ΤΙ κρύβει το Αντιρωσικό Όργιο στα ελληνικά ΜΜΕ

Μας φλόμωσαν στη μπούρδα πάλι, στο κανάλι Open (27/10/2022). Ο ανεκδιήγητος Παντελής Βαλασόπουλος, με μια μοχθηρή έκφραση μίσους στο πρόσωπο (που πολλοί σχολιαστές στα σόσιαλ μήντια παρομοιάζουν με… αρουραίο) διέκοπτε συνέχεια τον ανταποκριτή Θανάση Αυγερινό και δεν τον άφηνε να μιλήσει. Κάποια στιγμή απαίτησε και… δικαίωμα να τον φιμώσει, επικαλύπτοντας τη φωνή του «για να μη λέγεται ό,τι νάναι». Δείτε το video:

Παλιός προωθητής του «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα του 2015, ο «μενουμ-Ευρώπης» γερμανόπληκτος νατοϊκός Παντελής ξεσάλωσε! Χωρίς αιδώ, ο… τηλε-καπηλιέρης Καμπουράκης μαζί με τον… κλαρινόμαγκα βοηθό του (ατυχώς συνονόματό μου στο επίθετο) αφήνουν τον κυρ-Παντελή να διακόπτει τον Αυγερινό, όποτε γουστάρει. Ιδίως τώρα, που το κανάλι πιέζεται ασφυκτικά να γίνει πιο ουκρανόφιλο από ποτέ, με τις Ουκρανικές κυρώσεις κατά του ιδιοκτήτη του, Ιβάν Σαββίδη.

Μέσα στο γενικό όργιο αντι-ρωσικής και νατοϊκής προπαγάνδας, όπου εκφράζεται μόνο η δυτική άποψη, με όλα τα επίσημα ρωσικά ΜΜΕ φιμωμένα, ο θρασύς κυρ-Παντελής αφοδεύει ανενόχλητος πάνω στο τηλεοπτικό κοινό με κραυγαλέα ψεύδη, αλλά και με γελοίες υποκριτικές συστάσεις «να τα λέμε όλα σφαιρικά» (σημείο 1.07 στο video).

Ας δούμε λοιπόν, μερικά κραυγαλέα ψεύδη που εκστόμισε στο video ο κυρ-Παντελής (κι όχι μόνο αυτός)…

Ο Θ. Αυγερινός ξεκίνησε λέγοντας ότι «κανένας διεθνής οργανισμός δεν κατηγόρησε την Ελλάδα για θέματα Μουσουλμάνων της Θράκης». Στο σημείο 0:33, ο Βαλασόπουλος του απαντάει προκλητικά αντι-ρωτώντας «-Ποιος διεθνής οργανισμός κατηγόρησε την Ουκρανία?». Σ’ αυτό… δεν πρόλαβε να απαντήσει ο Αυγερινός (λόγω μπαράζ επιθέσεων που επικάλυπταν τη φωνή του) αλλά μπορούμε να απαντήσουμε εμείς:

  • Αρκετοί διεθνείς οργανισμοί κατηγόρησαν την Ουκρανία επανειλλημένα για πλήθος παραβιάσεων ανθρώπινων δικαιωμάτων, εχθρικών πράξεων πολέμου και τρομοκρατίας κατά των ρωσόφωνων πληθυσμών της (ιδίως στο νοτιοανατολικό της μέρος), κ.ο.κ.

Π.χ. ακόμη και η (γενικά μεροληπτική κατά της Ρωσίας) «Διεθνής Αμνηστεία» δεν μπόρεσε παρά να παραδεχτεί και να καταγγείλει πλήθος ουκρανικών εγκλημάτων κατά άμαχων ρωσόφωνων μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν (2014):

(κ.ο.κ.)

Πολύ πρόσφατα, παρά τον… αρχικό δισταγμό της, η Διεθνής Αμνηστεία κατήγγειλε παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων από τον Ουκρανικό στρατό και τα ναζιστικά τάγματα που (π.χ.) χρησιμοποιούν συστηματικά αμάχους σαν ασπίδες, κι αυτό προκάλεσε σάλο, μέχρι και.. παραίτηση της διευθύντριας της οργάνωσης στην Ουκρανία Oksana Pokalchuk. Είναι εκτός θέματος βέβαια, αυτές οι πρόσφατες καταγγελίες, αν συζητάμε ουκρανικά εγκλήματα πριν τη ρωσική επέμβαση (24/2/2022). Γι αυτό δεν θα επεκταθώ άλλο, παρά μόνο -ίσως- με links στα σχόλια.

Εκτός από τη Διεθνή Αμνηστεία, εκτενείς καταγγελίες ουκρανικών εγκλημάτων (μετά το 2014 και πριν το 2022) έχουν γίνει κaι από τον OSCE (Organization for Security and Co-operation in Europe):

Αλλά… ακόμη και μέσα στην Ε.Ε. υπήρξαν σοβαρές καταγγελίες π.χ. για τη ρατσιστική καταπίεση της Ρωσικής και της Ελληνικής γλώσσας από το Κίεβο, που εντάθηκε με σκληρότερη νομοθεσία το 2019.

Ένα άλλο ψέμα του Βαλασόπουλου (π.χ. στο σημείο 3.41) είναι ότι «Η Ρωσία εξόπλισε τους ρωσόφωνους στο Ντονμπας». Η Ρωσία έστειλε πολύ καθυστερημένα μόνο στοιχειώδη βοήθεια και πολύ ελάχιστα όπλα, αφού όμως πρώτα το Ντονμπας είχε υποστεί μεγάλης κλίμακας ουκρανικές στρατιωτικές επιθέσεις, που σκότωσαν και πολλούς αμάχους. Αρπάζοντας όπλα από Ουκρανούς και με τη βοήθεια γενναίων εθελοντών καθώς και ενόπλων Ουκρανών στρατιωτών που άλλαξαν στρατόπεδο, κατόρθωσαν οι κάτοικοι να προβάλλουν αντίσταση, αλλά ο ρόλος της Ρωσίας ήταν σχετικά ασήμαντος και εσκεμμένα αμελητέος. Ο Πούτιν ούτε καν αναγνώρισε τις «Λαϊκές Δημοκρατίες» που ίδρυσαν (με δικά τους δημοψηφίσματα) οι κάτοικοι, διότι ήθελε ειρηνικές και διπλωματικές λύσεις. Ο δυτικο-στραφής Ρώσος επικριτής του Πούτιν Μπόρις Νεμτσόφ ούρλιαζε για δήθεν «μεγάλη στρατιά Ρώσων» στην περιοχή, αλλά όταν του ζήτησαν αποδείξεις, βρήκε στοιχεία μόνο για 100 Ρώσους (σταγόνα στον ωκεανό δεκάδων χιλιάδων ρωσόφωνων μαχητών, εκείνη την εποχή, 2014-2016).

Πάμε παρακάτω…

Το νέο κυβερνητικό / νατοϊκό αφήγημα παραλληλίζει τους ρωσόφωνους της Ν.Α. Ουκρανίας με τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης !

(Προπαγανδιστές του νέου αφηγήματος αποδείχτηκαν όλοι όσοι συμμετείχαν στην εκπομπή, πλην Αυγερινού).

Υποτίθεται πως αυτό «βοηθάει την Ελλάδα» βλέποντας έναν… νέο Πούτιν στο πρόσωπο του Ερντογάν, με την απειλή τουρκικής εισβολής στη Θράκη να εξισώνεται με τη ρωσική «εισβολή» στην Ουκρανία.

Όμως ο παραλληλισμός δεν στέκει. Πάσχει σχεδόν σε όλα, αν και εκφράζεται από επίσημα χείλη (Δένδιας κ.α.) με κύριο στόχο να πείσει αδαείς, ώστε να παρασύρει την ελληνική κοινή γνώμη σε ταύτιση με την αντιρωσική δυτική πολιτική και σε αντικατάσταση της παραδοσιακής ελληνικής συμπάθειας για τη Ρωσία με αντιρωσικό μίσος.

Μια πρόχειρη λίστα σημαντικών σημείων όπου ο παραλληλισμός πάσχει είναι η εξής:

  1. Πληθυσμιακές διαφορές. Η ελληνική Θράκη δεν έχει πλειοψηφία μουσουλμάνων, ικανή να κερδίσει… φανταστικά δημοψηφίσματα. Οι μουσουλμάνοι είναι μειοψηφία ακόμη και μέσα στην περιοχή τους. Αντίθετα, οι ρωσόφωνοι της Ν.Α. Ουκρανίας (Κριμαία, Ντονμπας κλπ.) είναι συντριπτική πλειοψηφία στα εδάφη τους κι έχουν εκφράσει πολλές φορές με δημοψηφίσματα τη λαϊκή θέληση διαζυγίου από το Κίεβο.
  2. Διαφορές στη μεταχείριση. Όπως προσπάθησε να εξηγήσει κι ο Θανάσης Αυγερινός, η Ελλάδα ποτέ δεν… βομβάρδισε, ούτε επιτέθηκε στρατιωτικά στους μουσουλμάνους της Θράκης (σκοτώνοντας πενταψήφιο αριθμό αμάχων) όπως έκανε το Κίεβο στους Ρωσόφωνους του Ντονμπας. Μια τέτοια σύγκριση Θράκης-Ντόνμπας δεν στέκει με τίποτα κι αποδεικνύει ότι το κυρίαρχο αφήγημα είναι μόνο για γέλια. Γι αυτό ο Βαλασόπουλος οργίστηκε και απάντησε με το ερώτημα «ποιός διεθνής οργανισμός κατηγόρησε την Ουκρανία?»...
  3. Διαφορές Θεσμών και Συμφωνιών. Η Ελλάδα έχει προ ετών εξαλείψει τις παλιές κοινωνικές ή θεσμικές διακρίσεις κατά μουσουλμάνων, οι οποίοι είναι ελεύθεροι να μιλούν τουρκικά (με κάποια αδικία στην πομακική γλώσσα, εκτός θέματος εδώ), να εφαρμόζουν το δικό τους Νόμο (Σαρία), να διδάσκουν τα παιδιά τους με δικά τους (ή με τουρκικά) βιβλία, κ.ο.κ. …ενώ το Κίεβο μετά το Μαϊντάν (2014) έχει εξαπολύσει διωγμούς κατά της ρωσικής γλώσσας και κουλτούρας, θεωρεί τους ρωσόφωνους Β’ κατηγορίας πολίτες (και… υπανθρώπους κατά τη ναζιστική ιδεολογία των οπαδών του Μπαντέρα), έχει αρνηθεί να διαλευκάνει σοβαρά εγκλήματα εναντίον τους (π.χ. το κάψιμο ζωντανών -δεκάδων- στην Οδησσό), έχει εξαπολύσει ναζιστικά τάγματα για να τους υποτάξει, κ.ο.κ. …και (το θεσμικά κυριότερο) –Ποτέ δεν εφαρμόστηκαν από το Κίεβο οι συμφωνίες του Μινσκ (για εσωτερική ειρήνη, ισότητα και τοπική αυτονομία ρωσόφωνων περιοχών). Αντίθετα, η Ελλάδα τηρεί κατά γράμμα τη συνθήκη της Λοζάνης.

Εν κατακλειδι, σε γενικές γραμμές (παρόλο που δεν εξαντλήσαμε τη λίστα με τις διαφορές των δύο περιπτώσεων),

-ΑΝ η Ελλάδα είχε κάνει τόσο κακό στους Μουσουλμάνους της Θράκης, όσο κακό έκανε η χούντα του Κιέβου στους ρωσόφωνους Ουκρανούς, η Τουρκία θα είχε ΗΔΗ εισβάλλει προ πολλού στην Ελλάδα και θα είχε κάνει τη Θράκη… επαρχία της, ή ανεξάρτητο ισλαμικό κράτος (με τις ευλογίες των δυτικών δυνάμεων, όπως έγινε και στο Κόσοβο).

Πάμε όμως σε κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό με τον «σεβασμό συνόρων» που είχε αναφέρει παλαιότερα ο Θανάσης Αυγερινός (κι είχε πάλι προσπαθήσει να τον σαμποτάρει ο Βασαλόπουλος). Είναι η Αρχή (ή το Δικαίωμα) της Αυτοδιάθεσης. Το Διεθνές Δίκαιο θέτει το Δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης σε ίσο επίπεδο σπουδαιότητας με τον Σεβασμό Συνόρων. Κλείνω λοιπόν το παρόν άρθρο με ένα… ευχάριστο video, περί Εθνικής Κυριαρχίας. Η αφήγηση είναι δική μου (στα αγγλικά) με ελληνικούς υπότιτλους:

________________________________

Διαβάστε επίσης:

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s