο της Αριστεράς» ποτέ δεν εμφανίστηκε δημόσια.
    Ουσιαστικά λογοκρίθηκε, αφού το βλέπω μόνο εγώ, μέχρι σήμερα…

    Αποφάσισα να μην ξανα-αγοράσω το εν λόγω έντυπο, αφού δεν έχει κανένα σεβασμό για (ελάχιστα διαφορετικές) απόψεις αναγνωστών. Φυσικά δεν είναι μόνο ευθύνη του εντύπου (η αθέμιτη λογοκρισία κόσμιων φιλικών σχολίων κριτικής), αλλά ΚΑΙ του εκάστοτε αρθρογράφου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s