ΤΙ να κάνει η ΛΑΕ (και τι ΔΕΝ θα κάνει)

Προ ημερών συντάχθηκε ένα σημαντικό κείμενο με 75 υπογραφές, που αναδημοσιεύω πιο κάτω. Προέκυψε από συνεργασία του Δημήτρη Μπελαντή με τον Κώστα Λαπαβίτσα, με τον Θέμη Τζήμα, κ.ά. (να τα λέμε και αυτά…) Παρόλ’ αυτά, δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία όσων πιστεύουν ελπίζουν ότι το (εξαιρετικό αυτό) κείμενο θα έχει το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα!… Η «Λαϊκή Ενότητα» είναι -τώρα πια- όχι μόνο χαμένη υπόθεση, αλλά και κάτι χειρότερο: -Ένα ανάχωμα (ίσως το πιο επικίνδυνο, μέχρι τώρα) για να μην πετύχει κανένας αντιμνημονιακός αγώνας, αλλά -αντί αυτού- να «πέσει στα μαλακά» ο ΣΥΡΙΖΑ (όταν τελικά, πέσει… όπως και είναι αναπόφευκτο). Γι’ αυτό, πριν την αναδημοσίευση του εν λόγω κειμένου, παραθέτω ένα καυτό σχόλιο στο facebook του Σταμάτη Κυριακάκη, το οποίο προσυπογράφω:

Όσο πλησιάζουν οι μέρες της… συνδιάσκεψης της ΛΑΕ, τοσο αρχίζει να διαφαίνεται η μικρότητα, η ίντριγκα, το παζάρι των «κουκιών», η αδιαφάνεια και -τέλος- πόσο στοιχίζει μιά καρεκλίτσα. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ στο πέρασμα των χρόνων έχει υποστεί πολλά χτυπήματα κάτω από τη μέση. Αυτό που συντελείται όμως σήμερα μάλλον είναι το τελeιωτικό. Μιά απίστευτη κούρσα, γράψε-σβήσε μέλη, πόσους θα βγάλει ο Μήτσος, πόσους θα φέρει ο Θαν;aσης, κάλπες που θα τριγυρίζουνε 2-3 μέρες για να ψηφίσουνε 10- 15 μέλη. Σε λίγο θα είναι γραμμένα μέλη που θα υπερβαίνουν τον πληθυσμό της Χώρας! Ο καθένας θα έχει τόσους σταυρούς όσο είναι ο αριθμός των…εγγεγραμμένων μελών διά 4 επί… 30%. Έτσι, το 30% των ψηφισάντων θα στέλνει τη δική του πλειοψηφούσα αντιπροσώπευση. Στο παρασκήνιο της συνδιάσκεψης θα παιχτεί το παιχνίδι των συσχετισμών. Καμία σχέση και ανάγκη ΑΝΟΙΧΤΟΥ διαλόγου για ιδέες, προοπτικές και σύνθεση. Η διαδικασία άνοιξε στα ξαφνικά λίγο μετά το Πάσχα με το αποφασϊζουμε και διατάσουμε και ΕΠΡΕΠΕ να τελειώσει στο τέλος αυτού του μήνα, με μιά εισήγηση γραμμένη στα υψηλά πεφωτισμένα κλιμάκια, 68 σελϊδων μυθιστορημα. Καμία αυτοκριτική, καμία συγνώμη, κανένα λάθος. Σφιχτά εναγκαλισμένοι οι πεφωτισμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ, από τα παλιά, έτοιμοι για ένα καινούργιο μόρφωμα. Ο κόσμος έχει γυρίσει την πλάτη σε όλο αυτό, αλλά λίγο νοιάζει τους πεφωτισμένους. Σημασία έχει το αρχηγιλίκι και η υποταγή στο… Παπικό αλάθητο. Ένας καινοϋργιος ΣΥΡΙΖΑ γεννιέται και όσοι πιστοί προσέλθετε. Καλά ξεμπερδέματα «συντρόφια», αλλά να σκεφτήτε κιόλας ότι το σανό φτάνει προς το τέλος του, και σίγουρα, το όλο σκηνικό είναι ακόμα ένα χτύπημα κάτω από τη μέση, για την δύσμοιρη λέξη ΑΡΙΣΤΕΡΑ!
lafa02

Ακολoυθεί το συλλογικό κείμενο «Τι να κάνει η ΛΑΕ». Κοντά στο τέλος της παρούσας ανάρτησης, προσθέτω κάποιες δικές μου κριτικές σημειώσεις, διότι θεωρώ ότι τίποτα απολύτως δεν θα κάνει η (ηγεσία της) ΛΑΕ, ανάμεσα σε όσα προτείνει το κείμενο «ΤΙ να κάνει η ΛΑΕ»:

ΤΙ να κάνει η ΛΑΕ

Το παρακάτω αποτελεί κείμενο συμβολής και προβληματισμού για την ιδρυτική συνδιάσκεψη της ΛΑ.Ε. και δεν έχει τον χαρακτήρα πλατφόρμας με οργανωτική συγκρότηση.

Η χώρα σε πορεία κατάπτωσης 

Η Ελλάδα πλέον βρίσκεται σε πορεία εθνικής και κοινωνικής παρακμής ιστορικών διαστάσεων. Μετά την πλήρη αντιστροφή όλων των θετικών προσδοκιών για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, η κρίση λαμβάνει υπαρξιακά χαρακτηριστικά για την κοινωνία και τη χώρα.

Με το 3ο Μνημόνιο και τις εφαρμοστικές του ρυθμίσεις, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τα φτωχότερα αγροτικά στρώματα και η μικρή ιδιοκτησία θα συμπιεστούν έως εξαφάνισης. Η νεολαία, το επιστημονικό προσωπικό και οι συνταξιούχοι θα βρεθούν σε ασφυκτικό κλοιό. Το βιοτικό επίπεδο της μισθωτής εργασίας στον δημόσιο τομέα θα εξακολουθήσει να υποβαθμίζεται, ενώ στον ιδιωτικό τομέα θα υπάρξει περαιτέρω κατάργηση των συλλογικών κατακτήσεων (συρρίκνωση εργασιακών δικαιωμάτων και απεργίας, ομαδικές απολύσεις, επαναφορά λοκ άουτ, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού κλπ). Η ανεργία θα συνεχίσει να μαστίζει ένα τεράστιο τμήμα της εργατικής τάξης και της νεολαίας.

Αυτό όμως που επιπλέον θα κριθεί είναι αν η Ελλάδα θα απωλέσει καθολικά την εθνική και λαϊκή της κυριαρχία. Το καθεστώς αποικίας χρέους βαθαίνει περισσότερο με το μνημόνιο Τσίπρα, ιδίως μετά την αποδοχή της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας προς όφελος των δανειστών και τη θεσμοθέτηση του διαβόητου «κόφτη». Βουλή και κυβέρνηση αυτοκαταργούνται και εγκαθίσταται ένα νέο καθεστώς διαρκούς επιτήρησης που ουσιαστικά καταργεί τη δημοκρατία και το κοινοβούλιο. Η Ελλάδα μετατρέπεται ολοταχώς σε προτεκτοράτο του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου.

Εν όψει αυτής της προοπτικής υπάρχουν δύο κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Από τη μια, η επιλογή της υποταγής, δηλαδή η συνέχιση του νεοαποικιακού μνημονιακού καθεστώτος, με λιτότητα και νεοφιλελευθερισμό. Την επιλογή αυτή στηρίζουν ξεκάθαρα τα ισχυρότερα κέντρα της αστικής τάξης, τα μεγάλα ΜΜΕ καθώς και στρώματα της ανώτερης μεσαίας τάξης. Από την άλλη, η επιλογή της ρήξης, δηλαδή η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, με τόνωση της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατίας, και παράλληλα ολική αναδιάρθρωση της οικονομίας σε παραγωγική κατεύθυνση, υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων και άρση της λιτότητας.

Η επιλογή της ρήξης βρίσκει ισχυρή, αλλά προς το παρόν ασύντακτη, στήριξη στη μισθωτή εργασία, τα μικρομεσαία στρώματα των πόλεων και της υπαίθρου και τους αυτοαπασχολούμενους, τη νεολαία και τα φτωχότερα αγροτικά στρώματα. Η δύναμή της πηγάζει από την προοπτική εθνικής και δημοκρατικής ανασύνταξης, κοινωνικής απελευθέρωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Αλλά δημιουργεί και ανησυχίες επειδή οπωσδήποτε περιλαμβάνει έξοδο από την ευρωζώνη, παύση πληρωμών στο δημόσιο χρέος, σύγκρουση και ρήξη με την Ε.Ε.

Ανάταξη και επανίδρυση της ΛΑΕ

Η ΛΑΕ πρέπει και μπορεί να γίνει ο καθοριστικός πολιτικός παράγοντας της επιλογής της ρήξης. Η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία και η δημοκρατία, η κοινωνική και ταξική αναδιανομή υπέρ των λαϊκών τάξεων και η άρση της λιτότητας αποτελούν κομβικούς της στόχους. Η πολιτική της κατεύθυνση οδηγεί σε σύγκρουση και ρήξη με τους δανειστές και τους μηχανισμούς της Ε.Ε. Η ΛΑΕ θεωρεί ότι οι παραπάνω στόχοι είναι οι βασικοί και άμεσα εφαρμόσιμοι κρίκοι ενός μεταβατικού σοσιαλιστικού προγράμματος, το οποίο ξεκινά να εφαρμόζεται από σήμερα, διέρχεται από τον σταθμό μιας αριστερής/ριζοσπαστικής διακυβέρνησης και, μέσα από τη δυναμική του, θα καταλήξει να θέσει ζήτημα πολιτικής εξουσίας στην ελληνική κοινωνία. Επιδιώκει να γίνει ο βασικός φορέας του ελληνικού λαού σε έναν αγώνα που έχει ρίζες στις πιο αυθεντικές παραδόσεις, κοινωνικές και εθνικές, των λαϊκών στρωμάτων. Πρέπει και μπορεί να γίνει ο σύγχρονος εκφραστής μιας προοδευτικής, ανοιχτής Ελλάδας, με αυθεντικό διεθνισμό που θα πατάει σε ό,τι πιο υγιές και δημοκρατικό έχει ο ελληνικός πολιτισμός.

Οι κοινωνικές δυνάμεις που θα στηρίξουν τον αγώνα είναι οι δυνάμεις που προκρίνουν την επιλογή της ρήξης. Αυτή είναι η πραγματική βάση για το πατριωτικό και κοινωνικό μέτωπο που σήμερα απαιτείται στην Ελλάδα. Την πολιτική πρωτοπορία θα την προσφέρουν οι δυνάμεις της Αριστεράς που έχουν διαχωρίσει απόλυτα τη σχέση τους με τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα συμμαχήσουν όμως με πολύ ευρύτερες δυνάμεις που έχουν δείξει συνέπεια και εντιμότητα. Η πορεία των τελευταίων έξι χρόνων έχει δείξει ότι δεν αρκούν οι δυνάμεις της Αριστεράς για το εθνικό και κοινωνικό έργο μπροστά μας.

Στην κατεύθυνση αυτή η ΛΑΕ πρέπει να αγωνιστεί για την ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας των αντιμνημονιακών δυνάμεων, οικοδομώντας το εναλλακτικό πρόγραμμα και το αναγκαίο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Για να το πετύχει είναι υποχρεωμένη να βαδίσει προς την ουσιαστική επανίδρυσή της, βλέποντας κριτικά τη διαδρομή της Αριστεράς, του λαϊκού κινήματος και του ίδιου του εαυτού της. Η ιδρυτική συνδιάσκεψη πρέπει να αποτελέσει σταθμό δείχνοντας ότι η ΛΑΕ διορθώνει τα λάθη που εμποδίζουν τη δυναμική της.

Τι να κάνουμε;

O στόχος του μετώπου ρήξης δεν μπορεί παρά να είναι η εξουσία. Τίποτε άλλο δεν θα είναι πειστικό για τον ελληνικό λαό. Απαραίτητο στοιχείο για την ανάληψη της εξουσίας είναι η αυτο-οργάνωση του ίδιου του λαού. Στο πλαίσιο αυτό, η ΛΑΕ οφείλει να δράσει σε τριπλή κατεύθυνση: προγραμματική, κινηματική και πολιτικά ενωτική.

Πρόγραμμα

Το εναλλακτικό πρόγραμμα της ΛΑΕ αποτελεί τη βάση της δράσης της και της πρότασής της προς την κοινωνία. Είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρξει πρόγραμμα συνεκτικό, ολιγόλογο και συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για αβάσιμες υποσχέσεις. Δεν πείθουν καθόλου ούτε οι γενικολογίες, ούτε η επανάληψη θέσεων που απλώς καταγγέλλουν τη λιτότητα και τα μνημόνια.

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος πρέπει να είναι, με την εξής σειρά:

α) Παύση πληρωμών και έναρξη της διαδικασίας για βαθιά διαγραφή του χρέους.

β) Καταγγελία από την Ελλάδα των τριών δανειακών συμβάσεων ( 2010, 2012, 2015).

γ) Άρση της λιτότητας και χρήση των δημοσιονομικών εργαλείων με κύρια κατεύθυνση την αντιμετώπιση της ανεργίας. Σχεδιασμένη αποδόμηση και άρση του μνημονιακού νομοθετικού πλαισίου και των εφαρμοστικών νόμων.

δ) Εθνικοποίηση των τραπεζών και δημιουργία δημόσιων αναπτυξιακών τραπεζών. Έλεγχος στην Τράπεζα της Ελλάδος και διορισμός δημοσίου επιτρόπου για το τραπεζικό σύστημα.

ε) Ανάταξη των εργασιακών σχέσεων υπέρ της εργασίας, με τόνωση μισθών και συντάξεων.

στ) Μετάβαση σε εθνικό νόμισμα και έξοδος από την ΟΝΕ καθώς και εγκαινίαση μιας πολιτικής ρήξης/εξόδου από την Ε.Ε. Προετοιμασία για το ενδεχόμενο μιας μονομερούς αποπομπής της Ελλάδας από την Ε.Ε., η οποία είναι νομικά δυνατή βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας.

ζ) Παραγωγική ανασυγκρότηση μέσω βιομηχανικής πολιτικής στηριγμένης σε δημόσιες επενδύσεις, με νέα σχέση με τον ιδιωτικό τομέα που θα στηρίζει τους μικρομεσαίους. Σε συνδυασμό με την ανάκτηση των ιδιωτικοποιημένων δημοσίων επιχειρήσεων και αγαθών και την εθνικοποίηση αναγκαίων στρατηγικών επιχειρήσεων με συμβολικό και περιορισμένο αντάλλαγμα λόγω και των ζημιών από την ως τώρα εκποίηση αλλά και την κατάσταση έκτακτης ανάγκης της χώρας.

η) Κάθαρση του κρατικού μηχανισμού, μετασχηματισμός της δημόσιας διοίκησης και ενίσχυση της δημοκρατίας με κατάργηση όλων των αντιδημοκρατικών-αντικοινοβουλευτικών μέτρων (κόφτης, ΠΝΠ, αποικιακά δημοσιονομικά όργανα όπως η ΓΓΔΕ, το Δημοσιονομικό Συμβούλιο κλπ), αποκατάσταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προκήρυξη Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Για εμάς είναι σαφές ότι σήμερα ένα εναλλακτικό πρόγραμμα πρέπει με απλό και λογικό τρόπο να καταπολεμήσει τη φοβία που έχουν καλλιεργήσει η ολιγαρχία και τα ΜΜΕ σχετικά με την δυνατότητα ανάκτησης της νομισματικής κυριαρχίας με τρόπο που θα είναι υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Επίσης, είναι σαφές ότι το πρόγραμμα αυτό είναι ανέφικτο χωρίς ευθεία ρήξη με την Ε.Ε., ιδίως στους τομείς των επενδύσεων, του εμπορίου καθώς και των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων στα πλαίσια της δημοσιονομικής πολιτικής της Ε.Ε. Οφείλουμε να προετοιμάσουμε τον ελληνικό λαό για τη ρήξη με την Ε.Ε., οργανώνοντας ένα πολιτικό κίνημα ανάκτησης της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας.

Το πρόγραμμα, τέλος, θα απαιτήσει σύγκρουση με τις εγχώριες δυνάμεις που στηρίζουν την επιλογή της υποταγής και γνωρίζουν πολύ καλά ότι το ευρώ αποτελεί εγγύηση της κυριαρχίας τους. Είναι ένα πρόγραμμα βαθιά αντικαπιταλιστικό που ανοίγει τον δρόμο για πραγματική αλλαγή της κοινωνικής ισορροπίας υπέρ του κόσμου της εργασίας, αλλά και της μικρομεσαίας οικονομικής δραστηριότητας. Προωθεί τη σοσιαλιστική προοπτική στην πράξη και όχι στα λόγια.

Κινηματική δράση

Βασισμένη στο πρόγραμμά της, η ΛΑΕ θα πρέπει να δράσει στο κινηματικό πεδίο, σε περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από απογοήτευση και εντεινόμενη οργή.

Τα καθήκοντα περιλαμβάνουν:

1) Ανατροπή της σημερινής νοοτροπίας στις ομοσπονδίες και τα συνδικάτα, με την αναπαραγωγή συνδικαλιστικών γραφειοκρατικών ηγεσιών.

2) Χτίσιμο νέων συνδικάτων σε χώρους που ουσιαστικά παραμένουν συνδικαλιστικά ακάλυπτοι.

3) Δημιουργία νέων μορφών συσπείρωσης των ανέργων και της νεολαίας σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

4) Κοινές αγωνιστικές δράσεις νεολαίας, εργαζομένων, επιστημόνων και ανέργων προκειμένου να δομείται στην πράξη το μέτωπο αντίστασης.

Για τον σκοπό αυτό απαιτείται να διαλέγουν πάντα οι αγωνιστές της ΛΑΕ τον δρόμο της ρήξης με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Αυτό σημαίνει άμεσο και πλήρη διαχωρισμό από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Το σημείο αυτό πρέπει να αποτελέσει είτε μέρος της Πολιτικής Απόφασης είτε αντικείμενο μιας Ειδικής Πολιτικής Απόφασης της Συνδιάσκεψης της ΛΑΕ. Ταυτόχρονα πρέπει να διαμορφώνουμε ενωτικά σχήματα και πρωτοβουλίες με περιεχόμενο αντικυβερνητικό και αντιμνημονιακό, καθώς και με δημοκρατική λειτουργία. Μια τέτοια στάση είναι απαραίτητη στους δήμους και τις περιφέρειες, στους χώρους της νεολαίας (σπουδάζουσας και μη) στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς.

Ενωτικές και μετωπικές πρωτοβουλίες

Η ΛΑΕ οφείλει άμεσα να δράσει και ως μια γνήσια ενωτική δύναμη, απευθυνόμενη σε όλες εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις, τα κοινωνικά κινήματα, τα συνδικάτα και ενώσεις, τους επιστήμονες, τους καλλιτέχνες, τις προσωπικότητες και τους ανένταχτους πολίτες που κοιτούν με συμπάθεια την επιλογή ρήξης. Οι δυνάμεις αυτές είναι πολύ ευρύτερες από την Αριστερά.

Η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου απαιτεί μεγάλη προσπάθεια, προσοχή και χρόνο. Στη βάση του προγράμματος της ΛΑΕ, προτείνουμε να συσταθούν συμβούλια/επιτροπές σε κάθε νομό προκειμένου να ορθώσουν αντιστάσεις και να επεξεργαστούν τμήματα του προγράμματος. Προτείνουμε ακόμη να συγκροτηθεί μια πανελλαδική ομάδα συντονισμού, με συμμετοχή πολιτικών φορέων, ακαδημαϊκών κινήσεων, κινημάτων και προσώπων, που θα συμβάλλει κεντρικά στη διαμόρφωση του μετώπου και στη συλλογική επεξεργασία του προγράμματος. Ο στόχος θα είναι να γίνουν προγραμματικά περιφερειακά συνέδρια το επόμενο εξάμηνο, όπου τον πρώτο λόγο θα έχουν οι πολίτες και οι οργανωμένες δυνάμεις, ώστε το πρόγραμμα της ΛΑΕ να γίνει πραγματικά λαϊκό δημιούργημα και κτήμα.

Η ιδρυτική συνδιάσκεψη της ΛΑΕ πρέπει να παίξει καταλυτικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή. Καλούμε σε άμεσο διάλογο και συντονισμό, σχηματίζοντας μια ομάδα της ΛΑΕ που θα έχει την ευθύνη της προώθησης και παρακολούθησης αυτής της πορείας.

(τέλος κειμένου «ΤΙ να κάνει η ΛΑΕ»).

Οι υπογραφές παρατίθενται στο τέλος, μετά τις σημειώσεις.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ (Omadeon)

Ελάχιστες μέρες πριν τη «συνδιάσκεψή» της, εντείνεται η «συριζοποίηση της ΛΑΕ», όπως εξήγησα στο άρθρο Τα συριζέικα προφίλ (fb) του Αλέκου Καλύβη και η Συριζοποίηση της ΛΑΕ αλλά και όπως φάνηκε σε μια πρόσφατη αποκαλυπτική ανάρτηση / συζήτηση στο facebook. Η συριζοποίηση της ΛΑΕ ολοένα και επισημοποιείται. Δείτε ένα direct link στο… χειρότερο σημείο (ενός άρθρου στην Iskra): https://archive.is/UfVXT#selection-1131.0-1131.371 .όπου καταλήγει

«…Βασική κατεύθυνση της λογικής μας είναι να μπορέσουμε να συμπορευθούμε αγωνιστικά με τις άλλες αριστερές και ριζοσπαστικές δυνάμεις [=λέγε με ΣΥΡΙΖΑ], αλλά και μαχόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις, που δρουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, με βάση κοινό προγραμματικό σχέδιο. Είμαστε αντίθετοι στη λογική του ενδοαριστερού εμφυλίου [=εννοεί με τον ΣΥΡΙΖΑ], που τραυματίζει το κίνημα και την εικόνα της Αριστεράς συνολικά…»

Έτσι, μια ακριβέστατη πρόβλεψη για το «Τι θα κάνει η ΛΑΕ» (στην πράξη) νομίζω ότι μπορεί να εξαχθεί μέσω… αρνήσεων σε (σχεδόν) όλες τις προτάσεις του κειμένου «Τι να κάνει η ΛΑΕ». Π.χ.

Για μία πραγματική εικόνα του ΤΙ θα συμβεί, το εδάφιο που λέει

Τι να κάνουμε;

Ο στόχος του μετώπου ρήξης δεν μπορεί παρά να είναι η εξουσία. Τίποτε άλλο δεν θα είναι πειστικό για τον ελληνικό λαό. Απαραίτητο στοιχείο για την ανάληψη της εξουσίας είναι η αυτο-οργάνωση του ίδιου του λαού. Στο πλαίσιο αυτό, η ΛΑΕ οφείλει να δράσει σε τριπλή κατεύθυνση: προγραμματική, κινηματική και πολιτικά ενωτική.

…θα πρέπει να μεταλλαχθεί ως εξής:

Τι να μην κάνουμε;

Ο στόχος του μετώπου ρήξης δεν μπορεί παρά να είναι η εξουσία. Τίποτε άλλο δεν θα είναι πειστικό για τον ελληνικό λαό. Απαραίτητο στοιχείο για τη μη-ανάληψη της εξουσίας είναι η μη-αυτο-οργάνωση του ίδιου του λαού. Στο πλαίσιο αυτό, η ΛΑΕ οφείλει να δράσει σε τριπλή κατεύθυνση: προγραμματική, αντι-κινηματική και πολιτικά ενωτική με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επίσης , το αμέσως επόμενο εδάφιο, που λέει

Πρόγραμμα

Το εναλλακτικό πρόγραμμα της ΛΑΕ αποτελεί τη βάση της δράσης της και της πρότασής της προς την κοινωνία. Είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρξει πρόγραμμα συνεκτικό, ολιγόλογο και συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για αβάσιμες υποσχέσεις. Δεν πείθουν καθόλου ούτε οι γενικολογίες, ούτε η επανάληψη θέσεων που απλώς καταγγέλλουν τη λιτότητα και τα μνημόνια.

…θα πρέπει να μεταλλαχθεί ως εξής:

Πρόγραμμα

Το εναλλακτικό πρόγραμμα της ΛΑΕ δεν αποτελεί βάση της δράσης της και της πρότασής της προς την κοινωνία, αλλά αποτελεί στάχτη στα μάτια. Είναι απολύτως απαραίτητο να μην υπάρξει πρόγραμμα συνεκτικό, ολιγόλογο και συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για βάσιμες υποσχέσεις. Δεν μας νιάζει καν το γεγονός ότι δεν πείθουν καθόλου οι γενικολογίες, ούτε η επανάληψη θέσεων που απλώς καταγγέλλουν τη λιτότητα και τα μνημόνια.

(και… ούτω καθ εξής! -χαχαχα)

Στο γενικότερο θέμα της… δημιουργικής μετάλλαξης κειμένων, έτσι ώστε να διαυγαστούν οι πραγματικές προθέσεις ή τα αδιαφανή πολιτικά σχέδια των αποδεκτών (ή συντακτών) τους… θα επανέλθω προσεχώς. Προς το παρόν, τελειώνω την παρούσα ανάρτηση με τις υπογραφές κάτω από το εξαιρετικό κείμενο «ΤΙ να κάνει η ΛΑΕ»:

  1. Αβραάμ Θράσος, Π.Ε. Λέσβου
  2. Ανδρώνη Μαλβίνα, Π.Ε. Σύρου
  3. Αντωνίου Βαγγέλης, Π.Ε. Χαλκίδας
  4. Αποστολόπουλος Γιώργος, Π.Ε. Θήβας
  5. Αρέστης Γιώργος., Π.Ε. Ωρωπού
  6. Βάσος Βαγγέλης, Π.Ε. Βύρωνα
  7. Βλαχογεώργου Αθηνά, Π.Ε. Χαλκίδας
  8. Βουτυράκη Μαρία, Π.Ε. Νοτ. Διαμ. Πάτρας
  9. Γαλάνης Νίκος, Π.Ε. Αμπελοκήπων
  10. Γκαρδαλήνου Γεωργία, Π.Ε. Καρδίτσας
  11. Γρηγορίου Πέτρος, Π.Ε. Ιωαννίνων
  12. Δαφνιά Ειρήνη, Π.Ε. Αρκαδίας
  13. Δουλφής Γιάννης, Π.Ε. Αιγάλεω
  14. Ιωαννίδης Θεόφιλος, Π.Ε. Βύρωνα
  15. Καλαμπόκας Δημήτρης, Αγρίνιο
  16. Καραχάλιος Γιάννης, Π.Ε. Περιστερίου
  17. Καψή Νικολέτα, Π.Ε. Δικηγόρων Αθήνας
  18. Κατσούλας Χρήστος, Π.Ε. Ιλίου
  19. Κουβελάκης Στάθης, Παρίσι
  20. Κουτσιανάς Πάνος, Π.Ε. Ιλίου
  21. Κουτσούλας Θανάσης, Π.Ε. Θεσσαλονίκης
  22. Κραββαρίτης Πάνος, Π.Ε. Λαμίας
  23. Κυπραίος Βασίλης, Π.Ε. Πάτρας
  24. Κωστάρας Βασίλης, Αγρίνιο
  25. Λαπαβίτσας Κώστας, Λονδίνο
  26. Λεονταράκης Παναγιώτης, Π.Ε. Καβάλας
  27. Λεχουρίτης Γιώργος, Π.Ε. Πατησίων
  28. Λυμπερόπουλος Θόδωρος, Π.Ε. Αγ. Παρασκευής
  29. Λύτρα Κωνσταντίνα, Π.Ε. Φωκίδας
  30. Μαγνήσαλης Σωκράτης, Π.Ε. Βύρωνα
  31. Μακαντάσης Δήμος, Π.Ε. Β. Εύβοιας (Ιστιαία)
  32. Μανώλας Γιάννης, Π.Ε. Ν. Ηρακλείου
  33. Μαργαριτόγιαννης Σωτήρης, Π.Ε. Λαμίας
  34. Μαρκάτης Λευτέρης, Π.Ε. Κέρκυρας
  35. Μαρούδας Διονύσης, Π.Ε. Δυτικών Ηρακλείου
  36. Μαυρομμάτης Παναγιώτης, Π.Ε. Ρόδου
  37. Μαύρου Τίνα, Π.Ε. Πειραιά
  38. Μέλιος Παντελής, Π.Ε. Αγρινίου
  39. Μητρόπουλος Δημήτρης, Π.Ε. Ν. Σμύρνης
  40. Μόσχος Γιάννης, Π.Ε. Πειραιά
  41. Μπέκα Γεωργία, Π.Ε. Ρεθύμνου
  42. Μπελαντής Δημήτρης, Π.Ε. Δικηγόρων Αθήνας
  43. Μπέλμπας Χρήστος, Π.Ε. Χανίων
  44. Μπίλιας Φώτης, Π.Ε. Νεάπολης Συκεών
  45. Νικολάου Σεραφείμ, Π.Ε. Κορινθίας
  46. Ξαγοράρης Χρήστος, Π.Ε. Πετραλώνων-Κουκακίου
  47. Παπαδόπουλος Θρασύβουλος, Κίελο
  48. Παπαδοπούλου Ευαγγελία, Π.Ε. Βύρωνα
  49. Παπαϊωάννου Γιάννης, Π.Ε. Λάρισας
  50. Παπακανάκης Νίκος, Π.Ε. Μαλεβιζίου Ηρακλείου
  51. Παπαναστόπουλος Νίκος, Π.Ε. Παιανίας
  52. Παπαχριστοδούλου Λευτέρης, Π.Ε. Βύρωνα
  53. Πέττας Νίκος, Π.Ε. Κέντρου Πάτρας
  54. Πούλου Ελένη, Π.Ε. Λιβαδειάς
  55. Ρήγος Γιάννης, Π.Ε. Αγ. Παρασκευής
  56. Σαγιά Σοφία, Π.Ε. Βύρωνα
  57. Σακελλαρόπουλος Σπύρος, Π.Ε. Χαλανδρίου
  58. Σιμάκη Βάσω, Π.Ε. Πάτρας
  59. Σουρούνης Ανδρέας, Π.Ε. Κέντρου Πάτρας
  60. Σταθάκης Σπύρος, Π.Ε. 1ης Δ.Κ. Α΄ Αθήνας
  61. Στάθης Γιώργος, Π.Ε. Κορωπίου
  62. Σταθόπουλος Χρήστος, Π.Ε. Παλλήνης
  63. Σταματόπουλος Χρήστος, Π.Ε. Αγ. Παρασκευής
  64. Σταυρομήτρου Δήμητρα, Π.Ε. Δικηγόρων Αθήνας
  65. Σωτήρης Παναγιώτης, Π.Ε. Εξαρχείων
  66. Τέκνου Αναστασία, Π.Ε. Κορινθίας
  67. Τζήμας Θέμις, Π.Ε. Δικηγόρων Θεσσαλονίκης
  68. Τουλιάτος Χρήστος, Π.Ε. Ζωγράφου
  69. Τριανταφυλλίδου Μαρία, Π.Ε. Αγρινίου
  70. Τσακαλάκης Κώστας, Π.Ε. Διονύσου
  71. Τσιφης Κώστας, Π.Ε. Λάρισας
  72. Υφαντή Χρύσα, Π.Ε. Βύρωνα
  73. Φωτόπουλος Τάσος, Π.Ε. Ο.Τ.Ε.
  74. Χαμηλάκη Κατερίνα, Π.Ε. Νοτ. Διαμ. Πάτρας
  75. Χατζής Μιχάλης, Π.Ε. Μεσολογγίου

7 comments

  1. φιλε καλε συμφωνω με τα παραπανω ,αλλα νομιζω το μελον της χωρας δεν ειναι μονο τι θα κανει η λαε αλλα ολη αυτη η καταπιεσμενη μαζα ανθρωπων στη χωρα μας που δεν αντεχουν αλλο να πιεζοντε απο την καθημερινοτητα .μελον δεν βλεπουμε ουτε αναπτυξη .η πτωχοποιηση μας ειναι σκοπιμη και συνεχη.αντιδραση δεν υπαρχει,η προταση η δικη μου ειναι οτι πρεπει ολος ο κοσμος που δεν ειναι αριστερος αλλα φτωχος και αδικιμενος να βρει μια πολιτικη εκφραση με εκφραση την καλυψη των ανθρωπων της χωρας μας που απο τη μια στιγμη στην αλλη εμειναν χωρις δουλεια και σπιτι.νομιζω οτι η προσπαθεια των στελεχων σας εκει πρεπει να εστιασουν καθως επισης και στην αντιδραση που πρεπει να εχουμε σαν λαος εναντι στη νεα ταξη πραγματων.τι να το κνω εγω να μεινουμε στη ευρωζωνη και να μην εχω να φαω τιποτα.επομενως πρεπει να εξηγηθει στο λαο ενα σχεδιο για το οτι πως θα πορευτουμε στο μελον.τωρα για τις κομματικες καρεκλες και θεσεις ,επειδη εχω θητευσει σε κομμα αρκετα χρονια και ξερω πως γινεται το παιχνιδι ,εχω να πω οτι ολα αυτα ειναι σκετες μπουρδες,τι να το κανω εγω να εχω θεση στο κομμα οταν αυτο δεν εχει θεση στην κοινωνια.

  2. Εξαιρετικο κειμενο λουδιτικου παπέλ αλλα και γενικωτερα, ειδικα σε ότι αφορα το κοματι της πολιτικης ανασύνθεσης οπως και το κοινωνιολογικο μπορει κανεις να διακρινει στοιχεια αντιστοιχα με το ανοιγμα της πολιτικης βεντάλιας μεσα από τους στιχους: Λαφαζανη, Λαφαζανη τι το θες το ραμαζάνι;
    Και για οποιον καταλαβε, ΚΑΤΑΛΑΒΕ

  3. Απλό για μένα το δίλημμα. Με κοντινά προγράμματα (και άγνωστη ατζέντα) από ένα @ πολιτικό και ένα οικονομολόγο με @@, θα πάρω την κουρτίνα 2.
    Για τον Καζάκη μιλάω φυσικά.

    • βεβαίως θα πρέπει πρωτίστως να είσαι σίγουρος: αφενός το άλλοθι του ενος (δοξαστε τον) έχει παρακμάσει, αφετερου γιατί τελευταία το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει και ο συγκεκριμένος χώρος
      είναι πάνω από 70 στελέχη που άνοιξαν την πόρτα του Επαμ από την αρχική του μορφή και την έκλεισαν πίσω τους με μεγάλο πάταγο κι αυτό δεν είναι τυχαίο λέγεται έλλειψη διαφάνειας και δημοκρατικών διαδικασιών κι αν θέλεις αυτό είναι και το μόνο κοινό τους σημείο….

  4. Πρωταρχικός στόχος η απελευθέρωση της χώρας και η διάλυση των μνημονιακών κομμάτων. Τις λεπτομέρειες τις βρίσκουμε μετά. Όσο για στέλεχος, δεν μου αρέσουν ούτε οι φωτογραφίες. Φαντάσου οι κάμερες…

  5. θα συμφωνήσω ως προς τον στόχο της απελευθέρωση, οι συμμαχίες όμως για την επίτευξη του σκοπού έχουν σχέση και μετις αρχές σκέψης και άρα με τους ανθρώπους που τις κάνουν, οπότε δεν είμαι της άποψης συμμαχίας και με τον διάβολο, συμμαχία με αρχές

  6. Καμιά συμμαχία με κανένα. Ας μπουν 15 κινήματα στη βουλή με τον ίδιο στόχο και ας εκφράσουν τις αρχές τους στα επιμέρους με την ψήφο τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s